Περιοδικό "Μ' ενδιαφέρει", της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας
Τεύχ. 44, Ιούν. - Ιούλ. 2005, σελ. 85 - 87 

Το αξιόλογο βιβλίο του Καθηγητού-Ακαδημαϊκού Αριστ. Κούζη, (1872-1961), Ο καρκίνος παρά τοις αρχαίοις Ελλησιν ιατροίς, Αθήνα 2004, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πριν από εκατό και πλέον χρόνια, πρόσφατα το επανεκδώσαμε, ώστε να γίνει προσιτό σε εκείνους που θα ήθελαν να γνωρίσουν τις γνώσεις περί καρκίνου των αρχαίων Ελλήνων ιατρών: Ιπποκράτους, Γαληνού, Αρεταίου, Ρούφου του Εφεσίου, Διοσκουρίδου, Αρχιγένους, Φιλόξενου, ΄Αντύλλου, Ορειβασίου, Παλλαδίου, Αετίου, Παύλου Αιγινήτου, Θεοφάνους Νόννου, Μιχαήλ Ψελλού, Συμεώνος Σήθη και Ιωάννου Ακτουαρίου. Στο πλαίσιο της ενημέρωσης αυτής στη συνέχεια θα παρατεθούν συνοπτικά μερικά στοιχεία που επιλέχθηκαν και τα οποία θα είναι δυνατόν να δώσουν στον αναγνώστη μία γεύση του πλούτου των γνώσεων τους.

Οι πληροφορίες περί καρκίνου υπάρχουν από τότε που έχουμε ιατρικά κείμενα, δηλ. από τη εποχή του Ιπποκράτους και μετά, αν και παλαιότερα είχαν γραφεί ιατρικά κείμενα όπως μας πληροφορεί ο Σωκράτης «πολλά γαρ των ιατρών έστι συγγράμματα», (Ξενοφώντος, Απομνημονεύματα Δ, β, 10).

Ενδιαφέρον έχει να αναφέρουμε σχετικά με την ονοματολογία ότι οι αρχαίοι ιατροί έδωσαν στη νεοπλασία το όνομα «καρκίνος» από την εξωτερική του μορφή. Συγκεκριμένα ο Γαληνός (΄Εκδ. G.C. Kuehn, Γαληνού ΄Απαντα, Λειψία, 1826, τόμ. ΧΙ, σελ. 140) σημειώνει ότι όπως στο ζώο καρκίνο (κάβουρα) τα πόδια του είναι εκατέρωθεν του σώματός του, κατά τον ίδιο τρόπο στον μαστό της γυναικός από τον παρά φύσιν όγκο οι φλέβες είναι διογκωμένες και καταφανείς, που παρομοιάζονταν με τα πόδια του καβουριού. Και έκτοτε ο όρος αυτός γενικεύθηκε για όλες τις νεοπλασίες του σώματος και χρησιμοποιείται από όλους τους αρχαίους ΄Ελληνες ιατρούς, ενώ παράλληλα απαντάται και ο όρος καρκίνωμα. Οι όροι αυτοί έφθασαν μέχρι τις ημέρες μας και καθιερώθηκαν στην διεθνή ιατρική ορολογία.

Σχετικά με τα είδη του καρκίνου, σημειώνεται ότι διακρίνονται με διαφορετικές ορολογίες: στον κρυπτό και τον επιφανειακό, τον «εν τω βάθει» και τον «επιπολής», τον «ανέλκωτο» και τον «ηλκωμένο», τον «σύμφυτον» και «μη σύμφυτον» καρκίνον, δηλ. τον επίκτητο.

Οσον αφορά την αιτιολογία του καρκίνου αυτή ήταν σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής περί χυμών, που πρέσβευαν. Συγκεκριμένα υποστήριζαν οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί ότι ο καρκίνος προέρχονταν από τη «μέλαινα χολή» και το «μελαγχολικό χυμό». Εάν η κάθαρση του περιττώματος αυτού, που γίνονταν στον σπλήνα, δεν ήταν καλή τότε η περίσσεια αυτού του χυμού ήταν δυνατόν να δημιουργήσει καρκίνο. Και ανάλογα με την δριμύτητα του «μελαγχολικού χυμού» θα δημιουργούνταν ο ανέλκωτος ή ο μεθ' έλκους καρκίνος. Επί πλέον παράγοντες στη δημιουργία του καρκίνου αναφέρονται η «κακοχυμία», η «δυσκρασία», και η δίαιτα.*

Ο καρκίνος κατά τους αρχαίους Ελληνες συγγραφείς είχε διάφορο μέγεθος, «από οφθαλμού ιχθύων μέχρι πέπονος», όπως σημειώνεται από τον Ορειβάσιο (έκδ. Daremberg, τόμ. IV, σελ. 18), με επιφάνεια ανώμαλη και οχθώδη και σκληρή κατά κανόνα σύσταση και με χροιά μελανώτερη από τα φλεγμαίνοντα μέρη, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο Γαληνός (G.C. Kuehn, τόμ. VII, σελ. 720). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι αρχαίοι Ελληνες ιατροί είχαν παρατηρήσει την μεγάλη ανάπτυξη του αγγειακού συστήματος στους όγκους, οι οποίοι «και κεκιρσωμένας έχων τας πέριξ φλέβας», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει εκτός των άλλων ιατρών και ο Αέτιος στον 16ο Λόγο του, (έκδ. Σκεύου Ζερβού, σελ. 60).

Ο εντοπισμός του καρκίνου σημειώνουν ότι είναι δυνατόν να γίνει σε κάθε μέρος του σώματος, αλλά όμως τονίζουν ότι ο συχνότερος εντοπισμός είναι στο γυναικείο μαστό και στη μήτρα. Ο Γαληνός σχετικά γράφει: «Οι καρκινώδεις όγκοι εν άπασι τοις μορίοις γίνονται. Μάλιστα δε τοις τιτθοίς (μαστοίς) των γυναικών», (έκδ. G. C. Kuehn, τόμ. ΧV, σελ. 331).

Για την συμπτωματολογία του καρκίνου ενδιαφέροντα είναι αυτά που έχουν γράψει στα κείμενά τους οι αρχαίοι ιατροί. Είναι δυνατόν η έναρξη του καρκίνου να είναι λανθάνουσα, να προκαλεί αβλυχρά και ήπια συμπτώματα, αλλά επίσης και μεγάλα, ισχυρά και σαφή, όπως σημειώνει ο Γαληνός. (έκδ. G. C. Kuehn, τόμ. Χ, σελ. 976). Μάλιστα ο Ιπποκράτης είχε παρατηρήσει ότι κατά την έναρξη του καρκίνου οι ασθενείς αισθάνονται μία πικρία στο στόμα, «καρκίνου γενομένου το στόμα πικραίνεται» (έκδ. G. C. Kuehn, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 466) και συνοδεύεται από ανορεξία.

Κατά την εξέταση του ασθενούς είχαν παρατηρήσει ότι ο καρκινωματώδης όγκος όταν ήταν ψηλαφητός ήταν σκληρός στην αφή, ανώμαλος στο σχήμα, προσφυόμενος στους περιβάλλοντας ιστούς με διεύρυνση των φλεβών και όχι θερμός και μερικές φορές με έλκη. Προκαλεί διόγκωση και σκλήρυνση των παρακειμένων λεμφαδένων και δεν συνοδεύεται από πυρετό. Άλλο σύμπτωμα χαρακτηριστικό του καρκίνου κατά τους αρχαίους ιατρούς ήταν ο πόνος, όπως ιδιαίτερα τονίζει ο Παύλος ο Αιγινήτης «καρκίνος εστίν όγκος επώδυνος» (έκδ. Briau, σελ. 210) και η αιμορραγία.

Επισημαίνουμε ότι ο Αριστ. Κούζης στη σημαντική αυτή μελέτη του για τις αντιλήψεις περί καρκίνου των αρχαίων Ελλήνων ιατρών κάνει και μία ιδιαίτερη διάκριση του όρου «σκίρρος», που απαντάται στα αρχαία ιατρικά κείμενα, με τον σύγχρονο όρο «σκίρρος», τονίζοντας ότι οι παλαιοί ιατροί με τον όρο σκίρρο θεωρούσαν τις χρόνιες φλεγμονές με σκλήρυνση των ιστών, τις κιρρώσεις των σπλάχνων και τους καλοήθεις όγκους.

Η πρόγνωση του καρκίνου κατά του αρχαίους ήταν χειρίστη. «Ολέθρια τα καρκινώδεα» τονίζει ο Αρεταίος όπως επίσης και ο Αέτιος ότι ο καρκίνος είναι «δυσίατος ή ανίατος» με τελική έκβαση το θάνατο.
Όσον αφορά τη θεραπευτική αγωγή την οποία ακολουθούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί στον καρκίνο, παρατηρούμε ότι στα πρώτα στάδια αναπτύξεώς του εφάρμοζαν θεραπεία με διάφορα βοηθήματα και φάρμακα και σε περίπτωση αποτυχίας επακολουθούσαν τη χειρουργική θεραπεία. Τα βοηθήματα που εφάρμοζαν ήταν σύμφωνα με τις αντιλήψεις περί αιτίου του καρκίνου, τον μελαγχολικό χυμό του αίματος, που δημιουργούσε τον καρκίνο και γι' αυτό ακολουθούσαν πρακτικές ώστε να μειωθεί ο πλεονάζον αυτός αιτιοπαθολογικός χυμός με την κάθαρση, τη φλεβοτομία και τα φάρμακα.* Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς τα θεραπευτικά αυτά μέσα είχαν αποτέλεσμα ιδιαίτερα κατά τα πρώτα στάδια του καρκίνου. Χαρακτηριστικά σημειώνει ο Ορειβάσιος ότι «δυνατόν μην τους αρχομένους καρκίνους κωλύειν αύξεσθαι καθαίροντας τον μελαγχολικόν χυμόν πριν εν τω πεπονθότι μορίω στηριχθήναι», (έκδ. Bassemaker-Daremberg, τόμ. V, σελ. 346).

Πολλές ήταν οι φαρμακευτικές ουσίες, σκευασίες και τα θεραπευτικά σχήματα, που χρησιμοποιούνταν για τον καρκίνο, δηλωτικό και αυτό του ανιάτου του καρκίνου. Ας μνημονευθούν μερικές από αυτές που χρησιμοποιούσαν, όπως τα βότανα ασκληπιάς, ακαλύφη ή κνίδη, αριστολοχία, δρακοντία, ερύσιμον, ερέβινθος, ελλέβορος, ερίκης καρπός, ελατήριον ή σίκυς άγριος στρύχνου χυλός και επίθυμον. Επίσης ως αντικαρκινικά φάρμακα χρησιμοποιούνταν οι ποτάμιοι καρκίνοι, η καδμεία, ο λιθάργυρος, ο μόλυβδος και η χαλκίτις.
Στις περιπτώσεις που αποτύγχανε η θεραπεία με τις φαρμακευτικές ουσίες και τα βοηθήματα τότε οι αρχαίοι Ελληνες ιατροί κατέφευγαν στη χειρουργική θεραπεία του καρκίνου. Βέβαια για τους «κρυπτούς», δηλ. τους εν τω βάθει καρκίνους ακολουθούσαν την προτροπή του Ιπποκράτους ο οποίος στους «Αφορισμούς», Τμήμα ΄Εκτο, 38, τονίζει ότι είναι καλλίτερο να μην θεραπεύονται διότι με την αρχή της θεραπείας οι άρρωστοι πεθαίνουν γρήγορα. Ο Γαληνός συνιστούσε την χειρουργική θεραπεία μόνον για τους επιπολής καρκίνους και μάλιστα κατορθώνοντας να τους εκτέμνει με τις ρίζες τους μέχρι τους υγιείες ιστούς, «πάσης μεν χειρουργίας εκκοπτούσης όγκον παρά φύσιν ο σκοπός εστιν εν κύκλω πάντα όγκον περικόψαι, καθ ά τω κατά φύσιν έχοντι πλησιάζει» (έκδ. G. C. Kuehn, τόμ. ΧVΙΙΙ, Α, σελ. 60 και ΧΙ, σελ. 141).

Πριν από την χειρουργική θεραπεία χορηγούνταν τα κατάλληλα φάρμακα για την κάθαρση του μελαγχολικού χυμού και στη συνέχεια αφαιρούνταν ο όγκος «ξυραφίοις πεπυρωμένοις ομού τέμνουσι και διακαίουσιν», ένα είδος δηλ. θερμοκαυτήρος, ώστε να αποφεύγεται η αιμορραγία από τα αγγεία. Ακολουθούσε μετά μία υγιεινή τονωτική διατροφή, γυμναστική και αναληπτική αγωγή για την ευχυμία του σώματος.
Συμπερασματικά μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι οι αρχαίοι Ελληνες Ιατροί όχι μόνο έδωσαν το όνομα «καρκίνος» στη νοσολογική αυτή οντότητα της νεοπλασματικής κακαοηθείας, αλλά επί πλέον διέκριναν την αιτιολογία και καθόρισαν την συμπτωματολογία, τον εντοπισμό, τη μορφολογία, τις εκδηλώσεις, την πρόγνωση και τη θεραπευτική αγωγή, φαρμακευτική και χειρουργική του καρκίνου.

*Σχόλιο "τροφής": Για σκεφτείτε, λέμε μελαγχολία = μελαν-χολια = μέλαινα χολή... Στην αρχαία Ελλάδα η κατάθλιψη λεγόταν «μελαγχολία» και θεωρούταν μια ασθένεια του πνεύματος ή της ψυχής. Η ίδια η λέξη σημαίνει μέλαινα (μαύρη) χολή και αποτελεί το ένα από τα τέσσερα συστατικά της θεωρίας των τεσσάρων χυμών του σώματος. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία οι ανθρώπινες ασθένειες προκαλούνται από την ανισορροπία μεταξύ των τεσσάρων υγρών του σώματος, δηλαδή του αίματος, της μέλαινας χολής, της κίτρινης χολής και του φλέγματος. Μάλιστα πίστευαν πως η ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία καθορίζεται από το ποιο υγρό υπερέχει ποσοτικά στον κάθε οργανισμό. Έτσι αυτός που είχε περισσότερο αίμα από τα υπόλοιπα τρία υγρά ήταν ο λεγόμενος «αιματώδης» τύπος, δηλαδή ευχάριστος και αισιόδοξος αλλά ασταθής και με μειωμένες φιλοδοξίες. Ο «φλεγματικός» είναι απαθής και συντηρητικός, ο «χολερικός» είναι επίμονος, ενεργητικός και οξύθυμος, ενώ ο «μελαγχολικός» τύπος προσωπικότητας συγκινείται δύσκολα, είναι απαισιόδοξος και εσωστρεφής, αλλά έχει έντονα συναισθήματα. Ο Ιπποκράτης λοιπόν θεωρούσε τη «μελαγχολία» συνέπεια της υπερβολικής ποσότητας μέλαινας χολής στο σπλήνα και την ερμήνευε ως μία πνευματική κατάσταση μακροχρόνιων φοβιών και απελπισίας. Ως θεραπεία ο Ιπποκράτης εφάρμοζε τη μέθοδο της μερικής αφαίμαξης, ώστε να μειωθεί ο όγκος του μέλαινα χυμού, και πρότεινε σωματική άσκηση, δίαιτα και πολλά μπάνια.

Δείτε ακόμη: Άγχος και καρκίνος.

Καρκίνος: η ύστατη προσπάθεια του οργανισμού για επιβίωση.

Ασθένεια: Η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος

Πηγή: www.karaberopoulos.gr

Και: taepikaira.blogspot.gr

Η μαστογραφία προωθείται ευρέως ως "σωτήριο" εργαλείο για να βοηθήσει τις γυναίκες στην ανίχνευση του καρκίνου του μαστού σε πρώιμα στάδια.Το μήνυμα έχει διαποτίσει τόσο πολύ την κοινή γνώμη ώστε σχεδόν το 68% των γυναικών, ηλικίας άνω των 40 έχουν κάνει μια μαστογραφία τα τελευταία δύο χρόνια - και οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο θα τους βοηθήσει να αποφύγουν να πεθάνουν από τον καρκίνο του μαστού.
Όμως η επιστήμη λέει μια πολύ διαφορετική ιστορία σχετικά με την ικανότητα των μαστογραφιών να σώζουν ζωές.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, oi μαστογραφίες δεν σώζουν ζωές

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η μαστογραφία θεωρείται ως «η χρυσή συνταγή» για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού σύμφωνα με την συμβατική ιατρική, θα υποθέσετε οτι έχουν σώσει πολλές ζωές.
Λοιπόν, οι ερευνητές από το Dartmouth College είχαν μια νέα ιδέα - αποφάσισαν να καθορίσουν πόσο συχνά η μαστογραφία έσωσε ζωές από τον καρκίνο του μαστού, βασιζόμενοι στα στατιστικά στοιχεία των φαρμακοβιομηχανιών και την προπαγάνδα που κάνουν για την προώθηση των μέσω τους. Και αυτό που βρήκαν, θα έπρεπε να κάνει και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της μαστογραφίας να το ξανασκεφτούν.

Χρησιμοποιώντας τα στατιστικά δεδομένα του καρκίνου του μαστού από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και τα Κέντρα για τον Έλεγχο των Ασθενειών και Πρόληψης, οι ερευνητές υπολόγισαν την πιθανότητα μιας 50χρονης γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο του μαστού κατά τα επόμενα 10 χρόνια, το κατά πόσο ο καρκίνος του μαστού θα μπορούσε να ανιχνευθεί με μαστογραφία καθώς και το ρίσκο που είχε να πεθάνει από καρκίνο κατά τα επόμενα 20 χρόνια.
Βρήκαν ότι μια μαστογραφία έχει, στην καλύτερη περίπτωση, μόνο ένα 13% πιθανότητα να σώσει τη ζωή της, και ότι η πιθανότητα μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ακόμα χαμηλότερη, μέχρι και 3%. Χωρίς να έχει σημασία τι αναλύσεις χρησιμοποίησαν, συμπεριέλαβαν την εξέταση γυναικών διαφόρων ηλικιών και η πιθανότητα η μαστογραφία να σώζει ζωές παρέμεινε κάτω από το 25%. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα:

«Οι περισσότερες γυναίκες των οποίων ο καρκίνος του μαστού ανιχνεύθηκε από τη μαστογραφία δεν σώθηκαν από την ίδια την μαστογραφία.. Αντ' αυτού είτε απλά διαγνώστηκε νωρίς (χωρίς επίδραση όμως στη θνησιμότητα τους) ή έγινε υπερδιάγνωση».

ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Οι μαστογραφίες διαγνώνουν συχνά όγκους που δεν θα μπορούσαν ποτέ να απειλήσουν τη ζωή μιας γυναίκας. Επίσης, συχνά οδηγούν σε ψευδή θετικά αποτελέσματα που οδηγούν σε υπερβολική θεραπεία, δηλαδή οι γυναίκες με ψευδή διάγνωση υφίστανται συχνά χωρίς λόγο μαστεκτομή, θεραπείες με ακτινοβολία και χημειοθεραπεία, η οποία μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες τόσο για την ποιότητα όσο και τη διάρκεια της ζωής τους. Έως και 50 τοις εκατό των "διαγνώσεων" καρκίνου του μαστού δεν είναι πραγματικά Καρκίνος. (!!!)
Όπως εξήγησε ο Sayer Ji, ιδρυτής της GreenMedInfo.com, σε ένα πρόσφατο άρθρο, μεταξύ 30-50% των νέων διαγνώσεων καρκίνου του μαστού που λαμβάνονται μέσω μαστογραφίας έχουν χαρακτηριστεί ως πορογενές καρκίνωμα (Ductal Carcinoma In Situ) (DCIS), το οποίο μπορεί να μην είναι καν καρκίνος!Το DCIS σχετίζεται με την ανώμαλη ανάπτυξη των κυττάρων εντός των αγωγών γάλακτος του μαστού η οποία σχηματίζει μία ασβεστοποιημένη βλάβη συνήθως μεταξύ 1-1,5 εκ σε διάμετρο, και θεωρείται μη επεμβατική ή «στάδιο μηδέν του καρκίνου του μαστού" - με ορισμένους εμπειρογνώμονες να υποστηρίζουν για την πλήρη της ανακατάταξη ως μη-καρκινική κατάσταση.

Πολλοί συμβατικοί γιατροί βλέπουν το DCIS ως «προ-καρκίνο" και υποστηρίζουν ότι, επειδή θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως και ο επιθετικός διηθητικός καρκίνος! Ωστόσο οι πιθανότητες που το DCIS εξελίσσεται σε διηθητικό καρκίνο είναι ακόμα σε μεγάλο βαθμό άγνωστο με το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων να συγκλίνουν ότι είναι πολύ λιγότερες από 50% - ίσως τόσο χαμηλές όσο 2-4%.
Περιέργως, δεν υπάρχουν διαγνωστικά πρότυπα για το DCIS, και δεν υπάρχουν απαιτήσεις, οι παθολόγοι που κάνουν τις σχετικές μετρήσεις να έχουν κάποια εξειδικευμένη εμπειρία.

Ο Δρ Shahla Μασούντ, ο επικεφαλής της Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα College of Medicine στο Τζάκσονβιλ, δήλωσε στους New York Times:
"Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι η διάγνωση αυτών των αλλοιώσεων του μαστού, κατά καιρούς είναι οριακά ψευδείς".
Οι New York Times ανέφεραν επίσης , διάφορα άλλα συμπεράσματα σχετικά με τη συχνότητα των λανθασμένων διαγνώσεων του DCIS:

• Μια μελέτη του 2006 που χρηματοδοτείτο από το Susan G. Komen για το Cure, εκτιμάει ότι σε 90.000 περιπτώσεις όπου οι γυναίκες είχαν διαγνωστεί με DCIS ή διηθητικό καρκίνο του μαστού, οτι δεν είχαν νοσήσει ή έλαβαν μια αχρείαστη θεραπεία λόγω ενός λάθους του παθολόγου.

• Μια μελέτη του 2002 στο Northwestern University Medical Center διαπίστωσε ότι σχεδόν το 8% από 340 περιπτώσεις καρκίνου του μαστού "είχε αρκετά σοβαρά λάθη ώστε να αλλάξει τα σχέδια για τη χειρουργική επέμβαση."

• Ο Δρ Λάγιος, ένας παθολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Αγίας Μαρίας στο Σαν Φρανσίσκο, αξιολόγησε περίπου 600 περιπτώσεις γυναικών με καρκίνο του μαστού το 2007 και το 2008 και διαπίστωσε διαφορές σε 141 από αυτές. Οι Times ανέφεραν, "ο Δρ Λάγιος λέει ότι με βάση την εμπειρία του, η βιοψία (core needle biopsies) χαμηλού βαθμού DCIS και καλοήθης βλάβης, που ονομάζεται πορογενές άτυπη υπερπλασία, ή ADH, μπορεί να παρερμηνευτεί σε ποσοστό 20%
Έτσι, εάν είστε μια γυναίκα που εξετάζει το ενδεχόμενο να κάνει μια μαστογραφία, θα πρέπει να έχετε επίγνωση του γεγονότος ότι οι μαστογραφίες ανιχνεύουν συχνά ανωμαλίες του μαστού (βλάβες) που - ενώ διαγιγνώσκονται ως "πρώιμος καρκίνος» και αντιμετωπίζονται σαν επιθετικός, κακοήθης καρκίνος - τις περισσότερες φορές δεν θα γίνει ποτέ πραγματικός καρκίνος, αν αφεθεί να κάνει τη φυσική του πορεία.

Στην πραγματικότητα, η πρωτοποριακή νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο The Lancet Oncology δείχνει ότι στην πραγματικότητα πολλοί διηθητικού τύπου καρκίνου του μαστού υποχωρούν από μόνοι τους όταν δεν έχουν διαγνωστεί και υποβληθεί σε θεραπεία.. Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν στο συμπέρασμα:
Πιστεύουμε ότι πολλοί διηθητικού τύπου καρκίνοι του μαστού που ανιχνεύονται από τις επαναλαμβανόμενες μαστογραφίες δεν θα ανιχνεύονται πια με το πέρας 6 ετών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η φυσική πορεία πολλών ανιχνευόμενων από τη μαστογραφία, διηθητικού καρκίνου του μαστού, υποχωρούν από μόνοι τους.
Αν σκεφτεί κανείς ότι οι μαστογραφίες συχνά έχουν ως αποτέλεσμα τη διάγνωση αυτού που ονομάζουμε καλοήθη βλάβη του μαστού, DCIS, και ότι η ίδια η διάγνωση μπορεί να μην είναι αξιόπιστη - και επιπλέον εάν προσθέσετε στο γεγονός αυτό ότι ο κατά τα λεγόμενα «κακοήθης καρκίνος του μαστού», μπορεί «αυθόρμητα να υποχωρήσει," ολόκληρη η δικαιολογία για την ανάγκη της μαστογραφίας φαίνεται να καταρρέει.

Εξάλλου, είναι πραγματικά, η έκθεση του μαστού σε καρκινογόνο ακτινοβολία μία φορά το χρόνο σοφή απόφαση, δεδομένου ότι η ίδια η διαδικασία είναι τόσο ανακριβής και παραπλανητική; Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι η αυτο-εξέταση, η εξέταση από εκπαιδευμένο επαγγελματία και ο έλεγχος με ακτινοβολία χωρίς θερμογραφία παρέχουν εναλλακτικές λύσεις, είναι σημαντικό οι γυναίκες να έχουν τουλάχιστον τη δυνατότητα της επιλογής. 

Η Ετήσια Μαστογραφία Αυξάνει το Ρίσκο Έυρεσης Ψευδών Ευρημάτων και Αχρείαστων Βιοψιών.
Μια έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Annals of Internal Medicine έδειξε ότι η ετήσια μαστογραφία οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο εύρεσης ψευδών θετικών ευρημάτων και περιττές βιοψίες σε σύγκριση με το να διενεργείται μια μαστογραφία κάθε δύο χρόνια.
Μετά την ανάλυση πάνω από 386.000 μαστογραφίών από σχεδόν 170.000 γυναίκες κατά τη διάρκεια μιας 10-ετής περόδου, η μελέτη διαπίστωσε πως το 61% των ασθενών που έλαβαν ετήσια μαστογραφία, κλήθηκαν στη συνέχεια για παρακολούθηση, τουλάχιστον μία φορά, όταν στην πραγματικότητα δεν είχαν ποτέ καρκίνο. Ένα επιπλέον 7 - 9% θα δεχόταν και μια αχρείαστη βιοψία.Ο αντίστοιχος αριθμός για τις γυναίκες που έκαναν μαστογραφία κάθε 2 χρόνια ήταν 42% & 5 - 6%
Επιπλέον, η έρευνα έδειξε ότι οι ετήσιες μαστογραφίες δεν ήταν πιο αποτελεσματικές στον εντοπισμό προχωρημένου σταδίου καρκίνου σε σύγκριση με την άλλη ομάδα (που έκαναν μαστογραφία κάθε δύο χρόνια). Τα συνολικά αποτελέσματα οδήγησαν την επικεφαλή ερευνήτρια Rebecca Hubbard να πει ότι τα ψευδή θετικά ευρήματα είναι απλά «μέρος της διαδικασίας της μαστογραφίας."
Δυστυχώς, αυτό σημαίνει, ότι πολλές γυναίκες εκτίθενται σε αυξημένο στρες, καθώς και στην πιθανή διείσδυση και δυνητικά επιβλαβείς θεραπείες, για κανένα απολύτως λόγο!
Ακόμα και τώρα, η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS) συμβουλεύει τις γυναίκες ηλικίας 40 ετών και άνω να υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε χρόνο, και να συνεχίσουν να το κάνουν για όσο χρονικό διάστημα είναι υγιείς, παρά τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές που ορίζονται από την Αμερικανική Υπηρεσία Προληπτικής Δράσης, η οποία αναφέρει ότι οι γυναίκες στα 40 τους δεν θα πρέπει να κάνουν μαστογραφίες ρουτίνας για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του μαστού.
Ο ρόλος της ACS στην προώθηση της μαστογραφίας δεν έχει καμία σχέση με τον αλτρουισμό φυσικά, καθώς έχει πολλούς δεσμούς με τις βιομηχανίες μαστογραφίας.

Οι μαστογραφίες σας εκθέτουν σε σοβαρές ακτινοβολίες που προκαλούν καρκίνο!
Εκτός από τα ψευδή θετικά ευρήματα, την απουσία πραγματικών αποτελεσμάτων που "σώζουν ζωές" και την υπερδιάγνωση, υπάρχει ένας ακόμη λόγος που μπορεί να θέλετε να σκεφτείτε προσεκτικά την απόφασή σας να κάνετε μια μαστογραφία, είναι και οι σοβαροί κίνδυνοι για την υγεία σας που συνδέονται με τη διαγνωστική έκθεση σε ραδιενεργή ακτινοβολία.
Η μαστογραφία χρησιμοποιεί ιονίζουσα ακτινοβολία η οποία, από μόνη της, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Στην πραγματικότητα, οι μαστογραφίες εκθέτουν το σώμα σας σε δόσεις ακτινοβολίας που μπορεί να είναι 1.000 φορές μεγαλύτερες από ότι σε μια ακτινογραφία θώρακος, η οποία όπως όλοι γνωρίζουμε ενέχει κίνδυνο καρκίνου.
Αυτό που δημιουργεί σύγχυση είναι ότι ο τύπος των ακτίνων Χ που χρησιμοποιούνται στη μαστογραφία ονομάζονται «χαμηλής ενέργειας», ακτινοβολώντας περίπου 30 Peak kilovoltage (kVp) έναντι 200 ​​kVp και άνω που ονομάζεται "υψηλής ενέργειας" ακτινοβολία.

Η κοινή λογική φαίνεται να υπαγορεύει ότι με την ονομασία των ακτίνων Χ ως «χαμηλής ενέργειας» νοείται η μικρότερη δυνατή βλάβη. Πράγματι, αυτό έχει γίνει συμβατική σοφία της ραδιοβιολογίας και ακτινολογίας ότι η «χαμηλότερη ενέργεια" που χρησιμοποιείται σε ακτίνες x-ray μαστογραφίας είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνη για το το DNA από εκείνες που συνδέονται με το φάσμα της ακτινοβολίας που απελευθερώθηκε από ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι - που ονομάζονται- "υψηλής ενέργειας" ακτίνες Χ.
Δυστυχώς, τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Μια συγκέντρωση των κλινικών στοιχείων δείχνει ότι το εύρος των 30 kVp της «χαμηλής ενέργειας» ακτινοβολία που χρησιμοποιείται σε προβολές του μαστού είναι έως και 400% περισσότερο επιβλαβής για το DNA - και ως εκ τούτου 400% περισσότερο καρκινογόνο - σε σύγκριση με την "υψηλής ενέργειας" ακτινοβολία.

Κατανοώντας τους αριθμούς της ακτινοβολίας
Αυτό σημαίνει οτι βρισκόμαστε μπροστά σε μια πιθανή ριζική αλλαγή για τη βιομηχανία ελέγχου του μαστού, η οποία δεν θα είναι πλέον σε θέση να δικαιολογήσει το ήδη φρικτό ιστορικό της "έγκαιρης ανίχνευσης" και "εξοικονόμησης ζωών".
Λάβετε υπόψη ότι η βάση δεδομένων της Cochrane Review το 2009 καθόρισε ότι για κάθε γυναίκα, της οποίας η ζωή παρατείνεται με τη διάγνωση της μαστογραφίας άλλες 10 γυναίκες υποβάλλονται "άσκοπα σε θεραπεία», που σημαίνει οτι η ζωή τους μειώνεται. Αυτό που είναι τραγικό είναι οτι στην "χαμηλής ενέργειας" ακτινοβολία που χρησιμοποιείται στις ακτίνες Χ της μαστογραφίας δεν λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι φυτεύουν τους γενετικούς σπόρους για να προκληθεί διηθητικός καρκίνος του μαστού σε αμέτρητες γυναίκες που δεν θα είχε εξελιχθεί ποτέ, εάν δεν είχαν εκτεθεί στην ακτινοβολία εξ' αρχής. Δείτε: Ακτινοθεραπεία, ακτινοβόληση και ακτινοπροστασία. Ασθενείς και πολίτες θύματα εγκληματικής αδιαφορίας.

Είναι κοινώς αποδεκτό ακόμα και από το ιατρικό κατεστημένο το οτι οι μαστογραφίες με ακτίνες Χ, αποτελούν αιτία του καρκίνου του μαστού - απλά δεν συνειδητοποιούν, ή δεν είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν, πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα.
Για παράδειγμα, μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal Radiology έδειξε ότι η ετήσια μαστογραφία σε 100.000 γυναίκες στις ηλικίες των 40 - 55, και με διετή έλεγχο μετά την ηλικία των 74 θα μπορούσε να προκαλέσει 86 καρκίνους συμπεριλαμβανομένων 11 θανάτων και 136 ετών χαμένης ζωής.

Αν αυξομειώσουμε το νέο μοντέλο κινδύνου ακτινοβολίας, όπως απαιτείται από τη γνώση που έχουμε για τη διαφορά μεταξύ «χαμηλής» και «υψηλής» ακτινοβολίας ενέργειας, πρέπει να πολλαπλασιάσουμε τις βλάβες που προκαλούνται από τον συντελεστή 4 για να πάρουμε μια πιο ρεαλιστική εκτίμηση της ιατρογενούς βλάβης: Δηλαδή, 344 ακτινοβολίες που προκαλούν καρκίνους, συμπεριλαμβανομένων 44 θανάτων και 544 χρόνων ζωής που χάνονται. Και να θυμάστε, η έρευνα που έχει ήδη πραγματοποιηθεί δείχνει με σαφήνεια ότι η προσθήκη μιας ετήσιας μαστογραφίας έναντι μιας προσεκτικής κλινικής εξέτασης των μαστών δεν βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης από τον καρκίνο του μαστού.

Ακόμη και ο Τύπος αρχίζει να αναφέρεται τελευταία στα "αισθήματα" των ερευνητών που ομολογούν οτι υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι.
Όπως ο Δρ H. Gilbert Welch, καθηγητής της ιατρικής στο Ινστιτούτο Dartmouth για την Πολιτική Υγείας και Κλινικής Πρακτικής, είπε στους TIMES:
"Οι γυναίκες πρέπει να κατανοήσουν το εμπορικό παιχνίδι. Ο λόγος που υποβάλλεστε σε μαστογραφία δεν είναι επειδή έχετε ακούσει πολλές ιστορίες επιζώντων. Ορισμένες από αυτές τις γυναίκες δεν έχουν επωφεληθεί [από τον έλεγχο]."
Και, όπως αποκαλύφθηκε από μια μελέτη στο Cochrane Database Systemic Reviews, o προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου του μαστού με τη χρήση μαστογραφίας με ακτίνες Χ οδήγησε σε 30% υπερδιάγνωση και υπερθεραπεία, ή σε απόλυτη αύξηση της τιμής κινδύνου κατά 0,5%!

Τι πραγματικά μειώνει τον κίνδυνο του θανάτου από τον καρκίνο του μαστού;
Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο κοινή μορφή καρκίνου μεταξύ των αμερικανών γυναίκών και μία στις οκτώ θα διαγνωστεί με αυτό στη διάρκεια της ζωής της. Δυστυχώς, η επιθετική προώθηση της μαστογραφίας έχει ακυρώσει τα πραγματικά προληπτικά μέτρα (π.χ. αλλαγές στον τρόπο ζωής, τη δίαιτα και τη διατροφή, καθώς και την αποφυγή της έκθεσης σε χημικές ουσίες), μέσω των ετήσιων μαστογραφιών, οι οποίες δεν κάνουν τίποτα για την πρόληψη του καρκίνου, και απεναντίας μπορεί πραγματικά να συμβάλουν σε αυτό. Δυστυχώς, οι ιατρικές οργανώσεις, κάνουν πολύ λίγα για να εξαπλωθεί η πληροφόρηση για τους πολλούς τρόπους που οι γυναίκες μπορούν να βοηθήθούν στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού.

Δείτε τι προκαλούν οι χημικές ουσίες και την συσσώρευσή τους που χρησιμοποιούμε εν αγνοία τους οι γυναίκες ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΆ:
Χημικα Συντηρητικα - Parabens και καλλυντικά.

Επικίνδυνα συνθετικά χημικά συστατικά στα καλλυντικά. Αναγνωρίστε τα!

Η Χημεία στο Σπίτι Μας. Χημικά απορρυπαντικά και επιπτώσεις.

Αποσμητικά και Ανθιδρωτικά... δηλητήρια και λύσεις!

Η υγιεινή διατροφή, η τακτική σωματική άσκηση, και ένας αποτελεσματικός τρόπος για να διαχειριστείτε την συναισθηματική υγεία σας είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της πρόληψης του καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού.

Οι ακόλουθες στρατηγικές του τρόπου ζωής θα βοηθήσουν επίσης να μειώσετε περαιτέρω τον κίνδυνο:
• Μειώστε ριζικά τη ζάχαρη σας και τη πρόσληψη φρουκτόζης. Ομαλοποιήστε τα επίπεδα της ινσουλίνης σας, αποφεύγοντας τη ζάχαρη και τη φρουκτόζη. Δυστυχώς, πολύ λίγοι ογκολόγοι εφαρμόζουν αυτή τη γνώση σήμερα.
Τα αντικαρκινικά κέντρα είναι από τις λίγες εξαιρέσεις, όπου η αυστηρή δίαιτα περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα θεραπείας του καρκίνου. Η φρουκτόζη είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς, έρευνα δείχνει ότι στην πραγματικότητα επιταχύνει την ανάπτυξη του καρκίνου.Διαβάστε: Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.Τι προκαλούν η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι;

Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

• Μεγιστοποίηση του επιπέδου της βιταμίνης D. Στην ιδανική περίπτωση, θα πρέπει να είναι πάνω από 50 ng / ml, αλλά ακόμα και 60 έως 80 ng / ml θα μειώσει δραστικά τον κίνδυνο του καρκίνου. Η ασφαλής έκθεση στον ήλιο είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την αύξηση των επιπέδων της βιταμίνης D. Άλλοι τρόποι είναι τα ασφαλή Solarium και και στη συνέχεια συμπληρώματα βιταμίνης D3 ως έσχατη λύση, αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή διαθέσιμη.
Διαβάστε: Ο Ήλιος προάγει την υγεία. Η σημασία της Βιταμίνης D

Βιταμίνη D ένας εξαιρετικός σύμμαχος του ανοσοποιητικού (βίντεο).
• Διατηρήστε ένα υγιές σωματικό βάρος. Αυτό θα έρθει φυσικά όταν ξεκινήσετε να τρώτε σωστά. Είναι σημαντικό να χάσετε το περιττό βάρος, επειδή τα οιστρογόνα, μια ορμόνη που παράγεται σε υπερβολικά λιπώδη ιστό, μπορεί να προκαλέσει και καρκίνο του μαστού.Στην ενότητά μας "αδυνάτισμα", θα βρείτε θέματα και λύσεις για όμορφη και υγιή σιλουέτα!

• Καταναλώστε όσο το δυνατόν περισσότερα τρόφιμα με λιπαρά ωμέγα 3.

• Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ, ή περιορίστε το ποτό σας σε ένα την ημέρα.

• Θηλάστε τουλάχιστον για έξι μήνες. Έρευνες δείχνουν ότι αυτό θα μειώσει τον κίνδυνο του καρκίνου του μαστού.Διαβάστε: Ωκυτοκίνη: Η ορμόνη της αγάπης από τη μητέρα στο παιδί

• Προσέξτε τα υπερβολικά επίπεδα σιδήρου. Αυτό είναι πραγματικά πολύ κοινό μόλις σταματήσει η εμμηνόρροια. Το επιπλέον σίδηρο λειτουργεί πραγματικά ως ένα ισχυρό οξειδωτικό, αυξάνοντας τις ελεύθερες ρίζες και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Έτσι, εάν είστε μια μετεμμηνοπαυσιακή γυναίκα ή έχετε καρκίνο του μαστού σίγουρα θα θέλετε τα επίπεδα της φερριτίνης να είναι χαμηλά. Η φερριτίνη είναι η πρωτεΐνη της μεταφοράς του σιδήρου και δεν θα πρέπει να είναι πάνω από 80. Αν είναι αυξημένο μπορείτε να γίνετε αιμοδότης απλά για να μειωθεί.

• Αποφεύγετε να τσικνίζετε το κρέας. Οι άνθρακες και το ψητό κρέας συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Το ακρυλαμίδιο - καρκινογόνο - δημιουργείται όταν τα αμυλούχα τρόφιμα ψήνονται και έχει βρεθεί ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Διαβάστε: Μαγειρεύοντας το Θάνατο μας!

Γιατί επιβάλλεται να μαρινάρουμε τα ψητά κρέατα με δεντρολίβανο!

• Αποφύγετε προϊόντα σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση. Η ζυμωμένη σόγια είναι υψηλή σε οιστρογόνα φυτών, τα φυτοοιστρογόνα, επίσης γνωστά ως ισοφλαβόνες. Σε ορισμένες μελέτες, η σόγια φαίνεται να λειτουργεί σε συνεργασία με τα ανθρώπινα οιστρογόνα αυξάνοντας τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων του μαστού.

Ένα άρθρο του Dr Mercola
Μετάφραση άρθρου: Μωυσής

Πηγή: alttherapy.blogspot.gr

Η λευκοπλακία και ο καρκίνος του στόματος εμφανίζονται 6-8 φορές πιο συχνά σε καπνιστές σε σχέση με άτομα που δεν κάπνισαν ποτέ, ενώ η αυξημένη αυτή συχνότητα έχει σχέση με τον αριθμό των τσιγάρων και τα χρόνια που καπνίζει κάποιος 
Παρέμβαση
Του Γιώργου Χ. Λάσκαρη Στοματολόγου, ιατρού - οδοντιάτρου, αναπληρωτή καθηγητή Στοματολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, επισκέπτη καθηγητή Πανεπιστημίου Λονδίνου, προέδρου Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Στοματολογίας.

Eχει υπολογιστεί ότι πάνω από χίλιες αρρώστιες εμφανίζονται στο στόμα. Με τη διάγνωση και τη θεραπεία των νόσων του στόματος ασχολείται ο στοματολόγος, μια ειδικότητα που δεν είναι γνωστή στον κόσμο αλλά ούτε και στον ιατρικό χώρο.

Οι πιο συχνές ομάδες νόσων του στόματος είναι: 

βλάβες που προκαλούνται από τα δόντια ή τις οδοντοστοιχίες, κληρονομικές αρρώστιες, δυσπλασίες, νοσήματα των ούλων, νοσήματα των γνάθων, κύστεις, προκαρκινικές βλάβες, καρκίνος, καλοήθεις όγκοι, αλλεργίες, νοσήματα των σιαλογόνων αδένων, λοιμώξεις, αυτοάνοσα νοσήματα, νοσήματα του δέρματος, νοσήματα του νευρικού συστήματος και της ψυχικής σφαίρας, AIDS, νοσήματα του αίματος, νοσήματα του γαστρεντερικού συστήματος, ρευματικές νόσοι, και πολλά άλλα συστηματικά νοσήματα.

Μερικές από τις αρρώστιες αυτές είναι αθώες, άλλες απειλούν τη ζωή, όλες ωστόσο δημιουργούν προβλήματα τόσο στον άρρωστο όσο και στον ιατρό που πρέπει να βγάλει σωστή διάγνωση και να δώσει την κατάλληλη θεραπεία. Ο ασθενής εξάλλου θα πρέπει να είναι ενήμερος και ικανός να αναγνωρίζει κάποιες αλλαγές που γίνονται στο στόμα και να αναζητά έγκαιρα τη γνώμη του στοματολόγου.

Πρώιμα σημάδια των νόσων του στόματος είναι: 

πόνος, ξαφνική κινητικότητα δοντιών, αιμορραγία, κάψιμο στη γλώσσα, άσπρη, κόκκινη, μελανή κηλίδα ή πλάκα, φυσαλίδα που έχει υγρό, πληγή που δεν κλείνει, δυσκολία στη μάσηση και την κατάποση, διόγκωση στους λεμφαδένες του λαιμού, όγκος που προεξέχει, αλλαγή στη σύσταση (π.χ. σκληρία), όταν η οδοντοστοιχία ξαφνικά ενοχλεί, κακοσμία ή ξηροστομία.

Προδιαθεσικοί παράγοντες
Οι ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι ορισμένες αρρώστιες του στόματος εμφανίζονται πιο συχνά όταν υπάρχουν ορισμένοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν: η λευκοπλακία, που είναι προκαρκινική βλάβη, η ερυθροπλακία, ο καρκίνος, η νικοτινική στοματίτιδα.

Προδιαθεσικοί παράγοντες είναι το κάπνισμα, η υπερβολική χρήση αλκοόλ, χαλασμένα δόντια που τραυματίζουν, οδοντοστοιχίες που τραυματίζουν, η κακή στοματική υγιεινή.
Η λευκοπλακία, για παράδειγμα, και ο καρκίνος του στόματος εμφανίζονται 6-8 φορές πιο συχνά σε καπνιστές σε σχέση με άτομα που δεν κάπνισαν ποτέ. Η αυξημένη αυτή συχνότητα έχει σχέση με τον αριθμό των τσιγάρων και τα χρόνια που καπνίζει κάποιος.

Αρχικά σημάδια του καρκίνου του στόματος είναι: λευκή ή κόκκινη πλάκα ή συνδυασμός και των δύο, μικρή πληγή που δεν κλείνει, προεξοχή (μικρός όγκος). Προσοχή: Στην αρχή δεν πονάει.Ο καρκίνος του στόματος μπορεί να θεραπευτεί υπό δύο προϋποθέσεις. Με έγκαιρη διάγνωση και με σωστή θεραπεία.

Ενα άλλο θέμα που έχει εσφαλμένως εκτιμηθεί είναι οι μολύνσεις του στόματος, οι οποίες ωστόσο είναι σπάνιες λόγω του ότι το στόμα διαθέτει ένα θαυμάσιο σύστημα άμυνας.

Πρακτικές συμβουλές για πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία των νόσων του στόματος: 

καλή στοματική υγιεινή, αποφυγή ή διακοπή του καπνίσματος, όχι υπερβολική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, επίσκεψη στον οδοντίατρο κάθε 6 μήνες, συμβουλή του ειδικού στοματολόγου μόλις διαπιστωθεί κάτι το μη φυσιολογικό στο στόμα, έστω και αν η βλάβη δεν πονάει ή φαίνεται αθώα, αποφυγή εμπειρικών θεραπειών που μας δίνει κάποιος γνωστός ή φαρμακοποιός ή ακόμα και γιατρός ειδικότητας που δεν έχει σχέση με το στόμα.
Η ακριβής και γρήγορη διάγνωση αποτελεί προϋπόθεση και εγγύηση για σωστή θεραπεία και πρόγνωση, προφυλάσσει δε τον ασθενή από περιπέτειες της υγείας του και άσκοπη οικονομική και ψυχική επιβάρυνση.

Η υγεία του στόματος είναι ένα πολύτιμο αγαθό που πρέπει και μπορούμε να το διαφυλάξουμε με ευθύνη ατομική και του ιατρού, γιατί το στόμα είναι ένα κόσμημα του ανθρώπινου σώματος αφού σχετίζεται με τις πιο ωραίες απολαύσεις της ζωής: τη γεύση, τον έρωτα, τις διάφορες εκφράσεις αγάπης, την ομιλία και την κοινωνική παρουσία.

Για ειδικούς και μη

Ενα μοναδικό βιβλίο για τις στοματικές παθήσεις

Ενα μοναδικό βιβλίο-οδηγό για τις παθήσεις του στόματος με τίτλο «Κλινική Στοματολογία: Διάγνωση - Θεραπεία» συνέγραψε ο καθηγητής Γιώργος Λάσκαρης. Το έργο απευθύνεται σε ειδικούς και μη. Περιλαμβάνει 1.003 εικόνες, οι οποίες συνοδεύονται από λιτό κείμενο.
Ο συγγραφέας είναι διεθνούς φήμης κλινικός στοματολόγος, με μεγάλη κλινική εμπειρία και γνώση, οι οποίες αποτυπώνονται με εντυπωσιακό τρόπο στο σύγγραμμά του.

Πρόκειται για το πιο ολοκληρωμένο βιβλίο στο είδος του και στην τρίτη του έκδοση είναι πλήρως αναθεωρημένο και διευρυμένο με όλα τα νοσήματα του στόματος.
Το βιβλίο έχει τέσσερις αλλεπάλληλες εκδόσεις στην αγγλική γλώσσα. Εχει μεταφραστεί σε επτά συνολικά γλώσσες και χρησιμοποιείται ως βιβλίο αναφοράς στα περισσότερα πανεπιστήμια του κόσμου.
Η τρίτη έκδοση στα ελληνικά είναι το καταστάλαγμα της πολύχρονης αφοσίωσης και της σύνθετης πείρας του συγγραφέα στη Στοματολογία.
Εχει γραφεί εξ ολοκλήρου από την αρχή, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες επιστημονικές και εκδοτικές απαιτήσεις.

Δείτε τον αντίκτυπο που έχει η στοματική υγεία στην γενικότερη υγιεία μας:
Στοματική υγιεινή και συνολική υγεία.

H εικόνα των δοντιών μας μπορεί να χαρακτηρίζει και την κατάσταση της καρδιάς.

Και εν συνεχεία δείτε πως μπορείτε να την φροντίζετε φυσικά, αποτελεσματικά και οικονομικά: Σπιτικές συνταγές για τη περιποίηση των δοντιών!

Ελαιοθεραπεία: Αποτοξίνωση από το στόμα με τη χρήση λαδιού!

Φτιάξε στοματικό διάλυμα με βότανα!

Φτιάξτε οδοντική σκόνη με στάχτη φασκόμηλο κανέλα και γλυκάνισο!

Το είδα: www.ethnos.gr

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ασθένεια και την υγεία ως τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος. Κατά την παρουσία της υγείας η κυτταρική και όλες οι άλλες ανθρώπινες λειτουργίες, γίνονται κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αντίθετα κατά την διάρκεια ασθένειας το σώμα ουσιαστικά υπολειτουργεί. 

Η απουσία συμπτωμάτων ενός οργανισμού, που ήδη υπολειτουργεί, δεν σημαίνει αναγκαστικά και απουσία ασθένειας ή παρουσία υψηλής υγείας. Η διάγνωση μιας πάθησης αποτελεί συνήθως το τέλος μιας πορείας συνεχούς φθοράς τού οργανισμού, που πέρασε για πολύ καιρό απαρατήρητη. Στην πραγματικότητα, η υγεία είναι καθαρά θέμα σωστής νοοτροπίας και πράξεων τού κάθε ανθρώπου (κατά φύσιν ζειν) και η αρρώστια το αποτέλεσμα των λαθεμένων επιλογών του (παρά φύσιν ζειν).
Δείτε: ΦΛΕΓΜΟΝΗ..ΕΝΑΣ.. ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ- ΣΩΤΗΡΑΣ;

Σύμφωνα με την άποψη τής συμβατικής Ιατρικής, ο καρκίνος είναι ένα αυτοκαταστροφικό εκφυλιστικό νόσημα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη ανώμαλων μεταλλαγμένων κυττάρων (καρκινικών) και την δημιουργία όγκων. Στην πραγματικότητα, τα αίτια και οι βασικοί μηχανισμοί, που προκαλούν τον καρκίνο, παραμένουν άγνωστοι για την ιατρική κοινότητα.
Οι υγιείς και εύρωστοι άνθρωποι σπανίζουν όλο και περισσότερο στις σύγχρονες (πολιτισμένες) κοινωνίες μας σε αντίθεση με τους πάσχοντες κι ασθενείς από εκφυλιστικές ασθένειες και καρκίνους, που συνεχώς αυξάνονται.

Είδαμε στα προηγούμενα άρθρα (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου και Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου) τις πρακτικές της συμβατικής Ιατρικής και τις μεθοδολογίες για την «αντιμετώπιση» και την «μάχη» κατά τού καρκίνου. Επίσης, επισημάναμε τα αίτια, που δημιουργούν τον καρκίνο. Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε τι είναι ο καρκίνος, τους βασικούς μηχανισμούς και τις συνθήκες που τον δημιουργούν.

Η οπτική τής συμβατικής Ιατρικής έχει ως αποτέλεσμα τη μετάβαση στις σύγχρονες συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες, που επικεντρώνονται στις καταστροφικές πρακτικές (χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, χειρουργικές επεμβάσεις) εναντίον των καρκινικών κυττάρων και των όγκων με σκοπό την πλήρη εξόντωση και τον αφανισμό τους. Η συμβατική Ιατρική δεν ενδιαφέρεται αν με την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων ισοπεδώνεται το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστρέφεται ολόκληρος ο οργανισμός. Δηλαδή, για ένα μολυσμένο δέντρο καίμε όλο το δάσος, για να καταστρέψουμε το άρρωστο δέντρο! Γι΄ αυτό και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των θεραπειών αυτών, οι προσδοκίες τής συμβατικής Ιατρικής δεν δικαιώνονται, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των καρκινοπαθών σε ποσοστό άνω του 95%, πεθαίνουν είτε άμεσα είτε στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια!

Το νέο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Ελπίδα» (!) τής Μαριάννας Βαρδινογιάννη. Στα εγκαίνια παραβρέθηκε όλη η εντόπια εξουσία. Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες γίνονται πλέον και σε παιδάκια... Η απαξίωση τής ανθρώπινης ζωής των παιδιών μας, συνάδει με το κέρδος των φαρμακοβιομηχανιών.

Δείτε: Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ.

Ακτινοθεραπεία, ακτινοβόληση και ακτινοπροστασία. Ασθενείς και πολίτες θύματα εγκληματικής αδιαφορίας.
Οι μηχανισμοί και οι συνθήκες, που δημιουργούν τον καρκίνο
Η ολιστική οπτική, έχει τελείως διαφορετική φιλοσοφία από αυτή. Βλέπει τις ασθένειες ως προσπάθειες αυτοθεραπείας ή παράτασης τής ζωή τού ασθενούς κι όχι ως μικρόβια ή άλλους εξωτερικούς και εσωτερικούς αδιευκρίνιστους παράγοντες (αυτοάνοσα νοσήματα) που πλήττουν τον οργανισμό. 
Έτσι, ο καρκίνος από μία άλλη οπτική θα μπορούσε να εκτιμηθεί ως ένας ύστατος μηχανισμός επιβίωσης, μία έντονη αντίδραση τού ανοσοποιητικού συστήματος, που εμφανίζεται, όταν όλα τα άλλα μέτρα, που μπορεί να λάβει ένας οργανισμός, έχουν αποτύχει. Για την ακρίβεια, εκδηλώνεται, όταν οι πόροι τής κυκλοφορίας και τής αποβολής άχρηστων προϊόντων τού μεταβολισμού φράξουν για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα από τα τοξικά υποπροϊόντα. Όταν δηλαδή η τοξίνωση τής λέμφου και τού αίματος πνίξει κυριολεκτικά το κάποτε υγιές και καθαρό σώμα. 
Δείτε: Η αλήθεια για την μακροζωία!
Απ΄ τη φυσιολογία γνωρίζουμε, ότι τα κύτταρα τού σώματός μας για τις ενεργειακές τους ανάγκες καταναλώνουν οξυγόνο και γλυκόζη. Τα καρκινικά κύτταρα είναι αρχικά κανονικά κύτταρα, που δεν μπορούν να επιβιώσουν σε αναερόβιο περιβάλλον (περιβάλλον χωρίς οξυγόνο), αναπρογραμματίζονται γενετικά και μεταλλάσσονται σε καρκινικά, για να μπορούν να επιβιώσουν.
Τα αναερόβια καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται σε περιοχές, που βρίσκονται εγκλωβισμένα τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού, δηλαδή σε ανθρώπους, που το σώμα τους σε κάποια σημεία είναι βαριά τοξινωμένο. Τα κύτταρα στις περιοχές αυτές στερούνται θρεπτικών στοιχείων (ορθών μορίων) και οξυγόνου, τα οποία είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους.
Οι δραματικές αυτές αλλαγές τού περιβάλλοντός τους δεν τούς αφήνει καμμία άλλη επιλογή εκτός τής μετάλλαξης σε καρκινικά κύτταρα. Η μετάλλαξη αυτή, τούς δίνει τη δυνατότητα να επιβιώσουν χωρίς οξυγόνο μεταβολίζοντας το γαλακτικό οξύ και τα υπόλοιπα παραπροϊόντα, για να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες. Ταυτόχρονα, απομακρύνουν τις επιβλαβείς αυτές ουσίες, που δεν μπορούν να αποβληθούν με κανένα άλλο τρόπο και μπορούν να προκαλέσουν ανήκεστες βλάβες στο σώμα, αφού τρέφονται με αυτές.
Σε ένα τέτοιο επιβαρυμένο εσωτερικό περιβάλλον αυτό που χρειάζεται είναι ο πυροδοτικός μηχανισμός. Ένα έντονο ψυχικό στρες, μία ψυχική ρήξη είναι ικανή για να πυροδοτήσει τον καρκίνο. 

Στη Φυσικοπαθητική, ο μύθος περί μιας μοναδικής και ιδανικής διατροφής, που θα είναι πανάκεια για όλους τους ανθρώπους (ακρεωφαγία, ωμοφαγία, πρωτεϊνικές δίαιτες, μεσογειακή διατροφή κ.ά.) καταρρίπτεται. Για την Φυσικοπαθητική, η διατροφή πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ομάδες αίματος και κάποιες άλλες ιδιοσυγκρασιακές ιδαιτερότητες.
Έτσι, για την θεραπεία τού κάθε ανθρωπου και για την κάθε αρρώστεια υπάρχει και η αντίστοιχη θεραπευτική διατροφή.
Η αλόη για παράδειγμα, για την Ομάδα Α και ΑΒ αποτελεί ένα θεραπευτικό βότανο που βοηθάει στη θεραπεία και του καρκίνου. Για τις Ομάδες αίματος 0 και Β η αλόη δρα αδιάφορα. Οι φακές στην Ομάδα 0 και Β μπορούν να αποβούν καταστροφικές, αφού τους δημιουργούν φούσκωμα, δυσπεψία και αέρια, ενώ για τις ομάδες Α και ΑΒ αποτελούν μια εύπεπτη και θεραπευτική τροφή.
Επίσης, η ομάδα αίματος 0 και Β εαν δεν φάνε σε καθημερινή βάση κόκκινο κρέας, σταδιακά εξασθενούν κι αρρωσταίνουν. Αντίθετα συμβαίνει με τις ομάδες Α και ΑΒ, οι οποίες τρώγοντας κόκκινο κρέας τοξινώνονται και αρρωσταίνουν. Το ίδιο συμβαίνει με όλα τα είδη των τροφών.
Στην "τροφή" διαφωνούμε με όλες τις "ιδανικές διατροφές" ανεξαιρέτως καθώς θεωρούμε πως ο κάθε οργανισμός είναι ένας και μοναδικός και ως τέτοιος χρειάζεται να αντιμετωπίζεται!

Τη δεκαετία τού 1930, ο τιμηθείς με νόμπελ ιατρικής, dr Otto Warburg, συνόψισε το πρόβλημα τού καρκίνου σε δύο σύντομες προτάσεις: «Ο καρκίνος έχει ένα βασικό αίτιο: την αντικατάσταση τής φυσιολογικής αερόβιας λειτουργίας των κυττάρων με αναερόβια».
Επομένως, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να θεωρηθούν πολύτιμα (!) τη δεδομένη στιγμή για το σώμα, αφού οι προσαρμοστικές τους κινήσεις καθιστούν τον καρκίνο ένα μηχανισμό επιβίωσης στις δύσκολες συνθήκες τής τοξίνωσης. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο το ανοσοποιητικό σύστημα δεν επιτίθεται ποτέ στα καρκινικά κύτταρα και στούς όγκους, αφού το ίδιο τα παράγει! Μήπως λοιπόν ο καρκίνος είναι ένας ύστατος μηχανισμός επιβίωσης κι όχι ένα θανατηφόρο νόσημα;

Η ενίσχυση τού οργανισμού με ορθά μόρια μέσω φυσικών συμπληρωμάτων διατροφής αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση τού ανοσοποιητικού συστήματος και τού οργανισμού στη μάχη κατά τής φθοράς του.
Ο κάθε οργανισμός όμως, έχει την ιδιαίτερη του ανάγκη για ορθά μόρια, κατάσταση, που διαφοροποιεί τις ποσότητες, τους συνδυασμούς και το είδος των ορθών μορίων, που θα πρέπει να καταναλώσει. Η σωστή επιλογή για την κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνει από τον ειδικό ορθομοριακό διατροφολόγο, ή φυσικοπαθητικό και όχι στην τύχη.

Έχει παρατηρηθεί και επιβεβαιωθεί κλινικά, ότι μια λοίμωξη, όπως η ανεμοβλογιά ή η κοινή γρίπη, που προσβάλλει έναν καρκινοπαθή, έχει θεραπευτικά αποτελέσματα επί τού όγκου. Ο καρκίνος και οι λοιμώξεις έχουν κάποια κοινά αίτια, ένα από αυτά είναι η τοξίνωση. Γι΄ αυτό καρκινοπαθείς, που προσβάλλονται από σοβαρές λοιμώξεις, θεραπεύονται από τον καρκίνο, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση τού Τμήματος Περίθαλψης και Επιδημιολογίας τού Πανεπιστημίου τής Βρετανικής Κολομβίας (Royal Jubilee Hospital and Department of Biology, University of Victoria, British Columbia, Canada). Έχει επίσης παρατηρηθεί κλινικά, ότι καρκινοπαθείς, που κολλάνε κάποια επιδημική ασθένεια ή λοίμωξη (όπως π.χ. η σύφιλη), θεραπεύονται από τον καρκίνο, αφού κάθε τέτοιου είδους ασθένεια λειτουργεί θεραπευτικά επί τού όγκου.

Σε περιπτώσεις εμπύρετων λοιμώξεων, οι όγκοι διαλύονται και τα καρκινικά κύτταρα αποβάλλονται μέσω τού λεμφικού συστήματος και των υπολοίπων οργάνων απέκκρισης των άχρηστων ουσιών. Επομένως, η καθιερωμένη φαρμακευτική κατασταλτική αντιμετώπιση των λοιμώξεων από τούς γιατρούς σε καρκινοπαθείς, ευθύνεται για τις απώλειες εκατομμυρίων ζωών που χάθηκαν, επειδή οι γιατροί δεν άφησαν την ανθρώπινη φύση να επιτελέσει το έργο τής αυτοΐασης. Οι αυτόματες υποχωρήσεις διαφόρων ειδών καρκίνων δεν είναι σπάνιο φαινόμενο και σίγουρα δεν είναι κανενός είδους θαύμα.
Αυτό το γεγονός συμβαίνει σε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι χωρίς να το γνωρίζουν, ότι πάσχουν από καρκίνο, αυτοθεραπεύονται μέσω μιας λοίμωξης. Αυτοί απλά δεν κατάλαβαν ποτέ, ότι είχαν καρκίνο και πως αυτοθεραπεύτηκαν! Όσοι γνωρίζουν, ότι πάσχουν από καρκίνο και αυτοθεραπεύονται χωρίς άλλες παρεμβάσεις, αποδίδουν την υποχώρηση αυτή σε θεία βούληση ή ό,τι άλλο…
Εκτιμάται, ότι οι αντικαρκινικές θεραπείες μειώνουν από 28% τις αυτοϊαματικές αυτές προσπάθειες τού οργανισμού σε 7%. Επομένως, στους 100.000 καρκινοπαθείς, οι 21.000 θα μπορούσαν να έχουν αναρρώσει από μόνοι τους εαν δεν είχαν υποβληθεί στις συμβατικές αυτές καταστροφικές θεραπείες...

Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τα φυσικά αίτια τού καρκίνου, πρέπει αρχικά να ξεφύγουμε από την πλανημένη ιδέα, που έχουμε όλοι στο μυαλό μας για τον καρκίνο, την οποία τόσα χρόνια μάς καλλιέργησαν. 
Η υγεία είναι αποδοχή, υποστήριξη και αλλαγή κι όχι φοβίες, καταστολή και καταπολέμηση. 
Η παρερμηνευμένη ιδέα για το τι είναι ο καρκίνος με την προέκτασή της ως φαινόμενο ή αποτέλεσμα nocebo εμποδίζει την πρόοδο και την πραγματική θεραπεία τού καρκίνου.

Αρκετές φορές ακούμε από τα ΜΜΕ κι από το διδίκτυο προτροπές, όπως: «Βρέθηκε το φάρμακο τού καρκίνου», «είμαστε πολύ κοντά...» κ.λπ..
Από αρχαιοτάτων χρόνων, ο άνθρωπος μέσα από την στενή οπτική του, προσπαθούσε να ανακαλύψει ένα μαγικό βότανο, ή ουσία, ένα μαγικό υπερ-φάρμακο που θα θεράπευε τις αρρώστειές του. Η σκέψη και η αντίληψη αυτή είναι τελείως λανθασμένη, για το λόγο, ότι δεν υπάρχει κι ούτε ποτέ μπορεί να υπάρξει ένα φάρμακο, που θα μπορεί να θεραπεύει την κάθε ασθένεια και όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά φάρμακα-μέσα, που μπορούν να θεραπεύσουν πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Εδώ υφίσταται ο νόμος τής «βιοχημικής ιδιαιτερότητας» και τής διαφορετικής «ψυχικής ιδιοσυγκρασίας», που διαφοροποιούν τελείως την κάθε θεραπεία που χρειάζεται ο κάθε ασθενής.

Λέμφος, έντερο και τοξίνωση
Το λεμφικό σύστημα είναι ο καθαριστής τού σώματος. Τα κύτταρα εκεί αδειάζουν τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού (διαλυμένες πρωτεΐνες, τοξίνες, παθογόνους παράγοντες, κυτταρικά υπολείμματα και καρκινικά κύτταρα). Ο βαθμός τής υγείας των κυττάρων κι όλου τού σώματος, εξαρτάται από την ομαλή αποβολή των «σκουπιδιών» αυτών από το λεμφικό σύστημα.
Ουσιαστικά, τα περισσότερα καρκινικά κύτταρα είναι συνέπεια λεμφικής συμφόρησης. Οι όγκοι εκδηλώνονται πρωτίστως στα σημεία αυτά. Το λεμφικό σύστημα σε συνεργασία με το ανοσοποιητικό προσπαθούν από κοινού να απαλλαγούν από τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού (αναβολισμού και καταβολισμού). Η λεμφική συμφόρηση σχετίζεται με την ελλειπή έκκριση χολής από το ήπαρ, λόγω τοξίνωσης και υπερφόρτωσης τού ήπατος. 
Δείτε: ΗΠΑΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ.

Τροφές ασπίδα για την καλή λειτουργία του ήπατος!

Και: Πως να κάνουμε έναν τονωτικό χυμό για το συκώτι μας!

Και κάντε το κτήμα σας: Το συκώτι μας, μας εξομολογείται και μας συμβουλεύει...

Συνήθως, οι πλείστοι καρκινοπαθείς, παρουσιάζουν λεμφοίδημα και πρήξιμο στην περιοχή γύρω από τον ομφαλό τής κοιλιάς, οίδημα στο πρόσωπο, διπλοσάγωνο, διόγκωση τής περιοχής τού λαιμού, πρήξιμο στα πέλματα και αστραγάλους. Στην ιατρική ορολογία η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως κατακράτηση υγρών. Το γνωστό «σωσίβιο» και τα παχάκια, που εμφανίζονται σε πολλούς μεσήλικες, που κάποιοι τα θεωρούν φυσιολογικά ή και σέξυ, αποτελούν μία κατάσταση συναγερμού τού τοξινωμένου λεμφικού συστήματος και εν γένει σώματος.
Ένα από τα βασικά προϋπάρχοντα συμπτώματα τού καρκίνου είναι η δυσκοιλιότητα. Οι τροφές, που δεν πέπτονται σωστά για διάφορους λόγους (ακατάλληλες δίαιτες, κακοί συνδυασμοί, κακή ποιότητα τροφών, επεξεργασμένα τρόφιμα κ.ά.) σαπίζουν στο παχύ έντερο και οι τοξίνες μπορούν εύκολα να διοχετευθούν στο αίμα λόγω τής λεμφικής συμφόρησης. Το 80% τού λεμφικού συστήματος βρίσκεται στην εντερική οδό. Εκεί καταπολεμούνται ή αναπτύσσονται οι πλείστοι νοσογόνοι παράγοντες. Η υπερβολική συσσώρευση τοξικού υλικού στο παχύ έντερο μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές σε άλλες περιοχές τού οργανισμού. Στους εναλλακτικούς κύκλους γνωρίζουμε, ότι η σημαντικότερη αιτία των κυριοτέρων ασθενειών, σχετίζεται με τη γενικότερη κατάσταση τού πεπτικού συστήματος και τής εντερικής χλωρίδας.
Δείτε:
Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)
Για τις εναλλακτικές θεραπευτικές μεθόδους δεν υπάρχουν γενικευμένες θεραπείες για τον καρκίνο, γεγονός, που συμβαίνει με την συμβατική Ιατρική. Σε κάθε άνθρωπο, όπως προαναφέρθηκε, υφίστανται διαφορετική «βιοχημική ιδαιτερότητα» και «ψυχική ιδιοσυγκρασία», συμβάντα, που τον διαφοροποιούν από κάποιον άλλο. Αποτέλεσμα αυτών είναι, ότι ο κάθε ένας χρειάζεται διαφορετική κούρα και θεραπεία, αν και υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες, που ισχύουν για όλους μας.
Π.χ. στην ομοιοπαθητική υπάρχουν τουλάχιστον 2.500 φάρμακα, όπου ένα (!) ή πολύ λίγα από αυτά, μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο. Η ομοιοπαθητική θεραπεία διαφέρει ολοκληρωτικά από άνθρωπο σε άνθρωπο κι αν ακόμα πρόκειται για πανομοιότυπη ασθένεια, όπως κι αν αυτή ορίζεται από την Ιατρική ορολογία (π.χ. βρογχίτιδα, κολικός εντέρου, αρθρίτιδα κ.ά.). Επομένως, αν για την ίδια ασθένεια έρθουν να θεραπευτούν δέκα ασθενείς, πιθανότατα και οι δέκα θα πάρουν διαφορετικό φάρμακο.

Εναλλακτικές θεραπείες

Υπάρχουν σήμερα πολλές εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο. Κάποιες είναι αρκετά φτηνές, άλλες είναι πολύ ακριβές, άλλες είναι πολύ απλές, άλλες υπερβολικά πολύπλοκες.

Οι πλείστες από αυτές βοηθούν και βελτιώνουν την υγεία και τη ζωτικότητα τού ανοσοποιητικού συστήματος τού πάσχοντος και βοηθούν να εξαφανιστούν οι τοξίνες από το σώμα. Επίσης, πολλά από τα φυσικά αυτά φάρμακα (όπως τα ομοιοπαθητικά) απευθύνονται στον ψυχικό κόσμο τού ασθενούς, εκεί που υπάρχει το αίτιο, που πυροδοτεί το μηχανισμό τού καρκίνου. Σε αντίθεση με τη συμβατική Ιατρική οι εναλλακτικές μέθοδοι δεν απευθύνονται μόνο στο αποτέλεσμα (π.χ. στον όγκο), αλλά στο άιτιο που τον δημιούργησε (π.χ. τοξίνωση, λανθασμένη διατροφή, ψυχικά αίτια).

Η συμβατική Ιατρική χρησιμοποιεί βίαιες και επικίνδυνες μεθόδους με αμφίβολα αποτελέσματα για τον άνθρωπο, ενώ οι εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούν ήπιες, ευχάριστες και φυσικές μεθόδους με πιο ασφαλή αποτελέσματα.

Οι εναλλακτικοί θεραπευτές πρωτίστως επανεκπαιδεύουν τους ασθενείς και τους επαναφέρουν στις φυσικές συνθήκες λειτουργίας τους προσφέροντας διατροφή πλούσια σε ορθά μόρια και αποφυγή από τοξικά χημικά. Επίσης, ενθαρρύνουν τους ασθενείς να μαθαίνουν τις αληθινές λειτουργίες τού σώματός τους και τις αυτοϊαματικές εσωτερικές δυνάμεις, που εμφωλεύουν μέσα σε κάθε σώμα. Τα εναλλακτικά φάρμακα (ομοιοπαθητικά, αγιουβερδικά, ιχνοστοιχεία), φτιάχνονται από φυσικές ουσίες (ορθά μόρια, αμινοξέα, βότανα, ζωικά υλικά και ορυκτά) κι όχι από χημικές ουσίες, άγνωστες και επικίνδυνες για τον κάθε οργανισμό. Δεν μάχονται και δεν πολεμούν τους αμυντικούς μηχανισμούς τού οργανισμού, παρά βοηθούν το σώμα να δυναμώσει και να βρει το δρόμο τής αυτοίασης. Επίσης ασχολούνται με τον τομέα της πρόληψης των ασθενειών, κάτι που η συμβατική Ιατρική δεν ασχολείται. Το μοναδικό και πραγματικό κέρδος σε κάθε θεραπεία, όπως αυτή για τον καρκίνο, έρχεται από την ώθηση τού ανοσοποιητικού συστήματος, που προσφέρει η έλλειψη ψυχολογικού στρες, η ορθή διατροφή, η υψηλή περιεκτικότητα σε ορθά μόρια, οι ήπιες μέθοδοι, η αποτοξίνωση και τα φυσικά εναλλακτικά φάρμακα.

Δείτε: Συμβουλές αποτοξίνωσης.

Ποια φρούτα και λαχανικά είναι τα καλύτερα φυσικά αποτοξινωτικά;

Αποτοξίνωση Σώματος και Πνεύματος.

7 ισχυρά αποτοξινωτικά βότανα!Εδώ μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ο καρκίνος δεν είναι η πραγματική απειλή για την υγεία τής ανθρωπότητας, αλλά η τοξίνωση, που προϋπάρχει τού καρκίνου, καθώς και τα υπόλοιπα αίτια, που αναφέραμε προηγουμένως. Επομένως, ο καρκίνος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η ύστατη προσπάθεια τού ανθρώπινου οργανισμού να επιβιώσει από τα προβλήματα, που έχει συσσωρεύσει ο σύγχρονος και «πολιτισμένος» άνθρωπος στον οργανισμό του, λόγω των κακών επιλογών του, των απαράδεκτων συνηθειών του και τού εν γένει λανθασμένου τρόπου ζωής του. Πιο επικίνδυνες από τον ίδιο τον καρκίνο θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι συμβατικές μέθοδοι «θεραπείας» τής συμβατικής Ιατρικής και η λάθος εν γένει αντιμετώπιση τού καρκίνου από τους ανθρώπους. Το ίδιο λάθος συμβαίνει με τις συμβατικές παραφυσικές «θεραπείες» όλων των εκφυλιστικών ασθενειών, που μαστίζουν τη σημερινή ανθρωπότητα.

Υπάρχουν ερωτήματα, που χρειάζονται απαντήσεις:
- Αρρώστησα. Και τι κάνω τώρα; Εγώ δεν ξέρω εναλλακτικούς θεραπευτές. Που θα πρέπει να απευθυνθώ;
Δεν πρέπει να περιμένουμε να πάθουμε καρκίνο ή κάποια άλλη βαριά εκφυλιστική νόσο, για να δοκιμάσουμε κάποια εναλλακτική θεραπεία, αλλά να το έχουμε κάνει πρωτύτερα σε άλλες πιο απλές ασθένειες, όπως π.χ. λοιμώξεις, στομαχικά προβλήματα, πονοκεφάλους και άλλα.

Συνήθως, οι ασθενείς, που έρχονται στους εναλλακτικούς θεραπευτές έχουν δοκιμάσει τις συμβατικές θεραπείες, έχουν δει την αναποτελεσματικότητά τους και ψάχνουν άλλες εναλλακτικές θεραπευτικές μεθόδους. Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι, ότι οι πλείστοι εξ αυτών έχουν ήδη πληγεί από απλές, βαριές ή ανήκεστες βλάβες από τις θεραπείες τής συμβατικής Ιατρικής. Εδώ δυστυχώς ισχύει το πρέπει να πάθεις για να μάθεις.

Επίσης, θέλει πολύ προσοχή, για την επιλογή τού σωστού εναλλακτικού θεραπευτή, διότι και σ΄ αυτό τον χώρο υπάρχουν αρκετοί ημιμαθείς και άσχετοι.

Ως επίλογο, θα λέγαμε, ότι ο άνθρωπος του 21ου αιώνα έχει πάρει διαζύγιο από τη Φύση του. Κατά συνέπεια, απειλείται σοβαρά η υγεία του και η ίδια η επιβίωσή του. Στην παρά την φύσιν αυτή πορεία ένα πολύ μεγάλο ρόλο έχει παίξει η συμβατική Ιατρική με τις παραφυσικές «θεραπευτικές» μεθόδους της και τις λάθος προτροπές της προς τους ασθενείς. Ο εκτροχιασμός τού σημερινού ανθρώπου από την μέχρι τώρα πορεία του, τον έχουν φέρει σ΄ ένα κομβικό σημείο, μπροστά από ένα μεγάλο δίλημμα. Έχει να διαλέξει τον ατελείωτο αυτό κατήφορο προς τον πλήρη εκφυλισμό του και την αυτοεξαφάνισή του ή την επιστροφή του στη Φύση και τη συνέχεια τής εξελικτικής του πορείας. Η επιλογή είναι αποκλειστικά και μόνο δική του…
Δείτε ακόμη: Μοκίτι Οκάντα: Η πηγή των τοξινών και η αληθινή φύση της ασθένειας. 

Η φύση των τοξινών και ο φυσικός τρόπος αποβολής τους από το σώμα (Μοκίτι Οκάντα).

Και: Ασθένεια: Η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλοςΒασίλειος Μαυρομμάτης Ομοιοπαθητικός
Κέντρο Εναλλακτικών Θεραπειών
www.economist.gr

H γλυκόριζα Glycyrrhiza glabra (Leguminosae), έχει μια πλούσια και αρχαία ιστορία χρήσης ως φάρμακο, ριζωμένη στην ινδική, κινεζική, ελληνική όσο και στην αιγυπτιακή παράδοση.
Ρίζες γλυκόριζας είχαν βρεθεί για παράδειγμα στον τάφο του Φαραώ Τουταγχαμών (1398 π.Χ.).
Σύμφωνα με το Θεόφραστο (3ος αιώνας π.Χ), οι Σκύθες, οι οποίοι είχαν μυηθεί στη γλυκόριζα από τους Έλληνες, μασούσαν γλυκόριζα και μπορούσαν να ζήσουν 12 μέρες χωρίς νερό.
Ο Θεόφραστος την αποκαλούσε «ρίζα των Σκυθών» και την έδινε για το άσθμα.
Τον 1ο αιώνα ο γιατρός Διοσκουρίδης της έδωσε το βοτανολογικό της όνομα.
Ο Ρωμαίος Πλίνιος συνιστούσε την κατανάλωση της γλυκόριζας για τη καταπολέμηση του βραχνιάσματος της φωνής και για την ανακούφιση από την πείνα και τη δίψα.

Το 13ο αιώνα το εκχύλισμα του φυτού χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο για τον πονόλαιμο, το βήχα και τη συμφόρηση. Πιθανολογείται ότι οι έμποροι που πουλούσαν τη γλυκόριζα ως φάρμακο, τη συνδύαζαν με μέλι, δημιουργώντας έτσι τα πρώτα ζαχαρωτά από γλυκόριζα.
Την εποχή αυτή και συγκεκριμένα το 1305, ο Βασιλιάς Εδουάρδος Ι της Αγγλίας φορολογούσε την εισαγόμενη στην Αγγλία γλυκόριζα, προκειμένου να συγκεντρωθούν φορολογικά έσοδα για τη δημιουργία της γέφυρας του Λονδίνου.
Το 18ο αιώνα ο Ναπολέων Βοναπάρτης μασούσε γλυκόριζα ως φάρμακο για τα προβλήματα πέψης που αντιμετώπιζε.
Μασώντας τις ρίζες μας βοηθάει στην απεξάρτηση απο το τσιγάρο.
Πρακτικά είναι ένα όσπριο, που σχετίζεται με τα φασόλια και τα μπιζέλια, τα αποτελέσματα της γλυκύτητας της ωφείλονται στην παρουσία της γλυκυρριζίνης (σαπωνίνη), μίας ένωσης 30-50 φορές γλυκύτερης από τη ζάχαρη.
Αυτή η ένωση είναι που έδωσε το όνομά στην γλυκόριζα, το οποίο προέρχεται από την ελληνική λέξη γλυκύρριζα (glukurrhiza), που σημαίνει “γλυκιά” (gluku) “root” (rrhiza)” ρίζα.

Αλλά οι ιδιότητες της γλυκυρριζίνης δεν σταματούν στην γλυκύτητα της.
Είναι επίσης μια από τις πιο ισχυρές αντι-ιικές ενώσεις που εχει μελετηθεί ποτέ.

Μια μελέτη για την ανασταλτική δράση της γλυκυρριζίνης κατά του SARS, (Αιφνίδιου Οξέος Αναπνευστικού Συνδρόμου), γρίπη των πτηνών, που σχετίζεται με τους κορονοιούς, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet τον Ιούνιο του 2003, η οποία βέβαια είχε μικρή κάλυψη απο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, παρά την τεράστια σημασία της για την ανθρώπινη υγεία.
Και να φανταστείτε ότι, λίγους μόνο μήνες πριν από αυτό ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέδωσε δελτίο τύπου (16 Απρίλη 2003), το οποίο ανέφερε την πρόσφατη έξαρση των θανατηφόρων κρουσμάτων του (Αιφνίδιου Οξέος Αναπνευστικού Συνδρόμου) (SARS) στην Ασία και το οποίο προκλήθηκε από τους ίδιους κορονοιούς που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη μελέτη.
Με τον κόσμο να εξακολουθεί να παραπαίει από την παγκόσμια υστερία του SARS και την κατάσταση «ετοιμότητας», δηλαδή τα αποθηκευμένα φαρμακευτικά προϊόντα, όπως η ριμπαβιρίνη παρά την γνωστή έλλειψη της αποτελεσματικότητάς της, θα έλεγε κανείς ότι θα δινόταν περισσότερη προσοχή στην πολλά υποσχόμενη έρευνα αυτού του είδους …

Στην πρωτοποριακή μελέτη του Lancet, με τον τίτλο “γλυκυρριζίνη, ένα ενεργό συστατικό από τις ρίζες της γλυκόριζας, και η αναπαραγωγή του ιού SARS-CoV,« οι Γερμανοί ερευνητές εξέφρασαν συνοπτικά την πρόθεσή τους με τον ακόλουθο τρόπο:
Το πρόσφατο ξέσπασμα του SARS δικαιολογεί την αναζήτηση αντι-ιικών ενώσεων για τη θεραπεία της νόσου.
Προς το παρόν, δεν υπάρχει ειδική θεραπεία, που να καταπολεμά τον SARS και των λοιμώξεων που σχετίζονται με τους κορονοιούς.
Και εδώ είναι τα αποτελέσματα που βρήκαν:
Εκτιμήσαμε τo αντιικό δυναμικό της ριμπαβιρίνης, 6-αζαυριδίνης, πυραζοφουρίνης, μυκοφαινολικού οξέος, και της γλυκυριζίνης, σε δύο κλινικές απομονώσεις του κορωνοϊού (FFM-1 και FFM-2) από ασθενείς με SARS που είχαν εισαχθεί στο κλινικό κέντρο του Πανεπιστημίου της Φραγκφούρτης, Γερμανία.
Από όλες τις ενώσεις, η γλυκυρριζίνη ήταν η πλέον δραστική στην αναστολή της αντιγραφής του ιού SARS.

Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η γλυκυρριζίνη θα πρέπει να αξιολογηθεί για την αντιμετώπιση του SARS.
περίληψη μελέτης
Η ισχυρή αντι-ιική ιδιότητα της γλυκόριζας δεν περιορίζεται στον SARS και στους κορονοιούς, αλλά έχει επίσης μελετηθεί σε σχέση με μια άλλη επιδημία / πανδημία, σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα τον ιό της γρίπης.
Σε μια μελέτη σε ζώα αρκετά παλιά το 1997 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αντιμικροβιακών παραγόντων και τη χημειοθεραπεία, με τίτλο: “γλυκυρριζίνη, ένα ενεργό συστατικό από τις ρίζες γλυκόριζας, μειώνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα των ποντικών που έχουν μολυνθεί με θανατηφόρες δόσεις του ιού της γρίπης”
Ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν στα ποντίκια χορηγήθηκε γλυκυριζίνη 10mg/kg σωματικού βάρους (το ισοδύναμο των 680 mg για ένα ενήλικα 68 kg), επέζησαν όλα απο μια σειρά δέκα 50% θανατηφόρων ενέσεων. 
Απο την ομάδα ελέγχου, από την άλλη πλευρά, επέζησαν μόνο κατα μέσο όρο 10,5 ημέρες, χωρίς επιζώντες μετά απο 21 ημέρες, στο τέλος του πειράματος. Για να κατανοήσουμε πλήρως αυτά τα ευρήματα, θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα της ασφάλειας πρώτα.
Η Γλυκόριζα είναι ακόμα συνήθως αντιληπτή ως ένα “επικίνδυνο βότανο,” χάρη στην ικανότητά της να διεγείρει και να αυξάνει την αρτηριακή πίεση σε ευαίσθητα άτομα, όταν καταναλώνεται υπερβολικά.
Αλλά λαμβάνοντας υπόψη την σχετικά υψηλότερη τοξικότητα των περισσότερων φαρμάκων, αυτή η αντίληψη είναι σαν ένα σπυρί αλατιού στη θάλασσα.

Από την άλλη πλευρά, είναι σημαντικό να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή κατά τη χρήση της γλυκόριζας, ή οποιουδήποτε άλλου βοτάνου, για ιατρικούς σκοπούς, και το ιδανικό είναι να συμβουλευόμαστε κάποιον ειδικό βοτανολόγο που μπορεί να συνεργάζεται με τους ιατρούς, όποτε χρειάζεται.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες η γλυκυρριζίνη είναι ακόμα ταξινομημένη ως «γενικά αναγνωρισμένη ως ασφαλή”, όταν χρησιμοποιείται σαν ένας παράγοντας γεύσης, αλλά όχι σαν ένα γλυκαντικό.
Έχει επίσης αφαιρεθεί από τις περισσότερες καραμέλες “γλυκόριζας”την γνωστή γιάμπολη και έχει υποκατασταθεί με τον παρόμοιο σε γεύση, αλλά μη ταξινομημένο γλυκάνισου.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η σύσταση είναι για τους ανθρώπους να καταναλώνουν όχι περισσότερο από 100 mg την ημέρα, το οποίο είναι ισοδύναμο με 50 γραμμάρια καραμέλες γλυκόριζας, καθώς και στην Ιαπωνία, όπου η γλυκυρριζίνη χρησιμοποιείται συχνά ως υποκατάστατο της ζάχαρης, με το συνιστώμενο όριο, να ορίζεται σε 200 mg την ημέρα.
Αυτό θα σας δώσει μια αίσθηση για το τι κοινώς θεωρείται ασφαλής, η ημερήσια δόση είναι 200 mg, και η “θεραπευτική” δόση, 600 mg .
Επίσης, είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη ότι ακόμη και όταν η γλυκυρριζίνη απομονώνεται και συμπυκνώνεται φαρμακευτικώς, η σχετική τοξικότητα της είναι εξαιρετικά χαμηλή, όταν συγκρίνεται με τα αντι-ιικά φάρμακα, όπως η ριμπαβιρίνη.
Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή εντολή απο τα Φύλλα Δεδομένων Ασφαλείας Υλικού (MSDS) που παρέχονται από τους κατασκευαστές για την φαρμακευτικά εξαγόμενη γλυκυρριζίνη και το φάρμακο ριμπαβιρίνη, η πρώτη είναι 30 φορές λιγότερο τοξική από την ριμπαβιρίνη (η γλυκόριζα εχει 50% θανατηφόρα δόση 300 mg / kg, έναντι 9818 mg / kg για την ριμπαβιρίνη).

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε, επίσης, ότι όταν καταναλώνουμε την γλυκόριζα υπο μορφή κονιοποιημένης ρίζας, η σαν αυτούσια ρίζα, η γλυκυριζίνη αντιμετωπίζεται διαφορετικά από το σώμα.
Θα απορροφηθεί πιο αργά, οι ίνες που περιέχει θα μετριάσουν τις δυσμενείς επιπτώσεις, και ως εκ τούτου θα πρέπει να θεωρείται ασφαλέστερη από την απομονωμένη γλυκυριζίνη.
Σκεφτείτε, επίσης, ότι η γλυκυρριζίνη είναι πολύ φθηνότερη …
Μια δόση 200 mg ριμπαβιρίνης από ένα φαρμακείο κοστίζει περίπου 4 δολάρια, πολύ ακριβότερη απο την γλυκόριζα και ας μην ξεχνάμε, οτι σύμφωνα με την μελέτη για τον SARS η ριμπαβιρίνη δεν είναι καν αποτελεσματική.
Αναρωτιέμαι, τι θα επιλέγατε αν αντιμετωπίζατε μια επικείμενη πανδημία του ιού;
Ένα φάρμακο με χαμηλή διαθεσιμότητα, με υπερβολικά υψηλό κόστος και τοξικότητα, και το οποίο δεν λειτουργεί, η ενα δοκιμασμένο στο χρόνο, ασφαλή, οικονομικά προσιτό και πολύ αποτελεσματικό βότανο;

Ο λόγος, φυσικά, που η γλυκόριζα δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιηθεί ως ένα FDA-εγκεκριμένο φάρμακο είναι επειδή θα χρειαστούν τουλάχιστον 800 εκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν τις προκλινικές και κλινικές μελέτες σε ανθρώπους, απαραίτητο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Αλλά δεν βοηθάει μόνο σε αυτά: 
- Η αποξηραμένη ρίζα, αφού αφαιρεθεί ο πικρός φλοιός της, συστήνεται για κρυολογήματα, ερεθισμένο λαιμό και βρογχικό κατάρρου.
- Η γλυκόριζα είναι ήπιο υπακτικό.
- Μειώνει τα επίπεδα των οξέων του στομάχου, ανακουφίζοντας έτσι από τις καούρες.
- Έχει σημαντική ικανότητα να θεραπεύει τα έλκη του στομάχου, επειδή επικαλύπτει με προστατευτική γέλη τα τοιχώματα. Διευκολύνει επίσης τις κινήσεις του παχέος εντέρου.
- Αυξάνει τη ροή τnς χολής και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα.
- Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες, επενεργεί στα επινεφρίδια, είναι αντισπασμωδικό και ήπιο υπακτικό.
- Το βότανο είναι ωφέλιμο σε προβλήματα σπλήνας, γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους, κολικούς και πρωτοπαθή αδρενοκορτικοειδική ανεπάρκεια, νόσου του Addison, δηλαδή μια κατάσταση ανεπάρκειας του φλοιού των επινεφριδίων όπου παράγεται η κορτιζόλη.
- Εχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση στον σταφυλόκοκκο (Staphylococcus aurens), τον στρεπτόκοκκο (Streptococcus mutans) και το μυκοβακτήριο (Mycobacterium smegmatis), σημειωτέον οτι ο σταφυλόκοκκος είναι ανθεκτικός στα αντιβιοτικά.
- Έχει θετική δράση σε βρογχική καταρροή, βρογχίτιδα, πνευμονία και βήχα.
- Επίσης, επενεργεί θετικά σε προβλήματα στρες.
- Σε προβλήματα αρθρίτιδας όπου λαμβάνονται κορτικοειδή σκευάσματα, βοηθά για την καλύτερη λειτουργία των επινεφριδίων και λόγω των προσταγλαδινών και της ισχυρής αντιφλεγμονώδους δράσης της.
- Είναι διουρητική και συστήνεται κατά του διαβήτη και της χοληστερίνης.
Συνήθως βράζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένη ρίζα για 5 λεπτά, αφήνουμε το τσάι σκεπασμένο 15 λεπτά και πίνουμε εως και δυο κούπες την ημέρα για διάστημα ενός μήνα, κάνοντας ενδιάμεση διακοπή.
Αναμειγνύοντας σκόνη απο ρίζες γλυκόριζας με κερί μέλισσας, φτιάχνουμε ενα τέλειο γιατρικό για τους κάλους και τα κότσια.

Δείτε ακόμη: Βότανα αντιμετώπισης του έμπολα!

Εδώ είναι συνοπτικά όλες οι μελέτες για την γλυκόριζα.
ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ
Ηπατίτιδα C 
Αφθώδη έλκη
Καρκίνος ήπατος
Ελκος δωδεκαδακτύλου
Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Λοιμώξεις του HIV 
Πνευμονία
Χοληστερόλη
Λοιμώξεις από κυτταρομεγαλοϊό 
Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός
Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος
Ελκος του πυλωρού
Υπερτρίχωση
Ακμή
Υψηλή Τεστοστερόνη
Κοιλιακή παχυσαρκία
Καρκίνος του προστάτη
Γρίπη των πτηνών, SARS
Γρίπης Α
Αιμορραγία
Καρκίνος του μαστού
Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας
Τοξικότητα Χημειοθεραπείας απο Σισπλατίνη
Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια. ΧΑΠ.
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
Ιός Epstein-Barr 
Ηπατίτιδα
Ηπατίτιδα Α
Ηπατίτιδα Β
Υπερχοληστερολαιμία
Υπέρταση
Φλεγμονή
Διαταραχές μνήμης
Μεταβολικό Σύνδρομο
Έμφραγμα του Μυοκαρδίου
Παχυσαρκία
Πνευμονική λοίμωξη
Αναπνευστικός συγκυτιακός ιός
Κακώσεις Νωτιαίου μυελού
Χειρουργική οδοντιατρική επέμβαση επέμβαση
Νευραλγία τριδύμου
Όγκοι
Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS)
Καντιντίαση Candida albicans
Τοξικότητα Χημειοθεραπείας- Δοξορουμπισίνη
Βλάβες στο DNA
Εγκεφαλίτιδα
Καρκίνος του ενδομητρίου
Ενδομητρίωση
Υπερβολικά οιστρογόνα
Ινομυώματα μήτρας
Τοξικότητα των βαρέων μετάλλων 
Ερπης ζωστήρας
Έρπης
Σύνδρομο καπόσι
Δηλητηρίαση απο σίδηρο
Λειομύωμα
Καρκίνος του πνεύμονα
Οξειδωτικό στρες
Περιοδοντίτιδα
Προμυελοκυτταρική λευχαιμία
Λοιμώξεις ροταϊού
Φυματίωση
Καρκίνος του στομάχου 
Λοίμωξη HIV
Γρίπη
Yπερτρίχωση

Ευαγγέλου Μαριάννα βιοχημικός Μs

Πηγή: captainspices.gr
Και: fytro.wordpress.com