Σε εποχές κρίσης δεν πρέπει να πετάμε τίποτα. Και όταν λέμε τίποτα, εννοούμε απολύτως τίποτα…ακόμα και τις φλούδες από τα φρούτα και τα λαχανικά. Επειδή θεωρείτε ότι δεν τρώγονται, αυτό δε σημαίνει, ότι δε μπορούν να φανούν χρήσιμα. Αν είστε ακόμα δύσπιστοι, το click@Life σας προτείνει τους 14 καλύτερους τρόπους να χρησιμοποιήσετε όσα μέχρι σήμερα πετούσατε.

Στο σπίτι
Επίμονοι λεκέδες: Πριν ανοίξετε το ντουλάπι με τα καθαριστικά προϊόντα και πιάσετε στο χέρι σας το πιο αποτελεσματικό (και τοξικό συνήθως) δοκιμάστε λίγο λεμόνι. Ρίξτε λίγες σταγόνες, προσθέστε λίγο αλάτι ή μαγειρική σόδα και τρίψτε το λεκέ με τις φλούδες του λεμονιού. Προσοχή όμως με το τρίψιμο, ειδικά αν πρόκειται για ευαίσθητες επιφάνειες.
Τα κάνει αόρατα: Το παλιό, κλασικό κόλπο θα κάνει τις κούπες του καφέ σας να λαμποκοπούν. Λίγος πάγος, λίγο αλάτι, λίγες φλούδες λεμονιού μέσα στην κούπα και ένα λεπτάκι μετά οι κούπες αστράφτουν.
Καθαρίστε τον βραστήρα σας: Αντί να καθαρίζετε τον βραστήρα σας με χημικά, προσπαθήστε με μία πιο οικολογική μέθοδο, αυτή του λεμονιού. Βράστε νερό, τοποθετήστε μερικές (μέχρι πρότινος άχρηστες) φλούδες λεμονιού και αφήστε το για μία ώρα. Θυμηθείτε να το έχετε βγάλει από την πρίζα, για περισσότερη οικονομία. Ξεπλύνετε καλά και ο βραστήρας σας θα είναι πάλι σαν καινούριος. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με το θερμός σας.
Βάψτε τα υφάσματά σας: Αν έχετε βαρεθεί να βλέπετε τα ίδια υφάσματα σπίτι σας (ή αν θέλετε να αλλάξετε λίγο την γκαρνταρόμπα σας) μερικές φλούδες από ρόδι είναι η καλύτερη λύση. Χρησιμοποιήστε ένα δοχείο (το οποίο δεν βάφει και χωράει όλο το ύφασμα μέσα), γεμίστε το με ζεστό νερό και τις φλούδες του ροδιού. Σιγοβράστε το νερό και τις φλούδες την επόμενη μέρα και στη συνέχεια αφαιρέστε τες. Σιγοβράστε το υπόλοιπο μείγμα για μία ακόμα ώρα και αφήστε το ύφασμα να κρυώσει όλη τη νύχτα. Αφαιρέστε την επόμενη μέρα, ξεπλύνετε με κρύο νερό και είναι έτοιμο. Πριν επιχειρήσετε να βάψετε το αγαπημένο σας ρούχο βέβαια, κάντε μία πρόβα σε ένα παλιό ύφασμα, για κάθε ενδεχόμενο.

Στο φαγητό
Εκχυλίσματα από εσπεριδοειδή: Λεμόνια, λάιμ, πορτοκάλια ή γκρέιπφρουτ είναι ιδανικά για να φτιάξετε τη δική σας αρωματική σκόνη για μαγείρεμα. Αφαιρέστε την ψίχα και αφήστε το υπόλοιπο να στεγνώσει για τρεις ή τέσσερις μέρες. Κατόπιν, βάλτε τη στο μπλέντερ, μέχρι να γίνει σκόνη. Φυλάξτε τη σε ένα καθαρό βάζο και χρησιμοποιήστε τη για να αρωματίσετε φαγητά, γλυκά ή το …σαλόνι σας. Το μείγμα της σκόνης, που έχετε ήδη φτιάξει μπορείτε να το προσθέσετε στη ζάχαρή σας για να την αρωματίσετε.
Πιπέρι με άρωμα λεμόνι: Ανακατέψτε τη σκόνη (που από ότι καταλάβατε επείγει να τη φτιάξετε, γιατί θα σας λύσει τα χέρια) με φρέσκο πιπέρι και προσθέστε τη στα φαγητά σας για έξτρα γεύση και άρωμα.
Λάδι με εσπεριδοειδή: Κοπανήστε τις φλούδες εσπεριδοειδών (αφαιρέστε την ψίχα πρώτα) σε ένα γουδί και προσθέστε λίγο λάδι. Τοποθετήστε το σε ένα βάζο με περισσότερο λάδι και αφήστε το για έξι ώρες. Μεταφέρετε το μείγμα σε μία καθαρή γυάλα και το αρωματικό σπιτικό σας λάδι είναι έτοιμο.
Τραγανά τσιπς: Ανακατέψτε τις φλούδες από πατάτες με αρκετό χυμό λεμονιού και λάδι μέχρι να καλυφθούν τελείως. Απλώστε έπειτα τις φλούδες από τις πατάτες σε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί και μαγειρέψτε στην πιο υψηλή θερμοκρασία του φούρνου σας, για περίπου 10 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Αλατίστε και απολαύστε τα γευστικά τσιπς, που μόλις φτιάξατε. Θυμηθείτε πρώτα βέβαια, να έχετε πλύνει τις φλούδες αρκετά καλά. Και για όσους ακόμα απορούν, καλό είναι να γνωρίζετε, ότι οι φλούδες από τις πατάτες είναι εκείνες που περιέχουν τα θρεπτικά συστατικά.
Χυμός λαχανικών: Βράστε φλούδες από πατάτες, καρότα, κρεμμύδια μαζί με τα κοτσάνια από πράσα, μαϊντανό κλπ και φτιάξτε τον πιο γευστικό χυμό λαχανικών, που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στα φαγητά σας αντί για νερό. Προσθέτει περισσότερη γεύση και είναι πιο υγιεινός.
Μαλακώστε την μαύρη ζάχαρη: Αν κάθε φορά που ανοίγετε το βαζάκι της μαύρης (ή καστανής σας ζάχαρης) «παλεύετε» για μία κουταλιά, τότε μπορείτε να προσθέσετε λίγη φλούδα από λεμόνι, που θα κρατήσει την υγρασία και θα την αρωματίσει.

Ομορφιά
Μάσκα μπανάνας: Πασπαλίστε με ζάχαρη τις φλούδες από μπανάνα (από την πλευρά της σάρκας) και τρίψτε το σώμα σας απαλά. Κάντε ένα ντους για να αφαιρέσετε τα υπολείμματα και χαρείτε την απαλή σας επιδερμίδα.
Ανανεώστε το πρόσωπό σας: Για να τονώσετε το κουρασμένο δέρμα σας, τρίψτε φλούδες από πορτοκάλι ή γκρέιπφρουτ, αποφεύγοντας την περιοχή των ματιών και μετά ξεπλύνετε απαλά με χλιαρό νερό.
Ενυδάτωση: Τρίψτε το φλοιό του αβοκάντο στο πρόσωπό σας και προσφέρετέ του την πιο πλούσια ενυδάτωση.
Ανακουφίστε τα μάτια σας: Η μέθοδος με το αγγούρι στα μάτι είναι γνωστή. Πλέον, αντί να χαραμίσετε το αγγούρι, φάτε το, στη θέση του βάλτε φλούδες από πατάτες για 15 λεπτά και πείτε αντίο στα κουρασμένα μάτια.
Δείτε ακόμη: Οι φλούδες των πορτοκαλιών...

ΜΗΝ ΠΕΤΑΤΕ ΤΙΣ ΦΛΟΥΔΕΣ ΛΕΜΟΝΙΟΥ

Η θεραπευτική ιδιότητα του χυμού φλοιών καρυδιού στην κυνάγχη κατά τον Γαληνό και πειραματική επιβεβαίωση της δράσης του.

Αλλά φυσικά σκευάσματα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε:

1. Φύλλα καρυδιάς
Αυτά μαζεύονται το φθινόπωρο από τις καρυδιές και βράζονται επί ένα τέταρτο της ώρας σε νερό και σε αναλογία 15 οκάδες* νερού και μίας φύλλων. Είναι καλό για την μελίγκρα και για μερικές κάμπιες λαχανικών.
Εγώ να προσθέσω ότι το εν λόγο διάλυμα σίγουρα είναι και μυκητοκτόνο, γιατί η φλούδα και τα φύλλα της καρυδιάς έχουν και φοβερές αντιμικροβιακές ιδιότητες για τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε και να δείτε και εμπειρικά αποτελέσματα στο ακόλουθο άρθρο:Η θεραπευτική ιδιότητα του χυμού φλοιών καρυδιού στην κυνάγχη κατά τον Γαληνό και πειραματική επιβεβαίωση της δράσης του.

2. Σαμπούκος
Για την ίδια χρήση μπορείτε να μαζέψετε μια αγκαλιά φύλλων ή κλαδιών ζαμπούκου ή κουφοξυλιάς και να τα βράσετε επί μισή ώρα στο περιεχόμενο 2 κουβάδων νερού. Έπειτα χύσετε μέσα κρύο νερό ενός κουβά.΄
Γνωρίστε τον σαμπούκο και τις ιδιότητές του!

3. Ο Ελλεβόρος κοινώς σκάρφη
Από το βότανο αυτό φτιάχνεται και από τις ρίζες του μια πολύ λεπτή άσπρη σκόνη που μπορεί ανακατεμένη με 3 οκάδες αλεύρι και μία ελλεβόρο να χρησιμοποιηθεί εναντίον του τυλιγαδίου του αμπελιού, της μελίγκρας και πολλών σκουληκιών.
Επίσης χρησιμοποιείτε για ράντισμα σε αναλογία δέκα δραμιών εντός 1 ½ οκάδων νερού.
Για να φέρει αποτέλεσμα η σκόνη πρέπει να είναι της ώρας όχι παλιά.
Συνιστάτε πολύ για λαχανικά και καρπούς που πλησιάζουν την ωρίμανση, εκεί που δεν μπορούμε πια να μεταχειριστούμε το αρσενικό.

4. Από τα κωνοφόρα δέντρα και άλλα τινά
Η ριτίνη, το τερεβινθέλαιο (νέφτι) και κολοφάνιο, είναι χρησιμότατα.

Πηγή: Αι σπουδαιότεραι ασθένειαι των φυτών-Παράρτημα «Γεωργικού δελτίου» Αύγουστος 1932

Το είδα: www.ftiaxno.gr

*1 οκά = 1.280 γρ.

Στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - για το σπίτι", θα βρείτε πολλές ακόμη έξυπνες, φυσικές και οικονομικές λύσεις για διάφορα θέματα της καθημερινότητάς μας, μακρυά από τα γνωστά χημικά, αλλά εξίσου ή και περισσότερο αποτελεσματικά!!!

Ο Γαληνός (2ος αι. μ. Χ.) στο έργο του για τα φάρμακα στις τοπικές παθήσεις με τίτλο «Περί συνθέσεως φαρμάκων των κατά τόπους», (έκδ. G. C. Kuehn, Galenus Opera Omnia, τόμ. ΧΙΙ, Λειψία 1824, ανατύπωση 1997, σελ. 895 κ. εξ.), αφιερώνει το έβδομο βιβλίο του στις παθήσεις του στόματος. Παρατηρεί ότι θα πρέπει να γνωρίζει κανείς τις ιδιότητες των φαρμάκων, που χρησιμοποιεί σε κάθε πάθηση, «τη καθόλου γνώσει της δυνάμεως των φαρμάκων, οις χρήσθαι προσήκει καθ΄ έκαστον των παθών» (σελ. 895) και ακόμη σημειώνει ότι «αδύνατον γαρ εστι καλώς χρήσθαι φαρμάκω μη γινόσκοντα την δύναμιν αυτού, καθ΄ ην ενεργούν ωφελεί» (σελ. 897).

Προσθέτει ακόμη ότι θα πρέπει να γνωρίζει κανείς τα χαρακτηριστικά της φλεγμονής, ώστε να δώσει τα ανάλογα φάρμακα, «τις ουν η των φλεγμαινόντων εστί διάθεσις εγνώσθαι χρη πρότερον, ει μέλλομεν εξ αυτής ένδειξιν τινα των βοηθημάτων λήψεσθαι» (σελ. 895), τονίζοντας επί πλέον ότι η φλεγμονή γίνεται από την εισροή θερμού αίματος, «εξ επιρροής θερμού αίματος γίνεσθαι τας φλεγμονάς» (σελ. 896). Την εισροή αυτή ο γιατρός θα πρέπει να την αναστείλει, για να μην επεκταθεί σε κάποιο σημαντικό όργανο και προκαλέσει μεγάλη βλάβη, «όταν ημίν το πάν σώμα φαίνηται πληθωρικόν και κακόχυμον υπάρχον», και η αναστολή της φλεγμονής θα γίνει με τα θεραπευτικά μέσα «και γαρ φλεβοτομία και καθάρσει και κλυστήρσι και ασιτίαις» (σελ. 896).

Εάν υπάρχει περιορισμένη και όχι γενικευμένη φλεγμονή τότε θα χρησιμοποιηθούν τα τοπικά φάρμακα, «δια των τοπικών ίασις» (σελ. 896). Συγκεκριμένα στις φλεγμονές του στόματος θα χρησιμοποιηθούν τα λεγόμενα «στοματικά φάρμακα», τα οποία χαρακτηρίζεται ως εξής: «καλείται μεν ιδίως στοματικά τα προς σταφυλάς παρίσθμια και πάσας τας εν τω στόματι γινομένας εξαίφνης φλεγμονάς αρμόττοντα», (σελ. 928). Επισημαίνει ότι πολλά τέτοια φάρμακα έχουν παρασκευασθεί από τους ιατρούς, αναγράφοντας στη συνέχεια μερικές συνθέσεις από τους σημαντικούς εξ αυτών «εγώ δε κανταύθα των ενδόξων μνημονεύσω», όπως των Ανδρομάχου, Ηρα, Αρχιγένους, Κρίτωνος, Ασκληπιάδου, Μενεκράτους.

Ο Γαληνός τονίζει ότι ο βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητος είναι διαφορετικός στην υφή από εκείνη του δέρματος «αραιοτέραν είναι και μαλακωτέραν την επιφάνειαν του κατά το στόμα χιτώνος» (σελ. 898), και γι΄ αυτό συνιστά να μην είναι ερεθιστικά τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στις παθήσεις του στόματος. Επί πλέον προσθέτει ότι ο ασθενής αισθάνεται στο στόμα την γεύση των φαρμάκων, ενώ δεν υπάρχει η κατάσταση αυτή στα φάρμακα του δέρματος «της τε γαρ αηδίας των προσαγομένων αισθάνεται φαρμάκων». Ακόμη τονίζει ότι η στοματική κοιλότητα στη συνέχεια έχει «δύο πόρους», που οδηγούν ο ένας στον στόμαχο και ο άλλος στον πνεύμονα, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος τα φάρμακα, που χορηγούνται να εισρεύσουν σ΄ αυτά, «καταρρυήναι τι δύναται των στοματικών φαρμάκων» (σελ. 898).

Ο Γαληνός παραθέτει σχετικά φάρμακα για τις παθήσεις του στόματος, όπως το «δια χυλού των συκαμίνων»[1] μετά μέλιτος (σελ. 900 κ. εξ.), στο οποίο παρασκεύασμα έβαζαν κρόκο, σμύρνα[2] ή χυλό όμφακος, ρου κ.ά. και καταθέτει το δικό του φάρμακο «ούτως ουν καγώ το δια του χυλού των χλωρών καρύων[3] εσκεύασα φάρμακον» (σελ. 904). Στη συνέχεια γράφει ότι όταν την πρώτη φορά επέστρεψε από την Αλεξάνδρεια στην πατρίδα του την Πέργαμο, «εγώ δ' ότε πρώτον εκ της Αλεξανδρείας επανήλθον εις την πατρίδα», καθώς πήγαινε σε ένα αγρό συνάντησε έναν κηπουρό με έντονη φλεγμονή του λαιμού, «υπό τε σταφυλής και παρισθμίων και αντιάδων πνιγόμενον», ο οποίος χρησιμοποιούσε φάρμακο για στοματικές πλύσεις «διακλύσματι μελικράτων[4], ρόδων ενεψημένων εν αυτώ», χωρίς όμως θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Ο Γαληνός σκέφθηκε να χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά τον χυμό από τους φλοιούς των καρυδιών, ως φάρμακο για πλύσεις σε αυτές τις φλεγμονές της στοματικής κοιλότητος. Μάλιστα τονίζει ότι τη χρήση αυτή δεν την είδε σε κάποιον από τους δασκάλους του, ούτε γραμμένο κάπου, «ούτε ιδών τινα των διδασκάλων ούτε γεγραμμένον ευρών» (σελ. 904). Το σκεπτικό του Γαληνού ήταν ότι αφού οι ουσίες του χυλού των φλοιών των καρυδιών διαπερνούν το δέρμα και εισέρχονται βαθιά στα χέρια και το βάψιμο τους δεν εξαλείφεται εύκολα, «όπως αι χείρες βάπτονται των λεπιζόντων τα κάρυα τα χλωρά», τότε η λεπτόρρευστη αυτή ουσία θα εισχωρήσει στη φλεγμονή των αμυγδαλών και θα θεραπεύσει τον ασθενή. Τον χυμό αυτό, αφού πρώτα τον ανέμιξε με ίδια ποσότητα μέλιτος για να έχει ευχάριστο γεύση και το συμπύκνωσε θερμαινόμενο «μέχρι συστάσεως μελιτώδους, τον έδωσε στον ασθενή να κάνει γαργαρισμούς (σελ. 906). Ο Γαληνός παρατήρησε ότι γρήγορα ο κηπουρός θεραπεύτηκε από την φλεγμονή και στη συνέχεια δοκίμασε το φάρμακο αυτό σε πολλούς ακόμη ασθενείς, «θεασάμενος δε ταχίστην την ωφέλειαν ακολουθούσαν αυτώ (τον κηπουρό), βέλτιον ηγησάμην επί πολλών πειραθήναι» (σελ. 906), ακόμη τον χρησιμοποίησε και σε παιδιά «παιδίοις τε χρήσιμον» (σελ. 907). Μάλιστα παρατηρεί ότι το φάρμακό του αυτό για τις φλεγμονές της στοματικής κοιλότητος είναι πιο αποτελεσματικό από εκείνα με τον χυλό μούρων ή βατομούρων (σελ. 908).

Διαβάζοντας το κεφάλαιο αυτό στο σχετικό έργο των Απάντων του Γαληνού και την ακολουθούμενη θεραπευτική του αγωγή, σκεφθήκαμε να διαπιστώσουμε σε αποικίες μικροβίων τυχόν επίδρασή του χυμού των φλοιών των καρυδιών, που είχε συλλεχθεί μετά τη σχετική επεξεργασία τους σε φαρμακευτικό ιγδίο. Σε συνεργασία με τον ιατρό μικροβιολόγο κ. Βασ. Παπανδρέου (Φειδιππίδου 53, Αθήνα) σε 10 τρυβλία, όπου είχαν αναπτυχθεί αποικίες χρυσίζοντος σταφυλοκοκόκκου (4) και αποικίες κολοβακτηριδίου (6) ενσταλάχθηκε σταγόνα από τον χυμό φλοιών καρυδιών, που είχε ΡΗ αλκαλικό, ενώ σε άλλη θέση για σύγκριση τέθηκε σταγόνα φυσιολογικού ορού και σε άλλη δίσκος του Augmentin. Παρατηρήθηκε καταστροφή των μικροβίων τόσο στην περιοχή του εξεταζομένου υγρού εκ των φλοιών καρυδιών, όσο και σε εκείνη του Augmentin, ενώ στην περιοχή του φυσιολογικού ορού ουδεμία υπήρξε μεταβολή (βλ. σχετική εικόνα).

Συμπερασματικά μπορεί να λεχθεί ότι ο Γαληνός για τη θεραπεία λοίμωξης των αμυγδαλών και γενικότερα των παρισθμίων χρησιμοποίησε με επιτυχία για πρώτη φορά τον χυμό από φλοιούς καρυδιών, ο οποίος διαπιστώνεται ότι έχει και αντιμικροβιακές ουσίες[5], όπως δείχνουν τα σχετικά αποτελέσματα σε αποικίες μικροβίων.

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Ο Διοσκουρίδης, Περί ύλης ιατρικής, Ι, 126, σημειώνει ότι ο χυλός του καρπού «μιγέντος δε αυτώ ολίγου μέλιτος ποεί προς ρεύματα και νομάς και παρίσθμια φλεγμαίνοντα». Μάλιστα προστίθεται ότι «επιτείνεται δε και η δύναμις αυτού παραμιγείσης στυπτηρίας σχιστής και κηκίδος και κυπέρου και σμύρνης και κρόκου, έτι δε και μυρίκης καρπού και ίριδος και λιβανωτού». Pedanii Dioscuridis Anazarbei, De materia medica libri quinque, έκδ. Max Wellmann, ed. 3, Weidemann, Hldesheim, 1999, τόμ. 1, σελ. 115.

[2] Για τις ιδιότητες του κρόκου και της σμύρνας ο Γαληνός γράφει στο «Περί της των απλών φαρμάκων κράσεως και δυνάμεως Βιβλίον Η΄», έκδ. G.C. Kuehn, Galenus Opera Omnia, ανατύπωση Georg Olms Verlag, Hildeshein, Zurich, New York 1997, τόμ. 12, σελ. 48 και 127. Βλ. επίσης Διοσκουρίδου, Περί ύλης ιατρικής, ό. π., Ι, 26 και 64 αντίστοιχα.

[3] «Περί καρύων» ο Γαληνός γράφει και στο έργο του «Περί της των απλών φαρμάκων κράσεως και δυνάμεως Βιβλίον Η΄», στο οποίο σημειώνει την δική του πρακτική για τα φλούδια των καρυδιών «ημείς δε και εθλίβοντες αυτά και τον χυλόν ομοίως τω των μόρων τε και βάτων έψοντες συν μέλι στοματικώ χρώμεθα φαρμάκω, κι προς τάλλα πάντα, προς άπερ αρμόττουσιν οι προειρημένοι χυλοί», (G.C. Kuehn, τόμ. 12, σελ. 13-14).

[4] Διάκλυσμα = υγρό για πλύσεις στόματος, μελίκρατον=μέλι με νερό.

[5] Τις αντιμικροβιακές ιδιότητες των φλοιών του καρυδιού επιβεβαίωσε σε προσωπική επικοινωνία ο ομ. Καθηγητής της Φαρμακογνωσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σκ. Φιλιάνος.

Σε συνεργασία με την Αλ. Οικονομοπούλου
Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο
Αθήνα, Μάιος 2006

Το είδα: www.karaberopoulos.gr