Η τροφή μας το φάρμακό μας: Αποτελέσματα αναζήτησης για αποξήρανση

Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα αποξήρανση. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1. Συλλογή Νερού
Βρείτε μια παραλία με καθαρό θαλασσινό νερό και γεμίστε μερικά μπουκάλια ή κουβάδες.
Εδώ έχουμε 4,5 λίτρα (3 μπουκάλες) θαλασσινού νερού.

2. Στράγγισμα του νερού.

Τώρα, θα πρέπει να σουρώσετε το νερό της θάλασσας μέσα από μια μουσελίνα ή πολλές στρώσεις από τουλπάνι. Σιγουρευτείτε ότι αφαιρέσατε όλη την άμμο και τα πετραδάκια από το θαλασσινό νερό πριν το βράσιμό του. Προσέξτε όταν συλλέγεται το νερό να μην είναι πολύ αμμώδες

3. Βράσιμο του νερού.

Φέρτε το νερό σε σημείο βρασμού και αφήστε το να βράσει μέχρι να εξατμιστεί σχεδόν όλο. Χρειάζονται μερικές ώρες. Σιγουρευτείτε ότι μένετε κοντά! Δεν θέλετε να βράσει εντελώς και να στεγνώσει ... θα λερώσει με τα πιτσιλίσματα παντού. Ούτε θέλετε καμένο θαλασσινό αλάτι, έτσι δεν είναι;

4. Αποξήρανση ή αφυδάτωση του θαλασσινού αλατιού.

Τώρα θα έχετε μια παχιά πάστα από θαλασσινό αλάτι να κάθεται στον πάτο της κατσαρόλας σας. Θα πρέπει να την αφήσετε να στεγνώσει σε ένα ρηχό μπωλ ή σε χαρτί ψησίματος στον ήλιο για μια ημέρα ή δύο (εάν το κλίμα είναι ζεστό και ξηρό έξω). Διαφορετικά, μπορείτε να βάλετε την πάστα στον αποξηραντή σας πάνω σε περγαμηνή για περίπου 24 ώρες σε χαμηλή θερμοκρασία.

Προσοχή: Εάν έχετε ζώα, βεβαιωθείτε ότι έχετε βάλει το αλάτι σε απρόσιτο σημείο.

Ta-da!
Τώρα έχετε το δικό σας θαλασσινό αλάτι!
Εύκολο!;

Αποθηκεύστε το σε ένα γυάλινο βάζο.
Από την διαδικασία αυτή θα πάρετε περίπου 1 βάζο (bon mama) θαλασσινό αλάτι...
Θυμηθείτε, μπορείτε να στεγνώσετε τελείως το θαλασσινό αλάτι και να το τρίψετε ψιλό όπως και το βιομηχανικό!

Είμαι βέβαιος ότι όλοι σκέφτεστε ... τι γεύση έχει; υφή;
Λοιπόν, γεύση ακριβώς όπως το ακριβό θαλασσινό αλάτι που δεν έχει καμία σχέση με το βιομηχανικό .
Η υφή είναι τραγανή, σχεδόν σαν νιφάδες.
Θα το αγαπήσετε.

Νομίζω ότι είναι ιδανικό για πασπάλισμα σε μπισκότα!
Απολαύστε το....

yiorgosthalassis.blogspot.com

Περιγραφή:

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Verbena officinalis (Βερβένα η φαρμακευτική) και το συναντούμε με τα ονόματα Ιεροβότανο, βερβένα, σταυροβότανο, σταυρόχορτο, γοργογιάννη, σπυρόχορτο, σπληνόχορτο. Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών.

Η ονομασία Βερβένα που έχει το φυτό δημιουργεί πολλές συγχύσεις με το φυτό Salvia sclarea στο οποίο αποδίδεται λανθασμένα η ονομασία ιεροβοτάνη και γοργογιάννη. Επίσης δεν πρέπει να συγχέεται με την Λουίζα (Lippia citriodora) στο οποίο αποδίδεται λανθασμένα και η ονομασία Βερβένα λόγω του αγγλικού ονόματος του φυτού που είναι Lemon Verbena.
Το Ιεροβότανο είναι πολυετές φυτό, πολύχρονο, πολύκλαδο και έρπον. Σε ύψος φτάνει τα 40-80 εκατοστά. Έχει όρθιους αυλακωτούς βλαστούς με αραιές αλλά σκληρές τρίχες. Τα φύλλα του βγαίνουν αντίθετα, φτερωτά, οδοντωτά, ενώ τα άνθη είναι κυανά ή ιώδη και εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού. Στεφάνη με 5 πέταλα διατεταγμένα σε δύο χείλη.

Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει δύο είδη την βερβένα την υπτίαν, η οποία πιθανώς είναι η ιεροβοτάνη του Διοσκουρίδη και την βερβένα την φαρμακευτική που είναι η πραγματική ιεροβοτάνη το κοινώς σταυροβότανο ή γοργόγιαννη. Είναι φυτό φαρμακευτικό, μελισσοκομικό, κοσμητικό και καλλιεργείται στους κήπους με τη διαφορά ότι τα φυτά τα οποία καλλιεργούνται είναι νόθα, διαφόρων άλλων ειδών.
Φυτρώνει σε χερσαίους τόπους, σχεδόν σε όλη την Ελλάδα.

Ιστορικά στοιχεία:
Γνωστό βότανο από την αρχαιότητα. Ο Διοσκουρίδης αναφέρει ότι το χρησιμοποιούσαν ως έγχυμα για να ενισχύουν την έκκριση των γαλακτικών αδένων και για τις επουλωτικές, καθαρτικές και τονωτικές ιδιότητές του. Το θεωρούσαν ευεργετικό για τις λεχώνες. Στην αρχαία Ελλάδα το χρησιμοποιούσαν για να καθαρίζουν τον βωμό του βασιλιά των Θεών Δία. Σε όλη την Ελληνολατινική επικράτεια στεφάνωναν πρεσβευτές και προκρίτους και οι Δρυάδες απόδιδαν στο φυτό μαγικές ικανότητες και υποστήριζαν ότι τι φυτό γιάτρευε τους πληγωμένους του πολέμου και έκανε αθάνατους τους γενναίους. Θεωρούσαν ακόμη ότι το βότανο αυτό ξυπνούσε τα πάθη και άντρες και γυναίκες το έβαζαν κρυφά στο ποτό εκείνων που αγαπούσαν.

Σήμερα βέβαια που γνωρίζουμε ότι το βότανο δρα κύρια για την βελτίωση της πέψης, την αντιμετώπιση στομαχικών διαταραχών και την διάρροια. Πως λοιπόν κέρδισε στο παρελθόν την φήμη αυτή είναι περίεργο τουλάχιστον.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Το βότανο περιέχει πικρά γλυκοσίδια που ονομάζονται βερβεναλίνη και βερβενίνη, αιθέριο έλαιο, αλκαλοειδή, γλίσχρασμα και τανίνη, βλέννα και μία πικρή ουσία.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη - συλλογή:
Το Ιεροβότανο ανθίζει στις αρχές του καλοκαιριού. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα αέρια μέρη του φυτού. Συλλέγεται λίγο πριν ανοίξουν τα άνθη του φυτού, συνήθως τον Ιούλιο. Απαιτείται γρήγορη αποξήρανση του φυτού για να μην χαλάσει.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Δρα ως νευροτονωτικό, ηρεμιστικό, αντισπασμωδικό, εφιδρωτικό, πιθανό γαλακταγωγό, ηπατικό.
Το Ιεροβότανο είναι βότανο που ενισχύει το νευρικό σύστημα και ταυτόχρονα χαλαρώνει από την ένταση και το στρες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατάθλιψη και τη μελαγχολία, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται μετά από κάποια πάθηση όπως η γρίπη. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις κρίσεων και υστερίας. Σαν εφιδρωτικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα πρώτα στάδια ενός πυρετού. Σαν ηπατικό έχει διαπιστωθεί ότι βοηθά στις περιπτώσεις φλεγμονής της χοληδόχου κύστης και ικτέρου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πλύσεις του στόματος, κατά της τερηδόνας και των παθήσεων των ούλων. Στην κινέζικη ιατρική το ιεροβοτάνη χρησιμοποιείται για την ελονοσία, προβλήματα εμμήνων, γρίπη, πυρετό, ουλίτιδα, καλόγερους και ουρικές διαταραχές.

Εξωτερικά χρησιμοποιείται υπό μορφή κομπρέσων και για πλυσίματα σε αθεράπευτα έλκη, πρήξιμο λεμφαδένων, θρομβοφλεβίτιδα, χρυσή, έκζεμα, φαγούρα, σπυριά δέρματος, νευραλγίες, ουλίτιδα και αμυγδαλίτιδα σαν αντιφλεγμονώδες και παυσίπονο μέσο.

Μαζί με το Χαμομήλι και το Τίλιο συνθέτει το «ρόφημα της ευτυχίας». Παλιά άλλωστε το Ιεροβοτάνη το πίνανε σαν τσάι ομορφιάς κάθε βράδυ.
Τα στεγνωμένα φύλλα του βοτάνου χρησιμοποιούνται ως μαλακτικά για το στομάχι και βελτιώνουν την κατάσταση της επιδερμίδας.
Συνδυάζεται καλά με την Σκουτελλάρια και τη Βρώμη σε περιπτώσεις κατάθλιψης.

Παρασκευή και δοσολογία:
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-3 κουταλιές του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε σκεπασμένο 10-15 λεπτά. Το ρόφημα μπορούμε να το πίνουμε έως τρεις φορές την ημέρα.
Υπό μορφή βάμματος η δοσολογία είναι 2-4 ml βάμματος τρεις φορές την ημέρα..

Προφυλάξεις:
Έχει εξακριβωθεί ότι το γλουκονικό βερμπανίνη σε συνηθισμένες δόσεις προκαλεί αραίωση των βλεννών, ενώ σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμέτους, μέχρι και παράλυση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Δεν πρέπει να λαμβάνεται από εγκύους. Την ώρα της γέννας όμως μπορεί να βοηθήσει γιατί τονώνει τις συσπάσεις της μήτρας.

Πηγή: www.herb.gr

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΔΑΛΛΑ
Η χρήση των βοτάνων ως φαρμάκων έχει τις ρίζες της στο βαθύ παρελθόν και ξεκινά μαζί με την εμφάνιση του ανθρώπου στη Γη. Πρόκειται μάλιστα για μια πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι πολύ πρόσφατα, όταν η φαρμακοβιομηχανία άρχισε να παρασκευάζει χημικά φάρμακα για να αντικαταστήσει τη βαλεριάνα, την μπελαντόνα, τη μαντζουράνα και πολλά άλλα βότανα, που όμως τα τελευταία χρόνια αρχίζουν να ξανακερδίζουν το ενδιαφέρον, όχι μόνο των απλών ανθρώπων, αλλά και των επιστημόνων, που αναζητούν τις θεραπευτικές τους δυνάμεις που είχαν επισημάνει τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και πολλοί γιατροί αργότερα. Σήμερα, περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί αποκλειστικά φαρμακευτικά φυτά, ενώ περίπου το 50% των φαρμάκων έχουν ως βάση κάποια φυσική ουσία.

Στα όσα ακολουθούν ξαναβρίσκουμε τα ελληνικά φαρμακευτικά βότανα, όχι βέβαια με την πρόθεση να αντικαταστήσουν τον γιατρό ή τη φαρμακευτική αγωγή, που ποτέ δεν πρέπει να αγνοούμε, αλλά με τη διάθεση να δημιουργήσουν ένα μικρό φυσικό φαρμακείο στο σπίτι μας για ήπιες διαταραχές.
Δείτε: Βότανα και έλαια, "πρώτης ανάγκης" και χρήσεις!!

Ενότητα 1η: Οδηγίες χρήσης
Τα φαρμακευτικά βότανα πρέπει να καταναλώνονται με προσοχή και με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, κυρίως από όσους παίρνουν άλλα φάρμακα ή έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και από τις εγκύους, τις θηλάζουσες και βέβαια τα παιδιά και τους εφήβους.
Τα φαρμακευτικά βότανα δεν αποτελούν πανάκεια, ούτε πρέπει να τα καταναλώνουμε χωρίς μέτρο και με την προσδοκία ότι θα γιατρέψουν όλες τις ασθένειες.
Οτιδήποτε είναι φυσικό δεν σημαίνει ότι είναι και απολύτως ασφαλές. Έτσι, τα φαρμακευτικά φυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και βάσει των συμβουλών των ειδικών, που τα γνωρίζουν καλά.

Δοσολογία

Οι ποσότητες στις οποίες μπορούμε ή πρέπει να καταναλώνουμε τα φαρμακευτικά φυτά είναι πολύ δύσκολο να καθοριστούν με ακρίβεια. Η σωστή δοσολογία εξαρτάται κάθε φορά από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η σωματική διάπλαση, η ασθένεια του ατόμου που τα καταναλώνει, καθώς επίσης και από το αν παίρνει άλλα φάρμακα ή αν έχει και άλλα προβλήματα υγείας. Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται να έχουμε υπόψη μας ότι δεν είναι όλα τα βότανα, από όπου κι αν προέρχονται, της ίδιας δραστικότητας, καθώς αυτή ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, καλλιέργειας, συγκομιδής, αποξήρανσης, φύλαξης κ.λπ. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι μία επαρκής ποσότητα για έναν ενήλικο που έχει λάβει υπόψη όλες τις αντενδείξεις είναι ένα φλιτζάνι έγχυμα ή αφέψημα τη φορά. Για περισσότερες συμβουλές, ή για συστηματική χρήση, θα πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό μας.

Οι μορφές τους

Αφέψηµα Το φυτό βράζει μαζί με το νερό, συνήθως για 5-10΄, και στη συνέχεια το διηθούμε. Χρησιμοποιείται για τα ξυλώδη μέρη, όπως οι ρίζες ή οι φλοιοί. Έγχυµα Είναι μέθοδος που ενδείκνυται για τα φύλλα, τα άνθη και τα πέταλα, αλλά όχι για τις ρίζες. Επίσης, χρησιμοποιείται και όταν δεν θέλουμε να φύγουν τα πτητικά συστατικά, όπως στις περιπτώσεις των αρωματικών φυτών. Για να το παρασκευάσουμε, βράζουμε το νερό, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βότανο. Κατόπιν, αφήνουμε το μείγμα έτσι για 5-10΄ και στη συνέχεια το διηθούμε. Δείτε: Σωστή παρασκευή γιατρικών από βότανα.

Πού βρίσκουμε τα δραστικότερα;

Είναι διαδεδομένη η λανθασμένη άποψη ότι τα άγρια φυτά είναι πιο δραστικά από τα καλλιεργούμενα. Όταν στα καλλιεργούμενα φυτά οι ποικιλίες που καλλιεργούνται, η περιποίηση των φυτών και η εποχή συλλογής, η φύλαξη (μέρη σκοτεινά και όχι υγρά) και η αποξήρανση (όταν χρειάζεται) είναι σωστές, τότε δεν παρατηρούνται ουσιαστικές διαφορές από τα άγρια. Επίσης, είναι σημαντικό να καταναλώνουμε τα βότανα σε διάστημα όχι μεγαλύτερο του ενός χρόνου από τη στιγμή της συλλογής τους.

Ενότητα 2η: Η ταυτότητά τους

1. Βαλεριάνα, κέντρανθος (κόκκινη βαλεριάνα)

Η βαλεριάνα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Από τον 18ο αιώνα χρησιμοποιείται ως κατευναστικό του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η κόκκινη βαλεριάνα έχει ανάλογη δράση και χρησιμοποιείται στην κεντρική Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία. Τη βαλεριάνα τη βρίσκουμε κοντά σε ποτάμια και καταρράκτες, σε ελώδεις περιοχές και σε δάση. Το φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί με σπόρους και μεταφυτεύοντας τις παραφυάδες σε βάθος 30 εκ. σε ελαφρύ έδαφος. Προτιμάει εδάφη ξηρά και πολύ ήλιο.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες της, οι οποίες συλλέγονται το φθινόπωρο και αποξηραίνονται στη σκιά, αφού πρώτα τις πλύνουμε καλά.
Χρήση: Σε μορφή εγχύματος λειτουργεί ως ήπιο κατευναστικό, αλλά βοηθά και στην αντιμετώπιση προβλημάτων αϋπνίας.
Προσοχή: Οι υψηλές και συνεχείς δόσεις μπορεί να προκαλέσουν πονοκέφαλο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για περισσότερες από 8 συνεχείς ημέρες. Επίσης, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι ενισχύει τη δράση των υπνωτικών φαρμάκων. Σκόπιμο είναι να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας.

2. Δυόσµος

Η καλλιέργειά του γίνεται με παραφυάδες σε ελαφρύ, όχι πολύ στεγνό έδαφος. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται ακριβώς πριν την άνθιση και αποξηραίνονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται εξωτερικά σε μυαλγίες και νευραλγίες. Πρέπει όμως να αποφεύγεται η επαφή των παρασκευασμάτων που περιέχουν αιθέριο έλαιο με το πρόσωπο και με τη μύτη. Ως έγχυμα χρησιμοποιείται κατά της γαστρίτιδας, των κολικών και της δυσπεψίας. Διευκολύνει την έκκριση της χολής. Επίσης, υποβοηθά την εφίδρωση στον πυρετό και τη γρίπη. Το βράσιμο των φύλλων σε νερό και η εισπνοή των υδρατμών βοηθά κατά του κρυολογήματος.
Προσοχή: Πρέπει να αποφεύγεται η παρατεταμένη χρήση του αιθέριου ελαίου για εισπνοές. Δεν πρέπει να δίνεται σε παιδιά για διάστημα μεγαλύτερο από 3 ημέρες, ενώ πρέπει να αποφεύγεται στα βρέφη. Μπορεί να μειώσει τη ροή του γάλακτος, γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή κατά τη γαλουχία. Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή κατά την κύηση. Η χρήση παρασκευασμάτων με δυόσμο αντενδείκνυται σε άτομα με απόφραξη του χοληδόχου πόρου ή/και με σοβαρή ηπατική βλάβη.

3. Γλυκόριζα

Είναι ένα πολυετές φυτό που το συναντάμε ως αυτοφυές κυρίως στη Μακεδονία. Συλλέγεται από το φθινόπωρο μέχρι το τέλος Μαρτίου. Η αποξηραμένη ρίζα, αφού αφαιρεθεί ο πικρός φλοιός της, συστήνεται για κρυολογήματα, ερεθισμένο λαιμό και βρογχικό κατάρρου. Μειώνει τα επίπεδα των οξέων του στομάχου, ανακουφίζοντας έτσι από τις καούρες. Διευκολύνει επίσης τις κινήσεις του παχέος εντέρου. Αυξάνει τη ροή τns χολής και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες, επενεργεί στα επινεφρίδια, είναι αντισπασμωδικό και ήπιο υπακτικό. Είναι επίσης μια από τις πιο ισχυρές αντι-ιικές ενώσεις που εχει μελετηθεί ποτέ

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες και τα ριζίδια, που πλένονται καλά και αποξηραίνονται.
Χρήση: Το αφέψημα έχει σπασμολυτική δράση και χρησιμοποιείται σε ενοχλήσεις στομάχου. Επίσης, είναι πολύ αποτελεσματικό στον ξηρό βήχα ως μαλακτικό και αποχρεμπτικό.
Προσοχή: Γενικά δεν πρέπει να καταναλώνεται σε υψηλές δόσεις, επειδή προκαλεί υπέρταση, οίδημα και υποκαλιαιμία. Πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται από τους υπερτασικούς. Επίσης, αντενδείκνυται σε άτομα με προβλήματα στη χοληδόχο κύστη, ηπατική κίρρωση, νεφρική ανεπάρκεια, αλλά και στην κύηση.

4. Αγριάδα ή άγρωστις ή αγρόπυρο

Πρόκειται για ένα ζιζάνιο που βρίσκεται σε αγρούς και άγονες περιοχές και συλλέγεται την άνοιξη και το φθινόπωρο. Μπορούμε, επίσης, να το καλλιεργήσουμε και με σπόρους.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Το ρίζωμα, που αποξηραίνεται στη σκιά, αφού πρώτα πλυθεί καλά.
Χρήση: Κυρίως πίνεται ως αφέψημα και ως διουρητικό για τις πέτρες στα νεφρά.
Προσοχή: Ακριβώς επειδή είναι πολύ δραστική, η αγριάδα πρέπει να καταναλώνεται με προσοχή. Το αφέψημα χρειάζεται να είναι πολύ αραιωμένο, καθώς υπάρχει περίπτωση εάν διαλυθούν απότομα οι πέτρες να τραυματίσουν την ουροδόχο κύστη ή/και τους ουρητήρες και να παρατηρηθεί αίμα στα ούρα.

5. Βερβάσκο ή φλόµος

Πρόκειται για ένα πολύ κοινό φυτό στη χώρα μας, που μπορεί επίσης να πολλαπλασιαστεί και με την καλλιέργεια σπόρων.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη, αποξηραμένα σε σκιά σε ξηρές εποχές, στον αέρα. Τα συλλέγουμε από τα διετή φυτά από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Χρήση: Το έγχυμα ενδείκνυνται για τον παραγωγικό βήχα και τη βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Το έγχυμα πρέπει να διηθείται με πανί, για να απομακρύνονται οι τρίχες που έχει το φυτό.

6. Γλυκάνισος ή άνισο

Είναι ένα μονοετές φυτό με χαρακτηριστική ωραία μυρωδιά, του οποίου η καλλιέργεια γίνεται με σπόρους που φυτεύονται την άνοιξη σε σειρές. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Ο καρπός (αποξηραμένος), που συλλέγεται τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο.
Χρήση: Το πίνουμε για να αντιμετωπίσουμε τη βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Αντενδείκνυται σε άτομα με υπερευαισθησία στον άνισο ή στη μινθόλη. Μπορεί να προκαλέσει ποικίλες αλλεργικές αντιδράσεις (δερματικές, αναπνευστικές, γαστρεντερικές).

7. Δεντρολίβανο ή αρισµαρές

Είναι ένας μεσογειακός θάμνος που πολλαπλασιάζεται με βλαστούς που αφήνονται να βγάλουν ρίζες ή αναπτύσσονται από σπόρους. Το συλλέγουμε φρέσκο όλο τον χρόνο.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τόσο τα ξηρά (αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C), όσο και τα χλωρά φύλλα.
Χρήση: Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε ερεθισμούς του δέρματος και σε εντριβές για ρευματικές παθήσεις, διότι προκαλεί τοπική υπεραιμία. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, δρα ως τονωτικό, σαν εμμηναγωγό και εκτρωτικό. Το έγχυμα μπορεί επίσης να χρησιμεύσει και κατά της πιτυρίδας, ως τελευταίο ξέπλυμα στα μαλλιά.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και ίλιγγο.

8. Θυµάρι

Θάμνος που βρίσκεται σε άγρια κατάσταση ή καλλιεργείται με σπόρους που φυτεύονται σε σειρές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα κλαδιά του, που συλλέγονται πριν την άνθιση και κατά τη διάρκειά της το καλοκαίρι. Το φυτό αποξηραίνεται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το έγχυμα χρησιμοποιείται για λοιμώξεις του θώρακα και ως αποχρεμπτικό σε βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης, σε πολύ υψηλές τοξικές δόσεις μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο, ίλιγγο και νεφρικές διαταραχές.

9. Μαϊντανός ή πετροσέλινο

Είναι αυτοφυές στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Κυρίως τα υπέργεια τμήματα, αλλά και οι ρίζες, που αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 40° C.
Χρήση: Το αφέψημα είναι διουρητικό και εμμηναγωγό.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε περιπτώσεις φλεγμονής των νεφρών. Μπορεί να λαμβάνεται με εξαιρετική προσοχή σε περιπτώσεις οιδήματος που έχει προκληθεί από καρδιακή ή/και νεφρική ανεπάρκεια. Έχουν αναφερθεί περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις από το δέρμα και τους βλεννογόνους. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις προκαλεί μέθη.

10. Μάραθο ή µάλαθρο

Χρησιμοποιείται από τους ρωμαϊκούς χρόνους και πιστεύεται ότι βοηθάει στο αδυνάτισμα. Μάλιστα, λέγεται ότι το όνομά του προέρχεται από το ρήμα μαραίνω που σημαίνει αδυνατίζω. Στην Ελλάδα το συναντούμε ως αυτοφυές σε ξηρούς τόπους. Η καλλιέργειά του γίνεται με σπόρους που σπέρνονται σε σειρές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ώριμοι καρποί (αποξηραμένοι), που συλλέγονται το φθινόπωρο.
Χρήση: Το έγχυμα και το αφέψημα χρησιμοποιούνται ως φάρμακα του πεπτικού συστήματος, για τη δυσπεψία, τους κοιλιακούς και στομαχικούς πόνους, αλλά και για τους κολικούς. Το έγχυμα (με την προσθήκη μελιού) χρησιμοποιείται για τη βρογχική καταρροή (και σε παιδιά).
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην εγκυμοσύνη και στη γαλουχία. Έχουν αναφερθεί περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις από το δέρμα και τους βλεννογόνους. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις προκαλεί μέθη.

11. Μαντζουράνα

Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο και αποξηραίνονται στη σκιά.
Χρήση: Το αφέψημα είναι ορεκτικό, ευεργετικό για το στομάχι, αντισπασμωδικό, διουρητικό. Το κατάπλασμα με οινόπνευμα χρησιμεύει στον καθαρισμό των πληγών.
Πολλές θεραπευτικές ιδιότητες αποδίδονται στη μαντζουράνα, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι καλά τεκμηριωμένες επιστημονικά.
Προσοχή: Σε μεγάλες δόσεις μπορεί να γίνει ηπατοτοξική, γι’ αυτό και η κατάχρηση του αφεψήματος είναι επικίνδυνη. Προσοχή επίσης χρειάζεται και στην εξωτερική εφαρμογή του φυτού. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι περιέχει σε χαμηλές συγκεντρώσεις αρβουτίνη και υδροκινόνη, που οδηγούν σε αποχρωματισμό του δέρματος.

12. Νεροµολόχα ή αλθέα

Είναι ένα φυτό πολύ κοινό στην Ελλάδα που καλλιεργείται κιόλας. Πολλαπλασιάζεται με τη ρίζα, σπανίως και με σπόρους.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες, οι οποίες συλλέγονται στο τέλος του φθινοπώρου, αποθηκεύονται σε δροσερό μέρος και στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξηραίνονται σε θερμοκρασία 50-60° C. Επίσης, τα φύλλα και τα άνθη, που συλλέγονται το καλοκαίρι.
Χρήση: Τα φύλλα και τα άνθη χρησιμοποιούνται όμοια με τη μολόχα. Επιπλέον, οι ρίζες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση σε ήπιες φλεγμονές του γαστρικού βλεννογόνου.
Προσοχή: Η ταυτόχρονη χρήση με άλλα φάρμακα μπορεί να επιβραδύνει την απορρόφησή τους.

13. Μελισσόχορτο ή µέλισσα

Το βότανο αυτό ήταν δημοφιλές μεσαιωνικό ελιξήριο νεότητας. Στη χώρα μας το συναντάμε παντού ως αυτοφυές. Επίσης, καλλιεργείται με σπόρους, που βλασταίνουν αργά, ή με διαίρεση φυτών. Προτιμά καλά εδάφη που δεν είναι πολύ στεγνά.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα (αποξηραμένα ή φρέσκα), που συλλέγονται πριν την άνθιση. Τα φύλλα αποξηραίνονται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, γιατί γίνονται καφέ αν αποξηρανθούν πολύ αργά.
Χρήση: Σε μορφή εγχύματος, ως κατευναστικό. Το μελισσόχορτο είναι γνωστό για την αντισπασμωδική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή του δράση. Παράλληλα, τονώνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος. Θεωρείται πολύ σημαντική η συμβολή του στην καταπολέμηση των ιών.

14. Μολόχα

Είναι ένα μονοετές φυτό πολύ κοινό στην Ελλάδα, που συναντάται σε υγρές περιοχές, σε αγρούς και στην άκρη των δρόμων.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη ή/και τα φύλλα, που συλλέγονται από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο και αποξηραίνονται γρήγορα στη σκιά.
Χρήση: Σχεδόν πάντα δίνεται ως αφέψημα σε ερεθισμούς του στοματικού βλεννογόνου και του λάρυγγα, όταν συνοδεύονται από ξηρό βήχα. Είναι καταπραϋντικό. Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε φλεγμονές του δέρματος.

15. Ρίγανη

Είναι ένα βότανο διαδεδομένο από την αρχαιότητα. Η σύγχρονη έρευνα έχει ανακαλύψει τις αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της. Είναι αυτοφυές σε ασβεστούχα και πυριτιούχα εδάφη σε ζεστές περιοχές, σε φτωχά βοσκοτόπια, στην άκρη των δρόμων και αλλού. Μπορεί και να καλλιεργηθεί όταν πάρουμε ολόκληρο το φυτό και το μεταφυτέψουμε.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του ανθισμένου φυτού, αποξηραμένο σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το έγχυμα δίνεται κατά του βήχα, σε βρογχική καταρροή και γενικά στις παθήσεις των αναπνευστικών οδών. Χρησιμοποιείται ως διουρητικό, σε ενοχλήσεις του ουροποιητικού συστήματος, σε κοιλιακά άλγη, καθώς και για γαργάρες και πλύσεις του στόματος. Είναι αντιφλεγμονώδες για τον λάρυγγα και τα ούλα. Το μάσημα ριγανόξυλου ανακουφίζει τον πονόδοντο.

16. Τίλιο ή φλαµούρι

Βρίσκεται στα δάση, αλλά καλλιεργείται κιόλας.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Από το δέντρο, που ανθίζει τον Μάιο με Ιούλιο, χρησιμοποιούμε φαρμακευτικά τα άνθη, που συλλέγονται μόλις ανοίξουν τελείως και ξηραίνονται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Τα άνθη χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις κρυολογήματος και ως εφιδρωτικό φάρμακο. Το Ελληνικό τίλιο είναι πολύ πλούσιο σε βλέννη με πολυσακχαρίτες και κάνει καλό στο στομάχι.

17. Φασκόµηλο ή αλισφακιά

Πρόκειται για ένα φυτό που συνδέεται με τη μακροβιότητα. Είναι αυτοφυές στις χώρες της Μεσογείου, αλλά καλλιεργείται και σε κήπους με σπόρους ή κομμάτια ρίζας.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα του, που συλλέγονται το καλοκαίρι, αποξηραμένα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C, αλλά και χλωρά.
Χρήση: Το φυτό έχει αντιμικροβιακές και στυπτικές ιδιότητες. Το έγχυμα χρησιμοποιείται εξωτερικά σε φλεγμονές των βλεννογόνων και εσωτερικά στη δυσπεψία. Επίσης, είναι ιδανικό για γαργάρες και στοματικές πλύσεις.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην εγκυμοσύνη και τη γαλουχία, ούτε από όσους έχουν επιληψία, υπέρταση και από τα μικρά παιδιά. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει δηλητηριάσεις.

18. Τουσσιλάγκο ή βήχιο ή χαµαιλεύκη

Πρόκειται για ένα πολύ κοινό πολυετές ελληνικό φυτό που συναντάται σε υγρά μέρη.

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη, που συλλέγονται νωρίς την άνοιξη και αποξηραίνονται σε σκιά, και τα φύλλα, που συλλέγονται τον Μάιο και τον Ιούνιο και αποξηραίνονται στον ήλιο.
Χρήση: Ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης το αναφέρουν ως αποχρεμπτικό. Το έγχυμα από το φυτό αυτό χρησιμοποιείται σε οξεία βρογχική καταρροή και σε ήπιες φλεγμονές του στοματικού και φαρυγγικού βλεννογόνου.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται περισότερο από 4-6 εβδομάδες συνολικά κατ’ έτος. Η χρήση παρασκευασμάτων με τουσσιλάγκο αντενδείκνυται σε άτομα με πέτρες στη χοληδόχο κύστη, με απόφραξη του χοληδόχου πόρου και συναφείς παθήσεις.
Εφιστάται η προσοχή κατά την παρασκευή και τη χρήση του, δεδομένου ότι το φυτό περιέχει ηπατοτοξικά συστατικά και η ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά τα 100 μg σε αυτά τα συστατικά.

19. Χαµοµήλι

Είναι ένα πολύ κοινό και γνωστό φυτό στη χώρα μας. Καλλιεργείται μερικές φορές με σπόρους, που σπέρνονται αργά το φθινόπωρο ή την άνοιξη. Το άγριο χαμομήλι ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα «κεφάλια», αποξηραμένα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35˚ C.
Χρήση: Εσωτερικά -κυρίως ως έγχυμα- χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις στομαχικών διαταραχών και μολύνσεων του στόματος ή του λάρυγγα. Εξωτερικά -με τη μορφή εγχύματος σε κομπρέσες- χρησιμοποιείται σε δερματικά εξανθήματα, σε εγκαύματα και σε φλεγμονές των ματιών.
Προσοχή: Για τις πλύσεις των ματιών με χαμομήλι εφιστάται η προσοχή κατά τη διήθηση του εγχύματος, ώστε να μην υπάρχουν κόκκοι γύρης ή σκόνη στο διήθημα, που μπορεί τελικά να επιδεινώσουν το πρόβλημα. Επίσης, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για παρατεταμένο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

20. Φλισκούνι ή βληχόνι
Είναι είδος συγγενές της μέντας και του δυόσμου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί γι’ αυτά. Βρίσκεται αυτοφυές σε ολόκληρη την Ελλάδα, συνήθως κοντά σε νερά και σε παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά μπορεί και να καλλιεργηθεί. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα και τα άνθη, που συλλέγονται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.
Χρήση: Πίνουμε το αφέψημα ή το έγχυμα ως τονωτικό, ευεργετικό για το στομάχι και καταπραϋντικό κατά της βρογχίτιδας, της ημικρανίας, των ιλίγγων και της διάρροιας. Το κατάπλασμα μπαίνει σε αποστήματα και μώλωπες. Επίσης, χρησιμεύει και για να κάνουμε γαργάρες για τις παθήσεις του ρινοφάρυγγα, για το βήχα και γενικά για το άσθμα και τη γρίπη.

21. Ταραξάκο ή πικραλίδα ή αγριοράδικο
Είναι πολύ κοινό φυτό και το συναντάμε σε χωράφια, στις άκρες των δρόμων και σε ακαλλιέργητες περιοχές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Η ρίζα, η οποία πρέπει να κόβεται κατά μήκος πριν αποξηρανθεί στον ήλιο ή στη σκιά και συλλέγεται το φθινόπωρο. Επίσης τα φύλλα, καθώς και ολόκληρο το φυτό.
Χρήση: Το έγχυμα από τα φύλλα και ο χυμός τους έχουν διουρητική και ορεξιογόνο δράση. Επίσης, διευκολύνουν την έκκριση της χολής.
Προσοχή: Όπως συμβαίνει και με όλα τα φυτά που περιέχουν πικρά συστατικά, μετά την κατανάλωσή του μπορεί να προκληθεί πεπτική δυσανεξία λόγω γαστρικής υπεροξύτητας.
Η χρήση παρασκευασμάτων με ταραξάκο αντενδείκνυται σε άτομα με απόφραξη του χοληδόχου πόρου και συναφείς παθήσεις. Σε περιπτώσεις με πέτρες στη χοληδόχο κύστη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο κατόπιν ιατρικής συμβουλής.

22. Γεντιανή
Είναι πολυετές φυτό, αυτοφυές στην Ελλάδα.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Η αποξηραμένη ρίζα, που ξεθάβεται το φθινόπωρο.
Χρήση: Το έγχυμα δίνεται ως διεγερτικό της όρεξης.
Προσοχή: Γενικά δεν πρέπει να καταναλώνεται σε υπερβολικές δόσεις. Αντενδείκνυται σε άτομα με έλκος στομάχου ή/και δωδεκαδακτύλου. Υπερευαίσθητα άτομα μπορεί να εμφανίσουν πονοκέφαλο.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗ δρ. ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΛΤΣΑ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το είδα: www.vita.gr

Διατροφική αξία
Οι λιαστές ντομάτες έχουν την ίδια διατροφική αξία με τις φρέσκιες, δηλαδή είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά και βιταμίνη C. Οι λιαστές ντομάτες υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία από χρώματα, μεγέθη και γεύσεις. Διαφέρουν ως προς το λυκοπένιο..
Ωμές: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε λυκοπένιο, μια καροτινοειδή ουσία η οποία δίνει στο συγκεκριμένο φρούτο (και ναι, η ντομάτα θεωρείται φρούτο) το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του. Το λυκοπένιο είναι και μία ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία που μπορεί να προστατέψει από κάποιες μορφές καρκίνου, καθώς και καρδιακές νόσους.
Μαγειρεμένες: Το ψήσιμο της ντομάτας προκαλεί το σπάσιμο των τοιχωμάτων των κυττάρων της, απελευθερώνοντας περισσότερο λυκοπένιο. Μία πρόσφατη γερμανική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Nutrition έδειξε ότι το 77% των ανθρώπων που έτρωγαν μόνο ωμές τροφές είχαν επίπεδα λυκοπενίου κάτω από το ιδανικό.

Πολύ εύκολη αλλά όχι γρήγορη συνταγή.

Υλικά
(κατά βούληση, κάθε ολόκληρη ντομάτα βγάζει 2 κομμάτια λιαστής)

ντομάτες ώριμες, σφιχτές με γεμάτη σάρκα, πλυμένες και κομμένες στα 2 (προτείνω τουλάχιστον 2 κιλά, μεσαίου μεγέθους ή πομοντόρια)
θυμάρι ή ρίγανη ή άλλο ξερό μυρωδικό της αρεσκείας σας (π.χ. βασιλικό)
αλάτι,
φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
λάδι,
ελάχιστη ζάχαρη.

Εκτέλεσις

Κόβετε τις ντομάτες στη μέση και τις βάζετε σ’ένα ξέβαδο ταψί. Βάζετε μισό κουταλάκι του τσαγιού αλάτι στο κάθε κομμάτι ντομάτας και τις τοποθετείτε στον ήλιο καλυμμένες με πολύ λεπτό ρούχο ή τούλι.
Όταν εξατμιστούν τα υγρά και αρχίσουν να ξηραίνονται τις χτυπάμε με το χέρι μία-μία για να ξεκολλήσει το τυχόν αλάτι.
Τις διατηρείτε στην κατάψυξη ή κρεμμασμένες σε ξηρό μέρος ή σε γυάλινο δοχείο με ελαιόλαδο, βασιλικό ή ρίγανη και σκόρδο ή άλλο μυρωδικό της αρεσκείας σας. Με καυτό ήλιο η αποξήρανση μπορεί να γίνει σε 3-4 μέρες

Λίγα μυστικά ακόμα
Το βράδυ βάλτε τις μέσα στο σπίτι γιατί μπορεί να τραβήξουν υγρασία. Η φλούδα πρέπει να ακουμπάει στο ταψί για να τραβήξει τα υγρά της και όχι αντίθετα. Προτιμήστε ντομάτες “φοινικοτές”.
Το λυκοπένιο είναι λιποδιαλυτή ουσία και το ελαιόλαδο βοηθά τον οργανισμό να απορροφήσει περισσότερο.
Μπορούμε να φτιάξουμε “λιαστές ντομάτες” και στο φούρνο. Βέβαια με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά τις αποξηραίνουμε, αλλά είναι μία καλή λύση εάν δεν μας επιτρέπουν οι συνθήκες να τις λιάσουμε. Εξάλλου και έτσι είναι νοστιμότατες. Μερικοί λόγοι για τους οποίους κάποιος θα προτιμούσε να κάνει αποξηραμένες ντομάτες στο φούρνο, είναι οι εξής: απουσία ήλιου (παρασκευή το χειμώνα ή σε μέρη που δεν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια), έλλειψη εξωτερικού χώρου που λιάζεται, καυσαερίο, σκόνες, έλλειψη χρόνου κλπ.

Οπότε παρασκευάζετε “λιαστές ντομάτες” στον φρούρνο, ως εξής:
Ετοιμάζετε τις ντομάτες: Τις τοποθετείτε σε μεγάλο ταψί που έχετε στρώσει με λαδόκολλα, σε μια μόνο στρώση και τους ρίχνετε το θυμάρι, μια γραμμή λάδι, αλάτι πιπέρι και μια υποψία (ελάχιστη) ζάχαρης.

Ψήσιμο: Τοποθετείτε το ταψί στο φούρνο και ψήνετε στους 120 βαθμούς C για 10-12 ώρες ανάλογα με τον φούρνο (και λίγο παραπάνω αν χρειαστεί, οι ντομάτες δεν θα χαλάσουν). Οι ντομάτες θα πρέπει να έχουν χάσει τα υγρά τους αλλά να είναι ωστόσο κάπως μαλακές.
Συντήρηση: Τις βγάζετε και τις αφήνετε να κρυώσουν εντελώς. Τις τοποθετείτε μέσα σε καθαρά βαζάκια με φύλλα δάφνης ή βασιλικού και μερικές κάπαρες (προαιρετικά) και τις καλύπτετε με ελαιόλαδο.

Δείτε αναλυτικά, τα οφέλη της πολύτιμης ντομάτας!

Δείτε ακόμη: Αποξήρανση λαχανικών για ώρα ανάγκης και όχι μόνον!

Στην ενότητά μας “φτιάχνω μόνος – τρόφιμα“, θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!

Το είδα: www.sintagespareas.gr

Νεπέτα
Αντισπασμωδικό
Χρησιμοποιείται κατά της καταρροής και υποβοηθά τις αποχρέμψεις.
Θεωρείται ότι βοηθά σε περιπτώσεις ατονίας του στομάχου, δυσπεψίας και αερίων.
Είναι βότανο αντισπασμωδικό.
Το αφέψημά του με εξωτερική χρήση θεραπεύει τα έλκη, ενώ τα φρέσκα φύλλα του ανακουφίζουν από τις αιμορροΐδες.

Νήριο ή Πικροδάφνη

Πολύ τοξική
Εχει παρόμοιες ιδιότητες με το βότανο δαχτυλίδα με το πρόσθετο όφελος ότι δεν αθροίζεται στον οργανισμό. Οταν χρησιμοποιείται εξωτερικά έχει ερεθιστική επίδραση και δρα κατά των άτονων ελκώσεων. Προκαλεί πτέρνισμα. Εχει τοξικές ιδιότητες με τις οποίες καταπολεμάται η ψώρα και παθήσεις του τριχωτού της κεφαλής, εξαιτίας τούτου, όμως, απαιτείται περιορισμένη χρήση.

Νούφαρο

"Τσάι" κατά της αϋπνίας
Λέγεται και νυμφαία. Συνίσταται στις παθήσεις των νεφρών, της κύστης και σε περιπτώσεις δυσεντερίας. Το τσάι του είναι κατά της αϋπνίας και της ταραχής. Καταπολεμά τον βήχα και τα φύλλα του, φρέσκα, επουλώνουν τις πληγές.
Τα άνθη του σε λοσιόν καθαρίζουν το δέρμα ενώ η ρίζα του θεωρείται μαλακτικό κατευναστικό.

Ντουλκαμάρα

Για τον έρπη και τα εκζέματα
Είναι καθαρτικό βότανο. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις πνευμονικού κατάρρου, ενώ έχει δράση και κατά των ρευματικών και αρθριτικών πόνων. Καταπολεμά τον έρπη και τα εκζέματα. Είναι διουρητικό και εφιδρωτικό. Περιέχει σολανίνη, η οποία έχει μυκητοκτόνες και μικροβιοκτόνες ιδιότητες.

Νεραντζιά
Αντιυπερτασικό
Σε αφέψημα, τα άνθη και τα φύλλα της νεραντζιάς είναι σπασμολυτικά και χωνευτικά.
Ηρεμούν τα νεύρα, βοηθούν όσους πάσχουν από αϋπνία και ανακουφίζουν από τον στομαχόπονο και τον βήχα.
Επίσης, το αφέψημα από νεραντζιά βοηθά να πέσει το σάκχαρο των διαβητικών.
Κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούμε να κατεβάσουμε την πίεση αν βράσουμε ολόκληρα νεράντζια και πιούμε το ζουμί.

Νυχάκι

Αντιθρομβωτικό, σπασμολυτικό
Η κύρια δραστική του ουσία είναι το μελωτοσίδιο που, μετά την αποξήρανση, παράγει κουμαρίνη.
Είναι διουρητικό, σπασμολυτικό, αντιθρομβωτικό, μαλακτικό και αρωματικό.
Επίσης, δρα κατά των αερίων και θεωρείται καλό διαλυτικό, στυπτικό, επουλωτικό, αντιβηχικό, τονωτικό των φλεβών και αντισηπτικό.

Ναστούρτσιο

Ελαττώνει το σάκχαρο, επουλώνει τις πληγές
Λέγεται και νεροκάρδαμο. Καταπολεμά την πεπτική ατονία, ενισχύει την παραγωγή σάλιου, ενισχύει τον οργανισμό σε περιπτώσεις σκορβούτου και αντιμετωπίζει τον ραχιτισμό. Θεωρείται ευεργετικό για τη σπλήνα. Ως διουρητικό ενδείκνυται κατά της πέτρας στη χολή, ενώ λειτουργεί αποχρεμπτικά σε περιπτώσεις πνευμονικής καταρροής. Ελαττώνει το σάκχαρο των διαβητικών και επισπεύδει την επούλωση πληγών.

ΕΝΔΕΙΞΗ- ΒΟΤΑΝΑ
Ναυτία Γαρίφαλο, κετραρία, κολοκυθιά,λεμονιά, λουίζα, μπελαντόνα
Νευραλγίες Αγκινάρα, αμυγδαλιά, απήγανος,βάλσαμο, βέρατρο, βρυωνία, καρδαμίνη,κισσός, κρεμμύδι, κρότωνας, λάχανο,λεβάντα, λουίζα, μέντα, σκόρδο
Νευρικές Ακόνιτο, άμπελος, άρνικα,παθήσεις βαλεριάνα, δενδρολίβανο, δίκταμος,δυόσμος, καλαμπόκι, καρότο, κέδρος,κολλιτσίδα, κρεμμύδι, λάχανο, λεβάντα,μηλιά, φασκομηλιά, φλαμουριά
Νευρωτική κατάθλιψη: βερίκοκο, κανέλλα, λάχανο, μήλο, μέντα, μοσχοκάρυδο, πρόπολη, βασιλικός πολτός, δαμάσκηνο, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, σέλινο, θυμάρι.
Νεφρική ανεπάρκεια: σκόρδο, φρέσκο γλυκάνισο, αγκινάρα, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), μήλο, πεπόνι, κριθάρι, αχλάδι, γκρέιπ φρουτ, ροδάκινο, πράσο, μαϊντανός, γογγύλι, ρύζι, φασκόμηλο, ταραξάκο, κολοκυθάκι.
Νεφρίτιδα Αγγουριά, αγκινάρα, γεράνι,καλαμπόκι, μολόχα, ντοματιά, συκιά
Νεφρολιθίαση Αγκινάρα, αγριάδα, αλθαία,ασπερούλα, αχλαδιά, ερυθραία, ήλιος,καλαμπόκι, καρότο, κερασιά, κολλιτσίδα,κρεμμύδι, λεμονιά, μαϊντανός, πρίμουλα,φλαμουριά, φραουλιά, χελιδόνιο.
Νεφροπάθειες Αγγουριά, αλθαία, άμπελος, αχιλλαία,βάλσαμο, δυόσμος, καλαμπόκι,καρότο, κολχικό, λάχανο, λινάρι,μηλιά, μολόχα, μπελαντόνα,νούφαρο, πικραλίδα, φραουλιά.

Γιατροσόφια
Ναυτία
Ελιές ή λεμόνι: Οι ελιές περιέχουν τανίνες, συστατικά, τα οποία στεγνώνουν το στόµα και ανακουφίζουν από τα συµπτώµατα. Μόλις νιώσετε ότι κάτι δεν πάει καλά, ρίξτε 2 ελιές στο στόµα σας ή ρούφηξε τον χυµό από ένα κοµµάτι λεµόνι –ßοηθάει το ίδιο.
Κανέλα: Aν υποφέρετε από ταξιδιωτική ναυτία, υπάρχει ένα σχετικά εύγευστο γιατροσόφι που μπορείτε να δοκιμάσετε. Mια μέρα πριν ξεκινήσετε για το ταξίδι, φτιάξτε ένα έγχυμα με ίσα μέρη από κανέλα, γαρίφαλο και ξερή μέντα. Yπολογίστε μία πρέζα για κάθε φλιτζάνι. Aφήστε τα μπαχαρικά και το βότανο στο βραστό νερό για 10-15 λεπτά. Φτιάξτε μια ποσότητα 2-3 φλιτζανιών και πίνετε σε όλη τη διάρκεια της μέρας μερικές γουλιές. Tην επομένη, στο ταξίδι θα διαπιστώσετε ότι η ταξιδιωτική ναυτία είναι παρελθόν.
Ξίδι: Yποφέρετε από ναυτίες που οφείλονται σε εγκυμοσύνη ή σε μετακινήσεις; Tο ξίδι είναι μια εύχρηστη λύση για το πρόβλημά σας. Aνακατεύοντας 1-2 κουταλιές μηλόξιδο σε ένα ποτήρι νερό, που θα πιείτε το πρωί κατά την διάρκεια τού πρωινού και άλλο ένα το βράδυ με το δείπνο, θα απαλλαγείτε από τη ναυτία και θα σταματήσετε τούς εμετούς.
Πίεση στον καρπό: Γιατροσόφι εξ Ιαπωνίας. Πιέστε ελαφρά τούς δύο τένοντες στο εσωτερικό τού χεριού σας επί δύο λεπτά.

Νευροκαβαλίκεμα
Στραβοκοιμηθήκατε ή πάθατε ψύξη και δεν μπορείτε να κουνήσετε τον αυχένα σας; Mπορείτε να απαλλαγείτε από αυτή την ενόχληση, η οποία μπορεί να έχει μυϊκή, σκελετική ή νευρική προέλευση, ακολουθώντας την ακόλουθη θεραπεία. Θερμάνετε προσεκτικά με ένα σεσουάρ τον πονεμένο σβέρκο, προσέχοντας να μην καείτε, και στην συνέχεια κάντε για λίγα λεπτά τοπικές μαλάξεις με ένα μείγμα από έλαιο καμφοράς (με περιεκτικότητα 10%· θα το βρείτε στα φαρμακεία και στα καταστήματα βοτάνων και αιθέριων ελαίων) και 3-4 λιωμένες σκελίδες σκόρδου. Tο έλαιο καμφοράς έχει αντιφλεγμονώδεις και χαλαρωτικές ιδιότητες, ενώ η δραστική ουσία τού σκόρδου, η αλισίνη, έχει πολλαπλά θεραπευτική δράση και θα βελτιώσουν την κυκλοφορία τού αίματος τοπικά, θα χαλαρώσουν τούς μυς και σε λίγο θα μπορείτε να κινήσετε τον αυχένα σας ελεύθερα. Aν το πρόβλημα επιμένει, επαναλάβετε τη διαδικασία για όσον καιρό χρειάζεται.

Θεραπείες απευθείας από το ντουλάπι της κουζίνας
Ναυτία
Το θεραπευτικό τρόφιμο: Τζίντζερ
Πώς δρα: Συνήθως συστήνεται στις εγκύους για τις πρωινές ναυτίες, θεωρείται όμως αποτελεσματικό και στην περίπτωση που ταλαιπωρούμαστε από ναυτία στα ταξίδια. Γερμανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι επιδρά στο πεπτικό σύστημα, βοηθώντας μας να απαλλαγούμε από τη ναυτία. Θεωρείται ότι οι θετικές του επιδράσεις οφείλονται στο πτητικό έλαιο και τις ελαιορητίνες που περιέχει - υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά και την καυτερή του γεύση.
Στην πράξη: Γεμίζουμε ένα θερμός με ζεστό νερό μαζί με λίγες φέτες τζίντζερ, για να πίνουμε όσο ταξιδεύουμε.

Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!

O οδηγός που κρατάτε στα χέρια σας συγκεντρώνει τις βασικότερες τεχνικές για να μπορείτε να παρασκευάσετε μόνοι σας εγχύματα, βάμματα κλπ., χωρίς κάθε φορά να αναρωτιέστε ποια είναι η διαφορά τους και πώς πρέπει να προετοιμάσετε το ένα ή το άλλο βότανο. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι πρόκειται για μια αρχέγονη γνώση που ήταν επί αιώνες ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους και μέχρι το 1950, που η Φαρμακολογία στράφηκε στις χημικές ουσίες, αποτελούσε θεμέλιο της ιατρικής και παραδοσιακής γνώσης και περνούσε από «στόμα δρυΐδη σε αυτί δρυΐδη». Εξάλλου, η ίδια η ενασχόληση με τα φυτά και την παρασκευή τονωτικών και άλλων σκευασμάτων είναι μια διαδικασία χαλαρωτική, δημιουργική που μας «γειώνει» και μας βοηθάει να ξετρυπώσουμε το χαμένο κρίκο της επαφής μας με τη φύση. Προσοχή, μόνο, μην πέσετε στη μαρμίτα...

Εν αρχή συλλέγουμε και αποξηραίνουμε
Το πρώτο βήμα για να εκμεταλλευτείτε στο μέγιστο τις ιδιότητες των φυτών είναι η σωστή συγκομιδή, αποξήρανση και αποθήκευση. Αν έχετε λοιπόν τη δυνατότητα να βρεθείτε στη φύση, μπορείτε να συλλέξετε μόνοι σας φυτά και βότανα. Λάβετε, ωστόσο, υπόψη σας ότι αυτά θα πρέπει να συλλέγονται από περιοχές που είναι μακριά από δρόμους, μονοπάτια, χωματερές, βρόμικα νερά, μπάζα και καλλιέργειες όπου χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα και άλλες τοξικές ουσίες. Επίσης, προσέχετε τα φυτά να είναι υγιή και να μην έχουν προσβληθεί από παράσιτα, σκουλήκια ή αρρώστιες. Για τους άλλους, τα τέκνα των αστικών περιοχών, ευτυχώς υπάρχει λύση. Μπορείτε κάλλιστα να καλλιεργήσετε ένα μικρό βοτανικό κήπο στο... περβάζι σας!
Δείτε: Καλλιεργήστε το... φαρμακείο σας!!!

Πότε; Σε κάθε εποχή του χρόνου συλλέγονται συγκεκριμένα μέρη των φυτών. Ένας γενικός κανόνας που μπορούμε να έχουμε υπόψη, παράλληλα με τα ειδικά χαρακτηριστικά του κάθε φυτού, είναι ο εξής:

Τα φύλλα: Συλλέγονται την άνοιξη ή και συνεχώς, αρκεί το φύλλωμα να έχει φτάσει στην ωρίμανσή του.

Τα άνθη: Την περίοδο ανθοφορίας (συνήθως άνοιξη και καλοκαίρι).

Τα φρούτα και οι σπόροι: Όταν είναι ώριμοι (συνήθως το φθινόπωρο) και πριν πέσουν στο χώμα.

Oι ρίζες: Το φθινόπωρο ή στην αρχή της άνοιξης.

Τι ώρα; Η ιδανική ώρα για τη συγκομιδή των φυτών είναι νωρίς το πρωί, αφού έχει εξατμιστεί η πάχνη και έχουν στεγνώσει από τη νυχτερινή υγρασία. Γενικά, ιδανικές θεωρούνται οι ηλιόλουστες μέρες.
Πώς; Όταν κόβετε τα φυτά, προσέχετε να μην τα βλάψετε ή τα ταλαιπωρήσετε. Επιπλέον, αποφεύγετε να κόβετε ποικιλίες των οποίων ο πληθυσμός στη συγκεκριμένη περιοχή είναι λιγοστός. Κάθε φυτό θα πρέπει να κόβεται την κατάλληλη για το είδος του εποχή και θα πρέπει επιπλέον να γνωρίζετε αν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση. Φροντίστε, ακόμη, να αφαιρείτε λίγο από το κάθε φυτό (κυρίως όταν κόβετε ρίζες, φλοιό, βλαστούς). Υπάρχει εξάλλου μια πλούσια βιβλιογραφία για τη συλλογή βοτάνων, όπου μπορείτε να βρείτε τις απαραίτητες πληροφορίες για καθένα από τα βότανα που σας ενδιαφέρουν.
Προσέχουμε για να έχουμε και την επόμενη χρονιά!!

Δείτε: Μάζεμα άγριων φαγώσιμων χόρτων (tips)

Για να αποξηράνετε τα βότανα

Τα τοποθετείτε πάνω σε εφημερίδα ή τα κρεμάτε ανάποδα από σκοινί απλώματος. Στην πρώτη περίπτωση, τα φυτά θα πρέπει να είναι απλωμένα χωρίς να επικαλύπτονται και θα πρέπει να τοποθετούνται κάτω από κάποιο βάρος. Αν η εφημερίδα υγρανθεί πολύ πρέπει να αντικαθίσταται. Στο σκοινί, τα κρεμάτε σε μικρά ματσάκια ξεχωριστά το κάθε είδος. Θα πρέπει να τα βάλετε σε μέρος σκιερό, που να αερίζεται καλά, και χωρίς σκόνη. Αν υπάρχει υγρασία, μπορεί να μουχλιάσουν.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Εκτός από τις ρίζες, στην αποξήρανση, δεν πρέπει να πλένετε τα υπόλοιπα μέρη των φυτών που θα χρησιμοποιήσετε.
Μετά από 2-3 εβδομάδες, τα φυτά έχουν συρρικνωθεί και τότε μπορείτε να τα φυλάξετε σε ένα σκουρόχρωμο βάζο ή σε μια χάρτινη σακούλα, που θα τη βάλετε μέσα σε μια πλαστική. Μην παραλείψετε να βάλετε ετικέτα με την ημερομηνία αποθήκευσης και το είδος του φυτού. Φυλάτε τα αποξηραμένα βότανα σε μέρη δροσερά και σκοτεινά. Αν ακολουθήσετε σωστά όλα τα προηγούμενα βήματα, θα διατηρήσετε τα βότανα για 1 χρόνο.
Tip: Για να σιγουρευτείτε ότι έχει στεγνώσει, τρίψτε το αποξηραμένο φυτό ανάμεσα στα δάχτυλά σας και βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν ίχνη υγρασίας.

Πώς θα χρησιμοποιήσετε τα βότανα
Υπάρχουν πράγματι πολλοί τρόποι να παρασκευαστεί ένα βοτανικό εκχύλισμα. Δύο βασικές κατηγορίες είναι τα υδατικά παρασκευάσματα (με βάση το νερό) και τα αλκοολούχα (με βάση το αλκοόλ). Τόσο τα υδατικά όσο και τα αλκοολούχα εκχυλίσματα προορίζονται είτε για εσωτερική χρήση (κατάποση) είτε για εξωτερική (συνήθως ως βάση για την παρασκευή άλλων διαλυμάτων ή παρασκευασμάτων, τα οποία αξιοποιούνται για εντριβές, πλύσεις, παρασκευή σαπουνιού κλπ.).
ΠΡΟΣΟΧΗ! Για οποιαδήποτε χρήση των βοτάνων, μην παραλείψετε να συμβουλευτείτε πρώτα το γιατρό σας.

Υδατικά Παρασκευάσματα
Ανάλογα με το μέρος του φυτού που χρησιμοποιείται, διακρίνονται σε εγχύματα (για τα τρυφερά μέρη του φυτού), σε αφεψήματα (για τα σκληρότερα μέρη) και στο συνδυασμό τους (αν χρησιμοποιήσουμε σκληρά και μαλακά μέρη ταυτόχρονα). Τα αφεψήματα και τα εγχύματα χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο.

Έγχυμα

• 30 γρ. αποξηραμένου ή 70 γρ. νωπού βοτάνου
• 1/2 λίτρο νερό

Παρασκευή: Προσθέτετε σε βραστό νερό το βότανο ή συνδυασμό περισσότερων. Αποσύρετε από τη φωτιά, σκεπάζετε το σκεύος και αφήνετε το έγχυμα να ξεκουραστεί 5-10 λεπτά. Τέλος, το σουρώνετε και είναι έτοιμο προς χρήση. Για βότανα τα οποία είναι ευαίσθητα στη θερμότητα (π.χ. φύλλα Αιγύπτου), προτιμάται το κρύο έγχυμα, το οποίο παρασκευάζουμε αν ρίξουμε το βότανο σε κρύο νερό (στις ίδιες αναλογίες) και το αφήσουμε 6-12 ώρες σε γυάλινο δοχείο που κλείνει καλά. Τα μέρη του φυτού που αξιοποιούνται για την παρασκευή εγχύματος είναι τα εξής: άνθη, φύλλα, βλαστοί, τα οποία δεν πρέπει να εκτεθούν σε πολύ υψηλή θερμοκρασία για να μην καταστραφεί το αιθέριο έλαιό τους.
Αφέψημα

• 20 γρ. αποξηραμένου ή 40-50 γρ. νωπού βοτάνου
• 1/2 λίτρο νερό

Παρασκευή: Βάζετε το φυτό μαζί με κρύο νερό και τα αφήνετε να βράσουν για 5-10 λεπτά (αν το βότανο είναι νωπό, το κόβετε σε μικρά κομμάτια, ενώ αν είναι αποξηραμένο, το θρυμματίζετε). Το αποσύρετε από τη φωτιά, το αφήνετε να ξεκουραστεί για 5-10 λεπτά, το σουρώνετε και είναι έτοιμο προς χρήση. Τα μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψήματος είναι τα εξής: φλοιός, κοτσάνια, μίσχοι, καρποί, σπόροι, ρίζες, σκληρά φύλλα. Τα μέρη αυτά πρέπει να βράζονται, γιατί με τη θερμοκρασία απελευθερώνονται τα δραστικά συστατικά τους.

Έγχυμα και Αφέψημα μαζί
• Βάζετε το βότανο μαζί με κρύο νερό να βράσουν για 5-10 λεπτά.
• Αποσύρετε από τη φωτιά και προσθέτετε τα μαλακά μέρη του φυτού. Σκεπάζετε το σκεύος και αφήνετε να ξεκουραστεί για 5-10 λεπτά. Κατόπιν, σουρώνετε και το ρόφημα είναι έτοιμο προς χρήση.

Λάβετε υπόψη σας ότι ανάλογα με την περίπτωση και την ηλικία μπορείτε να πίνετε τα εγχύματα, τα αφεψήματα ή το συνδυασμό τους 1-5 φορές την ημέρα. Μετά την πάροδο 15 - 20 ημερών, πρέπει να σταματάτε την κατανάλωση και να αφήνετε τον οργανισμό να ξεκουραστεί (1 εβδομάδα το λιγότερο).

Για εσωτερική χρήση
Μην τα πιείτε!
Τα αφεψήματα και τα εγχύματα μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως βάση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Κομπρέσες: Κρύες ή ζεστές, φτιάχνονται αν εμποτίσετε ένα κομμάτι βαμβακερό ύφασμα ή γάζα στο εκχύλισμα που έχετε φτιάξει. Το βγάζετε από το υγρό πριν σκουρύνει, το διπλώνετε πολλές φορές και το εφαρμόζετε στην περιοχή που θέλετε για περίπου 15 λεπτά.
Ατμοθεραπεία: Διατηρείτε το εκχύλισμα σε σιγανή φωτιά για να παραμένει ζεστό και βάζετε το κεφάλι σας ή το πάσχον μέρος από πάνω σκεπασμένο με μια πετσέτα για να κατευθύνεται ο ατμός προς την περιοχή που σας ενδιαφέρει ή για να εισπνέετε.

Μπάνιο: Σε μια λεκάνη, προσθέτετε νερό για την πλύση και αρκετή ποσότητα εκχυλίσματος αρκετά συμπυκνωμένου.
Γαργάρες: Με το εκχύλισμα που φτιάξατε, για 5-10 λεπτά. Προσοχή! Μην το καταπίνετε, γιατί μπορεί τα συστατικά του να μην ενδείκνυνται για κατάποση.
Εντριβές: Εμποτίζετε ένα κομμάτι βαμβακερού υφάσματος με το κατάλληλο αφέψημα ή έγχυμα και περνάτε με αυτό το σώμα.

Αλκοολούχα Παρασκευάσματα
Τα παρασκευάσματα με βάση το αλκοόλ, όπως το βάμμα, είναι πολύ ισχυρότερα από τα υδατικά, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται σε μικρότερες ποσότητες, συνήθως αραιωμένα σε νερό. Βάμματα επίσης θεωρούνται και παρασκευάσματα που φτιάχνονται με βάση το ξίδι ή το κρασί.

Βάμμα
Πρόκειται για ένα αλκοολικό εκχύλισμα που επιτυγχάνει την εξαγωγή των πολύτιμων συστατικών των φυτών, αλλά και τη συντήρησή τους, μέσω ενός συνδυασμού με νερό και αλκοόλ:

• 8 μέρη αλκοόλ 50 βαθμών (π.χ. ρακή ή βότκα)
• 2 μέρη βρασμένο νερό
• 1 μέρος αποξηραμένου φυτού ή 2 μέρη νωπού

Παρασκευή: Θρυμματίζετε το επιλεγμένο μέρος του φυτού και το προσθέτετε στο μείγμα νερού και αλκοόλ, μέσα σε σκουρόχρωμο γυάλινο δοχείο με φαρδύ στόμιο που κλείνει καλά. Το αφήνετε να ξεκουραστεί για 7-15 ημέρες σε μέρος σκιερό, ξηρό και δροσερό. Εάν είναι δυνατόν, κατά το διάστημα αυτό ανακινείτε το δοχείο 1-2 φορές την ημέρα. Στη συνέχεια, σουρώνετε το βάμμα με ένα κομμάτι διπλή γάζα και το βάζετε ξανά στο γυάλινο δοχείο του με την ετικέτα του, που πρέπει να αναγράφει την ημερομηνία, το είδος, τη χρήση και τις αντενδείξεις.
Χρήση: Διαλύετε 10-30 σταγόνες βάμμα σε λίγο νερό και το πίνετε. Για τη συχνότητα, λάβετε υπόψη την ηλικία, την ατομική περίπτωση και φυσικά συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Σιρόπι

Η βασική συνταγή για να παρασκευάσετε σιρόπι είναι να χρησιμοποιήσετε:

• 1 μέρος βάμμα (π.χ. 100 ml)
• 7 μέρη ζάχαρης (π.χ. 700 γρ.)
• 10 μέρη νερό (π.χ. 1 λίτρο)

Παρασκευή: Βάζετε το νερό στη φωτιά. Μόλις πάρει βράση, προσθέτετε σταδιακά τη ζάχαρη, ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να διαλυθεί. Αφήνετε το μείγμα να βράσει σε σιγανή φωτιά, αφαιρώντας τον αφρό αν υπάρχει, μέχρι να αποκτήσει υφή σιροπιού. Το βγάζετε από τη φωτιά, το αφήνετε να κρυώσει και προσθέτετε το βάμμα ή συνδυασμό τους. Ανακατεύετε και αποθηκεύετε το σιρόπι σε σκουρόχρωμα, αποστειρωμένα μπουκάλια. Δεν ξεχνάτε να βάλετε ετικέτα. Τα σιρόπια διατηρούνται για 4-6 μήνες.
Χρήση: 1 κουταλάκι 3-6 φορές καθημερινά, ανάλογα με την περίπτωση.

Πομάδα (αλοιφές, κρέμες)

• 8 μέρη βαζελίνη*
• 1 μέρος λανολίνη*
• 1 μέρος βάμμα ή συνδυασμό βαμμάτων

Παρασκευή: Ανακατεύετε καλά τα υλικά με μια ξύλινη σπάτουλα σε ανοξείδωτο δοχείο, βάζετε το μείγμα σε μπεν μαρί για να ομογενοποιηθεί και το αποθηκεύετε σε δοχεία.
Εφαρμογή: Oι πομάδες προορίζονται για εξωτερική χρήση (επάλειψη, μασάζ), 2-3 φορές την ημέρα ή το βράδυ.

Το σωστό timing

O χρόνος λήψης των σκευασμάτων μέσα στην ημέρα εξαρτάται από τις ιδιότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και γίνεται πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού. Έτσι
Τα διουρητικά: Καταναλώνονται το πρωί και μεταξύ των γευμάτων.
Τα τονωτικά και τα πικρά: Καταναλώνονται 10-15 λεπτά μετά το φαγητό.
Τα χαλαρωτικά και ηρεμιστικά: Πριν τον ύπνο.
Τα ωφέλιμα για το καρδιοκυκλοφορικό: Το πρωί και μεταξύ των γευμάτων.
Τα αντιπαρασιτικά: Μετά το φαγητό, 3 φορές την ημέρα και μόνο για 3 ημέρες.
Τα αντιπυρετικά: Όταν ο ασθενής ιδρώνει.
Όσα έχουν τοπική δράση: Εφαρμόζονται εξωτερικά στο δέρμα, αρκεί το τελευταίο να μην έχει εκδορές, σκασίματα κλπ.
Τα επουλωτικά: Πάνω στις πληγές.

*Βαζελίνη και λανολίνη μπορείτε να βρείτε στα φαρμακεία.

ΤΑ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ
συλλέξτε τα την κατάλληλη εποχή!!

ΒOΤΑΝΑ

ΑΝOΙΞΗ

ΚΑΛOΚΑΙΡΙ

ΦΘΙΝOΠΩΡO

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

OΛO
ΤO ΧΡOΝO