Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Στρες. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Στρες. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
στρες 68596656+54
Το συνεχές στρες για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να προκαλέσει φυσική δυσανεξία στο στομάχι ή σταέντερα και πόνους στην πλάτη, άσθμα, ερεθισμούς στοδέρμα και πονοκεφάλους, ανακοίνωσε η επαγγελματική ένωση Γερμανών ψυχιάτρων.
Εάν δεν υπάρχει κάποια νοσογόνος αιτία για το πρόβλημα, οι ασθενείς πρέπει να βρουν τί είναι αυτό που στη ζωή τους δημιουργεί τόσο έντονη πίεση και τί μπορούν να κάνουν για να αλλάξουν την κατάσταση. Εάν μόνο αυτό δεν μπορεί να τους βοηθήσει, η ψυχοθεραπεία ίσως να είναι μια λύση.
Το στρες ίσως να είναι η συνέπεια απαιτήσεων ή ρήξεων με συναδέλφους ή προϊσταμένους στο χώρο δουλειάς ή προκύπτει από προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις.
Στοιχεία καταδεικνύουν ότι περισσότερο από το 1/3 των ανθρώπων έχουν καταφύγει στο γιατρό παραπονούμενοι με τα παραπάνω συμπτώματα τα οποία οφείλονται σε ψυχοσωματικές ασθένειες.
Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης
Μια νέα μάστιγα, που λέγεται σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης, συμβαίνει στους διαδρόμους των γραφείων. Και παρ΄ όλο που δεν είναι ευρέως γνωστό στη χώρα μας, βασανίζει όλο και μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων. Οι Έλληνες μάλιστα κατέχουν μία αρνητική πρωτιά, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ένας στους τέσσερις δηλώνει ότι το στρες και η οξυθυμία που αισθάνεται είναι «απόκτημα» της επαγγελματικής του πορείας.
Ο μεγάλος όγκος δουλειάς, η μη αναγνώριση των επαγγελματικών προσπαθειών, αλλά και οι χαμηλότερες αποδοχές συγκριτικά με τα όσα προσφέρει ο εργαζόμενος, είναι από τους βασικούς λόγους που οδηγούν τους υπαλλήλους σε μία τέτοια κατάσταση. «Δεν είναι ένα αθώο προβληματάκι που αρχίζει το πρωί της Δευτέρας και τελειώνει την Παρασκευή.
Πρόκειται για μια εξάντληση που αυξάνεται σταδιακά και προκαλεί μακροχρόνια προβλήματα στον εργαζόμενο», υπογραμμίζουν οι ειδικοί. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Να εμφανίζονται συμπτώματα όχι μόνο ψυχολογικά αλλά και σωματικά, καθώς και προβλήματα συμπεριφοράς.
Μέσω ερευνητικών προγραμμάτων που διεξάγονται παρατηρείται ότι περίπου το 10% των εργαζομένων είναι ήδη σε burnout κατάσταση και ένα αντίστοιχο ποσοστό ετοιμάζεται να το πάθει.
Οι επαγγελματίες οι οποίοι σύμφωνα με τους συμβούλους ψυχικής υγείας φαίνεται να επηρεάζονται πιο συχνά από το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης, είναι αυτοί που έρχονται σε άμεση επαφή με κόσμο, όπως είναι οι ειδικότητες των επαγγελμάτων υγείας.
Παράλληλα, πλήττονται και επαγγελματίες οι οποίοι εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες που είναι συχνά απρόσωπες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι υπάλληλοι δεν βλέπουν άμεσα την προσπάθειά τους να αναγνωρίζεται.
Όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, ευθύνη για το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης έχουν και οι εργοδότες. Και θα πρέπει να φροντίσουν να μην “καίνε” τους εργαζόμενους καθώς μία τέτοια εξέλιξη δεν θα έχει επιπτώσεις μόνο στους υπαλλήλους αλλά και στην πορεία της ίδιας της εταιρείας, καθώς εκείνοι δεν θα μπορούν να αποδώσουν, σημειώνουν οι ειδικοί.
Στρες
Η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στις αναπτυγμένες χώρες, έχουν αποδεχθεί το στρες ως αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας τους. Για παράδειγμα στις Η.Π.Α. εκτιμάται ότι καθημερινά απουσιάζουν από την εργασία τους ένα εκατομμύριο Αμερικανοί, λόγω του στρες. Την προηγούμενη δεκαετία υπήρξε εκρηκτική ανάπτυξη ειδικοτήτων με σκοπό να βοηθούν τους ανθρώπους στη διαχείριση ή έλεγχο του στρες.
Εάν ζητήσουμε από δέκα ανθρώπους να μας καθορίσουν τι σημαίνει στρες γι’ αυτούς, θα πάρουμε δέκα διαφορετικές απαντήσεις. Ο λόγος είναι ότι κάτι, που προκαλεί στρες σε κάποιον, σ’ έναν άλλον άνθρωπο είναι ευχάριστό, ή τον επηρεάζει ελάχιστα, ενώ όλοι αντιδρούμε διαφορετικά κάτω από συνθήκες στρες. Βέβαια αν δεν μπορείς να το καθορίσεις, πως μπορείς να το εκτιμήσεις, και πολύ περισσότερο να το μετρήσεις.
Γενικά το στρες σχετίζεται τόσο με εξωτερικούς παράγοντες, όσο και με εσωτερικούς.
Εξωτερικοί παράγοντες είναι το φυσικό περιβάλλον, περιλαμβάνοντας και τον εργασιακό χώρο, οι σχέσεις με τους ανθρώπους, του οικογενειακού περιβάλλοντος, και τους υπόλοιπους, αλλά και όλες οι περιστάσεις που μας προκαλούν, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, καθώς και οι προσδοκίες μας σε καθημερινή βάση.
Οι εσωτερικοί παράγοντες καθορίζονται από την ικανότητα να αντιμετωπίζουμε τους εξωτερικούς παράγοντες στρες. Παράγοντες που διευκολύνουν την ικανότητα χειρισμού του στρες, περιλαμβάνουν την διατροφή, την συνολική υγεία, το επίπεδο φυσικής κατάστασης, την συναισθηματική ισορροπία, καθώς τον επαρκή ύπνο και την ικανοποιητική ξεκούραση.
Αντιμετώπιση του στρες στον εργασιακό χώρο με τα παρακάτω στάδια:
  • Συζήτηση των προβλημάτων που αυξάνουν το στρες, με τους συναδέλφους. 
  • Ανακεφαλαίωση των διαδικασιών που ισχύουν, για την αντιμετώπιση δύσκολων αποστολών. 
  • Εκτέλεση λεπτομερούς σχεδίασης, πριν την ανάληψη οποιασδήποτε αποστολής. 
  • Επιμερισμός καθηκόντων και υποχρεώσεων, στα άλλη μέλη της ομάδας/πληρώματος, έτσι ώστε να ισοκατανεμηθεί ο φόρτος εργασίας. 
  • Σχεδίαση του τρόπου αντιμετώπισης όλων εκείνων των καταστάσεων που εκτιμούνται ότι θα δημιουργήσουν προβλήματα. 
  • Καθορισμός προτεραιοτήτων, για ενέργειες ανάλογα με την κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπισθεί. 
  • Γνώση των αιτίων και παραγόντων που επιβαρύνουν το επίπεδο του στρες. 
  • Ρεαλιστική αυτοαξιολόγηση. 
  • Θετική αντιμετώπιση των διαδικασιών της επίλυσης των προβλημάτων. 
  • Καθορισμός ενός τρόπου καθημερινής ζωής που να απαγορεύει τη δημιουργία των παραγόντων που αυξάνουν το στρες. 
Αντιδράσεις του σώματος στο στρες σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία.
1. Νευρικό σύστημα. Όταν νιώθουμε στρες, ο οργανισμός ενεργοποιεί απότομα τα ενεργειακά αποθέματά του για να πολεμήσει αυτό που εκλαμβάνεται ως απειλή.
Με μια αντίδραση που αποκαλείται «πάλεψε ή φύγε», το επονομαζόμενο συμπαθητικό νευρικό σύστημα δίνει το μήνυμα στα επινεφρίδια να απελευθερώσουν αδρεναλίνη (επινεφρίνη) και κορτιζόλη, ώστε ο οργανισμός να ετοιμαστεί για να παλέψει εναντίον της δυνητικής απειλής ή να προσπαθήσει να την αποφύγει.
Πρόκειται για δύο ορμόνες, που κάνουν την καρδιά να κτυπά πιο γρήγορα, ενώ αυξάνουν την αρτηριακή πίεση, αλλάζουν την διαδικασία της πέψης και διεγείρουν τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα. Όταν περάσει η κρίση, το νευρικό σύστημα συνήθως επανέρχεται στο φυσιολογικό.
Δείτε: Κορτιζόλη, ένας αόρατος εχθρός
2. Μυοσκελετικό σύστημα. Σε συνθήκες στρες, οι μύες «τεντώνονται», δηλαδή συσπώνται. Η σύσπαση αυτή για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα μπορεί να προκαλέσει τις επονομαζόμενες κεφαλαλγίες τάσεως (είναι η πιο συχνή μορφή πονοκεφάλου),ημικρανία και διάφορα μυοσκελετικά προβλήματα (λ.χ. πόνο στην μέση).
Δείτε: Πείτε αντίο στον πονοκέφαλο: Φτιάξτε στο λεπτό, ροφήματα και γιατροσόφια που θα σας λυτρώσουν!
Αντιμετωπίστε τις ημικρανίες εναλλακτικά!
Τροφές που ανακουφίζουν από τους πόνους της μέσης!

και Πόνοι στην πλάτη και στον αυχένα – τι κάνουμε;
3. Αναπνευστικό σύστημα. Το στρες μπορεί να δυσκολέψει την αναπνοή ή να προκαλέσει ταχύπνοια, δηλαδή γρήγορη αναπνοή, η οποία με τη σειρά της οδηγεί μερικούς ανθρώπους στις κρίσεις πανικού.
Δείτε: 14 βότανα για παθήσεις του αναπνευστικού!
4. Καρδιαγγειακό σύστημα. Το οξύ στρες, δηλαδή αυτό που διαρκεί λίγο, προκαλεί αύξηση του καρδιακού παλμού και ισχυρότερες συσπάσεις του καρδιακού μυός. Επιπλέον, διαστέλλει τα αγγεία μέσω των οποίων φτάνει το αίμα από την καρδιά στους μεγάλους μύες του σώματος και στην καρδιά, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η τροφοδοσία τους με αίμα.
Τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια οξέος στρες μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς, ενώ οι συνέπειες μπορεί να φτάσουν έως και τοέμφραγμα.
Δείτε: 17 ωφέλιμες τροφές για την υγεία της καρδιάς!
5. Ενδοκρινικό σύστημα. Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση στρες, τα επινεφρίδια παράγουν κορτιζόλη και επινεφρίνη (αδρεναλίνη), τις επονομαζόμενες «ορμόνες του στρες».
Όταν συμβεί αυτό, το ήπαρ παράγει περισσότερη γλυκόζη (σάκχαρο), η οποία παρέχει στον οργανισμό την ενέργεια που χρειάζεται σε περιπτώσεις ανάγκες για την αντίδραση «πάλεψε ή φύγε» (βλ. Νευρικό σύστημα).
6. Γαστρεντερικό σύστημα. Το στρες μπορεί να μας κάνει να τρώμε περισσότερο ή λιγότερο απ’ όσο συνήθως. Εάν ένας άνθρωπος αυξήσει την τροφή που καταναλώνει, αλλάξει διατροφικές συνήθειες, αυξήσει την χρήση αλκοόλ ή καπνίζει περισσότερο λόγω στρες, μπορεί να αναπτύξει «καούρες» (ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση).
Το στομάχι από την πλευρά του μπορεί να αντιδράσει με αίσθημα σφιξίματος ή ακόμα και με ναυτία ή έμετο. Πολλοί άνθρωποι, τέλος, εκδηλώνουν δυσκοιλιότητα ή διάρροια σε περιόδους στρες, επειδή μπορεί να επηρεαστεί η πέψη και ο τρόπος απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών.
7. Σύστημα αναπαραγωγής. Στις γυναίκες, το στρες μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του εμμήνου κύκλου, διακοπή της εμμήνου ρύσεως ή πόνο στην διάρκεια της περιόδου. Μπορεί επίσης να ελαττώσει την ερωτική επιθυμία.
Στους άνδρες, η υπερπαραγωγή κορτιζόλης λόγω στρες μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογική λειτουργία του συστήματος αναπαραγωγής. Αν το στρες είναι χρόνιο, μπορεί να διαταραχθούν τα επίπεδα τεστοστερόνης και η παραγωγή σπερματοζωαρίων, με συνέπεια την υπογονιμότητα.
Τα συμπτώματα που προκαλούνται από το χρόνιο στρες, περιπλέκονται από άλλα προβλήματα (ανορεξία ή υπερφαγία, κακός ύπνος), με σοβαρές συνέπειες για την υγεία.
Τι πρέπει να κάνετε;
Συνήθως είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν τα συμπτώματα του στρες με τεχνικές χαλάρωσης, καλύτερο χειρισμό του χρόνου, αποφυγή καταστάσεων που δημιουργούν στρες και περισσότερη σωματική άσκηση.
Η οικογενειακή υποστήριξη, η βοήθεια και συμπαράσταση από φίλους, η αποφυγή κακών συνηθειών όπως το κάπνισμα και το ποτό, η υγιεινή διατροφή, έχουν επίσης καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή αντιμετώπιση του στρες.
Σαν πρώτη βοήθεια κάντε τα εξής:
1.Χαλαρώστε από την ένταση
2.Αντιμετωπίστε κατευθείαν το αγχογόνο ερέθισμα και μην το αποφεύγετε και
3. Ελέγξτε τις δυσάρεστες σκέψεις
Εάν όμως τα συμπτώματα είναι σοβαρά, χρειάζεται ιατρική βοήθεια τόσο για την αναγνώριση των πηγών του στρες αλλά και για την ανεύρεση του καλύτερου τρόπου αντιμετώπισης του.
Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς 
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II
Ειδικός στα Χρόνια Νοσήματα και στις Διαταραχές του Μεταβολισμού
Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine
Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης

Είναι εύκολο να παρατηρήσει κανείς ότι η προδιάθεση να αρρωστήσουμε αυξάνει σημαντικά μετά από περιόδους στρες.

Όσο πιο έντονο το στρες και όσο μεγαλύτερη η διάρκεια του τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα να νοσήσουμε.
Σύμφωνα με το CDC (Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ) πάνω από το 90% των επισκέψεων σε γιατρούς στις ΗΠΑ οφείλονται σε νοσήματα που σχετίζονται με το στρες!

Είναι λοιπόν φυσικό να γεννιούνται τα κάτωθι ερωτήματα:

  • Πως συμβαίνει αυτό; 
  • Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που εμπλέκονται και 
  • Τι μπορούμε να κάνουμε γι αυτό; 
Τι είναι στ' αλήθεια το Στρες;
Η έννοια του στρες είναι κυρίως συνδεδεμένη με το ψυχολογικό στρες.
Η αλήθεια όμως είναι ότι οτιδήποτε τείνει να απειλήσει την επιβίωση μας είναι στρες.
Στρες είναι η απάντηση του οργανισμού σε μια δύσκολη κατάσταση.

Μια απειλή για την επιβίωση μπορεί να είναι:

  • Είτε πραγματική: όπως η έκθεση στο κρύο, η σωματική κόπωση, η έλλειψη τροφής, μια κάκωση ή κάποιος άλλος άμεσος και πραγματικός κίνδυνος για τη ζωή μας.
  • Είτε φαινομενική: φοβόμαστε ότι θα πεινάσουμε στο μέλλον, ότι θα μας απολύσουν από τη δουλειά μας, ότι δεν θα τα καταφέρουμε σε κάτι που θεωρούμε σημαντικό, ή βιώνουμε ένα πρόβλημα στη ζωή ως άμεση απειλή για την επιβίωση. 
Είτε λοιπόν απειλούμαστε πραγματικά είτε νομίζουμε ότι απειλούμαστε, ενεργοποιούνται στο σώμα μας μηχανισμοί που προσπαθούν να αυξήσουν την πιθανότητα επιβίωσης.

Το Στρες της Ζωής
Ο ενδοκρινολόγος Hans Selye θεωρείται ως ο πρώτος που περιέγραψε το βιολογικό στρες. Το 1956 εξέδωσε το βιβλίο το “Το Στρες της Ζωής” όπου περιέγραψε τους ορμονικούς μηχανισμούς του στρες.


Κατά την διάρκεια των πειραμάτων του ο Selye έκανε εγχύσεις από εκχυλίσματα οργάνων σε ποντίκια. Ανακάλυψε ότι η κάθε έγχυση προκαλούσε αλλαγές στις ορμονικές λειτουργίες των συγκεκριμένων ποντικιών.
Αρχικά νόμιζε ότι ανακάλυψε μια νέα ορμόνη, στη συνέχεια όμως παρατήρησε ότι η έγχυση οποιουδήποτε τοξικού παράγοντα προκαλούσε πάντα την ίδια αντίδραση, ανεξάρτητα από το είδος εκχυλίσματος που χρησιμοποιούσε. Εντόπισε ότι εμφανίζονταν οίδημα (πρήξιμο, φλεγμονή) στα επινεφρίδια, ατροφία του θύμου αδένα και έλκος στο δωδεκαδάκτυλο και στο στομάχι. Αυτή η ανακάλυψη μαζί με την παρατήρηση ότι ασθενείς με διαφορετικά νοσήματα παρουσιάζουν κοινά συμπτώματα τον οδήγησαν στην διατύπωση του όρου Στρες ως νοσογόνου παράγοντα. Σήμερα ο όρος Στρες έχει εισηχθεί στην πλειοψηφία των γλωσσών του κόσμου.

Στρες και Νόσος
Το έργο του Selye είναι ιστορικής σημασίας για την ιατρική γιατί μας επέτρεψε να κατανοήσουμε τον βασικό ορμονικό μηχανισμό πίσω από κάθε χρόνιο ή οξύ νόσημα.
Ας δούμε όμως πως αυτό εφαρμόζεται στην πράξη. Πολλές φορές παρατηρούμε τους γονείς να προστατεύουν τα παιδιά από την κατανάλωση πολύ παγωμένου νερού ή αναψυκτικών για να μην κρυολογήσουν. Η έκθεση σε πολύ παγωμένα υγρά είναι στρεσογόνος παράγοντας για τις ανώτερες αναπνευστικές οδούς. Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας μπορεί να ερεθίσει τον φάρυγγα ή τις αμυγδαλές μας με αποτέλεσμα να αρρωστήσουμε.
Αν εκθέσουμε για παράδειγμα ολόκληρο το σώμα μας στο κρύο για μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς την κατάλληλη προστασία, υπάρχει περίπτωση να αναπτύξουμε πυρετό ή και πνευμονία.
Ένα άλλο παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η μεταφορά ενός μεγάλου βάρους, το στρες αφορά στη μέση μας σε αυτή την περίπτωση και έτσι να εμφανίσουμε άλγος στην οσφύ (μέση), οσφυαλγία.
Παρότι τα παραπάνω παραδείγματα ισχύουν και τα έχουμε κάποια στιγμή παρατηρήσει όλοι, είτε στον εαυτό μας είτε σε άλλους, έχουμε επίσης παρατηρήσει ότι δεν αρρωσταίνουμε κάθε φορά που συμβαίνει κάτι παρόμοιο και ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι πιο ανθεκτικοί σε σχέση με κάποιους άλλους ή και το αντίστροφο.

Σε πρόσφατη έρευνα που ανακοινώθηκε από την Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS) οι ερευνητές μελέτησαν δύο ομάδες ατόμων που εκτέθηκαν εθελοντικά σε ιούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα (ρινοιούς). Βρήκαν ότι η ομάδα που είχε προηγουμένως εκτεθεί σε χρόνιο στρες είχε σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει φλεγμονή και να νοσήσει.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η έκθεση σε χρόνιο στρες προκαλεί αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης που με τη σειρά της επηρεάζει την ικανότητα του σώματος να ρυθμίσει την φλεγμονή.
Η αλήθεια είναι ότι στη ζωή μπορεί να εκτεθούμε σε πολλαπλά στρες. Σωματική κούραση, κακή διατροφή, ακτινοβολίες, μικροοργανισμοί και συναισθηματικές εντάσεις επικαλύπτονται μεταξύ τους ως στρεσογόνοι παράγοντες.
Η φυσική μας κατάσταση σε συνδυασμό με τα στρες που προκύπτουν ανά πάσα στιγμή συνθέτουν την τελική εικόνα της υγείας μας.


Τι μπορούμε να κάνουμε
Όσο καλύτερη η κατάσταση της υγείας μας τόσο δυσκολότερο είναι να αναπτύξουμε νόσο.
Όταν το σώμα μας λειτουργεί όσο πιο κοντά γίνεται στην ιδανική του κατάσταση τόσο πιο αποτελεσματικά μπορεί να διαχειριστεί το στρες.
Το σώμα μας για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται 5 ζωτικούς παράγοντες:

Η επάρκεια στα παραπάνω μπορεί να εξασφαλίσει μια ομαλή λειτουργία και να βελτιώσει την απάντηση στο στρες.

Μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε όλα τα παραπάνω δεδομένα. Ζούμε όμως σε ένα περιβάλλον που σταδιακά απομακρύνεται από το φυσιολογικό και τίποτα πλέον δεν είναι αυτονόητο. Είναι τόσες οι αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί σε αυτό το μικρό διάστημα που αρχίζουν να αλλοιώνουν την εικόνα του περιβάλλοντος και της τροφής μας. Όταν αλλάζει η λειτουργία του ίδιου του πλανήτη δεν μπορούμε να περιμένουμε αυτό να μας αφήσει ανεπηρέαστους.


Δείτε, όμως που οφείλετε η αλλαγή λειτουργίας του πλανήτη: Μυστικά του Εδάφους (Μέρος I)
Το ανθρώπινο σώμα είναι σχεδιασμένο να λειτουργεί σε πολύ καθορισμένες συνθήκες θερμοκρασίας, τροφής, συγκέντρωσης οξυγόνου, γεωμαγνητικής ακτινοβολίας, βαρυτικών πεδίων κ.ο.κ. Οποιεσδήποτε διαφοροποιήσεις στα παραπάνω είναι πηγή στρες και πιθανή αιτία νόσου.
  • Η άφθονη πρόσληψη νερού 
  • Η άσκηση 
  • Η κατανάλωση βιολογικών τροφών που δεν έχουν υποστεί βιομηχανική επεξεργασία, εξασφαλίζοντας υψηλή θρεπτική αξία 
  • Η κάλυψη των ελλειμμάτων σε μικροθρεπτικά συστατικά 
είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη καλής υγείας.

Δείτε: Να «τρώτε»… νερό!!


10 τρόποι να κάνετε το νερό πιο ευχάριστο αλλά και χρήσιμο για τη σιλουέτα σας! 


Και: Μύθοι και αλήθειες για τα βιολογικά προϊόντα!


Είναι σημαντικό στα παραπάνω να λάβουμε υπόψη μας και τη στάση μας προς τη ζωή. Η ψυχική μας διάθεση επηρεάζει άμεσα την λειτουργία του ενδοκρινικού μας συστήματος. Οι σκέψεις μας δημιουργούν συναισθήματα και αυτά με τη σειρά τους μεταφράζονται σε ορμονικές εκκρίσεις. Η θλίψη, ο φόβος, η οργή, η αδιαφορία η χαρά η ευθυμία προκαλούν διαφορετικές ορμονικές εκκρίσεις.

Δεν είναι βέβαια εύκολο να ελέγξουμε τα συναισθήματα μας, μπορούμε όμως πιο εύκολα να ελέγξουμε τις σκέψεις μας. Αυτά που διαβάζουμε, αυτά που ακούμε, οι άνθρωποι που επιλέγουμε να είναι στη ζωή μας επηρεάζουν αυτά που σκεφτόμαστε.
Αποφύγετε για 2 εβδομάδες οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα. Προσπαθήστε να λαμβάνετε και να μεταφέρετε καλές ειδήσεις και να εκφράζετε θετικά σχόλια. Παρατηρείστε την ψυχική σας διάθεση να αλλάζει ριζικά.

Ζούμε σε μια εποχή που άνθρωπος και η τεχνολογία μπορούν να καταστρέψουν και να βοηθήσουν σε τέτοιο βαθμό όσο ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η συνολική εικόνα στη ζωή μας και στη κοινωνία δεν είναι κάτι το ακαθόριστο, αποτελείται από τις ενέργειες του καθενός από εμάς. Δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάμε τις αλλαγές που μπορούμε να επιφέρουμε στη ζωή μας και στη ζωή των γύρω μας ξεκινώντας από αυτά που μπορούμε να επηρεάσουμε.
Δείτε π.χ.: Πώς μπορούμε να κάνουμε τα τοπία μας φαγώσιμα (Βίντεο)


Δεν έχει σημασία πόσο μικρό μπορεί να είναι αυτό που μπορείτε να βελτιώσετε.
Ξεκινήστε να κάνετε κάτι για την υγεία σας σήμερα.


ΠΗΓΕΣ
www.stress.org/americas.htm
www.usatoday.com/educate/college/firstyear/articles/20050327.htm
www.pnas.org/content/109/16/5995
healthland.time.com/2012/04/03/why-stressTop+Stories%29
en.wikipedia.org/wiki/Hans_Selye
en.wikipedia.org/wiki/Stress_(biological)

Το είδα: www.drtsoukalas.com

Το αντιστρές και η ορμονικά έξυπνη διατροφή και άσκηση αποτελούν τα δύο θεμέλια της υγείας μας. Είδαμε στα προηγούμενα άρθρα ποιες είναι οι επτά σπουδαιότερες αιτίες της γήρανσης και πως μπορούμε να τις βρούμε έγκαιρα με έξυπνες εξετάσεις και να τις αντιμετωπίσουμε με τα φυσικά όπλα αντιγήρανσης, δηλαδή τις βελτιώσεις στον τρόπο ζωής, σκέψης, διατροφής και τα φυσικά θρεπτικά θεραπευτικά.

Έτσι θα διορθωθούν οι συσσωρευμένες ελλείψεις μας σε θρεπτικά στοιχεία, κορυφαία από τα οποία είναι οι ορμόνες μας. Μόλις ανακτήσουμε τα θρεπτικά στοιχεία που μας «κλάπηκαν», ξαναρυθμιστεί το αμυντικό σύστημα και ισορροπήσουν οι ορμόνες μας, θα πάψουμε να γερνάμε πρόωρα και παθολογικά, θα μειώσουμε την πραγματική μας ηλικία και θα γερνάμε πλέον ιδανικά.

Πριν όμως αρχίσουμε όλα αυτά τα ποιοτικά άλματα για την υγεία μας, θα πρέπει πρώτα να μπουν τα δύο θεμέλια της υγείας, το αντιστρες και η ορμονικά έξυπνη διατροφή και άσκηση. Ας μιλήσουμε πρώτα για το στρες και το αντιστρες. Αν ψάχνετε να βρείτε έναν ιδανικό τρόπο για να φθείρετε τη σωματική, ψυχική και διανοητική υγεία κάποιου, αυξήστε του το στρες!

Δείτε: Υγεία, Νόσος και Στρες. Γιατί αρρωσταίνουμε και τι μπορούμε να κάνουμε για να παραμείνουμε υγιείς.

10 τρομακτικές επιπτώσεις του στρες στον οργανισμό


Τι είναι στρες; 
Οποιαδήποτε απότομη αλλαγή της ισορροπίας μέσα μας, οποιαδήποτε καταπόνηση. Δεν αφορά μόνο την ψυχή: αλλαγές στη χημεία ή στους όγκους των νερών μέσα μας προκαλούν χημικό και ωσμωτικό στρες αντίστοιχα, όμως για χάρη της απλοποίησης ας συμφωνήσουμε ότι όταν θα αναφερόμαστε στο στρες θα εννοούμε την ψυχική-ορμονική καταπόνηση.

Γιατί έβαλα μαζί ψυχή και ορμόνες; Μα, επειδή η ψυχή και το σώμα μιλάνε μεταξύ τους με τη γλώσσα των ορμονών. Δεν υπάρχει κάτι που να συμβαίνει στην ψυχική σφαίρα και να μην επηρεάζει τις ορμόνες μας. Από την άλλη, κάθε ορμονική αλλαγή έχει άμεσες συνέπειες στον ψυχισμό μας. Μπορεί οι αξίες της ζωής μας να είναι κάτι που το επιλέγουμε απόλυτα, αλλά η διάθεση, η ζωτικότητα και η ψυχική αντοχή μας καθορίζονται από τις ορμόνες μας.


Δείτε: Ψυχοσωματικά: Πονάει η ψυχή, νοσεί το σώμα!

Κάθε φορά που υποβαλλόμαστε σε στρες (κάτι που συμβαίνει και όταν στερούμαστε γεύματα), αρχίζουμε πολύ γρήγορα να παράγουμε από κάτι μικρούς αδένες πάνω από τους νεφρούς, τα επινεφρίδια, ορμόνες που λειτουργούν ως δυνάμεις αντιστρες. Οι δύο σπουδαιότερες από αυτές είναι η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη.

Υπερβολικό στρες οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή ορμονών αντιστρες. 
Τότε συμβαίνουν τα εξής: 
Η πολλή κορτιζόλη καταστρέφει τα κύτταρα της μνήμης και προκαλεί πολλαπλή αντίσταση σε όλους τους ορμονικούς υποδοχείς. Έτσι εξασθενίζεται όλη η ορμονική επικοινωνία. Επίσης, η πολλή κορτιζόλη καταστέλλει το αμυντικό μας σύστημα (κάνοντάς μας ευάλωτους στα μικρόβια και τον καρκίνο) και ωθεί προς το σακχαρώδη διαβήτη, την ινσουλινοαντίσταση, την υπέρταση και τα καρδιαγγειακά.
Επειδή τα επινεφρίδια δουλεύουν υπερωριακά για να φτιάχνουν κορτιζόλη, δεν καταφέρνουν να παράγουν τις υπόλοιπες στεροειδείς ορμόνες της ζωής, οπότε όλες αυτές οι «καλές» ορμόνες αρχίζουν να απουσιάζουν. Ο θυρεοειδής καταστέλλεται επίσης, η αυξητική ορμόνη δεν εκκρίνεται.

Αν το στρες είναι συνεχές, στο τέλος τα επινεφρίδια εξαντλούνται και δεν μπορούν πλέον να παράγουν κορτιζόλη. Χωρίς κορτιζόλη δεν υπάρχει ενέργεια στις μπαταρίες μας. Δεν έχουμε δύναμη σωματικά και ψυχικά να χειριζόμαστε όμορφα και ωραία το στρες. Γινόμαστε υποτασικοί και υπογλυκαιμικοί. Θέλουμε συνεχώς να τρώμε, κυρίως γλυκά και αλμυρά. Το αμυντικό μας σύστημα γίνεται ανεπαρκές και υπεραντιδραστικό. Αρχίζει να βλέπει τα πάντα σαν εχθρούς, ακόμα και το ίδιο το σώμα μας. Εμφανίζονται αλλεργίες, λοιμώξεις, αυτοάνοσες νόσοι (αυτοκαταστροφή), καρκίνος. Ακόμα και το δέρμα μας γεμίζει κηλίδες, ραγάδες και αποχρωματίζεται κατά τόπους. Τα μαλλιά μας πέφτουν κατά εστίες. Αποκτούμε μαύρους κύκλους στα μάτια.

Όταν εξαντληθεί η κορτιζόλη, κινητοποιείται από τα μετόπισθεν η αδρεναλίνη. Αυτήν όμως καθώς και τους φυσικούς τρόπους αντιστρές θα πραγματευτούμε στο επόμενο μέρος.

Το είδα: sites.google.com/a/drfilimon.gr