Η τροφή μας το φάρμακό μας: Αποτελέσματα αναζήτησης για κόλιανδρο

Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα κόλιανδρο. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μαζέψτε τα λαμπερά απαλά λεία φύλλα του φυτού πριν ανθίσει, για να χρησιμοποιήσετε το κόλιανδρο σαν μπαχαρικό στο μαγείρεμα και σε σάλτσες.

Συλλέξτε τους σπόρους, που είναι συστατικό του γνωστού μπαχαρικού κάρυ και ένα σεβαστό φαρμακευτικό φυτό.

Φαρμακευτικός, ο κολίανδρος (κόλιανδρο), το φρέσκο ή αποξηραμένο βότανο και οι σπόροι σχηματίζουν χηλική ένωση με τα βαρέα μέταλλα και βοηθά να μετακινηθούν έξω από το σώμα- αυτό περιλαμβάνει τον υδράργυρο και το μόλυβδο.

Οι σπόροι είναι ιδιαίτερα διεγερτικοί, αρωματικοί και άφυσοι (ανακουφιστικοί κατά των εντερικών ζυμώσεων).

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ SALSA CHELATION

Εδώ είναι η συνταγή μας για τη "σάλτσα χηλίωσης" (απομετάλλωση)

2 φλιτζάνια ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιαντρο
2 φλιτζάνια ψιλοκομμένα φρέσκια ντομάτα
1 φλιτζάνι ψιλοκομμένο φρέσκο βασιλικό
½ φλιτζάνι ψιλοκομμένοι σπόροι κολοκύθας
4 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένο και πιεσμένο
Καυτερές πιπεριές όσο θέλετε για γεύση
1 κουταλιά σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
Αλάτι για γεύση

Δείτε ακόμη: Τα βαρέα μέταλλα βρήκαν τον δάσκαλό τους!

Στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - τρόφιμα", θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!

Στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος για πρόληψη/θεραπεία", θα βρείτε βρείτε και άλλους φυσικούς τρόπους στήριξης της υγείας μας!!!

Στην ενότητά μας, "Αποτοξίνωσις", θα βρείτε πολλές συμβουλές, τρόπους και συνταγές να απομακρύνετε τις βλαβερές τοξίνες από τον οργανισμό σας!

Πηγή: www.ftiaxno.gr

Οι φακές είναι ένα από τα πρώτα τρόφιμα που καλλιεργήθηκαν ποτέ. Καταναλώνονται από τους προϊστορικούς χρόνους και πιστεύεται ότι προέρχονται από την Κεντρική Ασία. Σε τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή έχουν βρεθεί σπόροι φακής που χρονολογούνται 8.000 χρόνια πριν.
Για χιλιετίες, οι φακές παραδοσιακά τρώγονταν με κριθάρι και σιτάρι, τα τρία είδη διατροφής που προέρχονται από τις ίδιες περιοχές και εξαπλώθηκαν σε όλη την Αφρική και την Ευρώπη, κατά τη διάρκεια μεταναστεύσεων και εξερευνήσεων πολιτιστικών φυλών.

Αρχικά, θεωρούντο το φαγητό των φτωχών. Αργότερα όμως, διαπιστώθηκε ότι τα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωσή τους είναι σημαντικά, και ο ισχυρός, φυσικός συνδυασμός τους σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, και μέταλλα είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε χορτοφαγικές δίαιτες.
Οι φακές, όπως και τα φασόλια, είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες -παρέχουν 15 γραμμάρια ινών σε μόλις 1 φλιτζάνι- οι οποίες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

Επιπρόσθετα, συμβάλλουν στην υγεία της καρδιάς (προστασία από στεφανιαία και καρδιαγγειακή νόσο), όχι μόνο λόγω των φυτικών ινών, αλλά και λόγω των σημαντικών ποσοτήτων φυλλικού οξέος και μαγνησίου που περιέχουν.
Εκτός από τις ευεργετικές τους ιδιότητες στο πεπτικό σύστημα και στην καρδιά, είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη διαχείριση διαταραχών του σακχάρου, καθώς εμποδίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα να αυξηθούν με ταχύ ρυθμό μετά από ένα γεύμα.
Ακόμα, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνών. Πενήντα γραμμάρια φακής περιέχουν όση πρωτεΐνη έχουν και 67 γραμμάρια βοείου κρέατος και περιέχουν σχεδόν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται το σώμα, για να χρησιμοποιήσει τις πρωτεΐνες. Απουσιάζουν μόνο δύο, συνδυάζοντας όμως τις φακές με άλλα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι και το σπανάκι, μπορούμε να πάρουμε μια πλήρη πρωτεΐνη.

Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.
Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι φακές έχουν σημαντική θέση σε αυτό που λέμε υγιεινή διατροφή. Και επειδή δεν απαιτούν την μακρόχρονη ενυδάτωση (μούλιασμα) που χρειάζονται τα περισσότερα αποξηραμένα όσπρια, είναι αρκετά εύκολο και να προετοιμαστούν. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη έμπνευση.

Κωνσταντίνα Υφαντή, διαιτολόγος-διατροφολόγος

Φαγητό με ιστορία
Από τη Γένεση γνωρίζουμε την ιστορία του Ησαύ που πούλησε την κληρονομιά του «αντί πινακίου φακής». O Αριστοφάνης ανέφερε τις φακές στα έργα του. Η σούπα με φακές παρασκευάζεται παντού στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και στην Ινδία. Προτείνεται ως χορτοφαγική επιλογή, αλλά μαγειρεύεται και με ζωμό κρέατος. Αλλα ζαρζαβατικά που «δένουν» με τις φακές είναι τα καρότα, οι πατάτες, το σέλινο, ο μαϊντανός, το σπανάκι και τα σέσκουλα.
Η δάφνη είναι απαραίτητη για να έχει το πιάτο ισορροπημένη γεύση. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Στα ινδικά μπακάλικα του κέντρου βρίσκουμε τη μικρή πορτοκαλί. Τη λένε νταλ και με αυτή κάνουν σάλτσες, σούπες και μαγειρευτά. Υπάρχει επίσης η στρογγυλή πράσινη φακή. Εγώ προτιμώ τις ψιλές φακές από τη Λάρισα. Εξαιρετικές είναι της Εγκλουβής στη Λευκάδα, αλλά δύσκολα τις βρίσκεις.
Πριν από το μαγείρεμα οι φακές θέλουν ξέπλυμα, αλλά δεν χρειάζονται μούλιασμα. Ταιριάζουν καταπληκτικά με το κύμινο και το κόλιανδρο. Σερβίρονται με πάστα ελιάς, ταραμοσαλάτα και καυτερή ή γλυκιά πιπεριά. Αλλα συνοδευτικά μπορεί να είναι η φέτα και άλλα τυριά, οι ξηροί καρποί όπως καβουρδισμένα αμύγδαλα, τα καραμελωμένα καρότα, κρεμμύδια, το ψημένο σκόρδο, άνηθος, σέλινο, μαϊντανός, μάραθος, δενδρολίβανο, αλλά και αλλαντικά όπως το μπέικον ή το σύγγλινο. «Δένει» ακόμα και με ψάρι και θαλασσινά.

Φακές και πάλη των ... τάξεων στο τραπέζι

ΜΙΑ ΑΠΟ τις αγαπημένες τροφές των Ελλήνων, αν και η ίδια της η ιστορία έχει κάτι από... πάλη των τάξεων. Η πρωτοκαλλιέργειά της χάνεται στα βάθη του ανθρώπινου πολιτισμού. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του ότι οι αρχαιολογικές αναφορές τοποθετούν τη φακή στην παλαιολιθική και μεσολιθική εποχή από δέκα χιλιάδες χρόνια στη Συρία και την Ιεριχώ της Παλαιστίνης. Αργότερα, και μιλάμε περίπου έξι χιλιάδες χρόνια π.κ.χ., εντοπίζεται σε περιοχές της Μικράς Ασίας. Κατά τη νεολιθική εποχή η φακή καλλιεργείται σε περιοχές της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, ενώ διαδόθηκε ευρέως κατά την εποχή του χαλκού σε περιοχές της Μεσογείου. Αναφορές στη φακή συναντάμε τόσο στον Αριστοφάνη όσο και στον Πλίνιο που εξαίρει τις θεραπευτικές ιδιότητες ιδίως σε παθήσεις του ήπατος. Στην αρχαία Ελλάδα -κι εδώ εντοπίζονται οι πρώτες ταξικές διαστάσεις της φακής- οι εύποροι δεν μπορούσαν καν να διανοηθούν ότι θα προσέφεραν είτε στους εαυτούς τους είτε σε καλεσμένους τους μαγειρεμένες φακές. Ανεξάρτητα από το αν ο Ιπποκράτης, από τότε, υπερτόνιζε τις εξαιρετικές ιδιότητες του καταφρονημένου αυτού οσπρίου. Οι φακές απέκτησαν έναν κάποιο σεβασμό κατά το 18ο αιώνα στη Γαλλία υπό τη βασιλεία του Λουδοβίκου XV, του οποίου η σύζυγος Μαρία τις διέδωσε στο παλάτι δίνοντάς τους έτσι το όνομα «φακές της βασίλισσας». Και κατά το 19ο αιώνα, οι φακές απέκτησαν τη φήμη του «κρέατος του φτωχού», ενώ σταδιακά διαδόθηκαν ως γαστριμαργική προτίμηση σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν ν' αντέξουν τη μυρωδιά του ψαριού. Νεότερες έρευνες για το παρεξηγημένο αυτό έδεσμα έχουν οδηγήσει στο ακόλουθο ατράνταχτο επιχείρημα αναφορικά με την περιεκτικότητα της φακής σε πρωτεΐνες και μέταλλα όπως τον απολύτως απαραίτητο σίδηρο: Εκατό γραμμάρια φακής περιέχουν τόσες πρωτεΐνες όσες και 134 γραμμάρια μοσχαριού! Και μία κούπα βρασμένης φακής περιέχει 38 mg κάλιο, 356 mg φώσφορο, 72 mg μαγνήσιο, 6,6 mg σίδηρο και άλλα πολύτιμα για την υγεία συστατικά. Κάτι ήξεραν και οι εργάτες των αιγυπτιακών πυραμίδων που τρέφονταν με φακές, ίχνη των οποίων εντόπισε η αρχαιολογική... κουτάλα.

Προτάσεις για να κάνετε τις φακές αγνώριστες
Σαλάτα φακές

Υλικά

• 1/4 του κιλού φακές
• 2 φύλλα δάφνης
• 1 κεφάλι σκόρδο
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
• 1 κουταλάκι ξερό δυόσμο
• 1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
• 2 φουρνιστές ντομάτες
• 1 μέρος ντομάτας,
• 1 μέρος ξίδι
• 3 μέρη ελαιόλαδο για τη σάλτσα

Εκτέλεσις
Βράζουμε τις φακές με τη δάφνη, το αλάτι και το σκόρδο, προσέχοντας να μη λιώσουν. Κόβουμε τις ντομάτες στα τέσσερα, βγάζουμε τα σπόρια και τις ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να απορροφήσουν όλα τα υγρά τους με λίγο χοντρό αλάτι και ελάχιστο ελαιόλαδο. Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ, μαζί με τις ντομάτες και ανακατεύουμε καλά με τη σάλτσα.

Φακές με σέσκουλα
Για να εμπλουτίσετε με περισσότερα χορταρικά και μυρωδικα το κλασικό πιάτο που ίσως σας φαίνεται μονότονο.

Υλικά 6-8 μερίδες
½ φλιτζ. ελαιόλαδο, 1 φλιτζ. κρεμμύδι χοντροκομμένο, 2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λειωμένες, 1 κοφτή κ.γλ. σπόροι κόλιανδρου κοπανισμένοι στο γουδί, ½ κ.γλ. κύμινο ή παραπάνω αν θέλουμε, 2 φλιτζ. ψιλές φακές, 1 φλιτζ. ντοματάκια αποφλοιωμένα και ψιλοκομμένα με τον χυμό τους, 500 γρ. σέσκουλα καθαρισμένα και ψιλοκομμένα σε λωρίδες, 6-8 φλιτζ. νερό ή ζωμό, αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, ξύσμα από μισό πορτοκάλι, 1/4 φλιτζ. ξίδι από σέρι ή το βορειοελλαδίτικο γλυκό ξίδι του Βασίλη Βαϊμάκη, πάστα από ελιά Καλαμών για γαρνιτούρα

Εκτέλεσις
Σε μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το μισό λάδι σε μέτρια φωτιά και μαραίνουμε το κρεμμύδι για περίπου 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο. Γυρίζουμε 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε τις φακές, το κόλιανδρο και μια πρέζα κύμινο και τα ανακατεύουμε όλα μαζί στο λάδι. Ρίχνουμε τις ντομάτες, τη δάφνη, τα σέσκουλα και 6 φλιτζ. νερό. Κλείνουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε μέτρια φωτιά.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και σιγοβράζουμε για 45-50 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι φακές. Αν θέλουμε να αραιώσουμε τη σούπα, προσθέτουμε νερό. Αλατοπιπερώνουμε. Λίγα λεπτά πριν βγάλουμε τη σούπα από τη φωτιά, προσθέτουμε το ξύσμα και το ξίδι. Αφαιρούμε τη δάφνη πριν από το σερβίρισμα. Σε κάθε μπολ ρίχνουμε λίγο από το υπόλοιπο λάδι και 1 κουταλάκι από πάστα ελιάς.

Φακές σαλάτα με ψητές πιπεριές και φέτα

Υλικά (για περίπου 6-8 μερίδες)
* 250 γραμμ. φακές χοντρές
* 6 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε λεπτές ροδέλες
* 2 σκελίδες σκόρδο λειωμένες
* 250 γραμμ. κόκκινες πιπεριές ψημένες, χωρίς τους σπόρους, ξεφλουδισμένες και κομμένες ζουλιέν
* αλάτι και μαύρο πιπέρι
* ½ φλιτζανιού παρθένο ελαιόλαδο
* 3-4 κουταλιές ξίδι από κόκκινο κρασί
* ½ φλιτζανιού ψιλοκομμένο άνηθο
* 120 γραμμ. φέτα τρίμμα

Εκτέλεσις
1. Ξεπλένουμε τις φακές και τις στραγγίζουμε. Τις βράζουμε μέσα σε άφθονο νερό για 10 λεπτά. Τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε μέσα στο σουρωτήρι με κρύο νερό. Τις ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα με φρέσκο νερό. Μόλις πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε 20-25 λεπτά, μέχρι να γίνουν τρυφερές αλλά να μη χυλώσουν. Όσο βράζουν οι φακές αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια. Στραγγίζουμε σε σουρωτήρι κάτω από κρύο νερό.
2. Σε μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τις φακές, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, το σκόρδο και τις πιπεριές. Προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, το λάδι και το ξίδι. Αφήνουμε να σταθούν 30 λεπτά πριν σερβίρουμε. Σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου, αφού γαρνίρουμε με άνηθο και φέτα

ΝΤΑΙΑΝΑ ΚΟΧΥΛΑ

Δείτε ακόμη: Θρεπτικότατη σαλάτα για αποτοξίνωση!

Όσπρια: το εθνικό μας πιάτο!

Φασόλια: μια υποτιμημένη «υπερτροφή»!

Φάβα: Ο βασιλιάς των τροφίμων των φτωχών.

Πηγή: www.solon.org.gr
Πηγή: users.sch.gr

Η λέξη κάρυ στην Ευρώπη και στην Αμερικάνικη ήπειρο χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει το σύνολο των καρυκευμάτων της ευρύτερης κατηγορίας συμπεριλαμβάνοντας τον τέρμινθο, την κουρκουμίνη, το κόκκινο πιπέρι, τον κόλιανδρο και το κύμινο.
Στην πραγματικότητα στα Πακιστανικά και στα Ινδικά η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει ορεκτικά πιάτα και σως που πλαισιώνουν ένα κυρίως πιάτο. Τα πιάτα με κάρυ είναι πολύ δημοφιλή σε πολλές κουζίνες συμπεριλαμβανομένων της ταϊλανδικής, της ιαπωνικής, της ινδικής, της πακιστανικής, της κινέζικης, της ινδονησιακής, της ιρανής, της μαλαισιανής και της βιετναμέζικης.

Σύνολο μελετών που διεξήχθησαν στην Ιρλανδία και στην Πολωνία τα τελευταία χρόνια οδήγησαν στην επιβεβαίωση της υπόθεσης ότι η κουρκουμίνη, το πιο διαδεδομένο συστατικό του κάρυ, που του δίνει το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.
Για την ακρίβεια, in vitro εργαστηριακές μελέτες έδειξαν ότι κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και μέσω αναπάντεχων μηχανισμών η κουρκουμίνη προάγει τον θάνατο των καρκινικών κυττάρων σε περιπτώσεις καρκίνου του οισοφάγου. Επιπλέον, τα ευρήματα των μελετών υποστηρίζουν ότι το θαυματουργό συστατικό του κάρυ ξεκίνησε τη δράση του μόλις μέσα σε 24 ώρες, προκαλώντας έκκριση ουσιών από τα καρκινικά κύτταρα οδηγώντας τα στο να 'αυτοαποδομηθούν' ή 'αυτομεταβολιστούν' όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι μελετητές.

Η ομάδα μελετών που διεξήχθησαν στο κέντρο αντικαρκινικής έρευνας του Κορκ έγιναν υπό την εποπτεία της καθηγήτριας Dr Sharon McKenna, σύμφωνα με την οποία η επιστημονική κοινότητα μπορεί πλέον να στραφεί στη χρήση της κουρκουμίνης σαν συστατικό της φαρμακευτικής αγωγής στην καταπολέμηση του καρκίνου του οισοφάγου.
Όπως γράφουν στην «Βρετανική Επιθεώρηση Καρκίνου», εξέθεσαν τα καρκινικά κύτταρα στην κουρκουμίνη και αυτή ενεργοποίησε τους μηχανισμούς αυτοκαταστροφής τους, με επακόλουθο να πεθάνουν μέσα σε 24 ώρες.
«Η επιστημονική κοινότητα γνωρίζει εδώ και καιρό ότι ορισμένες φυσικές ουσίες έχουν την ικανότητα να θεραπεύουν ή να εξολοθρεύουν τα καρκινικά κύτταρα, και υποπτευόμασταν ότι στην κατηγορία αυτή ανήκει και η κουρκουμίνη», δήλωσε η δρ ΜακΚένα.
«Απεδείχθη ότι είχαμε δίκιο και το εύρημά μας θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την επινόηση νέων αντικαρκινικών θεραπειών».
«Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα έρευνα, που εγείρει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν φυσικές χημικές ουσίες για την επινόηση νέων θεραπειών για τον καρκίνο του οισοφάγου», είπε η δρ Λέσλι Ουόκερ, από τον οργανισμό Cancer Research UK.

Η πιθανή αντικαρκινική δράση των συστατικών του κάρυ είχε επισημανθεί και σε προγενέστερες μελέτες, αλλά για πρώτη φορά μετά τις παραπάνω μελέτες αποδεικνύεται ότι η κουρκουμίνη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα σε περιπτώσεις καρκίνου του οισοφάγου δίνοντας την ελπίδα για χρήση της κουρκουμίνης κατά της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Ωστόσο, χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω μελέτες στην κατεύθυνση αυτή, έτσι ώστε να διευκρινιστεί και ο ακριβής μηχανισμός αποδόμησης των καρκινικών κυττάρων.
Η απόπτωση είναι η συνηθέστερη μορφή θανάτου ενός κυττάρου και προκαλείται από έναν μηχανισμό που ελέγχεται από πρωτεΐνες του ίδιου του κυττάρου και αποτελεί ουσιαστικά το μηχανισμό αυτοκτονίας ενός γερασμένου κυττάρου. Στις μελέτες επίδρασης της κουρκουμίνης στα καρκινικά κύτταρα, ο θάνατός τους δεν προκαλείτο σε καμία περίπτωση από αυτοκτονία, αλλά προάγετο από κυτταρικό σήμα και δεν σχετιζόταν με πρωτεϊνικής φύσεως σήμα απόπτωσης.

Ο καρκίνος του οισοφάγου αποτελεί ένα από τα πιο συχνά αίτια θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως, σκοτώνοντας περίπου 7.800 άτομα στο Ηνωμένο Βασίλειο ετησίως. Λιγότερο από 20% των ασθενών που θα διαγνωστούν με καρκίνο του οισοφάγου ζουν για πάνω από 5 χρόνια. Από τη δεκαετία του 70 μέχρι σήμερα οι θάνατοι από καρκίνο του οισοφάγου έχουν αυξηθεί κατά 50%, ενώ η αύξηση αυτή φαίνεται να συσχετίζεται και με τα διαρκώς αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας, την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ και με τον επιπολασμό της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Τα παραπάνω δεδομένα καθιστούν επιτακτική ανάγκη την εύρεση ενός φυσικού προϊόντος το οποίο θα βοηθά στην αντιμετώπιση του καρκίνου του οισοφάγου. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 200 άτομα χάνουν ετησίως τη ζωή τους στην χώρα μας από καρκίνο του οισοφάγου.

Σε παλαιότερες μελέτες η κουρκουμίνη είχε επιδείξει αντιοξειδωτική δράση προστατεύοντας τον ανθρώπινο οργανισμό από κρυολογήματα και ιώσεις, ενώ από αρχαιοτάτων χρόνων χρησιμοποιήθηκε για επούλωση τραυμάτων και θεραπεία φλεγμονών με τις επιστημονικές μελέτες τον 20ο αιώνα να επιβεβαιώνουν τις παραπάνω ευεργετικές επιδράσεις. Σποραδικά αποτελέσματα επιστημονικών μελετών έχουν καταδείξει πιθανή δράση της κουρκουμίνης στην πτώση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα προστατεύοντας από καρδιαγγειακές παθήσεις και δρώντας ως προγνωστικός παράγοντας στεφανιαίας νόσου.

Πέρα από τις πιθανές θεραπευτικές ιδιότητες αναφορικά με τον καρκίνο του οισοφάγου, κάποιες μελέτες υποστηρίζουν και την προληπτική αντικαρκινική δράση της κουρκουμίνης στον καρκίνο του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου, όπως δείχνουν επιδημιολογικές μελέτες. Στις μελέτες αυτές έχουν συγκριθεί τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνων σε πληθυσμούς με χαμηλή κατανάλωση κάρυ και σε πληθυσμούς με πολύ υψηλές προσλήψεις κορκουμίνης μέσω της σχεδόν καθημερινής χρήσης κάρυ στο μαγείρεμα.
Πριν από κάποια χρόνια σε επιδημιολογικές μελέτες σε παιδιά είχε φανεί ότι στην Ασία τα ποσοστά εμφάνισης λευχαιμίας ήταν σημαντικά μικρότερα σε σχέση με τις ανεπτυγμένες χώρες όπου η λευχαιμία αποτελεί τη βασικότερη αιτία παιδικών θανάτων. Τα αποτελέσματα αυτά συσχετίστηκαν με αυξημένη κατανάλωση κάρυ στις χώρες της Ασίας.

Τέλος, κάποιες ερευνητικές ομάδες της Αμερικής πριν από λίγα χρόνια μελέτησαν την επίδραση της κουρκουμίνης σε πειραματόζωα με σκοπό την πρόληψη της ασθένειας Alzheimer. Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών ήταν αρκετά ενθαρρυντικά, καθώς η κουρκουμίνη φάνηκε να μπλοκάρει το σχηματισμό αμυλοειδών ινών που συνθέτουν τις πλάκες της νόσου Alzheimer.
Πληθώρα επιστημονικών μελετών έχει παρουσιάσει πολλές πιθανές θετικές επιδράσεις της κατανάλωσης κάρυ στον ανθρώπινο οργανισμό. Ειδικά στην καταπολέμηση του καρκίνου του οισοφάγου, η ουσία κουρκουμίνη που περιέχεται στο κάρυ μπορεί να παίζει σπουδαίο ρόλο. Οι μελέτες που θα διεξαχθούν στο επόμενο χρονικό διάστημα είναι και αυτές που θα καθορίσουν τελικά τη χρήση του κάρυ (κουρκουμίνης) προς όφελος την ανθρώπινης υγείας.

Το είδα: www.iatronet.gr
Και: ygeia.tanea.gr

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Cassia angustifolia (Κασσία η στενόφυλλη) ή Cassia senna (Κασσία η σέννα). Ανήκει στην οικογένεια των Χερδωπών.
Το συναντούμε με τα ονόματα Σέννα, Κασσία, Συναμική, φύλλα Αλεξανδρείας ή φύλλα Αιγύπτου.
Είναι θάμνος το ύψος του οποίου κυμαίνεται από μισό έως δύο μέτρα. Καλλιεργείται σε Ινδία και τις χώρες γύρω από την Ερυθρά θάλασσα (ιδιαίτερα στο Σουδάν). Έχει φύλλα σύνθετα, με φυλλάρια χωρίς χνούδι, ωοειδή-λογχοειδή. Άνθη ακανόνιστα με ελεύθερα σέπαλα. Τα άνθη είναι μεγάλα σε μέγεθος, χρώματος κίτρινου με τάση προς το καφέ.
Ο καρπός είναι πλατύς λοβός, ελαφρώς διογκωμένος πάνω από τους σπόρους και μοιάζει με της φασολιάς. Περιέχει περίπου 6 σπόρους σε κάθε λοβό.

Ιστορικά στοιχεία:
Η Σέννα για χιλιετίες έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο ως βότανο στη λαϊκή ιατρική. Σέννα είναι η αραβική ονομασία του βοτάνου το οποίο για πρώτη φορά χρησιμοποίησαν για τις θεραπευτικές του ιδιότητες οι Άραβες γιατροί Serapion και Mesue. Κύρια το καλλιεργούσαν στην περιοχή της Νουβίας και στο Χαρτούμ (Σουδάν). Από κει με καμήλες το έφερναν στο Ασσουάν και δια μέσου του Νείλου έφτανε στη Μεσόγειο και από κει σε Ευρώπη και Ασία.
Η ονομασία φύλλα Αλεξανδρείας βγήκε γιατί το λιμάνι της Αλεξάνδρειας για εκατονταετίες ήταν ο κύριος κόμβος μεταφοράς του. Τον 11ο αιώνα, εισήχθη από τους Άραβες, στη Βενετία, αλλά στην Ευρώπη, η χρήση των φύλλων της Σέννα διαδόθηκε μόνο κατά το τέλος του Μεσαίωνα.
Στη σύγχρονη ιατρική έχει χρησιμοποιηθεί από την δεκαετία του 50 ως καθαρτικό.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Είναι γλυκό, ψυκτικό και καθαρτικό βότανο. Δρα ως καθαρτικό και περιέχει παρόμοια ενεργά συστατικά παράγωγα ανθρακινονών και γλυκοσίδια όπως η αλόη και το ρεβέντι. Αυτά ονομάζονται σεννοσίδες ή γλυκοσίδια σέννα.
Τα φύλλα περιέχουν γλυκοσίδια ανθρακινόνης (περίπου 3% αποτελούμενα κύρια από σεννοσίδη Α και Β), χρωστικές ουσίες, ρητίνη, ταρταρικό οξύ.
Οι καρποί περιέχουν σιννοσίδια Α και Β, γλυκοσίδια ναφθαλίνης, το γλυκοσίδιο σεννοσίδη Α1 κ.α. Επιπλέον περιέχει γλίσχρασμα, φλαβονοειδή, πτητικό έλαιο, σάκχαρο και ρητίνη.
Υπάρχουν περίπου 250 είδη Σέννας και κάποιοι ισχυρίζονται πως υπάρχουν περισσότερα από 350. Το κλασσικό είδος όμως είναι η Σέννα η Αλεξανδρινή οποία έχει ως δραστική ουσία το χρυσοφαινικό οξύ, το οποίο έχει καθαρτικές ιδιότητες και αποτελεί το κύριο συστατικό πολλών καθαρτικών σκευασμάτων.
Επίσης το ρεϊνικό – κασσιακό οξύ που περιέχει έχει βακτηριοκτόνα και μυκητοκτόνα δράση.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη - συλλογή:
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται οι ξηροί λοβοί των καρπών και τα φύλλα. Οι συλλογή γίνεται τον χειμώνα σε Αίγυπτο, Σουδάν, Ιορδανία και Ινδία.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Το βότανο δρα ως καθαρτικό, αντιπυρετικό και ευκοίλιο.
Οι λοβοί και τα φύλλα της Σέννα χρησιμοποιούνται σαν ισχυρό καθαρτικό. Αυξάνει τις περισταλτικές κινήσεις του εντέρου και ανακουφίζει από την δυσκοιλιότητα.
Είναι όμως σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η δυσκοιλιότητα είναι συνήθως αποτέλεσμα άλλου προβλήματος υγείας και όχι η αρχική αιτία. Οι ασθενείς που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα, πρέπει να επισκέπτονται τον γιατρό τους για να εντοπίσουν το κύριο πρόβλημα και να το θεραπεύσουν.
Τα σεννοδίδια Α και Β είναι υπακτικά που χρησιμοποιούνται σε περίπτωση σοβαρής δυσκοιλιότητας, ενώ οι καρποί έχουν ηπιότερη δράση και χρησιμοποιούνται για τα παιδιά και άτομα που υποφέρουν από το στομάχι τους.
Ίχνη διανθρόνης που εμφανίζονται στα κακώς διατηρημένα φύλλα, μπορούν να προκαλέσουν πόνους στο στομάχι.

Παρασκευή και δοσολογία:
Τα φύλλα και οι λοβοί παρασκευάζονται ως έγχυμα. Βάζουμε τους λοβούς ή τα φύλλα να μουλιάσουν σε ζεστό νερό για 6-12 ώρες. Αν πρόκειται για αλεξανδρινή Σέννα χρησιμοποιούμε 3-6 λοβούς ή φύλλα. Αν πρόκειται για Σέννα του Τινέβελι χρησιμοποιούμε 4-12 λοβούς ή φύλλα. Η δράση του βοτάνου είναι αργή και εμφανίζεται 10 με 12 ώρες μετά την λήψη. Υπό μορφή βάμματος η ημερήσια δόση είναι 2-7 ml βάμματος τρεις φορές την ημέρα.

Προφυλάξεις:
Οι σεννοσίδες του φυτού είναι καθαρτικές. Όπως όλες οι ανθρακινόνες, ερεθίζουν τα εντερικά τοιχώματα προκαλώντας κένωση. Εξ αιτίας αυτού, η συνεχής χρήση του βοτάνου, δεν επιτρέπεται μια και το έντερο μπορεί να εξαρτηθεί ολοσχερώς και να μην λειτουργεί χωρίς αυτό.
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περίπτωση σπαστικής δυσκοιλιότητας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα πρέπει να θεραπεύεται από τον γιατρό.
Η Σέννα προκαλεί εντερικούς πόνους και για τον λόγο αυτό πρέπει να συνδυάζεται με αρωματικά ή χωνευτικά βότανα όπως τζίντζερ, γαρίφαλα, άνηθο, μάραθο, γλυκόριζα, κόλιανδρο, πορτοκαλόφλουδα, κάρδαμο.
Υπερβολικά συχνή χρήση, εκτός της εξάρτησης, μπορεί να προκαλέσει ζαλάδες, εμετούς και πονόκοιλο. Αν κατά τύχη ληφθεί από νήπια μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες όπως σοβαρό εξάνθημα.Το είδα: www.herb.gr

Επτά λαχανικά.
Δημιουργήστε μια σαλάτα από διάφορα πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Για να συμπληρώσετε τα επτά διαφορετικά πράσινα λαχανικά μπορείτε να εκμεταλλευτείτε τα πολλά είδη μαρουλιού. Πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι το λιγότερο ευεργετικό είδος μαρουλιού και σχεδόν περιττό είναι σύμφωνα με τον dr James A Duke το iceberg γιατί περιέχει μόνο μερικές ίνες και νερό. Σύμφωνα με τον ειδικό στην θεραπευτική βοτανική τα περισσότερο θρεπτικά λαχανικά είναι τα σκουροπράσινα. Όπως το μπρόκολο, το ραδίκι, το σπανάκι, το κατσαρό λάχανο, το αντίδι, το άγριο ραδίκι, και το σινάπι.

Επτά φρούτα.
Τρώτε φρούτα. Διάφορα. Δεν είναι ανάγκη να ξοδευτείτε αγοράζοντας πολλά. Αγοράζετε πάντα από όλα, διάφορα και λιγοστά, ώστε να είναι και φρέσκα όταν τα καταναλώνετε. Να θυμάστε ότι τα κόκκινα φρούτα έχουν το μαγικό άγγιγμα για το δέρμα μας. Προτιμάτε πάντα εποχιακά και αν μπορείτε βιολογικά. Να τρώτε από όλα και από λίγο ώστε να φτάσετε τον μαγικό αριθμό 7.

Επτά όσπρια.

Στην πραγματικότητα τα όσπρια είναι λαχανικά. Σύμφωνα με τον dr James A Duke μια σούπα από όσπρια αρωματισμένη από σκόρδο, κύμινο, κρεμμύδι, κουρκουμά ή πιπερόριζα μπορεί να μας προστατεύσει από πολλές θανατηφόρες παθήσεις και να σωθούν περισσότερες ζωές από ότι με τα φάρμακα. Εκτός από σούπες προτείνονται σαλάτες με όσπρια που να περιέχουν σκόρδο και κρεμμύδι. Οι φύτρες φασολιών επίσης είναι θεσπέσιες και το ίδιο αποτελεσματικές.

Επτά δημητριακά.

Σε μελέτη σχετικά με μια ομάδα ηλικιωμένων από την Αιόβα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση των δημητριακών, εξασφαλίζει υγεία και μακροημέρευση. Όσοι παρ’ όλα αυτά συμβαίνει να έχουν δυσανεξία στην γλουτένη καλό είναι να επιλέγουν κατάλληλες τροφές.
Οι δημητριακές τροφές που πρέπει να επιλέγουμε ώστε να παραμείνουμε νέοι, είναι το ψωμί ολικής αλέσεως, το ψωμί σίκαλης, αλλά επίσης και το κριθάρι, το φαγόπυρο, το καλαμπόκι, η βρώμη, το κεχρί, το ρύζι και το άγριο σιτάρι. Βάλτε τα στο διαιτολόγιο σας, στις σαλάτες σας και στις σούπες σας. Θα δείτε την υγεία σας και την δύναμη σας να απογειώνεται.

Επτά καρποί και σπόροι.

Η παλαιολιθική διατροφή στηρίχθηκε πάνω στους σπόρους και τους ξηρούς καρπούς. Εδώ χρωστάμε το πατρογονικό μας DNA.
Με τρία μόνο βραζιλιάνικα καρύδια παίρνουμε το σπουδαίο μέταλλο σελήνιο το οποίο δεν περιέχεται στον ανθρώπινο οργανισμό και έχει ανάγκη να το προσλαμβάνει από έξω. Αν το καταναλώνεται μετρημένα, μπορείτε να αποφύγετε καρκίνο στο κόλον έντερο, στους πνεύμονες αλλά και στον προστάτη σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες.
Οι σπόροι είναι η μαγική στάλα της φύσης για υγεία και μακροημέρευση. Και είναι οι εξής: ηλιόσποροι, κολοκυθόσποροι, κύμινο, σέλερι, κόλιανδρο, άνηθος, μάραθος, λιναρόσπορος, παπαρούνα και σουσάμι.
Οι σπόροι της κολοκύθας μπορούν να ανακουφίζουν τα συμπτώματα του προστάτη στους ηλικιωμένους. Επίσης οι σπόροι του σέλινου καταπολεμούν και θεραπεύουν την ουρική αρθρίτιδα.

Επτά βότανα και μυρωδικά.

Τα μαγειρικά βότανα να τα χρησιμοποιείται όσο πιο πολύ μπορείτε γιατί περιέχουν θαυμάσια αντιοξειδωτικά. Μόνο προσοχή μην είστε αλλεργικοί σε κάποια από αυτά. Εδώ στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί γιατί έχουμε άφθονη ποιότητα, τα βρίσκουμε παντού και δεν μας τα χρεώνουν σε συσκευασία δώρου όπως γίνεται στο εξωτερικό που τα χρυσοπληρώνουν. Τέτοια είναι: Ο βασιλικός, το σέλινο, ο μάραθος, το σκόρδο, η μαντζουράνα, το κρεμμύδι, η ρίγανη, ο μαϊντανός, το δεντρολίβανο, το φασκόμηλο, το θυμάρι, η δάφνη, το μαύρο πιπέρι, το κάρδαμο, η κανέλα, το γαρίφαλο, η πιπερόριζα, το μοσχοκάρυδο, η πάπρικα, η ζαφορά (σαφράν) και η βανίλια.
Χαρακτηριστικά: Τα βότανα είναι φυλλώδη ενώ τα μπαχαρικά είναι ξυλώδη.

Για περισσότερη ενέργεια και ζωή επτά ποτήρια νερό.
Η μειωμένη ενυδάτωση, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ατονίας, έλλειψη συγκέντρωσης και αδυναμία. Σε συνδυασμό με άλλα υδαρή παρασκευάσματα όπως χυμοί τσάγια και σούπες, η ενυδάτωση σας και η δύναμη σας θα σας κρατήσουν νέους και γερούς.

Δείτε ακόμη: Να «τρώτε»… νερό!!

Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Πολύτιμα τα αβοκάντο για την υγεία

Tο αβοκάντο είναι φρούτο πλούσιο σε βιταμίνες και ολιγοστοιχεία και γι’ αυτό ιδιαίτερα θρεπτικό για τον οργανισμό μας. Eικάζεται ότι πρωτοεμφανίστηκε στο νότιο Mεξικό, ενώ καλλιεργούνταν ευρέως από τη Bραζιλία έως το Περού πολύ πριν την άφιξη των Eυρωπαίων στη Λατινική Aμερική. Σήμερα το αβοκάντο καλλιεργείται εμπορικά στις HΠA, στα τροπικά νησιά της Kαραϊβικής, στην Aυστραλία, τη νότια Aφρική, το Iσραήλ, την Aίγυπτο, αλλά και στη νότια Iσπανία, τη Γαλλία και την Kρήτη.
Τα αβοκάντο είναι εκ φύσεως πλούσια σε μονοακόρεστα λίπη και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα - δύο είδη «καλών» λιπών, τα οποία πιστεύεται ότι έχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Νέες μελέτες εξ άλλου υποδηλώνουν ότι τα φρούτα αυτά μπορεί να βοηθούν τον οργανισμό να απορροφά και να αξιοποιεί πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, όπως τα καρωτινοειδή.
Όπως εξηγεί η Αμερικανική Διαιτητική Εταιρεία (ADA), τα καρωτινοειδή είναι πανίσχυρες αντιοξειδωτικές ουσίες, οι οποίες συμβάλλουν στην προστασία του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου (μία ομάδα έντονα δραστικών χημικών ουσιών, οι οποίες προκαλούν βλάβες στα κύτταρα), αλλά και στην απόκτηση υγιούς οράσεως.
Τα καρωτινοειδή, όπως η άλφα-καρωτίνη, η βήτα-καρωτίνη, η λουτεϊνη και η λυκοπένη, υπάρχουν στα κόκκινα, στα κίτρινα και στα πορτοκαλί φρούτα, καθώς και στα σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά.
Τα λίπη των φυτικών προϊόντων παίζουν σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση των καρωτινοειδών από τον οργανισμό. Εντούτοις, πολλά πλούσια σε καρωτινοειδή φρούτα και λαχανικά δεν περιέχουν λίπος, γεγονός που μπορεί να εμποδίζει την απορρόφηση ορισμένων θρεπτικών συστατικών τους.
Αυτό δεν ισχύει για τα αβοκάντο, τα οποία όπως προαναφέρθηκε περιέχουν ωφέλιμα λίπη. Στην πραγματικότητα, μία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα αβοκάντο, όταν προστίθενται στις σαλάτες και στις σάλτσες, δρουν ως ενισχυτικό της απορρόφησης των καρωτινοειδών.
Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο και δημοσιεύθηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής».
Όπως έδειξε, όσοι εθελοντές έτρωγαν σαλάτα με μαρούλι, καρότο και σπανάκι που περιείχε 75 γραμμάρια αβοκάντο (αντιστοιχούν σε περίπου μισό μέτριο αβοκάντο) απορροφούσαν 8,3 φορές περισσότερη άλφα-καρωτίνη, 13,6 φορές περισσότερη βήτα-καρωτίνη και 4,3 φορές περισσότερη λουτεϊνη απ' όση οι εθελοντές οι οποίοι έτρωγαν την ίδια σαλάτα δίχως αβοκάντο.
Αντίστοιχα, όσοι κατανάλωναν σάλτσα με 150 γραμμάρια αβοκάντο (αντιστοιχούν σε ένα μέτριο αβοκάντο) απορροφούσαν 4,4 φορές περισσότερη λυκοπένη, ενώ διπλασιαζόταν η απορρόφηση βήτα-καρωτίνης.
Η άλφα-καρωτίνη και η βήτα-καρωτίνη συμβάλλουν στην προστασία από την στεφανιαία νόσο και τον καρκίνο, ενώ η λουτεϊνη συμβάλλει στην υγεία των ματιών και προστατεύει από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδος - μιας ασθένειας που αποτελεί κύρια αιτία τυφλώσεως των ηλικιωμένων. Η λυκοπένη, τέλος, συμβάλλει στην προστασία από τον καρκίνο του προστάτη.
Τα αβοκάντο είναι πλούσια και σε πολλά άλλα θρεπτικά συστατικά. Στην πραγματικότητα, περιέχουν περισσότερες φυτικές ίνες, μαγνήσιο, κάλιο, γλουταθιόνη (μία φυτοχημική ουσία η οποία έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, βιταμίνη Κ, ψευδάργυρο και σίδηρο απ' όσες τα άλλα φρούτα που καταναλώνονται ευρέως.

Προειδοποιήσεις
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι - όπως προειδοποιούν ειδικοί από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα - τα αβοκάντο δεν είναι κατάλληλα για όσους παίρνουν το αντιθρομβωτικό φάρμακο βαρφαρίνη, επειδή περιέχουν άφθονη βιταμίνη Κ. Η βιταμίνη αυτή παίζει σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος και η βαρφαρίνη ελαττώνει την δραστηριότητά της, αποτρέποντας έτσι τις θρομβώσεις.
Επειδή, εξάλλου, περιέχουν και το ιχνοστοιχείο χαλκός, δεν πρέπει να καταναλώνονται απ' όσους πάσχουν από μία σπάνια κληρονομική νόσο (νόσος του Wilson), η οποία εμποδίζει τον οργανισμό τους να αποβάλλει τον χαλκό, με συνέπεια να συσσωρεύεται αυτός στο ήπαρ, στον εγκέφαλο και σε άλλα όργανα.
Ούτε είναι κατάλληλα για τους πάσχοντες από διάρροια ή ασθένειες που προκαλούν διάρροια (λ.χ. η νόσος του Κρον, μία φλεγμονώδης νόσος του εντέρου), διότι μπορεί να την επιτείνουν.

Θρεπτική αξία ανά 100 γραμμάρια
Στη συνέχεια παρατίθενται τα συστατικά 100 γραμμαρίων αβοκάντο, έτσι όπως τα αναφέρει η Βάση Δεδομένων για τη Θρεπτική Αξία των Τροφίμων του αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας (USDA National Nutrient Database for Standard Reference)

Νερό = 73 γραμμάρια

Ενέργεια = 160 θερμίδες

Φυτικές ίνες = 6,7 γραμμάρια

Σάκχαρα = 0,6 γραμμάρια

Ιχνοστοιχεία

Κάλιο = 485 mg

Μαγνήσιο = 29 mg

Σίδηρος = 0,5 mg

Ψευδάργυρος = 0,64 mg

Βιταμίνες

Βιταμίνη C = 10 mg

Βιταμίνη Α = 146 IU (Διεθνείς Μονάδες)

Βιταμίνη Κ = 21 mcg

Λίπη

Ολικά = 14,6 γραμμάρια

Κεκορεσμένα = 2,1 γραμμάρια

Μονοακόρεστα = 9,8 γραμμάρια

Άλλα

Βήτα καρωτίνη = 62 mcg*
Άλφα καρωτίνη = 24 mcg*

*mcg = μικρογραμμάριο (εκατομμυριοστό του γραμμαρίου)

Μυστικά μαγειρικής
Για να απολαύσει κανείς όλα αυτά τα οφέλη, αλλά και τη γεύση των αβοκάντο, πρέπει να τα καταναλώνει αρκετά ώριμα. Η Αμερικανική Διαιτητική Εταιρεία τονίζει ότι τα άγουρα αβοκάντο μπορούν να ωριμάσουν μέσα σε 2 έως 3 ημέρες εάν τοποθετηθούν μέσα σε μία χάρτινη σακούλα μαζί με ένα μήλο και αφεθούν σε θερμοκρασία δωματίου. Πώς θα καταλάβει κανείς εάν ένα αβοκάντο είναι ώριμο; Θα έχει σκουρύνει το χρώμα του, ενώ θα είναι μαλακό όταν το πιέζει.
Τα πολύ ώριμα αβοκάντο μπορούν να καθαριστούν και να αποθηκευθούν στο ψυγείο ή στον καταψύκτη για μελλοντική χρήση. Για να καθαρίσετε τα αβοκάντο, πλύνετε τα πρώτα καλά και κόψτε τα κατά μήκος στη μέση. Στη συνέχεια, αφαιρέστε το κουκούτσι και έπειτα τον καρπό από τη φλούδα, χρησιμοποιώντας ένα κουτάλι.
Εάν βάλετε το αβοκάντο στο ψυγείο, πρέπει να το καταναλώσετε εντός δύο ημερών, ενώ αν το βάλετε στην κατάψυξη πρέπει να το φάτε σε δύο μήνες.
Τα αβοκάντο είναι ότι πρέπει για σαλάτες, σάλτσες και σούπες, αλλά και σε φέτες στο σάντουιτς αντί για τυρί. Στις σαλάτες μπορεί να μπει σκέτο, ενώ για σάλτσες και σούπες καλό είναι να το πολτοποιήσετε στο μπλέντερ και να του προσθέσετε χυμό λεμονιού για να μην αλλοιωθεί το χρώμα του με το πέρασμα του χρόνου (χρειάζεται μισό κουταλάκι χυμός λεμονιού για κάθε μισό πολτοποιημένο αβοκάντο).

Πιθανοί τρόποι κατανάλωσης του αβοκάντο που μπορείτε εύκολα και γρήγορα να δοκιμάσετε παρουσιάζονται παρακάτω:
• Προσθέστε αβοκάντο σε μια σάλτσα με βάση την ντομάτα, το ελαιόλαδο, το κρεμμύδι και το σκόρδο και περιχύστε με αυτήν κοτόπουλο ή ζυμαρικά.

• Αλέστε το αβοκάντο έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια ομοιόμορφη κρέμα και αλείψτε με αυτήν φρυγανιές ή ψωμί για να αποτελέσει ένα γευστικό ενδιάμεσο σνακ.

• Δοκιμάστε σαλάτα με μαρούλι άισμπεργκ, πορτοκάλι, μέντα και αβοκάντο κομμένο σε τετράγωνα κομμάτια με μια κουταλιά λάδι και ντρέσινγκ με μπαλσάμικο.

• Παρασκευάστε την περίφημη σάλτσα γουακαμόλε ανακακατεύοντας αβοκάντο, κρεμμύδια, ντομάτα, κόλιανδρο, χυμό λεμονιού και κρεμμύδι στο μπλέντερ μέχρι να σχηματιστεί ένας ομοιόμορφος πολτός.

Συμπερασματικά, το αβοκάντο αποτελεί μια τροφή με πλούσια θρεπτική αξία, ωστόσο η έλλειψη διαθεσιμότητας στη χώρα μας καθιστά την κατανάλωση του σποραδική. Προτείνεται η χρήση του 2-5 φορές στο μήνα υπό τη μορφή ελαφρύτερου γεύματος (μέσα σε μια σαλάτα) ή ενδιάμεσου σνακ ως ντιπ ή αντί για κάποιο φρούτο.

Πλήρης τροφή για το δέρμα
Tο αβοκάντο παραδοσιακά έχει σημαντική συνεισφορά και στην κοσμητολογία. Πλούσιο καθώς είναι σε βιταμίνες A, B, C και E, διαθέτει σημαντικές ενυδατικές και επουλωτικές ιδιότητες για το δέρμα. Tο λάδι αβοκάντο, που προέρχεται από τη σάρκα του φρούτου, χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία ως φορέας διάλυσης των αιθέριων ελαίων, αλλά και ως βασικό φυτικό λάδι για μασάζ. Eπίσης, όταν απλωθεί στην επιδερμίδα, λειτουργεί ως φίλτρο για την ηλιακή ακτινοβολία, είναι υποαλλεργικό και μοιάζει με τη λανολίνη, καθώς έχει και αυτό τη δυνατότητα να εισχωρεί βαθιά στο δέρμα, δρώντας ενυδατικά και μαλακτικά.

Eνυδατική μάσκα προσώπου κανονικά-ξηρά δέρματα
Θα χρειαστείτε:
• 1 αβοκάντο
Λιώνετε τη σάρκα από το αβοκάντο σε ένα μπολ και ανακατεύετε μέχρι να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα. Aπλώνετε στο πρόσωπο και στο λαιμό και το αφήνετε για 15 λεπτά. Ξεπλένετε με χλιαρό νερό.

Eνυδατική μάσκα προσώπου ξηρά-πολύ ξηρά δέρματα
Θα χρειαστείτε:
• 1/2 αβοκάντο
• 1/4 της κούπας μέλι
Λιώνετε τη σάρκα του αβοκάντο σε ένα μπολ και προσθέτετε το μέλι. Aνακατεύετε μέχρι να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα και το απλώνετε στο πρόσωπο και στο λαιμό. Aφήνετε τη μάσκα για 15 λεπτά και μετά αφαιρείτε την με μια πετσέτα εμποτισμένη σε χλιαρό νερό.

Mάσκα προσώπου/ξηρά-ευαίσθητα δέρματα
Θα χρειαστείτε:
• 1 αβοκάντο
• 3-4 σταγόνες αμυγδαλέλαιο
Λιώνετε τη σάρκα του αβοκάντο σε ένα μπολ και προσθέτετε το αμυγδαλέλαιο. Aνακατεύετε μέχρι να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα και το απλώνετε στο πρόσωπο και στο λαιμό. Aφήνετε τη μάσκα για 30 λεπτά και μετά ξεπλένετε με χλιαρό νερό.

Mάσκα μαλλιών
Θα χρειαστείτε:
• 1/2 ώριμο αβοκάντο
• 2 κουταλιές μπίρα
• 1 κουταλιά δαφνέλαιο
• 1 κουταλιά ελαιόλαδο
Xτυπάτε όλα τα υλικά μαζί μέχρι να πάρουν μια κρεμώδη μορφή (καλύτερα σε κάποιο μίξερ). Eφαρμόστε τη μάσκα για 30 λεπτά πριν το λούσιμο και τυλίξτε τα μαλλιά σας με μια ζεστή πετσέτα.

Στην ενότητα "φτιάχνω μόνος - περιποίησις" βρείτε και άλλες ιδέες για να φροντίζετε το σώμα και τα μαλλιά σας υγιεινά, φυσικά και ανέξοδα!!!

ygeia.tanea.gr
www.vita.gr

O οδηγός που κρατάτε στα χέρια σας συγκεντρώνει τις βασικότερες τεχνικές για να μπορείτε να παρασκευάσετε μόνοι σας εγχύματα, βάμματα κλπ., χωρίς κάθε φορά να αναρωτιέστε ποια είναι η διαφορά τους και πώς πρέπει να προετοιμάσετε το ένα ή το άλλο βότανο. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι πρόκειται για μια αρχέγονη γνώση που ήταν επί αιώνες ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους και μέχρι το 1950, που η Φαρμακολογία στράφηκε στις χημικές ουσίες, αποτελούσε θεμέλιο της ιατρικής και παραδοσιακής γνώσης και περνούσε από «στόμα δρυΐδη σε αυτί δρυΐδη». Εξάλλου, η ίδια η ενασχόληση με τα φυτά και την παρασκευή τονωτικών και άλλων σκευασμάτων είναι μια διαδικασία χαλαρωτική, δημιουργική που μας «γειώνει» και μας βοηθάει να ξετρυπώσουμε το χαμένο κρίκο της επαφής μας με τη φύση. Προσοχή, μόνο, μην πέσετε στη μαρμίτα...

Εν αρχή συλλέγουμε και αποξηραίνουμε
Το πρώτο βήμα για να εκμεταλλευτείτε στο μέγιστο τις ιδιότητες των φυτών είναι η σωστή συγκομιδή, αποξήρανση και αποθήκευση. Αν έχετε λοιπόν τη δυνατότητα να βρεθείτε στη φύση, μπορείτε να συλλέξετε μόνοι σας φυτά και βότανα. Λάβετε, ωστόσο, υπόψη σας ότι αυτά θα πρέπει να συλλέγονται από περιοχές που είναι μακριά από δρόμους, μονοπάτια, χωματερές, βρόμικα νερά, μπάζα και καλλιέργειες όπου χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα και άλλες τοξικές ουσίες. Επίσης, προσέχετε τα φυτά να είναι υγιή και να μην έχουν προσβληθεί από παράσιτα, σκουλήκια ή αρρώστιες. Για τους άλλους, τα τέκνα των αστικών περιοχών, ευτυχώς υπάρχει λύση. Μπορείτε κάλλιστα να καλλιεργήσετε ένα μικρό βοτανικό κήπο στο... περβάζι σας!
Δείτε: Καλλιεργήστε το... φαρμακείο σας!!!

Πότε; Σε κάθε εποχή του χρόνου συλλέγονται συγκεκριμένα μέρη των φυτών. Ένας γενικός κανόνας που μπορούμε να έχουμε υπόψη, παράλληλα με τα ειδικά χαρακτηριστικά του κάθε φυτού, είναι ο εξής:

Τα φύλλα: Συλλέγονται την άνοιξη ή και συνεχώς, αρκεί το φύλλωμα να έχει φτάσει στην ωρίμανσή του.

Τα άνθη: Την περίοδο ανθοφορίας (συνήθως άνοιξη και καλοκαίρι).

Τα φρούτα και οι σπόροι: Όταν είναι ώριμοι (συνήθως το φθινόπωρο) και πριν πέσουν στο χώμα.

Oι ρίζες: Το φθινόπωρο ή στην αρχή της άνοιξης.

Τι ώρα; Η ιδανική ώρα για τη συγκομιδή των φυτών είναι νωρίς το πρωί, αφού έχει εξατμιστεί η πάχνη και έχουν στεγνώσει από τη νυχτερινή υγρασία. Γενικά, ιδανικές θεωρούνται οι ηλιόλουστες μέρες.
Πώς; Όταν κόβετε τα φυτά, προσέχετε να μην τα βλάψετε ή τα ταλαιπωρήσετε. Επιπλέον, αποφεύγετε να κόβετε ποικιλίες των οποίων ο πληθυσμός στη συγκεκριμένη περιοχή είναι λιγοστός. Κάθε φυτό θα πρέπει να κόβεται την κατάλληλη για το είδος του εποχή και θα πρέπει επιπλέον να γνωρίζετε αν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση. Φροντίστε, ακόμη, να αφαιρείτε λίγο από το κάθε φυτό (κυρίως όταν κόβετε ρίζες, φλοιό, βλαστούς). Υπάρχει εξάλλου μια πλούσια βιβλιογραφία για τη συλλογή βοτάνων, όπου μπορείτε να βρείτε τις απαραίτητες πληροφορίες για καθένα από τα βότανα που σας ενδιαφέρουν.
Προσέχουμε για να έχουμε και την επόμενη χρονιά!!

Δείτε: Μάζεμα άγριων φαγώσιμων χόρτων (tips)

Για να αποξηράνετε τα βότανα

Τα τοποθετείτε πάνω σε εφημερίδα ή τα κρεμάτε ανάποδα από σκοινί απλώματος. Στην πρώτη περίπτωση, τα φυτά θα πρέπει να είναι απλωμένα χωρίς να επικαλύπτονται και θα πρέπει να τοποθετούνται κάτω από κάποιο βάρος. Αν η εφημερίδα υγρανθεί πολύ πρέπει να αντικαθίσταται. Στο σκοινί, τα κρεμάτε σε μικρά ματσάκια ξεχωριστά το κάθε είδος. Θα πρέπει να τα βάλετε σε μέρος σκιερό, που να αερίζεται καλά, και χωρίς σκόνη. Αν υπάρχει υγρασία, μπορεί να μουχλιάσουν.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Εκτός από τις ρίζες, στην αποξήρανση, δεν πρέπει να πλένετε τα υπόλοιπα μέρη των φυτών που θα χρησιμοποιήσετε.
Μετά από 2-3 εβδομάδες, τα φυτά έχουν συρρικνωθεί και τότε μπορείτε να τα φυλάξετε σε ένα σκουρόχρωμο βάζο ή σε μια χάρτινη σακούλα, που θα τη βάλετε μέσα σε μια πλαστική. Μην παραλείψετε να βάλετε ετικέτα με την ημερομηνία αποθήκευσης και το είδος του φυτού. Φυλάτε τα αποξηραμένα βότανα σε μέρη δροσερά και σκοτεινά. Αν ακολουθήσετε σωστά όλα τα προηγούμενα βήματα, θα διατηρήσετε τα βότανα για 1 χρόνο.
Tip: Για να σιγουρευτείτε ότι έχει στεγνώσει, τρίψτε το αποξηραμένο φυτό ανάμεσα στα δάχτυλά σας και βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν ίχνη υγρασίας.

Πώς θα χρησιμοποιήσετε τα βότανα
Υπάρχουν πράγματι πολλοί τρόποι να παρασκευαστεί ένα βοτανικό εκχύλισμα. Δύο βασικές κατηγορίες είναι τα υδατικά παρασκευάσματα (με βάση το νερό) και τα αλκοολούχα (με βάση το αλκοόλ). Τόσο τα υδατικά όσο και τα αλκοολούχα εκχυλίσματα προορίζονται είτε για εσωτερική χρήση (κατάποση) είτε για εξωτερική (συνήθως ως βάση για την παρασκευή άλλων διαλυμάτων ή παρασκευασμάτων, τα οποία αξιοποιούνται για εντριβές, πλύσεις, παρασκευή σαπουνιού κλπ.).
ΠΡΟΣΟΧΗ! Για οποιαδήποτε χρήση των βοτάνων, μην παραλείψετε να συμβουλευτείτε πρώτα το γιατρό σας.

Υδατικά Παρασκευάσματα
Ανάλογα με το μέρος του φυτού που χρησιμοποιείται, διακρίνονται σε εγχύματα (για τα τρυφερά μέρη του φυτού), σε αφεψήματα (για τα σκληρότερα μέρη) και στο συνδυασμό τους (αν χρησιμοποιήσουμε σκληρά και μαλακά μέρη ταυτόχρονα). Τα αφεψήματα και τα εγχύματα χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο.

Έγχυμα

• 30 γρ. αποξηραμένου ή 70 γρ. νωπού βοτάνου
• 1/2 λίτρο νερό

Παρασκευή: Προσθέτετε σε βραστό νερό το βότανο ή συνδυασμό περισσότερων. Αποσύρετε από τη φωτιά, σκεπάζετε το σκεύος και αφήνετε το έγχυμα να ξεκουραστεί 5-10 λεπτά. Τέλος, το σουρώνετε και είναι έτοιμο προς χρήση. Για βότανα τα οποία είναι ευαίσθητα στη θερμότητα (π.χ. φύλλα Αιγύπτου), προτιμάται το κρύο έγχυμα, το οποίο παρασκευάζουμε αν ρίξουμε το βότανο σε κρύο νερό (στις ίδιες αναλογίες) και το αφήσουμε 6-12 ώρες σε γυάλινο δοχείο που κλείνει καλά. Τα μέρη του φυτού που αξιοποιούνται για την παρασκευή εγχύματος είναι τα εξής: άνθη, φύλλα, βλαστοί, τα οποία δεν πρέπει να εκτεθούν σε πολύ υψηλή θερμοκρασία για να μην καταστραφεί το αιθέριο έλαιό τους.
Αφέψημα

• 20 γρ. αποξηραμένου ή 40-50 γρ. νωπού βοτάνου
• 1/2 λίτρο νερό

Παρασκευή: Βάζετε το φυτό μαζί με κρύο νερό και τα αφήνετε να βράσουν για 5-10 λεπτά (αν το βότανο είναι νωπό, το κόβετε σε μικρά κομμάτια, ενώ αν είναι αποξηραμένο, το θρυμματίζετε). Το αποσύρετε από τη φωτιά, το αφήνετε να ξεκουραστεί για 5-10 λεπτά, το σουρώνετε και είναι έτοιμο προς χρήση. Τα μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψήματος είναι τα εξής: φλοιός, κοτσάνια, μίσχοι, καρποί, σπόροι, ρίζες, σκληρά φύλλα. Τα μέρη αυτά πρέπει να βράζονται, γιατί με τη θερμοκρασία απελευθερώνονται τα δραστικά συστατικά τους.

Έγχυμα και Αφέψημα μαζί
• Βάζετε το βότανο μαζί με κρύο νερό να βράσουν για 5-10 λεπτά.
• Αποσύρετε από τη φωτιά και προσθέτετε τα μαλακά μέρη του φυτού. Σκεπάζετε το σκεύος και αφήνετε να ξεκουραστεί για 5-10 λεπτά. Κατόπιν, σουρώνετε και το ρόφημα είναι έτοιμο προς χρήση.

Λάβετε υπόψη σας ότι ανάλογα με την περίπτωση και την ηλικία μπορείτε να πίνετε τα εγχύματα, τα αφεψήματα ή το συνδυασμό τους 1-5 φορές την ημέρα. Μετά την πάροδο 15 - 20 ημερών, πρέπει να σταματάτε την κατανάλωση και να αφήνετε τον οργανισμό να ξεκουραστεί (1 εβδομάδα το λιγότερο).

Για εσωτερική χρήση
Μην τα πιείτε!
Τα αφεψήματα και τα εγχύματα μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως βάση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Κομπρέσες: Κρύες ή ζεστές, φτιάχνονται αν εμποτίσετε ένα κομμάτι βαμβακερό ύφασμα ή γάζα στο εκχύλισμα που έχετε φτιάξει. Το βγάζετε από το υγρό πριν σκουρύνει, το διπλώνετε πολλές φορές και το εφαρμόζετε στην περιοχή που θέλετε για περίπου 15 λεπτά.
Ατμοθεραπεία: Διατηρείτε το εκχύλισμα σε σιγανή φωτιά για να παραμένει ζεστό και βάζετε το κεφάλι σας ή το πάσχον μέρος από πάνω σκεπασμένο με μια πετσέτα για να κατευθύνεται ο ατμός προς την περιοχή που σας ενδιαφέρει ή για να εισπνέετε.

Μπάνιο: Σε μια λεκάνη, προσθέτετε νερό για την πλύση και αρκετή ποσότητα εκχυλίσματος αρκετά συμπυκνωμένου.
Γαργάρες: Με το εκχύλισμα που φτιάξατε, για 5-10 λεπτά. Προσοχή! Μην το καταπίνετε, γιατί μπορεί τα συστατικά του να μην ενδείκνυνται για κατάποση.
Εντριβές: Εμποτίζετε ένα κομμάτι βαμβακερού υφάσματος με το κατάλληλο αφέψημα ή έγχυμα και περνάτε με αυτό το σώμα.

Αλκοολούχα Παρασκευάσματα
Τα παρασκευάσματα με βάση το αλκοόλ, όπως το βάμμα, είναι πολύ ισχυρότερα από τα υδατικά, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται σε μικρότερες ποσότητες, συνήθως αραιωμένα σε νερό. Βάμματα επίσης θεωρούνται και παρασκευάσματα που φτιάχνονται με βάση το ξίδι ή το κρασί.

Βάμμα
Πρόκειται για ένα αλκοολικό εκχύλισμα που επιτυγχάνει την εξαγωγή των πολύτιμων συστατικών των φυτών, αλλά και τη συντήρησή τους, μέσω ενός συνδυασμού με νερό και αλκοόλ:

• 8 μέρη αλκοόλ 50 βαθμών (π.χ. ρακή ή βότκα)
• 2 μέρη βρασμένο νερό
• 1 μέρος αποξηραμένου φυτού ή 2 μέρη νωπού

Παρασκευή: Θρυμματίζετε το επιλεγμένο μέρος του φυτού και το προσθέτετε στο μείγμα νερού και αλκοόλ, μέσα σε σκουρόχρωμο γυάλινο δοχείο με φαρδύ στόμιο που κλείνει καλά. Το αφήνετε να ξεκουραστεί για 7-15 ημέρες σε μέρος σκιερό, ξηρό και δροσερό. Εάν είναι δυνατόν, κατά το διάστημα αυτό ανακινείτε το δοχείο 1-2 φορές την ημέρα. Στη συνέχεια, σουρώνετε το βάμμα με ένα κομμάτι διπλή γάζα και το βάζετε ξανά στο γυάλινο δοχείο του με την ετικέτα του, που πρέπει να αναγράφει την ημερομηνία, το είδος, τη χρήση και τις αντενδείξεις.
Χρήση: Διαλύετε 10-30 σταγόνες βάμμα σε λίγο νερό και το πίνετε. Για τη συχνότητα, λάβετε υπόψη την ηλικία, την ατομική περίπτωση και φυσικά συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Σιρόπι

Η βασική συνταγή για να παρασκευάσετε σιρόπι είναι να χρησιμοποιήσετε:

• 1 μέρος βάμμα (π.χ. 100 ml)
• 7 μέρη ζάχαρης (π.χ. 700 γρ.)
• 10 μέρη νερό (π.χ. 1 λίτρο)

Παρασκευή: Βάζετε το νερό στη φωτιά. Μόλις πάρει βράση, προσθέτετε σταδιακά τη ζάχαρη, ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να διαλυθεί. Αφήνετε το μείγμα να βράσει σε σιγανή φωτιά, αφαιρώντας τον αφρό αν υπάρχει, μέχρι να αποκτήσει υφή σιροπιού. Το βγάζετε από τη φωτιά, το αφήνετε να κρυώσει και προσθέτετε το βάμμα ή συνδυασμό τους. Ανακατεύετε και αποθηκεύετε το σιρόπι σε σκουρόχρωμα, αποστειρωμένα μπουκάλια. Δεν ξεχνάτε να βάλετε ετικέτα. Τα σιρόπια διατηρούνται για 4-6 μήνες.
Χρήση: 1 κουταλάκι 3-6 φορές καθημερινά, ανάλογα με την περίπτωση.

Πομάδα (αλοιφές, κρέμες)

• 8 μέρη βαζελίνη*
• 1 μέρος λανολίνη*
• 1 μέρος βάμμα ή συνδυασμό βαμμάτων

Παρασκευή: Ανακατεύετε καλά τα υλικά με μια ξύλινη σπάτουλα σε ανοξείδωτο δοχείο, βάζετε το μείγμα σε μπεν μαρί για να ομογενοποιηθεί και το αποθηκεύετε σε δοχεία.
Εφαρμογή: Oι πομάδες προορίζονται για εξωτερική χρήση (επάλειψη, μασάζ), 2-3 φορές την ημέρα ή το βράδυ.

Το σωστό timing

O χρόνος λήψης των σκευασμάτων μέσα στην ημέρα εξαρτάται από τις ιδιότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και γίνεται πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού. Έτσι
Τα διουρητικά: Καταναλώνονται το πρωί και μεταξύ των γευμάτων.
Τα τονωτικά και τα πικρά: Καταναλώνονται 10-15 λεπτά μετά το φαγητό.
Τα χαλαρωτικά και ηρεμιστικά: Πριν τον ύπνο.
Τα ωφέλιμα για το καρδιοκυκλοφορικό: Το πρωί και μεταξύ των γευμάτων.
Τα αντιπαρασιτικά: Μετά το φαγητό, 3 φορές την ημέρα και μόνο για 3 ημέρες.
Τα αντιπυρετικά: Όταν ο ασθενής ιδρώνει.
Όσα έχουν τοπική δράση: Εφαρμόζονται εξωτερικά στο δέρμα, αρκεί το τελευταίο να μην έχει εκδορές, σκασίματα κλπ.
Τα επουλωτικά: Πάνω στις πληγές.

*Βαζελίνη και λανολίνη μπορείτε να βρείτε στα φαρμακεία.

ΤΑ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ
συλλέξτε τα την κατάλληλη εποχή!!

ΒOΤΑΝΑ

ΑΝOΙΞΗ

ΚΑΛOΚΑΙΡΙ

ΦΘΙΝOΠΩΡO

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

OΛO
ΤO ΧΡOΝO