Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα κορτιζόλη. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα κορτιζόλη. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πριν νικήσουμε τις 7 αιτίες της γήρανσης χρειάζεται πρώτα να βάλουμε τα δύο θεμέλια της υγείας μας: το αντιστρές και την ορμονικά έξυπνη διατροφή και άσκηση. Στο προηγούμενο μέρος εξηγήθηκαν τα βασικά για το τι είναι το στρες, πόσο μεγάλος κλέφτης είναι της υγείας μας, και μιλήσαμε για την πρώτη σπουδαία ορμόνη αντιστρές που παράγουν τα επινεφρίδιά μας, την κορτιζόλη. Χρειαζόμαστε τόση κορτιζόλη όσο πρέπει κάθε φορά, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Εξηγήσαμε ότι τόσο η περίσσεια όσο και η έλλειψη κορτιζόλης μπορεί να έχουν δραματικές συνέπειες για την υγεία μας.

Ας σημειωθεί εξαρχής ότι η κορτιζόλη -ως ενέργεια στις μπαταρίες μας- φυσιολογικά ακολουθεί την εξής κανονική πορεία: Νωρίς το πρωί είναι, συγκριτικά με την υπόλοιπη ημέρα, σε υψηλότερα επίπεδα. Κι αυτό διότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος να στρεσάρεται και να εργάζεται το πρωί. Καθώς προχωράει η ημέρα και προς το μεσημέρι σταδιακά πέφτει. Νωρίς το απόγευμα κάνει μια μικρή επιπλέον βουτιά: είναι η ώρα της πολύ ωφέλιμης απογευματινής σιέστας.
Σύντομα τελειώνει η βουτιά και κατόπιν το απόγευμα η κορτιζόλη συνεχίζει να μειώνεται όλο και περισσότερο. Προς το βράδυ τα επίπεδά της βρίσκονται πολύ χαμηλά. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος το απόγευμα-βράδυ να χαλαρώνει και να ξεκουράζεται. Γύρω στα μεσάνυχτα η κορτιζόλη βρίσκεται στα απόλυτα χαμηλά. Είναι η ώρα που πρέπει ήδη να κοιμόμαστε και να αρχίσουμε να παράγουμε αυξητική ορμόνη και μελατονίνη, κάτι που δεν θα γινόταν αν η κορτιζόλη ήταν ψηλά.


Πολλοί υποστηρίζουν ότι μεγάλο πρόβλημα του σημερινού αγχωμένου ανθρώπου είναι η υπερβολική κορτιζόλη που συνεχώς παράγει, πράγμα που τον παχαίνει και τον βλάπτει. Δεν θα συμφωνούσα. Μελέτες δείχνουν μια διαφορετική εικόνα: Ο σύγχρονος άνθρωπος, που συνεχώς στρεσάρεται, στην αρχή εκκρίνει πάρα πολλή κορτιζόλη το πρωί, με όλες τις βλαβερές συνέπειες που περιγράφηκαν στο προηγούμενο μέρος. Έτσι στην πραγματικότητα ξοδεύει από το πρωί την περισσότερη ενέργεια που έχει στις μπαταρίες του.

Όταν δώσεις την περισσότερη κορτιζόλη σου το πρωί για να αντιμετωπίσεις το αναπόφευκτο – ή και από εσένα επιπόλαια δημιουργημένο- στρες, τότε από το μεσημέρι προς νωρίς το απόγευμα οι μπαταρίες σου ξεμένουν από ενέργεια. Αν μάλιστα δεν τρως συχνά γεύματα που να είναι ορμονικά έξυπνα φτιαγμένα αλλά είναι ορμονικά ανόητα, έχεις τη συνταγή της καταστροφής. Δεν θα βοηθάς το σώμα σου να παράγει κορτιζόλη, θα ακυρώνεις την παραγωγή της ενώ θα εξαντλείς και τα αποθέματα των μπαταριών σου.

Έτσι λοιπόν στην αρχή η κορτιζόλη είναι ψηλά το πρωί και αναπόφευκτα, με τον ορμονικά λανθασμένο τρόπο ζωής και διατροφής, πέφτει απότομα προς το απόγευμα. Όταν αυτό γίνει για καιρό, και δεν κοιμόμαστε και σωστά ώστε να γεμίζουν οι μπαταρίες, τα επινεφρίδια εξαντλούνται και δεν έχουν να παράγουν κορτιζόλη ούτε καν το πρωί. Τότε βιώνουμε όλα αυτά που αναφέρω παρακάτω, ήδη από το πρωί. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα έχουν καταλήξει να έχουν τέτοια εξαντλημένα επινεφρίδια. Φυσικά, αν από το πρωί έχεις λίγη κορτιζόλη, νωρίς το απόγευμα θα έχεις ακόμα λιγότερη.

Έτσι, είτε στη μια είτε στην άλλη περίπτωση, ο στρεσαρισμένος άνθρωπος καταλήγει νωρίς το απόγευμα με λίγη ενέργεια (κορτιζόλη) στις μπαταρίες του. Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι στη ζώνη 1μμ-4μμ κάνουν μια έντονη βουτιά κόπωσης. Έχουν έντονη ανάγκη για απογευματινή ανάπαυση.

Πολλοί δεν μπορούν καθόλου να λειτουργήσουν το απόγευμα. Αισθάνονται ότι σέρνονται, εμφανίζουν μαύρους κύκλους στα μάτια, είναι πολύ απότομοι, με υγρά χέρια ή πόδια και ισοπεδώνονται στο στρες, αγανακτούν υπερβολικά στο άδικο ή ζουν υπερβολικά το δικό τους ή τον ξένο πόνο. Έχουν ακατάσχετη επιθυμία για γλυκά ή αλμυρά ή πολλή πείνα, συχνά κάνουν υπόταση ή ακραία υπέρταση (λόγω αντισταθμιστικά πολλής αδρεναλίνης), παθαίνουν αλλεργίες, κνησμό, αυτοάνοσες ασθένειες, λοιμώξεις, ταχυκαρδίες ιδίως το βράδυ.

Χρειαζόμαστε ορμονικά έξυπνη διατροφή για να παράγουμε και να μην ακυρώνουμε με τα γεύματά μας την πολύτιμη κορτιζόλη μας. Υπάρχουν καταπληκτικά φυσικά θρεπτικά θεραπευτικά που βοηθούν τα επινεφρίδιά μας να παράγουν κορτιζόλη, όση και όταν τη χρειαζόμαστε. Ένα σπουδαίο από αυτά είναι το σύμπλεγμα βιταμίνης C. Μια ασφαλής και αντιγηραντική συμβουλή για ενηλίκους είναι η λήψη ενός γραμμαρίου φυσικού συμπλέγματος βιταμίνης C το πρωί και νωρίς το απόγευμα μετά από το γεύμα.

Όταν εξαντληθεί η κορτιζόλη, κινητοποιείται από τα μετόπισθεν η αδρεναλίνη.
Αυτήν όμως καθώς και τους φυσικούς τρόπους αντιστρες θα πραγματευτούμε στο επόμενο μέρος: 07. Αντιστρές: Το πρώτο θεμέλιο της υγείας!


Το είδα: sites.google.com/a/drfilimon.gr
Συνεχίζουμε, από τα προηγούμενα, με τις ορμόνες & το φυσικό αντιστρές. Όταν εξαντληθεί η ορμόνη αντιστρές πρώτης γραμμής, η κορτιζόλη, ξεμένουμε από ενέργεια και κινητοποιείται από τα μετόπισθεν η αδρεναλίνη που είναι κάτι σαν ηλεκτρικές εκκενώσεις. Είναι αξιοπερίεργο ότι στη συνείδηση του κόσμου η κορτιζόλη έχει ταυτισθεί με τις παρενέργειες των διαφόρων κορτιζονούχων φαρμάκων, ενώ η αδρεναλίνη θεωρείται κάτι μάλλον ωφέλιμο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Όσον αφορά την ενδογενή κορτιζόλη, δηλαδή αυτήν που παράγουμε μέσα μας, η φυσική λύση είναι να παίρνουμε τα θρεπτικά στοιχεία που βοηθούν τα επινεφρίδιά μας να παράγουν όση και όταν πρέπει κατά τις ανάγκες μας. Τέτοια θρεπτικά στοιχεία είναι η βιταμίνη C, το μαγνήσιο, οι βιταμίνες Β και σημαντικά άλλα.

Η λύση για την επάρκειά μας σε κορτιζόλη δεν μπορεί να είναι το να παίρνουμε κορτιζονούχα φάρμακα που δεν περιέχουν τη φυσική ορμόνη, αλλά είναι πειραγμένες, αλλοιωμένες μορφές κορτιζόλης που όταν μπουν στο σώμα μας συνοδεύονται από βλαβερές παρενέργειες. Στην εσχάτη ανάγκη όπου κάποιος ίσως να έχει καταλήξει με τόσο εξαντλημένα επινεφρίδια που να μην μπορούν να παράγουν κορτιζόλη ούτε καν το πρωί, εκεί έχει θέση προσωρινά το να ληφθεί φυσική κορτιζόλη, όπως την έχουμε μέσα μας, σε χαμηλές φυσιολογικές δόσεις και ισορροπημένα με ό,τι άλλο κάνουμε ορμονικά, για να ξεκουραστούν τα επινεφρίδια.

Όσον αφορά την αδρεναλίνη, αυτή είναι μια δυνητικά επικίνδυνη ορμόνη. Φυσιολογικά η αδρεναλίνη κινητοποιείται αν υπάρχει πολύ έντονο και επείγον στρες. Είναι η ορμόνη που θα μας δώσει ώθηση να παλέψουμε η να τρέξουμε για να σωθούμε όταν μας απειλούν. Φυσιολογικά ο άνθρωπος χειρίζεται το ήπιο στρες όμορφα και γλυκά με την κορτιζόλη, που είναι η σωματική και ψυχική δύναμή μας.
Όταν, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί στα προηγούμενα άρθρα, καταλήξουμε να μας λείπει κορτιζόλη ενώ τη χρειαζόμαστε, τότε η μόνη άλλη ορμόνη που μας μένει για να χειριστούμε το στρες, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι έντονο ή επείγον, είναι η αδρεναλίνη. Η αδρεναλίνη δεν εξαντλείται ποτέ. Κάθε φορά που εκκρίνεται ισοδυναμεί μέσα μας με ηλεκτρική εκκένωση. Γινόμαστε απότομοι, μιλάμε έντονα, έχουμε υγρά χέρια ή πόδια στο στρες. Έχουμε ταχυκαρδίες, ιδίως το απόγευμα ή το βράδυ, η πίεση στο αίμα επίσης αυξάνεται.
Όταν βιώνουμε ώσεις αδρεναλίνης μπορεί στην αρχή να έχουμε το αίσθημα ότι σφύζουμε από ενέργεια ή ότι είμαστε σαν να μας έχουν βάλει στην πρίζα. Στην πραγματικότητα όμως απλώς εξαντλούμε περαιτέρω τα αποθέματα ενέργειας και τις εφεδρείες μας οπότε βάζουμε υποψηφιότητα για γενική κατάρρευση.

Πόσο επικίνδυνη είναι η αδρεναλίνη για την υγεία μας; 
Κατ’ αρχάς, το αίμα τείνει να πήζει εύκολα, οπότε αυξάνεται ο κίνδυνος για έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Επίσης, η αδρεναλίνη συνεχώς ροκανίζει τα οστά μας και γκρεμίζει τους μυς μας για να αυξήσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, άρα κινδυνεύουμε να πάθουμε οστεοπόρωση και κατάγματα, ενώ μειώνεται η μυική μας μάζα, παθαίνουμε χαλάρωση και το δέρμα μας χάνει τον τόνο του.
Άρα ο σύγχρονος υπερβολικά στρεσαρισμένος άνθρωπος έχει εξαντλήσει τα επινεφρίδιά του, του λείπει κορτιζόλη και αναγκαστικά λειτουργεί με πολλή αδρεναλίνη, με όλους τους κινδύνους που κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Όμως το στρες δεν μας στερεί μόνο την κορτιζόλη ή προκαλεί εκκρίσεις αδρεναλίνης. Μας κλέβει και συνολικά την ορμονική μας ισορροπία. Τους μηχανισμούς που γίνεται αυτό καθώς και τους φυσικούς τρόπους αντιστρές θα δούμε στο επόμενο μέρος.

Δείτε: Maca (μάκα): Ορμονική ισορροπία - Ευεξία του αναπαραγωγικού συστήματος!

Εν τω μεταξύ μια ασφαλής συμβουλή για να επαρκούμε σε ορμόνες αντιστρές, πέρα από το σύμπλεγμα βιταμίνης C που αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο, είναι η λήψη 120 mg μαγνήσιου και μιας φυσικής πολυβιταμινούχου φόρμουλας που να περιέχει αρκετές βιταμίνες Β τόσο το πρωί όσο και το μεσημέρι μετά από το γεύμα.
\Παρατήρησις: Άποψή μας, στην "τροφή", είναι να προλαμβάνουμε τις ελλείψεις μέσω διατροφής και στην περίπτωση που χρειαζόμαστε συμπλήρωμα, να προτιμάμε τα φυσικά συμπληρώματα, εκτός αν συντρέχει λόγος και μας έχει συμβουλέψει ειδικός, διαφορετικά!

Συνεχίζεται...

Το είδα: sites.google.com/a/drfilimon.gr

Το αντιστρές και η ορμονικά έξυπνη διατροφή και άσκηση αποτελούν τα δύο θεμέλια της υγείας μας. Είδαμε στα προηγούμενα άρθρα ποιες είναι οι επτά σπουδαιότερες αιτίες της γήρανσης και πως μπορούμε να τις βρούμε έγκαιρα με έξυπνες εξετάσεις και να τις αντιμετωπίσουμε με τα φυσικά όπλα αντιγήρανσης, δηλαδή τις βελτιώσεις στον τρόπο ζωής, σκέψης, διατροφής και τα φυσικά θρεπτικά θεραπευτικά.

Έτσι θα διορθωθούν οι συσσωρευμένες ελλείψεις μας σε θρεπτικά στοιχεία, κορυφαία από τα οποία είναι οι ορμόνες μας. Μόλις ανακτήσουμε τα θρεπτικά στοιχεία που μας «κλάπηκαν», ξαναρυθμιστεί το αμυντικό σύστημα και ισορροπήσουν οι ορμόνες μας, θα πάψουμε να γερνάμε πρόωρα και παθολογικά, θα μειώσουμε την πραγματική μας ηλικία και θα γερνάμε πλέον ιδανικά.

Πριν όμως αρχίσουμε όλα αυτά τα ποιοτικά άλματα για την υγεία μας, θα πρέπει πρώτα να μπουν τα δύο θεμέλια της υγείας, το αντιστρες και η ορμονικά έξυπνη διατροφή και άσκηση. Ας μιλήσουμε πρώτα για το στρες και το αντιστρες. Αν ψάχνετε να βρείτε έναν ιδανικό τρόπο για να φθείρετε τη σωματική, ψυχική και διανοητική υγεία κάποιου, αυξήστε του το στρες!

Δείτε: Υγεία, Νόσος και Στρες. Γιατί αρρωσταίνουμε και τι μπορούμε να κάνουμε για να παραμείνουμε υγιείς.

10 τρομακτικές επιπτώσεις του στρες στον οργανισμό


Τι είναι στρες; 
Οποιαδήποτε απότομη αλλαγή της ισορροπίας μέσα μας, οποιαδήποτε καταπόνηση. Δεν αφορά μόνο την ψυχή: αλλαγές στη χημεία ή στους όγκους των νερών μέσα μας προκαλούν χημικό και ωσμωτικό στρες αντίστοιχα, όμως για χάρη της απλοποίησης ας συμφωνήσουμε ότι όταν θα αναφερόμαστε στο στρες θα εννοούμε την ψυχική-ορμονική καταπόνηση.

Γιατί έβαλα μαζί ψυχή και ορμόνες; Μα, επειδή η ψυχή και το σώμα μιλάνε μεταξύ τους με τη γλώσσα των ορμονών. Δεν υπάρχει κάτι που να συμβαίνει στην ψυχική σφαίρα και να μην επηρεάζει τις ορμόνες μας. Από την άλλη, κάθε ορμονική αλλαγή έχει άμεσες συνέπειες στον ψυχισμό μας. Μπορεί οι αξίες της ζωής μας να είναι κάτι που το επιλέγουμε απόλυτα, αλλά η διάθεση, η ζωτικότητα και η ψυχική αντοχή μας καθορίζονται από τις ορμόνες μας.


Δείτε: Ψυχοσωματικά: Πονάει η ψυχή, νοσεί το σώμα!

Κάθε φορά που υποβαλλόμαστε σε στρες (κάτι που συμβαίνει και όταν στερούμαστε γεύματα), αρχίζουμε πολύ γρήγορα να παράγουμε από κάτι μικρούς αδένες πάνω από τους νεφρούς, τα επινεφρίδια, ορμόνες που λειτουργούν ως δυνάμεις αντιστρες. Οι δύο σπουδαιότερες από αυτές είναι η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη.

Υπερβολικό στρες οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή ορμονών αντιστρες. 
Τότε συμβαίνουν τα εξής: 
Η πολλή κορτιζόλη καταστρέφει τα κύτταρα της μνήμης και προκαλεί πολλαπλή αντίσταση σε όλους τους ορμονικούς υποδοχείς. Έτσι εξασθενίζεται όλη η ορμονική επικοινωνία. Επίσης, η πολλή κορτιζόλη καταστέλλει το αμυντικό μας σύστημα (κάνοντάς μας ευάλωτους στα μικρόβια και τον καρκίνο) και ωθεί προς το σακχαρώδη διαβήτη, την ινσουλινοαντίσταση, την υπέρταση και τα καρδιαγγειακά.
Επειδή τα επινεφρίδια δουλεύουν υπερωριακά για να φτιάχνουν κορτιζόλη, δεν καταφέρνουν να παράγουν τις υπόλοιπες στεροειδείς ορμόνες της ζωής, οπότε όλες αυτές οι «καλές» ορμόνες αρχίζουν να απουσιάζουν. Ο θυρεοειδής καταστέλλεται επίσης, η αυξητική ορμόνη δεν εκκρίνεται.

Αν το στρες είναι συνεχές, στο τέλος τα επινεφρίδια εξαντλούνται και δεν μπορούν πλέον να παράγουν κορτιζόλη. Χωρίς κορτιζόλη δεν υπάρχει ενέργεια στις μπαταρίες μας. Δεν έχουμε δύναμη σωματικά και ψυχικά να χειριζόμαστε όμορφα και ωραία το στρες. Γινόμαστε υποτασικοί και υπογλυκαιμικοί. Θέλουμε συνεχώς να τρώμε, κυρίως γλυκά και αλμυρά. Το αμυντικό μας σύστημα γίνεται ανεπαρκές και υπεραντιδραστικό. Αρχίζει να βλέπει τα πάντα σαν εχθρούς, ακόμα και το ίδιο το σώμα μας. Εμφανίζονται αλλεργίες, λοιμώξεις, αυτοάνοσες νόσοι (αυτοκαταστροφή), καρκίνος. Ακόμα και το δέρμα μας γεμίζει κηλίδες, ραγάδες και αποχρωματίζεται κατά τόπους. Τα μαλλιά μας πέφτουν κατά εστίες. Αποκτούμε μαύρους κύκλους στα μάτια.

Όταν εξαντληθεί η κορτιζόλη, κινητοποιείται από τα μετόπισθεν η αδρεναλίνη. Αυτήν όμως καθώς και τους φυσικούς τρόπους αντιστρές θα πραγματευτούμε στο επόμενο μέρος.

Το είδα: sites.google.com/a/drfilimon.gr
Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II
Ειδικός στα Χρόνια Νοσήματα και στις Μεταβολικές Διαταραχές
American College for the Advancement in Medicine


Μεταβολικό Σύνδρομο
Μπορεί να αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι το μεταβολικό σύνδρομο και γιατί θα πρέπει να σας ενδιαφέρει.
Το πιθανότερο όμως είναι να πάσχετε ήδη από αυτό.
Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού κυρίως μετά την ηλικία των 40 ετών, αναπτύσσει μεταβολικό σύνδρομο.
Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν νοιώθετε καλά, γιατί έχετε παραπάνω κιλά, ενώ αυξάνει την πιθανότητα για προβλήματα καρδιάς, για διαβήτη και άλλα χρόνια νοσήματα.

Το 1988 ο G. Reaven, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, περιέγραψε για πρώτη φορά το μεταβολικό σύνδρομο ή σύνδρομο Χ.
Στην ιστορική του διάλεξη ο G. Reaven, ανέπτυξε ότι η κεντρικού τύπου παχυσαρκία (συσσώρευση λίπους κυρίως στη κοιλιά), ο διαβήτης, η υπέρταση και η διαταραχή των λιπιδίων (τριγλυκερίδια και χοληστερίνη) έχουν ένα κοινό αίτιο, την αντίσταση στην ινσουλίνη.

Αντίσταση στην Ινσουλίνη
Η ινσουλίνη είναι μια από τις σημαντικότερες ορμόνες στο ανθρώπινο σώμα.
Πέρα από τον γνωστό ρόλο της στην διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα μας, ρυθμίζει την παραγωγή ενέργειας, τις καύσεις του λίπους και έχει πλειάδα άλλων λειτουργιών.
Στην πράξη όλο σχεδόν το ενδοκρινικό σύστημα ρυθμίζεται από την ινσουλίνη.
Όταν το σώμα μας παράγει αυξημένες ποσότητες ινσουλίνης για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε πολλά όργανα μειώνουν την ανταπόκριση τους (ευαισθησία τους) σε αυτήν. Τα κύτταρα μας «συνηθίζουν» στα συνεχή υψηλά επίπεδα ινσουλίνης και δεν υπακούουν στις εντολές της.

Η συγκεκριμένη κατάσταση μειωμένης δραστικότητας και ευαισθησίας που συνοδεύεται από αυξημένη έκκρισης ινσουλίνης ονομάζεται αντίσταση στην ινσουλίνη.
Αυτό μας εξηγεί γιατί ενώ μπορεί κανείς να έχει φυσιολογικά επίπεδα ζαχάρου, να βιώνει έντονες μεταβολικές διαταραχές.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη φαίνεται να είναι ένας από τους κύριους υπαίτιους για τα βασικά προβλήματα υγείας στο σύγχρονο Δυτικό Πολιτισμό.

Παχυσαρκία
Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης προωθούν την αποθήκευση λίπους στον οργανισμό ενώ παράλληλα εμποδίζουν την καύση του. Τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης ενισχύουν τη πείνα και μας ωθούν προς την αναζήτηση τροφής.
Όσο υψηλότερα τα επίπεδα ινσουλίνης, τόσο μειώνονται οι καύσεις του λίπους και τόσο αυξάνεται η πείνα μας. Πρόκειται για έναν αρχέγονο μηχανισμό που ενώ βοήθησε το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει σε συνθήκες έλλειψης τροφής, σήμερα είναι ίσως ο Νο 1 δήμιος του.
Αν δεν μειωθούν τα επίπεδα ινσουλίνης ώστε να αποκατασταθεί η φυσιολογική μεταβολική λειτουργία η επιδείνωση είναι σταθερή και αναπόφευκτη.


Στρες
Γνωρίζουμε ότι η ινσουλίνη είναι ένας από τους πιο ισχυρούς διεγέρτες του νευρικού συστήματος.
Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα συνδέονται με υπερένταση, ταχυκαρδίες, προβλήματα ύπνου, μείωση της σεξουαλικής διάθεσης και χρόνια κόπωση.
Πρόκειται για μια κατάσταση μεταβολικού στρες που λανθασμένα συγχέεται από το άτομο ως ψυχολογικό στρες. Αν στη συγκεκριμένη εικόνα προστεθεί και κάποια ψυχολογική πίεση από το εργασιακό ή το οικογενειακό περιβάλλον τότε τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν γιατί τα περιθώρια αντίδρασης είναι μικρά.


Χρόνια κόπωση
Η αδυναμία καύσης λίπους αναγκάζει το σώμα μας να στραφεί στις ορμόνες του στρες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Για κάποιο χρονικό διάστημα, που μπορεί να είναι μήνες ή χρόνια, ανάλογα με τα αποθέματα του κάθε οργανισμού, ο οργανισμός μας "μπαλώνει" το πρόβλημα μέσα από την αυξημένη παραγωγή αυτών των ορμονών.
Το τίμημα βέβαια είναι επιπλέον στρες και άγχος που προστίθενται στη διέγερση της ινσουλίνης. Περισσότερη κορτιζόλη και αδρεναλίνη μειώνουν περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης.

Ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της συγκεκριμένης μεταβολικής φάσης είναι μειωμένη αντίληψη της κούρασης και λιγότερες ώρες ύπνου.
Σε αυτό το σημείο το άτομο έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται όλο και λιγότερο τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα του και ποιες είναι οι πραγματικές του ανάγκες.
Κάποια στιγμή η παραγωγή κορτιζόλης είναι η πρώτη που υποχωρεί, το σώμα δεν μπορεί να διατηρήσει αυξημένα επίπεδα για όλο το 24ωρο. Το άτομο αρχίζει να εμφανίζει συμπτώματα έλλειψης ενέργειας αργά το απόγευμα. Η παραγωγή κορτιζόλης συνεχίζει να εξαντλείται σταδιακά μέχρι να φτάσει στο σημείο που το άτομο ξυπνάει κουρασμένο χωρίς αποθέματα ενέργειας.


Δείτε περισσότερα για τον ρόλο της κορτιζόλης και τηε αδρεναλίνης στον οργανισμό: 05. Αντιστρές: Το πρώτο θεμέλιο της υγείας.

06. Αντιστρές: Το πρώτο θεμέλιο της υγείας!

07. Αντιστρές: Το πρώτο θεμέλιο της υγείας!


Υπέρταση
Ενώ η κορτιζόλη αρχίζει να μειώνεται η ινσουλίνη και η αδρεναλίνη παραμένουν αυξημένες. Οι δύο αυτές ορμόνες συμβάλουν σε αυξημένη απώλεια, μέσα από τα ούρα, σε μαγνήσιο και κάλιο. Ταυτόχρονα προκαλούν σπασμό στα αγγεία που σε συνάρτηση με τις ελλείψεις σε βασικά αμινοξέα και μεταλλικά στοιχεία, λόγω της φτωχής ποιότητας των τροφών μας σε θρεπτικά συστατικά, κάνουν την αύξηση της αρτηριακής πίεσης πλέον αναπόφευκτη.

Διαβήτης
Ένας στα δέκα άτομα πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη και 20 – 30 % του πληθυσμού βρίσκεται σε προ-διαβητικό στάδιο.
Μετά από πολλά χρόνια αυξημένης παραγωγής ινσουλίνης τα κύτταρα του παγκρέατος που είναι επιφορτισμένα με αυτό το δύσκολο έργο, καταβάλλονται και δεν μπορούν πλέον να παράξουν ινσουλίνη στις συγκεκριμένες ποσότητες. Το ζάχαρο στο αίμα μας αρχίζει να ανεβαίνει και αυτό ονομάζεται διαβήτης.
Νέα δεδομένα σχετικά με τα τελομερή δηλώνουν ότι η αυξημένη ζήτηση ινσουλίνης οδηγεί σε περισσότερες κυτταρικές διαιρέσεις των κυττάρων αυτών (κύτταρα του Langerhans) και μείωση του μήκους των τελομερών τους. Το αποτέλεσμα είναι ο πρόωρος θάνατος (απόπτωση) αυτών των κυττάρων.

Δείτε: Γιατί ο Διαβήτης ΔΕΝ είναι μια Νόσος του Ζαχάρου.


Τι μπορούμε να κάνουμε;
Όσο δυσοίωνα και αν φαίνονται τα παραπάνω, το καλό είναι ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτά. Η σύγχρονες εξελίξεις στην ιατρική, στα συμπληρώματα, τη μοριακή βιολογία και την κατανόηση του ανθρώπινου μεταβολισμού, μας επιτρέπουν να αλλάξουμε αυτή την εικόνα.
Μπορεί οι τροφές μας να μην έχουν πια τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα μας για να λειτουργήσει σωστά, είμαστε όμως τυχεροί που μπορούμε σήμερα να βρούμε σε μορφή συμπληρωμάτων διατροφής, ένα τεράστιο αριθμό μικροθρεπτικών συστατικών.


Παράλληλα η ανάπτυξη εξετάσεων Μεταβολομικής μας επιτρέπουν να εντοπίσουμε ακριβώς τι λείπει από το σώμα μας και να το αποκαταστήσουμε στοχευμένα.

Η διενέργεια εξετάσεων που αφορούν στην μέτρηση των επιπέδων της ινσουλίνης και των ορμονών που συνεργάζονται μαζί της, όπως η λεπτίνη και η βιταμίνη D, μας επιτρέπουν να έχουμε ακριβή εικόνα για τη κατάσταση του μεταβολικού μας προφίλ.

Εξετάσεις που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν εφαρμογή σε καθαρά ερευνητικό επίπεδο, εφαρμόζονται σήμερα στην κλινική πράξη μπορούν να μας βοηθήσουν στη επίτευξη βέλτιστης υγείας.


Δείτε: Κυτταρική Εξέταση - Microelement Cell Test.


Πηγή: www.drtsoukalas.gr

Ποιες ασθένειες συνδέονται με ορμονικές διαταραχές. Τι μπορούμε να κάνουμε

Παχαίνουμε, αδυνατίζουμε, κλαίμε, θυμώνουμε, νυστάζουμε, έχουμε αυξημένη λίμπιντο ή καθόλου σεξουαλική διάθεση; Ένας είναι ο ένοχος, όσο και αν μας φαίνεται παράξενο: Οι ορμόνες μας! Συζητάμε συχνά γι’ αυτές και τις κατηγορούμε ακόμα συχνότερα.

Πόσο καλά όμως τις γνωρίζουμε;

Οι ορμόνες είναι ουσίες που παράγονται στους ενδοκρινείς αδένες του σώματός μας, εκκρίνονται στην κυκλοφορία του αίματος και μεταφέρονται στο όργανο-στόχο τους ώστε να δράσουν. Τυχόν ορμονικές διαταραχές οφείλονται σε αυξημένη ή μειωμένη παραγωγή των ορμονών ή σε ανικανότητα του οργάνου-στόχου να ανταποκριθεί σε αυτές.
Ένας ακόμη λόγος που Το παν στην υγεία είναι η καλή κυκλοφορία του αίματος 


Οι ορμονικές διακυμάνσεις μπορεί να επηρεάσουν τη διάθεση και όχι μόνο. Συχνά, πρόκειται για φυσιολογικές αυξομειώσεις (π.χ. στη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου), ενώ άλλες φορές έχουμε να κάνουμε με καταστάσεις που χρήζουν ιατρικής αντιμετώπισης.
Ας δούμε, λοιπόν, πώς μας επηρεάζουν οι ουσίες που παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε λειτουργία του οργανισμού μας.

Το ντουέτο της όρεξης

Πρόκειται για τη λεπτίνη και την γκρελίνη. Η πρώτη, που παράγεται στον λιπώδη ιστό, έχει πάρει το όνομά της από τη λέξη «λεπτός», ακριβώς επειδή μειώνει την όρεξη. Η γκρελίνη, αντίθετα, που παράγεται όταν το στομάχι είναι άδειο, είναι ορεξιογόνος και μειώνεται αφού φάμε, για να ξανανέβει σταδιακά όταν το στομάχι μείνει πάλι άδειο, δίνοντας εκ νέου το σήμα για να πεινάσουμε.

Παρότι η ανορεξιογόνος δράση της λεπτίνης είναι ελκυστική, σύμφωνα με τις έρευνες, όση λεπτίνη και αν χορηγηθεί σε παχύσαρκους, δεν οδηγεί σε απώλεια βάρους, επειδή ο οργανισμός τους έχει χάσει την ευαισθησία του στη δράση της ορμόνης αυτής.
Μπορείτε να δείτε και Λεπτίνη: Ορμόνη του Λίπους. Ποιος ο ρόλος της στο Αδυνάτισμα 


Όσον αφορά την γκρελίνη, αυτή φαίνεται να μειώνεται με την επέμβαση παχυσαρκίας που ονομάζεται «γαστρικό μανίκι», γιατί αφαιρείται τμήμα του στομάχου που την παράγει. Επιπλέον, οι επιστήμονες κάνουν προσπάθειες να βρουν κάποια θεραπεία που να μειώνει τα επίπεδα της γκρελίνης στον οργανισμό.

Τι να κάνουμε: Μπορούμε να τις ελέγξουμε, προσπαθώντας να κοιμόμαστε περισσότερο, να αποβάλλουμε το στρες και να ακολουθούμε μια ισορροπημένη διατροφή με πολλές φυτικές ίνες, ψάρια και περιορισμένη κατανάλωση ζάχαρης.

Οι απόλυτοι ρυθμιστές!

Πρόκειται για τις ορμόνες Τ3 και Τ4 του θυρεοειδούς αδένα, ο οποίος, όταν υπολειτουργεί ή υπερλειτουργεί, παράγει μικρότερη ή μεγαλύτερη αντίστοιχα ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών, δημιουργώντας μας διάφορα προβλήματα.

Υπάρχουν κάποια συμπτώματα που μπορούν να μας υποψιάσουν ότι κάτι δεν πάει καλά με τον θυρεοειδή μας. Έτσι, μπορεί να υπολειτουργεί (που είναι και το συχνότερο) και ως εκ τούτου να έχουμε υποτονικό μεταβολισμό και παραπάνω κιλά, αδικαιολόγητη κούραση, άσχημη διάθεση, απώλεια των μαλλιών, δυσκοιλιότητα, δυσκολία να συγκεντρωθούμε…
Μπορείτε να δείτε και Υποθυρεοειδισμός: 250 πρόσωπα – Ένας πλήρης οδηγός συμπτωμάτων 


Από την άλλη πλευρά, μπορεί να υπερλειτουργεί, προκαλώντας συμπτώματα όπως εκνευρισμό και ευερεθιστότητα, ταχυκαρδία, ευαισθησία στη ζέστη, με αποτέλεσμα να ιδρώνουμε εύκολα, δυσκολία να κοιμηθούμε, διάρροια, απώλεια βάρους κ.λπ.


Τι να κάνουμε: Αν έχουμε ενδείξεις ότι ο θυρεοειδής μας δεν λειτουργεί σωστά, πρέπει να επισκεφτούμε έναν ενδοκρινολόγο, που θα εκτιμήσει τα συμπτώματα και θα μας υποβάλει σε ειδικές εξετάσεις. Εφόσον διαπιστώσει ότι έχουμε πρόβλημα με τον θυρεοειδή μας, θα μας χορηγήσει την κατάλληλη αγωγή.
Μπορείτε να δείτε και Τα σημάδια ενός δυσλειτουργικού θυρεοειδούς 

Για όνειρα γλυκά…

Η μελατονίνη μάς βοηθά να γνωρίζουμε πότε είναι ώρα να ξυπνήσουμε και πότε να κοιμηθούμε. Εκκρίνεται κυρίως τη νύχτα από την επίφυση του εγκεφάλου και η έλλειψή της έχει συνδεθεί με προβλήματα παχυσαρκίας, διαβήτη, καρκίνου.

Αποτελεί αρκετά διαδεδομένη ουσία για την αντιμετώπιση του τζετ λαγκ (τη χρησιμοποιούν κυρίως τα πληρώματα αεροπλάνων ή όσοι κάνουν συχνά υπερατλαντικά ταξίδια) και των διαταραχών του ύπνου, αλλά επίσης υποστηρίζεται ότι βελτιώνει τη σεξουαλική ζωή και αυξάνει το προσδόκιμο ζωής.
Για περισσότερα Μελατονίνη: Ελέγχει βιορυθμό, διάθεση, αναπαραγωγή, βάρος, ακόμη και τον καρκίνο 


Σε διάφορες μελέτες -σε πειραματόζωα- έχει διαπιστωθεί ότι βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και ότι λειτουργεί και ως αντιοξειδωτικός παράγοντας. Καθώς μειώνεται όσο περνά η ηλικία, κάποιοι την παίρνουν ως συμπλήρωμα, ελπίζοντας στην αντιγηραντική της δράση. Οι ειδικοί, όμως, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς στις ανεπιθύμητες ενέργειές της συμπεριλαμβάνονται διάφορες μορφές καρκίνου.

Τι να κάνουμε: Οι επαρκείς ώρες ύπνου, σε απόλυτο σκοτάδι, χωρίς θόρυβο, κρύο ή ζέστη, συμβάλλουν στη διατήρηση της μελατονίνης σε καλά επίπεδα. Είναι, επίσης, σημαντικό να τηρούμε τα ωράριά μας (ύπνου, φαγητού κ.λπ.) και να μην ξενυχτούμε.
Μπορείτε να δείτε και Οι πολλαπλοί ρόλοι της μελατονίνης 

Τεστοστερόνη, η ανδρική

Πρόκειται για τη βασική ορμόνη του φύλου στους άνδρες και παράγεται από τους όρχεις. Η παραγωγή της αυξάνεται πολύ από την εφηβεία και μετά και διαρκεί για όλη τη ζωή του άνδρα (ωστόσο και οι ωοθήκες των γυναικών παράγουν μικρές ποσότητες ανδρογόνων).

Δεν είναι σπάνιο στους άνδρες όσο μεγαλώνουν να μειώνονται τα ανδρογόνα τους, συνήθως όμως πρόκειται για μία ήπια και σταδιακή διαδικασία («ανδρόπαυση»). Οι άνδρες, καθώς μειώνεται η τεστοστερόνη τους, μπορεί να έχουν κακή διάθεση, καθώς και περιορισμένη ενεργητικότητα, λίμπιντο και μυϊκή μάζα.
Μπορείτε να δείτε και Επιπτώσεις μειωμένης τεστοστερόνης – Με ποιες τροφές θα την ενισχύσετε 

Τ
ι να κάνουμε: Η ανδρόπαυση είναι μια φυσιολογική διαδικασία και σπάνια απαιτεί υποκατάσταση με τεστοστερόνη. Αν πραγματικά, όμως, διαπιστωθεί σημαντική μείωση της τεστοστερόνης (και συνυπάρχουν και άλλα οργανικά αίτια, όπως π.χ. όγκοι υπόφυσης, τραυματισμοί κ.ά.), μπορεί να χορηγηθεί θεραπεία υποκατάστασης με τεστοστερόνη, με τη στενή όμως παρακολούθηση του ενδοκρινολόγου.

Στους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας πριν την ορμονική υποκατάσταση θα πρέπει να αποκλείεται η παρουσία καρκίνου του προστάτη, γιατί μπορεί να διεγερθεί από την τεστοστερόνη.
Καρκίνος του προστάτη: Ποτέ μην αγνοείτε τα 12 αρχικά συμπτώματα 


Το λάθος: Συχνά, νέοι άνδρες που ασχολούνται με τον αθλητισμό χωρίς να ενημερώνονται σωστά κάνουν χρήση τεστοστερόνης και άλλων ανδρογόνων ως αναβολικών με μορφή χαπιών ή ενέσεων για αύξηση της μυϊκής μάζας και της αντοχής.

Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως καταστέλλεται η παραγωγή της δικής τους τεστοστερόνης από τους όρχεις, οι οποίοι μπορεί να ατροφήσουν, οδηγώντας σε πιθανές διαταραχές της παραγωγής σπέρματος, ενώ ενδέχεται να προκληθεί γυναικομαστία ή και έντονη ευαισθησία στους μαστούς.
Μπορείτε να δείτε και Η βασική αιτία μείωσης της τεστοστερόνης δεν είναι η ηλικία 

Αντιγηραντική αλλά επικίνδυνη

Η DHEA (διυδροεπιανδροστερόνη) είναι ένα ασθενές επινεφριδικό ανδρογόνο η παραγωγή του οποίου κορυφώνεται στην ηλικία των 25 ετών και στη συνέχεια τα επίπεδά του μειώνονται τόσο, ώστε περί την ηλικία των 70 ετών να φτάνουν στο 20% της αρχικής παραγωγής.

Μελέτες σε πειραματόζωα δείχνουν ότι έχει θετικά αποτελέσματα κυρίως στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ θεωρείται ότι έχει αντιγηραντική δράση και η λήψη της έχει συνδεθεί με τη μακροζωία.

Τι να κάνουμε: Δυστυχώς, η εμφάνιση ηπατομεγαλίας και καρκίνου του ήπατος αναιρεί οποιαδήποτε άλλη θετική της επίδραση. Έχουν επίσης γίνει μελέτες σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και τα αποτελέσματά τους ήταν αντιφατικά, αφού η DHEA δεν φάνηκε, παρά τις μεγάλες δόσεις στις οποίες τους χορηγήθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα (9 μήνες), να έδωσε την αίσθηση της ευεξίας που υποσχόταν.
«Τροφή-Φάρμακο»: Αυτό δεν θα πρέπει να σας φαίνεται και τόσο παράξενο, εάν αναλογιστείτε ότι η χορήγηση αφορά ΣΥΝΘΕΤΙΚΈΣ ουσίες. Εάν ήταν κάτι φυσικό και ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΌΝΟ που το σώμα ΑΝΑΓΝΩΡΊΖΕΙ ΔΕΝ θα αντιμετωπίζαμε αυτά τα προβλήματα: DHEA: Η μητέρα ορμόνη-Επιδράσεις σε υγεία και γήρανση 

Η γλυκιά ορμόνη

Η ινσουλίνη παράγεται στο πάγκρεας και ο ρόλος της είναι να ρυθμίζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Στους παχύσαρκους ανθρώπους αναπτύσσεται αντίσταση στη δράση της, οπότε και παράγεται σε μεγαλύτερες ποσότητες, εξαντλώντας τελικά το πάγκρεας.
Όσοι ασθενείς έχουν διαβήτη τύπου 1 εξαρτώνται απολύτως από αυτήν, αλλά η χορήγησή της είναι απαραίτητη και σε μερικές περιπτώσεις διαβήτη τύπου 2, όπου τα φάρμακα από το στόμα δεν επαρκούν για τη ρύθμιση του σακχάρου.
Για την δεύτερη περίπτωση υπάρχουν έντονες ενστάσεις: Φαρμακευτική ινσουλίνη, άλλος ένας μύθος καταρρίπτεται; 


Τι να κάνουμε: Όταν η ινσουλίνη είναι περισσότερη από όση χρειαζόμαστε, μπορεί να πάθουμε υπογλυκαιμία και να κινδυνέψει ακόμα και η ζωή μας – αυτό, βέβαια, μπορεί να συμβεί μόνο σε διαβητικούς που λαμβάνουν ινσουλίνη ή φάρμακα τα οποία διεγείρουν την έκκρισή της.

Αντίθετα, όταν οι διαβητικοί δεν παράγουν και δεν παίρνουν τη δέουσα ινσουλίνη, θα έχουν αρρύθμιστο υψηλό σάκχαρο, που με την πάροδο του χρόνου βλάπτει τα αγγεία, τα νεφρά και τα μάτια.
Όσον αφορά τους υπέρβαρους, καλό είναι να χάσουν βάρος, ούτως ώστε να μειωθεί η αντίσταση στην ινσουλίνη, που οδηγεί τον οργανισμό να παράγει περισσότερη και τους ωθεί να τρώνε πιο πολύ και να παχαίνουν ακόμα περισσότερο.
Αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία: Τι είναι και επιπτώσεις 

Οι κυρίαρχοι των γυναικών

Στις γυναίκες οι βασικές ορμόνες του φύλου είναι τα οιστρογόνα (παράγονται από τις ωοθήκες), τα οποία παρουσιάζουν φυσιολογικές διακυμάνσεις στη διάρκεια του κύκλου και της εγκυμοσύνης και κάθετη πτώση κατά την εμμηνόπαυση.

Η παρουσία των οιστρογόνων σε ικανοποιητικά επίπεδα βοηθά στη διατήρηση καλής διάθεσης και ευεξίας, ενώ τα χαμηλά τους επίπεδα προκαλούν δυσθυμία και εκνευρισμό. Η ορμονική υποκατάσταση στην εμμηνόπαυση αποτελεί μια λύση, αλλά θα πρέπει να γίνεται με την καθοδήγηση του γιατρού.


Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης συμβάλλει στην άμβλυνση των συμπτωμάτων της κλιμακτηρίου, στη βελτίωση της σεξουαλικής διάθεσης και στην καλύτερη κατάσταση του σκελετού, αλλά η μακροχρόνια λήψη της αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και καρδιαγγειακών προβλημάτων. Μια εναλλακτική λύση είναι τα κολπικά χάπια και οι αλοιφές οιστρογόνων, που δρουν τοπικά στον κόλπο με στόχο την αντιμετώπιση της ξηρότητας.
Πολύ φοβάμαι πως και εδώ γίνονται ακατάλληλοι χειρισμοί με ΣΥΝΘΕΤΙΚΈΣ λύσεις: Ορμονοθεραπευτική υποκατάσταση και Καρκίνος του στήθους
και Προσοχή στις επιπτώσεις της ορμονοθεραπείας κατά την εμμηνόπαυση


Τι να κάνουμε: Είναι σκόπιμο να ακολουθούμε μια διατροφή πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, ελαιόλαδο και ψάρια. Βοηθούν επίσης η άσκηση και η αποφυγή των εξαντλητικών διαιτών, των πολλών καφέδων και του αλκοόλ.
μπορέιτε να δέιτε και Η έξυπνη γυναίκα αντιμετωπίζει την εμμηνόπαυση φυσικά 

Το δίδυμο του στρες

Ο λόγος για την κορτιζόλη και την αδρεναλίνη. Η παραγωγή της πρώτης αυξάνεται -μετά από εντολή του υποθαλάμου του εγκεφάλου- όταν βρισκόμαστε υπό συνθήκες στρες (ψυχολογικού, σωματικού).

Το πρόβλημα είναι ότι το χρόνιο στρες, και η υψηλή κορτιζόλη κατ’ επέκταση, μπορεί να μας δημιουργήσουν προβλήματα με το ανοσοποιητικό (ίσως έχουμε ήδη παρατηρήσει ότι όταν είμαστε στρεσαρισμένοι, και ειδικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, αρρωσταίνουμε ευκολότερα), με το δέρμα και τα μαλλιά μας, αλλά και με το βάρος μας, τη χοληστερίνη και το σάκχαρό μας.

Επίσης, τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης προκαλούν δυσθυμία, καθώς και πείνα, αφού η εν λόγω ορμόνη σχετίζεται με τα κέντρα του εγκεφάλου που επηρεάζουν τόσο τη διάθεση όσο και την όρεξη.
Για περισσότερα Κορτιζόλη: Ο ρόλος της και γιατί ΔΕΝ πρέπει να αυξάνεται 


Σε ό,τι αφορά την αδρεναλίνη, πρόκειται για ορμόνη που παράγεται στον εγκέφαλο, στις νευρικές απολήξεις του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, καθώς και στα επινεφρίδια. Σχεδόν όπως και η κορτιζόλη, βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα νωρίς το πρωί.
Τα υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης «μαστιγώνουν» τον οργανισμό, και κυρίως το καρδιαγγειακό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αρτηριακή πίεση, ο καρδιακός ρυθμός και τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
Για περισσότερα Αδρεναλίνη: Συνέπειες της Συνεχούς Πυροδότησης. Τι να Κάνουμε 


Τι να κάνουμε: Είναι σημαντικό να διαχειριστούμε το στρες, καθώς και να εντάξουμε τη συστηματική άσκηση στη ζωή μας, η οποία βοηθά να διατηρούνται οι ορμόνες του στρες σε χαμηλά επίπεδα.
μπορείτε να δείτε και Πώς λειτουργούν και συνέπειες των τριών κυρίαρχων ορμονών του στρες 

Αυξητική ορμόνη: Μόνο για παιδιά

Πρόκειται για μια ορμόνη που παράγεται στην υπόφυση του εγκεφάλου και είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη. Μειώνεται με την πάροδο της ηλικίας και γι’ αυτό έχει θεωρηθεί ότι η λήψη της θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιγήρανση και τη μακροζωία.

Ωστόσο, η μόνη επίσημη ένδειξη για τη χορήγησή της είναι σε παιδιά που λόγω της έλλειψής της παρουσιάζουν χαμηλό ανάστημα, καθώς και σε ενηλίκους που πραγματικά έχουν έλλειψη (λόγω όγκων ή ακτινοβολίας της υπόφυσης του εγκεφάλου).

Στην προσπάθεια των ερευνητών να τη συνδέσουν με την αντιγήρανση, χορηγήθηκε σε ηλικιωμένους ασθενείς, με αποτέλεσμα την αύξηση της μυϊκής τους μάζας, αλλά η χορήγησή της σε ηλικιωμένους οι οποίοι ασκούνταν δεν είχε επιπλέον θετικά αποτελέσματα.

Τι να κάνουμε: Έχει αποδειχθεί, βάσει ερευνών σε πειραματόζωα, ότι η υπερπαραγωγή της δεν αυξάνει το προσδόκιμο ζωής, ενώ αντίθετα η χρόνια χορήγησή της σχετίζεται με την εμφάνιση όγκων και διαβήτη. Η καλύτερη επιλογή για την ενίσχυσή της είναι η άσκηση, που μπορεί ως έναν βαθμό να αντισταθμίσει τη μείωσή της με την πάροδο του χρόνου.

«Τροφή-Φάρμακο»: Και παρόλα αυτά, συνεχίζονται οι… πειραματισμοί, με την γνωστή και επιτρέψτε μου κάκιστη τακτική χρήση ΤΕΧΝΗΤΏΝ ΜΈΣΩΝ που βασίζονται σε χημικές ΜΙΜΉΣΕΙΣ των ορμονών, με εξαιρετικά δυσάρεστες συνέπειες: Monsanto-ΤΕΧΝΗΤΗ Αυξητική Ορμόνη Βοοειδών (rBGH): Επιπτώσεις σε ζώα και ανθρώπους 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ καθηγητή κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Η. ΤΣΙΓΚΟ, ενδοκρινολόγο-διαβητολόγο.
Πηγή: www.vita.gr 

«Τροφή-Φάρμακο»:

Μαζί με όλα τα παραπάνω Οφείλουμε όλοι μας λοιπόν να γνωρίσουμε την ιδανική λύση για ορμονική ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ με ΦΥΣΙΚΌ τρόπο: Maca (μάκα): Ένα υποτιμημένο προσαρμογόνο βότανο με 16 εκπληκτικές δράσεις  
Το μάκα είναι εξαιρετικά προσαρμογόνο και βιοδιατίθεται, που σημαίνει πως όταν το καταναλώνουμε το σώμα μας ξέρει και το διαθέτει εκεί ακριβώς που έχει τις ανάγκες του. 
Μπορείτε να το καταναλώσετε ανεπιφύλακτα, καθώς είναι ασφαλέστατο σε γυναίκες και άντρες! 
Μάθετε περισσότερα και πως μπορείτε να το παραλάβετε και να το εντάξετε στην καθημερινότητά σας ως συμπλήρωμα διατροφής (πάντα και ΜΟΝΟΝ σε κάψουλα), στο μέιλ life@proionta-tis-fisis.com
Μπορείτε να δείτε ακόμη: Μήπως κάτι δεν πάει καλά με τις ορμόνες σας; 

Πώς να εξισορροπήσετε τις ορμόνες σας με φυσικό τρόπο 

Πως η ορμονική ισορροπία αποτρέπει τον καρκίνο 

Πως σχετίζονται σπαστική κολίτιδα και ορμονικές ανισορροπίες 

Μήπως ευθύνονται ορμόνες για τα παραπανίσια σου κιλά; 

Πως εμπλέκονται άγχος-ορμόνες-οστεοπόρωση-ανοσοποιητικό και ψυχοσωματικές ασθένειες 


Ορμονικές διαταραχές: Βελτίωση με σωστή διατροφή 
στρες 68596656+54
Το συνεχές στρες για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να προκαλέσει φυσική δυσανεξία στο στομάχι ή σταέντερα και πόνους στην πλάτη, άσθμα, ερεθισμούς στοδέρμα και πονοκεφάλους, ανακοίνωσε η επαγγελματική ένωση Γερμανών ψυχιάτρων.
Εάν δεν υπάρχει κάποια νοσογόνος αιτία για το πρόβλημα, οι ασθενείς πρέπει να βρουν τί είναι αυτό που στη ζωή τους δημιουργεί τόσο έντονη πίεση και τί μπορούν να κάνουν για να αλλάξουν την κατάσταση. Εάν μόνο αυτό δεν μπορεί να τους βοηθήσει, η ψυχοθεραπεία ίσως να είναι μια λύση.
Το στρες ίσως να είναι η συνέπεια απαιτήσεων ή ρήξεων με συναδέλφους ή προϊσταμένους στο χώρο δουλειάς ή προκύπτει από προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις.
Στοιχεία καταδεικνύουν ότι περισσότερο από το 1/3 των ανθρώπων έχουν καταφύγει στο γιατρό παραπονούμενοι με τα παραπάνω συμπτώματα τα οποία οφείλονται σε ψυχοσωματικές ασθένειες.
Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης
Μια νέα μάστιγα, που λέγεται σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης, συμβαίνει στους διαδρόμους των γραφείων. Και παρ΄ όλο που δεν είναι ευρέως γνωστό στη χώρα μας, βασανίζει όλο και μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων. Οι Έλληνες μάλιστα κατέχουν μία αρνητική πρωτιά, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ένας στους τέσσερις δηλώνει ότι το στρες και η οξυθυμία που αισθάνεται είναι «απόκτημα» της επαγγελματικής του πορείας.
Ο μεγάλος όγκος δουλειάς, η μη αναγνώριση των επαγγελματικών προσπαθειών, αλλά και οι χαμηλότερες αποδοχές συγκριτικά με τα όσα προσφέρει ο εργαζόμενος, είναι από τους βασικούς λόγους που οδηγούν τους υπαλλήλους σε μία τέτοια κατάσταση. «Δεν είναι ένα αθώο προβληματάκι που αρχίζει το πρωί της Δευτέρας και τελειώνει την Παρασκευή.
Πρόκειται για μια εξάντληση που αυξάνεται σταδιακά και προκαλεί μακροχρόνια προβλήματα στον εργαζόμενο», υπογραμμίζουν οι ειδικοί. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Να εμφανίζονται συμπτώματα όχι μόνο ψυχολογικά αλλά και σωματικά, καθώς και προβλήματα συμπεριφοράς.
Μέσω ερευνητικών προγραμμάτων που διεξάγονται παρατηρείται ότι περίπου το 10% των εργαζομένων είναι ήδη σε burnout κατάσταση και ένα αντίστοιχο ποσοστό ετοιμάζεται να το πάθει.
Οι επαγγελματίες οι οποίοι σύμφωνα με τους συμβούλους ψυχικής υγείας φαίνεται να επηρεάζονται πιο συχνά από το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης, είναι αυτοί που έρχονται σε άμεση επαφή με κόσμο, όπως είναι οι ειδικότητες των επαγγελμάτων υγείας.
Παράλληλα, πλήττονται και επαγγελματίες οι οποίοι εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες που είναι συχνά απρόσωπες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι υπάλληλοι δεν βλέπουν άμεσα την προσπάθειά τους να αναγνωρίζεται.
Όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, ευθύνη για το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης έχουν και οι εργοδότες. Και θα πρέπει να φροντίσουν να μην “καίνε” τους εργαζόμενους καθώς μία τέτοια εξέλιξη δεν θα έχει επιπτώσεις μόνο στους υπαλλήλους αλλά και στην πορεία της ίδιας της εταιρείας, καθώς εκείνοι δεν θα μπορούν να αποδώσουν, σημειώνουν οι ειδικοί.
Στρες
Η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στις αναπτυγμένες χώρες, έχουν αποδεχθεί το στρες ως αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας τους. Για παράδειγμα στις Η.Π.Α. εκτιμάται ότι καθημερινά απουσιάζουν από την εργασία τους ένα εκατομμύριο Αμερικανοί, λόγω του στρες. Την προηγούμενη δεκαετία υπήρξε εκρηκτική ανάπτυξη ειδικοτήτων με σκοπό να βοηθούν τους ανθρώπους στη διαχείριση ή έλεγχο του στρες.
Εάν ζητήσουμε από δέκα ανθρώπους να μας καθορίσουν τι σημαίνει στρες γι’ αυτούς, θα πάρουμε δέκα διαφορετικές απαντήσεις. Ο λόγος είναι ότι κάτι, που προκαλεί στρες σε κάποιον, σ’ έναν άλλον άνθρωπο είναι ευχάριστό, ή τον επηρεάζει ελάχιστα, ενώ όλοι αντιδρούμε διαφορετικά κάτω από συνθήκες στρες. Βέβαια αν δεν μπορείς να το καθορίσεις, πως μπορείς να το εκτιμήσεις, και πολύ περισσότερο να το μετρήσεις.
Γενικά το στρες σχετίζεται τόσο με εξωτερικούς παράγοντες, όσο και με εσωτερικούς.
Εξωτερικοί παράγοντες είναι το φυσικό περιβάλλον, περιλαμβάνοντας και τον εργασιακό χώρο, οι σχέσεις με τους ανθρώπους, του οικογενειακού περιβάλλοντος, και τους υπόλοιπους, αλλά και όλες οι περιστάσεις που μας προκαλούν, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, καθώς και οι προσδοκίες μας σε καθημερινή βάση.
Οι εσωτερικοί παράγοντες καθορίζονται από την ικανότητα να αντιμετωπίζουμε τους εξωτερικούς παράγοντες στρες. Παράγοντες που διευκολύνουν την ικανότητα χειρισμού του στρες, περιλαμβάνουν την διατροφή, την συνολική υγεία, το επίπεδο φυσικής κατάστασης, την συναισθηματική ισορροπία, καθώς τον επαρκή ύπνο και την ικανοποιητική ξεκούραση.
Αντιμετώπιση του στρες στον εργασιακό χώρο με τα παρακάτω στάδια:
  • Συζήτηση των προβλημάτων που αυξάνουν το στρες, με τους συναδέλφους. 
  • Ανακεφαλαίωση των διαδικασιών που ισχύουν, για την αντιμετώπιση δύσκολων αποστολών. 
  • Εκτέλεση λεπτομερούς σχεδίασης, πριν την ανάληψη οποιασδήποτε αποστολής. 
  • Επιμερισμός καθηκόντων και υποχρεώσεων, στα άλλη μέλη της ομάδας/πληρώματος, έτσι ώστε να ισοκατανεμηθεί ο φόρτος εργασίας. 
  • Σχεδίαση του τρόπου αντιμετώπισης όλων εκείνων των καταστάσεων που εκτιμούνται ότι θα δημιουργήσουν προβλήματα. 
  • Καθορισμός προτεραιοτήτων, για ενέργειες ανάλογα με την κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπισθεί. 
  • Γνώση των αιτίων και παραγόντων που επιβαρύνουν το επίπεδο του στρες. 
  • Ρεαλιστική αυτοαξιολόγηση. 
  • Θετική αντιμετώπιση των διαδικασιών της επίλυσης των προβλημάτων. 
  • Καθορισμός ενός τρόπου καθημερινής ζωής που να απαγορεύει τη δημιουργία των παραγόντων που αυξάνουν το στρες. 
Αντιδράσεις του σώματος στο στρες σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία.
1. Νευρικό σύστημα. Όταν νιώθουμε στρες, ο οργανισμός ενεργοποιεί απότομα τα ενεργειακά αποθέματά του για να πολεμήσει αυτό που εκλαμβάνεται ως απειλή.
Με μια αντίδραση που αποκαλείται «πάλεψε ή φύγε», το επονομαζόμενο συμπαθητικό νευρικό σύστημα δίνει το μήνυμα στα επινεφρίδια να απελευθερώσουν αδρεναλίνη (επινεφρίνη) και κορτιζόλη, ώστε ο οργανισμός να ετοιμαστεί για να παλέψει εναντίον της δυνητικής απειλής ή να προσπαθήσει να την αποφύγει.
Πρόκειται για δύο ορμόνες, που κάνουν την καρδιά να κτυπά πιο γρήγορα, ενώ αυξάνουν την αρτηριακή πίεση, αλλάζουν την διαδικασία της πέψης και διεγείρουν τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα. Όταν περάσει η κρίση, το νευρικό σύστημα συνήθως επανέρχεται στο φυσιολογικό.
Δείτε: Κορτιζόλη, ένας αόρατος εχθρός
2. Μυοσκελετικό σύστημα. Σε συνθήκες στρες, οι μύες «τεντώνονται», δηλαδή συσπώνται. Η σύσπαση αυτή για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα μπορεί να προκαλέσει τις επονομαζόμενες κεφαλαλγίες τάσεως (είναι η πιο συχνή μορφή πονοκεφάλου),ημικρανία και διάφορα μυοσκελετικά προβλήματα (λ.χ. πόνο στην μέση).
Δείτε: Πείτε αντίο στον πονοκέφαλο: Φτιάξτε στο λεπτό, ροφήματα και γιατροσόφια που θα σας λυτρώσουν!
Αντιμετωπίστε τις ημικρανίες εναλλακτικά!
Τροφές που ανακουφίζουν από τους πόνους της μέσης!

και Πόνοι στην πλάτη και στον αυχένα – τι κάνουμε;
3. Αναπνευστικό σύστημα. Το στρες μπορεί να δυσκολέψει την αναπνοή ή να προκαλέσει ταχύπνοια, δηλαδή γρήγορη αναπνοή, η οποία με τη σειρά της οδηγεί μερικούς ανθρώπους στις κρίσεις πανικού.
Δείτε: 14 βότανα για παθήσεις του αναπνευστικού!
4. Καρδιαγγειακό σύστημα. Το οξύ στρες, δηλαδή αυτό που διαρκεί λίγο, προκαλεί αύξηση του καρδιακού παλμού και ισχυρότερες συσπάσεις του καρδιακού μυός. Επιπλέον, διαστέλλει τα αγγεία μέσω των οποίων φτάνει το αίμα από την καρδιά στους μεγάλους μύες του σώματος και στην καρδιά, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η τροφοδοσία τους με αίμα.
Τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια οξέος στρες μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς, ενώ οι συνέπειες μπορεί να φτάσουν έως και τοέμφραγμα.
Δείτε: 17 ωφέλιμες τροφές για την υγεία της καρδιάς!
5. Ενδοκρινικό σύστημα. Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση στρες, τα επινεφρίδια παράγουν κορτιζόλη και επινεφρίνη (αδρεναλίνη), τις επονομαζόμενες «ορμόνες του στρες».
Όταν συμβεί αυτό, το ήπαρ παράγει περισσότερη γλυκόζη (σάκχαρο), η οποία παρέχει στον οργανισμό την ενέργεια που χρειάζεται σε περιπτώσεις ανάγκες για την αντίδραση «πάλεψε ή φύγε» (βλ. Νευρικό σύστημα).
6. Γαστρεντερικό σύστημα. Το στρες μπορεί να μας κάνει να τρώμε περισσότερο ή λιγότερο απ’ όσο συνήθως. Εάν ένας άνθρωπος αυξήσει την τροφή που καταναλώνει, αλλάξει διατροφικές συνήθειες, αυξήσει την χρήση αλκοόλ ή καπνίζει περισσότερο λόγω στρες, μπορεί να αναπτύξει «καούρες» (ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση).
Το στομάχι από την πλευρά του μπορεί να αντιδράσει με αίσθημα σφιξίματος ή ακόμα και με ναυτία ή έμετο. Πολλοί άνθρωποι, τέλος, εκδηλώνουν δυσκοιλιότητα ή διάρροια σε περιόδους στρες, επειδή μπορεί να επηρεαστεί η πέψη και ο τρόπος απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών.
7. Σύστημα αναπαραγωγής. Στις γυναίκες, το στρες μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του εμμήνου κύκλου, διακοπή της εμμήνου ρύσεως ή πόνο στην διάρκεια της περιόδου. Μπορεί επίσης να ελαττώσει την ερωτική επιθυμία.
Στους άνδρες, η υπερπαραγωγή κορτιζόλης λόγω στρες μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογική λειτουργία του συστήματος αναπαραγωγής. Αν το στρες είναι χρόνιο, μπορεί να διαταραχθούν τα επίπεδα τεστοστερόνης και η παραγωγή σπερματοζωαρίων, με συνέπεια την υπογονιμότητα.
Τα συμπτώματα που προκαλούνται από το χρόνιο στρες, περιπλέκονται από άλλα προβλήματα (ανορεξία ή υπερφαγία, κακός ύπνος), με σοβαρές συνέπειες για την υγεία.
Τι πρέπει να κάνετε;
Συνήθως είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν τα συμπτώματα του στρες με τεχνικές χαλάρωσης, καλύτερο χειρισμό του χρόνου, αποφυγή καταστάσεων που δημιουργούν στρες και περισσότερη σωματική άσκηση.
Η οικογενειακή υποστήριξη, η βοήθεια και συμπαράσταση από φίλους, η αποφυγή κακών συνηθειών όπως το κάπνισμα και το ποτό, η υγιεινή διατροφή, έχουν επίσης καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή αντιμετώπιση του στρες.
Σαν πρώτη βοήθεια κάντε τα εξής:
1.Χαλαρώστε από την ένταση
2.Αντιμετωπίστε κατευθείαν το αγχογόνο ερέθισμα και μην το αποφεύγετε και
3. Ελέγξτε τις δυσάρεστες σκέψεις
Εάν όμως τα συμπτώματα είναι σοβαρά, χρειάζεται ιατρική βοήθεια τόσο για την αναγνώριση των πηγών του στρες αλλά και για την ανεύρεση του καλύτερου τρόπου αντιμετώπισης του.