Αναισθητικό τζελ αντί οδοντιατρικών ενέσεων
Βασίζεται στις ουσίες ενός φυτού που ενδημεί στο Περού
To φυτό Acmella oleracea έχει εξαιρετικές αναλγητικές ιδιότητες και αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη ενός αναισθητικού τζελ

Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ υποστηρίζει ότι οι αναλγητικές ιδιότητες του φυτού Acmella oleracea που απαντάται στα τροπικά δάση του Περού μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία ενός τζελ που θα χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική καταργώντας τις αναισθητικές ενέσεις.

Το θαυματουργό φυτό
Η καθηγήτρια Φρανσουά Μπιρμπίρα Φρίντμαν ήταν το 1975 ο πρώτος μη ιθαγενής που έγινε δεκτός από τη φυλή Keshwa Lamas, μια από τις πιο απομονωμένες και «κλειστές» κοινότητες των δασών του Αμαζονίου. Στο διάστημα αυτών των 35 ετών η Φρίντμαν έζησε για μεγάλα χρονικά διαστήματα με τους Keshwa Lamas. Όπως αναφέρει, τις ιδιότητες του φυτού τις διαπίστωσε από τις πρώτες κιόλας μέρες της διαβίωσης της με τους ιθαγενείς. Ενώ εξερευνούσε μαζί με μέλη της φυλής ένα τροπικό δάσος αισθάνθηκε έντονο πόνο στον φρονιμίτη.

Οταν το κατάλαβαν οι ιθαγενείς σταμάτησαν την πεζοπορία, έφτιαξαν έναν σβώλο από φυτά και είπαν στη Φρίντμαν να τον δαγκώσει. Εκείνη ακολούθησε τις οδηγίες και όπως είδε, ο πόνος εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα. Παρότι επανήλθε λίγες ώρες μετά, οι ιθαγενείς είχαν φροντίσει να πάρουν μαζί τους τον σβώλο και έτσι η Φρίντμαν συνέχισε απρόσκοπτα την εξερεύνηση μαζί τους.
Το Acmella oleracea και οι αναλγητικές του ιδιότητες ήταν γνωστές εδώ και αιώνες στις τοπικές φυλές αλλά και στους Ινκας που το χρησιμοποιούσαν για τον πονόδοντο, για αποστήματα, για τον έρπητα αλλά και για τον καθαρισμό των δοντιών.

Το τζελ
Η Φρίντμαν που είναι επικεφαλής της εταιρίας Ampika Ltd (αποτελεί τμήμα της Cambridge Enterprise, του τεχνοβλαστού που έχει δημιουργήσει το πανεπιστήμιο) αποφάσισε να διερευνήσει την πιθανότητα να δημιουργηθεί ένα αναλγητικό προϊόν μαζικής παραγωγής με βάση το Acmella oleracea.
Σύμφωνα με τη Φρίντμαν, το φυτό διαθέτει ουσίες που μπλοκάρουν τις νευρικές απολήξεις και κατ’ επέκταση τον πόνο. Οι ερευνητές της εταιρίας δημιούργησαν ένα τζελ και στις πρώιμες κλινικές δοκιμές που έγιναν με αυτό διαπιστώθηκε ότι η αναλγητική του δράση έχει διάρκεια περίπου μιας ώρας ενώ παράλληλα δεν συνδέεται με παρενέργειες.

Οπως είναι ευνόητο η χρήση ενός αναισθητικού τζελ αντί μιας ένεσης θα βοηθήσει τα μέγιστα τους οδοντιάτρους ειδικά όταν έχουν απέναντί τους ασθενείς που φοβούνται τις ενέσεις. Επιπλέον το τζελ έρχεται ως ένα φυσικό προϊόν εναλλακτικό στα συνθετικά αναλγητικά όπως τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (NSAIDs). Σύμφωνα με τα στελέχη της Ampika αν το τζελ περάσει επιτυχώς όλα τα στάδια των δοκιμών η εταιρία θα το «ρίξει» στην αγορά σε δύο χρόνια.

Δείτε ακόμη: 6 φυσικές θεραπείες για τον πονόδοντο!

Με τι, δηλητήρια, πλένουμε τα δόντια μας;

Σπιτική οδοντόκρεμα, χωρίς τα δηλητήρια του εμπορίου!!

Σπιτικές συνταγές για τη περιποίηση των δοντιών!

Πηγή: www.tovima.gr

Πάνε χρόνια που αποχαιρέτισα μια και καλή το στοματικό διάλυμα του εμπορίου. Για εμένα προσωπικά αποτελεί την αιχμή του δόρατος των καρκινογόνων προϊόντων όλων των εποχών.

Η σπιτική εκδοχή κάνει όσα δεν ονειρεύτηκε ποτέ η εμπορική και επιπλέον είναι απόλυτα ασφαλής. Καθαρίζει τα δόντια και τα ούλα, φρεσκάρει την αναπνοή και σκοτώνει τα μικρόβια, που κατοικοεδρεύουν στη στοματική κοιλότητα, με φυσικό τρόπο.

Το γαρίφαλο, και το παράγωγο του γαρυφαλέλαιο, αποτελεί παραδοσιακά αναπόσπαστο κομμάτι της φροντίδας και υγιεινής του στόματος και των δοντιών. Έχει φυσικές αντισηπτικές και βακτηριοκτόνες ιδιότητες και επιπλέον προσφέρει αναλγησία σε περίπτωση πονόδοντου. Το μύρο έχει και αυτό αντισηπτικές ιδιότητες σε ευρύ φάσμα μικροβίων και χρησιμοποιείται σε μολύνσεις της στοματικής κοιλότητας.

Θα χρειαστείτε:

• 200 gr vodka 
• 1 κουταλάκι του γλυκού καρφάκια γαρίφαλο 
• 1 κουταλάκι του γλυκού δενδρολίβανο 
• 2 κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένη μέντα 
• 2 κουταλάκια του γλυκού μύρο (κοπανισμένο) 
• 15 σταγόνες αιθέριο έλαιο κανέλα ή μέντα (ή συνδυασμό)
• Βραστό νερό 

Τοποθετήστε τα βότανα σε ένα μεγάλο και καθαρό βάζο με καπάκι που κλείνει καλά. Ρίξτε από πάνω λίγο βραστό νερό, ίσα να τα μουσκέψετε. Αυτό βοηθά να απελευθερωθούν τα ευεργετικά τους συστατικά.

Προσθέστε στο βάζο τη vodka. Κλείστε σφικτά το καπάκι και αναταράξτε το βάζο. Τοποθετήστε το σε ένα δροσερό σημείο του σπιτιού, μακριά από το ηλιακό φως. Το ανακινείτε καθημερινά και σε 2-3 εβδομάδες είναι έτοιμο.

Μόλις παρέλθει ο απαιτούμενος χρόνος αναμονής σουρώστε το διάλυμα από τα βότανα με ένα φίλτρο του καφέ και τοποθετήστε το σε ένα σκουρόχρωμο μπουκαλάκι με σταγονόμετρο. Προσθέστε το αιθέριο έλαιο και ανακινείστε καλά.

Πως το χρησιμοποιώ;
Αναμίξτε 30-40 σταγόνες από το διάλυμα με ¼ της κούπας νερό και κάντε στοματικές εκπλύσεις για 30 δευτερόλεπτα.

Σημειώσεις

• Αν δε μπορείτε να βρείτε μύρο (ρητίνη) αντικαταστήστε το με αιθέριο έλαιο μύρου. 
• Για επιπλέον καθαρισμό μη χρησιμοποιήσετε σκέτο νερό αλλά οξυζενέ. Θα κάνει τα δόντια σας να τρίζουν από καθαριότητα και θα σκοτώσει τα πάντα μέσα στο στόμα σας. Για τα μικρόβια μιλάω! 

Δείτε ακόμη: Στοματική υγιεινή και συνολική υγεία.

Σπιτικές συνταγές για τη περιποίηση των δοντιών!

6 φυσικές θεραπείες για τον πονόδοντο!

Φτιάξτε οδοντική σκόνη με στάχτη φασκόμηλο κανέλα και γλυκάνισο! 

Το είδα, και ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης, στο: oliviart-gr.blogspot.gr

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΔΑΛΛΑ
Η χρήση των βοτάνων ως φαρμάκων έχει τις ρίζες της στο βαθύ παρελθόν και ξεκινά μαζί με την εμφάνιση του ανθρώπου στη Γη. Πρόκειται μάλιστα για μια πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι πολύ πρόσφατα, όταν η φαρμακοβιομηχανία άρχισε να παρασκευάζει χημικά φάρμακα για να αντικαταστήσει τη βαλεριάνα, την μπελαντόνα, τη μαντζουράνα και πολλά άλλα βότανα, που όμως τα τελευταία χρόνια αρχίζουν να ξανακερδίζουν το ενδιαφέρον, όχι μόνο των απλών ανθρώπων, αλλά και των επιστημόνων, που αναζητούν τις θεραπευτικές τους δυνάμεις που είχαν επισημάνει τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και πολλοί γιατροί αργότερα. Σήμερα, περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί αποκλειστικά φαρμακευτικά φυτά, ενώ περίπου το 50% των φαρμάκων έχουν ως βάση κάποια φυσική ουσία.

Στα όσα ακολουθούν ξαναβρίσκουμε τα ελληνικά φαρμακευτικά βότανα, όχι βέβαια με την πρόθεση να αντικαταστήσουν τον γιατρό ή τη φαρμακευτική αγωγή, που ποτέ δεν πρέπει να αγνοούμε, αλλά με τη διάθεση να δημιουργήσουν ένα μικρό φυσικό φαρμακείο στο σπίτι μας για ήπιες διαταραχές.
Δείτε: Βότανα και έλαια, "πρώτης ανάγκης" και χρήσεις!!

Ενότητα 1η: Οδηγίες χρήσης
Τα φαρμακευτικά βότανα πρέπει να καταναλώνονται με προσοχή και με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, κυρίως από όσους παίρνουν άλλα φάρμακα ή έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και από τις εγκύους, τις θηλάζουσες και βέβαια τα παιδιά και τους εφήβους.
Τα φαρμακευτικά βότανα δεν αποτελούν πανάκεια, ούτε πρέπει να τα καταναλώνουμε χωρίς μέτρο και με την προσδοκία ότι θα γιατρέψουν όλες τις ασθένειες.
Οτιδήποτε είναι φυσικό δεν σημαίνει ότι είναι και απολύτως ασφαλές. Έτσι, τα φαρμακευτικά φυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και βάσει των συμβουλών των ειδικών, που τα γνωρίζουν καλά.

Δοσολογία 

Οι ποσότητες στις οποίες μπορούμε ή πρέπει να καταναλώνουμε τα φαρμακευτικά φυτά είναι πολύ δύσκολο να καθοριστούν με ακρίβεια. Η σωστή δοσολογία εξαρτάται κάθε φορά από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η σωματική διάπλαση, η ασθένεια του ατόμου που τα καταναλώνει, καθώς επίσης και από το αν παίρνει άλλα φάρμακα ή αν έχει και άλλα προβλήματα υγείας. Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται να έχουμε υπόψη μας ότι δεν είναι όλα τα βότανα, από όπου κι αν προέρχονται, της ίδιας δραστικότητας, καθώς αυτή ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, καλλιέργειας, συγκομιδής, αποξήρανσης, φύλαξης κ.λπ. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι μία επαρκής ποσότητα για έναν ενήλικο που έχει λάβει υπόψη όλες τις αντενδείξεις είναι ένα φλιτζάνι έγχυμα ή αφέψημα τη φορά. Για περισσότερες συμβουλές, ή για συστηματική χρήση, θα πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό μας.

Οι μορφές τους

Αφέψηµα Το φυτό βράζει μαζί με το νερό, συνήθως για 5-10΄, και στη συνέχεια το διηθούμε. Χρησιμοποιείται για τα ξυλώδη μέρη, όπως οι ρίζες ή οι φλοιοί. Έγχυµα Είναι μέθοδος που ενδείκνυται για τα φύλλα, τα άνθη και τα πέταλα, αλλά όχι για τις ρίζες. Επίσης, χρησιμοποιείται και όταν δεν θέλουμε να φύγουν τα πτητικά συστατικά, όπως στις περιπτώσεις των αρωματικών φυτών. Για να το παρασκευάσουμε, βράζουμε το νερό, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βότανο. Κατόπιν, αφήνουμε το μείγμα έτσι για 5-10΄ και στη συνέχεια το διηθούμε. Δείτε: Σωστή παρασκευή γιατρικών από βότανα.

Πού βρίσκουμε τα δραστικότερα; 

Είναι διαδεδομένη η λανθασμένη άποψη ότι τα άγρια φυτά είναι πιο δραστικά από τα καλλιεργούμενα. Όταν στα καλλιεργούμενα φυτά οι ποικιλίες που καλλιεργούνται, η περιποίηση των φυτών και η εποχή συλλογής, η φύλαξη (μέρη σκοτεινά και όχι υγρά) και η αποξήρανση (όταν χρειάζεται) είναι σωστές, τότε δεν παρατηρούνται ουσιαστικές διαφορές από τα άγρια. Επίσης, είναι σημαντικό να καταναλώνουμε τα βότανα σε διάστημα όχι μεγαλύτερο του ενός χρόνου από τη στιγμή της συλλογής τους.

Ενότητα 2η: Η ταυτότητά τους 

1. Βαλεριάνα, κέντρανθος (κόκκινη βαλεριάνα) 

Η βαλεριάνα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Από τον 18ο αιώνα χρησιμοποιείται ως κατευναστικό του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η κόκκινη βαλεριάνα έχει ανάλογη δράση και χρησιμοποιείται στην κεντρική Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία. Τη βαλεριάνα τη βρίσκουμε κοντά σε ποτάμια και καταρράκτες, σε ελώδεις περιοχές και σε δάση. Το φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί με σπόρους και μεταφυτεύοντας τις παραφυάδες σε βάθος 30 εκ. σε ελαφρύ έδαφος. Προτιμάει εδάφη ξηρά και πολύ ήλιο. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες της, οι οποίες συλλέγονται το φθινόπωρο και αποξηραίνονται στη σκιά, αφού πρώτα τις πλύνουμε καλά.
Χρήση: Σε μορφή εγχύματος λειτουργεί ως ήπιο κατευναστικό, αλλά βοηθά και στην αντιμετώπιση προβλημάτων αϋπνίας.
Προσοχή: Οι υψηλές και συνεχείς δόσεις μπορεί να προκαλέσουν πονοκέφαλο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για περισσότερες από 8 συνεχείς ημέρες. Επίσης, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι ενισχύει τη δράση των υπνωτικών φαρμάκων. Σκόπιμο είναι να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας.

2. Δυόσµος 

Η καλλιέργειά του γίνεται με παραφυάδες σε ελαφρύ, όχι πολύ στεγνό έδαφος. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται ακριβώς πριν την άνθιση και αποξηραίνονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται εξωτερικά σε μυαλγίες και νευραλγίες. Πρέπει όμως να αποφεύγεται η επαφή των παρασκευασμάτων που περιέχουν αιθέριο έλαιο με το πρόσωπο και με τη μύτη. Ως έγχυμα χρησιμοποιείται κατά της γαστρίτιδας, των κολικών και της δυσπεψίας. Διευκολύνει την έκκριση της χολής. Επίσης, υποβοηθά την εφίδρωση στον πυρετό και τη γρίπη. Το βράσιμο των φύλλων σε νερό και η εισπνοή των υδρατμών βοηθά κατά του κρυολογήματος.
Προσοχή: Πρέπει να αποφεύγεται η παρατεταμένη χρήση του αιθέριου ελαίου για εισπνοές. Δεν πρέπει να δίνεται σε παιδιά για διάστημα μεγαλύτερο από 3 ημέρες, ενώ πρέπει να αποφεύγεται στα βρέφη. Μπορεί να μειώσει τη ροή του γάλακτος, γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή κατά τη γαλουχία. Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή κατά την κύηση. Η χρήση παρασκευασμάτων με δυόσμο αντενδείκνυται σε άτομα με απόφραξη του χοληδόχου πόρου ή/και με σοβαρή ηπατική βλάβη.

3. Γλυκόριζα 

Είναι ένα πολυετές φυτό που το συναντάμε ως αυτοφυές κυρίως στη Μακεδονία. Συλλέγεται από το φθινόπωρο μέχρι το τέλος Μαρτίου. Η αποξηραμένη ρίζα, αφού αφαιρεθεί ο πικρός φλοιός της, συστήνεται για κρυολογήματα, ερεθισμένο λαιμό και βρογχικό κατάρρου. Μειώνει τα επίπεδα των οξέων του στομάχου, ανακουφίζοντας έτσι από τις καούρες. Διευκολύνει επίσης τις κινήσεις του παχέος εντέρου. Αυξάνει τη ροή τns χολής και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες, επενεργεί στα επινεφρίδια, είναι αντισπασμωδικό και ήπιο υπακτικό. Είναι επίσης μια από τις πιο ισχυρές αντι-ιικές ενώσεις που εχει μελετηθεί ποτέ

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες και τα ριζίδια, που πλένονται καλά και αποξηραίνονται.
Χρήση: Το αφέψημα έχει σπασμολυτική δράση και χρησιμοποιείται σε ενοχλήσεις στομάχου. Επίσης, είναι πολύ αποτελεσματικό στον ξηρό βήχα ως μαλακτικό και αποχρεμπτικό.
Προσοχή: Γενικά δεν πρέπει να καταναλώνεται σε υψηλές δόσεις, επειδή προκαλεί υπέρταση, οίδημα και υποκαλιαιμία. Πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται από τους υπερτασικούς. Επίσης, αντενδείκνυται σε άτομα με προβλήματα στη χοληδόχο κύστη, ηπατική κίρρωση, νεφρική ανεπάρκεια, αλλά και στην κύηση.

4. Αγριάδα ή άγρωστις ή αγρόπυρο 

Πρόκειται για ένα ζιζάνιο που βρίσκεται σε αγρούς και άγονες περιοχές και συλλέγεται την άνοιξη και το φθινόπωρο. Μπορούμε, επίσης, να το καλλιεργήσουμε και με σπόρους. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Το ρίζωμα, που αποξηραίνεται στη σκιά, αφού πρώτα πλυθεί καλά.
Χρήση: Κυρίως πίνεται ως αφέψημα και ως διουρητικό για τις πέτρες στα νεφρά.
Προσοχή: Ακριβώς επειδή είναι πολύ δραστική, η αγριάδα πρέπει να καταναλώνεται με προσοχή. Το αφέψημα χρειάζεται να είναι πολύ αραιωμένο, καθώς υπάρχει περίπτωση εάν διαλυθούν απότομα οι πέτρες να τραυματίσουν την ουροδόχο κύστη ή/και τους ουρητήρες και να παρατηρηθεί αίμα στα ούρα.

5. Βερβάσκο ή φλόµος 

Πρόκειται για ένα πολύ κοινό φυτό στη χώρα μας, που μπορεί επίσης να πολλαπλασιαστεί και με την καλλιέργεια σπόρων. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη, αποξηραμένα σε σκιά σε ξηρές εποχές, στον αέρα. Τα συλλέγουμε από τα διετή φυτά από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Χρήση: Το έγχυμα ενδείκνυνται για τον παραγωγικό βήχα και τη βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Το έγχυμα πρέπει να διηθείται με πανί, για να απομακρύνονται οι τρίχες που έχει το φυτό.

6. Γλυκάνισος ή άνισο 

Είναι ένα μονοετές φυτό με χαρακτηριστική ωραία μυρωδιά, του οποίου η καλλιέργεια γίνεται με σπόρους που φυτεύονται την άνοιξη σε σειρές. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Ο καρπός (αποξηραμένος), που συλλέγεται τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο.
Χρήση: Το πίνουμε για να αντιμετωπίσουμε τη βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Αντενδείκνυται σε άτομα με υπερευαισθησία στον άνισο ή στη μινθόλη. Μπορεί να προκαλέσει ποικίλες αλλεργικές αντιδράσεις (δερματικές, αναπνευστικές, γαστρεντερικές).

7. Δεντρολίβανο ή αρισµαρές 

Είναι ένας μεσογειακός θάμνος που πολλαπλασιάζεται με βλαστούς που αφήνονται να βγάλουν ρίζες ή αναπτύσσονται από σπόρους. Το συλλέγουμε φρέσκο όλο τον χρόνο. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τόσο τα ξηρά (αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C), όσο και τα χλωρά φύλλα.
Χρήση: Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε ερεθισμούς του δέρματος και σε εντριβές για ρευματικές παθήσεις, διότι προκαλεί τοπική υπεραιμία. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, δρα ως τονωτικό, σαν εμμηναγωγό και εκτρωτικό. Το έγχυμα μπορεί επίσης να χρησιμεύσει και κατά της πιτυρίδας, ως τελευταίο ξέπλυμα στα μαλλιά.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και ίλιγγο.

8. Θυµάρι 

Θάμνος που βρίσκεται σε άγρια κατάσταση ή καλλιεργείται με σπόρους που φυτεύονται σε σειρές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα κλαδιά του, που συλλέγονται πριν την άνθιση και κατά τη διάρκειά της το καλοκαίρι. Το φυτό αποξηραίνεται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το έγχυμα χρησιμοποιείται για λοιμώξεις του θώρακα και ως αποχρεμπτικό σε βρογχική καταρροή.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης, σε πολύ υψηλές τοξικές δόσεις μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο, ίλιγγο και νεφρικές διαταραχές.

9. Μαϊντανός ή πετροσέλινο 

Είναι αυτοφυές στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Κυρίως τα υπέργεια τμήματα, αλλά και οι ρίζες, που αποξηραίνονται σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 40° C.
Χρήση: Το αφέψημα είναι διουρητικό και εμμηναγωγό.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε περιπτώσεις φλεγμονής των νεφρών. Μπορεί να λαμβάνεται με εξαιρετική προσοχή σε περιπτώσεις οιδήματος που έχει προκληθεί από καρδιακή ή/και νεφρική ανεπάρκεια. Έχουν αναφερθεί περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις από το δέρμα και τους βλεννογόνους. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις προκαλεί μέθη.

10. Μάραθο ή µάλαθρο 

Χρησιμοποιείται από τους ρωμαϊκούς χρόνους και πιστεύεται ότι βοηθάει στο αδυνάτισμα. Μάλιστα, λέγεται ότι το όνομά του προέρχεται από το ρήμα μαραίνω που σημαίνει αδυνατίζω. Στην Ελλάδα το συναντούμε ως αυτοφυές σε ξηρούς τόπους. Η καλλιέργειά του γίνεται με σπόρους που σπέρνονται σε σειρές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ώριμοι καρποί (αποξηραμένοι), που συλλέγονται το φθινόπωρο.
Χρήση: Το έγχυμα και το αφέψημα χρησιμοποιούνται ως φάρμακα του πεπτικού συστήματος, για τη δυσπεψία, τους κοιλιακούς και στομαχικούς πόνους, αλλά και για τους κολικούς. Το έγχυμα (με την προσθήκη μελιού) χρησιμοποιείται για τη βρογχική καταρροή (και σε παιδιά).
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην εγκυμοσύνη και στη γαλουχία. Έχουν αναφερθεί περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις από το δέρμα και τους βλεννογόνους. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις προκαλεί μέθη.

11. Μαντζουράνα 

Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα, αλλά καλλιεργείται και με σπόρους. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του φυτού, που συλλέγονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο και αποξηραίνονται στη σκιά.
Χρήση: Το αφέψημα είναι ορεκτικό, ευεργετικό για το στομάχι, αντισπασμωδικό, διουρητικό. Το κατάπλασμα με οινόπνευμα χρησιμεύει στον καθαρισμό των πληγών.
Πολλές θεραπευτικές ιδιότητες αποδίδονται στη μαντζουράνα, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι καλά τεκμηριωμένες επιστημονικά.
Προσοχή: Σε μεγάλες δόσεις μπορεί να γίνει ηπατοτοξική, γι’ αυτό και η κατάχρηση του αφεψήματος είναι επικίνδυνη. Προσοχή επίσης χρειάζεται και στην εξωτερική εφαρμογή του φυτού. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι περιέχει σε χαμηλές συγκεντρώσεις αρβουτίνη και υδροκινόνη, που οδηγούν σε αποχρωματισμό του δέρματος.

12. Νεροµολόχα ή αλθέα 

Είναι ένα φυτό πολύ κοινό στην Ελλάδα που καλλιεργείται κιόλας. Πολλαπλασιάζεται με τη ρίζα, σπανίως και με σπόρους. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Οι ρίζες, οι οποίες συλλέγονται στο τέλος του φθινοπώρου, αποθηκεύονται σε δροσερό μέρος και στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξηραίνονται σε θερμοκρασία 50-60° C. Επίσης, τα φύλλα και τα άνθη, που συλλέγονται το καλοκαίρι.
Χρήση: Τα φύλλα και τα άνθη χρησιμοποιούνται όμοια με τη μολόχα. Επιπλέον, οι ρίζες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση σε ήπιες φλεγμονές του γαστρικού βλεννογόνου.
Προσοχή: Η ταυτόχρονη χρήση με άλλα φάρμακα μπορεί να επιβραδύνει την απορρόφησή τους.

13. Μελισσόχορτο ή µέλισσα 

Το βότανο αυτό ήταν δημοφιλές μεσαιωνικό ελιξήριο νεότητας. Στη χώρα μας το συναντάμε παντού ως αυτοφυές. Επίσης, καλλιεργείται με σπόρους, που βλασταίνουν αργά, ή με διαίρεση φυτών. Προτιμά καλά εδάφη που δεν είναι πολύ στεγνά. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα (αποξηραμένα ή φρέσκα), που συλλέγονται πριν την άνθιση. Τα φύλλα αποξηραίνονται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, γιατί γίνονται καφέ αν αποξηρανθούν πολύ αργά.
Χρήση: Σε μορφή εγχύματος, ως κατευναστικό. Το μελισσόχορτο είναι γνωστό για την αντισπασμωδική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή του δράση.  Παράλληλα, τονώνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος.  Θεωρείται πολύ σημαντική η συμβολή του στην καταπολέμηση των ιών.

14. Μολόχα 

Είναι ένα μονοετές φυτό πολύ κοινό στην Ελλάδα, που συναντάται σε υγρές περιοχές, σε αγρούς και στην άκρη των δρόμων. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη ή/και τα φύλλα, που συλλέγονται από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο και αποξηραίνονται γρήγορα στη σκιά.
Χρήση: Σχεδόν πάντα δίνεται ως αφέψημα σε ερεθισμούς του στοματικού βλεννογόνου και του λάρυγγα, όταν συνοδεύονται από ξηρό βήχα. Είναι καταπραϋντικό. Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε φλεγμονές του δέρματος.

15. Ρίγανη 

Είναι ένα βότανο διαδεδομένο από την αρχαιότητα. Η σύγχρονη έρευνα έχει ανακαλύψει τις αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της. Είναι αυτοφυές σε ασβεστούχα και πυριτιούχα εδάφη σε ζεστές περιοχές, σε φτωχά βοσκοτόπια, στην άκρη των δρόμων και αλλού. Μπορεί και να καλλιεργηθεί όταν πάρουμε ολόκληρο το φυτό και το μεταφυτέψουμε. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα υπέργεια τμήματα του ανθισμένου φυτού, αποξηραμένο σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Το έγχυμα δίνεται κατά του βήχα, σε βρογχική καταρροή και γενικά στις παθήσεις των αναπνευστικών οδών. Χρησιμοποιείται ως διουρητικό, σε ενοχλήσεις του ουροποιητικού συστήματος, σε κοιλιακά άλγη, καθώς και για γαργάρες και πλύσεις του στόματος. Είναι αντιφλεγμονώδες για τον λάρυγγα και τα ούλα. Το μάσημα ριγανόξυλου ανακουφίζει τον πονόδοντο.

16. Τίλιο ή φλαµούρι 

Βρίσκεται στα δάση, αλλά καλλιεργείται κιόλας. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Από το δέντρο, που ανθίζει τον Μάιο με Ιούλιο, χρησιμοποιούμε φαρμακευτικά τα άνθη, που συλλέγονται μόλις ανοίξουν τελείως και ξηραίνονται σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C.
Χρήση: Τα άνθη χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις κρυολογήματος και ως εφιδρωτικό φάρμακο. Το Ελληνικό τίλιο είναι πολύ πλούσιο σε βλέννη με πολυσακχαρίτες και κάνει καλό στο στομάχι.

17. Φασκόµηλο ή αλισφακιά 

Πρόκειται για ένα φυτό που συνδέεται με τη μακροβιότητα. Είναι αυτοφυές στις χώρες της Μεσογείου, αλλά καλλιεργείται και σε κήπους με σπόρους ή κομμάτια ρίζας. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα του, που συλλέγονται το καλοκαίρι, αποξηραμένα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35° C, αλλά και χλωρά.
Χρήση: Το φυτό έχει αντιμικροβιακές και στυπτικές ιδιότητες. Το έγχυμα χρησιμοποιείται εξωτερικά σε φλεγμονές των βλεννογόνων και εσωτερικά στη δυσπεψία. Επίσης, είναι ιδανικό για γαργάρες και στοματικές πλύσεις.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην εγκυμοσύνη και τη γαλουχία, ούτε από όσους έχουν επιληψία, υπέρταση και από τα μικρά παιδιά. Επίσης, σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει δηλητηριάσεις. 

18. Τουσσιλάγκο ή βήχιο ή χαµαιλεύκη 

Πρόκειται για ένα πολύ κοινό πολυετές ελληνικό φυτό που συναντάται σε υγρά μέρη. 

Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα άνθη, που συλλέγονται νωρίς την άνοιξη και αποξηραίνονται σε σκιά, και τα φύλλα, που συλλέγονται τον Μάιο και τον Ιούνιο και αποξηραίνονται στον ήλιο.
Χρήση: Ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης το αναφέρουν ως αποχρεμπτικό. Το έγχυμα από το φυτό αυτό χρησιμοποιείται σε οξεία βρογχική καταρροή και σε ήπιες φλεγμονές του στοματικού και φαρυγγικού βλεννογόνου.
Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται περισότερο από 4-6 εβδομάδες συνολικά κατ’ έτος. Η χρήση παρασκευασμάτων με τουσσιλάγκο αντενδείκνυται σε άτομα με πέτρες στη χοληδόχο κύστη, με απόφραξη του χοληδόχου πόρου και συναφείς παθήσεις.
Εφιστάται η προσοχή κατά την παρασκευή και τη χρήση του, δεδομένου ότι το φυτό περιέχει ηπατοτοξικά συστατικά και η ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά τα 100 μg σε αυτά τα συστατικά.

19. Χαµοµήλι 

Είναι ένα πολύ κοινό και γνωστό φυτό στη χώρα μας. Καλλιεργείται μερικές φορές με σπόρους, που σπέρνονται αργά το φθινόπωρο ή την άνοιξη. Το άγριο χαμομήλι ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. 
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα «κεφάλια», αποξηραμένα σε σκιά και σε θερμοκρασία χαμηλότερη των 35˚ C.
Χρήση: Εσωτερικά -κυρίως ως έγχυμα- χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις στομαχικών διαταραχών και μολύνσεων του στόματος ή του λάρυγγα. Εξωτερικά -με τη μορφή εγχύματος σε κομπρέσες- χρησιμοποιείται σε δερματικά εξανθήματα, σε εγκαύματα και σε φλεγμονές των ματιών.
Προσοχή: Για τις πλύσεις των ματιών με χαμομήλι εφιστάται η προσοχή κατά τη διήθηση του εγχύματος, ώστε να μην υπάρχουν κόκκοι γύρης ή σκόνη στο διήθημα, που μπορεί τελικά να επιδεινώσουν το πρόβλημα. Επίσης, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για παρατεταμένο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

20. Φλισκούνι ή βληχόνι 
Είναι είδος συγγενές της μέντας και του δυόσμου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί γι’ αυτά. Βρίσκεται αυτοφυές σε ολόκληρη την Ελλάδα, συνήθως κοντά σε νερά και σε παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά μπορεί και να καλλιεργηθεί. Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα και τα άνθη, που συλλέγονται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο.
Χρήση: Πίνουμε το αφέψημα ή το έγχυμα ως τονωτικό, ευεργετικό για το στομάχι και καταπραϋντικό κατά της βρογχίτιδας, της ημικρανίας, των ιλίγγων και της διάρροιας. Το κατάπλασμα μπαίνει σε αποστήματα και μώλωπες. Επίσης, χρησιμεύει και για να κάνουμε γαργάρες για τις παθήσεις του ρινοφάρυγγα, για το βήχα και γενικά για το άσθμα και τη γρίπη.

21. Ταραξάκο ή πικραλίδα ή αγριοράδικο
Είναι πολύ κοινό φυτό και το συναντάμε σε χωράφια, στις άκρες των δρόμων και σε ακαλλιέργητες περιοχές.
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Η ρίζα, η οποία πρέπει να κόβεται κατά μήκος πριν αποξηρανθεί στον ήλιο ή στη σκιά και συλλέγεται το φθινόπωρο. Επίσης τα φύλλα, καθώς και ολόκληρο το φυτό.
Χρήση: Το έγχυμα από τα φύλλα και ο χυμός τους έχουν διουρητική και ορεξιογόνο δράση. Επίσης, διευκολύνουν την έκκριση της χολής.
Προσοχή: Όπως συμβαίνει και με όλα τα φυτά που περιέχουν πικρά συστατικά, μετά την κατανάλωσή του μπορεί να προκληθεί πεπτική δυσανεξία λόγω γαστρικής υπεροξύτητας.
Η χρήση παρασκευασμάτων με ταραξάκο αντενδείκνυται σε άτομα με απόφραξη του χοληδόχου πόρου και συναφείς παθήσεις. Σε περιπτώσεις με πέτρες στη χοληδόχο κύστη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο κατόπιν ιατρικής συμβουλής.

22. Γεντιανή 
Είναι πολυετές φυτό, αυτοφυές στην Ελλάδα. 
Χρησιμοποιούμενα μέρη: Η αποξηραμένη ρίζα, που ξεθάβεται το φθινόπωρο.
Χρήση: Το έγχυμα δίνεται ως διεγερτικό της όρεξης.
Προσοχή: Γενικά δεν πρέπει να καταναλώνεται σε υπερβολικές δόσεις. Αντενδείκνυται σε άτομα με έλκος στομάχου ή/και δωδεκαδακτύλου. Υπερευαίσθητα άτομα μπορεί να εμφανίσουν πονοκέφαλο.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗ δρ. ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΛΤΣΑ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το είδα: www.vita.gr

Ραδίκι
Αντιπυρετικό και καθαρτικό
Ενισχύει τη χολή και το συκώτι. Είναι καθαρτικό του αίματος και αντιπυρετικό. Είναι διουρητικό και συνίσταται σε άτομα που πάσχουν από αρθριτικά, νεφρίτιδα, ίκτερο και χρόνια δερματικά νοσήματα. Το ραδίκι ρίχνει το σάκχαρο στο αίμα. Θεωρείται ότι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και ότι τονώνει το πεπτικό σύστημα.

Ράμνος
Θεραπευτική η φλούδα του
Φυτρώνει σε δασικές κυρίως περιοχές. Είναι φυλλοβόλο δενδρύλλιο, με λευκά άνθη, τα οποία βγαίνουν τον Μάιο και τον Ιούνιο. Θεραπευτική δράση έχει η φλούδα του, η οποία συλλέγεται τον χειμώνα. Είναι καθαρτικό, έχει δράση στη χολή, ενώ χρησιμοποιείται και κατά δερματικών παθήσεων.

Ρίγανη

Αρωματική και θεραπευτική
Γνωστή σε κάθε νοικοκυριό, ως μυρωδικό της σαλάτας και του φαγητού. Πρόκειται για χαμηλό θάμνο, με άσπρα ή μοβ λουλούδια, ο οποίος φυτρώνει σε ξερές περιοχές. Η ρίγανη χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως αρωματικό και θεραπευτικό φυτό. Είναι διουρητικό, τονωτικό, σπασμολυτικό και αναστέλλει τις παθολογικές εκκρίσεις. Ανακουφίζει, επίσης, από τον πονοκέφαλο, τον πονόδοντο, τον βήχα, τον πόνο της κοιλιάς, τις εντερικές διαταραχές και τους ρευματικούς πόνους, ενώ με γαργάρες αντιμετωπίζονται οι φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας. Οι εισπνοές βοηθούν τα αναπνευστικά προβλήματα, ενώ έχει αντισηπτική δράση όταν τοποθετείται πάνω σε τραύματα.

Ροδακινιά

Χρήσιμο για το στομάχι
Μικρό δένδρο, με φύλλα μακρόστενα και καρπό το γνωστό ροδάκινο, το οποίο προκαλεί ήπια κάθαρση (υπακτικό). Είναι πολύ χρήσιμο σε στομαχικές παθήσεις, στο άσθμα και τη βρογχίτιδα. Βοηθά, επίσης, στα αρθριτικά, τις παθήσεις του ήπατος, του εντέρου και της χολής. Τα φύλλα της έχουν ανάλογη δράση, αλλά απαιτείται λελογισμένη χρήση, καθώς μπορεί να προκληθεί δηλητηρίαση.

Ροδιά

Για το άσθμα και την καρδιά
Μικρό δένδρο, γνωστό από την αρχαιότητα για τη θεραπευτική του δράση. Ο χυμός των ροδιών είναι ωφέλιμος στην αντιμετώπιση παθήσεων του στομάχου, του ήπατος, της χολής και των εντέρων. Εχει αφροδισιακή δράση, βοηθά στο άσθμα, καθαρίζει το αίμα και τονώνει την καρδιά. Χρησιμοποιείται και κατά των ρυτίδων και των παθήσεων των ούλων. Από τη φλούδα του ροδιού και τη ρίζα του δένδρου παρασκευάζεται αφέψημα, το οποίο είναι ωφέλιμο σε παθήσεις του εντέρου (διάρροια ή παράσιτα), ενώ οι γαργάρες ανακουφίζουν από τον ερεθισμό των αμυγδαλών. 

ΕΝΔΕΙΞΗ- Βότανα και τροφές
Ραχιτισμός: σκόρδο, βερίκοκο, καρότο, λάχανο, κρεμμύδι, τυρί, σιτάρι, φύτρα, μαγιά μπίρας, καρύδι, ελιά, κουκουνάρι, πρόπολη, μαϊντανός, μαυροράπανο, φασκόμηλο, σπανάκι, γιαούρτι.
Ρευματισμοί: (βλέπε Αρθρίτιδα και Αρθροπάθεια). 
Ρινίτιδα Βασιλικός, κισσός, κρεμμύδι. 

Γιατροσόφια
Ρινορραγία
Αν ανοίξει η μύτη σας ξαφνικά, η πρώτη σας αντίδραση πρέπει να είναι να σταθείτε με το κεφάλι σας ελαφρά υψωμένο και να πιέσετε για 10 λεπτά με τα δάχτυλα το ρουθούνι και την περιοχή πάνω από την μύτη κι ανάμεσα στα μάτια, καθώς εκεί βρίσκεται η αρτηρία που τροφοδοτεί τη μύτη με αίμα. Αν στη συνέχεια βάλετε μέσα στο ρουθούνι ένα μικρό κομματάκι βαμβάκι εμποτισμένο με μερικές σταγόνες λεμόνι, η αιμοστατική δράση του λεμονιού θα βοηθήσει να σταματήσει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά η αιμορραγία. 

Ρευματικοί πόνοι
Μέντα: H μέντα είναι γνωστή στον άνθρωπο από τα αρχαία χρόνια για τη μεγάλη γκάμα θεραπευτικών ιδιοτήτων που διαθέτει και για την αποτελεσματικότητά της. Aνάμεσα στις σημαντικότερες είναι η αναλγητική, αντιφλεγμονώδης και αντισηπτική της δράση. Aν θέλετε να κατευνάσετε τον πόνο που σάς προκαλούν οι ρευματισμοί ή τα αρθριτικά, δοκιμάστε τα καταπλάσματα από φύλλα φρέσκιας μέντας. Θα τα βάλετε σε ένα κατσαρολάκι με λίγο νερό και θα τα αφήσετε μέχρι να πάρουν βράση. Στη συνέχεια, θα τα σουρώσετε και θα τα βάλετε σε μια γάζα, που θα τοποθετήσετε γύρω ή πάνω στην πονεμένη άρθρωση για 15-20 λεπτά. 
Πασχαλιά: Tα λουλούδια τής πασχαλιάς, όπως και κάποια άλλα είδη λουλουδιών, περιέχουν στα πέταλά τους μεγάλες ποσότητες αλκαλοειδών που έχουν αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση. Για να επωφεληθείτε, ρίξτε σε ένα γυάλινο βάζο 100 γραμμάρια λουλούδια πασχαλιάς, καλύψτε τα με μισό λίτρο ελαιόλαδο, κλείστε το από πάνω με ένα κομμάτι λαδόχαρτο και ένα λαστιχάκι και αφήστε το σε ηλιόλουστο σημείο για 15 ημέρες. Στη συνέχεια, σουρώστε το μείγμα με ένα τουλουπάνι πιέζοντας τα λουλούδια για να εξαχθούν οι πολύτιμες ουσίες τους και τρίβετε με αυτό το λάδι τις πονεμένες, από τούς ρευματισμούς, αρθρώσεις πρωί-βράδυ. 

Ροφήματα με ευεργετική δράση Τσάι - Χαμομήλι - Φασκόμηλο - Φλισκούνι

Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!

Πασιφλόρα
Αντιμετωπίζει τις εξάρσεις άγχους.
Η πασιφλόρα προέρχεται από τα τροπικά δάση της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Ανακηρύχτηκε «Ιατρικό Φυτό του 2011» από την ομάδα μελέτης του πανεπιστημίου του Βίρτσμπουργκ λόγω «του πολιτιστικού του ενδιαφέροντος και της ιατρικής του ιστορίας». Η χρήση της βοηθά στην ανακούφιση της νευρικής ανησυχίας, των συμπτωμάτων της ήπιας αϋπνίας και των γαστρεντερικών διαταραχών που συνδέονται με τη νευρικότητα. Εκτός των παραπάνω έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικό και στην αντιμετώπιση των εξάρσεων άγχους. Σε αντίθεση με πολλά ψυχοφάρμακα που κυκλοφορούν στο εμπόριο, η πασιφλόρα δεν επηρεάζει το μυϊκό σύστημα, γεγονός που καθιστά ακίνδυνη τη λήψη της οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Για τη χορήγησή της, ωστόσο, χρειάζεται πάντα η γνώμη του θεράποντος ιατρού. Περισσότερο από 400 είδη της είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο, πολλά εκ των οποίων είναι εδώδιμα. Μόνο η ποικιλία όμως maracuya edulis, γνωστή και ως «φρούτα του πάθους», έχει εμπορική αξία.

Πατάτα
Καθαρίζει το δέρμα ο χυμός
Ο χυμός της ωμής πατάτας σε εξωτερική χρήση καθαρίζει το δέρμα και είναι ευεργετικός για μώλωπες και διαστρέμματα. Κοπανισμένη σε κατάπλασμα δροσίζει το δέρμα και βοηθά στην επούλωση εγκαυμάτων. Οι διαβητικοί έχουν την επιλογή να αντικαταστήσουν το ψωμί με πατάτες γιατί περιέχουν τους μισούς υδατάνθρακες. Οι πατάτες, πάντως, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν έχουν φυτρώσει γιατί περιέχουν την ουσία σολανίνη που ενδέχεται να προκαλέσει δηλητηρίαση ή γαστρεντερικές διαταραχές.

Πεντάνευρο

Ανεβάζει την καλή χοληστερίνη
Οι σπόροι του χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν για τη θεραπεία της κολίτιδας, του έλκους και της δυσκοιλιότητας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι δρα προληπτικά για καρδιακές παθήσεις και ανεβάζει τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης. Τα φύλλα του είναι χρήσιμα σε κατάγματα, αιμορραγίες, επιληψία, ελεφαντίαση και δερματοπάθειες. Δρα ευεργετικά σε παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, του συκωτιού, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης.

Πεπόνι

Διουρητικό
Το πεπόνι είναι διουρητικό και έχει καθαρτικές ιδιότητες. 

Κάνει καλό επίσης στους ρευματισμούς, την αρθρίτιδα, τις παθήσεις της χολής και τις αιμορροΐδες. Οι μώλωπες και τα εγκαύματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με εξωτερική χρήση του πολτού του πεπονιού.

Πεύκο

Για το βήχα και τη βρογχίτιδα
Οι εισπνοές με βραστό νερό στο οποίο έχουμε ρίξει φρέσκα φύλλα και αρσενικά άνθη πεύκου είναι ωφέλιμες για τον βήχα, τη βρογχίτιδα και το στομάχι. Στο νερό του μπάνιου, τα φύλλα του πεύκου ξεκουράζουν, ηρεμούν τα νεύρα και παράλληλα ωφελούν όσους πάσχουν από δερματικά προβλήματα όπως τα εξανθήματα και η ακμή. Το πεύκο δε συνιστάται σε περιπτώσεις παθήσεων των νεφρών.

Πικραγγουριά

Φάρμακο για την ιγμορίτιδα
Δύο σταγόνες από τον χυμό της πικραγγουριάς σε κάθε ρουθούνι είναι καλό φάρμακο για την ιγμορίτιδα, καθώς προκαλούν δακρύρροια, φτάρνισμα και αποβολή της βλέννας. Θεωρείται, πάντως, τοξικό φυτό γιατί περιέχει τη δηλητηριώδη ουσία ελατηρίνη. Σε μικρές δόσεις έχει ισχυρές καθαρτικές ιδιότητες αλλά μεγάλη δόση μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο.

Πικραλίδα

Καθαρίζει το αίμα
Είναι ένα από τα καλύτερα χολαγωγά φυτά αλλά οι θεραπευτικές ιδιότητές της δεν σταματούν εκεί. Είναι πολύ καλό διουρητικό, τονωτικό, χωνευτικό, καθαριστικό του αίματος και δρα κατά των φλεγμονών του στήθους και των χρόνιων δερματικών παθήσεων. Ελαττώνει επίσης τη χοληστερίνη του αίματος, τονώνει το στομάχι και βοηθά όσους πάσχουν από χρόνιες παθήσεις του συκωτιού.

Πικροδιαλέτα
Μειώνει τα τριγλυκερίδια
Λέγεται και "πικρή βιολέτα". Η βασική θεραπευτική της ιδιότητα είναι ότι επαναφέρει τα τριγλυκερίδια στις κανονικές τιμές τους. Επίσης κατεβάζει το σάκχαρο και ρυθμίζει τη λειτουργία του συκωτιού.

Πιπεριά

Χωνευτικό - αφροδισιακό
Οι πιπεριές ανοίγουν την όρεξη και παράλληλα είναι ιδιαίτερα χωνευτικές. 
Η κατανάλωσή τους δρα θετικά σε όσους πάσχουν από αρθρίτιδα, φλεγμονές του λάρυγγα, οστρακιά και ιλαρά. 
Ως αφέψημα κάνουν καλό σε όσους πάσχουν από υδρωπικία. Τέλος, οι πιπεριές θεωρούνται και αφροδισιακές.

Πολύκομπο

Σταματά τις αιμορραγίες
Το πολύκαμπο χρησιμοποιείται κυρίως για παθήσεις των πνευμόνων όπως η φυματίωση. 
Επίσης χορηγείται σε περιπτώσεις αναιμίας και εξασθένησης του οργανισμού και κυρίως όταν έχουν ατονήσει τα νύχια και τα μαλλιά. 
Η στυπτική του δράση σταματά τις αιμορραγίες και το κάνει πολύτιμο σύμμαχο για όσους πάσχουν από έλκος.

Πολυτρίχι

Καταπολεμά την τριχόπτωση
Oπως λέει και το όνομά του, το πολυτρίχι βοηθά αποτελεσματικά όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα μαλλιά τους. Εκτός από το ότι καταπολεμά την τριχόπτωση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση της πιτυρίδας.

Πορτοκαλιά

Πλούσια σε βιταμίνη C
Η υψηλή περιεκτικότητά της σε βιταμίνη C ενισχύει την άμυνα του οργανισμού απέναντι στα μικρόβια. Τα πορτοκάλια δρουν κατά της δυσκοιλιότητας, της αναιμίας, του διαβήτη, της ουρικής αρθρίτιδας και ωφελούν το συκώτι. Επίσης, ανοίγουν την όρεξη. Αφέψημα από φύλλα και άνθη πορτοκαλιάς τονώνει την καρδιά, είναι σπασμολυτικό και καταπραΰνει τον βήχα και τον πονοκέφαλο.

Ποτεντίλλα

Aντιδιαρροϊκό και στυπτικό
Ισχυρό αντιδιαρροϊκό και ένα από τα καλύτερα στυπτικά. Θεωρείται ότι δρα ευεργετικά σε περιπτώσεις δυσεντερίας και αιμορραγιών. Επίσης, έχει αντιπυρετικές ιδιότητες, καταπολεμά την καταρροή και την κράμπα του στομαχιού και των εντέρων.

Πουλμονάρια
Ευεργετική για τη βραχνάδα
Εχει μαλακτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες, ενώ δρα και κατά του βήχα. Τα άνθη της προκαλούν εφίδρωση ενώ τα φύλλα της θεωρούνται αντιβιοτικά. Είναι ευεργετική για τη βραχνάδα, τη βρογχίτιδα, τη φυματίωση και τους πόνους της ουροδόχου κύστης.

Πράσο

Για το έλκος και τις φλεγμονές του πεπτικού συστήματος.
Θεωρείται θαυματουργό. Είναι ορεκτικό, καθαρίζει το αίμα και καταπολεμά τα παράσιτα του εντέρου. Συστήνεται κατά της δυσκοιλιότητας. Ωφελεί όσους πάσχουν από δερματικές παθήσεις, εκζέματα και ψωρίαση. Θεωρείται ευεργετικό για τις καούρες και τις ξινίλες στο στομάχι, για το έλκος και τις φλεγμονές του πεπτικού συστήματος. Ο χυμός του αποτοξινώνει τον οργανισμό, ωφελεί το κυκλοφοριακό σύστημα και βοηθά τους καπνιστές. Το πράσο δρα, επίσης, κατά του βήχα, της χρόνιας και οξείας βρογχίτιδας, ενώ τονώνει τον οργανισμό χάρη στις βιταμίνες που περιέχει. Κατάπλασμα από ψημένα πράσα θεραπεύει τα χρόνια έλκη, ενώ κομπρέσες με ζεστά φύλλα πράσου και λάδι αντιμετωπίζουν τους ρευματικούς πόνους.

Πρίμουλα 

Ηρεμιστικό.
Είναι ηρεμιστικό και χαλαρωτικό βότανο που καταπολεμά την υπερένταση και το στρες. Δρα κατά της αϋπνίας ενώ ενδυναμώνει την καρδιά και το νευρικό σύστημα. Μάλιστα θεωρείται ωφέλιμο για ασθενείς με περικαρδίτιδα. Ανακουφίζει από ημικρανίες και πονοκεφάλους νευρικής φύσεως, ενώ είναι ωφέλιμο και σε περιπτώσεις προδιάθεσης για εγκεφαλικό. Είναι αντιπυρετικό, τονωτικό του στομαχιού και καταπραϋντικό των νεύρων. Παράλληλα, αντιμετωπίζει τις κράμπες και τους πόνους του στομαχιού και ανακουφίζει από τους κολικούς με αέρα. Ρυθμίζει την κυκλοφορία του αίματος.

Πρόπολις

μολονότι το θαυματουργό αυτό μείγμα κηρωδών και ρητινωδών ουσιών, που αποτελεί την αποκλειστική τροφή της βασίλισσας μέλισσας, είναι γνωστό εδώ και χιλιάδες χρόνια, εν τούτοις μόλις τις τελευταίες δεκαετίες μελετήθηκαν συστηματικά οι ιδιότητές του. Πρόκειται για πολυδύναμη δρόγη με αντιοξειδωτική και αντιβιοτική δράση που αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τους ιούς, τόσο σε προληπτικό επίπεδο όσο και κατά την εκδήλωσή τους. Ως εκχύλισμα θεωρείται ιδανικό για γαργάρες και ψεκασμούς του λαιμού, για την απομάκρυνση των μικροβίων. Κυκλοφορεί επίσης σε σκόνη και μπορείτε να διαλύετε 1 κουταλάκι του γλυκού σε 1 φλιτζάνι ζεστό νερό και να το πίνετε κάθε μέρα.

ΕΝΔΕΙΞΗ- Βότανα και τροφές
Παθήσεις ούλων Αλθαία, βατομουριά, βελανιδιά,λεμονιά, πορτοκαλιά, ροδιά, τσάι
Παρωτίτιδα Δατούρα, κισσός,μπελαντόνα, σουσάμι, τσουκνίδα 
Παχυσαρκία: κεράσι, κρεμμύδι, φράουλα, μαρούλι, λεμόνι, μήλο, πατάτα, γκρέιπ φρουτ, πράσο, μαϊντανός, γογγύλι, ρύζι, σέλινο (σέλερι), ταραξάκο.  Αμπελος, Αχιλλέα, αψιθιά, κερασιά,μάραθο, μηλιά, πικραλίδα, πράσο, τσάι
Πεπτικό Αγγελική, αγριάδα, απήγανος, βασιλικός,βερβερίδα, γλυκάνισο, δάφνη,δενδρολίβανο, δυόσμος, ερυθραία,κανέλα, καρότο, κόλιαντρο, κολχικό, κουμαριά, κύμινο, λεβάντα, λουίζα,μαϊντανός, μάραθος, μαντζουράνα, πικραλίδα, ρίγανη, σκόρδο, φασκομηλιά

Πέτρες ουροδόχου κύστης (ουρολιθίαση): σκόρδο, βρώμη, καρό­το, λάχανο, κεράσι, νεροκάρδαμο, μάραθο (φινόκιο), φράουλα, λεμόνι, μήλο, πράσο, μαϊντανός, μαυροράπανο, γογγύλι, ραπάνι, σέλινο, ταραξάκο. 

Πέτρες χολής( χολολιθίαση): αγκινάρα, καρότο, κεράσι, κρεμμύδι, φράουλα, λεμόνι, μήλο, μελιτζάνα, καρύδι, ελιά, μαυροράπανο, ραπάνι, δεντρολίβανο, ταραξάκο, σταφύλι. 
Πνευματική τόνωση Γκίνγκο, γκίνσενγκ, δενδρολίβανο, μαρούλι,ροδακινιά, ροδιά, τσάι
Πνευμονία Αλθαία, αψιθιά, βάλσαμο,βασιλικός, βελανιδιά, γλυκόριζα,δενδρολίβανο, κρεμμύδι, λάππα, παπαρούνα, σκόρδο,συκιά, σύμφυτο, φλόμος.

Ποδάγρα: σκόρδο, σπαράγγι, βασιλικός, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, μάραθο, φράουλα, κέδρος, μαρούλι, λεμόνι, πεπόνι, ελιά. αχλάδι, τομάτα, πράσο, μαϊντανός, δαμάσκηνο, μαυροράπανο, γογγύλι. δεντρολίβανο, ταραξάκο, σταφύλι. 
Πονόδοντος Ακόνιτο, βαλεριάνα, βελανιδιά, κολχικό, λεβάντα, μάραθο, μπελαντόνα,σκόρδο, σύμφυτο, φλισκούνι, χελιδόνιο
Πόνοι Βαλεριάνα, βελανιδιά, κολχικό,λεβάντα, μάραθο, μπελαντόνα,σκόρδο, φλισκούνι, χελιδόνιο 
Πονοκέφαλος: βασιλικός, λάχανο, κεράσι, μάραθο (φινόκιο), λεμόνι, μαντζουράνα, μήλο, μέντα, μαυροράπανο, δεντρολίβανο, Βαλεριάνα, βασιλικός, γλιστρίδα,δενδρολίβανο, δυόσμος, θυμάρι,κολοκυθιά, λεβάντα, λεμονιά,μαντζουράνα, μέντα, πορτοκαλιά, ρίγανη
Πονόλαιμος Βατομουριά, ευκάλυπτος,ιτιά, κρεμμύδι, μηλιά, συκιά, φραουλιά Πυρετός: σκόρδο, πορτοκάλι, κανέλλα, καρότο, λάχανο, αγγούρι, γαρύφαλλο, κρεμμύδι, φύτρα, λεμόνι, μέντα, μήλο, μέλι, κριθάρι, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, θυμάρι, σταφύλι, Αγγελική, αγιάγκαθο, αγκινάρα,αγριάδα, αγριοκαστανιά, άκορος, άρνικα,αχιλλαία, αχλαδιά, αψιθιά, βάλσαμο,βελανιδιά, γλυκόριζα, δίκταμο, ευκάλυπτος, ιτιά, καρυδιά, καστανιά,καψέλλα, κερασιά, κισσός, κουμαριά,λεμονιά, λεύκα, μενεξές, μηλιά, σκόρδο, τσουκνίδα, φλαμουριά, φραουλιά

Το φαρμακείο της γιαγιάς...
Πονοκέφαλος Με τα πρώτα σημάδια του πονοκεφάλου, να πίνετε ένα φλυτζάνι τσάι, όπως προτείνει η βρετανή διατροφολόγος δρ Τζέιν Κλαρκ. «Οι πονοκέφαλοι προκαλούνται από αλλαγές στα αγγεία», λέει. Μια μικρή δόση καφεΐνης φαίνεται να αναστρέφει αυτές τις αλλαγές».
Πυρετός Εάν το παιδί έχει πυρετό, να τοποθετήσετε στο μέτωπο και στα χέρια του χλιαρά επιθέματα με νερό και ταυτόχρονα να βάλετε τα πόδια του σε μια λεκάνη με χλιαρό νερό επί είκοσι λεπτά. «Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να αποφύγετε τα αντιπυρετικά φάρμακα, τα οποία τελευταία ενοχοποιούνται για παρενέργειες», λέει η κ. Βλάχου.
Πληγές, εγκαύματα Ο γάλλος καθηγητής Μπ. Ντεκότ, διευθυντής του χειρουργικού τμήματος στο νοσοκομείο Λιμόζ, απέδειξε ότι το θυμαρίσιο μέλι (περιέχει θυμόλη, μια φαινόλη με αντισηπτικές ιδιότητες) βοηθά στην ταχύτερη επούλωση πληγών και εγκαυμάτων, δύο φορές μάλιστα πιο γρήγορα απ' ό,τι η ειδική γάζα.
Πεπτικό σύστημα Το δίκταµο χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως επουλωτικό ρόφημα. «Τελευταία επιβεβαιώθηκε η δράση του κατά του έλκους του στομάχου με πειράματα που έγιναν σε στελέχη ελικοβακτηριδίου του πυλωρού» λέει ο κ. Ξένος. «Τα κυριότερα συστατικά του αιθέριου ελαίου του δίκταμου είναι η καρβακρόλη (πανίσχυρη αντιμικροβιακή ουσία, την οποία συναντάμε επίσης στη ρίγανη και στο θυμάρι), η θυμόλη και η πουλεγκιόνη. Οι ουσίες αυτές έχουν ισχυρές αντισηπτικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες».
Ηδη από την εποχή του Γαληνού υποστηριζόταν ότι η μαστίχα Χίου καταπολεμά τις φλεγμονές του στομάχου. Μελέτη επιστημόνων από το Νοσοκομείο του Νότιγχαμ στη Βρετανία έδειξε ότι η χρήση ακόμα και μικρής ποσότητας μαστίχας Χίου (ένα γραμμάριο την ημέρα) επί δύο εβδομάδες μπορεί να θεραπεύσει το έλκος.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «The New England Journal of Medicine», καθώς και έρευνα του Tμήματος Φαρμακογνωσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (με τον καθηγητή Α. Σκαλτσούνη), η μαστίχα μειώνει τη φλεγμονή που προκαλεί το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στο στομάχι.
Το χαμομήλι χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τις καταπραϋντικές και αντισηπτικές του ιδιότητες στο πεπτικό σύστημα, όπως και σε κάθε μόλυνση βλεννογόνου. Ερευνα του ImperialCollege στο Λονδίνο έδειξε ότι η κατανάλωσή του προκαλεί στα ούρα την εμφάνιση ουσιών (γλυκίνης και ιππουρικού οξέος), που μειώνουν τους μυικούς σπασμούς και καταπολεμούν τη φλεγμονή. Να αποφεύγεται από άτομα με διαπιστωμένη αλλεργία σε φυτά της οικογένειας Asteraceae/Compositae.
Πονόδοντος Μπορείτε να ανακουφισθείτε από τον πονόδοντο βουτώντας μια μπατονέτα σε έλαιο γαρίφαλου και απλώνοντάς το απευθείας στην περιοχή για ένα δύο λεπτά, κατά τον οδοντίατρο δρα Φίλιπ Στέμερ από την Κλινική Teeth For LIfe του Λονδίνου. Τα γαρίφαλα έχουν παυσίπονες ιδιότητες και γι' αυτό γερμανοί γιατροί επινόησαν πρόσφατα ένα ταχύ αναισθητικό που βασίζεται σε αυτό το φυτό. Μπορείτε να βρείτε το έλαιο γαρίφαλου σε καταστήματα με είδη υγιεινής διατροφής.

Γιατροσόφια
Παχυσαρκία
Tο τσάι περιέχει τανίνες, τεΐνη, σάκχαρα, βιταμίνες, θεοφυλλίνη, πολυφαινόλες και φλαβονοειδή, που διεγείρουν την έκλυση τής αδρεναλίνης στον οργανισμό και παρατείνουν το χρόνο δράσης της. Eπίσης, ευνοούν την απελευθέρωση και την αποβολή τού λίπους από το λιπώδη ιστό. Aν, λοιπόν, θέλετε να αδυνατίσετε, θα πετύχετε πιο εύκολα τον στόχο σας πίνοντας 3-4 φλιτζάνια πράσινο ή μαύρο τσάι την ημέρα.

Πέτρα στα νεφρά
Αγκινάρα: H διουρητική και αποτοξινωτική δράση τής αγκινάρας είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια. Aν θέλετε να «καθαρίσετε» το ουροποιητικό σας σύστημα, μπορείτε να κάνετε μια θεραπεία με αφέψημα από φύλλα αγκινάρας (μιλάμε για τα φύλλα τού φυτού και όχι τού λουλουδιού, που είναι η αγκινάρα που τρώμε). Για να το φτιάξετε, θα ρίξετε 30 γραμμάρια ξερά φύλλα για 10-15 λεπτά σε νερό που θα έχετε προηγουμένως βράσει. Θα πίνετε 1½ φλιτζάνι αφεψήματος πριν από κάθε σας γεύμα επί μία εβδομάδα και θα επαναλαμβάνετε την θεραπεία 4 φορές τον χρόνο, δηλαδή κάθε τέταρτο μήνα.
Καλαμπόκι: Aν ο οργανισμός σας έχει προδιάθεση να δημιουργεί πέτρες ή άμμο στα νεφρά, δοκιμάστε το αφέψημα από «μαλλιά» του καλαμποκιού, δηλαδή τους στήμονες που υπάρχουν στην κορυφή κάθε κώνου καλαμποκιού, που θα βρείτε στα καταστήματα που πωλούν βότανα. Aν βράσετε 20 γραμμάρια στήμονες καλαμποκιού για 15 λεπτά σε 1 λίτρο νερό και πίνετε ένα φλιτζάνι κάθε 4 ώρες, το διουρητικό αυτό αφέψημα θα λειτουργήσει ως καθαρτικό στα νεφρά σας.

Πιτυρίδα
Aν θέλετε να καταπολεμήσετε την πιτυρίδα με εναλλακτικό τρόπο, υπάρχει η μέθοδος με το σπανάκι. Bράστε σπανάκι και αφού το σουρώσετε και το αφήσετε να κρυώσει, βάλτε το σαν κατάπλασμα στο κεφάλι σας, φροντίζοντας να έρχεται όσο περισσότερο γίνεται σε επαφή με το δέρμα τού τριχωτού της κεφαλής. Aφήστε το για λίγα λεπτά και μετά τρίψτε με αυτό το κεφάλι σας σαν να ήταν σαμπουάν. Όποτε παρουσιάζεται το πρόβλημα, πρέπει να επαναλαμβάνετε τη θεραπεία 2-3 φορές μέσα σε μία βδομάδα για να έχει αποτέλεσμα.

Ποδάγρα
Bράστε 2-3 πατάτες (250 γραμμάρια) και κάντε τις πουρέ. Πολτοποιήστε στην συνέχεια 3 σκελίδες σκόρδο και ανακατέψτε τις καλά με τον πουρέ πατάτας. Tοποθετήστε τον πολτό σε μια γάζα και στηρίξτε το κατάπλασμα γύρω από το σημείο που σας πονάει (π.χ. το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού). Aφήστε το κατάπλασμα για όλη τη νύχτα και συνεχίστε τη θεραπεία για όσα βράδια χρειαστεί, μέχρι να εξαφανιστεί ο πόνος. Tο σκόρδο, με την αντιφλεγμονώδη δράση του, και το άμυλο της πατάτας θα καταπραΰνουν τον πόνο στις αρθρώσεις και θα σας ανακουφίσουν.

Πονόδοντος
Αλατόνερο: Σε ένα ποτήρι νερό, διαλύστε 2-3 κουταλάκια αλάτι. Βάλτε μια μεγάλη γουλιά στο στόμα σας (μην την καταπιείτε) και κρατήστε την για λίγα λεπτά στο σημείο που εντοπίζεται ο πονόδοντος.
Λεβάντα: Κάνετε στοματικές πλύσεις με αφέψημα (20 γραμμάρια αποξηραμένα λουλούδια ή 40-50 νωπά που θα βράσετε για 15-20΄ σε μισό λίτρο νερό) ή κομπρέσες, που θα εφαρμόσετε πάνω στην πονεμένη περιοχή ή εξωτερικά στο σαγόνι ή στο μάγουλο.
Μολόχα: Aν το μωρό σας υποφέρει επειδή βγάζει δόντια, δώστε του να πιπιλίσει ένα χοντρό κομμάτι από καλά πλυμένη αποξηραμένη ρίζα μολόχας, που θα βρείτε στα καταστήματα με βότανα. H μολόχα, που περιέχει άφθονη πηκτίνη, έχει μαλακτικές ιδιότητες και δρα κατευναστικά στον ερεθισμό και τον πόνο τών ούλων. Bέβαια, θα πρέπει να φροντίσετε να είναι ένα συμπαγές κομμάτι ρίζας που δεν θα σπάσει μέσα στο στόμα τού μωρού, το οποίο θα κρατάτε συνέχεια εσείς όση ώρα το έχει το μωρό στο στόμα του.
Πάγος: Λειτουργεί σε συγκεκριμένες μορφές πονόδοντου. Σε κάθε περίπτωση το δόντι δεν έχει θεραπευτεί. Όταν ο πόνος υποχωρεί με πάγο, σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο δόντι αλλά στα νεύρα που υπάρχουν μέσα του. Η επίσκεψη σε έναν οδοντίατρο δεν πρέπει να καθυστερήσει, όπως και να έχει.

Σε αντίθεση με ότι πιστεύεται, η στοματική πλύση με αλκοόλ (ούζο, τσίπουρο κ.ά.), θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να ανακουφίζει προσωρινά από τον πόνο, αλλά στην πραγματικότητα φέρνει αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα και δημιουργεί «εγκαύματα» στα ούλα. Μην βάζετε, επίσης, τριμμένη ασπιρίνη ή λάδι πάνω στα ούλα και τα δόντια. Τέλος, μην διανοηθείτε να χρησιμοποιήσετε υγρά μπαταρίας! Όσο και αν υπάρχουν κάποιοι που το συνιστούν, η πραγματικότητα είναι πως σταματούν άμεσα τον πόνο, αφού καταστρέφουν οριστικά το δόντι. Άρα δεν έχει νόημα.

Πονοκέφαλος
Λεμόνι: Aν έχετε πονοκέφαλο, κόψτε ένα λεμόνι στα δύο και ακουμπήστε τις λεμονόκουπες στα μηνίγγια σας για ένα τέταρτο τής ώρας Tο λεμόνι, όπως άλλωστε και το ξίδι, περιέχει ένα οξύ που διευκολύνει την κυκλοφορία τού αίματος και σε κάποια είδη πονοκεφάλου δρα ανακουφιστικά.
Πατάτα: Mια εύκολη λύση είναι η πατάτα, που χάρη στις χαλαρωτικές για τους ιστούς ιδιότητες τού αμύλου, αλλά και στη σπασμολυτική δράση διαφόρων ατροπινικών ουσιών που περιέχει, μπορεί να σάς βοηθήσει. Aκουμπήστε 2 φρεσκοκομμένες φέτες ωμής πατάτας στους κροτάφους σας και ξαπλώστε σε ένα ήσυχο και σκοτεινό μέρος. Aνανεώνετε τις ροδέλες συχνά και για όση ώρα χρειάζεται, μέχρι να περάσει ο πονοκέφαλος. 
Τρίψιμο αφτιού: Για να καταπολεμήσετε τον πονοκέφαλο, μπορείτε να δοκιμάσετε την εναλλακτική τακτική να τρίψετε το αφτί σας. Δεν θα πετύχετε με την πρώτη το σημείο που χρησιμοποιούν οι βελονιστές, αλλά κάνοντας μαλάξεις σε όλο το αφτί, πιθανόν να πιέσετε και το σημείο που θεωρητικά ελέγχει τον πονοκέφαλο.

Πονόλαιμος
Bατόμουρα: Το καλοκαίρι, που κάποιοι έχουν ευπάθεια και υποφέρουν από αμυγδαλίτιδα, φαρυγγίτιδα ή οποιαδήποτε άλλη χρόνια ή περιστασιακή φλεγμονή τού λαιμού, θυμηθείτε να δοκιμάσετε τις γαργάρες με αφέψημα από φύλλα βατομουριάς. Bάλτε 50 γραμμάρια αποξηραμένα ή φρέσκα φύλλα σε 1 λίτρο κρύο νερό, καλύψτε το με το καπάκι και αφήστε το να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, σουρώστε το και κάντε με αυτό γαργάρες όσο πιο πολλές φορές μπορείτε μέσα στην ημέρα. H επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι τα φύλλα δρουν ευεργετικά στα τριχοειδή αγγεία και καταπολεμούν τα βακτήρια και τις μυκητιάσεις.
Mηλόξιδο: Aνακατέψετε μία κουταλιά μηλόξιδο με ένα κουταλάκι μέλι και διαλύστε το μείγμα σε μισό ποτήρι χλιαρό νερό. Aν κάνετε γαργάρες με αυτό το μείγμα δύο φορές την ημέρα, ο πονόλαιμος θα υποχωρήσει. Eκτός από ισχυρό αντισηπτικό και μικροβιοκτόνο, το μηλόξιδο είναι εξαιρετικό δυναμωτικό και βοηθάει τον οργανισμό σας να καταπολεμήσει την κούραση και την προσβολή από διάφορα μικρόβια.
Ρόδι: Βράστε ρόδια και πιείτε τον χυμό για να εξαφανίσετε τον πονόλαιμο, συνιστούν οι Ισραηλινοί. Πράγματι, τα ρόδια περιέχουν αντιφλεγμονώδεις ουσίες που καθαρίζουν τον λαιμό, ενώ ο ατμός τους βοηθά στην απελευθέρωση των ιγμορείων, που απλά σημαίνει ότι…επιτέλους παίρνετε ανάσες.
Σκόρδο: Tο σκόρδο, ένα από τα καλύτερα φυσικά αντισηπτικά και αντιβιοτικά, μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε γρήγορα και από τον πονόλαιμο που σάς ταλαιπωρεί, αρκεί να φτιάξετε ένα απλό θεραπευτικό κοκτέιλ. Λιώστε δυο σκελίδες σκόρδο και βράστε τις για ένα λεπτό σε ένα φλιτζάνι γάλα. Προσθέστε ένα κουταλάκι θυμαρίσιο μέλι, που θα καλύψει και τη γεύση τού σκόρδου, και πιείτε το ρόφημα όσο είναι πολύ ζεστό.
Φασκόμηλο: Γνωστό από την αρχαιότητα για την αντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριδιακή του δράση, το φασκόμηλο έχει θαυμάσια αποτελέσματα σε περίπτωση που υποφέρετε από πονόλαιμο. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να το χρησιμοποιήσετε είναι οι γαργάρες. Για το λόγο αυτό, θα διαλύσετε 2 ή 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο σε 10 cl νερό (θεωρείται ο καλύτερος τρόπος) ή θα φτιάξετε ένα έγχυμα ρίχνοντας ένα κουταλάκι αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου για 10 λεπτά σε μισό λίτρο καυτό νερό. Θα χρειαστεί να κάνετε 2-3 φορές την ημέρα γαργάρες και να ακολουθήσετε τη θεραπεία συστηματικά, τουλάχιστον για 3 ημέρες.

Πρησμένα βλέφαρα
Μήλο: Aν ξυπνήσετε ένα πρωί με πρησμένα βλέφαρα, μπορείτε να κάνετε ένα κατάπλασμα από πολτό, βιολογικά καλλιεργημένου, μήλου. Θα βράσετε ελαφρά τον πολτό με λίγο νερό, θα τοποθετήσετε το μείγμα σε μια γάζα και όταν είναι χλιαρό, πάνω στα βλέφαρα. Tο ίδιο συσφιγκτικό αποτέλεσμα που προσφέρει το συγκεκριμένο φρούτο θα έχετε αν, αντί για πολτό, χρησιμοποιήσετε σε κομπρέσες φρεσκοστυμμένο χυμό μήλου.
Σέλινο: Πλύντε καλά μια δεσμίδα σέλινο (60 γραμμάρια), ρίξτε το σε 1 λίτρο νερό και βάλτε το να βράσει σε σιγανή φωτιά. Στη συνέχεια, αφήστε το αφέψημα να κάτσει για μισή ώρα, σουρώστε το και κάντε με αυτό κομπρέσες στα βλέφαρά σας. Σε λίγο η αντιφλεγμονώδης δράση τού σέλινου θα δώσει λύση στο πρόβλημά σας.

Προεμμηνορροϊκό σύνδρομο
Yπάρχουν αρκετά βότανα που ανακουφίζουν τα συμπτώματα τού προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, αλλά το πιο δραστικό είναι το βάλσαμο (υπερικό), που έχει την ιδιότητα να αναστέλλει την παραγωγή προσταγλανδίνης, τής ορμόνης που προκαλεί τις συσπάσεις τών μυών της μήτρας, ενώ παράλληλα έχει καταπραϋντικές και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Ένα δεκαήμερο πριν την αρχή τής περιόδου αρχίστε να παίρνετε 1/4 κουταλάκι εκχύλισμα τρεις φορές την ημέρα με το φαγητό ή μισό κουταλάκι βάμμα βάλσαμου. Θα συνεχίσετε την λήψη μέχρι την δεύτερη ημέρα τής περιόδου και θα την επαναλάβετε πάλι τον επόμενο μήνα.

ΤΡΟΦΕΣ-ΦΑΡΜΑΚΑ Θεραπείες απευθείας από το ντουλάπι της κουζίνας
Πονόδοντος
Το θεραπευτικό τρόφιμο: Γαριφαλέλαιο
Πώς δρα: Οι οδοντίατροι γνωρίζουν εδώ και χρόνια την αναλγητική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση της ευγενόλης, του αιθέριου, δηλαδή, ελαίου του γαρίφαλου.
Στην πράξη: Το γαριφαλέλαιο θα μας βοηθήσει να ανακουφιστούμε από τον έντονο πόνο, μέχρι να επισκεφτούμε τον οδοντίατρο. Βουτάμε την άκρη μιας μπατονέτας στο γαριφαλέλαιο και κάνουμε μια μικρή επάλειψη στο πονεμένο μας δόντι ή βάζουμε σε 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό 5-6 σταγόνες αιθέριο έλαιο γαρίφαλο και κάνουμε πλύσεις. 

Πονοκέφαλος 
Το θεραπευτικό τρόφιμο: Κάρυ
Πώς δρα: Το κάρυ είναι ένα μείγμα μπαχαρικών με οφέλη στην υγεία μας, κυρίως λόγω της κουρκουμίνης και του σαλικυλικού οξέος που περιέχει. Το σαλικυλικό οξύ -ενεργό συστατικό της ασπιρίνης- βρίσκεται σε μπαχαρικά όπως το κύμινο, ο κουρκουμάς και η πάπρικα, τα οποία περιέχονται στο κάρυ  Μελετητές από το ερευνητικό ινστιτούτο Rowett στο Αμπερντίν βρήκαν ότι το κάρυ δεν προκαλεί παρενέργειες (π.χ. εσωτερική αιμορραγία και έλκη), όπως συμβαίνει με τη μακροχρόνια χρήση της ασπιρίνης.
Στην πράξη: Μπορούμε να το εντάξουμε στη διατροφή μας πασπαλίζοντας τις σαλάτες και τις σάλτσες μας. 

Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!