Αυτά που έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο: Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει από την στιγμή που θα βάλουμε κάτι στο στόμα μας.
Έτσι θα προσέχαμε και θα μαθαίναμε τι ακριβώς πρέπει να τρώμε ώστε να μην αρρωσταίνουμε!

Πέψη: Προϋπόθεση της καλής υγείας
Αποκαθιστώντας την υγιή πέψη με φυσικούς τρόπους 

Το παρόν άρθρο που εδώ παρουσιάζεται σε 3 μέρη έχει σκοπό να σας δώσει με τρόπο σύντομο και περιεκτικό γνώσεις πάνω στα βασικά συστατικά της τροφής, τις διαδικασίες της πέψης αλλά και τις βασικές αρχές που ακολουθεί η Φυσικοπαθητική Διαιτολογία για την Φυσική Αποκατάσταση της Πέψης και της Υγείας του Ανθρώπου.
Το άρθρο αυτό είναι μια εισαγωγή στο θέμα από τη σκοπιά της Φυσικοπαθητικής. 

Στο ιατρείο μας σπάνια συναντάμε ασθενείς που δεν έχουν κάποιου τύπου γαστρεντερική δυσλειτουργία. Η συχνότητα των περιστατικών αυτών είναι αυξημένη και έχει συγκεκριμένες αιτίες που την προκαλούν. Ίσως η πιο σοβαρή αιτία είναι η αλλαγή του τρόπου διατροφής τις τελευταίες δεκαετίες, ήτοι η απομάκρυνση από τον παραδοσιακό μεσογειακό τρόπο διατροφής και η επικράτηση της τυποποιημένης διατροφής με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα, αλλά και πολλές άλλες ανθυγιεινές διαιτητικές συνήθειες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει κατά τη διάρκεια των ετών ή λανθασμένες συμπεριφορές και επιβαρύνσεις που έχουν προστεθεί στη διαβίωσή μας τα τελευταία χρόνια.

Στην πλειονότητά τους οι ασθένειες του δυτικού κόσμου σήμερα οφείλονται στην υπερκατανάλωση τροφών, αλλά και στις λανθασμένες διατροφικές επιλογές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επιδημία πεπτικών διαταραχών, όπως είναι η δυσπεψία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, στομαχικά μικρόβια και έλκη, η κολίτιδα και η εκκολπωματίτιδα, η δυσβίωση κυρίως από τον μύκητα Candida και η επακόλουθη χρόνια κόπωση.
Ως Φυσικοπαθητικός, πιστεύω ότι η προϋπόθεση της καλής υγείας, αλλά και η προϋπόθεση για την επανάκτηση μιας καλής υγείας, περνά μέσα από ένα γαστρεντερικό σύστημα που λειτουργεί σωστά. Δηλαδή, δεν υπάρχει σημαντικότερος πυλώνας από αυτόν για τη συνολική υγεία μας, το υψηλό ενεργειακό μας επίπεδο και τη μακροζωία μας. 

Δείτε: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Θα αναφερθούμε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, στους διαφορετικούς παράγοντες και στις αιτίες που οδηγούν στις διατροφικές διαταραχές, καθώς επίσης και στις πολλές εναλλακτικές θεραπείες με τη χρήση τροφών, βοτάνων ή συμπληρωμάτων διατροφής που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αποκαταστήσουμε την κατάλληλη πέψη.

Μερικά στοιχεία για την πέψη
Ανατομικά το πεπτικό ή γαστρεντερικό σύστημα ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα συνεχίζεται προς το φάρυγγα, τον οισοφάγο, το στομάχι, ακολουθεί το λεπτό έντερο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου είναι το δωδεκαδάκτυλο, έπεται η νήστιδα και ο ειλεός) και μετά ακολουθεί το παχύ έντερο (με τα τμήματά του το ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον και με τελικό του τμήμα το απευθυσμένο). Φυσικά, κάθε τμήμα του πεπτικού συστήματος επιτελεί και διαφορετική λειτουργία.

Είναι ένας σωλήνας μήκους 10 μέτρων, με μυϊκό ιστό στο τοίχωμά του (για να μπορεί να προωθεί το περιεχόμενο με περισταλτισμό) και με εμβαδόν επιφανείας εσωτερικά λόγω των πτυχώσεων, που πλησιάζει το μέγεθος ενός μικρού ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τα δισεκατομμύρια των κυττάρων από τα οποία αποτελείται η εσωτερική επιφάνεια (ο βλεννογόνος του), αποτελούν το φραγμό μεταξύ του εσωτερικού μέρους του οργανισμού μας και του περιβάλλοντός μας, όπου διακινούνται ωφέλιμα διατροφικά στοιχεία που πρέπει να απορροφηθούν, φιλικά μικρόβια (η χλωρίδα του εντέρου), παθογόνα μικρόβια, τοξίνες και πολλοί άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον οργανισμό που θα πρέπει να αποβληθούν χωρίς να εισέλθουν στο εσωτερικό του σώματος. Τα κύτταρα αυτά ανανεώνονται στην πλειονότητα τους σε σύντομα τακτά χρονικά διαστήματα ημερών (πιθανόν λόγω της εντόνου λειτουργίας του όλου συστήματος). Ο πεπτικός σωλήνας, εφόσον αποτελεί τη δίοδο προς το εσωτερικό του σώματος, ενισχύεται από μια σειρά ανοσοποιητικών μηχανισμών και κρατιέται υγιής από εκατομμύρια ωφέλιμα και φιλικά βακτηρίδια, τα οποία διατηρούν την απαραίτητη ισορροπία (χλωρίδα του εντέρου). Δείτε: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Το γαστρεντερικό σύστημα συνδέει το σώμα μας με τις πηγές ενέργειας του περιβάλλοντος κόσμου. Όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί επεξεργαζόμαστε τα οργανικά υλικά, απορροφώντας τις θρεπτικές ουσίες, δημιουργώντας από το θρεπτικό υλικό ενέργεια για να λειτουργήσουμε και αποβάλλουμε ότι έχει απομείνει και είναι άχρηστο. Τόνοι από τροφές διακινούνται μέσα από τον πεπτικό σωλήνα στη διάρκεια της ζωής μας για να μας δώσουν την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία μας, παράλληλα με την παροχή όλων των άλλων ωφελίμων και απαραίτητων στοιχείων όπως οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία, ένζυμα κ.α., που είναι απαραίτητα στην λειτουργία του οργανισμού και απορροφώνται μέσα από το γαστρεντερικό σύστημα.

Διάσπαση των θρεπτικών συστατικών
Αρχικά πρέπει να επέλθει η διάσπαση των θρεπτικών συστατικών, μία απαραίτητη προετοιμασία για να καταστεί δυνατή η απορρόφηση που ακολουθεί. Η διαδικασία της πέψης αρχίζει ακόμη και πριν μπει η τροφή στο στόμα. Μόλις έρθουμε οπτικά σε επαφή με τα τρόφιμα ή τα μυρίσουμε και φυσικά όταν τα βάλουμε στο στόμα μας, ξεκινά η διαδικασία της πέψης με την έκκριση του σιέλου που υγραίνει την τροφή, ώστε να διευκολυνθεί η κατάποσή της και με το ένζυμο πτυελίνη που περιέχει (είναι μια μορφή αμυλάσης, ενζύμων που πέπτουν τους υδατάνθρακες) αρχίζει η διάσπαση των υδατανθράκων από το στόμα, των μεγάλων μορίων υδατανθράκων σε μικρότερα μόρια. Αυτό συμβαίνει μόνο εάν ένα άτομο αφιερώνει χρόνο για να μασήσει καλά την τροφή, πράγμα σπάνιο σήμερα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε με βιασύνη. Εάν ένα άτομο τρώει πάρα πολύ γρήγορα, πρώτον υπάρχουν λιγότερα ένζυμα για να διασπάσουν τα συστατικά των υδατανθράκων, γιατί δεν προλαβαίνουν να εκκρίνουν ικανοποιητική ποσότητα σιέλου οι σιελογόνοι αδένες και δεύτερον δεν κατακερματίζεται η τροφή ικανοποιητικά με τη μάσηση για να αυξηθεί η επιφάνεια της που θα έρθει σε επαφή με τα ένζυμα της σιέλου. Όσο περισσότερη ώρα μασάτε την τροφή σας, τόσο περισσότερο βοηθάτε να περάσει πιο έτοιμη στα επόμενα στάδια της χώνευσης και επομένως το πεπτικό σας σύστημα δεν θα καταπονηθεί. Από τη βιαστική μάσηση λοιπόν ξεκινούν τα λάθη στη πέψη. Δείτε: Πάνω από 80% του πληθυσμού δεν μασάει καλά την τροφή του! Δείτε τις συνέπειες.

Και: Πώς πρέπει να τρώμε...

Ο επόμενος σταθμός για τα τρόφιμα στην πέψη είναι στο στομάχι, στο οποίο μεταφέρονται, αφού διέλθουν από τον οισοφάγο. Εκεί αναμειγνύονται με τα οξέα του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ) και με ένα ένζυμο (πεψινογόνο) που εκκρίνεται από το στομάχι. Ο συνδυασμός πεψινογόνου και υδροχλωρικού οξέος δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο που λέγεται πεψίνη και διασπά τις πρωτεΐνες.

Με την επίδραση αυτής, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια. Η τροφή τώρα έχει μορφή πολτού. Παράλληλα, τα γαστρικά υγρά εξουδετερώνουν μικρόβια και άλλους ανεπιθύμητους μικροοργανισμούς. Το στομάχι είναι κυρίως αρμόδιο για τη διάσπαση των πρωτεϊνών. Η πέψη των υδατανθράκων διακόπτεται στο στομάχι για να συνεχισθεί στο δωδεκαδάκτυλο. Εδώ απαιτείται πάλι χρόνος ηρεμίας στα γεύματα, επειδή το στομάχι σταματά την έκκριση των ένζυμων όταν το άτομο είναι σε κατάσταση στρες. Αυτός είναι ο λόγος που το γεύμα πρέπει να σερβίρεται στο τραπέζι, όπως γινόταν παλιά με όλη την οικογένεια σε συνθήκες ηρεμίας. Υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα μένουν για να συνεχισθεί η πέψη περίπου δύο έως τρεις ώρες στο στομάχι, αλλά εάν ένα άτομο έχει προβλήματα πέψης, τα τρόφιμα μπορούν να μείνουν περισσότερο, ακόμη και μέχρι οκτώ ή δέκα ώρες στο στομάχι. ("Τροφή": Για αυτό να αποφεύγετε να τρώτε με ανθρώπους που σας δυσαρεστούν ή σε δυσάρεστες καταστάσεις και επιτέλους σταματήστε να τρώτε βλέποντας ειδήσεις!!!)

Ακολούθως, τα τρόφιμα προωθούνται στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, όπου μέσω του χοληδόχου πόρου και του παγκρεατικού πόρου, εκκρίνονται τα πεπτικά υγρά. Από το συκώτι εκκρίνεται η χολή, αφού συμπυκνωθεί στη χοληδόχο κύστη. Η χολή διαλύει τα μεγάλα σφαιρίδια λίπους και τα μετατρέπει σε μικροσκοπικά σταγονίδια (γαλακτωματοποίηση). Συντελεί, επίσης, στην εξουδετέρωση των γαστρικών οξέων, γιατί είναι αλκαλική.

Από το πάγκρεας στην ίδια περιοχή εκκρίνονται άλλα ένζυμα, η αμυλάση για τη συνέχιση της διάσπασης των υδατανθράκων, το ένζυμο πρωτεάση για να ολοκληρωθεί η διάσπαση των πρωτεϊνών και η λιπάση, ένα ένζυμο που διασπά περαιτέρω τα λίπη.
Εκτός αυτών το πάγκρεας παράγει και αλκαλικές ουσίες, οι οποίες συντελούν επίσης στην εξουδετέρωση των οξέων που έχουν αναμειχθεί με την τροφή μέσα στο στομάχι. 

Δείτε τα πάντα για τα ένζυμα και τα οφέλη τους: Ενζυματική, η έξυπνη διατροφή!

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Α.

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Β.

Απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών της διατροφής
Στο επόμενο στάδιο, από το δωδεκαδάκτυλο τα τρόφιμα προωθούνται στο δεύτερο και τρίτο μέρος του λεπτού εντέρου, όπου υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα πρέπει να αφομοιωθούν. Είναι στο λεπτό έντερο όπου οι θρεπτικές ουσίες απορροφώνται από ειδικά κύτταρα που βρίσκονται στις εντερικές λάχνες. Αυτές μοιάζουν με πολύ λεπτές τρίχες που συνδέονται με το τοίχωμα του λεπτού εντέρου. Έχουν μικρές διόδους όπως οι πόροι του δέρματος, που επιτρέπουν στις θρεπτικές ουσίες, δηλαδή στις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, τις πρωτεΐνες, τα ουσιώδη λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα να απορροφηθούν και να μεταφερθούν στο αίμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτές οι λάχνες να διατηρούνται υγιείς για να επιτρέπουν τη σωστή απορρόφηση, επειδή όπως θα δούμε αργότερα, εάν φλεγμαίνουν η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών διαταράσσεται και μειονεκτεί.

Τα υπολείμματα των τροφίμων αυτά που έχουν απομείνει μετά το στάδιο που προαναφέραμε, είναι συνήθως ίνες (δυσαπορρόφητοι υδατάνθρακες) που δεν μπορούν να απορροφηθούν και προωθούνται προς το παχύ έντερο που είναι και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος από όπου αποβάλλονται μέσω των περιττωμάτων. Αυτή είναι εν συντομία η λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Στο παχύ έντερο δεν συντελείται απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, απλά συγκεντρώνονται τα υπολείμματα των τροφών για να αποβληθούν και απορροφάται ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Πολλοί παράγοντες μπορούν να υπεισέλθουν και να διαταράξουν σημαντικά την διατροφική διεργασία (πέψη).

Πώς μπορούμε να έχουμε μία σωστή διατροφή, αν δεν υφίσταται έστω και μία στοιχειώδης γνώση των δομικών στοιχείων που πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο διαιτολόγιό μας;
Όλες οι τροφές σε ένα σωστά λειτουργικό έντερο, απορροφώνται, αφού τα συστατικά τους διασπαστούν σε «δομικούς λίθους», στις πλέον απλές ενώσεις τους (δηλ. μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες, αμινοξέα, λιπαρά οξέα βραχέων, μακρών αλυσίδων, τριγλυκερίδια κ.λ.π.).

Τα βασικά συστατικά των τροφών είναι 

• οι υδατάνθρακες, 
• τα λίπη, 
• οι πρωτεΐνες, 
• οι βιταμίνες, 
• τα ιχνοστοιχεία, 
• το νερό και 
• τα ένζυμα. 

Οι υδατάνθρακες ή σάκχαρα
Στο σχηματισμό τους συμμετέχουν τρία βασικά στοιχεία: άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο. Είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής ενέργειας στον οργανισμό. Μετά την απορρόφησή τους, αποθηκεύονται σε μορφή γλυκογόνου στους μυς και το ήπαρ. Από το γλυκογόνο των μυών παράγεται γλυκόζη, που είναι απαραίτητη για τη σύσπαση των μυϊκών ινών και λειτουργία των μυών. Η γλυκόζη αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής ΑΤΡ (ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας του οργανισμού) και είναι η μόνη πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του. Η επάρκεια υδατανθράκων στη διατροφή μειώνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πρωτεΐνες (αμινοξέα) για την παραγωγή ενέργειας.
Εάν υπάρξει έλλειψη υδατανθράκων ο οργανισμός διασπά πρωτεΐνες για να παράγει γλυκόζη. Όσοι υδατάνθρακες περισσεύουν μετατρέπονται σε λίπος. Οι υδατάνθρακες βοηθούν επίσης στην απορρόφηση κάποιων ανόργανων στοιχείων (κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου) και στην αρμονική συμβίωση και διατροφή των διαφόρων μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό μας σύστημα (χλωρίδα του εντέρου). Το τμήμα του γαστρεντερικού που απορροφώνται είναι το λεπτό έντερο.

Οι υδατάνθρακες στην τροφή πρέπει να καλύπτουν το 50% των ημερησίων θερμιδικών αναγκών (εξ αυτών το 50% πρέπει να είναι πολυσακχαρίτες και 50% μονοσακχαρίτες και δισακχαρίτες).
Δίνουν ενέργεια τεσσάρων θερμίδων ανά γραμμάριο. Σε υπερκατανάλωση υδατανθράκων με υψηλό ΓΔ μπορεί να αυξηθούν τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Οι ανεπεξέργαστοι υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί) είναι προτιμότεροι από τους επεξεργασμένους (π.χ. άσπρο ψωμί) και ποιοτικά και θερμιδικά.

Τα είδη των υδατανθράκων είναι:
1. Μονοσακχαρίτες (απλά σάκχαρα) α. Φρουκτόζη (φρούτα – μέλι) β. Γλυκόζη (φρούτα – μέλι ) γ. Γαλακτόζη (γάλα)
2. Δισακχαρίτες (ένωση δύο μορίων μονοσακχαριτών) α. Σακχαρόζη (ζάχαρη- διασπάται σε γλυκόζη και φρουκτόζη) β. Λακτόζη (γαλακτοκομικά). Προϋποθέτει επάρκεια του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα που έχουν έλλειψη λακτάσης μπορούν να ανεχθούν τα υποπροϊόντα τους π.χ. γιαούρτι) γ. Μαλτόζη (από τη διάσπαση αμύλων)
3. Πολυσακχαρίτες α. Άμυλο (ρύζι – σιτάρι – βρώμη - καλαμπόκι – όσπρια –πατάτες - ξηροί καρποί - λαχανικά) β. Γλυκογόνο (κρέας - ζωικοί ιστοί) γ. Κυτταρίνη (φυτικές άπεπτες ίνες - φλοιός σίτου - φρούτα – λαχανικά ) δ. Πηκτίνη (διαιτητικές ίνες - φρούτα, – όσπρια – φλοιός δημητριακών)

Καλοί Υδατάνθρακες: Όσπρια – Δημητριακά – Ξηροί καρποί. Δίνουν ενέργεια και πολλά θρεπτικά στοιχεία.

Κακοί Υδατάνθρακες: Γλυκά – αεριούχα αναψυκτικά – Ποτά γλυκά (λικέρ). Δίνουν μόνον «κενές» θερμίδες, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε ποιοτική θρέψη.

Για την καλύτερη χρησιμοποίηση των υδατανθράκων και το τι πρέπει να προσέχουμε όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες (πέραν του αν είναι επεξεργασμένοι και ανεπεξέργαστοι, καλοί ή κακοί) μπορούμε να το σταθμίσουμε με μία σειρά δεικτών, ιδιαίτερα χρήσιμους εφόσον συνυπάρχουν προβλήματα υγείας.

Γλυκαιμικός Δείκτης (ΓΔ) και Γλυκαιμικό Φορτίο (ΓΦ)
Στο παρελθόν οι υδατάνθρακες χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, στους απλούς υδατάνθρακες και στους σύνθετους από τον αριθμό των απλών σακχάρων που περιέχονταν στο μόριό τους.
Απλοί υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από ένα ή δύο απλά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη ή η σουκρόζη (ή σακχαρόζη ή επιτραπέζια ζάχαρη), ονομάζονται και απλά σάκχαρα.
Σύνθετοι υδατάνθρακες: ονομάζονται τα αμυλώδη τρόφιμα. Ονομάζονταν σύνθετοι υδατάνθρακες, επειδή το άμυλο αποτελείται από μακριές αλυσίδες του απλού σακχάρου της γλυκόζης. Αυτοί ήταν και οι προτιμότεροι στην κατανάλωση.

Καλύτερος χειρισμός των υδατανθράκων επιτυγχάνεται με τους κάτωθι δείκτες.
Ο γλυκαιμικός δείκτης (σχετίζεται με την ποιότητα και όχι την πυκνότητα ή ποσότητα των υδατανθράκων στην τροφή), προσδιορίζει την ικανότητα του υδατάνθρακα που καταναλώνουμε να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και επομένως και της παραγόμενης ινσουλίνης, σε σύγκριση με ένα τρόφιμο αναφοράς π.χ. γλυκόζη. Στην ουσία ο γλυκαιμικός δείκτης δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συγκριτικός δείκτης που μας δείχνει, το πόσο επηρεάζει η μία ή η άλλη τροφή υδατανθράκων την ταχύτητα έκκρισης της ινσουλίνης σε σχέση με την τροφή αναφοράς την γλυκόζη (ΓΔ=100), που θεωρείται ότι είναι ο υδατάνθρακας που προκαλεί τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης. Μαθηματικά μπορεί να εκφραστεί:

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος της υπό εξέταση τροφής

ΓΔ = ————————————————————————————- Χ 100

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος τροφής αναφοράς (γλυκόζη)

Είναι απαραίτητος για την επιλογή των τροφών και τη διαμόρφωση του διαιτολογίου των διαβητικών που ο οργανισμός τους δεν έχει τη δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης της λειτουργίας του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης και ταχεία απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία, όταν απορροφηθεί ταχέως ένας υδατάνθρακας.
Η απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί και μεγαλύτερη λιπογένεση (δηλ. αυξάνει τη δημιουργία και αποθήκευση λίπους στον οργανισμό, από την μετατροπή των υδατανθράκων που περισσεύουν σε λίπος, εάν αυτοί δεν καταναλωθούν άμεσα με κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας). Επιπλέον, η απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, αντίσταση στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντοχή), καρδιαγγειακή νόσο, παχυσαρκία και αίσθημα πείνας μετά από μισή έως μία ώρα από την κατανάλωσή τους, γεγονός που μας ωθεί στην βουλιμία και πολυφαγία.

Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μια τροφή τόσο πιο αργά αφομοιώνεται, προκαλώντας μια πιο ήπια έκκριση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την προστασία από απότομες «αυξομειώσεις» του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μειώνουν το ρυθμό της λιπογένεσης (δηλ. την αποθήκευση λίπους) παράλληλα αυξάνουν σημαντικά την λιπόλυση (την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας – βοήθεια στο αδυνάτισμα).

Οι τιμές του ΓΔ των τροφών:
Χαμηλού ΓΔ ≤55, Μετρίου ΓΔ = 56-69, Υψηλού ΓΔ ≥70
Τροφές με υψηλό – μέτριο ΓΔ: γλυκόζη 100, μαλτόζη 105-110, μέλι 97-87, κορν φλέικς χωρίς ζάχαρη 80, πατάτες (βραστές 70, ψητές, τηγανητές 80-95, πουρές 90), γλυκοπατάτες 51, καρότα 85-92, καρπούζι 72, ψωμί άσπρο 69, ολικής αλέσεως 72, ρύζι άσπρο 72, μπισκότα 70, σοκολάτα 70, ρύζι καστανό 66, σταφίδες 64, μπανάνες 62, ζάχαρη κρυστ. 59, μαρμελάδα 55, αρακάς 70.
Τροφές με χαμηλό ΓΔ: φρουκτόζη 20, φιστικιά αράπικα 13, σόγια 15, πράσινα λαχανικά <15, ντομάτες 38, γάλα-γαλακτοκομικά 32-36, μαύρη σοκολάτα 22, φακές 29, ρεβιθιά 30, φασόλια 36-40, μήλα 39, πορτοκάλια 40, ψωμί σίκαλης 40-50, ψωμί κριθαρένιο 34-50, μακαρόνια άσπρα 50, μακαρόνια ολικής 42, αχλάδια 47, σταφύλι 45.

Προσοχή ο ΓΔ δεν έχει σχέση με την θερμιδική αξία των τροφών, αλλά με την ταχύτητα που ανεβάζουν οι τροφές τα ζάχαρα και την ινσουλίνη στο αίμα π.χ. φρουκτόζη, ΓΔ 20 χαμηλός και 356 θερμ./100γρ σε αντίθεση με τη γλυκόζη, ΓΔ 100 υψηλός και 334 θερμ./100γρ. Δηλαδή ίδια θερμιδική αξία περίπου, διαφορετικός ΓΔ.
Ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να επιλέγει κυρίως τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Ακόμη πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι διαβητικοί. Εξ άλλου γι’ αυτούς δημιουργήθηκε και ο δείκτης αυτός.
Όσοι αθλούνται θα πρέπει να επιλέγουν τροφές με χαμηλό ή μέσο γλυκαιμικό δείκτη πριν την προπόνηση (διατήρηση σταθερών επίπεδων γλυκόζης στο αίμα στην διάρκεια της προπόνησης – και αποφυγή υπογλυκαιμίας 30΄-60΄ μετά το φαγητό στην διάρκεια της δραστηριοποίησης). Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη πρέπει να καταναλωθούν στο πρώτο μεταπροπονητικό γεύμα ή κολατσιό (βοηθά στην αύξηση του ρυθμού αναπλήρωσης του γλυκογόνου των μυών).
Εάν όμως γυμνάζεστε με σκοπό την απώλεια βάρους ή δεν επιθυμείτε την αύξησή του, τότε πάλι οι χαμηλού ΓΔ τροφές είναι προτιμότερες μετά την προπόνηση, γιατί τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα δεν θα αναστείλουν την συνεχιζόμενη αποδόμηση του λίπους. Τροφές που δεν περιέχουν υδατάνθρακες έχουν γλυκαιμικό δείκτη μηδέν (0) και δεν επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης π.χ. αυγό ΓΔ 1.

Για να μειωθεί το αίσθημα της πείνας (μετά από μία ώρα) από την κατανάλωση τροφών με υψηλό ΓΔ π.χ. καρότα, φρούτα ή χυμούς φρούτων, μέλι, θα πρέπει τα τρόφιμα αυτά να τα συνδυάσουμε με τρόφιμα χαμηλού ΓΔ π.χ. σέλινο, αγγούρι, πράσινα λαχανικά, οπότε ο γλυκαιμικός δείκτης του συνδυασμού μειώνεται.
Γενικά, οι απλοί υδατάνθρακες που βρίσκονται κυρίως στη ζάχαρη, τα φρούτα, τους χυμούς, το μέλι αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος γρηγορότερα σε σχέση με τους σύνθετους υδατάνθρακες οι οποίοι συναντώνται στο ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα όσπρια και τα δημητριακά.

Γλυκαιμικό Φορτίο. Δίνει τη δυνατότητα να περιγράψουμε ταυτόχρονα την ποιότητα (Γλυκαιμικός Δείκτης), αλλά και τη συνολική ποσότητα των υδατανθράκων (σε μία μερίδα τροφής). Εδώ, λαμβάνεται υπ’ όψιν και η πυκνότητα των υδατανθράκων που περιέχεται σε μία τροφή (είναι πιο ολοκληρωμένη πρόβλεψη της επίδρασης από την άποψη του συνολικού φορτίου υδατανθράκων και εκφράζει τα γραμμάρια του υδατάνθρακα). Η μαθηματική έκφραση είναι:

Γλυκαιμικό Φορτίο = γλυκαιμικός δείκτης τροφής / 100 Χ ποσότητα υδατανθράκων σε γραμμάρια (μίας μερίδας τροφής). Π.χ.

Μήλο ΓΔ = 40 περιέχει 15γρ. υδατ./μερίδα, ΓΦ = 40Χ15/100 = 6γρ. άρα ΓΦ=6

Πατάτα μικρή ψητή ΓΔ = 80 περιέχει 15γρ. υδατ./μερ., ΓΦ = 80Χ15/100=12γρ. άρα ΓΦ = 12

Το συμπέρασμα είναι ότι η πατάτα θα έχει τη διπλάσια μεταβολική υδατανθρακική επίδραση από το μήλο στον οργανισμό. Δείτε το σαν την προσαρμογή των υδατανθράκων μιας τροφής στην γλυκαιμική τους πυκνότητα.

Οι τιμές του ΓΦ των τροφών:
Χαμηλό ΓΦ ≤10, Μέτριο ΓΦ = 11-19, Υψηλό ΓΦ ≥20
Ενδεικτικά τιμές ΓΦ τροφών: 
ΦΡΟΥΤΑ Μερίδα (120 γρ.)
Φράουλες 1, γκρέιπ φρουτ 3, δαμάσκηνα 1,9, ροδάκινο 2,1, κεράσια 2,7, αχλάδι 3,8, καρπούζι 4, πορτοκάλι 5, μήλο 6, ακτινίδιο 5, μπανάνα άγουρη 6, σταφύλια 8-10 , μπανάνα ώριμη 13
ΧΥΜΟΙ Μερίδα (250 γρ.) χωρίς ζάχαρη
Πορτοκάλι χυμός 13, χυμός μήλου 12
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Μερίδα (250 γρ.)
Coca Cola 16, πορτοκαλάδα αναψυκτικό 23, ενεργειακά ποτά 40
ΟΣΠΡΙΑ Μερίδα (150 γρ.)
Φασολάδα 7, φακές βρασμένες 7, ρεβίθια 8, φασόλια μαυρομάτικα 13, πατάτα βραστή και γλυκοπατάτα 17, πατάτα τηγανητή 22, πατάτα ψητή 26, νιφάδες βρώμης 13
ΛΑΧΑΝΙΚΑ Μερίδα (80 γρ.)
Μπιζέλια 3, καρότα 3, πράσινα φασόλια 9, καλαμπόκι 9
ΑΜΥΛΟΥΧΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Μερίδα (180 γρ.)
Μακαρόνια ολικής αλέσεως 16, μακαρόνια βρασμένα 5 λεπτά 18, βρασμένα 10-15 λεπτά 21, βρασμένα 20 λεπτά 27
ΨΩΜΙ Μερίδα (30 γρ.)
Ψωμί πολύσπορο 6, ολικής αλέσεως 10, άσπρο 10, σικάλεως 5-7, κριθαρένιο 5-8 (ανάλογα με την πρόσμιξη σιταριού)
ΡΥΖΙ Μερίδα (150 γρ.)
Ρύζι βρασμένο καστανό 18, basmati 24,4, μακρύκοκκο 23, άσπρο 23

Ανακεφαλαιώνοντας
- Προτιμάτε τροφές με χαμηλό ΓΔ και ΓΦ. Μειώστε ή αποφύγετε τις πατάτες, κέικ, μπισκότα, ζάχαρη. Μην καταναλώνετε γεύματα χωρίς την κατανάλωση σαλάτας. Οι τροφές με χαμηλό ΓΔ σας βοηθούν να μην πεινάτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Τρώτε 4-5 μερίδες λαχανικά μαγειρεμένα ή σε σαλάτες και 2-3 μερίδες φρούτα ημερησίως. - Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης κι έτσι μειώνουν τον ΓΔ και το ΓΦ ενός τροφίμου και ενός γεύματος. Γι αυτό προτιμάτε τα φρούτα από τους αντίστοιχους χυμούς τους και τα ανεπεξέργαστα δημητριακά από τα επεξεργασμένα π.χ. ψωμί ολικής άλεσης. 
- Χρησιμοποιείστε λάδι, ξύδι ή λεμόνι στις σαλάτες και θυμηθείτε ότι μπορείτε να τις καταναλώνετε σαν πρώτο πιάτο. Για πρωινό προτιμήστε δημητριακά από βρώμη, κριθάρι ή δημητριακά με φλοιό σίτου (πίτουρα). 
- Όσο πιο ώριμα και όσο πιο γλυκά είναι τα φρούτα ή τα λαχανικά τόσο πιο υψηλό ΓΔ και ΓΦ έχουν. Π.χ. μια παραωριμασμένη μπανάνα έχει υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ από μια αγουρωπή. Όσο περισσότερο χρόνο μαγειρεύονται τα τρόφιμα τόσο υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ έχουν όπως π.χ. τα παραβρασμένα ζυμαρικά σε σχέση με τα al dente.
- Αποφύγετε την κατανάλωση γρήγορου φαγητού, το φαγητό «σε πακέτο» και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Σε πολλά από αυτά χρησιμοποιούν ζάχαρη για τη βελτίωση της γεύσης. Η δραστηριότητα και η γυμναστική βοηθούν στο να «κάψετε» υδατάνθρακες.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με χαμηλό ΓΔ έχουν και χαμηλό ΓΦ, αλλά τα τρόφιμα με μέτριο ή υψηλό ΓΔ μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλό έως πολύ υψηλό ΓΦ.
Σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα στην ανάλυση των συστατικών οι υδατάνθρακες μπορεί να κρύβονται κάτω από τις λέξεις Δεξτρόζη, Λακτόζη, Φρουκτόζη, Σακχαρόζη, Σορβιτόλη, Μαλτόζη, Μέλι, Μελάσα, Μαλτροδεξτρίνη κ.α. 
Δείτε: Όξινο γλουταμινικό νάτριο: η μάστιγα της σύγχρονης διατροφής!

Φυτικές Ίνες
Οι φυτικές ίνες είναι μέρος των φυτικών τροφών, που χωρίς να χωνεύονται, διασχίζουν το λεπτό έντερο και φτάνουν άθικτες στο παχύ έντερο, από όπου και αποβάλλονται διαμέσου της αφόδευσης. Δεν δίνουν ενέργεια (θερμίδες), είναι υδρόφιλες και αποβάλλονται από τον οργανισμό «συμπαρασύροντας» νερό και άλλες άχρηστες ή χρήσιμες ουσίες. Η απαραίτητη ημερήσια ποσότητα είναι περίπου 30-40γρ.

Χωρίζονται σε διαλυτές και αδιάλυτες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αποφυγή δυσκοιλιότητας, δημιουργούν αίσθημα κορεσμού, απορροφούν τοξίνες και εμποδίζουν μέρος των λιπών να απορροφηθούν, επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και επομένως την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, μειώνουν δηλαδή το ΓΔ και ΓΦ των τροφών και τη χοληστερίνη. Επιπλέον έρευνες τις συσχετίζουν με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου στο έντερο.

Η υπερκατανάλωση φυτικών ινών (πάνω από 60 γρ. την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου, ορισμένων λιποδιαλυτών βιταμινών, μετεωρισμό και πόνους στην κοιλιά.

Υπάρχουν σχετικοί πίνακες που αναφέρουν την περιεκτικότητα των τροφών σε ίνες, αλλά πιο εύκολο είναι να ξέρουμε γενικά ποιες τροφές έχουν ίνες.
α. Διαλυτές Φυτικές Ίνες. Επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργούν κορεσμό, μειώνουν τη χοληστερίνη. Οι κυριότερες είναι: σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, ξηροί καρποί, λαχανικά, φρούτα (φλούδα). Διασπώνται για να σχηματίσουν λιπαρά οξέα. Αυτά τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη χοληστερίνη που παράγει το συκώτι.
β. Αδιάλυτες Φυτικές Ίνες. Απορροφούν νερό, περιορίζουν τα λίπη μέσα στο έντερο και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Οι κυριότερες είναι: ψωμί ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι, λαχανικά, φρούτα, όσπρια. 
Δείτε ακόμη: Αυξήστε τις φυτικές ίνες με 10 τροφές.

και: Ασπίδα για τον εγκέφαλο οι φυτικές ίνες! 

Συνεχίζεται... Πέψη & Υγεία - Μέρος Β: Πρωτεΐνες & Λίπη.
Των Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D & Ιωάννης Λιάπης, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Βελονιστής
Πηγή: psoriasi-me.blogspot.com
Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Μπορεί σε κάποιες τροφές να έχει «βγει το όνομα» και η κακή τους φήμη να μας αποτρέπει από το να τις καταναλώσουμε, αν όμως το ψάξουμε καλύτερα θα δούμε ότι τελικά μπορούν να μας ωφελήσουν. Μήπως ήρθε η ώρα να αποκαταστήσουμε το όνομά τους;

Πάντα μας χτυπούσαν το χέρι όταν πηγαίναμε να κόψουμε ένα κομματάκι σοκολάτα και όσο κι αν λιγουρευόμασταν λίγη από τη μπίρα του θείου μας, ποτέ δεν μας έδιναν, λέγοντάς μας ότι «κάνει κακό». Αναπόφευκτα, διατηρήσαμε κι εμείς την κακή αυτή φήμη σε κάποιες τροφές, προσπαθώντας να τις αποφύγουμε όπως μπορούμε, χωρίς να ψάξουμε περαιτέρω αν όντως είναι βλαβερές.
Όπως λέει, όμως, κι ο σοφός λαός «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’ όνομα» και εν προκειμένω κάποιες τροφές όχι μόνο δεν είναι βλαβερές, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά έχουν και θρεπτικά συστατικά που μπορούν να μας ωφελήσουν σε διάφορους τομείς της υγείας μας. Ας αφήσουμε λοιπόν τις φήμες κατά μέρος κι ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από κάποιες τροφές που θέλουμε να φάμε (ή να πιούμε), αλλά αποφεύγουμε.

Ζυμαρικά: είναι το… «καύσιμό» μας

Ξέρουμε όλοι ότι τα ζυμαρικά είναι επεξεργασμένα και πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες, οι οποίοι, όμως, αποτελούν την κύρια πηγή ενέργειας του οργανισμού μας και είναι απαραίτητοι για τον εγκέφαλο και το σώμα μας, προκειμένου να λειτουργούν όπως πρέπει. Θυμηθείτε μόνο πως όσο λιγότερο τα βράσετε, τόσο καλύτερα γιατί ανεβαίνει λιγότερο ο γλυκαιμικός τους δείκτης και άρα δεν προκαλούν μεγάλη και απότομη αύξηση στο σάκχαρο του αίματος, ενώ επίσης τα ζυμαρικά ολικής άλεσης είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και σας κρατούν χορτάτους για περισσότερη ώρα. Συνδυάστε τα με λίγη πρωτεΐνη ή λαχανικά, έτσι ώστε να ενσωματώσετε περισσότερα θρεπτικά συστατικά στο πιάτο σας και να μην υπερβάλλετε στην κατανάλωση ζυμαρικών.

Μαύρη σοκολάτα: χορταστική και ευεργετική για τη σιλουέτα μαςΉρθε η ώρα να πάρετε την εκδίκησή σας για όση σοκολάτα έχετε στερηθεί τα προηγούμενα χρόνια (όχι… μονομιάς). Όπως αναφέρει μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nutrition and Diabetes, η μαύρη σοκολάτα μας χαρίζει το αίσθημα του κορεσμού για περισσότερη ώρα με αποτέλεσμα να πεινάμε λιγότερο, άρα και να τρώμε λιγότερο μετά την κατανάλωσή της. Στο πλαίσιο της μελέτης ερευνήθηκε η πρόσληψη θερμίδων των συμμετεχόντων μετά την κατανάλωση μαύρης σοκολάτας και βρέθηκε ότι όσοι την προτιμούσαν, κατανάλωναν 17% λιγότερες θερμίδες στο επόμενό τους γεύμα, σε σχέση με αυτούς που διάλεγαν τη σοκολάτα γάλακτος. Προσέξτε μόνο μην το παρακάνετε, γιατί μια μπάρα σοκολάτας περιέχει περίπου 400 θερμίδες. Φάτε λιγότερο από τη μισή και αν τρώτε καθημερινά, προτιμήστε ακόμη λιγότερο.
Διαβάστε: Σοκολάτα: Υπόκυψε στον πειρασμό της

Μπίρα: κι όμως, είναι θρεπτική
Φοβούμενοι τη λεγόμενη… «μπιροκοιλιά» σίγουρα θα είπατε πολλές φορές «όχι» σε ένα από τα αγαπημένα σας αλκοολούχα ποτά, πιστεύοντας ότι το μόνο που σας προσφέρουν είναι «κενές» θερμίδες που πάνε απευθείας στην κοιλιά. Την επόμενη φορά, όμως, μπορείτε να πείτε «ναι» άφοβα, αφού σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο European Journal of Epidemiology, η μπίρα μπορεί να είναι ευεργετική για την καρδιά, μειώνοντας τους κινδύνους καρδιακών παθήσεων κατά 30%, συν του ότι το κοιλιακό λίπος βρέθηκε λιγότερο σε αυτούς που την κατανάλωναν εντός ορίων. Ο λόγος είναι οι πολυφαινόλες (αντιοξειδωτικά) που συναντούμε στο αλκοολούχο αυτό ποτό, αλλά και οι βιταμίνες της. Προσέξτε μόνο μην λέτε πάντα «ναι» σε κάθε γέμισμα και καταλήξετε μεταξύ μέθης και λιποθυμίας, πονοκέφαλο και μερικά και παραπανίσια κιλά. Φροντίστε να μην ξεπερνάτε τη μία, το πολύ μιάμιση μπίρα την ημέρα, για να μην έχετε αντίθετα αποτελέσματα.

Καρύδα: δεν είναι μόνο για τους… ναυαγούς

Σας άρεσε πάντα το άρωμά της και η μυρωδάτη γεύση της, απ’ όσο ξέρετε, όμως, περιέχει αρκετή ποσότητα κορεσμένων λιπαρών και είναι μια από τις εν δυνάμει βλαβερές τροφές για την υγεία της καρδιάς και των αρτηριών μας. Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Παρ’ όλο που η καρύδα περιέχει όντως κορεσμένα λιπαρά, περισσότερο από το 50% αυτών είναι το λαυρικό οξύ, το οποίο σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Clinical Nutrition αν και αυξάνει την κακή LDL χοληστερόλη, αυξάνει ταυτόχρονα και την καλή LDL ακόμη περισσότερο, μειώνοντας τελικά τον κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις. Το υπόλοιπο ποσοστό των κορεσμένων λιπαρών της είναι τέτοιου είδους που έχουν ελάχιστη ή καθόλου επίδραση στα επίπεδα της χοληστερόλης. Προτιμήστε τη σαν σνακ, το οποίο θα σας χορτάσει χωρίς να ανεβάσει απότομα το σάκχαρο του αίματος, αλλά προσέξτε και πάλι την ποσότητα που θα καταναλώσετε, αφού η περιεκτικότητά της σε θερμίδες είναι υψηλή.

Διαβάστε: Λάδι Καρύδας ... το Θαυματουργό!

Λάδι καρύδας: 80 καταπληκτικές χρήσεις!

Καφές: η καφεΐνη σε σωστές δόσεις κάνει καλό
Κατά πάσα πιθανότητα, τον καφέ δεν προσπαθήσατε ποτέ να τον «κόψετε» παρ’ όλο που παλιότερα πιστεύατε ότι σας κάνει κακό. Όπως αποδεικνύεται κάνατε καλά, αφού εκτός του ότι μας προστατεύει από το Αλτσχάιμερ, ο καφές μπορεί να εμποδίσει και την εμφάνιση του καρκίνου του δέρματος. Σύμφωνα με ερευνητές της Βοστόνης, όσοι καταναλώνουν περίπου 2 φλιτζάνια καφέ την ημέρα, διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης της επικίνδυνης αυτής νόσου, σε σχέση με τους υπόλοιπους, πιθανόν λόγω των αντιοξειδωτικών τους. Προσοχή: το γάλα, η ζάχαρη, η σαντιγί και όλα αυτά τα γευστικά πρόσθετα, δυστυχώς δεν ενισχύουν τη δράση του καφέ – απεναντίας. Προτιμήστε τον σκέτο ή με λίγη καστανή ζάχαρη.

Διαβάστε: Πιάσε έναν με ολίγη, ένα μέτριο ή βαρύ γλυκό ή ένα πολλά βαρύ και όχι... Ο Ελληνικός καφές και τα οφέλη του!

Κρασί: προτιμήστε το κόκκινο

Είναι πλέον αρκετές οι μελέτες που έχουν δείξει ότι το κόκκινο κρασί είναι γεμάτο αντιοξειδωτικά, ευεργετώντας την καρδιά μας, ενώ κάποιοι επιστήμονες αναφέρουν ότι μπορεί να επιβραδύνει τη φθορά των μυών μας. Ξέρατε, όμως, ότι μπορεί να αποτρέψει το κάψιμο από τον ήλιο; Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Agricultural and Food Chemistry έδειξε ότι τα φλαβονοειδή που βρίσκουμε στο σταφύλι δρουν έτσι ώστε να σταματούν τη δημιουργία ενζύμων που σκοτώνουν τα κύτταρα του δέρματος. Και πάλι, βέβαια, το «μέτρον άριστον» είναι το… παν.

Διαβάστε: Τα φαρμακευτικά κρασιά των Ελλήνων!

Η χρήση του κρασιού στήν ιατρική παράδοση των Ελλήνων!

Ψωμί: επιλέξτε το σωστό
Εδώ και χρόνια περνάμε από φούρνο και κοιτάμε από την άλλη, αφού έχουμε ακούσει και διαβάσει αμέτρητες φορές ότι το ψωμί θα μας προσθέσει κιλά, καταναλώνοντάς το με το φαγητό μας, τη σαλάτα μας κ.λπ. Παρ’ όλο που είναι αλήθεια ότι περιέχει υδατάνθρακες, δεν είναι αυτός ο λόγος που αυξάνεται το βάρος μας. Τα πυκνής σύστασης ψωμάκια έχουν περίπου 2 με 4 φορές περισσότερες θερμίδες σε σχέση με μια φέτα ψωμί, λόγω του ότι είναι συμπιεσμένα, οπότε αντί να αποφεύγετε γενικά το ψωμί, καλύτερα να βγάλετε αυτά από τη διατροφή σας. Επιστρέψτε στον εαυτό σας μια φέτα ψωμί και μάλιστα ολικής άλεσης, το οποίο βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και μας δίνει ενέργεια, λόγω των σύνθετων υδατανθράκων του κι αν είστε σε εστιατόριο, προτιμήστε αυτό που είναι πιο ελαφρύ στο χέρι σας – αυτό θα έχει και τις λιγότερες θερμίδες
Δείτε: Ολόκληρο εργαστήρι σε μια μπουκιά ΨΩΜΙ.

Ο άρτος (ψωμί) και είδη άρτου αρχαίας και σύγχρονης Ελλάδος!

Πηγή: endiaferonta.com
Το είδα: enallaktikidrasi.gr

Αυτά που τρώμε και πίνουμε παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία του δέρματος μας.
Υπάρχουν τρόφιμα που κρατούν το δέρμα ενυδατωμένο και απαλό και τρόφιμα που προστατεύουν τα κύτταρα του δέρματος από βλάβες (π.χ. ρυτίδες). Υπάρχουν όμως και τρόφιμα που θα μπορούσαν να βλάψουν το δέρμα μας.

Ωστόσο, μπορεί να μην είναι αυτά που σκέφτεστε.
«Όλοι έχουμε ακούσει για τις δήθεν “απαγορευμένες” τροφές που προκαλούν δήθεν ακμή, όπως τα τηγανητά, τα λιπαρά, η καφεΐνη, τα καρύδια, η σοκολάτα, ακόμα και το κόκκινο κρέας», αναφέρει ο Δρ Neal Β. Schultz, κλινικός δερματολόγος στην Νέα Υόρκη. «Η αλήθεια είναι ότι σε καλά ελεγχόμενες στατιστικές μελέτες, αυτά τα τρόφιμα δεν προκαλούν ακμή».

Ωστόσο, υπάρχουν μερικά “ένοχα” τρόφιμα που πρέπει να προσέξετε.

Αλάτι - Το πολύ (επεξεργασμένο) αλάτι μπορεί να προκαλέσει σε κάποιους ανθρώπους κατακράτηση υγρών, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε πρησμένη όψη, διευκρινίζει ο Schultz. Επειδή το δέρμα γύρω από τα μάτια είναι πολύ λεπτό, εξηγεί, η περιοχή πρήζεται εύκολα. Σίγουρα όμως αυτό σχετίζεται με την ηλικία και το φαινόμενο είναι πιο συχνό στους μεσήλικες.

Οστρακοειδή - γαρίδες, καβούρια, αστακοί, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ιώδιο, και μια διατροφή υψηλή σ’ αυτό το στοιχείο μπορεί να οδηγήσει σε ακμή, επισημαίνει και συμβουλεύει τους ανθρώπους που είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην ακμή να καταναλώνουν αυτά τα τρόφιμα μια-δυο φορές το μήνα και όχι μια-δυο φορές την εβδομάδα.

Γάλα - Παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις κατανάλωσής του είναι πιθανώς μικρές, στο δέρμα, σύμφωνα με τον Δρ Bobby Buka, επίσης κλινικός δερματολόγος στη Νέα Υόρκη, μερικά γαλακτοκομικά προϊόντα μπορούν να συμβάλουν στην εμφάνιση δερματικών προβλημάτων.
Μια μελέτη του 2005 έδειξε ότι η υψηλή κατανάλωση γάλακτος ενοχοποιείται για ακμή. Μια ιταλική μελέτη του 2012, βρήκε συσχετισμό μεταξύ του αποβουτυρωμένου γάλακτος και ακμής. Αυτό οφείλεται πιθανόν στις υψηλότερες ποσότητες βιοδιαθέσιμων ορμονών στο αποβουτυρωμένο γάλα, αφού δεν μπορούν να απορροφηθούν από το περιβάλλον λίπος, εξηγεί ο Buka, το οποίο μπορεί στη συνέχεια να διεγείρει τους αδένες που παράγουν τις φυσικές εκκρίσεις λίπους του δέρματός μας, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας.
Επίσης, σε μερικούς ανθρώπους με ροδόχρου ακμή (rosacea), τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορούν να προκαλέσουν ερυθρότητα.
Βέβαια όταν μιλάμε για το γάλα του εμπορίου: Γάλα ή Δηλητήριο;
Τροφές υψηλού γλυκαιμικού δείκτη - Οι αμυλούχες τροφές είναι καλό να αποφεύγονται αν επιθυμούμε μια ενυδατωμένη επιδερμίδα (και ίσως ακόμη και για τη διατήρηση της απώλειας βάρους).
Τα τρόφιμα που θεωρούνται υψηλού γλυκαιμικού δείκτη μπορεί να προκαλέσουν ταχεία αύξηση του σακχάρου στο αίμα. Μια μικρή αυστραλιανή μελέτη το 2007 διαπίστωσε ότι η χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη διατροφή μείωσε την ακμή σε νέους άνδρες. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθεί πραγματικά η σχέση.
Ωστόσο, εάν ο γλυκαιμικός δείκτης αποδειχθεί ότι σχετίζεται με δερματικά προβλήματα, και διαπιστώσετε ότι ο οργανισμός σας “ξεσπάσει” όταν τρώτε π.χ. τηγανιτές πατάτες, αυτό μπορεί να οφείλεται στο άμυλο παρά στο λιπαρό είδος τροφής.

Ζάχαρη - Αν τα αμυλούχα τρόφιμα που διασπώνται γρήγορα σε ζάχαρη αποτελούν πρόβλημα, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ίδια η ζάχαρη μπορεί να ευθύνεται για δερματικά προβλήματα, κατά τον ίδιο τρόπο. Το υψηλό σάκχαρο μπορεί να αποδυναμώσει το δέρμα επηρεάζοντας ιστούς και το κολλαγόνο, και αφήνει το δέρμα περισσότερο ευάλωτο στις γραμμές και τις ρυτίδες.
Για το λόγο αυτό δεν είναι πιθανό η σοκολάτα να προκαλέσει πρόβλημα, όπως ευρέως πιστεύεται, αλλά η ζάχαρη που περιέχει.

Αλκοόλ - Το αλκοόλ είναι διουρητικό, που σημαίνει ότι όσο περισσότερο πίνεις, τόσο περισσότερο θα αφυδατωθείς. Προκαλεί ζημία στη φυσική υγρασία του δέρματος, που μπορεί να κάνει τις ρυτίδες και τις λεπτές γραμμές να μοιάζουν μεγαλύτερες. Μπορεί επίσης να προκαλέσει εξάρσεις της ροδόχρου ακμής.

Στην ενότητα μας "φτιάχνω μόνος - περιποίησις" μπορείτε να βρείτε και άλλες φυσικές, οικονομικές και αποτελεσματικές λύσεις για την φροντίδα των μαλλιών και του σώματος γενικότερα!


Το είδα: stopalimentarius.wordpress.com

Πολύ δύσκολα βρίσκουμε πλέον ψωμί με "κανονικό" προζύμι. Πολλοί φούρνοι, που διαφημίζουν ότι φτιάχνουν ψωμί με προζύμι, σε τεράστιο ποσοστό χρησιμοποιούν μαγιά και μια τεχνική που προσομοιάζει αυτή που χρησιμοποιείται στο προζύμι. Σε πολλά σπιτικά ψωμιά το προζύμι πολλές φορές ενισχύεται με λίγη μαγιά, αχρηστεύοντας με αυτό τον τρόπο τις περισσότερες ιδιότητες που δίνει το προζύμι στο ψωμί. 

Το σίγουρο βέβαια είναι ένα: με το προζύμι φτιάχνουμε με διαφορά το πιο νόστιμο, τo πιο υγιεινό και με καλύτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά ψωμί, απ' ότι με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Τι είναι λοιπόν το προζύμι, η μαγιά και τι ιδιότητες δίνουν στο ψωμί;

Λίγη ιστορία
Ο άνθρωπος στην αρχή ξεκίνησε την κατανάλωση άγριων δημητριακών που πρώτα τα έψηνε στη φωτιά. Όταν άρχισε να καλλιεργεί την γη, τα δημητριακά έγιναν η βασική τροφή, κυρίως σε μορφή χυλού. 

Η μέθοδος εξελίχθηκε στην Αίγυπτο, όπου υπάρχουν οι πρώτες αποδείξεις ότι ψήνονταν σε φούρνους ζυμάρια, τα οποία όμως δεν ήταν φουσκωμένα, όπως περίπου το σκέτο καλαμποκίσιο ψωμί που φτιάχνεται παραδοσιακά στην Ήπειρο. Η Αίγυπτος ήταν το μέρος όπου λειτούργησαν οι πρώτοι επαγγελματικοί φούρνοι ψωμιού, οι οποίοι ήταν ικανοί να παράγουν τεράστιες, για την εποχή, ποσότητες.

Η πιο κοινώς αποδεκτή θεωρία για την ανακάλυψη του προζυμιού είναι πως ζυμάρι που έμεινε λίγες μέρες σε συνθήκες αυξημένης υγρασίας και θερμοκρασίας (όπως στον πάτο ενός κλειστού πιθαριού) χωρίς να το ψήσουν, διογκώθηκε και έτσι έγινε το πρώτο "φουσκωτό" ψωμί.
Η παραγωγή ψωμιού εξελίχθηκε πολύ από τότε, αλλά χρειάστηκε να περάσουν αρκετές χιλιάδες χρόνια όταν ο Louis Pasteur στα μέσα του 19ο αιώνα κοίταξε με το μικροσκόπιο και αναγνώρισε μικροοργανισμούς να φουσκώνουν ένα ζυμάρι, που προοριζόταν για να γίνει ψωμί.

Το προζύμι
Προζύμι, παραδοσιακά στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές χώρες τις Ευρώπης, ήταν ένα κομμάτι άψητο ζυμάρι από το ψωμί της προηγούμενης ημέρας, το οποίο χρησιμοποιούνταν για να φουσκώσει το ψωμί της επόμενης ημέρας. Αν φτιάξουμε όμως ψωμί με μαγιά και κρατήσουμε ένα κομμάτι ζυμάρι για την επόμενη μέρα, αυτό δεν είναι προζύμι. Η λέξη προζύμι δεν είναι αρκετή για να προσδιορίσει ακριβώς τι είναι το προζύμι και γι' αυτό τον λόγο η επιγραφή "προζυμένιο" βρίσκεται σε πολλά προϊόντα που καμία σχέση δεν έχουν με το προζύμι.

Το προζύμι είναι μια συμβιωτική καλλιέργεια μικροοργανισμών που τρέφεται (ή ζυμώνεται) κυρίως με αλεύρι και νερό. Οι κυριότεροι μικροοργανισμοί που βρίσκονται σε ένα κλασσικό προζύμι για ψωμί ανήκουν στις εξής οικογένειες

• Saccharomyces
• Lactic acid bacteria
• Acetic acid bacteria

O σακχαρομύκητας είναι κυρίως υπεύθυνος για την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και αιθανόλης (αλκοόλ), του αερίου που διογκώνει το ψωμί, και τα βακτήρια είναι υπεύθυνα για την παραγωγή των αντίστοιχων οξέων, που δίνουν την χαρακτηριστική όξινη γεύση. Κατά την ζύμωση δηλαδή, οι μικροοργανισμοί - το προζύμι - τρώνε τα συστατικά του αλευριού και παράγουν σαν βασικά προϊόντα της ζύμωσης CO2 και διάφορα οξέα. Υπάρχουν και άλλοι μικροοργανισμοί σε μικρότερους πληθυσμούς στο προζύμι, αλλά οι κυρίαρχοι και αυτοί που μας ενδιαφέρουν λόγω προϊόντων και υποπροϊόντων της ζύμωσης τους, είναι οι παραπάνω.

Η μαγιά

Η μαγιά είναι ένα μόνο είδος μικροοργανισμού, ένας σακχαρομύκητας. Συγκεκριμένα, η επιστημονική ονομασία του είδους της μαγιάς είναι Saccharomyces cerevisiae. Είναι ακριβώς ο ίδιος μικροοργανισμός που χρησιμοποιείται και στην παραγωγή των περισσοτέρων ειδών μπύρας. Η μαγιά που έμενε μετά την ζύμωση της μπύρας δινόταν σε φούρνους που ήταν κοντά στο ζυθοποιείο για να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή ψωμιού. Αυτός ήταν και ο λόγος που αρχικά διαδόθηκε. Η μαγιά όπως και όλοι οι σακχαρομύκητες παράγει κυρίως CO2 και αιθυλική αλκοόλη.

Δείτε περισσότερα: Μαγιά μπύρας - Ευεργετικές Ιδιότητες. 

Διαφορές
Οι βασικές διαφορές μεταξύ του προζυμιού και της μαγιάς είναι:

• η μαγιά περιέχει έναν συγκεκριμένο μικροοργανισμό, ενώ το προζύμι περιέχει πολλά είδη μικροοργανισμών, μοναδικά για την κάθε περιοχή 
• η μαγιά είναι εύκολη στην χρήση με πάντα προβλέψιμο αποτέλεσμα, ενώ το προζύμι χρειάζεται προετοιμασία και φροντίδα ώστε το αποτέλεσμα να είναι πάντα προβλέψιμο 
• ο χρόνος που χρειάζεται το προζύμι για να ζυμώσει το ψωμί είναι συνήθως μεγαλύτερος από τον χρόνο που χρειάζεται η μαγιά 
• το προζύμι δίνει ανώτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά στο ψωμί από τη μαγιά, κυρίως λόγω των προϊόντων και υποπροϊόντων της ζύμωσης των βακτηρίων 
• η μαγιά δίνει πάντα ομοιόμορφο γευστικά αποτέλεσμα, ενώ το προζύμι δίνει ψωμί με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ακόμη και ανάλογα με την περιοχή του κόσμου όπου χρησιμοποιείται 
• το προζύμι αναπτύσσεται καλύτερα σε όξινα ζυμάρια, ενώ η μαγιά αναπτύσσεται σε ουδέτερα ή λίγο αλκαλικά ζυμάρια 
• η διάρκεια ζωής ενός ψωμιού με προζύμι είναι πολύ μεγαλύτερη απο ένα ψωμί με μαγιά, κυρίως λόγω των οξέων τα οποία δυσκολεύουν τους ανεπιθύμητους οργανισμούς 

Ψωμί και υγεία
Η ζύμωση του ζυμαριού με προζύμι του δίνει, εκτός από φανταστική γεύση και μυρωδιά, κάποιες ιδιότητες που δεν έχει το ψωμί με μαγιά. Tα έξτρα χαρακτηριστικά τα δίνουν κυρίως τα υποπροϊόντα της ζύμωσης των βακτηρίων. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στα ψωμιά με προζύμι, θα αναφερθούν μερικά που έχουν ενδιαφέρον και έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά.

- Λόγω των πρωτεολυτικών ενζύμων που εκκρίνουν τα βακτήρια του προζυμιού, υδρολύεται ένα μεγάλο μέρος της γλουτένης που περιέχεται στο ψωμί, με αποτέλεσμα το ψωμί που ζυμώνεται με προζύμι μπορεί να καταναλώνεται άφοβα από τους περισσότερους ανθρώπους με δυσανεξία στην γλουτένη (κοιλιοκάκη).

- Κατά την κατανάλωση ψωμιού με προζύμι, το σάκχαρο στο αίμα ανεβαίνει πολύ πιο ομαλά και σε χαμηλότερα επίπεδα απ' ότι με το ψωμί με μαγιά, κυρίως λόγω των οξέων που παράγονται στην ζύμωση. Αυτή η επίδραση κρατάει για αρκετές ώρες μετά την κατανάλωση του ψωμιού, μικρορυθμίζοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αν και το θέμα είναι πολυπαραγοντικό, ο γλυκαιμικός δείκτης των ψωμιών με προζύμι είναι σε γενικές γραμμές πολύ χαμηλότερος αντίστοιχων ψωμιών που έχουν ζυμωθεί μόνο με μαγιά. Ένας άνθρωπος με διαβήτη μπορεί πολύ πιο εύκολα να ενσωματώσει στην διατροφή του ψωμί που έχει ζυμωθεί με προζύμι.

- Η απορρόφηση απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, όπως το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο, είναι πολύ μεγαλύτερη όταν η διατροφή περιλαμβάνει ψωμί που έχει ζυμωθεί με προζύμι, από ότι ψωμί που έχει ζυμωθεί με μαγιά. Αυτό συμβαίνει λόγω της διάσπασης του φυτικού οξέως (phytic acid) από τα ένζυμα φυτάσες (phytase) που παράγονται κατά την ζύμωση του ζυμαριού με προζύμι. Το φυτικό οξύ περιέχεται κυρίως στον φλοιό των δημητριακών, συναντάται δηλαδή σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες στα αλεύρια ολικής άλεσης, το οποίο μέσω της ικανότητάς του να δημιουργεί σύμπλοκα με ανόργανα στοιχεία, εμποδίζει τον ανθρώπινο οργανισμό να τα απορροφήσει. Επομένως, η βιοδιαθεσιμότητα των ανόργανων στοιχείων είναι υψηλότερη στο προζυμένιο ψωμί σε σύγκριση με το ψωμί που ζυμώνεται μόνο με μαγιά.

Ας ξαναπώ αυτό που είπα στην αρχή, "με το προζύμι φτιάχνουμε με διαφορά το πιο νόστιμο, το πιο υγιεινό και με καλύτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, ψωμί απ' ότι με οποιοδήποτε άλλο τρόπο".

Δείτε ακόμη: Τι είναι και πως "πιάνουν" προζύμι.

Το εκπληκτικό: Πώς θα ξεκινήσετε το ‘άγριο’ προζύμι!

και: Ολόκληρο εργαστήρι σε μια μπουκιά ΨΩΜΙ.

Ο άρτος (ψωμί) και είδη άρτου αρχαίας και σύγχρονης Ελλάδος!

Πηγή: prozymi.blogspot.gr

Κάνατε πολλές προσπάθειες να ξεφορτωθείτε τη λευκή ζάχαρη από τη διατροφή σας. Δοκιμάσατε τη ζαχαρίνη. Μάθατε, έστω και αργά, πως είναι τρομερά επιβλαβής και καρκινογόνος ουσία. Τη κόψατε και αυτή (θέλω να πιστεύω). Επιστρέψατε στη ζάχαρη ξανά. Αρχίσατε μετά από λίγο να ψάχνετε άλλες εναλλακτικές...

Τι μας έχει χορηγήσει η φύση για να αντισταθμίσει το αλμυρό, το πικρό και το ξινό; Σε ποιές ουσίες μπορούμε να αναζητήσουμε τη γλυκύτητα, δίχως να φοβόμαστε τις συνέπειες; Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική λίστα με τα γλυκαντικά που βρίσκονται στη φύση και που έχουν υποστεί ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία πριν καταλήξουν στο ρόφημα ή το γλυκό μας.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γλυκαντικών. Αυτά που προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και αυτά που δε προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο. Πριν αναλύσουμε τα φυσικά γλυκαντικά - υποκατάστατα της ζάχαρης επιβάλλεται πρώτα να πούμε μερικά λόγια για αυτή καθώς και για τα υπόλοιπα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου.

Γλυκαντικά από ζαχαροκάλαμο
Πριν προχωρήσω παρακάτω να διευκρινίσω πως η ζάχαρη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης, αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και περιέχει απειροελάχιστες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων.
Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (White sugar): Προσπαθούμε να την αποφύγουμε! Υπόκειται σε επεξεργασία και λεύκανση μέσω της αφαίρεσης της μελάσσας που περιέχει φυσιολογικά το ζαχαροκάλαμο. Έχει γλυκαιμικό δείκτη 60.

Γλυκαιμικός Δείκτης (Glycaemic Index, GI) ενός τροφίμου ορίζεται ως το πηλίκο της αύξησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση γνωστής ποσότητας του τροφίμου που εξετάζεται, προς την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση ενός τροφίμου αναφοράς που περιέχει την ίδια ποσότητα υδατανθράκων. Ως τρόφιμα αναφοράς χρησιμοποιούνται η ζάχαρη ή το λευκό ψωμί. Με άλλα λόγια είναι ο ρυθμός που το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και μειώνεται μετά την κατανάλωση μίας συγκεκριμένης τροφής. Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μία τροφή τόσο καλύτερα αφομοιώνεται, προκαλώντας ήπια έκκριση ινσουλίνης και προστατεύοντας από απότομες μεταπτώσεις του σακχάρου στο αίμα. Η ήπια έκκριση ινσουλίνης δίνει στον οργανισμό την δυνατότητα για μεγαλύτερη λιπόλυση και καύση λιπαρών οξέων. Τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη μικρότερο του 40, τρόφιμα μετρίου γλυκαιμικού δείκτη θεωρούνται αυτά που έχουν δείκτη μεταξύ 40-70, ενώ τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη 70 και άνω.

Ακατέργαστη ζάχαρη (Unrefined sugar): Παρά το όνομα της έχει υποστεί και αυτή επεξεργασία, απλώς έχει παραμείνει ένα τμήμα της μελάσσας και γιαυτό έχει χρυσοκαστανό χρώμα.

Καστανή ζάχαρη (Raw cane sugar): Είναι μη λευκασμένη και ακατέργαστη μορφή της ζάχαρης. Διατηρεί όλα τα θρεπτικά στοιχεία του ζαχαροκάλαμου και μέρος της μελάσσας. Τη βρίσκουμε σε χοντρούς και ψιλούς κρυστάλλους.

Μαύρη ζάχαρη (Dark brown sugar): Παράγεται από ακατέργαστη ζάχαρη στην οποία προστίθεται σιρόπι μελάσσας, εξού και η υγρή της σύσταση. Πολλές φορές όμως, για μείωση κόστους, χρησιμοποιείται λευκή ζάχαρη αντί για ακατέργαστη.

Μελάσσα (Molasses): Η μελάσσα είναι το σιρόπι που εξάγεται κατά τη διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης. Η ονομασία της προέρχεται από τη πορτογαλική λέξη "melaço" που σημαίνει "μέλι". Παράγεται από το δεύτερο βρασμό του ζαχαροκάλαμου και έχει ελαφρώς πιο πικρή γεύση από τη ζάχαρη ή το σιρόπι ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Muscovado: Επίσης γνωστή και ως "ζάχαρη των Barbados". Είναι πολύ σκούρη, ελαφρώς υγρή και κολλώδης ζάχαρη με έντονη γεύση και άρωμα από το σιρόπι του ζαχαροκάλαμου. Το τελευταίο προέρχεται από την έκθλιψη του ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Demerara: Έχει μεγάλους καστανούς κρυστάλλους και περιεκτικότητα 2-3% σε μελάσσα. Η ονομασία της προέρχεται από μια επαρχία της Ghana όπου αρχικά παράχθηκε και ανήκει στα προϊόντα ΠΟΠ. Παράγεται με απλό και φυσικό τρόπο, χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλες επιβαρρυντικές τεχνικές.

Φρουκτόζη (Fructose): Είναι ένας μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερα στη φύση και τη χρησιμοποιεί ο οργανισμός ως ενέργεια. Η φρουκτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο που βρίσκεται στα φρούτα, τα λαχανικά και το μέλι. Επειδή δε προκαλεί κατακόρυφη αύξηση του σακχάρου του αίματος (έχει γλυκαιμικό δείκτη 19) παλαιότερα θεωρούνταν υποκατάστατο της ζάχαρης και χρησιμοποιούταν από διαβητικούς. Η υπερκατανάλωση φρουκτόζης επιβαρρύνει το ήπαρ, το οποίο δε προλαβαίνει να τη μεταβολίσει και κατ'επέκταση να τη χρησιμοποιήσει ο οργανισμός για τις ενεργειακές του ανάγκες. Αντ' αυτού τη μετατρέπει σε τριγλυκερίδια και τη στέλνει στη κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ. Είναι πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποιείται σε μικρότερη ποσότητα με τα ίδια αποτελέσματα.
Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Φυσικά γλυκαντικά

Ζάχαρη καρύδας (Coconut Palm Sugar): Είναι γλυκαντικό με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), σχεδόν το μισό από τη λευκή ζάχαρη, που παράγεται από το νέκταρ του άνθους του κοκοφοίνικα. Η κατανάλωση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας από όπου και προέρχεται. Παρέχει το ίδιο θερμιδικό φορτίο με τη κοινή ζάχαρη αλλά περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από αυτή. Θεωρείται πολύ υγιεινή εναλλακτική, κατάλληλη ακόμα και για διαβητικούς και δείχνει να κερδίζει έδαφος στις πωλήσεις γλυκαντικών παγκοσμίως. Να είστε επιφυλακτικοί με τις αγορές γιατί πολλές φορές γίνεται πρόσμιξη με κοινή ζάχαρη για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Μέλι: Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω για αυτή τη "θεϊκή" ουσία, πέρα από το δείκτη GI που είναι γύρω στα 55, ανάλογα με τον τύπο μελιού. Όλα τα υπόλοιπα τα είπαμε εδώ.

Σιρόπι σφενδάμου (Maple syrup): Παράγεται από το χυμό του δέντρου σφένδαμος (maple tree). Ο χυμός, μετά τη συλλογή του, βράζεται - συμπυκνώνεται για να αποβάλει το νερό που περιέχει. Περίπου 40 kg χυμού αποδίδουν 1 kg σιροπιού. Η γεύση του είναι γλυκιά και απαλή, με διακριτικές νότες καραμέλας. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική αντικαθιστώντας συχνά το μέλι. Ο Καναδάς παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής σιροπιού. Κυκλοφορεί σε διάφορους τύπους ποιότητας και πυκνότητας (grade AA, A, B και C) ενώ συχνά γίνονται προσμίξεις με άλλα γλυκαντικά για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Στέβια (Stevia): Η στέβια πρόκειται πραγματικά για ένα δώρο της φύσης και η τελευταία λέξη της μόδας στα γλυκαντικά. Προέρχεται από τη Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα από τη Βραζιλία και τη Παραγουάη. Τα φύλλα του φυτού και τα γλυκαντικά που προέρχονται από αυτό έχουν πολλαπλάσια γλυκύτητα από τη ζάχαρη (200-300 φορές), δεν έχουν ίχνος θερμιδικού φορτίου και δεν περιέχουν υδατάνθρακες. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια ή αποξηραμένη. Στην αγορά κυκλοφορεί σε ακατέργαστη μορφή σκόνης ή υγρού. Είναι ιδανική λύση για αυτούς που θέλουν να αποφύγουν τη ζάχαρη, να διατηρήσουν το βάρος τους και επιπλέον για όσους πάσχουν από διαβήτη και υπέρταση. Λόγω της αυξημένης γλυκύτητας της θα πρέπει να κάνετε δοκιμές για να βρείτε τη σωστή δοσολογία για τα προσωπικές σας προτιμήσεις.
Για περισσότερα πατήστε εδώ!

Σιρόπι αγαύης (Αgave nectar ή syrup): Το σιρόπι αγαύης παράγεται από τον κάκτο αγαύη που φύεται στα ηφαιστειακά εδάφη του νότιου Mexico. Από το ίδιο φυτό (blue agave) παρασκευάζεται και το ποτό tequila. Η παραγωγή του είναι παραπλήσια με αυτή του σιροπιού σφενδάμου· ο χυμός συλλέγεται (με τον ίδιο τρόπο που συλλέγεται ο χυμός αλόης), φιλτράρεται και συμπυκνώνεται μέσω του βρασμού.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν "miel de agave", δηλαδή το "μέλι τη αγαύης". Έχει γλυκαντικές ιδιότητες, υψηλό ποσοστό περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (90%), τις ίδιες σχεδόν θερμίδες με τη ζάχαρη αλλά πολύ χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη (9,6).

Ωστόσο υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τη αγνότητα στη παραγωγή και την απουσία επεξεργασίας του συγκεκριμένου σιροπιού. Διαβάστε εδώ περισσότερα.

Ξυλιτόλη (Xylitol): Η ξυλιτόλη είναι από τα αγαπημένα γλυκαντικά των οδοντιάτρων. Ανευρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και στο φλοιό της σημύδας και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Η ξυλιτόλη είναι σχεδόν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη, παρέχοντας μόνο τα ⅔ της ενέργειας που προσφέρει αυτή. Θα τη συναντήσετε ως πρόσθετο τροφίμων με τον κωδικό E967. Χρησιμοποιείται πολύ στη βασική χώρα παραγωγής, τη Φινλανδία, και εδώ και μερικά χρόνια τη συναντούμε συχνά σε τσίκλες χωρίς ζάχαρη. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη κατά της τερηδόνας, της ουλίτιδας και της πλάκας και μπορείτε άφοβα (να μην πω επιβάλλεται) να τη χρησιμοποιήσετε στη σπιτική οδοντόκρεμα. (θα την δούμε αύριο!) Είναι απόλυτα ασφαλής ουσία ακόμα και για εγκύους.

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr

H γρανίτα κατάγεται από τη Σικελία και είναι ένα ελαφρώς παγωμένο ρόφημα που πίνεται με καλαμάκι, αν και από επιλογή μπορεί να τρώγεται και με κουτάλι. Η υφή του είναι σαν θρυμματισμένος πάγος. Αν την ετοιμάσετε σε παγωτομηχανή και προσθέσετε γάλα, αποκτάει πιο βελούδινη υφή από το να παγώσετε το μείγμα απλώς στην κατάψυξη. Αφράτες, φρουτώδεις, αρωματικές, χρωματιστές, παγωμένες μας δροσίζουν και μας γλυκαίνουν άνευ ορίων.

1 ποτήρι -- 50 θερμίδες χωρίς γάλα
Γλυκαιμικός δείκτης, GI: 12
Γλυκαιμικό φορτίο ανά ποτήρι με γάλα, GL: 4

Θα χρειαστείτε:

• 1 ½ ποτήρι γεμάτο παγάκια (περίπου 15 μεσαίου μεγέθους)
• 3 κουταλιές σούπας Stevia ή όποιο άλλο φυσικό γλυκαντικό
• Ξύσμα και χυμό από 2 πορτοκάλια και μισό λεμόνι

Βάλτε όλα τα συστατικά στο μπλέντερ και αναμείξτε στην μεσαία ταχύτητα για 1 περίπου λεπτό μέχρι τα παγάκια να θρυμματιστούν.
Σερβίρετε αμέσως σε ποτήρια και γαρνίρετε με φέτες πορτοκαλιού ή λεμονιού.
Εαν το προτιμάτε πιο πλούσιο, πιο εύγευστο και παχύρευστο προσθέστε 50 ml γάλα αμυγδάλου ή καρυδιού.

Μπορείτε να προσθέσετε το αγαπημένο σας αλκοόλ για έξτρα απόλαυση, ταιριάζει βότκα, ρούμι, μου αρέσει και με ούζο ... αλλά περί ορέξεως!

Δείτε ακόμη: Νομίζετε ότι τρώτε παγωτό;

Και παγωτό και υγιεινό και... "στο λεπτό"!

Ελληνικό παγωτό γιαούρτι!

Εύκολο σπιτικό παγωτό γιαούρτι με μπανάνα!

Και στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - τρόφιμα", θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!

Το είδα: edwhellas.blogspot.gr

Μας χορταίνει χωρίς να μας παχαίνει, θρέφει και ενισχύει τον οργανισμό μας ειδικά όταν συνδυαστεί με εξίσου ευεργετικές τροφές όπως άπαχο γάλα, μέλι, φρούτα, κρέας και λαχανικά. 

Με λίγα λόγια η βρώμη μας κάνει μόνο καλό γι αυτό και βρίσκεται στη βάση της μεσογειακής διατροφής. Ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
Η βρώμη είναι ένα δημητριακό πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μεταλλικά στοιχεία, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία.
Πιο συγκεκριμένα οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και οι πρωτεΐνες που περιέχει η βρώμη βοηθούν - σύμφωνα με τους ειδικούς - τον οργανισμό να μεταβολίσει τους υδατάνθρακες και να παράγει την ενέργεια που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στους απαιτητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας,.
Ακόμα οι β-γλυκάνες, διαλυτές και αδιάλυτες, που βρίσκονται κυρίως στο φλοιό της βρώμης και γενικότερα των δημητριακών διευκολύνουν τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, βοηθούν στη διατήρηση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα αλλά και στη μείωση της χοληστερόλης.

Οι αντιοξειδωτικές της ουσίες βοηθούν στην καλή κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα να μειώνουν σημαντικά τις πιθανότητες καρδιαγγειακών νοσημάτων. Παράλληλα ενισχύουν σημαντικά το ανοσοποιητικό μας σύστημα ενάντια σε παράσιτα, ιούς και βακτήρια.
Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι η βρώμη περιέχει πολλαπλάσιες β-γλυκάνες από άλλα δημητριακά. Ένα φλιτζάνι νιφάδες βρώμης, για παράδειγμα, περιέχει 8 γραμμάρια φυτικές ίνες ενώ η αντίστοιχη ποσότητα νιφάδων καλαμποκιού περιέχει μόλις 0,5 γραμμάρια γι' αυτό και μια μερίδα βρώμης (40 γραμμάρια) μπορεί να καλύψει το 15% της ποσότητας φυτικών ινών που πρέπει να προσλαμβάνει ο ανθρώπινος οργανισμός σε ημερήσια βάση.

Πέραν όμως από την συμβολή της στην εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού συνολικά η κατανάλωση βρώμης μας βοηθά να διατηρούμε το βάρος μας σε φυσιολογικά επίπεδα καθώς μια μικρή μόνο ποσότητα είναι ικανή να προκαλέσει την αίσθηση του κορεσμού.
Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν πολλοί, η βρώμη δεν είναι κατάλληλη μόνο για το πρωινό με γάλα ή με γιαούρτι αλλά μπαίνει τόσο σε συνταγές μαγειρικής όσο και ζαχαροπλαστικής όπως μπιφτέκια, ομελέτες, σούπες, μπισκότα, μάφιν κ.α.
Γνωρίστε τα πολλά και γευστικά πρόσωπα της βρώμης και απολαύστε τις ευεργετικές της δυνατότητες.

ΧοληστερόληΈρευνες επισημαίνουν ότι το θετικό για την υγεία, αποτέλεσμα των νιφάδων βρώμης οφείλεται στο περιεχόμενο τους σε διαλυτές ίνες (καλές εξίσου πηγές είναι το κριθάρι, η σίκαλη, τα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά) οι οποίες καθυστερούν την πέψη και την απορρόφηση των λιπών και των υδατανθράκων ως αποτέλεσμα την καρδιοπροστατευτική δραση. Σε έρευνα στο Ερευνητικό Κέντρο Πρόληψης του Yale (Yale Prevention Research Center) στις Η.Π.Α, οι συμμετέχοντες λάμβαναν καθημερινά, ένα μπολ νιφάδων βρώμης ή ένα μπολ δημητριακών κριθαριού ολικής αλέσεως, για ένα μήνα. Στη συνέχεια εξετάσθηκε η αιματική ροή τους έπειτα από γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Αποτέλεσμα της έρευνας ήταν η απουσίας της μείωσης της αθηρωμάτωσης και στις δύο ομάδες. Από μελέτες έχει αποδειχθεί επίσης ότι οι τροφές πλούσιες σε βρώμη βοηθούν και στην μείωση της αρτηριακής πίεσης. Μελέτες έδειξαν ότι 3 μερίδες των 28γρ. βρώμη, μείωσαν τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα κατά μέσο όρο κατά 5,03 mg/dl σε άτομα με επίπεδα χοληστερόλης κάτω των 228,15 mg/dl, δηλαδή μείωση κατά 2,2% . Μεγαλύτερες μειώσεις παρατηρήθηκαν σε άτομα με υψηλότερα από το μέσον όρο επίπεδα χοληστερόλης. Η β-γλυκάνη, διαλυτή ίνα στη βρώμη, φαίνεται να ασκεί την υποχοληστερολαιμική δράση της μέσω της δέσμευσης των βασισμένων σε χοληστερόλη χολικών οξέων στο λεπτό έντερο μέσω της μείωσης της απορρόφησης τους. Ως ανταπόκριση, το ήπαρ απορροφά χοληστερόλη από την αιματική ροή για να αυξήσει τη σύνθεση χολικών οξέων και αν αντικαταστήσει τα απεκκρινόμενα χολικά οξέα. Έτσι, τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα μειώνονται συνολικά (μειώνεται η LDL χοληστερόλη, αλλά όχι και η HDL χοληστερόλη). Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις ότι οι νιφάδες βρώμης έχουν επιπλέον αποτέλεσμα στη μείωση στης σύνθεσης της χοληστερόλης.

Σακχαρώδης διαβήτης
Ο γλυκαιμικός δείκτης GL (Glucemic Index) χρησιμοποιείται για την κατάταξη των τροφίμων με βάση την ταχύτητα με την οποία αυξάνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες και τα οποία απορροφούνται και αφομοιώνονται γρήγορα, έχουν τις υψηλότερες τιμές γλυκαιμικού δείκτη, καθώς και αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και προκαλούν μια ταχεία έκκριση της ινσουλίνης. Μια διατροφή πλούσια σε τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου, διαβήτη τύπου 2. Η βρώμη ανήκει στα τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, οπότε λειτουργεί προς τη σταθεροποίηση της συγκέντρωσης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, προλαμβάνοντας τις συνέπειες από την απότομη αύξηση και στη συνέχεια μείωση της γλυκόζης στο αίμα.

Πρακτικές συμβουλές

• Αρχίστε την μέρα σας με ένα απολαυστικό μπολ κουάκερ. Ζεσταίνετε το γάλα, προσθέτετε τα κουάκερ και τα ανακατεύετε.
• Χρησιμοποιήστε βρώμη για να φτιάξετε το δικό σας αγαπημένο μούσλι (με ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς, ηλιόσπορους, νιφάδες σίτου, και ο,τι άλλο επιθυμείτε)
• Μπορείτε να προσθέσετε βρώμη σε σούπες ή φαγητά κατσαρόλας, για επιπλέον γεύση.
• Μπορείτε να αντικαταστήσετε κάποια ποσότητα αλεύρου με βρώμη κατά παρασκευή γλυκών, όπως: βουτήματα, τηγανίτες, κέικ, μπισκότα και γλυκίσματα.
• Η βρώμη επίσης σχηματίζει μια εύγεστη τραγανή επίστρωση στο κρέας, το κοτόπουλο, το ψάρι ή τις ψαροκροκέτες. Απλά, βούτηξε τα σε ασπράδι αυγού, καλύψτε τα με βρώμη και μετά ψήστε τα στο φούρνο.
• Χρησιμοποιήστε βρώμη για να φτιάξετε γλυκά φρούτων.

Το είδα: www.tovima.gr
και: www.iator.gr

Παρατήρησις: Η βρώμη φαίνεται ότι δεν περιέχει γλουτένη, αλλά η κύρια πρωτεΐνη της, η αβενίνη, προκαλεί δυσανεξία στο 10% των ατόμων που έχουν δυσανεξία στην γλουτένη. Η σύσταση για διακοπή της βρώμης σε άτομα που πρέπει να διακόψουν την γλουτένη πρέπει να εξατομικεύεται, αν και γενικά τα άτομα που δεν έχουν γαστρεντερικά συμπτώματα μπορούν να την δοκιμάζουν. Άτομα που έχουν σημαντική δυσανεξία στη γλουτένη δεν πρέπει να καταναλώνουν βρώμη.