Τα τελευταία χρόνια, η αναγραφή διατροφικών πληροφοριών στις συσκευασίες τροφίµων είναι υποχρεωτική. Οι ετικέτες σκοπό έχουν να ενηµερώσουν και να βοηθήσουν τους καταναλωτές να κάνουν συνειδητές και συγχρόνως πιο σωστές επιλογές. Αυτή όµως είναι η µια όψη του νοµίσµατος.

Η άλλη είναι ότι, για λόγους διαφήµισης και ανταγωνισµού, πολλές ετικέτες, ενώ παρουσιάζονται ελκυστικές, στην πραγµατικότητα είναι δυσνόητες, µε αποτέλεσµα τελικά να αγνοούνται. Εάν τελικά ισχύει ότι η µισή αλήθεια είναι χειρότερη από ολόκληρο ψέµα και ότι η άγνοια είναι κακός σύµβουλος, τότε θα πρέπει να είµαστε διπλά προσεκτικοί, όταν διαλέγουµε τρόφιµα στους διαδρόµους του σούπερ µάρκετ.

Οι παραγωγοί είναι αναγκασμένοι, βάσει νόμου, να παρέχουν συγκεκριμένες πληροφορίες στους Ευρωπαίους καταναλωτές, είτε αυτές είναι τυπωμένες στη συσκευασία είτε αναγράφονται σε ετικέτες που επισυνάπτονται στα τρόφιμα. Το όνομα με το οποίο ένα προϊόν πωλείται δεν πρέπει να είναι παραπλανητικό, ούτε να προκαλεί σύγχυση στον καταναλωτή.
Πρέπει να περιλαμβάνει ή να συνοδεύεται από λεπτομέρειες ως προς τη φυσική κατάσταση του τροφίμου ή τη συγκεκριμένη επεξεργασία στην οποία έχει υποβληθεί [π.χ. παγωμένο, σε σκόνη, καπνιστό, UHT (πολύ υψηλής θερμικής επεξεργασίας), συμπυκνωμένο, κ.λπ.]. Η ετικέτα πρέπει να δηλώνει το όνομα και τη διεύθυνση του κατασκευαστή. Επιπλέον, στην ετικέτα θα πρέπει να δηλώνεται σαφώς η καθαρή ποσότητα του τροφίμου πριν συσκευαστεί, οι οδηγίες για τη χρήση του, ανάλογα με τις ανάγκες, καθώς επίσης και οποιεσδήποτε ειδικές συνθήκες αποθήκευσής του.

Ας δούμε ποιες είναι οι συνηθέστερες «παγίδες» που κρύβουν οι ετικέτες τροφίμων:
Light τρόφιμα:
Αντίθετα µε την κοινή εντύπωση ότι τα light τρόφιµα δεν έχουν πολλές θερµίδες, η ένδειξη light δε σηµαίνει απαραίτητα ότι το τρόφιµο έχει λίγες θερµίδες και λιπαρά και ότι µπορεί να καταναλώνεται άφοβα. Αυτό εξηγεί και τις επιδηµιολογικές παρατηρήσεις στην Αµερική, ότι τις τελευταίες δυο δεκαετίες, τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονται παράλληλα µε τη διαθεσιµότητα light προϊόντων.
Σύµφωνα µε τους ευρωπαϊκούς κανόνες σήµανσης των τροφίµων, ένα προϊόν για να χαρακτηριστεί light θα πρέπει να έχει θερµιδικό περιεχόµενο τουλάχιστον κατά 30% µικρότερο συγκριτικά µε το προϊόν αναφοράς (πλήρες). Αν, για παράδειγµα, µια µαγιονέζα έχει φυσιολογικά 80% λιπαρά, η light έχει 40%. Συνεπώς, ένα θερµιδοφόρο τρόφιµο, εξακολουθεί να έχει πολλές θερµίδες, ακόµη και στη light εκδοχή του, γι’ αυτό και θα πρέπει να καταναλώνεται µε µέτρο.

«Χωρίς» και «χαμηλό» (free και low):
Οι χαρακτηρισµοί «χωρίς» και «χαµηλό» σε αρκετές περιπτώσεις µπορεί να είναι ιδιαίτερα παραπλανητικοί, καθώς λανθασµένα ερµηνεύονται από τους καταναλωτές ότι δεν έχουν καθόλου ζάχαρη και λιπαρά, ενώ στην πραγµατικότητα περιέχουν, αλλά σε µικρές ποσότητες. Ακόµη κι εάν ένα τρόφιµο είναι ελεύθερο ή χαµηλό σε λίπος και ζάχαρη, λέει η ετικέτα του όλη την αλήθεια; Όχι πάντα κι αυτό γιατί, όταν σε ένα τρόφιµο αναγράφεται «χωρίς ζάχαρη», δεν αποκλείεται ότι το τρόφιµο περιέχει άλλες γλυκαντικές ουσίες, ενώ όταν η ετικέτα αναφέρει «χαµηλό σε λίπος», το τρόφιµο περιέχει τουλάχιστον 3 γραµµάρια λιπαρών/100 γραµµάρια τροφίµου.

Επίσης, η χαµηλή περιεκτικότητα ενός τροφίµου σε λίπος δε σηµαίνει απαραίτητα ότι και η συγκέντρωσή του σε ζάχαρη είναι εξίσου χαµηλή και το αντίστροφο. Παραδείγµατος χάριν, σε µια συσκευασία δηµητριακών µε την ένδειξη χαµηλά σε λίπος, περιέχονται περίπου 13-14 κουταλιές ζάχαρη. Άρα για κάποιον που προσέχει τη διατροφή του, αυτή µάλλον δεν είναι η καλύτερη επιλογή.
(Σχόλιο τροφής: κατηγορούμε την ζάχαρη για όλα σχεδόν τα αρνητικά της υγιείας μας, την έχουμε δαιμονοποιήσει ακόμη και ένα κουταλάκι ζάχαρης, αγνοώντας τις τεράστιες ποσότητες που καταναλώνουμε χωρίς να το ξέρουμε!! Όπως είδαμε στο παραπάνω παράδειγμα, αλλά και στα αναψυκτικά, δείτε: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΠΙΝΟΥΜΕ σκευάσματα τύπου COLA)
Μέγεθος μερίδας:
Σύµφωνα µε πρόσφατη έρευνα του portal διατροφής mednutrition.gr, ένας στους δυο Έλληνες δε διαβάζει ποτέ τη συνιστώµενη µερίδα στις συσκευασίες τροφίµων, ενώ αυτοί που τη διαβάζουν χρειάζονται χαρτί και µολύβι για να την υπολογίσουν. Και αυτό γιατί στις διατροφικές ετικέτες, δεν είναι πάντα σαφές το ποια είναι η συνιστώµενη µερίδα. Μάλιστα, σε πολλά τρόφιµα, προκειµένου να είναι ελκυστικά, η αναγραφόµενη ως µερίδα στη συσκευασία αντιστοιχεί σε µικρότερη ποσότητα από αυτήν που τρώµε συνήθως, ώστε να φαίνεται ότι το προϊόν έχει λιγότερες θερµίδες και λιπαρά.
Σε αυτά, πρέπει να συνεκτιµήσουµε ότι οι συσκευασίες τροφίµων τα τελευταία 30 χρόνια έχουν σχεδόν διπλασιαστεί και ότι πλέον αγοράζουµε µεγαλύτερες συσκευασίες γιατί είναι οικονοµικά συµφέρουσες, µε αποτέλεσµα συχνά να παρασυρόµαστε και να καταναλώνουµε µεγαλύτερες µερίδες.

«Φρέσκο» «Βιολογικό» και «παραδοσιακό»:
Έρευνα του Ιδρύµατος «Αριστείδης Δασκαλόπουλος» αποκαλύπτει ότι οι καταναλωτές πιστεύουν πως οι ετικέτες δεν αποτυπώνουν πάντα την αλήθεια για τα προϊόντα. Για παράδειγµα, το 64% εµπιστεύεται το προϊόν όταν αυτό φέρει πληροφορία σχετική µε την ελληνικότητά του («παραδοσιακό»), ενώ µόλις το 50% εµπιστεύεται τους χαρακτηρισµούς «φρέσκο» και «βιολογικό προϊόν».

Σύµφωνα, µάλιστα, µε το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, οι ισχυρισµοί αυτοί σε αρκετές περιπτώσεις είναι «κενοί νοήµατος και άρα παραπλανητικοί». Για παράδειγµα, τα παραδοσιακά προϊόντα θα πρέπει να φέρουν ειδική σήµανση που να πιστοποιεί την κατοχύρωση της γεωγραφικής τους προέλευσης και τον τρόπο παραγωγής τους. Συνεπώς, δεν αρκεί η συνταγή της γιαγιάς για να δηλωθεί ένα τρόφιµο ως παραδοσιακό. Παρόµοιες προϋποθέσεις ισχύουν και για τα βιολογικά τρόφιµα, στα οποία είναι υποχρεωτικό να σηµαίνεται ο Φορέας Ελέγχου και Πιστοποίησης.
Για τις βιοµηχανίες τροφίµων εξάλλου, οι λέξεις αποκτούν µάλλον διαφορετικό νόηµα, µιας και ο χαρακτηρισµός «φρέσκο» και «φυσικό» σε καµία περίπτωση δεν σηµαίνουν ότι το φρούτο µόλις κόπηκε από το δέντρο και ότι συσκευάστηκε σε χυµό. Είναι ενδεικτικό ότι, σύµφωνα µε βρετανική έρευνα, τέσσερις στους δέκα καταναλωτές όταν διαβάζουν σε µια συσκευασία την ένδειξη «φρουτοποτό» πιστεύουν πως το βασικό συστατικό του χυµού που επιλέγουν είναι τα φρούτα. 

Στην πραγµατικότητα όµως, η συσκευασία µπορεί να περιέχει χυµό φρούτου, σε ποσοστό µόλις 5%!

Συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα (ΣΗΠ):
Το 17% των καταναλωτών βρίσκει δυσνόητη τη ΣΗΠ -αυτό δεν είναι αξιοπερίεργο, αν αναλογισθούµε ότι απαιτείται συχνά κοµπιουτεράκι για να την υπολογίσουµε. Πέραν της αντικειµενικής δυσκολίας υπολογισµού της, κρύβεται και ο κίνδυνος της ελλιπούς ή και σε αρκετές περιπτώσεις υπερβολικής πρόσληψης ενός συστατικού. Έτσι, για παράδειγµα, στα εµπλουτισµένα τρόφιµα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην κατανάλωση περισσοτέρων της µιας µερίδας, προκειµένου να αποφευχθεί η υπερκάλυψη των ηµερήσιων αναγκών στο συστατικό που έχει εµπλουτιστεί (π.χ. ασβέστιο), ενώ σε άλλα απαιτείται κατανάλωση πέραν της µιας µερίδας/ηµέρα προκειµένου να δράσουν ευεργετικά στον οργανισµό (π.χ. Φυτοστερόλες).

Αλλεργίες:
Πολλοί καταναλωτές είναι αλλεργικοί σε διάφορα είδη τροφίμων. Αρκετά τρόφιμα επίσης, εμπεριέχουν ίχνη συστατικών (π.χ. αυγών, ξηρών καρπών, ζάχαρης κ.α.) που ούτε καν αναφέρονται στην ετικέτα. Έτσι, αν π.χ. κάποιος καταναλωτής είναι αλλεργικός στα αμύγδαλα και σε κάποιο τρόφιμο εμπεριέχονται ίχνη αμυγδάλου, χωρίς όμως να αναγράφονται στην ετικέτα, τότε κινδυνεύει άμεσα η ζωή του απλά και μόνο από ελλιπή πληροφόρηση.

Οι καταναλωτές δυστυχώς έχουν χαθεί στη µετάφραση των ετικετών, οι οποίες µε τη σειρά τους «ακροβατούν» µεταξύ νόµου και βιοµηχανίας τροφίµων. Νικητής και χαµένος δεν υπάρχει. Οι βιοµηχανίες αντιµετωπίζονται µε δυσπιστία την ώρα που οι καταναλωτές πέφτουν σε παραπλανητικές παγίδες. 

Οι ετικέτες δεν είναι µόνο διαφήµιση και µάρκετινγκ, αλλά γνώση και πληροφορία!

Διάβασε τι συμβουλεύει ο δρ. Γεώργιος Πανοτόπουλος, παθολόγος, διατροφολόγος, Διευθυντής Τμήματος Παχυσαρκίας -Διατροφής -Μεταβολισμού.
Κανόνας 1: Μη σε παραπλανούν όσα αναγράφονται στις ετικέτες. Για παράδειγμα, ένα προϊόν που αναφέρεται στην ετικέτα ότι είναι «light» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και υγιεινό.
Κανόνας 2: Εξέταζε προσεκτικά τη λίστα με όλα τα συστατικά που περιέχει το προϊόν που θέλεις να αγοράσεις και πριν το βάλεις στο καλάθι σου βεβαιώσου ότι δεν περιέχει κάποιο συστατικό επικίνδυνο για την υγεία σου ή πολύ υψηλή ποσότητα κάποιων εν δυνάμει βλαβερών συστατικών (π.χ. πολλή ζάχαρη, πολλά κορεσμένα λίπη κ.λπ.).

Μάθετε πως να ξεχωρίζετε ποια τρόφιμα περιέχουν χημικά
Αν είστε από τους ανθρώπους που ελέγχουν τα συστατικά των τροφίμων και δεν ξέρετε τη σημασία κάποιων όρων όπως «βελτιωτικά», «πρόσθετα», «σταθεροποιητικά», «γλουταμινικό μονονάτριο», «ένζυμα», «ζαχαρίνη», «ραφιναρισμένο», «κορεσμένα και ακόρεστα λίπη» είναι καιρός να τα μάθουμε.

Βελτιωτικά
Αναφέρεται σε όλα εκείνα τα συνθετικά στοιχεία και τις ουσίες που χρησιμοποιούνται για να γίνονται πιο νόστιμες και γευστικές κάποιες τροφές. Μη φαντάζεστε ότι χρησιμοποιούνται μόνο σε κάποια περίεργα ή εξεζητημένα τρόφιμα, όπως για παράδειγμα τα κινέζικα τρόφιμα, αντιθέτως χρησιμοποιούνται  και για το ωραίο ψωμάκι μας ή το κρουασάν για να είναι έτσι αφράτο και γευστικό.

Πρόσθετα
Ο όρος που αναφέρεται σε χημικές ουσίες, ο ρόλος των οποίων είναι να δώσουν γεύση, άρωμα και χρώμα σε τροφές. Μη τις προσπερνάτε έτσι απλά. Δεν παύουν να είναι χημικές ουσίες, οι οποίες είναι άγνωστες για τον οργανισμό μας και δεν προσφέρουν τίποτα πέρα της ικανοποίησης της γεύσης. 

(Σχόλιο τροφής: πως δεν προσφέρουν; Προσφέρουν βλάβες στον οργανισμό μας, μην τα αδικούμε κιόλας!!)

Σταθεροποιητικά
Και αυτή η κατηγορία είναι πέρα για πέρα χημική. Τα σταθεροποιητικά είναι χημικά συστατικά που βοηθούν τις τροφές να μην χάνουν τη γαλακτώδη τους σύσταση.

Γλουταμινικό Μονονάτριο
Χημικό συστατικό που προέρχεται από τη γλουτένη, από μελάσσα, από ζαχαρότευτλα ή από γλυκόζη σε συνδυασμό με κάποια ειδικά βακτηρίδια. Αυτό το συστατικό δίνει τη χαμένη γεύση των τροφών πίσω στον οργανισμό. 

(Σχόλιο τροφής: κατά τα άλλα ψάχνουμε την γλουτένη στο σιτάρι, ενώ περνάει κάτω από την μύτη μας)

Ζαχαρίνη
Μπήκε πολύ εύκολα στη ζωή μας αντικαθιστώντας το μέλι και τη ζάχαρη. Εννοείται ότι πρόκειται για παρασκευασμένο προϊόν για ένα τεχνητό γλυκαντικό εν ολίγοις, υποκατάστατο της ζάχαρης.

Ραφιναρισμένο
Αν στο άκουσμα αυτής της λέξης σας έρχεται κάτι θετικό, μάθετε ότι ισχύει το αντίθετο. Ότι δηλαδή ωφέλιμο και χρήσιμο για τον οργανισμό είχε κάποια τροφή, με το ραφινάρισμα έχει αφαιρεθεί. Έχει χάσει επομένως τα θρεπτικά συστατικά με τα οποία την είχε εμπλουτίσει η μητέρα φύση και τα οποία δεν αναπληρώνονται με τίποτα.
Δείτε για παράδειγμα το αλάτι!!

Κορεσμένα και ακόρεστα
Έτσι ονομάζονται κάποιες χημικές συσκευασίες λιπαρών οξέων. Τα οποία παράγονται από λάδια ή λίπη και συντελούν στο να αποκτούν ρευστή ή στερεή μορφή. Για παράδειγμα κορεσμένα είναι τα λίπη, όπως η μαργαρίνη, το βούτυρο κ.ο.κ που έχουν σε θερμοκρασία δωματίου μια στερεή μορφή. Το λάδι και όλα τα λίπη που είναι σε ρευστή μορφή ονομάζονται ακόρεστα.

Μάθετε όσα χρειάζονται για τα λίπη και τα έλαια!
Το είδα: food-isimo.blogspot.gr
και: alttherapy.blogspot.gr

Το φασκόμηλο (ή αλλιώς σπατζιά) είναι ευστόμαχο και αντιπυρετικό, με αντιιδρωτικές ιδιότητες για την υπερίδρωση των χεριών, του σώματος και της νυχτερινής εφίδρωσης. Πίνοντας 2 ποτήρια την ημέρα, κρατάνε οι αντιιδρωτικές του ιδιότητες για 3 ημέρες.

Ενας εύκολος τρόπος για να φτιάξουμε αποσμητικό μασχάλης, είναι να αναμείξουμε σε 

• 100 ml ροδόνερου, 
• ένα κοφτό κουταλάκι μαγειρική σόδα, 
• ένα κουταλάκι αλόη βέρα, 
• ένα κουταλάκι βότκα και από 
• 10 σταγόνες αιθέρια έλαια λεβάντας, τσαγιόδενδρου (μυρίζει έντονα) φασκόμηλου και περγαμόντου ή κίτρου..

Γιατί θυμήθηκα τώρα το φασκόμηλο και τις αντιιδρωτικές του ιδιότητες;
Με αφορμή το παρακάτω, ένα πολύ καλό άρθρο σε ένα αξιόλογο μπλόγκ που διάβασα, για τα αποσμητικά.
Οι περισσότεροι υποψιασμένοι καταναλωτές, αποφεύγουν το 95% των αποσμητικών που κυκλοφορούν, διότι περιέχουν άλατα του αλουμινίου, αλλά λίγοι γνωρίζουν όλη την ιστορία, είτε ως προς το γιατί πρέπει να αποφεύγεται το αλουμίνιο, είτε ως προς το εάν πραγματικά το αποφεύγουν, είτε ως προς τις άλλες παραμέτρους που οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη ή τις επιλογές που έχουν. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Ο ιδρώτας (δεν) μυρίζει!
Η μεγάλη σύγχυση ξεκινάει αρχικά από την αιτία της κακοσμίας του ιδρώτα. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ο ιδρώτας μυρίζει από φυσικού του. Λάθος! 

Ο ιδρώτας είναι άοσμος!
Η όποια οσμή, προέρχεται από βακτήρια που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές του σώματος, στους ιδρωτοποιούς αδένες (πχ στις ευαίσθητες περιοχές, στις μασχάλες, στους θύλακες των τριχών). Όταν τα βακτήρια αυτά έρχονται σε επαφή με τον ιδρώτα, τότε απελευθερώνονται χημικές ουσίες, οι οποίες δίνουν την αντίστοιχη κάθε φορά οσμή. Αντίστοιχη με τι όμως; Φυσικά, αντίστοιχη με την τροφή που έχουμε καταναλώσει, καθώς και με την κατάσταση της υγείας μας! Μπορεί να σας ξαφνιάζει η ιδέα, είμαι όμως σίγουρος ότι μπορείτε να θυμηθείτε πώς μυρίζει κάποιος (για αρκετές μέρες) αφού έχει φάει παστουρμά!!

Ο ιδρώτας μας δεν θα μύριζε καθόλου, εάν περιείχε μόνο περισσευούμενα μεταλλικά στοιχεία και άλλα φυσιολογικά «απόβλητα» του μεταβολισμού. Αντιθέτως, θα έχει συνήθως δυσάρεστη μυρωδιά, μετά από κατανάλωση κόκκινου κρέατος ή επεξεργασμένων τροφίμων που περιέχουν διάφορα χημικά πρόσθετα, καθώς τα υποπροϊόντα του μεταβολισμού αυτών των στοιχείων (βλ.λ. «τοξίνες»), αποβάλλονται (και) μέσω του ιδρώτα.
Επιπλέον, πέρα από το ότι η μυρωδιά του κάθε σώματος διαφέρει, υπάρχουν και ορισμένες μυρωδιές που είναι χαρακτηριστικές κάποιων νοσημάτων. Για παράδειγμα, εάν ο ιδρώτας μυρίζει σαν χλωρίνη, το άτομο αυτό μπορεί να πάσχει από νεφρική ή ηπατική νόσο. Οι διαβητικοί έχουν συχνά μια φρουτώδη οσμή σώματος. Υπάρχει μια σπάνια γενετική πάθηση (trimethylaminuria), που δίνει μια μυρωδιά… ψαριού (!), κτλ.

Επίσης, το φύλο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της μυρωδιά του σώματος. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας διαπίστωσε ότι η μυρωδιά του σώματος των γυναικών κάποιες φορές μοιάζει με τη μυρωδιά των κρεμμυδιών, διότι περιέχει υψηλά επίπεδα του θείου, τα οποία αντιδρούν με τα βακτήρια που τρέφονται από τον ιδρώτα. Από την άλλη, ο ιδρώτας των ανδρών περιέχει υψηλά επίπεδα λιπαρών οξέων, τα οποία αντιδρούν με τα βακτηρίδια από τη μασχάλη, παράγοντας μερικές φορές μια οσμή που φέρνει περισσότερο σε… τυρί!

Πιάνοντας μία-μία τις αιτίες, έχουμε και τους αντίστοιχους τρόπους αντιμετώπισης: 

• μπορούμε είτε να πάψουμε να έχουμε ιδρώτα ή 
• να κάνουμε τον ιδρώτα να μη μυρίζει. 

Για το πρώτο, για να μην έχουμε ιδρώτα, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αντιιδρωτικά ή, όπως είναι πιο δόκιμο, «ανθιδρωτικά». 

Για το δεύτερο, για να μην μυρίζει ο ιδρώτας, είτε θα πρέπει να κάνουμε κάτι για τα βακτήρια που υπάρχουν στις περιοχές αυτές, είτε να κάνουμε κάτι για τα χημικά που εκλύει το σώμα μας, λόγω των τροφών που καταναλώνουμε (άρα να αλλάξουμε τη διατροφή μας).

Ανθιδρωτικά: συν και πλην
Η πρώτη και πιο δραστική λύση είναι η «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι», όπερ μεθερμηνευόμενο εστί «αφού η παραγωγή ιδρώτα ενδέχεται να δημιουργεί δυσάρεστες οσμές, για να μην υπάρχει πιθανότητα δημιουργίας δυσάρεστων οσμών, θα σταματήσω την εμφάνιση ιδρώτα».
Και εδώ έρχεται άλλη μια μεγάλη σύγχυση. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ αποσμητικού (deodorant) και ανθιδρωτικού (antiperspirant). Ίσως γιατί τη δεύτερη λέξη, δεν τη βλέπουν ποτέ στις μεταφρασμένες στην Ελληνική ετικέτες προϊόντων· οι Αγγλικές ετικέτες το γράφουν μια χαρά, απλά οι Έλληνες εισαγωγείς επιλέγουν να το αγνοούν. 
Οι καταναλωτές όμως παύουμε να τα αγνοούμε, ΔΙΑΒΆΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΤΙΚΈΤΕΣ!!
Αυτό που κάνουν τα ανθιδρωτικά, είναι ότι στην πράξη μπλοκάρουν τους πόρους του δέρματος, σταματώντας την έξοδο ιδρώτα προς τα έξω. Προσοχή, αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάει η παραγωγή του ιδρώτα. Σημαίνει ότι σταματάει η έξοδος του ιδρώτα από τους πόρους του δέρματος. Αυτό έχει δύο σημαντικά μειονεκτήματα:

Ιδραδενίτιδα
(ή μήπως υδραδενίτιδα;) 
Έχω δει από πρώτο χέρι (δις) να πρήζονται οι αδένες της μασχάλης και, λόγω του ότι εκεί υπάρχουν μπόλικοι λεμφαδένες, να τρέχει το ανύποπτο θύμα στους γιατρούς, φοβούμενο τα χειρότερα. Βέβαια, όταν τελικά περνάει με αντιβίωση, η καρδιά επανέρχεται στη θέση της. Το πρήξιμο οφείλεται σε συσσώρευση υγρού και φλεγμονή, προερχόμενη από επιπλοκές που προκύπτουν μερικές φορές, λόγω αυτής της απόφραξης των ιδρωτοποιών αδένων.

Απορρόφηση χημικών ουσιών
Τα ανθιδρωτικά συνήθως περιέχουν ως ενεργό συστατικό κάποια άλατα του αλουμινίου, όπως aluminum chlorohydrate, aluminum chloride, aluminum hydroxybromide ή aluminum zirconium. Το αλουμίνιο από τις ενώσεις αυτές, απορροφάται από το δέρμα, συσσωρευόμενο προοδευτικά στον οργανισμό. Το θέμα είναι ότι το αλουμίνιο είναι χαρακτηρισμένο ως νευροτοξίνη, με επιβλαβείς επιπτώσεις στο DNA, στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό (μία μεμβράνη-φίλτρο που διαχωρίζει το αίμα από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και επιτρέπει μόνο σε ουσίες με μικρό μοριακό βάρος να εισέλθουν στον εγκέφαλο, αποκλείοντας τοξίνες και μικροοργανισμούς που βρίσκονται στο αίμα και θα μπορούσαν να βλάψουν τον εγκέφαλο) καθώς και άλλες επιγενετικές συνέπειες, όταν συγκεντρώνεται στο σώμα σε μεγάλες ποσότητες. Επιπλέον, έχει συνδεθεί τόσο με τη νόσο Αλτσχάιμερ, όσο και με καρκίνο του μαστού.

- Για την πρώτη περίπτωση, αυτό που έχει βρεθεί είναι ότι σε ασθενείς με Αλσχάιμερ, υπάρχει αυξημένη συγκέντρωση αλουμινίου στον εγκέφαλο. Δεν έχει ακόμα αποδειχτεί εάν πρόκειται για σχέση αιτίας-αποτελέσματος ή για απλή συσχέτιση. Εάν δηλαδή η αυξημένη παρουσία αλουμινίου προκαλεί Αλσχάιμερ ή εάν η Αλσχάιμερ προκαλεί αύξηση του αλουμινίου στον εγκέφαλο ή εάν η αύξηση του αλουμινίου στον εγκέφαλο προκαλείται από την ίδια αιτία που προκαλεί την Αλσχάιμερ.

- Για τη δεύτερη περίπτωση, έχει στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της εμφάνισης περιπτώσεων καρκίνου του μαστού και της αυξημένης παρουσίας αλουμινίου στους ιστούς της περιοχής, αλλά και πάλι δεν έχει αποδειχτεί ακόμα εάν πρόκειται για σχέση αιτίας-αποτελέσματος ή για απλή συσχέτιση. Η πιο πρόσφατη γνωστή τέτοια μελέτη δημοσιεύθηκε το 2009 στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Breast Cancer Research» (Έρευνα για τον Καρκίνο του Μαστού). Με την έρευνα αυτή, τεκμηριώθηκε, πέρα από τα περιθώρια της στατιστικής τυχαιότητας, η ύπαρξη συσχέτισης (αλλά όχι ο τύπος της συσχέτισης) μεταξύ της εμφάνισης καρκίνου του μαστού και της ανίχνευσης στην περιοχή, χημικών ενώσεων οι οποίες περιέχονται σε καλλυντικά.

Συγκεκριμένα, οι χημικές ουσίες που ανιχνεύθηκαν συμπεριλαμβάνουν φθαλικές ενώσεις (οτιδήποτε περιέχει τη λέξη pthalate), παραβένες (parabens, δηλαδή οτιδήποτε περιέχει αυτή τη λέξη αυτούσια ή ως δεύτερο συνθετικό, με πρώτο συνθετικό μια από τις λέξεις propyl, isopropyl, butyl και isobutyl), καθώς και άλατα αλουμινίου, τα οποία αναφέραμε παραπάνω. Όπως αναφέραμε, ο ακριβής μηχανισμός δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί, ωστόσο πιθανοί λόγοι της ύπαρξης συσχέτισης, μεταξύ των ουσιών αυτών και καρκίνου του μαστού, μπορεί να είναι κάποιος συνδυασμός του ότι οι πρώτες δύο κατηγορίες χημικών ενώσεων (pthalates & parabens) δρουν ως τεχνητά οιστρογόνα και, από την άλλη, του ότι τα άλατα του αλουμινίου έχουν γονιδιοτοξικές ιδιότητες.

Δείτε: Χημικα Συντηρητικα - Parabens και καλλυντικά.

Επικίνδυνα συνθετικά χημικά συστατικά στα καλλυντικά. Αναγνωρίστε τα!  

Στο πλαίσιο της έρευνας που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Ρίντινγκ στη Βρετανία, η δρ Φιλίππα Ντάρμπρε ανέλυσε τέσσερα διαφορετικά δείγματα ιστών από 40 γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού από το 2005 έως το 2008. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στο 99% των δειγμάτων υπήρχε τουλάχιστον ένας τύπος παραμπέν, ενώ το 60% των δειγμάτων είχαν συγκεντρώσει πέντε τύπους παραμπέν.
Στη μελέτη συμμετείχαν και γυναίκες που δεν χρησιμοποιούσαν συστηματικά αποσμητικό για τις μασχάλες, καθώς οι ειδικοί πίστευαν πως λόγω μικρής ανατομικής απόστασης της μασχάλης με το στήθος, είναι πιο εύκολο να υπάρξει επίδραση. Εντούτοις, όπως φάνηκε το παραμπέν διεισδύει στο σώμα είτε σημείο εισόδου του είναι η μασχάλη είτε το κεφάλι είτε η οδοντόκρεμα.

Δείτε: Με τι, δηλητήρια, πλένουμε τα δόντια μας;

Και μπορεί μεν, με μια εφαρμογή οι ποσότητες που απορροφώνται να είναι ασήμαντες, αν όμως αθροίσετε την καθημερινή χρήση επί χρόνια, αρχίζει να σχηματίζεται διαφορετική εικόνα. Μάλιστα, ο βαθμός απορρόφησης των ουσιών αυτών αυξάνεται σε περίπτωση που η μασχάλη έχει προηγουμένως ξυριστεί, καθώς έτσι δημιουργούνται μικροσκοπικές αμυχές στο δέρμα, μέσω των οποίων οι ουσίες αυτές διεισδύουν ευκολότερα στο σώμα.

Άρα, καλό είναι να αποφεύγονται τα ανθιδρωτικά και οτιδήποτε περιέχει φθαλικές ενώσεις, παραβένες ή άλατα αλουμινίου. Ως πρόσθετο δώρο, θα σταματήσουν να δημιουργούνται εκείνοι οι απίστευτα επίμονοι λεκέδες στα ρούχα, κυρίως στις μασχάλες, που δεν έφευγαν με τίποτα. Όχι, δεν φταίγατε εσείς, ούτε ο ιδρώτας σας, έφταιγαν τα χημικά μέσα στα ανθιδρωτικά.

Άλλες λύσεις
Η δεύτερη επιλογή, εκείνη δηλαδή του να μην μπλοκάρουμε την έκκριση ιδρώτα, αλλά να κάνουμε τον ιδρώτα να μη μυρίζει, μας οδηγεί σε δύο στόχους:
Η μία είναι να αντιμετωπίσουμε τα βακτηρίδια, χωρίς όμως τα περίεργα χημικά που δεν μπορούμε καν να προφέρουμε στις ετικέτες. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί αγνό σαπουνάκι και νερό. Εάν αυτό δεν έχει ικανοποιητικό αποτέλεσμα, μπορεί κανείς να πάρει μαγειρική σόδα και πριν μπει για ντους, να μουσκέψει λίγο το χέρι με το οποίο την κρατάει και να τρίψει μετά τις μασχάλες του, πριν συνεχίσει και κάνει κανονικά το ντους του. Εναλλακτικά, μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει βιολογικά αποσμητικά, χωρίς χημικά πρόσθετα. Μη χρησιμοποιήσετε σαπούνια που γράφουν πάνω «αντιβακτηριδιακά», καθώς συνήθως περιέχουν ουσίες όπως το triclosan, το οποίο βλάπτει και τα υγιή κύτταρα και συνιστάται η αποφυγή του.

Σημείωση για το Alum
Υπάρχουν και ανθιδρωτικά, τα οποία γράφουν ότι δεν είναι ανθιδρωτικά, λόγω του ότι δεν περιέχουν τα συνήθη άλατα αλουμινίου, δηλαδή aluminum chlorohydrate, aluminum chloride, aluminum hydroxybromide ή aluminum zirconium.
Πολλά όμως, περιέχουν μια άλλη χημική ένωση του αλουμινίου, γνωστή ως alum, το οποίο συνήθως είναι potassium alum ή αλλιώς potash alum ή potassium aluminum sulfate. Η χημική αυτή ένωση δεν είναι τεχνητά κατασκευασμένη όπως τα άλατα αλουμινίου, αλλά υπάρχει στη φύση. Κάποιες φορές το υλικό αυτό είναι σε «κρυσταλλική» μορφή και διαφημίζεται ως «κρύσταλλος». Αυτή η ουσία έχει την ίδια δράση με τις άλλες ενώσεις αλουμινίου, όσον αφορά το μπλοκάρισμα του ιδρώτα, άρα και την εξαφάνιση των όποιων οσμών.

Από τα δύο μειονεκτήματα των ανθιδρωτικών που αναφέρθηκαν πιο πάνω, την απόφραξη των πόρων και την απορρόφηση του αλουμινίου, με το alum αποφεύγεται το δεύτερο, καθώς υποτίθεται ότι δεν απορροφάται από το δέρμα, καθώς είναι μεγαλύτερης διαμέτρου από τις άλλες ενώσεις αλουμινίου. Παρ’όλα αυτά, εάν το εφαρμόζετε πάνω σε φρεσκοξυρισμένη περιοχή (πχ στις μασχάλες σας), ίσως θα ήταν καλύτερα να μην το ρισκάρετε, καθώς, όπως αναφέραμε παραπάνω, μετά το ξύρισμα μένουν στο δέρμα ανοιχτές μικροσκοπικές αμυχές, που δουλεύουν σαν είσοδοι για τον οργανισμό μας.

Επίλογος
Κατά τη γνώμη μου, είναι ακραίο παράδειγμα παραπλανητικού μάρκετινγκ, το να πλασάρεται ένα νέο, σούπερ-ντούπερ χημικό προϊόν, όχι ως ανθιδρωτικό ως θα όφειλε, αλλά σαν απλό αποσμητικό· και ακόμα περισσότερο παραπλανητικό, το να διαφημίζεται ως κατόρθωμα το ότι δεν αφήνει λεκέδες! Στην αρχή μας φορτώνουν με χημικά, τα οποία δημιουργούν λεκέδες και μετά μας φορτώνουν με επιπλέον χημικά πρόσθετα, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τον οργανισμό μας, για να μη δημιουργούνται οι λεκέδες που τα ίδια προκαλούν!

Η κουλτούρα μας, μας έχει μάθει να απεχθανόμαστε τη φυσική μυρωδιά του σώματός μας (οκ, δεν αναφέρομαι σε εκείνους που λούζονται μια φορά το μήνα!) και να προτιμάμε να ταυτιζόμαστε με κάποιο χημικό άρωμα ή αποσμητικό. Δεν έχω δει να «διαφημίζεται» ότι η δυσάρεστη οσμή συνήθως προέρχεται από τοξίνες που εισέρχονται στον οργανισμό μας, είτε με την τροφή, είτε με την αναπνοή, είτε από την επαφή του δέρματος με ουσίες και χημικά του περιβάλλοντος. Γιατί δεν διαφημίζεται το ότι, εάν βελτιώσουμε τη διατροφή μας, θα βελτιωθεί ως αποτέλεσμα και η οσμή του ιδρώτα; Μάλλον επειδή αυτό δεν θα έχει κάποιο οικονομικό κέρδος…

Συμβουλές διατροφής
Καλό είναι να αποφεύγετε το κόκκινο κρέας, το οποίο είναι ένας από τους κύριους παράγοντες για την οσμή του σώματος και να προτιμάτε τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες. Επίσης, αποφύγετε φαγητά ή τροφές με υδρογονωμένα λιπαρά ή έλαια (όπως πχ μαργαρίνη), καθώς και τα πρόσθετα σάκχαρα, τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, πρόσθετα χρώματα και ό,τι παράγεται από εξευγενισμένο άσπρο αλεύρι (βλέπε junk food και μη-σπιτικά γλυκά). Προσπαθήστε να καταναλώνετε περισσότερο φυλλώδη λαχανικά, χόρτα, βλαστούς και φρέσκα φρούτα. Επίσης, προσθέστε στη διατροφή σας βότανα όπως γλυκόριζα, μαϊντανό, ρίγανη, δενδρολίβανο, κόλιανδρο και σέλινο!

Δείτε ακόμη: Xημικές απειλές: Πόσο «αθώο» είναι το σπίτι μας; 

Βαφές μαλλιών: τι κρύβεται πίσω από τη λάμψη; 

Επίσης στην ενότητα "φτιάχνω μόνος - περιποίησις" μπορείτε να βρείτε και άλλες φυσικές, υγιεινές και αποτελεσματικές λύσεις για την φροντίδα των μαλλιών και του σώματος!

Εξωτερικές πηγές:How to Avoid Embarrassing Body Odor
Stop Using ‘Natural’ Deodorants Until You Read This

Ευαγγέλου Μαριάννα βιοχημικός Μsc

Το είδα: fytro.wordpress.com

Από το Νόμο (1/11/98) όλα τα καλλυντικά πρέπει να αναγράφουν ΟΛΑ τα συστατικά που περιέχουν στην ετικέτα τους. Αλλά οι περισσότεροι καταναλωτές δεν έχουν ιδέα τι σημαίνουν αυτά τα χημικά ονόματα. Ορισμένα προϊόντα που ακούγονται ή φαίνονται φυτικά στο μπροστινό μέρος της ετικέτας, μόνο φυτικά δεν είναι όταν διαβάσουμε τη λίστα με τα συστατικά (τα μικρά γράμματα) στο πίσω μέρος του προϊόντος.
Πάνω από 10,000 χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά χωρίς να παραβιάζονται οι νόμοι. Πολλά από αυτά όμως δεν είναι τόσο «αθώα».

Επικίνδυνα συνθετικά χημικά συστατικά στα καλλυντικά που πρέπει να ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ
«Τα περισσότερα συνθετικά χημικά γύρω μας είναι τοξικά. Ακούμε τη λέξη «τοξικό» τόσο συχνά που έχει χάσει πια το νόημά της. Αλλά «τοξικό» σημαίνει δηλητηριώδες. Οτιδήποτε είναι «ικανό να καταστρέψει ζωή».
«Περικυκλωμένοι όπως είμαστε με τοξικά προϊόντα είναι σημαντικό να μελετάμε τις ετικέτες τους, να λαμβάνουμε υπόψη τις συνέπειες που έχουν στην ΥΓΕΙΑ μας και να τα πετάμε, προτιμώντας άλλα πιο ασφαλή προϊόντα».
Δείτε:
Διάβασε τις ετικέτες σωστά...
Nina Silver PhD

Aceton – Ακετόνη
Το γνωστό «ασετόν» που χρησιμοποιείται ως διαλύτης για τα βερνίκια νυχιών, συγκαταλέγεται σε λίστες επικίνδυνων ουσιών. Προκαλεί ξηροστομία, ζαλάδα, ναυτία, δυσκολία στην ομιλία και σε ακραίες περιπτώσεις κώμα. Λειτουργεί ως κατασταλτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ).

Aluminium Allantoinate, Aluminum Carbonate, Aluminium Chloride –Συνθέσεις αλουμινίου
Ένα πολύ κοινό συστατικό που χρησιμοποιείται σε αποσμητικά και αντι-ιδρωτικά. Οι συνθέσεις αλουμινίου μπορούν κυριολεκτικά να σταματήσουν την φυσική διαδικασία εφίδρωσης του σώματος. Μπορούν να συρρικνώσουν τους ιδρωτοποιούς αδένες και να μπλοκάρουν τους πόρους. Μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις και ενοχοποιούνται για την ασθένεια Alzheimer’s. Πρέπει να τα αποφεύγουμε και ιδιαίτερα οι γυναίκες όπου τα χημικά που βάζουν στις μασχάλες φτάνουν μέσω των αδένων στο στήθος και συσσωρεύονται.
Δείτε:
Αλουμίνιο και υγεία.

Είναι το Aποσμητικό σας Τοξικό;

Αποσμητικά και Ανθιδρωτικά... δηλητήρια και λύσεις!

Ammonium Hydroxide Compounds – Συνθέσεις αμμωνίας
Πολλές συνθέσεις αμμωνίας χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά. Είναι τοξικές και προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις σε πολλούς ανθρώπους. Μακροχρόνια επαφή μπορεί να προκαλέσει βήχα, ανακοπή της αναπνοής με αποτέλεσμα πνευμονικό οίδημα, που μπορεί να προκαλέσει το θάνατο. Πρέπει να τις αποφεύγουμε.

Benzophenone – Βανζοφαινόνη – Benzene, Benzylphenyl, Ketone
Χρησιμοποιείται ευρέως σε αντιηλιακά, σαμπουάν, καθαριστικά και αρώματα. Ερεθιστικό για τα μάτια, το δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα. Βλαβερό με την εισπνοή, την κατάποση ή την απορρόφηση από το δέρμα. Συγκαταλέγεται στη λίστα επικίνδυνων χημικών ουσιών που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από την Παγκόσμια Οργάνωση για τη φύση WWF και υπολείμματά του βρέθηκαν στο μητρικό γάλα.
Δείτε:
Χημικα Συντηρητικα - Parabens και καλλυντικά.

Benzyl Acetate – Οξικό Βενζύλιο
Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι είναι καρκινογόνος ουσία (καρκίνος του παγκρέατος). Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα, βήχα και συστημικές αντιδράσεις. Τοξικό.

Benzyl Alcohol - Βενζυλική Αλκοόλη
Πετροχημικό συστατικό που χρησιμοποιείται στα καλλυντικά. Απορροφάται από το δέρμα πολύ εύκολα. Μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς στα μάτια, πονοκεφάλους, ναυτία, εμετό, ζαλάδα, πτώση της πίεσης του αίματος, καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος και σε ακραίες περιπτώσεις διακοπή της αναπνοής και θάνατο.

BHT: Butulated Hydroxutoluene – Βουτίλιο Υδροτολονόλιο
Είναι συθετικό συστατικό (από πετρέλαιο). Περιέχεται σε υδατικές κρέμες, ορούς ενυδάτωσης και γενικά στα καλλυντικά σαν αντιοξειδωτικό. Είναι εξαιρετικά φωτοευαίσθητο και προκαλεί μεγάλους ερεθισμούς με την έκθεση στον ήλιο. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια και στο δέρμα, διαταραχές και ερεθισμούς στο πεπτικό και αναπνευστικό σύστημα και κατ’ επέκταση στην καρδιά.
Ακόμα μπορεί να προκαλέσει αναπαραγωγικά προβλήματα και διαταραχές στο έμβρυο. Σε πειράματα που έγιναν, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας).
Η μεγάλη συσσώρευσή του προκαλεί γαστρεντερίτιδα, ναυτία, εμετούς και διάρροιες και γενικά ακραία προβλήματα υγείας. Ύποπτο για καρκινογένεση σε βαθμό επικινδυνότητας 3. Περιέχει τα επικίνδυνα συστατικά Cresol και Phenol, συστατικά που κατηγοριοποιούνται για πολλά προβλήματα υγείας και μόλυνσης του περιβάλλοντος.

Cocamide DEA – Αμίδια κόκκου υδροξυκίθυλο
Ένα μείγμα από εθανολαμίνες από οξέα καρύδας που χρησιμοποιείται επειδή βγάζει σαπουνόφουσκες και κάνει πιο παχύρρευστα τα καλλυντικά ή σαμπουάν. Όμως επειδή αναμιγνύεται με συνθετικά χημικά μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις και ξηρότητα στο δέρμα και στα μαλλιά. Είναι τοξικό.

Diethanolamine (DEA) – Διαιθανολαμίνη
Συχνά χρησιμοποιείται στα καλλυντικά σαν εξισορροπιστής του pH. Επίσης χρησιμοποιείται σε πολλά λιπαρά οξέα για να μετατρέψει το οξύ σε άλλους (Stearate) το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιείται σα βάση στο γαλάκτωμα.Το συστατικό αυτό προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις, ερεθισμούς στα μάτια και στο δέρμα. Τοξικό αν χρησιμοποιείται για μεγάλη χρονική περίοδο. Πιθανός παράγοντας καρκινογένεσης.

DMDM Hydantoin
Χρησιμοποιείται σε προϊόντα περιποίησης του δέρματος και των νυχιών, προκαλώντας αλλεργίες, ισχυρούς πόνους και καρκίνο.

EDTA Ethylenedinitrilo - Edetic Arid
Συνθετικό χημικό που χρησιμοποιείται για μαλακτικό νερού και σαν αντιοξειδωτικό. Προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις και είναι τοξικό. Μάλιστα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το κατατάσσει στις τερατογενείς ουσίες.

Fluoride – Φθόριο
Είναι δηλητήριο. Πριν δεκαετίες το φθόριο χρησιμοποιείτο σαν δηλητήριο για τα ποντίκια, αρουραίους. Καταστρέφει την ακετυλοχολίνη (μια ουσία που είναι υπεύθυνη για τη μεταβίβαση του νευρικού συστήματος) με αποτέλεσμα να μην μεταδίδεται το αίσθημα του πόνου από τα δόντια στον εγκέφαλο. Όσο λιγότερη ακετυλοχολίνη υπάρχει στον οργανισμό τόσο λιγότερη είναι η ικανότητα μνήμης. (Πρόβλημα στην κυκλοφορία εντολών). Η νόσος Alzheimer οφείλεται σε μειωμένη παραγωγή ακετυλοχολίνης. Το 50% του φθορίου απορροφάται από τα αιμοφόρα αγγεία στο στόμα και συσσωρεύεται κυρίως στα κόκαλα και στα δόντια. Η επίδρασή του στα κόκαλα είναι άμεση και οδηγεί σε οστεοπόρωση και αρθρίτιδα. Στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιείτο από τους Γερμανούς στους φυλακισμένους με αποτέλεσμα νωθρότητα, μειωμένη αντίληψη και σκέψη. Από το 1990 το φθόριο έχει συγκαταλεγεί στις καρκινογόνες ουσίες από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ με ένδειξη καρκίνου των οστών και οστεοσαρκώματος. Η Διεθνής Ακαδημία Στοματικής Ιατρικής και Τοξικολογίας κατέταξε το φθόριο ως μη αποδεκτό οδοντικό φάρμακο, λόγω της υψηλής τοξικότητάς του. Έρευνες έδειξαν ότι αν ένα παιδί καταναλώσει 50ml οδοντόκρεμας που περιέχει φθόριο μπορεί να πεθάνει. Εσείς θα συνεχίσετε να έχετε την οδοντόκρεμα σας στον νιπτήρα σας;
Δείτε αναλυτικότερα:
Το Φθόριο και οι επιπτώσεις στην υγεία μας. Μέρος 1ο. (Βίντεο)

Φθόριο: δηλητήριο στην οδοντόπαστα & το νερό. Μέρος 2ο.

Με τι, δηλητήρια, πλένουμε τα δόντια μας;
Formaldehyde – Φορμόλη – Φορμαλδεΰδη
Χρησιμοποιείται σαν συντηρητικό και μικροβιοκτόνο. Συνήθως παράγωγά του χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά γιατί το ίδιο μυρίζει πολύ έντονα. (Χρησιμοποιείται για την ταρίχευση νεκρών, πουλιών και ζώων) προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις, πιθανό καρκινογόνο, σίγουρα τοξικό.

Imidazolidinyl Urea και Diazolidinyl Urea – Ιμιδαζολινική Ουρία
Αυτά είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιημένα συντηρητικά μετά τα Parabens. Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ακαδημία Δερματολογίας προκαλούν δερματίτιδα, ενώ σε θερμοκρασίες πάνω από 10ο C ελευθερώνουν φορμόλη (ταριχευτικό υγρό που χρησιμοποιείται στα πτώματα). Αυτά τα χημικά είναι τοξικά.

Isopropyl Alcohol – Ισοπροπυλική Αλκοόλη

Propyl Alcohol – Propanol
Χημική ουσία από πετρέλαιο. Χρησιμοποιείται σε κρέμες προσώπου. Ερεθίζει τα μάτια, επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, ερεθίζει το δέρμα, προκαλεί κοκκινίλες και πόνο. Με την αναπνοή αυτής της ουσίας έχουμε συμπτώματα ζαλάδας, πονοκεφάλους, αναισθησία, ακόμα και θάνατο. Άτομα με ευαισθησίες στο δέρμα, προβλήματα νεφρών, συκωτιού, καρδιάς και κυκλοφορικά είναι πιο ευάλωτα τοξικά. Μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση.
Magnesium Nitrate – Μαγνισιονατρικό Άλας
Επικίνδυνο εύφλεκτο υλικό – Προκαλεί ερεθισμούς και εγκαύματα στο δέρμα. Με την αναπνοή έχουμε έντονο βήχα – αδύνατη αναπνοή. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια ακόμα και προσωρινά προβλήματα στην όραση. Χρόνια έκθεση μπορεί να προκαλέσει αδυναμία, κατάθλιψη, πονοκεφάλους, διανοητικά προβλήματα. Μειώνει την ικανότητα του αίματος να μεταφέρει οξυγόνο στα διάφορα όργανα του οργανισμού.

Mineral Oil – Μεταλλικό Έλαιο
Σε κρέμες χειλιών, ματιών, χεριών, σώματος, υδατικές κρέμες, μέϊκαπ, προϊόντα μαλλιών κλπ. Καλύπτει το δέρμα με ένα λεπτό (σαν μεμβράνη) στρώμα (κυριολεκτικά), εμποδίζοντας την ικανότητά του να αναπνέει, να αποβάλλει τις τοξικές ουσίες, να ενυδατώνεται και να δημιουργεί νέα υγιή κύτταρα. Συχνές αντιδράσεις είναι μαύρα στίγματα, σπιθουράκια, αφυδάτωση, φωτοευαισθησία (υπερευαισθησία στον ήλιο – πανάδες), πρόωρη γήρανση του δέρματος. Καρδιολογικές διαταραχές. Αλλεργικές διαταραχές. Διαταραχές στο αμυντικό σύστημα, κατάθλιψη του κεντρικού συστήματος. Βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι. Δυσκολία στην αναπνοή.

Methyl – Propyl, Butyl, Ethyl Paraben – Παραβένες
Χρησιμοποιούνται για την αναστολή μικροβίων και για να αυξήσουν τη διάρκεια ζωής ενός προϊόντος. Αν και είναι γνωστό ότι είναι πολύ τοξικά χρησιμοποιούνται ευρύτατα. Έχουν προκαλέσει αλλεργίες και δερματίτιδες. Επιστημονικές έρευνες του πανεπιστημίου Brunel έχουν αποδείξει ότι μπορούν να απορροφηθούν από το δέρμα. Μέσα στο σώμα λειτουργούν σαν ξένη θηλυκή ορμόνη προκαλώντας μείωση της δύναμης του σπέρματος, καρκίνο στους όρχεις, δυσμορφίες στο πέος, και άλλες διαταραχές στο αναπαραγωγικό σύστημα στους άνδρες και καρκίνο στο στήθος της γυναίκας. (Σχόλιο "τροφής": Μην σας παραξενεύουν τα διαφορετικά ονόματα, ξέρουν τι κάνουν, "Έσπασαν" τα parabens, σε διάφορα ονόματα, έτσι ώστε να μπορούν να προσθέσουν περισσότερα από ένα και να είναι και κάτω από τα επιτρεπτά όρια ασφαλείας το καθένα. Έτσι παράγονται καθ`όλα "νόμιμα" προϊόντα, όλα μαζί όμως είναι πάνω και μάλιστα πολύ πάνω από τα όρια!!).
Ξανά δείτε: Χημικα Συντηρητικα - Parabens και καλλυντικά.

Nylon 12 (Polyamide) – Νάϊλον 12 – Πολυαμίδιο
Προκαλεί δερματίτιδες, ερεθισμούς και εγκαύματα στα μάτια. Προβλήματα στην όραση. Συγκαταλέγεται μεταξύ των συστατικών που μπορεί να προκαλέσουν καρκινογένεση. (Π.Ο.Υ.)

Paraffinium Liquidium – Παραφίνη – Παράγωγο πετρελαίου
Χρησιμοποιείται σε πολλά καλλυντικά, κραγιόν, κρέμες κλπ. Τοξικό. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια, σε επαφή με το δέρμα προκαλεί δερματίτιδα, πονοκεφάλους, ζαλάδες, αναισθησία. Παρόμοια συμπτώματα με το Mineral Oil.

Petrolatum – Πετρελαιώδες – Μεταλλικό Έλαιο
Είναι ένα μεταλλικό έλαιο και προκαλεί πολλά προβλήματα όταν χρησιμοποιείται στο δέρμα. Προκαλεί φωτοευαισθησία (κάνει τον ήλιο πιο επικίνδυνο στο δέρμα), έχει την τάση να εμποδίζει την λειτουργία του φυσικού μηχανισμού του σώματος και οδηγεί στην αφυδάτωση και ξεφλούδισμα του δέρματος. Αγοράζουμε ένα προϊόν που προκαλεί τις ιδιότητες που λέει ότι ανακουφίζει. Χρησιμοποιείται από τις βιομηχανίες καλλυντικών γιατί είναι απίθανα φτηνό συστατικό. Παρόμοια συμπτώματα με το Mineral Oil.

Polyvinyl Purrolidone (PVP) – Πολυβινιλιοπυρολιντόν
Βλαβερό με την εισπνοή ή με την απορρόφησή του από το δέρμα. Προκαλεί ερεθισμό στα μάτια. Ερεθίζει τις βλενώδεις μεμβράνες και το άνω αναπνευστικό σύστημα. Ανήκει στην κατηγορία Γ με την ένδειξη τερατογένεσης στα ζώα.
Συγκαταλέγεται μεταξύ των συστατικών που μπορεί να προκαλέσουν καρκινογένεση. Αποφεύγεται την επαφή με το προϊόν και την εισπνοή.

Propylene Glycol – Προπυλενογλυκόλη
Μια σύνθετη πετροχημική ανάμιξη που χρησιμοποιείται σαν υγραντικό. Είναι φθηνό και ευρέως διαθέσιμο συστατικό. Είναι γνωστό ότι μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές και τοξικές αντιδράσεις. Είναι πρωταρχικό ερεθιστικό του δέρματος ακόμα και σε πολύ μικρό ποσοστό συμπύκνωσης. Η λειτουργία του είναι να απορροφά την υγρασία από το δέρμα «κλέβοντάς» την από το χαμηλό στρώμα για να τη φέρνει στην επιφάνεια. Χρησιμοποιείται πολύ σε βιομηχανικά προϊόντα, όπως το υγρό φρένων και αντιψυκτικό υγρό για αυτοκίνητα ή για βαφές. Το συγκεκριμένο προϊόν αναφέρεται ότι μπορεί να προκαλέσει ανωμαλία στο συκώτι ή ακόμα και καταστροφή των νεφρών.

Propyl Gallate – Προπύλιο – Εστέρας γαλλικού οξέως
Αντιοξειδωτικό. Προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις. Είναι τοξικό.

PUP/VA Copolymer PUP/VA – Συμπολιμεριστής
Ένα χημικό από πετρέλαιο. Χρησιμοποιείται στο σπρέυ μαλλιών, τζελ και άλλα καλλυντικά. Θεωρείται τοξικό γιατί σε ανθρώπους με ευαισθησία στους πνεύμονες έχουν βρεθεί μόρια του συστατικού αυτού.

Poly – Quaternium – Κουατέρνιο
Είναι παράγωγο αμμωνίας που χρησιμοποιείται στα καλλυντικά. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια, τριχόπτωση, ξεφλούδισμα στο δέρμα και σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Είναι τοξικό.

Sodium C 14-16 Olefin Sulfonate – Ολεφινικό Σουλφίδιο
Χρησιμοποιούνται στα σαμπουάν και άλλα καλλυντικά σαν υγραντικά. Είναι παράγωγα πετρελαίου και είναι τοξικές.
Δείτε:
Σαμπουάν και αφρόλουτρο, εύκολα και υγιεινά και Ξεχνάμε τα parabens!

Δώστε τέλος στα χημικά και πανάκριβα σαμπουάν! Φτιάξτε μόνοι σας σαμπουάν με Χαμομήλι ή με αιθέρια έλαια!
Stearalkonium Chloride – Στερεατικό Χλωρίδιο
Ένα χημικό που χρησιμοποιείται σε μαλακτικά μαλλιών και κρέμες προσώπου. Δημιουργήθηκε αρχικά από την βιομηχανία για μαλακτικό ρούχων. Είναι πολύ πιο φθηνό από φυτικά εκχυλίσματα που πραγματικά βοηθάνε τα μαλλιά και το δέρμα. Είναι τοξικό.

Δείτε: Φυσική μαλακτική κρέμα μαλλιών!

Σπιτικές συνταγές για θαυματουργά conditioner & μάσκες

Φτιάξτε σπιτικό μαλακτικό ρούχων με αιθέρια έλαια!.

Sodium Hydroxide – Καυστικό Νάτριο
Περιέχεται σε πούδρες, σαπούνια, σαμπουάν, προϊόντα που ισιώνουν τα μαλλιά, αφρούς ξυρίσματος, υδατικές κρέμες κλπ. Απορροφάει νερό γρήγορα. Χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό αποχετεύσεων. Η χρήση του για τον καθαρισμό αποχετεύσεων σε συμπύκνωση πάνω από 10% έχει απαγορευτεί στην Αμερική. Προκαλεί δερματίτιδα, ενώ η εισαγωγή του στο σώμα προκαλεί εμετό, σωματική εξάντληση και κατάρρευση του σώματος. Με την εισπνοή του προκαλούνται βλάβες στα πνευμόνια.

Sodium Lauryl Sulphate – Sodium Laureth Sulphate
Μπορεί να είναι συνθετικής (από πετρέλαιο) ή φυτικής προέλευσης (από καρύδα) ανάλογα με τη φιλοσοφία της εταιρίας. Χρησιμοποιείται στα σαμπουάν και άλλα καλλυντικά σαν καθαριστικό. Το χημικό προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια, εξανθήματα και φαγούρες στο δέρμα, τριχόπτωση, πιτυρίδα και αλλεργικές αντιδράσεις.

Triethanolamine (TEA) – Τριαιθανολαμίνη
Συχνά χρησιμοποιείται στα καλλυντικά σαν εξισορροποιητής του pH. Επίσης χρησιμοποιείται σε πολλά λιπαρά οξέα σε άλας (stearate) το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιείται σαν βάση για γαλάκτωμα. Το συστατικό αυτό προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις, προβλήματα στα μάτια, αφυδάτωση στα μαλλιά και στο δέρμα. Μπορεί να είναι τοξικό αν χρησιμοποιείται για μεγάλη χρονική περίοδο.

Fragrance – Parfum – Συνθετικά αρώματα
Τα συνθετικά αρώματα που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά μπορεί να έχουν μέχρι και 600 διαφορετικά συστατικά. Το 95% από αυτά είναι από πετρέλαιο. Δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε ποια είναι αυτά τα συστατικά καθώς η ετικέτα λέει απλά Parfum ή Fragrance (άρωμα). Μερικά από τα προβλήματα που προκαλούν αυτές οι ουσίες είναι πονοκεφάλους, εξανθήματα, φαγούρες, κοκκινίλες, βήχα, άσθμα, τάσεις για εμετό, πολλά έχουν «ναρκωτική» επίδραση. Πολλά από τα χημικά που είναι στα συνθετικά αρώματα είναι τα ίδια με αυτά στον καπνό του τσιγάρου που είναι καρκινογόνα. Αν ένα καλλυντικό έχει τη λέξη Fragrance ή Parfum (άρωμα) δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε.
Πάρτε και ένα... άρωμα τοξίνης, από την φωτογραφία δίπλα.

F&DC – C.I. – Κωδικοί χρώματος – Συνθετικά χρώματα
Τα συνθετικά χρώματα που χρησιμοποιούνται για να κάνουν ένα προϊόν «όμορφο» πρέπει να τα αποφεύγουμε πάση θυσία όπως και τις βαφές των μαλλιών. Αναγράφονται σανFD&C ή D&C και ακολουθεί ένα χρώμα και ένας αριθμός. Για παράδειγμα FD&C ή D&C ή C.I. 77496. Συνήθως προέρχονται από πίσσα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι παράγοντες που προκαλούν καρκίνο. Επίσης προκαλούν δερματοπάθειες και ελάττωση των επιπέδων οξυγόνου στο σώμα. Αν ένα καλλυντικό το έχει μέσα δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε.
Δείτε: Βαφές μαλλιών: τι κρύβεται πίσω από τη λάμψη;

και: Πώς να βάψεις τα μαλλιά σου χωρίς βαφές!

Tallow (Sodium Tallowed, Tallow Amine Oxide)
Λίπος από λιπώδεις ιστούς βοοειδών και προβάτων. Χρησιμοποιείται ευρέως στα κοινά σαπούνια, αφρούς ξυρίσματος, κραγιόν, σαμπουάν κλπ. Άγευστο και άοσμο συστατικό, μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς και έκζεμα. Σημειώνεται ότι οι τοξίνες και οι διοξίνες συσσωρεύονται σε μεγάλες ποσότητες στους λιπώδεις ιστούς των ζώων με αποτέλεσμα η χρήση του συστατικού αυτού στα διάφορα προϊόντα να αποτελεί κίνδυνο μεταφοράς των επικίνδυνων χημικών στον ανθρώπινο οργανισμό.

Δείτε:
Oι εταιρείες των οποίων τα κραγιόν περιέχουν μόλυβδο! Κάντε το τεστ.

Προϊόντα για μωρά και μικρά παιδιά
Προϊόντα ειδικά για παιδιά συμπεριλαμβάνουν λάδια, σαμπουάν, πούδρες, σαπούνια, λοσιόν και κρέμες. Υπάρχουν πολύ λίγα φυτικά προϊόντα, γι’ αυτό χρειάζεται πολύ προσοχή να τα επιλέγουμε διαβάζοντας προσεκτικά τη λίστα συστατικών στην ετικέτα. (Πλέον δεν είναι τόσο λίγα, πρέπει δε να διευκρινιστεί και η διαφορά μεταξύ φυτικού, το οποίο έχει ως βάση φυτικές ουσίες, αλλά και συνθετικά σε μικρότερο βαθμό, και στα βιολογικά, τα οποία είναι καθαρά, μόνον από φυτικές πηγές.) Για παράδειγμα, τα σαμπουάν που ισχυρίζονται ότι δεν προκαλούν «δάκρυα» όταν μπαίνουν στα μάτια των παιδιών πρέπει ν’ αποφεύγονται γιατί περιέχουν χημικά ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ και μπορεί να είναι επικίνδυνα. Το δάκρυσμα είναι μια σημαντική φυσιολογική διαδικασία που δείχνει ότι το μάτι κινδυνεύει και δεν πρέπει να εμποδίζεται με χημικά. Τα συνθετικά χημικά είναι ακόμη πιο τοξικά για μικρά παιδιά γι’ αυτό χρειάζεται να τα ελέγχουμε ώστε να τα προστατέψουμε.

Κίνδυνος για τους επαγγελματίες
Ακόμη σε άλλη έρευνα που έγινε, φάνηκε ότι οι αισθητικοί και οι κομμωτές που έρχονται σε συνεχή επαφή με καλλυντικά έχουν 2-4 φορές περισσότερες τοξίνες από τις γυναίκες που χρησιμοποιούν καλλυντικά συνεχώς, κάτι που θεωρείται φυσικό αποτέλεσμα με δεδομένο ότι τα περισσότερα καλλυντικά περιέχουν τοξικές ουσίες.

Τέλος, εκείνο που επισημαίνεται από διάφορους επιστήμονες, σε σχέση με τις απορίες που υπάρχουν από το καταναλωτικό κοινό, στο ΓΙΑΤΙ δεν έχουν ενημερωθεί μέχρι σήμερα για τα χημικά συστατικά που περιέχονται μέσα στα καλλυντικά, είναι ότι για να περάσει μια πληροφορία από την επιστημονική κοινότητα στο ευρύ κοινό χρειάζεται ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον 20 χρόνων. Χρόνος ο οποίος τώρα μόλις συμπληρώνεται από τη στιγμή που υπήρξαν οι πρώτες υποψίες και έρευνες για τις παρενέργειες των καλλυντικών.

Ποτέ δεν θα τρώγαμε ούτε θα δίναμε στα παιδιά μας κοτόπουλο με διοξίνες, αλλαντικά με σαλμονέλα ή κρέας με νόσο «τρελής αγελάδας». Ούτε θα φορούσαμε γυαλιά που θα κάνανε κακό στην όρασή μας, όσο φθηνά και να ήταν γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι θα τα πληρώναμε όλα αυτά πολύ πιο ακριβά με την υγεία μας. Τώρα που ξέρουμε ότι υπάρχουν διάφορα συστατικά στα καλλυντικά που μπορούν να διαπεράσουν το δέρμα και να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στην υγεία μας… πώς μπορούμε να μην τα αποφύγουμε;

Μπορούμε φτιάχνοντάς τα μόνοι μας: στην ενότητα μας "φτιάχνω μόνος - περιποίησις" θα δείτε πως να φροντίζετε το σώμα και τα μαλλιά σας φυσικά. ΥΓΙΕΙΝΆ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΆ και ανέξοδα!!!

Πηγές:
Πανεπιστήμιο Οξφόρδης
Πανεπιστήμιο Brunel
Παγκόσμιο Ταμείο για τη φύση
Ενδοκρινολογικό τμήμα νοσοκομείου «Έλενα»
Περιοδικό Τοξικολογίας και Εφαρμοσμένης Φαρμακολογίας
Αμερικάνικη Ακαδημία Δερματολογίας
Ινστιτούτο έρευνας προληπτικής τύφλωσης Αμερικής
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας
Οργανισμός τροφίμων και φαρμάκων Αμερικής
«Στοιχεία Ασφάλειας Υλικών»
Οδηγός για ζωή χωρίς τοξίνες
WWF
«Τι είναι στα καλλυντικά σας» Aubrey Hampton
Λεξικό καταναλωτών για τα συστατικά στα καλλυντικά-Ruth Winter
Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος ΗΠΑ
Κέντρο Πληροφοριών Περιβαλλοντολογικών Τερατογενών
Grant W. Morton MD Τοξολογία του Ματιού
Υποθηκοφυλάκιο για Τοξικές Επιδράσεις των Χημικών Ουσιών ΗΠΑ
Απογευματινή-7/12/2000

Πηγή : Εφημερίδα “Τα Νέα” - Δεκέμβριος 1999
Το είδα: fysei.blogspot.gr

Μεταξύ των τροφίμων που βρίσκονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ και λανσάρονται ως «αθώα», απαλλαγμένα δηλαδή από λιπαρά και ζάχαρη, είναι και οι χυμοί φρούτων. Πολλοί από μας νομίζουμε ότι αγοράζοντας και πίνοντας έναν συσκευασμένο χυμό είναι σαν να έχουμε φάει ένα φρούτο. Πιστεύουμε ότι έχουμε πάρει τις βιταμίνες κι ότι έχουμε έτσι τονώσει τον οργανισμό μας. Πόσο σίγουροι είμαστε όμως ότι οι διαφημιζόμενοι ως φυσικοί χυμοί που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι … φυσικοί;

Πώς παράγονται οι χυμοί;
Στο εμπόριο κυκλοφορούν δυο είδη χυμών: οι επονομαζόμενοι φρέσκοι–life και οι συμπυκνωμένοι. Ο συμπυκνωμένος χυμός ή εκείνος που προκύπτει με την προσθήκη ζάχαρης ονομάζεται «νέκταρ» και η θρεπτική του αξία απέχει πολύ από το χυμό που παράγεται με τη μηχανική επεξεργασία του φρούτου, καθώς αφενός η περιεκτικότητά του σε φυσικό χυμό ποικίλει (από 20-50%) και αφετέρου κατά την παρασκευή του χάνεται ένα ποσοστό της βιταμίνης C όπως και ένα μέρος από τα φυσικά αντιοξειδωτικά και τα φλαβονοειδή.

Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η ελληνική νομοθεσία παρέχει τη δυνατότητα της χρήσης του όρου «φυσικός» και για τους χυμούς που παρασκευάζονται από συμπυκνωμένο χυμό, σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατανοούμε ότι, προτού αγοράσουμε κάποιο «φυσικό» χυμό, πρέπει να διαβάζουμε προσεκτικά τα «ψιλά» γράμματα στη συσκευασία. Όμως, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι για να χαρακτηριστεί ένα χυμός φυσικός πρέπει να περιέχει 100% φυσικό χυμό φρούτου, διαφορετικά χαρακτηρίζεται ως φρουτοποτό, αναψυκτικό ή κοκτέιλ.

Πόσο υγιεινή είναι η επιλογή συσκευασμένου φυσικού χυμού;
Συχνά θεωρούμε ότι ένας χυμός που αγοράζουμε από το περίπτερο είναι το ίδιο υγιεινός με ένα φρούτο ή τουλάχιστον περισσότερο θρεπτικός από ένα αναψυκτικό, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φρεσκάδα και τη θρεπτική αξία ενός χυμού που στύβουμε μόνοι μας στο σπίτι. Κι αυτό γιατί συχνά τα συστατικά που αναγράφονται στην ετικέτα λένε τη μισή αλήθεια.
Το επαναλαμβάνω συνέχεια και πιθανόν να κουράζω, αλλά είναι ζωτικής σημασίας να ΜΆΘΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΆΖΕΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΈΤΕΣ!!

Μάθετε ότι...

• Πολλές ετικέτες συσκευασίας χυμών κρύβουν «παγίδες» που παραπλανούν εμάς, ως καταναλωτές, ή δεν μας λένε όλη την αλήθεια για τα συστατικά. 
• Η ζάχαρη χρησιμοποιείται στους φρουτοχυμούς, όχι μόνο για τη βελτίωση της γεύσης αλλά και για λόγους συντήρησης. 
• Η ζάχαρη (φρουκτόζη) που βρίσκεται στα ολόκληρα φρούτα συνήθως δεν προκαλεί τερηδόνα επειδή αυτή περιέχεται στην εσωτερική δομή του φρούτου. Όταν όμως αυτό στύβεται και γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας, η ζάχαρη απελευθερώνεται, κάτι που σημαίνει ότι τα δόντια μας μπορούν να πάθουν ζημιά. 
• Οι επεξεργασμένοι φρουτοχυμοί περιέχουν συχνά βρομιωμένα έλαια για να μη θολώνουν το μπουκάλι, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως αλλοιώσεις στα ζωτικά όργανα και τους ιστούς. 

Αντιστρόφως ανάλογη η σχέση επεξεργασίας και ποιότητας...
Η επεξεργασία που υφίστανται οι χυμοί μακράς διαρκείας, τους οποίους προτιμάμε οι 8 στους 10 Έλληνες, πιθανότατα έχει «εξαφανίσει» χρήσιμα συστατικά. Πρόκειται για χυμούς που διατηρούνται στη συσκευασία τους για περισσότερο από έναν χρόνο και φυσικά όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια ζωής ενός χυμού τόσο μεγαλύτερη είναι η επεξεργασία που έχει υποστεί. Υπάρχει το ενδεχόμενο, αν και δεν έχει αποδειχθεί, ένας χυμός που συντηρείται για μήνες να "απογυμνώνεται" από τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά του.

Χυμοί και παιδιά
Δεν θέλουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας να καταναλώνουν πολλά γλυκά ή πίτσες και σίγουρα νιώθουμε περισσότερο ικανοποιημένοι, όταν τα βλέπουμε να πίνουν συσκευασμένους χυμούς. Tώρα, οι επιστήμονες έρχονται να αλλάξουν τα δεδομένα. H άποψή τους είναι ότι οι χυμοί αυτοί, όχι μόνο δεν έχουν αρκετά θρεπτικά συστατικά, αλλά προσθέτουν και περιττό βάρος.
Tο πρόβλημα για τα πολύ μικρά παιδιά είναι κατά ένα μέρος ότι πίνοντας τόσο πολύ χυμό μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόβλημα χρόνιας διάρροιας, αφού το έντερό τους δεν είναι έτοιμο να αφομοιώσει τόση ζάχαρη. Ακόμη, ο χυμός δεν χορταίνει το ίδιο όπως οι στέρεες τροφές, διευκολύνοντας έτσι την κατανάλωση επιπλέον θερμίδων και συμβάλλοντας αργότερα στη μεγάλη απόκτηση βάρους.

Δείτε: Πως να μεγαλώσεις υγιεινά ένα παιδί, σε έναν ανθυγιεινό κόσμο.

Γνωρίζετε ότι οι φυσικοί χυμοί που φτιάχνουμε μόνοι μας…

• Περιέχουν όλα όσα χρειαζόμαστε για τη σωστή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος; 
• Προσφέρουν σε ικανές ποσότητες τις πολύτιμες βιταμίνες A, C και E, που απαιτούνται καθημερινά και οι οποίες έχουν μακροπρόθεσμες ευεργετικές επιπτώσεις στην υγεία, όπως η μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιοπαθειών και καρκίνου; 
• Μας βοηθούν, σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή, να διατηρούμε ένα ιδανικό βάρος όταν ο χυμός καταναλώνεται σε σωστές ποσότητες, να μην πάθουμε αβιταμίνωση σχεδόν σε ποσοστό 100%, ενώ νιώθουμε ικανοποιητικό αίσθημα κορεσμού και το σώμα και ο εγκέφαλός μας διατηρούν υψηλά ενεργειακά αποθέματα για ένα ολόκληρο 24ωρο, με οποιαδήποτε δραστηριότητα και αν ασχολούμαστε; 

Φτιάξ’ το μόνος σου!
Μήπως κάθε φορά βαριέστε τη διαδικασία να στύψετε μόνοι σας το χυμό σας; Εμείς σας προτείνουμε 3 εύκολες και γρήγορες συνταγές για να απολαύσετε το φυσικό χυμό σας μέσα σε 5 μόνο λεπτά.

Για όλη την οικογένεια

1. Χυμός από πορτοκάλι, λεμόνι, μήλο και μπανάνα!
Στύψτε 5 πορτοκάλια και 1 λεμόνι. Αναμείξτε μια ώριμη μπανάνα και μισό μήλο με το χυμό του πορτοκαλιού και του λεμονιού. Ρίξτε το στο ποτήρι και αν θέλετε προσθέστε παγάκια για μεγαλύτερη δροσιά και απόλαυση!

2. Χυμός από πορτοκάλι, μανταρίνι και γκρέιπφρουτ.
Στύψτε μισό κιλό πορτοκάλια, μισό κιλό μανταρίνια, 1 λεμόνι και μισό ροζ γκρέιπφρουτ. Προσθέστε 100ml μεταλλικού νερού και πιείτε το αμέσως!

3. Χυμός με άρωμα κανέλας
Στύψτε 1 λεμόνι. Αποχυμώστε 3 μήλα και 2 αχλάδια. Προσθέστε στο μείγμα κανέλα. Βάλτε όλα τα υλικά στο μπλέντερ με μερικά παγάκια και σερβιριστείτε.Και στην ενότητά μας "χυμοί", θα βρείτε πληροφορίες και ιδιότητες άλλων χυμών και αρκετές συνταγές που προασπίζουν την υγιεία μας!

Της Έλενας Καρκάνη
www.ygeiaontime.gr

Τσαπουρνιά ή Prunus spinosa 
Το δέντρο ανήκει στην οικογένεια των Ροδανθών (Rosaceae) και το βρίσκουμε στις άκριες των μονοπατιών και στα δάση. Βρίσκεται σε όλη την Ευρώπη και έχει μεγάλη εξάπλωση στην Ασία, και την Αφρική. Είναι στενός συγγενής με τη δαμασκηνιά, και πολλές φορές συγχέεται.
H λατινική ονομασία για την άγρια δαμασκηνιά ήταν (Prunus insititia) αλλά στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης είναι γνωστή ως Blackthorn. Είναι ένας φυλλοβόλος μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο που φτάνει έως και τα 5 μέτρα σε ύψος, με σκούρο φλοιό και πυκνά αγκαθωτά κλαδιά. Τα φρούτα του που ονομάζονται "τσάπουρνα", μοιάζουν με τα δαμάσκηνα αλλά είναι μικρότερα και στρογγυλά.

Έχουν κι'αυτά μωβ-μπλε χρώμα, αλλά ωριμάζουν αργότερα το φθινόπωρο. Η συγκομιδή τους γίνεται μετά τα πρώτα κρύα. Τα αγριοδαμάσκηνα συλλέγονται όταν πέσει ο πρώτος πάγος, όπου τότε, μαλακώνουν και παίρνουν γλυκύτερη γεύση. Οι άγουροι καρποί είναι πολύ ξινοί και στυφοί. Το δέντρο ανθίζει στις αρχές της άνοιξης, τα λουλούδια του είναι μικρά με πέντε πέταλα και ελαφρώς κρεμ, είναι ερμαφρόδιτα και η επικονίαση γίνεται από τα έντομα.

Συχνά, επίσης, συγχέεται με τις δαμασκηνιές Cherry Plum (Prunus cerasifera) ειδικά στις αρχές της άνοιξης, αν και η δεύτερη ξεκινά την ανθοφορία της κάπως νωρίτερα από την Τσαπουρνιά. Μπορούμε να διακρίνουμε τις διαφορές από το χρώμα του άνθους, όπου είναι κρεμ της Τσαπουρνιάς, και λευκό της Prunus cerasifera. Επίσης το φθινόπωρο από το χρώμα των φρούτων που είναι μαύρο της Τσαπουρνιάς, και κίτρινο ή κόκκινο της Prunus cerasifera.

Ωφέλιμα μέρη:οι καρποί,τα άνθη και τα φύλλα, ο κορμός.

Παραδοσιακές χρήσεις: 

Με τα φρούτα στην Ευρώπη φτιάχνουν κρασιά και λικέρ, όπως και με τα κράνια. Ο χυμός των καρπών χρησιμοποιείται στην κατασκευή ποτών, για τον χρωματισμό και την ένταση της γεύσης, ενώ σε πολλές περιοχές της Βρετανίας κατασκευάζουν ένα είδος gin από τα τσάπουρνα. Το κρασί των τσάπουρνων εκτιμάται πολύ σε πολλές περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης. Στην Ισπανία στη Χώρα των Βάσκων αλλά και άλλες γειτονικές περιοχές, παράγουν ένα δημοφιλές λικέρ που ονομάζεται patxaran. Το Patxaran γίνεται με διαβροχή σε αλκοόλ τσάπουρνων, γλυκάνισου, βανίλιας και άλλων συστατικών. Το αποτέλεσμα είναι ένα γλυκό σκούρο κόκκινο ποτό με περιεκτικότητα σε αλκοόλη περίπου 25-30%

Το Patxaran που ήταν αρχικά ένα σπιτικό λικέρ της Ναβάρας έγινε δημοφιλές από τα τέλη του 19ου αιώνα όπου άρχισε να διακινείται και εμπορικά με διάφορες ετικέτες.

Χρήσεις στη μαγειρική:
Τα φρούτα μπορούν να καταναλωθούν ωμά ή μαγειρεμένα, να γίνουν σιρόπι, ζελέ, και λικέρ, να γίνουν μαρμελάδα, ή να διατηρηθούν στο ξύδι και να χρησιμοποιηθούν στη μαγειρική. Ο πολτός από τα τσάπουρνα ταιριάζει στα κρέατα κυνηγιού για αρωματισμό και δέσιμο της σάλτσας. Η μαρμελάδα και το σιρόπι από τα φρούτα μπορούν να βρίσκονται στο σπίτι για να χρησιμοποιηθούν στη ζαχαροπλαστική, αλλά και για θεραπευτικούς λόγους .

Άλλες χρήσεις:
Ο χυμός θεωρείται ότι αποτοξινώνει και καθαρίζει το αίμα, είναι τονωτικός σε περιπτώσεις απώλειας βάρους, και τα φύλλα πίνονται σαν τσάι.
Τα φύλλα της τσαπουρνιάς μοιάζουν με τα φύλλα τσαγιού, και γι'αυτό παλιότερα χρησιμοποιήθηκαν σαν υλικό νόθευσής του.
Στο φυτό αποδίδονται στυπτικές, τονωτικές, καθαρτικές, διουρητικές, και αντιπυρετικές ιδιότητες.
Το τσάι των λουλουδιών είναι καθαρτικό, και στυπτικό, κατάλληλο για εντερικές και στομαχικές δυσλειτουργίες. Από την παράδοση θεωρείται ότι ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση και αποτρέπουν την καταρροή στα κρυώματα.
Τα λουλούδια λιγότερο και οι καρποί περισσότερο περιέχουν κουμαρίνες, γλυκοσίδες και φλαβονοειδή, αιθέρια έλαια, λίγα ζάχαρα, ταννίνες, φυτικά οξέα όπως μηλικό οξύ, βιταμίνη C, πηκτίνες, γόμες και ρητίνες.
Το έγχυμα των λουλουδιών θεωρείται καθαρτικό, διουρητικό, κατάλληλο σε προβλήματα των νεφρών και την αδυναμία του στομάχου.
Τα λουλούδια της, σαν ρόφημα ή έκχυμα, καθαρίζουν τον οργανισμό, βοηθούν στη θεραπεία της διάρροιας, των κολικών, του βήχα και των πνευμονικών παθήσεων, ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση.
Τα πράσινα φύλλα είναι καλό ρόφημα για τη θεραπεία του πονόλαιμου.
Το αφέψημα των φρούτων που είναι στυπτικό βοηθά στη γαστρεντερίτιδα.
Το ξύλο του δέντρου είναι ανθεκτικό,και χρησιμοποιείται για λαβές εργαλείων και πασσάλους, ενώ καίγεται χωρίς να βγάζει πολύ καπνό. 

Πολλά φυτά χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα για τις φυσικές χρωστικές τους- και μέσα σ'αυτά και η Τσαπουρνιά- (π.χ.φλαβονοειδή, καροτενοειδή, χλωροφύλλη κ.λπ.) και χρησιμοποιούνται για το χρωματισμό τροφίμων σε αντικατάσταση άλλων συνθετικών ουσιών. Σε κείμενα του Μεσαίωνα αναφέρεται ότι ο φλοιός της τσαπουρνιάς χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή μελάνης. Με το χυμό των καρπών παρήγαγαν ένα γλυκό μωβ χρώμα που έβαφαν τα λινά υφάσματα. (Η βαφή ως μεταμορφωτική τέχνη, δεν ήταν μακριά από την μαγεία, και ορισμένες από τις μυστικές συνταγές της αλχημείας είναι στην πραγματικότητα συνταγές για βαφές και χρωστικές ουσίες ).

Η δαμασκηνιά είναι αρχαίο δέντρο και αναφέρεται από τον Θεόφραστο σαν προύμνη. Ανήκει στην οικογένεια ροδίδες και είναι αδελφικό δέντρο με την κορομηλιά. To γένος Prunus αποτελείται από πολυάριθμα είδη, μεταξύ των οποίων και πολλά καρποφόρα δένδρα, όπως τις ροδακινιές, τις κερασιές, τις δαμασκηνιές κ.ά. Καλλιεργούνται άλλες φορές για τα φρούτα τους και άλλες φορές για το φύλλωμά τους που το φθινόπωρο αποκτά έντονα κόκκινα και κίτρινα χρώματα. Αναπτύσσονται σε ηλιόλουστα και μέτρια υγρά εδάφη, και κάποια είδη και σε ημισκιαζόμενες θέσεις. Πολλαπλασιάζονται κυρίως με εμβόλια και λιγότερο με μοσχεύματα. Κάποιες ποικιλίες έχουν γλυκά φρούτα που μπορούν να καταναλωθούν φρέσκα, ενώ άλλες "στυφά" και χρησιμοποιούνται μόνο για μαρμελάδες ή συχνότερα τις βρίσκουμε σαν διακοσμητικά δέντρα σε δρόμους και κήπους.

(1)Η Prunus cerasifera είναι ένα είδος δαμασκηνιάς γνωστής με τα ονόματα Cherry Plum και myrobalan δαμάσκηνο.

Σημείωση: Έχετε υπόψη σας ότι δεν είναι ασφαλές να συλλέγουμε καρπούς που μοιάζουν με ότι είδαμε σε φωτογραφίες. Η σωστή ταυτοποίηση ενός φυτού απαιτεί εμπειρία, και η ταξινόμησή του απαιτεί σύγκριση με καλά τεκμηριωμένο υλικό και εξειδικευμένες γνώσεις. Οι πληροφορίες που περιέχει το κείμενο έχουν σκοπό την ενημέρωση και δεν δίνονται για να αντικαταστήσουν τις συμβουλές του ιατρού σας ή άλλου ειδικού υγείας.

Το είδα: epistrofi-sti-fysi.blogspot.gr