Ένα κατάπλασμα διαφέρει από ένα επίθεμα σε αυτό: αντί της εφαρμογής του τσάι βοτάνων, ή ελαίου, ή χυμού στο σώμα, εφαρμόζουμε το πραγματικό βότανο από μόνο του. Αυτό μπορεί να γίνει με ένα πολύ απλό τρόπο. Απλά λιώνοντας τα φύλλα ενός βοτάνου και βάζοντάς τα πάνω στο δέρμα. Οι Ινδιάνοι της Αμερικής και οι πρωτόγονοι πολιτισμοί σε ολόκληρο τον κόσμο, μασάνε βότανα μέχρι να γίνουν ένας υγρός πολτός και τον βάζουν πάνω σε διάφορα σημεία του σώματος.
Το είδαμε κι εδώ: Το παυσίπονο των σαμάνων!!

Ο πιο κοινός τρόπος είναι το να ανακατέψεις αποξηραμένα βότανα μεταξύ τους σε ένα στάδιο καλού κοψίματος ή σκόνης, πρόσθεσε νερό, ξύδι μήλου, ή κάποιο άλλο υγρό σε αυτό και σχημάτισε μια πάστα. Τότε βάλτο πάνω στο δέρμα. Εγώ βρήκα ότι προσθέτοντας 1/4 με 1/3 κολλώδους βοτάνου σε σκόνη όπως ο εσωτερικός φλοιός της φτελιάς (slippery elm) κάνει μια πολύ καλύτερη σύσταση και προσκολλάται καλύτερα.

Τα καταπλάσματα είναι καταπληκτικά ακριβώς για οποιοδήποτε πρόβλημα όμως κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται για πληγές. Όταν χρησιμοποιείς κατάπλασμα σε μία <<τρύπα>> στο σώμα ή ένα βαθύ τραύμα, όχι μόνο πρέπει να καθαρίσεις καλά και να απολυμάνεις την περιοχή πριν βάλεις το κατάπλασμα αλλά οφείλεις να βάλεις κάποια αντισηπτικά βότανα μέσα σε αυτό όπως το goldenseal ή το αγαπημένο μου σκόρδο (αυτό καίει κάπως) ή αιθέριο έλαιο από δέντρο τσαγιού (tea tree oil).

Ένας άλλος γενικός κανόνας του να κλείσεις ένα τραύμα είναι ότι μόλις το κατάπλασμα ξεραθεί, μπορεί να φανεί ότι κάτι από αυτό έφυγε ή απορροφήθηκε μέσα στο σώμα.
Μην καθαρίσεις το παραμένων κατάπλασμα εκτός και αν είναι απολύτως αναγκαίο να ξανά εξετάσεις το τραύμα. Απλά πρόσθεσε ένα καινούριο κατάπλασμα πάνω στο παλιό και κράτησε ταϊσμένη την περιοχή.
Υπάρχουν άλλοι τύποι καταπλασμάτων ειδικά ένα που τραβάει όπως το μαύρο μου υπέρ τραβηχτικό κατάπλασμα, που θα θελήσεις να το αλλάζεις συχνά. Ένα τραβηχτικό κατάπλασμα μετακινεί, ανασύρει βρωμιές και δηλητήρια έξω από το σώμα και γίνεται περισσότερο αποτελεσματικό εάν αλλάζεται μία με τρεις φορές τη μέρα.
Όμως γενικά μόλις ένα κατάπλασμα ξεραθεί πάνω σε ένα τραύμα, θεωρώ ότι είναι ένα τμήμα από το σώμα, ακριβώς όπως μία εσχάρα, (ένα κακάδι πληγής). Αυτό θα πέσει όταν είναι η ώρα.

Άλλα καταπλάσματα που είναι υπέροχα είναι εκείνα για τα τσιμπημένα και τα ερεθισμένα δέρματα, για να βγάλουν το δηλητήριο έξω από τα τσιμπήματα και τα δαγκώματα για να ζεστάνει περιοχές (ο διάσημος γύψος από σινάπι) και για λοιμώξεις των αδένων ή συμφορήσεις. Μπορείς να τοποθετήσεις ένα κατάπλασμα πάνω σε οτιδήποτε μπορείς να βρεις. Ένα κατάπλασμα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί ανάμεσα σε δύο στρώματα γάζας ή λεπτό βαμβάκι εάν για κάποιο λόγο δεν θέλεις τα ενεργά βότανα να ακουμπάνε στο δέρμα.
Όσο ένα κατάπλασμα ξεραίνεται γίνεται περισσότερο και περισσότερο τραβηχτικό-ανασυρτικό. Για να ενισχύσεις την τραβηχτική δύναμη μπορείς να προσθέσεις βότανα που δρουν προς τα έξω και ακόμα πηλό μπετονίτη. Ένα από τα αγαπημένα μου πρόσθετα σε ένα κατάπλασμα βοτάνων είναι το τζελ από φρέσκα φύλλα αλόης της πραγματικής- βέρα. Αυτό προσθέτει μαλακτικές και θεραπευτικές ποιότητες βοηθώντας το σώμα σας να επιδιορθώσει 2 με 10 φορές
γρηγορότερα από το φυσιολογικό.
Δείτε: Αλόη (ALOE VERA)

Αλόη: Ένα φαρμακείο σε γλάστρα...

Πως χρησιμοποιούμε τη φρέσκια αλόη! 

Πέρα από τα καταπλάσματα των βοτάνων και καταπλάσματα λαχανικών έχουν
επίσης χρησιμοποιηθεί ευρέως κατά τη διάρκεια του χρόνου με πατάτες, κρεμμύδια (ειδικό για στουμπίσματα - μελανιές), καρότα, γογγύλια, σκόρδο, και αγγούρια, και μια πλατιά ποικιλία από πρασινάδες όπως Καγιέν, τζίντζερ, σινάπι και αγριοραπάνι, είναι όλα δημοφιλή για χρήση ως θερμαντικά και να τονωτικά καταπλάσματα.
Θεραπευτικά και μαλακτικά καταπλάσματα φτιαγμένα από φτελιά, νερομολόχα, αλόη, καλέντουλα, λοβέλια, και το είδος βερμπάσκο είχαν εκτεταμένη χρήση.
Τα καταπλάσματα των σπόρων και των δημητριακών έχουν ακόμα χρησιμοποιηθεί και τα τη διάρκεια των χρόνων (Βρώμη, κριθάρι, λινάρι κτλ.) με πολύ μαλακτικά αποτελέσματα.
Ας μη ξεχνάμε τα καταπλάσματα φρούτων. Οι μπανάνες, τα σύκα, τα μήλα, οι παπάγιες και τα πεπόνια όλα φτιάχνουν εξαιρετικά καταπλάσματα. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο είναι το αρνόγλωσσο -Plantago major που φυτρώνει στην αυλή των περισσοτέρων ανθρώπων και είναι κλασικό για τα πάντα από τα κτυπήματα και τα τσιμπήματα έως τη δηλητηρίαση του αίματος.

Πηγή: www.ftiaxno.gr

Παρατήρησις "τροφής": Εγώ θα πρόσθετα και την ντομάτα, αλλά και το ρετσίνι από τα ελάτια (αν δεν κάνω λάθος), που κάνουν εξαιρετική δουλειά, τραβώντας δηλητήρια, πύον και αγκάθια!

Και στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος για πρόληψη/θεραπεία", θα δείτε πολλούς τρόπους ώστε να φροντίζετε την υγεία σας φυσικά!!

Ελένιο-Σύμφυτο
Άλλοι το αποκαλούν σύμφυτο, άλλοι Περσική, άλλοι Μηδική άλλοι Ορέστιο άλλοι νεκτάριο, άλλοι κλεώνιο, άλλοι Ιδαία βάτο και άλλοι Ιδαίο φλόμο.
Έχει παραπλήσια φύλλα με τη στενόφυλλη φλόμο, τραχύτερα δε και επιμήκη, -βλαστό δε δεν αναπτύσσει,- ρίζα μεγάλη και αρωματική, ελαφρώς καυστική, κίτρινη, από την οποία οι παραφυάδες παίρνονται και φυτεύονται όπως στα κρίνα και στο άρο.
Η ρίζα ξεριζώνεται το καλοκαίρι και ξεραίνεται.
-Το αφέψημα της όταν πίνεται, προκαλεί την ούρηση και την έμμηνο ρύση.
-Τα φύλλα του βρασμένα γίνονται κατάπλασμα μαζί με κρασί σε όσους έχουν ισχιαλγία με μεγάλη ωφέλεια.
Η ίδια η ρίζα όταν λαμβάνεται μαζί με μέλι είναι κατάλληλη για:
-τους βήχες
-για όσους πάσχουν από ορθοπνοικό άσμα
-από ρήξεις νευρικών και μυϊκών ιστών
-φουσκώσεις
-δαγκώματα φιδιών καθώς γενικά θερμαίνει
Δείτε ακόμη: Σύμφυτο το φαρμακευτικό!

Σχίνος
Είναι δέντρο γνώριμο, ολόκληρο στυπτικό, γιατί ο καρπός, το φύλλο, ο φλοιός των κλάδων και της ρίζας έχει τις ίδιες ιδιότητες.
-Επειδή έχει στυπτικές ιδιότητες, κάνει καλό στις αιμοπτύσεις, τις διάρροιες και τις δυσεντερίες όταν πίνεται, αλλά και στις προπτώσεις της μήτρας και του πρωκτού.
-Και το αφέψημά των φύλλων, όταν πίνεται συμπληρώνει τα ημιτελή οστά και προκαλεί τη γέννηση πώρου σε όσα δεν έχουν σχηματίσει πώρο και αναστέλλει της καταρροές της μήτρας και περιορίζει τα διαβρωτικά έλκη και είναι και διουρητικό.
-Σταθεροποιεί τα δόντια που κουνιούνται, όταν γίνονται με αυτό πλύσεις του στόματος.
-Τα χλωρά βλαστάρια του όταν τρίβονται στα δόντια αντί για οδοντογλυφίδες τα καθαρίζουν.
-Παράγεται από αυτόν και ρετσίνι, το οποίο αποκαλείται σχίνινο ρετσίνι και από άλλουςμαστίχα, το οποίο είναι ωφέλιμο στις αιμοπτύσεις και στο χρόνιο βήχα όταν πίνεται.
-Κάνει καλό και στο στομάχι και είναι και πεπτική.
-Προστίθεται στα καθαριστικά των δοντιών και στις αλοιφές του προσώπου, καθώς είναι καλλυντική και επανακολλά τις τρίχες στα μάτια και όταν μασιέται δίνει ευχάριστη οσμή στο στόμα και σφίγγει τα ούλα.
Δείτε ακόμη: Μαστίχα Χίου, το “Ελληνικό δάκρυ”, ασπίδα του πεπτικού!
Μαστίχα Χίου: Φυσικό προϊόν κατά του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού!

Βελανιδιά
Κάθε βελανιδιά έχει στυπτικές ιδιότητες, κυρίως μάλιστα σε αυτή είναι στυπτικός ο υμένας που βρίσκεται ανάμεσα στο φλοιό και στο ξύλο, το ίδιο και ο υμένας που βρίσκεται γύρω από το βελανίδι και κάτω από το κέλυφος.
-Δίνεται δε το αφέψημα τους σε όσους έχουν κοιλιακά, δυσεντερία και αιμοπτύσεις, ενώ λιωμένοι σε βύσματα εισάγονται στις γυναίκες που αιμορραγούν.
-Και τα βελανίδια τα ίδια ποιούν, είναι μάλιστα όταν τρώγονται διουρητικά, αλλά προκαλούν πονοκέφαλο και φούσκωση.
-Αρμόζουν να τρώγονται στα δαγκώματα από δηλητηριώδη ζώα, ενώ το αφέψημα από αυτά και του φλοιού, βοηθά στις δηλητηριάσεις όταν πίνεται μαζί με γάλα.
-Ωμά τα βελανίδια λιωμένα σαν κατάπλασμα ανακουφίζουν τις φλεγμονές, ενώ μαζί με παστωμένο χοιρινό λίπος είναι κατάλληλα για τα κακοήθη σκληρώματα και έλκη.
-Τα φύλλα όλων, αν λιωθούν με κοπάνισμα, κάνουν καλό στα πρηξίματα και δυναμώνουν τα εξασθενισμένα μέλη.
Από τα βελανίδια έχουν πιο δυνατές ιδιότητες τα πρίνινα.
Και ο φηγός και η πρίνος που είναι είδη βελανιδιάς, ενεργούν το ίδιο.
Ο φλοιός της ρίζας της πρίνου βρασμένος σε νερό μέχρι να αρχίσει να λιώνει και μπαίνοντας ως κατάπλασμα για μία ολόκληρη νύχτα, μαυρίζουν τα μαλλιά που προηγμένως έχουν αποπλυθεί με κιμωλία.
Τα Σαρδιανά βελανίδια που μερικοί αποκαλούν λόπιμα ή κάστανα ή μότα ή βελανίδια του Δία έχουν και αυτά τις ίδιες ιδιότητες και επιδράσεις και μάλιστα ο φλοιός μεταξύ της σάρκας και του φλουδιού. Η δε σάρκα κάνει καλό σε όσους έχουν πιεί το φυτό εφήμερο.

Μυρτιά
Από την ήμερη μυρτιά προς μεν την ιατρική χρήση η σκούρα είναι πιο κατάλληλη από την ανοιχτόχρωμη και από αυτή περισσότερο η ορεινή, έχει όμως καρπό λιγότερο δυνατό.
Η δύναμη δε αυτής και του καρπού είναι στυπτική.
-Ο καρπός της δίνεται και χλωρός και ξερός να φαγωθεί από αυτούς που κάνουν αιμοπτύσεις και από αυτούς που έχουν πόνους στην κύστη.
-Ο χυμός από το στύψιμο των χλωρών μύρτων έχει τις ίδιες ιδιότητες, ενώ κάνει καλό στο στομάχι και είναι και διουρητικός, κατάλληλος μαζί με κρασί σε όσους έχουν δαγκωθεί από αράχνη και σκορπιό.
-Και το αφέψημα του καρπού βάφει τα μαλλιά, ενώ αν βραστεί μαζί με κρασί και γίνει κατάπλασμα θεραπεύει τα έλκη των άκρων.
-Ως κατάπλασμα μαζί με σκόνη από κριθάλευρο καταπραΰνει τις φλεγμονές των ματιών, ενώ επαλείφεται και στα συρίγγια του δακρυικού ασκού.
-Και το κρασί που γίνεται με συνθλιμμένους καρπούς από αυτή αφού βράσει για λίγο διάστημα γιατί ξινίζει εάν δεν φτιαχτεί έτσι, όταν πίνεται πριν από το κρασί εμποδίζει το μεθύσι, κάνει σε όσα και ο καρπός και αρμόζει με ατμόλουτρα για τις προπτώσεις της μήτρας και του πρωκτού και τις γυναικείες αιμορραγίες.
-Καθαρίζει δε και την πιτυρίαση και την κασίδα και τα εξανθήματα και σταματά τηντριχόπτωση.
-Προστίθεται και στα λιπαρά έμπλαστρα όπως και το λάδι της που φτιάχνεται από τα φύλλα της.
-Και το αφέψημα των φύλλων της είναι κατάλληλο για ατμόλουτρα και γίνονται με ωφέλεια με αυτό πλύσεις στις λυμένες αρθρώσεις και στα σπασμένα κόκκαλα και σε αυτά που δεν έχουν παραγάγει πόρο.
-Καθαρίζει και τους αλφούς και ενσταλάζεται στα αυτιά που τρέχουν πύον, ενδείκνυται και για το μαύρισμα των μαλλιών, ενώ και ο χυμός τους έχει τις ίδιες ιδιότητες.
Αυτά δε τα φύλλα λιωμένα ως κατάπλασμα ωφελούν τα υγρά έλκη και κάθε περιοχή που πάσχει από καταρροή και τα κοιλιακά, καθώς και τις φλεγμονές των όρχεων και τις ματωμένες φουσκάλες των ποδιών και τα κονδυλώματα. 
-Ξερά και τριμμένα λεπτά πασπαλίζονται ωφέλιμα σε αποστήματα στη βάση των νυχιών και στα πτερύγια, αλλά και στις υγρές μασχάλες και τους μηρούς, ενώ στην περίπτωση των καρδιαλγιών αναστέλλει την εφίδρωση.
-Καμένα και ωμά μαζί με έμπλαστρο κεριού θεραπεύουν τα εγκαύματα και τις φλεγμονές στα άκρα των νυχιών.
Το εκχύλισμα των φύλλων λαμβάνεται, όταν τα περιχύσουμε με παλιό κρασί ή βρόχινο νερό και τα στύψουμε. Η χρήση του να γίνεται όσο είναι φρέσκο, γιατί ξεραμένο μουχλιάζει και εξασθενεί.

Το κυπαρίσσι
Έχει στυπτικές και ψυκτικές ιδιό­τητες, και τα φύλλα του, όταν πίνονται μαζί με γλυκό κρασί και λίγη σμύρνα, ωφελούν τις καταρροές της κύ­στης και τη δυσουρία. Τα χλωρά κυπαρισσόμηλα, όταν κοπανιστούν και ποθούν μαζί με κρασί, είναι κατάλληλα για την αιμόπτυση και τη δυσεντερία και τις καταρροές της κοιλιάς, το ορθοπνοϊκό άσμα και τους βήχες και το αφέψημα τους έχει τις ίδιες επιδράσεις. Όταν κοπανι­στούν μαζί με σύκο μαλακώνουν τα σκληρώματα και θεραπεύουν τους πολύποδες της μύτης. Αποβάλλουν και τα νύχια που έχουν λέπρα, όταν βραστούν μαζί με ξίδι και λιωθούν μαζί με λούπινα, και συστέλλουν και την εντεροκήλη μπαίνοντας ως κατάπλασμα.
Tις ίδιες επιδράσεις έχουν και τα φύλλα· φαίνεται μάλιστα ότι τα κυπαρισσόμηλα μαζί με τα φύλλα, αν καούν ως θυμίαμα, διώ­χνουν τα κουνούπια. Τα φύλλα λιωμένα ως κατάπλα­σμα συγκολλούν τα τραύματα και είναι και αιμοστατικά, ενώ αν κοπανιστούν και λιωθούν μαζί με ξίδι, βάφουν τα μαλλιά.

Πηγή: Διοσκουρίδης-Περί ύλης Ιατρικής Α’
Το είδα: www.ftiaxno.gr

Από τα αρχαία χρόνια ο άνθρωπος σε κάθε γωνιά του πλανήτη αναζήτησε βοήθεια στο φυτικό βασίλειο για την ανακούφιση των πόνων και των ασθενειών του. Τα βότανα αναγνωρίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από όλους τους λαούς σαν φυτά με θεραπευτικές - φαρμακευτικές ιδιότητες αλλά και με μαγικές, σε κάποιες περιπτώσεις. Συγγραφείς και γιατροί από την αρχαιότητα ακόμα έγραψαν συγγράμματα γι’ αυτά, βασισμένοι στις παρατηρήσεις και τη λαϊκή παράδοση του καιρού τους.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η χρήση των βοτάνων ήταν πολύ διαδεδομένη στη χώρα μας, σύμφωνα με διάφορες οικογενειακές παραδόσεις ή τις οδηγίες του πρακτικού γιατρού, της γριάς γιάτρισσας ή των γιατροσοφίων.
Από τις αρχές του 20ου αι. άρχισε να εγκαταλείπεται η βοτανοθεραπεία και τη θέση της πήραν τα χημικά παρασκευάσματα. Καθώς αυξάνονταν τα χημικά φάρμακα, αυξάνονταν όμως και οι αρρώστιες και η έλλειψη εμπιστοσύνης των ανθρώπων σ’ αυτά. Έτσι η ανάγκη επιστροφής στη φύση έγινε σιγά σιγά μεγαλύτερη και στην εποχή μας έχει πια πολλούς οπαδούς.
Σήμερα όχι μόνο πλέον δεν αμφισβητείται η πατροπαράδοτη πείρα, αλλά καταφεύγουμε συχνά στα βότανα και τις θεραπευτικές ιδιότητές τους, για να γλιτώσουμε από τις παρενέργειες των φαρμάκων. Γίνεται πια επιτακτική η ανάγκη να σωθεί η παράδοση και να μπει δυναμικά στην καθημερινή μας ζωή.
Στα πλαίσια αυτής της σκέψης είναι αξιόλογη και απαραίτητη η προσπάθειά μας να διαφυλάξουμε την πατροπαράδοτη γνώση με την οποία γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές ανθρώπων.
Για το λόγο αυτό καλούμε όλους όσους έχουν γνώσεις και πείρα στο να χρησιμοποιούν παραδοσιακά γιατροσόφια, να τα μοιραστούν μαζί μας.
Κάνουμε μια αρχή, παραθέτοντας συνταγές που έχουμε καταγράψει από την περιοχή της Ηπείρου, για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.

για αναπνευστικό σύστημα
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ
1. Αμυγδαλίτιδα
- Γαργάρες με χλιαρό αλατόνερο, λεμόνι ή ρακί ή σόδα φαγητού. (Φούρκα)
- Ζεστό κατάπλασμα στον λαιμό από βρασμένες αγγινάρες.(Ελαφότοπος)

2. Άσθμα
- Αφέψημα γλυκόριζας

3. Βήχας
- Βρασμένη ρίγανη απαλύνει το βήχα. (Ιωάννινα)
- Παίρνουμε παλιά κεραμίδια, τα ζεσταίνουμε καλά , τα τυλίγουμε με ζεστά πανιά (μάλλινα) και τα τοποθετούμε στο στήθος, όταν έχουμε βήχα, βρογχίτιδα, πνευμονία. Το ίδιο γίνεται και με ζεστά πίτουρα. (Ιωάννινα)
- Λεμόνι και μέλι καταπραΰνει το βήχα. (Ιωάννινα)
- Αφέψημα με λουλούδια από μολόχα, ία και ξύλο κανέλας. (Καλαρρύτες)
- Βράζουμε ένα ολόκληρο λεμόνι μέσα σε λίγο νερό σε σιγανή φωτιά για 10 λεπτά. Στη συνέχεια το κόβουμε, το στίβουμε και βάζουμε σε ένα ποτήρι το χυμό του. Προσθέτουμε ένα φλυτζάνι μέλι και το πίνουμε 2-3 φορές την ημέρα (Άρτα)
- Ανακατεύουμε μια κουταλιά σούπας τριμμένη ρίγανη σε ένα φλιτζάνι μέλι και το τρώμε. (Ιωάννινα)
- Σαλέπι (Δίλοφος)
- Πίνουμε ζεστό τσάι του βουνού, τίλιο, φασκόμηλο, θυμάρι, μέντα ή δυόσμο. (Φούρκα )
- Ο χυμός του μαρουλιού, όταν πίνεται σε μικρές δόσεις, ρίχνει τα φλέματα (Ελαφότοπος)
- Πίνουμε αφέψημα από φύλλα και κοτσάνια τσουκνίδας. (Ελαφότοπος)

4. Βραχνάδα
- Γαργάρες με φασκόμηλο. Ρίχνουμε 10 γρ. φύλλα φασκόμηλου σε ¼ λίτρου βραστό νερό. Αφήνουμε 10 λεπτά. Σουρώνουμε, ρίχνουμε μερικές σταγόνες ξίδι και κάνουμε γαργάρες 2 φορές τη μέρα. (Ιωάννινα)

5. Βρογχίτιδα
- Χυμός μαρουλιού που πίνεται σιγά σιγά είναι αποχρεμπτικός. (Ελαφότοπος)

6. Γρίπη
- Βρασμένο φασκόμηλο (Καλαρύτες, Ιωάννινα)
- Για να μη μας πιάσει γρίππη, βράζουμε και πίνουμε συχνά καρπούς αγριοτριανταφυλλιάς. Έχουν άφθονη βιταμίνη C. (Δίλοφος)
- Η λεμονάδα κάνει καλό στη γρίπη. (Ελαφότοπος)

7. Κακοσμία αναπνοής
- Μασάμε ρίζες γλυκόριζας. Έχει επίσης αντισηπτική και χωνευτική δράση. (Κόνιτσα)

8. Κρυολόγημα
- Ρίχνουμε κοφτές (αιματηρές) βεντούζες. (Φούρκα)
- Εντριβή ή κομπρέσα με ρακί ή οινόπνευμα ή χαμομηλόλαδο. Αυτό το φτιάχνουν στο τηγάνι με καυτό λάδι και άνθη χαμομηλιού. (Ελαφότοπος)
- Πίνουμε το ζουμί από βρασμένα ξερά σύκα. (Ελαφότοπος )
- Ένα ποτήρι ζεστή λεμονάδα με λίγο κονιάκ και πολλή ζάχαρη (Ελαφότ.)
- Ζεστό μαύρο κρασί με μπόλικη ζάχαρη.(Παρακάλαμος)
- Πίνουμε πόντσι, δηλαδή βρασμένο ρακί με 2 κουταλιές ζάχαρη. (Παρακ.)

9. Λόξυγκας
- Μασάμε μια φέτα λεμόνι ή πίνουμε μια κουταλιά χυμό λεμονιού. (Άρτα)

10. Παιδικό κρυολόγημα
- Ρίχνουμε σε 1 λ. βραστό νερό 25 γρ. ξερά φύλλα ευκάλυπτου και αφήνουμε για 15 λεπτά. Στραγγίζουμε, προσθέτουμε μια κουταλιά μέλι και δίνουμε στο παιδί από ένα φλιτζάνι πρωί – βράδυ. (Πρέβεζα)

11. Πονόλαιμος
- Πίνουμε το ζουμί από βρασμένα κράνα. (Μέτσοβο)
- Αναμιγνύουμε 100 γραμ. μέλι με 20 γραμ. ρίζες γλυκόριζας σε σκόνη, πλάθουμε καλά και φτιάχνουμε καραμέλες που πιπιλάμε σ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. (Άρτα)
- Αφήνουμε για μια ώρα σε μισό ποτήρι νερό μια κουταλιά φύλλα μολόχας πολτοποιημένα. Στη συνέχεια τα βράζουμε, στραγγίζουμε και κάνουμε γαργάρες με το αφέψημα 2-3 φορές την ημέρα.
- Αφήνουμε για 2 ώρες περίπου 40 γραμ. θυμάρι σ’ ένα λίτρο καυτό νερό. Στραγγίζουμε και βάζουμε το περιεχόμενο σ’ ένα γυάλινο μπουκάλι. Πίνουμε το αφέψημα στη διάρκεια της μέρας. (Κόνιτσα)
- Βράζουμε σε μια κατσαρόλα κόκκινο κρασί μαζί με 3 κουταλιές ζάχαρη, κανέλα, 3 ματάκια γαρίφαλο και 10 γραμ. φύλλα ευκάλυπτου. Προσθέτουμε το χυμό από μισό πορτοκάλι και το ξύσμα λεμονιού και τ’ αφήνουμε για λίγα λεπτά. Στραγγίζουμε και πίνουμε ένα φλιτζάνι κάθε απόγευμα. (Πρέβεζα)
- Βάζουμε στο λαιμό κομπρέσα με οινόπνευμα και κοκκινοπίπερο. (Ζ.)
- Γαργάρες με αφέψημα από ξερά κρεμμύδια ή σύκα ή χυμό πράσου.

12. Πόνος στο αυτί
- Βράζουμε αρκετή ώρα τη λεπτή, ξυλώδη μεμβράνη που έχουν τα καρύδια. Ρίχνουμε λίγες σταγόνες στο αυτί που πονά. (Β. Ήπειρο)
- Βάζουμε στο αυτί λάδι από το καντήλι όχι γιατί είναι αγιασμένο, αλλά γιατί έχει την κατάλληλη θερμοκρασία. (Ιωάννινα)
- Πολτοποιούμε λίγο σκόρδο και το καίμε με λίγο λάδι. Γίνεται σαν αλοιφή που, όταν κρυώσει, βάζουμε στο αυτί. (Ιωάννινα, Γοργόμυλος Πρέβεζας)
- Λίγες σταγόνες χυμό από στουμπισμένο κρεμμύδι ή πράσο. (Ελαφότοπος)
- Κατάπλασμα από πολτό μαϊντανού, δουλεμένου με λάδι.
- Σταγόνες χυμό από μελισσοβότανο.

13. Πυρετός
- Έκχυμα από τσάι του βουνού ή μελισσοβότανο ή άνθη πανσέ. (Ελαφ.)
- Πίνουμε χυμό μαϊντανού 2-3 κουταλιές την ημέρα. (Ελαφότοπος)
- Ανακουφίζει κομπρέσα στο μέτωπο με ξύδι. (Παρακάλαμος)

14. Ρινορραγία
- Θα σταματήσει γρηγορότερα, αν τοποθετήσουμε στο ρουθούνι ένα βαμβάκι βουτηγμένο σε χυμό λεμονιού (Άρτα)

15. Συνάχι
- Βράζουμε φύλλα ευκάλυπτου. Σκεπάζουμε το κεφάλι με μια πετσέτα και εισπνέουμε τους υδρατμούς πάνω από το κατσαρολάκι. Ξεβουλώνει η μύτη. (Ιωάννινα, Καλαρρύτες, Μ.Γότιστα, Παρακάλαμος)
- Ρουφάμε ρακί με τη μύτη. (Φούρκα)
- Πλύσεις στα ρουθούνια με χλιαρό αλατόνερο. (Ελαφότοπος)

για μυοσκελετικό και νευρικό σύστημα
MΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΑ
1. Διάστρεμμα
- Tρίβουμε λίγο πράσινο σαπούνι, ρίχνουμε λίγο ούζο, λίγη ρίγανη και ένα ασπράδι αυγού. Τα ανακατεύουμε όλα και γίνονται κρέμα. Τη βάζουμε σε χαρτοσακούλα και την κολλάμε στο στραμπουλιγμένο μέρος, ώστε να συγκρατιέται εκεί. (Πρέβεζα).
- Κομπρέσα με βάλσαμο (Ζαγόρι)
- Κατάπλασμα με φρέσκα φύλλα μαϊντανού (Ζαγόρι)
- Κατάπλασμα με πλεξούδα σκόρδου βρασμένη σε ξύδι. (Ελαφότοπος)

2. Κράμπα
- Τοποθετούμε πάνω στον τραβηγμένο μυ ένα βαμβάκι βουτηγμένο σε αφέψημα φασκόμηλου. (Ζαγόρι)

3. Μυϊκοί πόνοι
- Για πιάσιμο από κρύωμα: ζεσταίνουμε λάδι και ρίχνουμε μέσα κερί μέλισσας. Με αυτήν την αλοιφή τρίβουμε. (Γοργόμυλος Πρέβεζας)

4. Πόνοι στην πλάτη
- Στο ντους αφήνουμε να τρέξει στην πλάτη μας μέτρια ζεστό νερό και κάνουμε μασάζ με σφουγγαράκι και αμυγδαλέλαιο. (Ιωάννινα)
- Διατηρούμε για 3-4 μέρες 20 γραμ. άνθη καλέντουλας σε ένα λίτρο ξίδι από κρασί. Στραγγίζουμε και διατηρούμε σε γυάλινο μπουκάλι. Το χρησιμοποιούμε για να κάνουμε απαλό μασάζ. (Ιωάννινα)

5. Πόνοι στη μέση
- Ζεσταίνουμε παλιά κεραμίδια, τα τυλίγουμε σε πετσέτα και τα ακουμπάμε στη μέση για όσο αντέχουμε. (Ιωάννινα)

6. Πρησμένα πόδια
- Αν τα πόδια είναι πρησμένα από κούραση, κάνουμε ένα ποδόλουτρο με ζεστό νερό και έλαιο δεντρολίβανου. (Ιωάννινα)

ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
1. Άγχος
- Σε περιόδους έντονου στρες μπορούμε να πίνουμε 2 φλιτζάνια βαλεριάνας ή μελισσόχορτου. (Άρτα)

2. Αϋπνία
- Αφέψημα τίλιου ή χαμομηλιού με μια κουταλιά μέλι. (Δίλοφος )
- Αναμιγνύουμε ένα λίτρο λευκό κρασί με 30 γρ. μελισσόχορτο. Τα αφήνουμε για δυο βδομάδες σε μπουκάλι σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Στραγγίζουμε και πίνουμε δυο ποτηράκια. (Ζίτσα)
- Βάζουμε 8 κουταλιές του τσαγιού ρίζες βαλεριάνας σε μια κατσαρόλα, σκεπάζουμε με ένα λίτρο νερό και τη σκεπάζουμε με το καπάκι για 10-12 ώρες ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Στραγγίζουμε και αφήνουμε το περιεχόμενο να πάρει μια βράση. Στραγγίζουμε εκ νέου και πίνουμε δυο φλιτζάνια από το αφέψημα αυτό καθημερινά, πριν τον ύπνο. (Κόνιτσα)
- Μπορούμε να φάμε ένα μήλο μετά το βραδινό. (Φούρκα)
- Αφέψημα με πέταλα αγριοτριαντάφυλλου ή παπαρούνας. (Φούρκα)

3. Ημικρανία
- Αφέψημα ή κομπρέσα με μέντα, χαμομήλι ή λεβάντα.

4. Κόπωση
- Κατάλληλα βότανα για την αντιμετώπιση της κόπωσης είναι το μελισσόχορτο και το δεντρολίβανο. (Ζαγόρι)
- Ρίχνουμε 3 κουταλιές ψιλοκομμένα φύλλα μελισσόχορτου σε ¼ λίτρου και τ’ αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά. Στραγγίζουμε και προσθέτουμε μια κουταλιά μέλι. Πίνουμε ένα φλιτζάνι από το αφέψημα αυτό καθημερινά για 6 τουλάχιστον εβδομάδες.(Ζαγόρι)
- 1 ή μισό κρεμμύδι ωμό ή βρασμένο την ημέρα τονώνει οργανισμό. (Ζαγ.)
- Πίνουμε το ζουμί από βρασμένο μαϊντανό. Τονώνει τον οργανισμό. (Ζαγ.)

5. Πονόδοντος
- Πλύσεις και κομπρέσες με λεβάντα και χαμομήλι.
- Πλύσεις με αφέψημα φασκομηλιάς 3-4 φορές την ημέρα.
- Αφήνουμε ρακί πολλή ώρα στο μέρος του πόνου. (Φούρκα)
- Αν το δόντι είναι κούφιο, βάζουμε καπνό από τσιγάρο ή αλάτι ή ασπιρίνη. (Φούρκα)
- Σ’ ένα φλιτζάνι νερό ρίχνουμε 5-10 σταγόνες ριγανόλαδο και κάνουμε πλύσεις. Είναι καλό παυσίπονο. (Ελαφότοπος)

6. Πονοκέφαλος
- Τοπικές εντριβές με βάλσαμο. (Ζαγόρι)
- Πίνουμε καφέ χωρίς ζάχαρη και μέσα ρίχνουμε χυμό 1 λεμονιού. (Ζαγόρι)
- Βράζουμε κουκούτσια κυδωνιού και πίνουμε. (Ζαγόρι )
- Τοπικές εντριβές με χυμό μαϊντανού. (Ζαγόρι )
- Βάζουμε στο μέτωπο επιθέματα από φρέσκα φύλλα λάχανου. (Ζαγόρι )

για δερματικά προβλήματα
Η φύση μας δίνει απλόχερα τη βοήθειά της, για να αντιμετωπίσουμε τα τόσο συνηθισμένα προβλήματα και τις ενοχλήσεις του δέρματος. Αρκεί να την "ακούσουμε" και να την εμπιστευτούμε...
Οι πρόγονοί μας το έκαναν. Γιατί όχι κι εμείς;...

ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
1. Αιμορραγία
- Από κόψιμο ή χτύπημα: τη σταματάμε με τριμμένο καπνό ή τυρί.
- Κατάπλασμα με βάλσαμο. (Παρακάλαμος)

2. Απόστημα
- Βάζουμε πάνω βρασμένη μολόχα. (Ιωάννινα, Ζαγόρι)

3. Άφθες
- Πλύσεις με ζουμί από 2 καρότα, που βράζουμε για 5-10 λεπτά.
(Ιωάννινα)

4. Βλεφαρίτιδα, πόνοι στα μάτια
- Ρίχνουμε κάθε βράδυ στα μάτια από 3-4 σταγόνες λεμόνι. Όταν σταματήσει το τσούξιμο, ξεπλένουμε με άφθονο νερό. (Ιωάννινα)
- Κομπρέσα με χυμό μαϊντανού παίρνει τη φλόγωση. (Ελαφότοπος)
- Πλύσεις στα μάτια με χαμομήλι. (Παρακάλαμος)
- Κατάπλασμα με φρέσκα φύλλα λάχανου. (Ελαφότοπος)

5. Δάγκωμα από σκυλί
- Δένουμε στην πληγή ζεστό μισό φασόλι σχισμένο στη μέση, ή βρασμένο καπνό σε ρακί ή νόμισμα ασημένιο. (Φούρκα)

6. Έγκαυμα
- Κερί μέλισσας, στάχτη από καμένο λευκό σεντόνι, χαρτί από τσιγάρο, κονιάκ. Λιώνουμε σε κατσαρολάκι το κερί και ρίχνουμε μέσα τη στάχτη. Ανακατεύουμε και ρίχνουμε λίγο κονιάκ. Ανακατεύουμε πάλι μέχρι να γίνει πολτός. Όπως είναι το τοποθετούμε πάνω στο κάψιμο και τραβάει τα υγρά, με αποτέλεσμα να γίνουμε καλά. (Μ. Γότιστα)
- Τοποθετούμε πάνω στο σημείο που καήκαμε μια φέτα πατάτα. (Γιάννενα)
- Σ’ ένα παλιό τηγάνι που έχουμε βάλει να κάψει ρίχνουμε μέσα τους κρόκους από 5 αυγά, χωρίς να τους χτυπήσουμε. Τους γυρίζουμε ανάποδα, μέχρι να σχηματιστεί μια μάζα καμένου υλικού, σαν κάρβουνο. Αυτήν τη μάζα την πετάμε και κρατάμε το μαύρο λάδι που μένει στο τηγάνι, περίπου ένα φλιτζάνι του καφέ. Όταν κρυώσει, το χρησιμοποιούμε στα καψίματα. (Παρακάλαμος)
- Χτυπάμε ασπράδι ενός αυγού και επαλείφουμε. Ανακουφίζει. (Δίλοφος)
- Πολτός από κολοκύθια σαν κατάπλασμα δροσίζει. (Ελαφότοπος)
- Φρέσκα φύλλα μαρουλιού σαν επίθεμα επουλώνουν την πληγή. (Ζαγόρι)
- Πολτοποιούμε φύλλα μολόχας, τα δουλεύουμε με λάδι και αλείφουμε.
- Κομπρέσες με κρύο νερό.
- Σε 3-4 κουταλιές οινόπνευμα, διαλύουμε λίγο σαπούνι. Βουτάμε καθαρό πανί στο μίγμα και επαλείφουμε 3-4 φορές το κάψιμο. Καταπραΰνει. (Ελαφ.)

7. Έκζεμα
- Βράζουμε λαπά από λουκούμι ή σταφίδα. (Φούρκα)
- Βράζουμε τα πράσινα φλούδια από τα φρέσκα καρύδια. Με το ζουμί κάνουμε πλύσεις και σταματάει η φαγούρα. (Ζαγόρι)
- Αλείφουμε με χυμό από στουμπισμένο σκόρδο. Υποχωρεί. (Ζαγόρι).
- Πολτοποιούμε θειάφι μαζί με μέλι και απ’ αυτό τρώμε μια κουταλιά του γλυκού πρωί- βράδυ. Αποτελεσματικό ακόμα και για επίμονο έκζεμα. (Ζ.)

8. Εξανθήματα
- Κομπρέσα με χυμό μαϊντανού. (Ελαφότοπος)
- Κομπρέσα με χυμό νωπής πατάτας το ξεφλογίζει. (Ελαφότοπος)
- Πλύσεις με ζουμί από βρασμένη τσουκνίδα το θεραπεύει. (Ελαφότοπος)

9. Ερεθισμένο δέρμα από τον ήλιο
- Μάσκα με μήλα. Βράζουμε ένα μήλο κομμένο σε κομμάτια με ένα ποτήρι γάλα για 5 λεπτά. Βγάζουμε το μίγμα από τη φωτιά, προσθέτουμε αλεύρι και μια κουταλιά ελαιόλαδο. Απλώνουμε τη μάσκα στο ερεθισμένο δέρμα για 15 λεπτά. (Μέτσοβο)

10. Κοψίματα
- Βάζουμε στην πληγή καπνό.
- Σε μικρές εκδορές και κοψίματα μπορούμε να βάλουμε κοπανισμένα φύλλα σέλινου και μαϊντανού, σαν κατάπλασμα. (Παρακάλαμος)

11. Κρυοπαγήματα
- Σε αυτιά, μύτη, χέρια ή πόδια: εντριβές με κρύο νερό ή χιόνι και μετά με χλιαρό νερό. Πίνουμε και ζεστό τσάι με ζάχαρη.(Φούρκα)

12. Ματιών ερεθισμοί
- Για ερεθισμένα μάτια: Κομπρέσες με τσάι και μαρούλι. (Ιωάννινα)
- Βράζουμε μαρούλι και μόλις γίνει χλιαρό το νερό, κάνουμε μ’ αυτό πλύσεις.
- Για ερεθισμένα από τον ήλιο μάτια κάνουμε κομπρέσες με δυνατό τσάι.(Ιωάννινα)

13. Μιξίτη (μεγάλο σπυρί)
- Στουμπάμε τσουκνίδα και τη βάζουμε πάνω στο μιξίτη. (Καλαρρύτες)
- Βράζουμε λίγο κρεμμύδι με λάδι και ζάχαρη και κάνουμε το ίδιο. (Καλ.)

14. Μώλωπες
- Για να υποχωρήσει γρηγορότερα, βάζουμε επιθέματα με κοπανισμένα φύλλα σέλινου.(Ιωάννινα)
- Ψιλοκομμένο κρεμμύδι, ανακατεμένο με μπόλικο αλάτι σαν κατάπλασμα .

15. Ξεραμένα χέρια
- Μασάζ με μίγμα: μισή κουταλιά χυμό λεμονιού και μια γλυκερίνης. (Άρτα)
- Βουτάμε τα χέρια μας για 10 λεπτά σε μπολ με χλιαρό νερό. (Ιωάννινα)
- Κόβουμε ένα λεμόνι σε στρογγυλές φέτες. Τις βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. Τις πολτοποιούμε και χρησιμοποιούμε τον πολτό σαν κρέμα χεριών μετά το πλύσιμο των πιάτων. (Ιωάννινα)
- Βράζουμε 50 γραμ. ρίζες νερομολόχας σε ένα λίτρο νερό για 20 λεπτά. Στραγγίζουμε και με τη λοσιόν αυτή κάνουμε εντριβές στα χέρια. (Ιωάννινα)
- Ρίχνουμε 30 γραμ. άνθη τίλιου αποξηραμένα σε 1 λίτρο βραστό νερό για 10 λεπτά. Στραγγίζουμε και τυλίγουμε τα χέρια με δυο βαμβακερές γάζες, βουτηγμένες στο αφέψημα, για 20 λεπτά περίπου. (Παραμυθιά)

16. Πληγή
- Αλείφουμε την πληγή, όπως και τα στραμπουλήγματα, με βαλσαμόλαδο. (Βάζουμε σε μια μπουκάλα γυάλινη φύλλα βάλσαμου με οινόπνευμα και λάδι. Την αφήνουμε στον ήλιο για 40 μέρες) (Ελαφότοπος)
- Κατάπλασμα με φρέσκα φύλλα λάχανου επουλώνουν. (Ελαφότοπος)
- Κατάπλασμα με φύλλα μαϊντανού ή τσουκνίδας («, Παρακάλαμος)

17. Πρήξιμο με πύον
- Βράζουμε μολόχα, τη στραγγίζουμε, τη βάζουμε σ’ ένα πανί και την τοποθετούμε στο πονεμένο σημείο. Έτσι ξεπρήζεται και φεύγει το πύον. (Ιωάννινα, Καλαρρύτες)
- Βγάζουμε την ψίχα κολοκύθας, τη στουμπάμε, προσθέτουμε ζάχαρη και τη βάζουμε στο σημείο της πληγής. (Ιωάννινα)

18. Πρήξιμο τσουκνίδας
- Τρίβουμε το πονεμένο μέρος με φύλλα μολόχας. (Ιωάννινα, Καλαρρύτες)

19. Πρησμένα μάτια
- Κομπρέσες με αφέψημα δεντρολίβανου. (Ζαγόρι)

20. Τσιμπήματα εντόμων
- Σταυρώνουμε το σημείο που τσίμπησε η σφήκα- μέλισσα με ένα μαχαίρι χωρίς να σκίσουμε το δέρμα. Μετά βάζουμε ξύδι και δεν πρήζεται. (Ιωάννινα)
- Τρίβουμε το σημείο που μας τσίμπησε το έντομο με κρεμμύδι ή σκόρδο. (Ιωάννινα)
- Τρίβουμε το σημείο τσιμπήματος με φύλλα πράσου, μαϊντανού, μέντας, λάχανου ή λεβάντας. (Άρτα)
- Βάζουμε στο σημείο τσιμπήματος γάλα από φύλλο συκιάς. (Παρακάλαμος)
- Βάζουμε αμμωνία ή αλατόνερο. (Ελαφότοπος)
- Το ουρούμε. (Παρακάλαμος)

21. Φαγούρα
- Εντριβή με ρακί ή ξύδι. (Φούρκα)

22. Χιονίστρες
- Βράζουμε 1-2 κιλά βελανίδια ανάλογα με την ποσότητα που θέλουμε. Με αυτό το υγρό πλένουμε τα χέρια ή τα πόδια μας για 4-5 μέρες. (Ιωάννινα)
- Κατάπλασμα με πολτό από νωπό κρεμμύδι. (Ελαφότοπος)

για πεπτικό και κυκλοφορικό σύστημα
Η συγκέντρωση των συνταγών έγινε είτε από συνεντεύξεις σε παλιές νοικοκυρές (γιάτρισσες) είτε από βιβλία λαογραφίας, λαϊκής ιατρικής.
Όποιος αναγνώστης ξέρει και χρησιμοποιεί κάτι επιπλέον, θα μας ενδιέφερε να το μοιραστούμε, για να το διασώσουμε.

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΕΠΤΙΚΟΥ
1. Δηλητηρίαση
- Πίνουμε λεμόνι με σόδα και γάλα. (Φούρκα)

2. Διάρροια
- Ζυμώνουμε έναν κρόκο βρασμένου αυγού με καφέ ελληνικό και φτιάχνουμε μικρά χαπάκια, σαν φασόλια. Παίρνουμε τρία κάθε μέρα. (Πρέβεζα)
- Αφέψημα ρίγανης. Οι παλιοί συνήθιζαν να τη μαζεύουν κάθε 24 Ιουλίου, του Αγ. Ιωάννη. (Ιωάννινα)
- Τρώμε νερόβραστο ρύζι. (Φούρκα)
- Βράζουμε κράνα ή καρπούς αγριοτριανταφυλλιάς ή φλούδα ροδιάς. (Φούρκα)
- Πίνουμε τσάι ευρωπαϊκό.
- Βράζουμε σε νερό φύλλα βαλσαμόχορτου ή μούρα ή φύλλα βατσινιάς ή φύλλα και βλαστάρια κληματαριάς ή ρίζα σέλινου. (Ελαφότοπος)

3. Δυσκοιλιότητα
- Βράζουμε ρίζα σκάρφης. (Φούρκα)
- Τρώμε γλυκό από πέταλα τριανταφυλλιάς, 3 κουταλάκια τη μέρα. (Φούρκα)
- Πίνουμε λάδι(Φούρκα )
- Τρώμε κορφές βασιλικού με λάδι σε μορφή νωπής σαλάτας. (Δίλοφος)
- Βράζουμε καλαμποκόμαλλα ή φύλλα από βατσινιά. Είναι ήπιο καθαρτικό.
- Τρώμε δαμάσκηνα κομπόστα, βρασμένα κρεμμύδια, γινωμένα μούρα, πεπόνι, χυμό ντομάτας, φρέσκα ή ξερά σύκα. (Παρακάλαμος)

4. Δυσπεψία
- Αφέψημα χαμομηλιού, φασκόμηλου ή μελισσοβότανου (Ζαγόρι)

5. Εμετοί
- Πίνουμε καφέ και λεμόνι. (Φούρκα)

6. Κοιλόπονοι
- Αφέψημα χαμομηλιού (Καλαρρύτες, Ιωάννινα, Παρακάλαμος)
- Αφέψημα δίκταμου (Ιωάννινα)
- Αφέψημα μαντζουράνας (Καλαρρύτες, Συρράκο)
- Αφέψημα μέντας (Μέτσοβο)
- Εντριβές στην κοιλιά με ρακί ή οινόπνευμα. (Ελαφότοπος)

7. Ναυτία
- Αν πρόκειται να ταξιδέψουμε, φτιάχνουμε αφέψημα μέντας ή βασιλικού (15-30 γρ. ξερά φύλλα σε ½ βραστό νερό) και πίνουμε ένα ποτηράκι του λικέρ λίγη ώρα πριν. (Ιωάννινα)

8. Στομαχικές διαταραχές
- Αφέψημα δυόσμου (Καλαρρύτες)

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟΥ
1. Υπέρταση
- Τρώμε σκόρδο.
- Βράζουμε μαϊντανό και πίνουμε καθημερινά 1 φλυτζάνι του καφέ. (Άρτα, Ιωάννινα)

2. Υπόταση
- Αφήνουμε για 10 λεπτά 30 γραμ. φύλλα φασκόμηλου σε ένα λίτρο κόκκινο κρασί. Στραγγίζουμε και πίνουμε ένα ποτήρι καθημερινά στο τέλος του γεύματος. (Μέτσοβο).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- Η λαϊκή βοτανοθεραπευτική στο Ζαγόρι, διδακτορική διατριβή Μιχαήλ Μάλαμα
- Βοτανικαί έρευναι επί της χαράδρας του Βίκου, Κων. Γκανιάτσα, περιοδ. «Ηπειρωτική Εστία»
-Η χαράδρα του Βίκου, τα βότανα και οι Βικογιατροί- Κομπογιαννίτες, Κων. Γκανιάτσα, ανάτυπο από το περιοδικό «Ήπειρος»
- Οι Κομπογιαννίτες ιατροί του Ζαγορίου, Νικ. Πατσέλη, περιοδικό «Ήπειρος»
- Λαϊκή ιατρική, ένας ανέκδοτος ηπειρώτικος ιατροσοφικός μαγικός κώδικας του 19ου αι., Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
- Βοτανικά λαογραφικά στοιχεία, Κ. Λαζαρίδη, Μικρή Ζαγορίσια Βιβλιοθήκη
- Άνθη- βότανα- φαρμακευτικά φυτά. Τα γιατροσόφια της γιαγιάς. Εργασία για την περιβαλλοντική εκπαίδευση από μαθητές Γυμνασίου της πόλης των Ιωαννίνων.
(αυτή η εργασία περιλαμβάνει συνεντεύξεις που πήραν οι μαθητές από τις γιαγιάδες τους . Αναφέρεται και ο τόπος προέλευσης)
- Ελαφότοπος (Τσερβάρι), Μεν. Κικοπούλου, Γιάννενα 2000
- Η Φούρκα της Ηπείρου, Ιστορία- Λαογραφία, Χρ. Εξάρχου, 2007
- Συνεντεύξεις σε κατοίκους από το Δίλοφο Ζαγορίου και την περιοχή Πωγωνίου.

giatrosofia-elladas.blogspot.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Δείτε επίσης: Γιατροσόφια Μακεδονίας.

Γιατροσόφια Πελοποννήσου.

Γιατροσόφια Κρήτης.

Από την έβδομη ακόμη χιλιετία εμφανίζονται στην ανατολική Μεσόγειο πολιτισμοί που βασίζουν την οικονομία τους στη γεωργία. Συνηθέστερα δημητριακά της περιοχής είναι ο σίτος, ως μονόκοκκος απόγονος αυτοφυούς μορφής, ως δίκοκκος και σκληρός, τέλος ως σπελτοειδής και κοινός, καθώς και η δίστοιχη ή εξάστοιχη κριθή.

Στους νεολιθικούς χρόνους...
O θερισμός γίνεται με δρεπάνι που φέρει οδόντες από πυριτόλιθο, ενώ αργότερα εδραιώνεται η μεταλλική λεπίδα. Τα στάχυα συγκεντρώνονται σε κυκλικό περιφραγμένο αλώνι και συνθλίβονται με τη βοήθεια πριονωτής πλάκας. Ακολουθεί λίχνισμα και φύλαξη του καρπού, κατά προτίμηση χωρίς προηγουμένη απομάκρυνση του κελύφους.

Η παρασκευή του αλεύρου απαιτεί δύο τουλάχιστον κοσκινίσεις των σπόρων. Σκληρότερα είδη σίτου αποφλοιώνονται με περαιτέρω σύντομη φρύξη σε φούρνο, λειοτρίβηση σε ρηχό ιγδίο και νέα κοσκίνιση. Την πρώτη αυτή φάση καθαρισμού ακολουθεί η κυρίως άλεση, που σύντομα θα εγκαταλείψει τον παλινδρομικό τριπτήρα για να υιοθετήσει την περιστροφική κανονικότητα του χειρομύλου και την αυτόνομη παροχή του υδρομύλου. Προηγούμενη αδρή ομογενοποίηση σε ιγδίο διευκολύνει τις διαδικασίες.
Η τελευταία φάση της διεργασίας συνίσταται σε έψηση της ζύμης, αρχικά σε απλούς λάκκους ή επίπεδους βωμούς και κατόπιν σε φούρνους - κατά κύριο λόγο θολωτές πέτρινες κατασκευές αλειμμένες με πηλό. Οι χυλοί θα ληφθούν με βρασμό του αποφλοιωμένου καρπού ή του αλεύρου.

Είδη άρτων: Οι ποιότητες των αρχαιοελληνικών άρτων είναι πολλές.
Ο πλακίτης θερμαίνεται σε πυρωμένες πλάκες και ο σποδίτης στη στάχτη, ο τηγανίτης, ο τυρόεις και το λάγανον υπενθυμίζουν αντίστοιχες σύγχρονες γεύσεις, ο άζυμος παρασκευάζεται χωρίς μαγιά και ο σιλιγνίτης από λεπτότατο άλευρο, ο χονδραλεσμένος σεμιδαλίτης και ο ξηρός δίπυρος διακρίνονται για την ανθεκτικότητά τους, ο πιστός προέρχεται από τον κέγχρο.
Τέλος, αρτύματα προσδίδουν ποικιλία και άρωμα στον βωλητίνο, πασπαλισμένο με σπόρους μήκωνος, στον στρεπτίκιο, εμποτισμένο με πιπέρι και ελαιόλαδο, στον όμωρο, ζυμωμένο με μέλι και σησάμι, στον αλειφατίτη, πλούσιο σε λιπαρά πρόσθετα. Τα προϊόντα τούτα μιας εξεζητημένης αρτοποιητικής τέχνης θα υμνηθούν από τον Αθήναιο ως ευστόμαχα και διεγερτικά της ορέξεως.
Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ

Εύγευστα γιατρικά
Εντάσσοντας τον άρτο, ή και τα άλευρα, στα διατροφικά σχήματα: και τον υπόλοιπο χρόνο να τρέφεται με κρίθινες πίττες και άρτο, τρώγοντας και από τα δύο, ή: να παραμείνει νήστις, εκτός από εψημένο άλευρο, τα ιπποκρατικά κείμενα θα καθιερώσουν τους χυλούς των σιτηρών ως θεμελιώδη διαιτητικά προϊόντα επί ποικίλων ασθενειών: οι χυλοί είναι ποικίλοι … και άλλοτε βλάπτουν και άλλοτε ωφελούν … και η αιτία εν μέρει είναι φανερή και εν μέρει άγνωστη. Εύπεπτα τονωτικά και αβλαβή επουλωτικά μέσα, ή ενίοτε απλά έκδοχα, τούτοι θα αποτελέσουν επί μακρούς αιώνες κυρίαρχο στοιχείο της συνταγογραφίας.
Σαφής είναι η προτίμηση στην πτισάνη-την αποφλοιωμένη κριθή:
Nα δώσεις δύο φορές την ημέρα χυλό πτισάνης ψυχρό και λεπτόρρευστο, ή: βράσε σε ύδωρ κονιοποιημένη λινόζωστι, διήθησε τον ζωμό, ανάμιξέ τον με ίση ποσότητα χυλού πτισάνης, και πρόσθεσε ολίγο μέλι στο μείγμα  να το ροφά τρεις φορές την ημέρα.

Ο ευρυμαθής Διοσκουρίδης θα εξάρει τις ιδιότητες της κριθής:
Tο άλευρό της κριθής με σπόρους λινού και τήλι και απήγανο είναι κατάπλασμα χρήσιμο επί εντερικών παθήσεων, δίχως ωστόσο να υποτιμήσει τον σίτο:
όταν μασηθεί ή επιτεθεί ως κατάπλασμα ο σίτος ωφελεί τους κυνοδήκτους … το άλευρο του επιτίθεται ως κατάπλασμα με χυλό υοσκυάμου επί ρευματικών και εντερικών παθήσεων, και: το άμυλο … παρασκευάζεται από καθαρό σίτο τριών μηνών που έχει διαβραχεί και πλυθεί με ύδωρ γλυκύ … και όταν αποχυθεί το ύδωρ, τρίβεται … και ψύχεται επάνω σε αχρησιμοποίητα κεραμίδια σε ισχυρότατο ήλιο, ή: ο χόνδρος γίνεται από δίκκοκο σίτο … και απαλύνει τις δερματικές παθήσεις όταν βρασθεί με όξος και χορηγηθεί ως κατάπλασμα … και το κλύσμα και το αφέψημά του είναι κατάλληλα επί πόνων δυσεντερίας.

Κριθάρι για κάθε νόσο
Με παράλληλη πορεία ο συστηματικός Γαληνός σημειώνει ότι:
η κριθή έχει πρώτης τάξεως ικανότητα να ξηραίνει και να ψύχει, έχει δε και κάποιες αποκαθαρτικές ιδιότητες …
ο δε σίτος ως φάρμακο εξωτερικώς επιτιθέμενο είναι από τα καλύτερα θερμαντικά … και το κατάπλασμα άρτου έχει μεγαλύτερη δραστικότητα απ' αυτό του σίτου, διότι στον άρτο προϋπάρχουν το άλας και η μαγιά.
Συνάμα, ο περισπούδαστος επίγονος του μεγάλου Κώου αφιερώνει ολιγοσέλιδη πραγματεία στις αρετές της πτισάνης:
Επειδή προσφάτως ευρέθησαν ορισμένοι ιατροί να χρησιμοποιούν σε ασθενείς τους τον χυλό της πτισάνης χωρίς ούτε να προσδιορίζουν ποιοι άρρωστοι πρέπει να δέχονται αυτή την αγωγή και σε ποιους δεν συνιστάται, ούτε να αποφαίνονται για τον τρόπο χορηγήσεως και την δοσολογία ή για τον χρόνο κατά τον οποίο αρμόζει να προσφερθεί το ρόφημα
Μου φάνηκε ότι πρέπει να εκθέσω με μεγαλύτερη σαφήνεια όσα είπε ο Ιπποκράτης περί της χρήσεώς της και να τα ερμηνεύσω για τους πολλούς η πτισάνη είναι πράγμα σύνθετο και ο χυλός παρασκευάζεται από καλώς κονιοποιημένη κριθή και ύδωρ με βρασμό. Δεν νομίζω να αμφισβητεί κανείς ότι πρέπει να επιλεγεί άριστο ύδωρ στην παρασκευή της πτισάνης.

Η ίδια η κριθή, ως έχει, ψύχει και ξηραίνει και διαθέτει κάτι το αποκαθαρτικό και φυσώδες. Πρέπει να επιλέγεται η άριστη κριθή που δεν έχει καμία επίκτητη υγρότητα οφειλομένη σε σήψη ή προσμίξεις, και δεν είναι ούτε πολύ νωπή ούτε πολύ παλαιά.
Λοιπόν καλύτερα να αναφερθούμε στον βρασμό. Η ωμή κριθή πρέπει να διαβρέχεται σε ύδωρ εκ των προτέρων, έπειτα να τρίβεται με τα χέρια έως ότου απομακρυνθεί ο λεπτός υμένας, και γι' αυτό τον λόγο τρίβεται ισχυρώς με τα χέρια, ώστε να αποτινάξει όλα τα πίτυρα.
Και ο βρασμός να γίνεται με τον κατωτέρω τρόπο: πρώτα να βράσει πολύ έντονα και ύστερα σε χαμηλή πύρωση, μέχρις ότου χυλωθεί καλά. Είναι δε πρόδηλο ότι η πτισάνη δεν έχει τίποτε το κολλώδες και προσροφητικό, όπως όλα τα γλισχρά υλικά, εφ' όσον όταν χορηγηθεί αποκαθαίρει τον ρύπο του σώματος, αλλά σε κάποιο βαθμό και τον χυμό του φλέγματος που ευρίσκεται στην κοιλιά.

Ο δυνατός βρασμός και η καλή ανάμιξη των πρώτων υλών απεργάζονται την φαινομενική αυτή γλισχρότητα.
Η πτισάνη πλεονεκτεί και στο ότι δεν προξενεί καμία αηδία κατά την μάσηση, διότι διέρχεται ευχερώς από τα στοιχειώδη μέρη του θώρακα λόγω των αποκαθαρτικών της ιδιοτήτων.
Ανακουφίζει δε την δίψα περισσότερο από το ύδωρ, παρ' όλο που η υγρότητά της είναι μικρότερη, γι' αυτό τον λόγο είναι καταλληλότατη για τους υψηλούς πυρετούς, διότι τους αντιτίθεται σε όλα, εφ' όσον ψύχει και υγραίνει και αποκαθαίρει τους χυμούς της σήψεως, και συνάμα είναι πολύ θρεπτική για το σώμα.

Και όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς αντισηπτική δράση ή αναστάτωση του στομάχου.

Ωστόσο δεν πρέπει να χορηγείται κατά τύχη επί διαφόρων νοσημάτων, αλλά βάσει πολλών προϋποθέσεων. Δεν συνιστάται η αυξημένη δόση του ροφήματος επί νόσων ξηρής υφής, διότι αυτές απαιτούν ποτά ισχυρότερα από την πτισάνη για να υγρανθούν περισσότερο. Και η πτισάνη δεν προξενεί ουδεμία ωφέλεια αν δεν ληφθούν υπ' όψιν οι ανωτέρω όροι, ενίοτε μάλιστα έχει καταστεί και αιτία θανάτου. Οι προϋποθέσεις δε αυτές ισχύουν για τον χυλό, αλλά και για την ίδια την αποφλοιωμένη κριθή.

Φαρμακείο στην... κουζίνα
Κατά τον 4ο αιώνα, άλλωστε, ο αυλικός ιατρός Ορειβάσιος επισημαίνει ότι:
Και αν ποτέ χρειασθεί κλύσμα, λάβε αφέψημα λινοσπέρμου και πτισάνης και ολίγου άλατος και μέλιτος, και: να τους χορηγείται κατάπλασμα φοινίκων και κλύσμα και να τους δίδεται χυλός σιτηρών, στον οποίο έχει προστεθεί ηδύοσμος, ενώ στους χρόνους του Ιουστινιανού Αλέξανδρος ο Τραλλιανός επαναλαμβάνει: τα επιθέματα του λινοσπέρμου χορηγούνται μόνα ή συχνά βρασμένα σε ύδωρ με κρίθινο άλευρο. Με δράση τεκμηριωμένη από τη θεωρία και επιβεβαιωμένη από την εφαρμογή, οι λησμονημένοι σήμερα χυλοί των σιτηρών θα διατηρήσουν επί μακρόν αξιοσημείωτη θέση στη διαιτητική παράδοση του ελληνορωμαϊκού χώρου.

Πηγή: Ε. Βαρελά - Eπίκουρος Kαθηγήτρια Tμήματος Xημείας ΑΠΘ
http://krasodad.blogspot.gr

Το είδα: www.ftiaxno.gr

Εκουιζέτο 

Διουρητικό και αντισηπτικό 

Λέγεται επίσης πολυκόμπι και είναι πλούσιο σε πυρίτιο. 
Είναι διουρητικό, σταματά την αιμορραγία, έχει αντισηπτικές ιδιότητες, τονώνει τους ιστούς, ενώ δρα ευεργετικά στα μαλλιά και τα εύθραυστα νύχια. 
Το αφέψημά του είναι κατά της ατροφίας του δέρματος και του πόνου στα αυτιά ,ενώ το βάμμα του χρησιμοποιείται κατά της εφίδρωσης των ποδιών. 

Ερίγκερο 

Ως αφέψημα για το λουμπάγκο 

Το βρίσκουμε από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο ακόμη και μέσα σε καλλιεργημένα χωράφια, έχει χνουδωτή υφή και πολλά κλαδιά. Εχει γκριζοπράσινα φύλλα, τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο, ενώ τα άνθη του είναι μικρά και συνήθως κίτρινα. Χρησιμοποιείται ως αφέψημα για το λουμπάγκο, τους ρευματισμούς, τις αιμορροΐδες, είναι διουρητικό και αντιδιαρροϊκό. 

Ερυθραία 

Για την αναιμία και τα αρθριτικά 

Φυτρώνει στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας, σε χέρσα ή αμμώδη εδάφη και σε λιβάδια, τους καλοκαιρινούς μήνες. Το ύψος του μπορεί να φτάσει έως 50 εκατοστά, τα λουλούδια του είναι ρόδινα και φέρουν μία μακρουλή κάψα, όπου περιέχονται οι σπόροι. Είναι πολύ πικρή και χορηγείται ως αντιπυρετικό, για την αναιμία, τα αρθριτικά, την υπέρταση και την πέτρα στους νεφρούς. Είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του φουσκώματος της κοιλιάς και τις καούρες. 

Ευκάλυπτος
Ανακουφίζει από τον βήχα
Η προέλευσή του είναι από την Τασμανία, αλλά τους τελευταίους δύο αιώνες καλλιεργείται και στις ευρωπαϊκές χώρες. Τα φύλλα του περιέχουν ευκαλυπτέλαιο, το οποίο είναι αντισηπτικό και αντιπυρετικό, ανακουφίζει από
τον βήχα, τον πονόλαιμο, το άσθμα, είναι χωνευτικό, βοηθά στην επούλωση τραυμάτων και ελαφρών εγκαυμάτων. Η αντιβιοτική του δράση βοηθά στην αντιμετώπιση λοιμώξεων του αναπνευστικού, του πεπτικού και του ουροποιητικού, ενώ αντιμετωπίζει και τα παράσιτα του εντέρου.

Ευώνυμο 

Καθαρτικό και δηλητηριώδες 

Εχει χαρακτηριστικά μικρά κιτρινωπά άνθη σε φούντες και ανθίζει από το Μάιο έως τον Ιούνιο. Πρόκειται για θάμνο, ύψους δύο έως και έξι μέτρων που φύεται στις άκρες των δασών και σε θαμνόφυτες πλαγιές. Είναι δηλητηριώδες και χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο, διουρητικό και καθαρτικό, ενώ φέρεται να αντιμετωπίζει και τις ψείρες. 

Εφέδρα 

Για το άσθμα και τις αλλεργίες 

Το βρίσκουμε κυρίως στη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο, από την άνοιξη έως το φθινόπωρο. Είναι ένας μικρός θάμνος, με μικρά κίτρινα άνθη. 
Έχει ένδειξη κατά του άσθματος και των αλλεργιών και είναι νευροτονωτικό.

Εχινάκεια: 

άγνωστη πριν από μερικά χρόνια στην ελληνική κοινωνία, η εχινάκεια είναι από τα πλέον δημοφιλή βότανα στην αντιμετώπιση των ιώσεων και της γρίπης. Διαθέτει ισχυρή αντιμικροβιακή και αντικαταρροϊκή δράση και θεωρείται πολύ δραστική στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού. Θα τη βρείτε σε διάφορες μορφές: ως ρίζα, βάμμα ή ως αποξηραμένη δρόγη σε κάψουλα. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έγχυμα, συνιστάται - ως πιο δραστική - σε βάμμα. Για προληπτικούς λόγους, συστήνεται καθημερινή χρήση για 10 έως 20 ημέρες το μήνα, με μια δεκαήμερη διακοπή προτού αρχίσετε ξανά τη λήψη της. Θέλει πάντως προσοχή η χρήση της! Η λήψη για παρατεταμένα διαστήματα μπορεί να προκαλέσει αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων και κάμψη του ανοσοποιητικού. Καλό είναι να μην το χρησιμοποιείτε για περισσότερο από μία συνεχόμενη εβδομάδα, εκτός και αν λάβετε διαφορετικές οδηγίες από τον γιατρό που σας παρακολουθεί.

ΕΝΔΕΙΞΗ- Βότανα και τροφές
Εγκαύματα Αβρωνία, αλόη, αμυγδαλιά, βάλσαμο,βελανιδιά, ευκάλυπτος, καλέντουλα,καρότο, μελιτζάνα, κισσός, κολοκυθιά,λάχανο, λεβάντα, λεμονιά, μαρούλι,πατάτα, πεπόνι, συκιά, τσάι, φραουλιά.
Έκζεμα Αγκινάρα, αγριάδα, άμπελος, δενδρολίβανο, εφέδρα, καλέντουλα, καρότο,κολλιτσίδα, λάππα, λάχανο, μαϊντανός,μηλιά, πικραλίδα, πράσο, τσουκνίδα. (βλέπε και Δερματίτιδα στο Δ)
Ελκη Αγιάγκαθο, αμαμελίδα, αψιθιά, βάλσαμο,γλυκόριζα, δάφνη, δίκταμο, δυόσμος,ευκάλυπτος, θυμάρι, ιτιά, καρότο,καρυδιά, κολλιτσίδα, πράσο, τσουκνίδα 
Έλκος στομάχου και δωδεκαδάκτυλου: μαστίχα, καρότο, λάχανο, λεμόνι, μήλο, πατάτα, μυζήθρα, φασκόμηλο, γιαούρτι.

Εντερικά παράσιτα: σκόρδο, κανέλλα, καρότο, λάχανο, ρεβίθι, γαρύφαλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), λεμόνι, μήλο, μέντα, φουντούκι, καρύδι, πράσο, μαϊντανός, θρούμπι, θυμάρι, σπόροι κολοκύθας.

Εντερίτιδα: (βλέπε Κολίτιδα).
Έντερο Αγκινάρα, αλθαία, βασιλικός, βελανιδιά,δίκταμος, δρυς, θυμάρι, κολοκυθιά,κρεμμύδι, μέντα, μηλιά, πράσο,ροδακινιά, ροδιά, φλισκούνι, φλόμος 
Εμετός: γλυκάνισο, μάραθο, μελισσόχορτο, μέντα.
Εξανθήματα Αλόη, ιτιά, λευκαγκάθι, μαρούλι,πεύκο, τσουκνίδα, φλόμος
Ερπης Αγριοπανσές, θυμάρι,ίνουλα, λάππα, χελιδόνιο

Ευθραυστότητα των τριχοειδών: πορτοκάλι, λάχανο, μαυροσίταρο, λεμόνι, πιπεριά, κόκκινη πιπεριά, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός.
Εφιδρωτικά Αγιάγκαθο, απήγανος, αχιλλαία, δάφνη,δυόσμος, θυμάρι, καλέντουλα,πορτοκαλιά, σαμπούκος, φασκομηλιά

Το φαρμακείο της γιαγιάς...

Πληγές, εγκαύματα Ο γάλλος καθηγητής Μπ. Ντεκότ, διευθυντής του χειρουργικού τμήματος στο νοσοκομείο Λιμόζ, απέδειξε ότι το θυμαρίσιο μέλι (περιέχει θυμόλη, μια φαινόλη με αντισηπτικές ιδιότητες) βοηθά στην ταχύτερη επούλωση πληγών και εγκαυμάτων, δύο φορές μάλιστα πιο γρήγορα απ' ό,τι η ειδική γάζα.

Γιατροσόφια
Έγκαυμα 

Αυγό: Aν πάθατε ένα έγκαυμα πρώτου βαθμού και θέλετε να ανακουφιστείτε άμεσα από το τσούξιμο και τον πόνο, χτυπήστε το ασπράδι ενός αβγού σε σφιχτή μαρέγκα και απλώστε το πάνω στο σημείο του εγκαύματος. O πόνος και η ενόχληση θα υποχωρήσουν αμέσως.
Ντομάτα ή οδοντόκρεμα: Η επάλειψη με ντοματοπελτέ ή οδοντόκρεμα στο σημείο τού εγκαύματος, ειδικά αν αυτό είναι ελαφρύ, λειτουργεί καταπραϋντικά.
Πατάτα: Για ηλιακό έγκαυμα, περάστε μια πατάτα από τον τρίφτη και βάλτε τον πολτό της ως κατάπλασμα πάνω στα πονεμένα σημεία. Το άμυλο που περιέχει η πατάτα (σε ποσοστό 20% περίπου) θα καταπραΰνει τους φλογισμένους ιστούς, ενώ θα δράσει μαλακτικά και αναλγητικά μειώνοντας το «τράβηγμα» και τον πόνο. Για άλλου τύπου έγκαυμα, κόψτε μια ωμή πατάτα στη μέση και περάστε απαλά, μερικές φορές, τα κομμάτια πάνω στο δέρμα. Aν το σημείο προσφέρεται, μπορείτε ακόμα να δέσετε μία ροδέλα ωμής πατάτας πάνω στο έγκαυμα, με μια γάζα.
Πεπόνι: Kαήκατε από τον ήλιο και το δέρμα σας είναι ερεθισμένο, σάς «τραβάει» και ετοιμάζεται να σχηματίσει φουσκάλες; Για να ανακουφιστείτε από την ενόχληση, αλλά και για να μην ξεφλουδίσετε, φτιάξτε ένα κατάπλασμα από τη σάρκα ενός πεπονιού. Τοποθετήστε το μέσα σε μια γάζα και βάλτε το πάνω στα ερεθισμένα σημεία. Mόλις το κατάπλασμα ζεσταθεί, ανανεώστε το με φρέσκο πεπόνι. Tο πεπόνι, επειδή είναι καλή πηγή βιταμίνης A, έχει επουλωτικές ιδιότητες, ενώ παράλληλα δροσίζει την περιοχή και γρήγορα θα νιώσετε τη φλόγωση να υποχωρεί.

Εκχυμώσεις
Κρεμμύδι: Τα κρεμμύδια περιέχουν άφθονη κερσετίνη –ένα συστατικό που πιστεύεται ότι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, οι οποίες μειώνουν το οίδημα στην μελανιά. Αναμιγνύετε πολτοποιημένο κρεμμύδι με λίγο αλάτι και το βάζετε πάνω στη μελανιά όχι για περισσότερα από 10 λεπτά τη φορά.
Μαϊντανός: Δεν είναι λίγοι εκείνοι που είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις μελανιές. Aν έχετε και εσείς κάποια ενοχλητική μελανιά, μπορείτε να επισπεύσετε την ίασή της φτιάχνοντας ένα κατάπλασμα από μαϊντανό, ρακί και χοντρό αλάτι. Για να το παρασκευάσετε, θα αναμείξετε σε ένα μπολ μία δεσμίδα ψιλοκομμένο μαϊντανό με χοντρό αλάτι και θα ρίξετε τόσο ρακί (ή οποιοδήποτε άλλο άσπρο αλκοόλ, π.χ. τσίπουρο, βότκα), όσο χρειάζεται για να δημιουργηθεί μια πάστα. Aπλώστε την πάστα καλά πάνω στη μελανιά και αφήστε τη να δράσει κατά την διάρκεια τής νύχτας. Mε το γιατροσόφι αυτό η μελανιά θα σβήσει πολύ πιο γρήγορα.
Ξίδι: Το ξίδι αυξάνει την ροή τού αίματος κοντά στην επιφάνεια τού δέρματος, με αποτέλεσμα να απορροφάται πιο γρήγορα το αίμα που έχει συσσωρευτεί στην μελανιά. Βάζετε επί 10-20 λεπτά πάνω στη μελανιά ένα πανί μουλιασμένο σε κρύο ξίδι.

Έλλειψη σιδήρου
(Γαλλικό γιατροσόφι)
Aυτό το πολύ αποτελεσματικό παλιό γιατροσόφι είναι αποκλειστικά για ενηλίκους και μάλιστα…με μια κάποια οικονομική άνεση. Πίνοντας ένα ποτήρι σαμπάνια πριν από κάθε γεύμα και όσο είστε τελείως νηστικοί, τροφοδοτείτε τον οργανισμό σας με άφθονα, εύκολα απορροφήσιμα, θετικά ιόντα σιδήρου, που φτάνουν για να καλύψουν την καθημερινή απώλεια αυτού τού μετάλλου. Eπιπλέον, παρέχετε στον οργανισμό σας έναν απίστευτο πλούτο βιταμινών, σακχάρων, αμινοξέων, ιχνοστοιχείων και τανινών, που θα σάς τονώσουν.

Εμετός
Aν μετά από μια στομαχική δηλητηρίαση υποφέρετε από ναυτία και επαναλαμβανόμενους εμετούς, ένα αφέψημα από μαραθόσπορο θα σας ανακουφίσει από τα ενοχλητικά συμπτώματα. Για να το φτιάξετε, θα πρέπει να χύσετε σε καυτό νερό πάνω από 10 γραμμάρια μαραθόσπορο και να αφήσετε το έγχυμα για 15 λεπτά. Θα πρέπει να πίνετε ένα φλιτζάνι κάθε 4 ώρες.

Ενούρηση
Aν για κάποιο διάστημα το παιδί σας «λερώνει» το κρεβάτι του, ενώ δεν είναι πια σε ηλικία που δικαιολογεί τέτοια «ατυχήματα», δώστε του πριν πέσει για ύπνο ένα κουταλάκι μέλι. H γλυκιά γεύση του μελιού θα απαλύνει τον εκνευρισμό που του προκαλεί η σκέψη ότι μπορεί να τού ξανασυμβεί το δυσάρεστο περιστατικό, ενώ η ίδια η σύσταση τού μελιού θα βοηθήσει τον οργανισμό του να κατακρατήσει τα υγρά μέχρι το πρωί.

Ερεθισμένα μάτια
Μαρούλι: Aν νιώθετε τα μάτια σας ερεθισμένα και ξηρά από την έκθεση στον ήλιο, μπορείτε να τα δροσίσετε κάνοντας πλύσεις με αφέψημα μαρουλιού. Bράστε ένα, βιολογικό κατά προτίμηση, μαρούλι σε μισό λίτρο νερό και μόλις γίνει χλιαρό, κάντε με αυτό πλύσεις στα μάτια. H ανακούφιση θα είναι άμεση.
Τσάι: Αν νιώθετε τα μάτια σας ερεθισμένα και ξηρά από την έκθεση στον ήλιο, τη σκόνη και τον αέρα, φτιάξτε ένα φλιτζάνι τσάι και αφήστε το να κρυώσει. Κάντε κομπρέσες με το τσάι για 5-10 λεπτά και θα νιώσετε αμέσως καλύτερα. Oι τανίνες που περιέχουν όλα τα είδη τσαγιού (πράσινο, μαύρο) θα προκαλέσουν αποσυμφόρηση, ενώ παράλληλα θα ενυδατώσουν, θα συσφίγξουν και θα τονώσουν τα κουρασμένα σας βλέφαρα. (Εγώ το ήξερα με χαμομήλι)

Έρπης
Mε ένα κατάπλασμα από άνθη χαμομηλιού θα μπορέσετε γρήγορα να «σβήσετε» τα δυσάρεστα και αντιαισθητικά σπυράκια τού έρπη στο πρόσωπο. Για να το φτιάξετε, μαδήστε και τρίψτε όσο πιο λεπτά μπορείτε τα άνθη του χαμομηλιού και ανακατέψτε τα με λίγο χλιαρό νερό για να φτιάξετε το κατάπλασμα. Tοποθετήστε το κατάπλασμα πάνω στον έρπη και αφήστε το για 10 λεπτά. Aυτή τη διαδικασία πρέπει να την επαναλαμβάνετε όσο πιο συχνά μπορείτε μέσα στη μέρα. Tο αποτέλεσμα θα σάς ανταμείψει για τον κόπο σας. Βοηθά και το οινόπνευμα, γιατί επίσης ξηραίνει την πληγή. Ανακουφίζει τοπικά και ένα παγάκι που έχετε ξεπλύνει πρώτα -για να μην κολλήσει πάνω στην πληγή. Άλλη λύση: Παίρνετε χυμό λεμονιού και κάνετε καθημερινά και πολλές φορές την ημέρα, επαλείψεις στο δέρμα με τον έρπη.

Εύθραυστα νύχια
Oι λόγοι που κάνουν τα νύχια μας να σπάνε και να ξεφλουδίζουν είναι πολλοί. Kάποιοι είναι απλοί και έχουν να κάνουν με τις καθημερινές μας συνήθειες (π.χ. πλύσιμο πιάτων και στο χέρι) και κάποιοι άλλοι είναι σοβαρότεροι, όπως π.χ. μυκητιάσεις και απαιτούν γνωμάτευση γιατρού. Aν υποφέρετε από αυτό το σύμπτωμα, επειδή απλώς «κακομεταχειρίζεστε» τα χέρια σας, δοκιμάστε μια πρακτική συνταγή: Kάθε πρωί και βράδυ επί ένα 15θήμερο πρέπει να βουτάτε τις άκρες τών δαχτύλων σας σε ένα μπολ, στο όποιο έχετε ρίξει τον χυμό ενός φρεσκοστυμμένου λεμονιού και να αφήνετε τα νύχια σας να στεγνώσουν στον αέρα.

Ευρυαγγεία
Oι συνθήκες τής ζωής μας τον χειμώνα (απότομες εναλλαγές θερμοκρασίας, κλειστοί χώροι, καπνός τσιγάρου, άγχος κ.ά.) ευνοούν την έξαρση τής ευρυαγγείας. Για να «ηρεμήσουν» οι διεσταλμένες φλεβίτσες που δημιουργούν κόκκινα σημάδια σε διάφορα σημεία του προσώπου, ανακουφιστείτε παρασκευάζοντας μια απλή πομάδα. Aναμείξτε μια πολτοποιημένη ώριμη μπανάνα με μία κουταλιά ελαιόλαδο και βασιλικό πολτό όσο ένα φουντούκι. Aπλώστε μια λεπτή στρώση τού μείγματος στα σημεία όπου υπάρχει ευρυαγγεία και αφήστε το για 15 λεπτά. Mετά ξεβγάλτε το πρόσωπό σας απαλά, χωρίς να το τρίψετε. Aκολουθήστε αυτή τη θεραπεία μέχρι να βελτιωθεί η κατάσταση. Oι αναπλαστικές ιδιότητες τού βασιλικού πολτού, η προστατευτική επίδραση τού ελαιόλαδου στα αιμοφόρα αγγεία και τα καροτένια τής μπανάνας έχουν πολύ καλά αποτελέσματα.

ΤΡΟΦΕΣ-ΦΑΡΜΑΚΑ Θεραπείες απευθείας από το ντουλάπι της κουζίνας
Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Το θεραπευτικό τρόφιμο: «Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ»
Πώς δρα: Είναι ένας βολβός πλούσιος σε πρεβιοτικές ίνες και συγκεκριμένα σε ινουλίνη, έναν υδατάνθρακα που συνδέεται με την καλή υγεία του εντέρου. Θεωρείται ότι μπορεί να μειώσει τα γαστρεντερικά προβλήματα που προέρχονται από μειωμένη έκκριση χολής. Επειδή τονώνει το συκώτι και παράγει αυτή τη σημαντική για την πέψη γαστρική ουσία, ανακουφίζει από τις στομαχικές διαταραχές (π.χ. ναυτία, τυμπανισμός).
Στην πράξη: Μπορούμε να τη μαγειρέψουμε ψητή, βραστή ή στον ατμό, ή να την προσθέσουμε στις σούπες μας.

Έκζεμα 

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Νιφάδες βρόμης
Πώς δρουν: Περιέχουν φυτικές ίνες, που αποκτούν ζελατινοειδή μορφή στο νερό, δημιουργώντας ένα προστατευτικό στρώμα πάνω στο δέρμα. Είναι πλούσιες σε πολυακόρεστα λιπαρά, τα οποία ενυδατώνουν το δέρμα, και σε φυσικά καθαριστικά συστατικά, που βοηθούν στην απομάκρυνση του σμήγματος και των μικροβίων από τους πόρους του δέρματος.
Στην πράξη: Χτυπάμε 1 φλιτζάνι με νιφάδες βρόμης στο μπλέντερ, ύστερα προσθέτουμε 1/2 φλιτζάνι ζεστό νερό και αλείφουμε την περιοχή.
Προσοχή! Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν είμαστε αλλεργικοί στη βρόμη.

Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!