ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΑΙΜΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ
Ο γλυκαιμικός δείκτης των τροφίμων δηλώνει την αύξηση του σακχάρου στο αίμα που προκαλεί η κατανάλωση των υδατανθράκων σε σύγκριση με την αύξηση του σακχάρου που προκαλεί η κατανάλωση γλυκόζης.
Η μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα προκαλείται μετά την κατανάλωση γλυκόζης, η οποία αποτελεί και το πιο γλυκό σάκχαρο της φύσης. Τους διάφορους υδατάνθρακες (π.χ ψωμί, φρούτα, ζυμαρικά, ρύζι, όσπρια, άμυλο κλπ) τα χαρακτηρίζουμε ως χαμηλού, μέτριου ή υψηλού γλυκαιμικού δείκτη ανάλογα με το πόσο αυξάνουν τα επίπεδα του σακχάρου μετά την κατανάλωσή τους, σε σχέση πάντα με την αύξηση που επιφέρει η κατανάλωση γλυκόζης.

Ιδιαίτερη σημασία στην γλυκαιμική απόκριση ενός τροφίμου έχει και ο τρόπος που καταναλώνεται. Δηλαδή, ο γλυκαιμικός δείκτης εξαρτάται από την όλη σύσταση του τροφίμου αλλά και από το αν καταναλώνεται μόνο του ή σαν μέρος ενός γεύματος.
Υδατάνθρακες πλούσιοι σε φυτικές ίνες έχουν χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από άλλους που είναι φτωχοί, ενώ αν έναν υδατάνθρακα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη τον συνδυάσουμε με κάποια πρωτεϊνούχα τροφή μειώνεται η γλυκαιμική του απόκριση.

Ο γλυκαιμικός δείκτης των τροφών επηρεάζει σημαντικά τα επίπεδα του σακχάρου μας στο αίμα. Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη αυξάνουν απότομα τη γλυκόζη και την μεταγευματική έκκριση ινσουλίνης. Η αυξημένη ινσουλίνη με τη σειρά της μειώνει σε σύντομο χρονικό διάστημα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, προκαλώντας συνήθως υπογλυκαιμία, η οποία μας οδηγεί στην αυξημένη πρόσληψη τροφής.

Γενικότερα, μια διατροφή βασισμένη σε τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη ερεθίζει σε σημαντικό βαθμό το πάγκρεας να εκκρίνει μεγάλες ποσότητες ινσουλίνης. Το φαινόμενο αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αυξάνει την πείνα μας και να μας κάνει να τρώμε περισσότερο. Γι’ αυτό νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε καμία πρόκληση φαγητού και ιδιαίτερα στα γλυκά.

Αν καταναλώνουμε γεύματα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη αυξάνουμε το κορεσμό μας, ελέγχουμε καλύτερα την πείνα μας και τελικά τρώμε λιγότερο. Επιπλέον, μειώνουμε την ανάγκη μας να τρώμε γλυκά και έτσι δεν παίρνουμε τις «κενές» θερμίδες τους.
Ταυτόχρονα, ρυθμίζουμε καλύτερα τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα μας και προλαμβάνουμε την εμφάνιση διαβήτη ή τον ελέγχουμε καλύτερα καθυστερώντας την εμφάνιση των επιπλοκών. 

ΓΛΥΚΑΙΜΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΚΑΙ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ 
Η επίδραση μιας διατροφής, που περιλαμβάνει τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, έχει αποδειχθεί θετική στην απώλεια και τον έλεγχο του σωματικού βάρους, στην ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα σε άτομα με προδιάθεση για διαβήτη αλλά και σε διαβητικούς ασθενείς, καθώς και στην καύση του λίπους. Μια διατροφή με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη δημιουργεί αίσθημα κορεσμού και μειώνει την μεταγευματική υπεργλυκαιμία, επειδή η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών γίνεται πιο αργά και ομαλά επιφέροντας αίσθημα πληρότητας για περισσότερο χρόνο.

Επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι όσοι ακολούθησαν διατροφή βασισμένη σε τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη είχαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους, την οποία διατήρησαν για περισσότερο χρονικό διάστημα από άλλους που ακολούθησαν διατροφή ίση σε θερμίδες αλλά με τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη.

Γενικά ο χαμηλός γλυκαιμικός δείκτης :

• μειώνει τα υπογλυκαιμικά επεισόδια σε διαβητικούς ασθενείς και κυρίως σε αυτούς με ινσουλινοθεραπεία
• μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη σε άτομα με διαταραχή της ανοχής της γλυκόζης καθώς και στα παχύσαρκα άτομα
• μειώνει τα επίπεδα της ινσουλίνης μεταγευματικά

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΙΑΝΙΔΗ

Γλυκαιμικός Δείκτης Τροφίμων
(με τρόφιμο αναφοράς το άσπρο ψωμί)
Άσπρο ψωμί 100
Ψωμί ολικής αλέσεως 99
Ψωμί πλήρες σίκαλης 58
Σπαγγέτι 66
All-Bran 73
Cornflakes 119
Πατάτες (βραστές) 81
Πατάτες ψητές 135
Φασόλια φούρνου (κονσέρβα) 70
Φακές 43
Μήλα 53
Μπανάνες 79
Κεράσια 32
Γκρέιπ-φρουτ 35
Σταφύλια 62
Πορτοκάλια 66
Ροδάκινα 40
Αχλάδια 47
Δαμάσκηνα 34
Σταφίδες 93
Καρπούζι 72
Φρουκτόζη 30
Γλυκόζη 138
Μέλι 126
Μαλτόζη 152
Σακχαρόζη 86
Παγωτό 52
Άπαχο γάλα 46
Ολικό γάλα 49
Γιαούρτι 52

Γλυκαιμικός Δείκτης Τροφίμων

(με τρόφιμο αναφοράς τη γλυκόζη)
Φρουκτόζη 20
Γλυκόζη 100
Μαλτόζη 105-110
Σακχαρόζη 59
Μέλι 90
Μαρμελάδα 55
Άσπρο ψωμί 69
Ψωμί ολικής αλέσεως 72
Σπαγγέτι άσπρα 50
Σπαγγέτι ολικής 42
Ρύζι άσπρο 72
Ρύζι καστανό 66
All-Bran 51
Cornflakes 80
Μούσλι 66
Βρώμη πόριτζ 49
Weetabix 75
Πατάτες (βραστές) 70
Πατάτες ψητές 80-95
Πουρές πατάτας 90
Μαγειρεμένα καρότα 85
Αρακάς 50
Πράσινα λαχ/κά, ντομάτες <15
Λεμόνι, μανιτάρια
Φασόλια φούρνου 40
Φακές 29
Φασόλια γίγαντες 36
Ρεβύθια 30
Σόγια 15
Μεξικάνικα φασόλια 40
Μήλα 39
Μπανάνες 62
Πορτοκάλια 40
Αχλάδια 47
Σταφίδες 64
Παγωτό 36
Άπαχο γάλα 32
Ολικό γάλα 34
Γιαούρτι 36
Μαύρη σοκολάτα 22
Μπισκότα 70
Σοκολάτα 70

Τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη

Ψωμί άσπρο ή ολικής
Υψηλού ΓΔ ρύζι
(χαμηλή περιεκτικότητα σε αμυλόζη,
π.χ. λασπωτό ρύζι)
Επεξεργασμένα δημητριακά πρωινού
Πατάτα
Απλά μπισκότα ή κράκερς
Κέικς και μάφινς
Τροπικά φρούτα όπως μπανάνα

Τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη

Ψωμιά με αρκετούς σπόρους
Χαμηλού ΓΔ ρύζι
(υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλόζη,
π.χ. Basmati, parboiled)
Δημητριακά π.χ. βρώμη
(μούσλι ή πόριτζ) ή All Bran
Υποκατάστατα όπως ζυμαρικό
ή λαχανικά
Μπισκότα με ξερά φρούτα,
σπόρους όπως βρώμης
αντίστοιχα με φρούτα ή σπόρους
Φρούτα εποχής όπως μήλο και αχλάδι

Δείτε ακόμη: Πίνακας θερμιδικής αξίας και περιεκτικότητα σε λίπος, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες ορισμένων τροφών.

Πηγή: www.rsts.gr

και: iatreion.gr

Αυτά που έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο: Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει από την στιγμή που θα βάλουμε κάτι στο στόμα μας.
Έτσι θα προσέχαμε και θα μαθαίναμε τι ακριβώς πρέπει να τρώμε ώστε να μην αρρωσταίνουμε!

Πέψη: Προϋπόθεση της καλής υγείας
Αποκαθιστώντας την υγιή πέψη με φυσικούς τρόπους 

Το παρόν άρθρο που εδώ παρουσιάζεται σε 3 μέρη έχει σκοπό να σας δώσει με τρόπο σύντομο και περιεκτικό γνώσεις πάνω στα βασικά συστατικά της τροφής, τις διαδικασίες της πέψης αλλά και τις βασικές αρχές που ακολουθεί η Φυσικοπαθητική Διαιτολογία για την Φυσική Αποκατάσταση της Πέψης και της Υγείας του Ανθρώπου.
Το άρθρο αυτό είναι μια εισαγωγή στο θέμα από τη σκοπιά της Φυσικοπαθητικής. 

Στο ιατρείο μας σπάνια συναντάμε ασθενείς που δεν έχουν κάποιου τύπου γαστρεντερική δυσλειτουργία. Η συχνότητα των περιστατικών αυτών είναι αυξημένη και έχει συγκεκριμένες αιτίες που την προκαλούν. Ίσως η πιο σοβαρή αιτία είναι η αλλαγή του τρόπου διατροφής τις τελευταίες δεκαετίες, ήτοι η απομάκρυνση από τον παραδοσιακό μεσογειακό τρόπο διατροφής και η επικράτηση της τυποποιημένης διατροφής με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα, αλλά και πολλές άλλες ανθυγιεινές διαιτητικές συνήθειες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει κατά τη διάρκεια των ετών ή λανθασμένες συμπεριφορές και επιβαρύνσεις που έχουν προστεθεί στη διαβίωσή μας τα τελευταία χρόνια.

Στην πλειονότητά τους οι ασθένειες του δυτικού κόσμου σήμερα οφείλονται στην υπερκατανάλωση τροφών, αλλά και στις λανθασμένες διατροφικές επιλογές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επιδημία πεπτικών διαταραχών, όπως είναι η δυσπεψία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, στομαχικά μικρόβια και έλκη, η κολίτιδα και η εκκολπωματίτιδα, η δυσβίωση κυρίως από τον μύκητα Candida και η επακόλουθη χρόνια κόπωση.
Ως Φυσικοπαθητικός, πιστεύω ότι η προϋπόθεση της καλής υγείας, αλλά και η προϋπόθεση για την επανάκτηση μιας καλής υγείας, περνά μέσα από ένα γαστρεντερικό σύστημα που λειτουργεί σωστά. Δηλαδή, δεν υπάρχει σημαντικότερος πυλώνας από αυτόν για τη συνολική υγεία μας, το υψηλό ενεργειακό μας επίπεδο και τη μακροζωία μας. 

Δείτε: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Θα αναφερθούμε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, στους διαφορετικούς παράγοντες και στις αιτίες που οδηγούν στις διατροφικές διαταραχές, καθώς επίσης και στις πολλές εναλλακτικές θεραπείες με τη χρήση τροφών, βοτάνων ή συμπληρωμάτων διατροφής που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αποκαταστήσουμε την κατάλληλη πέψη.

Μερικά στοιχεία για την πέψη
Ανατομικά το πεπτικό ή γαστρεντερικό σύστημα ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα συνεχίζεται προς το φάρυγγα, τον οισοφάγο, το στομάχι, ακολουθεί το λεπτό έντερο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου είναι το δωδεκαδάκτυλο, έπεται η νήστιδα και ο ειλεός) και μετά ακολουθεί το παχύ έντερο (με τα τμήματά του το ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον και με τελικό του τμήμα το απευθυσμένο). Φυσικά, κάθε τμήμα του πεπτικού συστήματος επιτελεί και διαφορετική λειτουργία.

Είναι ένας σωλήνας μήκους 10 μέτρων, με μυϊκό ιστό στο τοίχωμά του (για να μπορεί να προωθεί το περιεχόμενο με περισταλτισμό) και με εμβαδόν επιφανείας εσωτερικά λόγω των πτυχώσεων, που πλησιάζει το μέγεθος ενός μικρού ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τα δισεκατομμύρια των κυττάρων από τα οποία αποτελείται η εσωτερική επιφάνεια (ο βλεννογόνος του), αποτελούν το φραγμό μεταξύ του εσωτερικού μέρους του οργανισμού μας και του περιβάλλοντός μας, όπου διακινούνται ωφέλιμα διατροφικά στοιχεία που πρέπει να απορροφηθούν, φιλικά μικρόβια (η χλωρίδα του εντέρου), παθογόνα μικρόβια, τοξίνες και πολλοί άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον οργανισμό που θα πρέπει να αποβληθούν χωρίς να εισέλθουν στο εσωτερικό του σώματος. Τα κύτταρα αυτά ανανεώνονται στην πλειονότητα τους σε σύντομα τακτά χρονικά διαστήματα ημερών (πιθανόν λόγω της εντόνου λειτουργίας του όλου συστήματος). Ο πεπτικός σωλήνας, εφόσον αποτελεί τη δίοδο προς το εσωτερικό του σώματος, ενισχύεται από μια σειρά ανοσοποιητικών μηχανισμών και κρατιέται υγιής από εκατομμύρια ωφέλιμα και φιλικά βακτηρίδια, τα οποία διατηρούν την απαραίτητη ισορροπία (χλωρίδα του εντέρου). Δείτε: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Το γαστρεντερικό σύστημα συνδέει το σώμα μας με τις πηγές ενέργειας του περιβάλλοντος κόσμου. Όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί επεξεργαζόμαστε τα οργανικά υλικά, απορροφώντας τις θρεπτικές ουσίες, δημιουργώντας από το θρεπτικό υλικό ενέργεια για να λειτουργήσουμε και αποβάλλουμε ότι έχει απομείνει και είναι άχρηστο. Τόνοι από τροφές διακινούνται μέσα από τον πεπτικό σωλήνα στη διάρκεια της ζωής μας για να μας δώσουν την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία μας, παράλληλα με την παροχή όλων των άλλων ωφελίμων και απαραίτητων στοιχείων όπως οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία, ένζυμα κ.α., που είναι απαραίτητα στην λειτουργία του οργανισμού και απορροφώνται μέσα από το γαστρεντερικό σύστημα.

Διάσπαση των θρεπτικών συστατικών
Αρχικά πρέπει να επέλθει η διάσπαση των θρεπτικών συστατικών, μία απαραίτητη προετοιμασία για να καταστεί δυνατή η απορρόφηση που ακολουθεί. Η διαδικασία της πέψης αρχίζει ακόμη και πριν μπει η τροφή στο στόμα. Μόλις έρθουμε οπτικά σε επαφή με τα τρόφιμα ή τα μυρίσουμε και φυσικά όταν τα βάλουμε στο στόμα μας, ξεκινά η διαδικασία της πέψης με την έκκριση του σιέλου που υγραίνει την τροφή, ώστε να διευκολυνθεί η κατάποσή της και με το ένζυμο πτυελίνη που περιέχει (είναι μια μορφή αμυλάσης, ενζύμων που πέπτουν τους υδατάνθρακες) αρχίζει η διάσπαση των υδατανθράκων από το στόμα, των μεγάλων μορίων υδατανθράκων σε μικρότερα μόρια. Αυτό συμβαίνει μόνο εάν ένα άτομο αφιερώνει χρόνο για να μασήσει καλά την τροφή, πράγμα σπάνιο σήμερα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε με βιασύνη. Εάν ένα άτομο τρώει πάρα πολύ γρήγορα, πρώτον υπάρχουν λιγότερα ένζυμα για να διασπάσουν τα συστατικά των υδατανθράκων, γιατί δεν προλαβαίνουν να εκκρίνουν ικανοποιητική ποσότητα σιέλου οι σιελογόνοι αδένες και δεύτερον δεν κατακερματίζεται η τροφή ικανοποιητικά με τη μάσηση για να αυξηθεί η επιφάνεια της που θα έρθει σε επαφή με τα ένζυμα της σιέλου. Όσο περισσότερη ώρα μασάτε την τροφή σας, τόσο περισσότερο βοηθάτε να περάσει πιο έτοιμη στα επόμενα στάδια της χώνευσης και επομένως το πεπτικό σας σύστημα δεν θα καταπονηθεί. Από τη βιαστική μάσηση λοιπόν ξεκινούν τα λάθη στη πέψη. Δείτε: Πάνω από 80% του πληθυσμού δεν μασάει καλά την τροφή του! Δείτε τις συνέπειες.

Και: Πώς πρέπει να τρώμε...

Ο επόμενος σταθμός για τα τρόφιμα στην πέψη είναι στο στομάχι, στο οποίο μεταφέρονται, αφού διέλθουν από τον οισοφάγο. Εκεί αναμειγνύονται με τα οξέα του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ) και με ένα ένζυμο (πεψινογόνο) που εκκρίνεται από το στομάχι. Ο συνδυασμός πεψινογόνου και υδροχλωρικού οξέος δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο που λέγεται πεψίνη και διασπά τις πρωτεΐνες.

Με την επίδραση αυτής, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια. Η τροφή τώρα έχει μορφή πολτού. Παράλληλα, τα γαστρικά υγρά εξουδετερώνουν μικρόβια και άλλους ανεπιθύμητους μικροοργανισμούς. Το στομάχι είναι κυρίως αρμόδιο για τη διάσπαση των πρωτεϊνών. Η πέψη των υδατανθράκων διακόπτεται στο στομάχι για να συνεχισθεί στο δωδεκαδάκτυλο. Εδώ απαιτείται πάλι χρόνος ηρεμίας στα γεύματα, επειδή το στομάχι σταματά την έκκριση των ένζυμων όταν το άτομο είναι σε κατάσταση στρες. Αυτός είναι ο λόγος που το γεύμα πρέπει να σερβίρεται στο τραπέζι, όπως γινόταν παλιά με όλη την οικογένεια σε συνθήκες ηρεμίας. Υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα μένουν για να συνεχισθεί η πέψη περίπου δύο έως τρεις ώρες στο στομάχι, αλλά εάν ένα άτομο έχει προβλήματα πέψης, τα τρόφιμα μπορούν να μείνουν περισσότερο, ακόμη και μέχρι οκτώ ή δέκα ώρες στο στομάχι. ("Τροφή": Για αυτό να αποφεύγετε να τρώτε με ανθρώπους που σας δυσαρεστούν ή σε δυσάρεστες καταστάσεις και επιτέλους σταματήστε να τρώτε βλέποντας ειδήσεις!!!)

Ακολούθως, τα τρόφιμα προωθούνται στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, όπου μέσω του χοληδόχου πόρου και του παγκρεατικού πόρου, εκκρίνονται τα πεπτικά υγρά. Από το συκώτι εκκρίνεται η χολή, αφού συμπυκνωθεί στη χοληδόχο κύστη. Η χολή διαλύει τα μεγάλα σφαιρίδια λίπους και τα μετατρέπει σε μικροσκοπικά σταγονίδια (γαλακτωματοποίηση). Συντελεί, επίσης, στην εξουδετέρωση των γαστρικών οξέων, γιατί είναι αλκαλική.

Από το πάγκρεας στην ίδια περιοχή εκκρίνονται άλλα ένζυμα, η αμυλάση για τη συνέχιση της διάσπασης των υδατανθράκων, το ένζυμο πρωτεάση για να ολοκληρωθεί η διάσπαση των πρωτεϊνών και η λιπάση, ένα ένζυμο που διασπά περαιτέρω τα λίπη.
Εκτός αυτών το πάγκρεας παράγει και αλκαλικές ουσίες, οι οποίες συντελούν επίσης στην εξουδετέρωση των οξέων που έχουν αναμειχθεί με την τροφή μέσα στο στομάχι. 

Δείτε τα πάντα για τα ένζυμα και τα οφέλη τους: Ενζυματική, η έξυπνη διατροφή!

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Α.

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Β.

Απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών της διατροφής
Στο επόμενο στάδιο, από το δωδεκαδάκτυλο τα τρόφιμα προωθούνται στο δεύτερο και τρίτο μέρος του λεπτού εντέρου, όπου υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα πρέπει να αφομοιωθούν. Είναι στο λεπτό έντερο όπου οι θρεπτικές ουσίες απορροφώνται από ειδικά κύτταρα που βρίσκονται στις εντερικές λάχνες. Αυτές μοιάζουν με πολύ λεπτές τρίχες που συνδέονται με το τοίχωμα του λεπτού εντέρου. Έχουν μικρές διόδους όπως οι πόροι του δέρματος, που επιτρέπουν στις θρεπτικές ουσίες, δηλαδή στις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, τις πρωτεΐνες, τα ουσιώδη λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα να απορροφηθούν και να μεταφερθούν στο αίμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτές οι λάχνες να διατηρούνται υγιείς για να επιτρέπουν τη σωστή απορρόφηση, επειδή όπως θα δούμε αργότερα, εάν φλεγμαίνουν η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών διαταράσσεται και μειονεκτεί.

Τα υπολείμματα των τροφίμων αυτά που έχουν απομείνει μετά το στάδιο που προαναφέραμε, είναι συνήθως ίνες (δυσαπορρόφητοι υδατάνθρακες) που δεν μπορούν να απορροφηθούν και προωθούνται προς το παχύ έντερο που είναι και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος από όπου αποβάλλονται μέσω των περιττωμάτων. Αυτή είναι εν συντομία η λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Στο παχύ έντερο δεν συντελείται απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, απλά συγκεντρώνονται τα υπολείμματα των τροφών για να αποβληθούν και απορροφάται ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Πολλοί παράγοντες μπορούν να υπεισέλθουν και να διαταράξουν σημαντικά την διατροφική διεργασία (πέψη).

Πώς μπορούμε να έχουμε μία σωστή διατροφή, αν δεν υφίσταται έστω και μία στοιχειώδης γνώση των δομικών στοιχείων που πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο διαιτολόγιό μας;
Όλες οι τροφές σε ένα σωστά λειτουργικό έντερο, απορροφώνται, αφού τα συστατικά τους διασπαστούν σε «δομικούς λίθους», στις πλέον απλές ενώσεις τους (δηλ. μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες, αμινοξέα, λιπαρά οξέα βραχέων, μακρών αλυσίδων, τριγλυκερίδια κ.λ.π.).

Τα βασικά συστατικά των τροφών είναι 

• οι υδατάνθρακες, 
• τα λίπη, 
• οι πρωτεΐνες, 
• οι βιταμίνες, 
• τα ιχνοστοιχεία, 
• το νερό και 
• τα ένζυμα. 

Οι υδατάνθρακες ή σάκχαρα
Στο σχηματισμό τους συμμετέχουν τρία βασικά στοιχεία: άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο. Είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής ενέργειας στον οργανισμό. Μετά την απορρόφησή τους, αποθηκεύονται σε μορφή γλυκογόνου στους μυς και το ήπαρ. Από το γλυκογόνο των μυών παράγεται γλυκόζη, που είναι απαραίτητη για τη σύσπαση των μυϊκών ινών και λειτουργία των μυών. Η γλυκόζη αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής ΑΤΡ (ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας του οργανισμού) και είναι η μόνη πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του. Η επάρκεια υδατανθράκων στη διατροφή μειώνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πρωτεΐνες (αμινοξέα) για την παραγωγή ενέργειας.
Εάν υπάρξει έλλειψη υδατανθράκων ο οργανισμός διασπά πρωτεΐνες για να παράγει γλυκόζη. Όσοι υδατάνθρακες περισσεύουν μετατρέπονται σε λίπος. Οι υδατάνθρακες βοηθούν επίσης στην απορρόφηση κάποιων ανόργανων στοιχείων (κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου) και στην αρμονική συμβίωση και διατροφή των διαφόρων μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό μας σύστημα (χλωρίδα του εντέρου). Το τμήμα του γαστρεντερικού που απορροφώνται είναι το λεπτό έντερο.

Οι υδατάνθρακες στην τροφή πρέπει να καλύπτουν το 50% των ημερησίων θερμιδικών αναγκών (εξ αυτών το 50% πρέπει να είναι πολυσακχαρίτες και 50% μονοσακχαρίτες και δισακχαρίτες).
Δίνουν ενέργεια τεσσάρων θερμίδων ανά γραμμάριο. Σε υπερκατανάλωση υδατανθράκων με υψηλό ΓΔ μπορεί να αυξηθούν τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Οι ανεπεξέργαστοι υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί) είναι προτιμότεροι από τους επεξεργασμένους (π.χ. άσπρο ψωμί) και ποιοτικά και θερμιδικά.

Τα είδη των υδατανθράκων είναι:
1. Μονοσακχαρίτες (απλά σάκχαρα) α. Φρουκτόζη (φρούτα – μέλι) β. Γλυκόζη (φρούτα – μέλι ) γ. Γαλακτόζη (γάλα)
2. Δισακχαρίτες (ένωση δύο μορίων μονοσακχαριτών) α. Σακχαρόζη (ζάχαρη- διασπάται σε γλυκόζη και φρουκτόζη) β. Λακτόζη (γαλακτοκομικά). Προϋποθέτει επάρκεια του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα που έχουν έλλειψη λακτάσης μπορούν να ανεχθούν τα υποπροϊόντα τους π.χ. γιαούρτι) γ. Μαλτόζη (από τη διάσπαση αμύλων)
3. Πολυσακχαρίτες α. Άμυλο (ρύζι – σιτάρι – βρώμη - καλαμπόκι – όσπρια –πατάτες - ξηροί καρποί - λαχανικά) β. Γλυκογόνο (κρέας - ζωικοί ιστοί) γ. Κυτταρίνη (φυτικές άπεπτες ίνες - φλοιός σίτου - φρούτα – λαχανικά ) δ. Πηκτίνη (διαιτητικές ίνες - φρούτα, – όσπρια – φλοιός δημητριακών)

Καλοί Υδατάνθρακες: Όσπρια – Δημητριακά – Ξηροί καρποί. Δίνουν ενέργεια και πολλά θρεπτικά στοιχεία.

Κακοί Υδατάνθρακες: Γλυκά – αεριούχα αναψυκτικά – Ποτά γλυκά (λικέρ). Δίνουν μόνον «κενές» θερμίδες, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε ποιοτική θρέψη.

Για την καλύτερη χρησιμοποίηση των υδατανθράκων και το τι πρέπει να προσέχουμε όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες (πέραν του αν είναι επεξεργασμένοι και ανεπεξέργαστοι, καλοί ή κακοί) μπορούμε να το σταθμίσουμε με μία σειρά δεικτών, ιδιαίτερα χρήσιμους εφόσον συνυπάρχουν προβλήματα υγείας.

Γλυκαιμικός Δείκτης (ΓΔ) και Γλυκαιμικό Φορτίο (ΓΦ)
Στο παρελθόν οι υδατάνθρακες χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, στους απλούς υδατάνθρακες και στους σύνθετους από τον αριθμό των απλών σακχάρων που περιέχονταν στο μόριό τους.
Απλοί υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από ένα ή δύο απλά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη ή η σουκρόζη (ή σακχαρόζη ή επιτραπέζια ζάχαρη), ονομάζονται και απλά σάκχαρα.
Σύνθετοι υδατάνθρακες: ονομάζονται τα αμυλώδη τρόφιμα. Ονομάζονταν σύνθετοι υδατάνθρακες, επειδή το άμυλο αποτελείται από μακριές αλυσίδες του απλού σακχάρου της γλυκόζης. Αυτοί ήταν και οι προτιμότεροι στην κατανάλωση.

Καλύτερος χειρισμός των υδατανθράκων επιτυγχάνεται με τους κάτωθι δείκτες.
Ο γλυκαιμικός δείκτης (σχετίζεται με την ποιότητα και όχι την πυκνότητα ή ποσότητα των υδατανθράκων στην τροφή), προσδιορίζει την ικανότητα του υδατάνθρακα που καταναλώνουμε να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και επομένως και της παραγόμενης ινσουλίνης, σε σύγκριση με ένα τρόφιμο αναφοράς π.χ. γλυκόζη. Στην ουσία ο γλυκαιμικός δείκτης δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συγκριτικός δείκτης που μας δείχνει, το πόσο επηρεάζει η μία ή η άλλη τροφή υδατανθράκων την ταχύτητα έκκρισης της ινσουλίνης σε σχέση με την τροφή αναφοράς την γλυκόζη (ΓΔ=100), που θεωρείται ότι είναι ο υδατάνθρακας που προκαλεί τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης. Μαθηματικά μπορεί να εκφραστεί:

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος της υπό εξέταση τροφής

ΓΔ = ————————————————————————————- Χ 100

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος τροφής αναφοράς (γλυκόζη)

Είναι απαραίτητος για την επιλογή των τροφών και τη διαμόρφωση του διαιτολογίου των διαβητικών που ο οργανισμός τους δεν έχει τη δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης της λειτουργίας του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης και ταχεία απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία, όταν απορροφηθεί ταχέως ένας υδατάνθρακας.
Η απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί και μεγαλύτερη λιπογένεση (δηλ. αυξάνει τη δημιουργία και αποθήκευση λίπους στον οργανισμό, από την μετατροπή των υδατανθράκων που περισσεύουν σε λίπος, εάν αυτοί δεν καταναλωθούν άμεσα με κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας). Επιπλέον, η απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, αντίσταση στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντοχή), καρδιαγγειακή νόσο, παχυσαρκία και αίσθημα πείνας μετά από μισή έως μία ώρα από την κατανάλωσή τους, γεγονός που μας ωθεί στην βουλιμία και πολυφαγία.

Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μια τροφή τόσο πιο αργά αφομοιώνεται, προκαλώντας μια πιο ήπια έκκριση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την προστασία από απότομες «αυξομειώσεις» του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μειώνουν το ρυθμό της λιπογένεσης (δηλ. την αποθήκευση λίπους) παράλληλα αυξάνουν σημαντικά την λιπόλυση (την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας – βοήθεια στο αδυνάτισμα).

Οι τιμές του ΓΔ των τροφών:
Χαμηλού ΓΔ ≤55, Μετρίου ΓΔ = 56-69, Υψηλού ΓΔ ≥70
Τροφές με υψηλό – μέτριο ΓΔ: γλυκόζη 100, μαλτόζη 105-110, μέλι 97-87, κορν φλέικς χωρίς ζάχαρη 80, πατάτες (βραστές 70, ψητές, τηγανητές 80-95, πουρές 90), γλυκοπατάτες 51, καρότα 85-92, καρπούζι 72, ψωμί άσπρο 69, ολικής αλέσεως 72, ρύζι άσπρο 72, μπισκότα 70, σοκολάτα 70, ρύζι καστανό 66, σταφίδες 64, μπανάνες 62, ζάχαρη κρυστ. 59, μαρμελάδα 55, αρακάς 70.
Τροφές με χαμηλό ΓΔ: φρουκτόζη 20, φιστικιά αράπικα 13, σόγια 15, πράσινα λαχανικά <15, ντομάτες 38, γάλα-γαλακτοκομικά 32-36, μαύρη σοκολάτα 22, φακές 29, ρεβιθιά 30, φασόλια 36-40, μήλα 39, πορτοκάλια 40, ψωμί σίκαλης 40-50, ψωμί κριθαρένιο 34-50, μακαρόνια άσπρα 50, μακαρόνια ολικής 42, αχλάδια 47, σταφύλι 45.

Προσοχή ο ΓΔ δεν έχει σχέση με την θερμιδική αξία των τροφών, αλλά με την ταχύτητα που ανεβάζουν οι τροφές τα ζάχαρα και την ινσουλίνη στο αίμα π.χ. φρουκτόζη, ΓΔ 20 χαμηλός και 356 θερμ./100γρ σε αντίθεση με τη γλυκόζη, ΓΔ 100 υψηλός και 334 θερμ./100γρ. Δηλαδή ίδια θερμιδική αξία περίπου, διαφορετικός ΓΔ.
Ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να επιλέγει κυρίως τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Ακόμη πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι διαβητικοί. Εξ άλλου γι’ αυτούς δημιουργήθηκε και ο δείκτης αυτός.
Όσοι αθλούνται θα πρέπει να επιλέγουν τροφές με χαμηλό ή μέσο γλυκαιμικό δείκτη πριν την προπόνηση (διατήρηση σταθερών επίπεδων γλυκόζης στο αίμα στην διάρκεια της προπόνησης – και αποφυγή υπογλυκαιμίας 30΄-60΄ μετά το φαγητό στην διάρκεια της δραστηριοποίησης). Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη πρέπει να καταναλωθούν στο πρώτο μεταπροπονητικό γεύμα ή κολατσιό (βοηθά στην αύξηση του ρυθμού αναπλήρωσης του γλυκογόνου των μυών).
Εάν όμως γυμνάζεστε με σκοπό την απώλεια βάρους ή δεν επιθυμείτε την αύξησή του, τότε πάλι οι χαμηλού ΓΔ τροφές είναι προτιμότερες μετά την προπόνηση, γιατί τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα δεν θα αναστείλουν την συνεχιζόμενη αποδόμηση του λίπους. Τροφές που δεν περιέχουν υδατάνθρακες έχουν γλυκαιμικό δείκτη μηδέν (0) και δεν επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης π.χ. αυγό ΓΔ 1.

Για να μειωθεί το αίσθημα της πείνας (μετά από μία ώρα) από την κατανάλωση τροφών με υψηλό ΓΔ π.χ. καρότα, φρούτα ή χυμούς φρούτων, μέλι, θα πρέπει τα τρόφιμα αυτά να τα συνδυάσουμε με τρόφιμα χαμηλού ΓΔ π.χ. σέλινο, αγγούρι, πράσινα λαχανικά, οπότε ο γλυκαιμικός δείκτης του συνδυασμού μειώνεται.
Γενικά, οι απλοί υδατάνθρακες που βρίσκονται κυρίως στη ζάχαρη, τα φρούτα, τους χυμούς, το μέλι αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος γρηγορότερα σε σχέση με τους σύνθετους υδατάνθρακες οι οποίοι συναντώνται στο ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα όσπρια και τα δημητριακά.

Γλυκαιμικό Φορτίο. Δίνει τη δυνατότητα να περιγράψουμε ταυτόχρονα την ποιότητα (Γλυκαιμικός Δείκτης), αλλά και τη συνολική ποσότητα των υδατανθράκων (σε μία μερίδα τροφής). Εδώ, λαμβάνεται υπ’ όψιν και η πυκνότητα των υδατανθράκων που περιέχεται σε μία τροφή (είναι πιο ολοκληρωμένη πρόβλεψη της επίδρασης από την άποψη του συνολικού φορτίου υδατανθράκων και εκφράζει τα γραμμάρια του υδατάνθρακα). Η μαθηματική έκφραση είναι:

Γλυκαιμικό Φορτίο = γλυκαιμικός δείκτης τροφής / 100 Χ ποσότητα υδατανθράκων σε γραμμάρια (μίας μερίδας τροφής). Π.χ.

Μήλο ΓΔ = 40 περιέχει 15γρ. υδατ./μερίδα, ΓΦ = 40Χ15/100 = 6γρ. άρα ΓΦ=6

Πατάτα μικρή ψητή ΓΔ = 80 περιέχει 15γρ. υδατ./μερ., ΓΦ = 80Χ15/100=12γρ. άρα ΓΦ = 12

Το συμπέρασμα είναι ότι η πατάτα θα έχει τη διπλάσια μεταβολική υδατανθρακική επίδραση από το μήλο στον οργανισμό. Δείτε το σαν την προσαρμογή των υδατανθράκων μιας τροφής στην γλυκαιμική τους πυκνότητα.

Οι τιμές του ΓΦ των τροφών:
Χαμηλό ΓΦ ≤10, Μέτριο ΓΦ = 11-19, Υψηλό ΓΦ ≥20
Ενδεικτικά τιμές ΓΦ τροφών: 
ΦΡΟΥΤΑ Μερίδα (120 γρ.)
Φράουλες 1, γκρέιπ φρουτ 3, δαμάσκηνα 1,9, ροδάκινο 2,1, κεράσια 2,7, αχλάδι 3,8, καρπούζι 4, πορτοκάλι 5, μήλο 6, ακτινίδιο 5, μπανάνα άγουρη 6, σταφύλια 8-10 , μπανάνα ώριμη 13
ΧΥΜΟΙ Μερίδα (250 γρ.) χωρίς ζάχαρη
Πορτοκάλι χυμός 13, χυμός μήλου 12
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Μερίδα (250 γρ.)
Coca Cola 16, πορτοκαλάδα αναψυκτικό 23, ενεργειακά ποτά 40
ΟΣΠΡΙΑ Μερίδα (150 γρ.)
Φασολάδα 7, φακές βρασμένες 7, ρεβίθια 8, φασόλια μαυρομάτικα 13, πατάτα βραστή και γλυκοπατάτα 17, πατάτα τηγανητή 22, πατάτα ψητή 26, νιφάδες βρώμης 13
ΛΑΧΑΝΙΚΑ Μερίδα (80 γρ.)
Μπιζέλια 3, καρότα 3, πράσινα φασόλια 9, καλαμπόκι 9
ΑΜΥΛΟΥΧΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Μερίδα (180 γρ.)
Μακαρόνια ολικής αλέσεως 16, μακαρόνια βρασμένα 5 λεπτά 18, βρασμένα 10-15 λεπτά 21, βρασμένα 20 λεπτά 27
ΨΩΜΙ Μερίδα (30 γρ.)
Ψωμί πολύσπορο 6, ολικής αλέσεως 10, άσπρο 10, σικάλεως 5-7, κριθαρένιο 5-8 (ανάλογα με την πρόσμιξη σιταριού)
ΡΥΖΙ Μερίδα (150 γρ.)
Ρύζι βρασμένο καστανό 18, basmati 24,4, μακρύκοκκο 23, άσπρο 23

Ανακεφαλαιώνοντας
- Προτιμάτε τροφές με χαμηλό ΓΔ και ΓΦ. Μειώστε ή αποφύγετε τις πατάτες, κέικ, μπισκότα, ζάχαρη. Μην καταναλώνετε γεύματα χωρίς την κατανάλωση σαλάτας. Οι τροφές με χαμηλό ΓΔ σας βοηθούν να μην πεινάτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Τρώτε 4-5 μερίδες λαχανικά μαγειρεμένα ή σε σαλάτες και 2-3 μερίδες φρούτα ημερησίως. - Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης κι έτσι μειώνουν τον ΓΔ και το ΓΦ ενός τροφίμου και ενός γεύματος. Γι αυτό προτιμάτε τα φρούτα από τους αντίστοιχους χυμούς τους και τα ανεπεξέργαστα δημητριακά από τα επεξεργασμένα π.χ. ψωμί ολικής άλεσης. 
- Χρησιμοποιείστε λάδι, ξύδι ή λεμόνι στις σαλάτες και θυμηθείτε ότι μπορείτε να τις καταναλώνετε σαν πρώτο πιάτο. Για πρωινό προτιμήστε δημητριακά από βρώμη, κριθάρι ή δημητριακά με φλοιό σίτου (πίτουρα). 
- Όσο πιο ώριμα και όσο πιο γλυκά είναι τα φρούτα ή τα λαχανικά τόσο πιο υψηλό ΓΔ και ΓΦ έχουν. Π.χ. μια παραωριμασμένη μπανάνα έχει υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ από μια αγουρωπή. Όσο περισσότερο χρόνο μαγειρεύονται τα τρόφιμα τόσο υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ έχουν όπως π.χ. τα παραβρασμένα ζυμαρικά σε σχέση με τα al dente.
- Αποφύγετε την κατανάλωση γρήγορου φαγητού, το φαγητό «σε πακέτο» και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Σε πολλά από αυτά χρησιμοποιούν ζάχαρη για τη βελτίωση της γεύσης. Η δραστηριότητα και η γυμναστική βοηθούν στο να «κάψετε» υδατάνθρακες.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με χαμηλό ΓΔ έχουν και χαμηλό ΓΦ, αλλά τα τρόφιμα με μέτριο ή υψηλό ΓΔ μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλό έως πολύ υψηλό ΓΦ.
Σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα στην ανάλυση των συστατικών οι υδατάνθρακες μπορεί να κρύβονται κάτω από τις λέξεις Δεξτρόζη, Λακτόζη, Φρουκτόζη, Σακχαρόζη, Σορβιτόλη, Μαλτόζη, Μέλι, Μελάσα, Μαλτροδεξτρίνη κ.α. 
Δείτε: Όξινο γλουταμινικό νάτριο: η μάστιγα της σύγχρονης διατροφής!

Φυτικές Ίνες
Οι φυτικές ίνες είναι μέρος των φυτικών τροφών, που χωρίς να χωνεύονται, διασχίζουν το λεπτό έντερο και φτάνουν άθικτες στο παχύ έντερο, από όπου και αποβάλλονται διαμέσου της αφόδευσης. Δεν δίνουν ενέργεια (θερμίδες), είναι υδρόφιλες και αποβάλλονται από τον οργανισμό «συμπαρασύροντας» νερό και άλλες άχρηστες ή χρήσιμες ουσίες. Η απαραίτητη ημερήσια ποσότητα είναι περίπου 30-40γρ.

Χωρίζονται σε διαλυτές και αδιάλυτες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αποφυγή δυσκοιλιότητας, δημιουργούν αίσθημα κορεσμού, απορροφούν τοξίνες και εμποδίζουν μέρος των λιπών να απορροφηθούν, επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και επομένως την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, μειώνουν δηλαδή το ΓΔ και ΓΦ των τροφών και τη χοληστερίνη. Επιπλέον έρευνες τις συσχετίζουν με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου στο έντερο.

Η υπερκατανάλωση φυτικών ινών (πάνω από 60 γρ. την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου, ορισμένων λιποδιαλυτών βιταμινών, μετεωρισμό και πόνους στην κοιλιά.

Υπάρχουν σχετικοί πίνακες που αναφέρουν την περιεκτικότητα των τροφών σε ίνες, αλλά πιο εύκολο είναι να ξέρουμε γενικά ποιες τροφές έχουν ίνες.
α. Διαλυτές Φυτικές Ίνες. Επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργούν κορεσμό, μειώνουν τη χοληστερίνη. Οι κυριότερες είναι: σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, ξηροί καρποί, λαχανικά, φρούτα (φλούδα). Διασπώνται για να σχηματίσουν λιπαρά οξέα. Αυτά τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη χοληστερίνη που παράγει το συκώτι.
β. Αδιάλυτες Φυτικές Ίνες. Απορροφούν νερό, περιορίζουν τα λίπη μέσα στο έντερο και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Οι κυριότερες είναι: ψωμί ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι, λαχανικά, φρούτα, όσπρια. 
Δείτε ακόμη: Αυξήστε τις φυτικές ίνες με 10 τροφές.

και: Ασπίδα για τον εγκέφαλο οι φυτικές ίνες! 

Συνεχίζεται... Πέψη & Υγεία - Μέρος Β: Πρωτεΐνες & Λίπη.
Των Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D & Ιωάννης Λιάπης, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Βελονιστής
Πηγή: psoriasi-me.blogspot.com
Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II
Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Μεταβολομικής Ιατρικής
Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης

Έχουμε όλοι ακούσει για τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Έχετε όμως ακούσει για αντιφλεγμονώδεις τροφές; Οι τροφές που καταναλώνουμε παίζουν σημαντικό ρόλο στο πως νοιώθουμε.

Τι είναι όμως η φλεγμονή;

Ας δούμε τι είναι:
Φλεγμονή είναι η τοπική αντίδραση του οργανισμού σε ερεθισμό, βλάβη ή λοίμωξη (μικρόβια). Τα συμπτώματα της φλεγμονής συμπεριλαμβάνουν ερυθρότητα στη περιοχή, πρήξιμο, πόνο και αυξημένη θερμότητα.
Πρόκειται για μια προσπάθεια του οργανισμού να «περιχαρακώσει» τη βλάβη και να αυξήσει την συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών ώστε να βοηθήσει στην ταχύτερη επούλωση της. Ο πόνος δε, έχει ως στόχο την ακινητοποίηση και προστασία του πάσχοντος μέρους μέχρι πλήρους ίασης. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η φλεγμονή δεν είναι το πρόβλημα αλλά η προσπάθεια του οργανισμού να λύσει ένα πρόβλημα.
Η φλεγμονή ακολουθεί μια βλάβη. Χτυπήσαμε το χέρι μας που στη συνέχεια πονάει και είναι πρησμένο, φλεγμένει. Το πρόβλημα ήταν το χτύπημα, το πρήξιμο και ο πόνος αφορούν στην προσπάθεια του οργανισμού να διορθώσει την βλάβη που προκλήθηκε με το χτύπημα.
Οι βλάβες μπορούν να προκληθούν ξαφνικά και βίαια (οξέως) ή σταδιακά και σε σταθερή βάση (χρονίως). Αν το σώμα μας έχει όλα τα συστατικά που χρειάζεται για να επουλώσει, ολοκληρώνει τη διαδικασία και έτσι η φλεγμονή περνά. Αν όχι η διαδικασία χρονίζει και η προσπάθεια επούλωσης γίνεται πρόβλημα η ίδια.
Η κατάληξη (-ίτιδα) προστίθεται στο όνομα του οργάνου που αφορά για χαρακτηρίσει την περιοχή της φλεγμονής. Αρθρίτιδα για τις αρθρώσεις, δερματίτιδα για το δέρμα, αγγειίτιδα για τα αγγεία κ.ο.κ. Αφορά μια πληροφορία που έχει να κάνει με το σημείο της φλεγμονής και όχι με την αίτια που την προκάλεσε.

Τροφές και φλεγμονή
Νέες έρευνες συνδέουν τον τρόπο ζωής και διατροφής μας με τη φλεγμονή και τη προδιάθεση για νόσο.
Η παχυσαρκία, τα καρδιολογικά νοσήματα, ο καρκίνος, η οστεοπόρωση μέχρι και η κατάθλιψη συνδέονται με το τι τρώμε.
Οι τροφές που προάγουν τη φλεγμονή περιλαμβάνουν τις επεξεργασμένες τροφές οι οποίες παρέχουν πολλές θερμίδες ενώ έχουν χάσει το μεγαλύτερο μέρος της θρεπτικής τους αξίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων τροφών είναι η ζάχαρη, το άσπρο αλεύρι, και το επεξεργασμένο αλάτι.
Οι επεξεργασμένες τροφές, σε αντίθεση με αυτές που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία, έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία και ένζυμα (χημικές ενώσεις απαραίτητες για να πραγματοποιηθούν χημικές αντιδράσεις μέσα στο σώμα μας).
Αυτές οι τροφές όταν εισέλθουν στο σώμα μας προκαλούν μεγάλες και απότομες διακυμάνσεις στα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα μας. Το ζάχαρο αρχικά ανεβαίνει απότομα, στη συνέχεια πέφτει απότομα, ανεβαίνει και πάλι κ.ο.κ. Αυτό προκαλεί αυξημένες εκκρίσεις ορμονών που τροφοδοτούν τη φλεγμονή και κυρίως της ινσουλίνης.
Το σώμα μας στη προσπάθεια του να κρατήσει το ζάχαρο στο αίμα στα επιθυμητά επίπεδα, αυξάνει την έκκριση ινσουλίνης. Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα μας έχουν συσχετισθεί με αυξημένα επίπεδα δεικτών φλεγμονής.

Αντιφλεγμονώδεις Τροφές
Ανάλογα λοιπόν με τις τροφές που τρώμε, ακόμη και εάν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μας κυμαίνονται στα φυσιολογικά επίπεδα όταν είμαστε νηστικοί, μπορεί να έχουμε αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης και προδιάθεση για φλεγμονή.
Ο γλυκαιμικός δείκτης των τροφών είναι μια κατηγοριοποίηση των τροφών ανάλογα με την ταχύτητα που ανεβάζουν το ζάχαρο στο αίμα μας.
Η κατανάλωση τροφών με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη είναι επωφελής για την υγεία μας και έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Τέτοιες τροφές είναι τα μήλα, τα πράσινα λαχανικά, το λάδι ελιάς, τα βιολογικά αυγά, τα κρίθινα παξιμάδια.
Οι μη επεξεργασμένες τροφές είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά και έχουν και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Τροφές όπως αυτές που ανέφερα, αλλά και οι ωμοί ξηροί καρποί, τα ψάρια, οι σπόροι, τα μούρα όπως και βιολογικές τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση περιέχουν φυσικές βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, πρωτείνες, καλά λίπη και ένζυμα τα οποία παρέχουν στο σώμα μας τις βασικές πρώτες ύλες και εξασφαλίζουν μια καλή υγεία.
Σε περιπτώσεις φλεγμονωδών νοσημάτων η συμπλήρωση της διατροφής με βιταμίνη C και φυσικά αντιοξειδωτικά όπως η ρεσβερατρόλη, το άλφα λιποϊκό οξύ, η κουερσετίνη και οι φαινόλες από το πράσινο τσάι μπορούν σύμφωνα με μελέτες να βοηθήσουν σημαντικά στη μείωση της φλεγμονής.
Όταν καταναλώνετε τροφές που είναι πιο κοντά στη φυσική τους κατάσταση και ενισχύετε τους αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς το σώμα σας βιώνει μείωση της φλεγμονής. Αυτό σημαίνει ότι νοιώθετε καλύτερα, έχετε περισσότερη ενέργεια και κάνετε ένα σημαντικό βήμα στο δρόμο για μια πιο όμορφη και υγιή ζωή.

Οι κορυφαίες τροφές που «σβήνουν» τις φλεγμονέςΤα 10 τρόφιμα που ακολουθούν καταπολεμούν τις φλεγμονές και μας προστατεύουν από πολλές σύγχρονες παθήσεις, όπως οι καρδιοπάθειες, η αρθρίτιδα ή το Αλτσχάιμερ . Πολλές φορές μάλιστα οι τροφές αυτές είναι εξ ίσου αποτελεσματικές με τα φάρμακα. Μπορεί να μην μας θεραπεύουν όταν ήδη υποφέρουμε από κάποια πάθηση, είναι ωστόσο ιδιαίτερα ωφέλιμες μιας και η αξία τους έγκειται στην πρόληψη. Αξίζει να διαβάσετε ποιες είναι , πώς, γιατί και από ποιες παθήσεις μας προστατεύουν αλλά και με ποιες ποσότητες θα αποκομίσετε τα ευεργετικά τους οφέλη.

Ελαιόλαδο: Το extra παρθένο ελαιόλαδο είναι πλούσιο στα ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά, τα λεγόμενα καλά λιπαρά. Πρόκειται για λιπαρά οξέα τα οποία μειώνουν τις φλεγμονές στα κύτταρα και τις αρθρώσεις. Σύμφωνα με έρευνες, το ελαιόλαδο είναι το ίδιο αποτελεσματικό όσο και ορισμένα γνωστά αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, για να αποκομίσετε τα οφέλη του ελαιολάδου αρκούν 2 κουταλιές της σούπας την ημέρα. 

Μαύρη σοκολάτα

Τα φλαβονοειδή που περιέχονται στην μαύρη σοκολάτα εμποδίζουν το σχηματισμό θρόμβων, ιδιότητα που περιορίζει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, πνευμονικής εμβολής και καρδιακής προσβολής. 

Επειδή είναι πλούσια σε θερμίδες, περιοριστείτε στην κατανάλωση μιας μικρής μπάρας μαύρης σοκολάτας την ημέρα που να περιέχει τουλάχιστον 70% κακάο.

Δημητριακά ολικής άλεσης
Τα δημητριακά ολικής άλεσης όπως το μαύρο ρύζι είναι πλούσια σε φυτικές ίνες , οι οποίες περιορίζουν τις φλεγμονές και κρατούν την καρδιά και το έντερο υγιή. Προσέξτε όμως γιατί δεν είναι όλα τα ψωμιά ή οι φρυγανιές που διαφημίζονται ως ολικής άλεσης υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες. Διαβάζετε τις ετικέτες με προσοχή λοιπόν και αναζητάτε τα συστατικά που περιέχουν και σε τι επίπεδα. Συνήθως τα προϊόντα που δεν είναι ολικής άλεσης περιέχουν υψηλές ποσότητες λίπους που επιδεινώνει τις φλεγμονές.

Κεράσια
Σύμφωνα με έρευνα από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης των Η.Π.Α., τρώγοντας 45 κεράσια την ημέρα περιορίζεται ο κίνδυνος να εκδηλώσουμε τενοντίτιδα, αρθρίτιδα, θυλακίτιδα και ουρική αρθρίτιδα. Άλλες έρευνες υποστηρίζουν ότι περιορίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων παθήσεων και μεταβολικού συνδρόμου. Για μια εξαιρετική γευστική εμπειρία συνδυάστε τα με γιαούρτι.

Κουρκουμάς

Μπαχαρικό χαρακτηριστικό της ινδικής κουζίνας, ο κουρκουμάς περιέχει την ουσία κουρκουμίνη, η οποία εκτός του ότι του προσδίδει την πικάντικη γεύση και το χαρακτηριστικό χρώμα του, διαθέτει επίσης αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι έχει ακόμη την ιδιότητα να εμποδίζει το σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας που σχετίζεται με παθήσεις των αγγείων και τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Μισή κουταλιά της σούπας θα δώσει χρώμα και γεύση στο ψάρι ή το κοτόπουλο.

Λιπαρά ψάρια
Το σκουμπρί, η σαρδέλα, ο σολομός και τα υπόλοιπα «παχιά» ψάρια περιέχουν υψηλή δόση ω3 λιπαρών οξέων τα οποία προστατεύουν την καρδιά , τους πνεύμονες , τις αρθρώσεις και τον εγκέφαλο. Αποφύγετε τα ψάρια ιχθυοτροφείου καθώς περιέχουν μη αποδεκτά επίπεδα ω6 λιπαρών οξέων. Τα λιπαρά οξέα που βρίσκονται στο λίπος αυτών των ψαριών μειώνει την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου του παχέος εντέρου. Για να αποκομίσετε τα οφέλη τους τρώτε 4 μερίδες την εβδομάδα.

Λιναρόσπορος
Είναι πλούσιος σε πρωτεΐνη και φυτικές ίνες ενώ συνδυάζεται τέλεια με το γιαούρτι και τα δημητριακά πρωινού. Μπορείτε ακόμη να βρείτε το λάδι του σε υγρή μορφή ή κάψουλες. Είναι πλούσιος σε Ω-3 άλφα-λινολεϊκό οξύ που είναι ωφέλιμο για την καρδιά και για αυτό βρίσκεται δεύτερο στην λίστα των ωφέλιμων για την καρδιά τροφίμων μετά τα παχιά ψάρια. Αποτελεί ακόμη εξαιρετική τροφή για τον εγκέφαλο. Για να αποκομίσετε τα ευεργετικά του οφέλη αρκεί μια κουταλιά της σούπας την ημέρα.

Αμύγδαλα
Αποτελούν ένα ενεργειακό σνακ χαμηλής περιεκτικότητας σε κακή χοληστερόλη, πλούσιο σε φυτικές στερόλες και ωφέλιμο για τους διαβητικούς εξαιτίας της ιδιότητας του να ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Είναι ακόμη πλούσια τροφή σε αμινοξέα τα οποία ενισχύουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης και ενδυναμώνουν το μυϊκό σύστημα. Καταναλώνετε το 1/3 του φλιτζανιού αμυγδάλων με τη φλούδα τους την ημέρα.

Μήλα
Ένα μήλο την ημέρα …περιορίζει τα οιδήματα όλων των μορφών χάρις σε ένα φλαβονοειδές που περιέχει, την κουερσιτίνη, η οποία περιέχεται ακόμη στη φλούδα του κόκκινου κρεμμυδιού. Η συγκεκριμένη ουσία περιορίζει επίσης τον κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργιών, καρδιακού επεισοδίου, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και καρκίνου του προστάτη και των πνευμόνων. Προτιμήστε τα κόκκινα μήλα επειδή περιέχουν περισσότερα φλαβονοειδή.

Ανανάς
Περιέχει βιταμίνη C, αντιοξειδωτικά και ένζυμα. Πρόκειται για ένα κοκτέιλ από αντιφλεγμονώδη για όλο τον οργανισμό. Επιπλέον προστατεύει από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, την αρθρίτιδα και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Καταναλώνετε μισό φλιτζάνι, 2 με 3 φορές την εβδομάδα.

Αντιφλεγμονώδη βότανα:
Φασκόμηλο το εξαγνιστικό
Γαϊδουράγκαθο, ο άγγελος της υγείας σου
πιπέρι καγιέν
Τζίντζερ
Βαλσαμόχορτο
Δεντρολίβανο
Αλόη
Χαμομήλι
Σκόρδο, το πανάρχαιο θεραπευτικό βότανο
ρίγανη
Κουρκούμη ή κουρκουμάς
Αστράγαλος ο μεμβρανώδης
Αχιλλέα
Καλέντουλα
Ginkgo Biloba (Τζίνγκο Μπιλόμπα) - Το βότανο της μνήμης!
πράσινο τσάι
φυτολάκα-Phytolacca americana
σπειραία ή φιλιπέντουλα-Filipendula ulmaria
ιτιά-Salix spp
σέλινο-Apium graveolens
γωλθερία-Gaultheria procumbens
αρπαγόφυτο

Πηγή: alttherapy.blogspot.gr
www.vita.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Μας χορταίνει χωρίς να μας παχαίνει, θρέφει και ενισχύει τον οργανισμό μας ειδικά όταν συνδυαστεί με εξίσου ευεργετικές τροφές όπως άπαχο γάλα, μέλι, φρούτα, κρέας και λαχανικά. 

Με λίγα λόγια η βρώμη μας κάνει μόνο καλό γι αυτό και βρίσκεται στη βάση της μεσογειακής διατροφής. Ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
Η βρώμη είναι ένα δημητριακό πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μεταλλικά στοιχεία, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία.
Πιο συγκεκριμένα οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και οι πρωτεΐνες που περιέχει η βρώμη βοηθούν - σύμφωνα με τους ειδικούς - τον οργανισμό να μεταβολίσει τους υδατάνθρακες και να παράγει την ενέργεια που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στους απαιτητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας,.
Ακόμα οι β-γλυκάνες, διαλυτές και αδιάλυτες, που βρίσκονται κυρίως στο φλοιό της βρώμης και γενικότερα των δημητριακών διευκολύνουν τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, βοηθούν στη διατήρηση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα αλλά και στη μείωση της χοληστερόλης.

Οι αντιοξειδωτικές της ουσίες βοηθούν στην καλή κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα να μειώνουν σημαντικά τις πιθανότητες καρδιαγγειακών νοσημάτων. Παράλληλα ενισχύουν σημαντικά το ανοσοποιητικό μας σύστημα ενάντια σε παράσιτα, ιούς και βακτήρια.
Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι η βρώμη περιέχει πολλαπλάσιες β-γλυκάνες από άλλα δημητριακά. Ένα φλιτζάνι νιφάδες βρώμης, για παράδειγμα, περιέχει 8 γραμμάρια φυτικές ίνες ενώ η αντίστοιχη ποσότητα νιφάδων καλαμποκιού περιέχει μόλις 0,5 γραμμάρια γι' αυτό και μια μερίδα βρώμης (40 γραμμάρια) μπορεί να καλύψει το 15% της ποσότητας φυτικών ινών που πρέπει να προσλαμβάνει ο ανθρώπινος οργανισμός σε ημερήσια βάση.

Πέραν όμως από την συμβολή της στην εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού συνολικά η κατανάλωση βρώμης μας βοηθά να διατηρούμε το βάρος μας σε φυσιολογικά επίπεδα καθώς μια μικρή μόνο ποσότητα είναι ικανή να προκαλέσει την αίσθηση του κορεσμού.
Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν πολλοί, η βρώμη δεν είναι κατάλληλη μόνο για το πρωινό με γάλα ή με γιαούρτι αλλά μπαίνει τόσο σε συνταγές μαγειρικής όσο και ζαχαροπλαστικής όπως μπιφτέκια, ομελέτες, σούπες, μπισκότα, μάφιν κ.α.
Γνωρίστε τα πολλά και γευστικά πρόσωπα της βρώμης και απολαύστε τις ευεργετικές της δυνατότητες.

ΧοληστερόληΈρευνες επισημαίνουν ότι το θετικό για την υγεία, αποτέλεσμα των νιφάδων βρώμης οφείλεται στο περιεχόμενο τους σε διαλυτές ίνες (καλές εξίσου πηγές είναι το κριθάρι, η σίκαλη, τα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά) οι οποίες καθυστερούν την πέψη και την απορρόφηση των λιπών και των υδατανθράκων ως αποτέλεσμα την καρδιοπροστατευτική δραση. Σε έρευνα στο Ερευνητικό Κέντρο Πρόληψης του Yale (Yale Prevention Research Center) στις Η.Π.Α, οι συμμετέχοντες λάμβαναν καθημερινά, ένα μπολ νιφάδων βρώμης ή ένα μπολ δημητριακών κριθαριού ολικής αλέσεως, για ένα μήνα. Στη συνέχεια εξετάσθηκε η αιματική ροή τους έπειτα από γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Αποτέλεσμα της έρευνας ήταν η απουσίας της μείωσης της αθηρωμάτωσης και στις δύο ομάδες. Από μελέτες έχει αποδειχθεί επίσης ότι οι τροφές πλούσιες σε βρώμη βοηθούν και στην μείωση της αρτηριακής πίεσης. Μελέτες έδειξαν ότι 3 μερίδες των 28γρ. βρώμη, μείωσαν τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα κατά μέσο όρο κατά 5,03 mg/dl σε άτομα με επίπεδα χοληστερόλης κάτω των 228,15 mg/dl, δηλαδή μείωση κατά 2,2% . Μεγαλύτερες μειώσεις παρατηρήθηκαν σε άτομα με υψηλότερα από το μέσον όρο επίπεδα χοληστερόλης. Η β-γλυκάνη, διαλυτή ίνα στη βρώμη, φαίνεται να ασκεί την υποχοληστερολαιμική δράση της μέσω της δέσμευσης των βασισμένων σε χοληστερόλη χολικών οξέων στο λεπτό έντερο μέσω της μείωσης της απορρόφησης τους. Ως ανταπόκριση, το ήπαρ απορροφά χοληστερόλη από την αιματική ροή για να αυξήσει τη σύνθεση χολικών οξέων και αν αντικαταστήσει τα απεκκρινόμενα χολικά οξέα. Έτσι, τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα μειώνονται συνολικά (μειώνεται η LDL χοληστερόλη, αλλά όχι και η HDL χοληστερόλη). Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις ότι οι νιφάδες βρώμης έχουν επιπλέον αποτέλεσμα στη μείωση στης σύνθεσης της χοληστερόλης.

Σακχαρώδης διαβήτης
Ο γλυκαιμικός δείκτης GL (Glucemic Index) χρησιμοποιείται για την κατάταξη των τροφίμων με βάση την ταχύτητα με την οποία αυξάνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες και τα οποία απορροφούνται και αφομοιώνονται γρήγορα, έχουν τις υψηλότερες τιμές γλυκαιμικού δείκτη, καθώς και αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και προκαλούν μια ταχεία έκκριση της ινσουλίνης. Μια διατροφή πλούσια σε τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου, διαβήτη τύπου 2. Η βρώμη ανήκει στα τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, οπότε λειτουργεί προς τη σταθεροποίηση της συγκέντρωσης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, προλαμβάνοντας τις συνέπειες από την απότομη αύξηση και στη συνέχεια μείωση της γλυκόζης στο αίμα.

Πρακτικές συμβουλές

• Αρχίστε την μέρα σας με ένα απολαυστικό μπολ κουάκερ. Ζεσταίνετε το γάλα, προσθέτετε τα κουάκερ και τα ανακατεύετε.
• Χρησιμοποιήστε βρώμη για να φτιάξετε το δικό σας αγαπημένο μούσλι (με ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς, ηλιόσπορους, νιφάδες σίτου, και ο,τι άλλο επιθυμείτε)
• Μπορείτε να προσθέσετε βρώμη σε σούπες ή φαγητά κατσαρόλας, για επιπλέον γεύση.
• Μπορείτε να αντικαταστήσετε κάποια ποσότητα αλεύρου με βρώμη κατά παρασκευή γλυκών, όπως: βουτήματα, τηγανίτες, κέικ, μπισκότα και γλυκίσματα.
• Η βρώμη επίσης σχηματίζει μια εύγεστη τραγανή επίστρωση στο κρέας, το κοτόπουλο, το ψάρι ή τις ψαροκροκέτες. Απλά, βούτηξε τα σε ασπράδι αυγού, καλύψτε τα με βρώμη και μετά ψήστε τα στο φούρνο.
• Χρησιμοποιήστε βρώμη για να φτιάξετε γλυκά φρούτων.

Το είδα: www.tovima.gr
και: www.iator.gr

Παρατήρησις: Η βρώμη φαίνεται ότι δεν περιέχει γλουτένη, αλλά η κύρια πρωτεΐνη της, η αβενίνη, προκαλεί δυσανεξία στο 10% των ατόμων που έχουν δυσανεξία στην γλουτένη. Η σύσταση για διακοπή της βρώμης σε άτομα που πρέπει να διακόψουν την γλουτένη πρέπει να εξατομικεύεται, αν και γενικά τα άτομα που δεν έχουν γαστρεντερικά συμπτώματα μπορούν να την δοκιμάζουν. Άτομα που έχουν σημαντική δυσανεξία στη γλουτένη δεν πρέπει να καταναλώνουν βρώμη.

H γρανίτα κατάγεται από τη Σικελία και είναι ένα ελαφρώς παγωμένο ρόφημα που πίνεται με καλαμάκι, αν και από επιλογή μπορεί να τρώγεται και με κουτάλι. Η υφή του είναι σαν θρυμματισμένος πάγος. Αν την ετοιμάσετε σε παγωτομηχανή και προσθέσετε γάλα, αποκτάει πιο βελούδινη υφή από το να παγώσετε το μείγμα απλώς στην κατάψυξη. Αφράτες, φρουτώδεις, αρωματικές, χρωματιστές, παγωμένες μας δροσίζουν και μας γλυκαίνουν άνευ ορίων.

1 ποτήρι -- 50 θερμίδες χωρίς γάλα
Γλυκαιμικός δείκτης, GI: 12
Γλυκαιμικό φορτίο ανά ποτήρι με γάλα, GL: 4

Θα χρειαστείτε:

• 1 ½ ποτήρι γεμάτο παγάκια (περίπου 15 μεσαίου μεγέθους)
• 3 κουταλιές σούπας Stevia ή όποιο άλλο φυσικό γλυκαντικό
• Ξύσμα και χυμό από 2 πορτοκάλια και μισό λεμόνι

Βάλτε όλα τα συστατικά στο μπλέντερ και αναμείξτε στην μεσαία ταχύτητα για 1 περίπου λεπτό μέχρι τα παγάκια να θρυμματιστούν.
Σερβίρετε αμέσως σε ποτήρια και γαρνίρετε με φέτες πορτοκαλιού ή λεμονιού.
Εαν το προτιμάτε πιο πλούσιο, πιο εύγευστο και παχύρευστο προσθέστε 50 ml γάλα αμυγδάλου ή καρυδιού.

Μπορείτε να προσθέσετε το αγαπημένο σας αλκοόλ για έξτρα απόλαυση, ταιριάζει βότκα, ρούμι, μου αρέσει και με ούζο ... αλλά περί ορέξεως!

Δείτε ακόμη: Νομίζετε ότι τρώτε παγωτό;

Και παγωτό και υγιεινό και... "στο λεπτό"!

Ελληνικό παγωτό γιαούρτι!

Εύκολο σπιτικό παγωτό γιαούρτι με μπανάνα!

Και στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - τρόφιμα", θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!

Το είδα: edwhellas.blogspot.gr

Κάνατε πολλές προσπάθειες να ξεφορτωθείτε τη λευκή ζάχαρη από τη διατροφή σας. Δοκιμάσατε τη ζαχαρίνη. Μάθατε, έστω και αργά, πως είναι τρομερά επιβλαβής και καρκινογόνος ουσία. Τη κόψατε και αυτή (θέλω να πιστεύω). Επιστρέψατε στη ζάχαρη ξανά. Αρχίσατε μετά από λίγο να ψάχνετε άλλες εναλλακτικές...

Τι μας έχει χορηγήσει η φύση για να αντισταθμίσει το αλμυρό, το πικρό και το ξινό; Σε ποιές ουσίες μπορούμε να αναζητήσουμε τη γλυκύτητα, δίχως να φοβόμαστε τις συνέπειες; Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική λίστα με τα γλυκαντικά που βρίσκονται στη φύση και που έχουν υποστεί ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία πριν καταλήξουν στο ρόφημα ή το γλυκό μας.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γλυκαντικών. Αυτά που προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και αυτά που δε προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο. Πριν αναλύσουμε τα φυσικά γλυκαντικά - υποκατάστατα της ζάχαρης επιβάλλεται πρώτα να πούμε μερικά λόγια για αυτή καθώς και για τα υπόλοιπα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου.

Γλυκαντικά από ζαχαροκάλαμο
Πριν προχωρήσω παρακάτω να διευκρινίσω πως η ζάχαρη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης, αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και περιέχει απειροελάχιστες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων.
Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (White sugar): Προσπαθούμε να την αποφύγουμε! Υπόκειται σε επεξεργασία και λεύκανση μέσω της αφαίρεσης της μελάσσας που περιέχει φυσιολογικά το ζαχαροκάλαμο. Έχει γλυκαιμικό δείκτη 60.

Γλυκαιμικός Δείκτης (Glycaemic Index, GI) ενός τροφίμου ορίζεται ως το πηλίκο της αύξησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση γνωστής ποσότητας του τροφίμου που εξετάζεται, προς την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση ενός τροφίμου αναφοράς που περιέχει την ίδια ποσότητα υδατανθράκων. Ως τρόφιμα αναφοράς χρησιμοποιούνται η ζάχαρη ή το λευκό ψωμί. Με άλλα λόγια είναι ο ρυθμός που το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και μειώνεται μετά την κατανάλωση μίας συγκεκριμένης τροφής. Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μία τροφή τόσο καλύτερα αφομοιώνεται, προκαλώντας ήπια έκκριση ινσουλίνης και προστατεύοντας από απότομες μεταπτώσεις του σακχάρου στο αίμα. Η ήπια έκκριση ινσουλίνης δίνει στον οργανισμό την δυνατότητα για μεγαλύτερη λιπόλυση και καύση λιπαρών οξέων. Τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη μικρότερο του 40, τρόφιμα μετρίου γλυκαιμικού δείκτη θεωρούνται αυτά που έχουν δείκτη μεταξύ 40-70, ενώ τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη 70 και άνω.

Ακατέργαστη ζάχαρη (Unrefined sugar): Παρά το όνομα της έχει υποστεί και αυτή επεξεργασία, απλώς έχει παραμείνει ένα τμήμα της μελάσσας και γιαυτό έχει χρυσοκαστανό χρώμα.

Καστανή ζάχαρη (Raw cane sugar): Είναι μη λευκασμένη και ακατέργαστη μορφή της ζάχαρης. Διατηρεί όλα τα θρεπτικά στοιχεία του ζαχαροκάλαμου και μέρος της μελάσσας. Τη βρίσκουμε σε χοντρούς και ψιλούς κρυστάλλους.

Μαύρη ζάχαρη (Dark brown sugar): Παράγεται από ακατέργαστη ζάχαρη στην οποία προστίθεται σιρόπι μελάσσας, εξού και η υγρή της σύσταση. Πολλές φορές όμως, για μείωση κόστους, χρησιμοποιείται λευκή ζάχαρη αντί για ακατέργαστη.

Μελάσσα (Molasses): Η μελάσσα είναι το σιρόπι που εξάγεται κατά τη διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης. Η ονομασία της προέρχεται από τη πορτογαλική λέξη "melaço" που σημαίνει "μέλι". Παράγεται από το δεύτερο βρασμό του ζαχαροκάλαμου και έχει ελαφρώς πιο πικρή γεύση από τη ζάχαρη ή το σιρόπι ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Muscovado: Επίσης γνωστή και ως "ζάχαρη των Barbados". Είναι πολύ σκούρη, ελαφρώς υγρή και κολλώδης ζάχαρη με έντονη γεύση και άρωμα από το σιρόπι του ζαχαροκάλαμου. Το τελευταίο προέρχεται από την έκθλιψη του ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Demerara: Έχει μεγάλους καστανούς κρυστάλλους και περιεκτικότητα 2-3% σε μελάσσα. Η ονομασία της προέρχεται από μια επαρχία της Ghana όπου αρχικά παράχθηκε και ανήκει στα προϊόντα ΠΟΠ. Παράγεται με απλό και φυσικό τρόπο, χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλες επιβαρρυντικές τεχνικές.

Φρουκτόζη (Fructose): Είναι ένας μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερα στη φύση και τη χρησιμοποιεί ο οργανισμός ως ενέργεια. Η φρουκτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο που βρίσκεται στα φρούτα, τα λαχανικά και το μέλι. Επειδή δε προκαλεί κατακόρυφη αύξηση του σακχάρου του αίματος (έχει γλυκαιμικό δείκτη 19) παλαιότερα θεωρούνταν υποκατάστατο της ζάχαρης και χρησιμοποιούταν από διαβητικούς. Η υπερκατανάλωση φρουκτόζης επιβαρρύνει το ήπαρ, το οποίο δε προλαβαίνει να τη μεταβολίσει και κατ'επέκταση να τη χρησιμοποιήσει ο οργανισμός για τις ενεργειακές του ανάγκες. Αντ' αυτού τη μετατρέπει σε τριγλυκερίδια και τη στέλνει στη κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ. Είναι πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποιείται σε μικρότερη ποσότητα με τα ίδια αποτελέσματα.
Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Φυσικά γλυκαντικά

Ζάχαρη καρύδας (Coconut Palm Sugar): Είναι γλυκαντικό με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), σχεδόν το μισό από τη λευκή ζάχαρη, που παράγεται από το νέκταρ του άνθους του κοκοφοίνικα. Η κατανάλωση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας από όπου και προέρχεται. Παρέχει το ίδιο θερμιδικό φορτίο με τη κοινή ζάχαρη αλλά περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από αυτή. Θεωρείται πολύ υγιεινή εναλλακτική, κατάλληλη ακόμα και για διαβητικούς και δείχνει να κερδίζει έδαφος στις πωλήσεις γλυκαντικών παγκοσμίως. Να είστε επιφυλακτικοί με τις αγορές γιατί πολλές φορές γίνεται πρόσμιξη με κοινή ζάχαρη για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Μέλι: Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω για αυτή τη "θεϊκή" ουσία, πέρα από το δείκτη GI που είναι γύρω στα 55, ανάλογα με τον τύπο μελιού. Όλα τα υπόλοιπα τα είπαμε εδώ.

Σιρόπι σφενδάμου (Maple syrup): Παράγεται από το χυμό του δέντρου σφένδαμος (maple tree). Ο χυμός, μετά τη συλλογή του, βράζεται - συμπυκνώνεται για να αποβάλει το νερό που περιέχει. Περίπου 40 kg χυμού αποδίδουν 1 kg σιροπιού. Η γεύση του είναι γλυκιά και απαλή, με διακριτικές νότες καραμέλας. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική αντικαθιστώντας συχνά το μέλι. Ο Καναδάς παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής σιροπιού. Κυκλοφορεί σε διάφορους τύπους ποιότητας και πυκνότητας (grade AA, A, B και C) ενώ συχνά γίνονται προσμίξεις με άλλα γλυκαντικά για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Στέβια (Stevia): Η στέβια πρόκειται πραγματικά για ένα δώρο της φύσης και η τελευταία λέξη της μόδας στα γλυκαντικά. Προέρχεται από τη Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα από τη Βραζιλία και τη Παραγουάη. Τα φύλλα του φυτού και τα γλυκαντικά που προέρχονται από αυτό έχουν πολλαπλάσια γλυκύτητα από τη ζάχαρη (200-300 φορές), δεν έχουν ίχνος θερμιδικού φορτίου και δεν περιέχουν υδατάνθρακες. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια ή αποξηραμένη. Στην αγορά κυκλοφορεί σε ακατέργαστη μορφή σκόνης ή υγρού. Είναι ιδανική λύση για αυτούς που θέλουν να αποφύγουν τη ζάχαρη, να διατηρήσουν το βάρος τους και επιπλέον για όσους πάσχουν από διαβήτη και υπέρταση. Λόγω της αυξημένης γλυκύτητας της θα πρέπει να κάνετε δοκιμές για να βρείτε τη σωστή δοσολογία για τα προσωπικές σας προτιμήσεις.
Για περισσότερα πατήστε εδώ!

Σιρόπι αγαύης (Αgave nectar ή syrup): Το σιρόπι αγαύης παράγεται από τον κάκτο αγαύη που φύεται στα ηφαιστειακά εδάφη του νότιου Mexico. Από το ίδιο φυτό (blue agave) παρασκευάζεται και το ποτό tequila. Η παραγωγή του είναι παραπλήσια με αυτή του σιροπιού σφενδάμου· ο χυμός συλλέγεται (με τον ίδιο τρόπο που συλλέγεται ο χυμός αλόης), φιλτράρεται και συμπυκνώνεται μέσω του βρασμού.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν "miel de agave", δηλαδή το "μέλι τη αγαύης". Έχει γλυκαντικές ιδιότητες, υψηλό ποσοστό περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (90%), τις ίδιες σχεδόν θερμίδες με τη ζάχαρη αλλά πολύ χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη (9,6).

Ωστόσο υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τη αγνότητα στη παραγωγή και την απουσία επεξεργασίας του συγκεκριμένου σιροπιού. Διαβάστε εδώ περισσότερα.

Ξυλιτόλη (Xylitol): Η ξυλιτόλη είναι από τα αγαπημένα γλυκαντικά των οδοντιάτρων. Ανευρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και στο φλοιό της σημύδας και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Η ξυλιτόλη είναι σχεδόν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη, παρέχοντας μόνο τα ⅔ της ενέργειας που προσφέρει αυτή. Θα τη συναντήσετε ως πρόσθετο τροφίμων με τον κωδικό E967. Χρησιμοποιείται πολύ στη βασική χώρα παραγωγής, τη Φινλανδία, και εδώ και μερικά χρόνια τη συναντούμε συχνά σε τσίκλες χωρίς ζάχαρη. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη κατά της τερηδόνας, της ουλίτιδας και της πλάκας και μπορείτε άφοβα (να μην πω επιβάλλεται) να τη χρησιμοποιήσετε στη σπιτική οδοντόκρεμα. (θα την δούμε αύριο!) Είναι απόλυτα ασφαλής ουσία ακόμα και για εγκύους.

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr