Ένα σύντομο ταξίδι στην Κω στάθηκε η αιτία να γνωρίσω από κοντά τον Κήπο του Ιπποκράτη. O φυσικός χώρος γύρω από το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε να φιλοξενήσει και τα 256 φυτά που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης για τη θεραπεία των ασθενών του. Η μελέτη του Κήπου ανατέθηκε σε ένα ζευγάρι Γερμανών αρχιτεκτόνων χώρου, με στόχο να αναδειχτούν τα ιπποκρατικά φυτά, χωρίς όμως να αλλοιωθεί το φυσικό περιβάλλον. Την «αποκωδικοποίηση» των φυτών που αναφέρει στα αρχαία κείμενά του ο Ιπποκράτης ανέλαβε η δρ. Βιολογίας, Συστηματικός Βοτανικός Φυτοκοινωνιολόγος, κ. Ειρήνη Βαλλιανάτου. Το εγχείρημα αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο. Έπρεπε να βρεθούν και να συγκεντρωθούν όλα τα είδη, να «παντρευτούν» φυτά των ίδιων οικογενειών, ώστε να υπάρξουν συνέργειες μεταξύ τους, να επιλεγεί η κατάλληλη θέση για κάθε φυτό (λαμβάνοντας υπόψη την εποχή που ανθίζουν) προκειμένου ο Κήπος να αναδεικνύεται χρωματικά όλες τις περιόδους του χρόνου, να ερευνηθεί ποια φυτά χρειάζονται αρκετή υγρασία και ποια λιγότερη και αναλόγως να τοποθετηθούν στο ιδανικό σημείο.
Καθοδηγούμενοι από το κοινό τους πάθος για την προβολή του Ιπποκράτη ως ανθρώπου, φιλοσόφου και γιατρού, ένωσαν τις δυνάμεις τους αξιόλογοι άνθρωποι, όπως ο πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος, κ. Στέφανος Γερουλάνος (όχι, ο Παύλος, μην ανησυχείτε…), ο πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Oρίζοντες – Ανθρωπιστικές και Πολιτιστικές Δράσεις», κ. Σπύρος Μερκούρης, η πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής περιβαλλοντικής εταιρείας «Ελλάδα καθαρή», κ. Κάρλα Μπάερ-Μανωλοπούλου, ο πρόεδρος του Oμίλου «Φίλων του Ιπποκράτη», κ. Μανόλης Καβουκλής, και ο διευθύνων σύμβουλος εταιρείας φυτικών προϊόντων, κ. Νίκος Κουτσιανάς. 

O πρώτος παθολόγος 
O Ιπποκράτης γεννήθηκε στην Κω περίπου το 460 π.Χ. και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες στην ιστορία της Ιατρικής. Γνωστός ως «ο πατέρας της Ιατρικής», θεωρήθηκε ο μέγιστος παθολόγος της εποχής του. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα οι γιατροί σε ολόκληρο τον κόσμο δίνουν τον «όρκο του Ιπποκράτη» για την απόκτηση του πτυχίου τους. O μεγάλος φιλόσοφος απορρίπτει για πρώτη φορά τη μυστηριακή θρησκεία, που ερμήνευε ως υπεύθυνο των ασθενειών το θεϊκό στοιχείο. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι ο άνθρωπος. Μελετάει την ανθρώπινη φύση, το σώμα και τη λειτουργία του, αλλά και την επίδραση που έχει το κλίμα και το περιβάλλον στην υγεία. Για την εφαρμογή της Ιατρικής χρησιμοποιούσε φυτά και βότανα, γιατί πίστευε βαθιά στη δύναμη της φύσης. Από τα περίπου 256 φυτά που χρησιμοποιούσε, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Έργο σε τρεις πράξεις 
Μέχρι σήμερα έχουν φυτευτεί περίπου 150 φυτά, ενώ ως το Φεβρουάριο του 2009 αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ο Κήπος. Oι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να περπατήσουν στα ειδικά διαμορφωμένα μονοπάτια, θαυμάζοντας τα θεραπευτικά βότανα. Πέρα από τη σήμανση που υπάρχει σε κάθε φυτό και πληροφορεί το κοινό για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ετοιμάζεται και μια έκδοση με φωτογραφίες και στοιχεία για όλα τα ιπποκρατικά φυτά, από ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον κ. Νίκο Κουτσιανά. Τα βότανα του Ιπποκράτη αναλύονται στο Εργαστήριο Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ώστε να γίνουν γνωστά τα δραστικά τους συστατικά και να επαναπροσδιοριστεί η φαρμακευτική τους αξία. Oι εμπνευστές του έργου, όμως, δεν σταματούν εκεί. Σύντομα αναμένεται και η ανακατασκευή του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος σε μουσείο (ήδη έχουν πραγματοποιηθεί οι σχετικές μελέτες), ενώ στα μελλοντικά σχέδια ανήκει και η δημιουργία μονοπατιού, μήκους περίπου 600 μέτρων, που θα ενώνει τον Κήπο με το Ασκληπιείο, όπου ο Ιπποκράτης ασκούσε τις ιατρικές του πρακτικές. Έτσι, θα μπορέσει να υπάρξει ενοποίηση του χώρου και να προβληθεί ως σύνολο η αρχαία ιατρική, ο Ιπποκράτης και το Ασκληπιείο. 

Νέοι ορίζοντες 
O κ. Σπύρος Μερκούρης, μιλάει για το όραμά του: «Με ενδιαφέρει πολύ η ιστορία, η φιλοσοφία, το αρχαίο θέατρο, γιατί πιστεύω ότι όλα αυτά ζουν στο σήμερα. Αυτή είναι άλλωστε και η μεγάλη δύναμη του Ελληνικού πολιτισμού, η διάρκειά του. Είναι ελάχιστοι οι λαοί που έχουν μνήμη πάνω από 3.000 χρόνια. Με τον Ιπποκράτη δεν είχα ασχοληθεί ποτέ, μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο. Συνειδητοποίησα ότι ο άνθρωπος αυτός είναι κολοσσός, ισάξιος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αν και πρόκειται για πασίγνωστη φυσιογνωμία σε όλο τον κόσμο, κυριαρχεί μόνο στον ιατρικό χώρο. O Ιπποκράτης, όμως, είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Ήταν τρομερά επαναστατικός για την εποχή του. Δεν ξεχώριζε άνδρες και γυναίκες, ελεύθερους και δούλους. Γι’ αυτόν υπήρχαν μόνο ασθενείς και το καθήκον του γιατρού ήταν να βρίσκεται στο προσκέφαλο του κάθε αρρώστου. Άρχιζα να διαβάζω όλο και περισσότερο για τον Ιπποκράτη. Κάποια στιγμή βρέθηκα στην Κω, όπου είχα πάει ταξίδι, και επισκέφτηκα το Ασκληπιείο. O φίλος μου και πρόεδρος των «Φίλων του Ιπποκράτη», Κώστας Καβουκλής, θέλησε να μου δείξει και το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα, το οποίο τότε δεν λειτουργούσε. Όταν έφτασα, αντίκρισα σχεδόν ένα ερείπιο. Τότε είπα ότι πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να κάνουμε κάτι σημαντικό, μαζί με αξιόλογους ανθρώπους. O Κήπος του Ιπποκράτη είναι μόνο η αρχή της δημιουργίας αυτού του οράματος». 

Ο Ιπποκράτης είχε λύσεις και στη γυναικολογία
Aριστοι γνώστες της Γυναικολογίας ήταν οι αρχαίοι Ελληνες γιατροί. Εκαναν διάγνωση ακόμη και γυναικολογικών καρκίνων, ενώ χρησιμοποιούσαν δεκάδες βότανα για κάθε νόσημα. Ο Ιπποκράτης περιγράφει μια σειρά νόσων -όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας- με τρόπο, ο οποίος μοιάζει πολύ με τη σημερινή νοσολογία. Στο «Περί Γυναικείων, το πρώτον» αναφέρει χαρακτηριστικά ότι μία χρόνια εξέλκωση του τραχήλου της μήτρας μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο.
Δείτε το πολύ ενδιαφέρον: Περί καρκίνου γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων ιατρών.

Παρατηρεί, δε, ότι η χρόνια παρέκκλιση της μήτρας προκαλεί επίσχεση των έμμηνων, διόγκωση των μαστών και μικρούς όγκους. Ο Γαληνός εφάρμοσε τις αρχές του Ιπποκράτη, προχωρώντας και σε αφαίρεση του όγκου.
Οι γνώσεις σε σχέση με τη διάγνωση, συμπληρώνονται από μια σειρά θεραπευτικών παρεμβάσεων, με βότανα, τα οποία αποτελούσαν τα φάρμακα της αρχαιότητας. Μεγάλος είναι ο αριθμός των θεραπευτικών φυτών που χρησιμοποιήθηκαν διαχρονικά από θεραπευτές άλλων πολιτισμών:
Ο άκορος αφορά γυναίκες που είχαν αιμορραγία από αποβολή, ενώ το βάλσαμο και το θυμάρι όσες έχουν αμηνόρροια. Για τη διακοπή της παραγωγής γάλακτος χορηγούνται ο κισσός, η μέντα, η φασκομηλιά και το φλισκούνι, ενώ το αντίθετο αποτέλεσμα έχουν το αγιάγκαθο, η αγκινάρα, ο άνηθος, ο βασιλικός, η βατομουριά, η βρυωνία, η γκαλέγκα, το γλυκάνισο, το κάρβι, το καρότο, το κύμινο, ο μαϊντανός, ο μάραθος, η μηδική, η τριγωνέλλα και η τσουκνίδα. Για τις πλύσεις, δράση έχουν η αμαρέλιδα, η γλυκόριζα, ο ήλιος, το θυμάρι, η καρυδιά, η μπέλλα και η μολόχα και στις φλεγμονές των ωοθηκών ο απήγανος, η βελανιδιά, το βιβούρνο, η γλυκόριζα, ο ήλιος, το θυμάρι και η καρυδιά. Από τους πόνους της περιόδου ανακουφίζουν τα βότανα αγγελική, αδίαντο, άζα, άζαρο, αλχεμίλη, απήγανος, αχιλλέα, αψιθιά, βαλεριάνα, βάλσαμο, βερβερίδα, βιβούρνο, γλυκάνισο, δενδρολίβανο, δίκταμος, ερυθραία, θυμάρι, ίνουλα, καλέντουλα, κανέλα, κάππαρη, καρότο, καψέλλα, κισσός, κρεμμύδι, κρόκος, κύμινο, λάμιο, μαϊντανός, μάραθο, μελισσόχορτο, μέντα, μηκύανθος, ρίγανη και τσουκνίδα.

Τονωτικό της κύησης είναι η τριγωνέλλα, ενώ για άμβλωση χρησιμοποιούνταν το άζαρο, ο απήγανος, η άρνικα, η αψιθιά, το δενδρολίβανο, ο κρόκος και ο μαϊντανός. Τα βότανα έχουν δράση και σε μία σειρά από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως τα κονδυλώματα (βατομουριά), η λευκόρροια (αγριμόνια, αχιλλέα βάλσαμο, βελανιδιά, ερυθραία, θυμάρι, ιτιά, καρυδιά, λάμιο και μπέλλα).
Κατά των παθήσεων των μαστών χορηγούνται ο μαϊντανός και η πουλμονάρια, για την απόφραξη των μαστών το γλυκάνισο και το γενάρι και για το πρήξιμο ο δυόσμος.
Για τα προβλήματα της μήτρας, δράση έχουν το βιβούρνο (καταπραϋντικό), η ασπερού, το λάχανο και η τριγωνέλλα (μητρίτιδα) και για τη μητρορραγία η αμαρέλιδα, η βελανιδιά, το γεράνι, το ερίγκερο, η καψέλλα, η κουμαριά, το λάμιο, το λάχανο και η τσουκνίδα.

Δέκα από τα βότανα που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης κατά των σημαντικών γυναικολογικών προβλημάτων:

Μάραθος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Για τους πόνους της μήτρας και τη μητρορραγία. Θεωρείτο επίσης ότι βοηθά στη σύλληψη. 
Σύγχρονη χρήση: Για τους πόνους των ματιών, την κυστίτιδα, τα αρθριτικά. Προφυλάσσει από τη γρίπη, το βήχα, τον κοκίτη, το άσθμα, τις στομαχικές διαταραχές, τη ναυτία και τους κοιλιακούς πόνους των παιδιών. Oι σπόροι του βοηθούν την πέψη των μωρών. O μάραθος θεωρείται ότι αυξάνει το γάλα στις θηλάζουσες μητέρες, ενώ χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό και τον αρωματισμό του στόματος, είναι ευεργετικός για τα μαλλιά και αντιρυτιδικός.
Μύθος: Oι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν «μάραθρον» και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Το όνομά του οφείλεται στο ότι φύτρωνε στο Μαραθώνα. O Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για να αλλάζουν δέρμα. Το 10ο αιώνα συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ την περίοδο του Μεσαίωνα ταυτίστηκε με το αδυνάτισμα, γιατί πίστευαν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη. 
Δείτε περισσότερα: Μάραθος και Μαραθόριζα (Φινόκιο)

Δάφνη
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Χρησιμοποιήθηκε σε καταστάσεις υστερίας και θεωρείτο ότι διευκολύνει τον τοκετό. 
Σύγχρονη χρήση: Ως αφέψημα ή έγχυμα κατά των εντερικών προβλημάτων.Το αιθέριο έλαιό της είναι αντισηπτικό και μυκητοκτόνο, θεωρείται ισχυρό αναλγητικό και έχει σπασμολυτική δράση. 
Μύθος: Στην Ελλάδα η δάφνη αναφέρεται ήδη από την εποχή του Oμήρου. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. 
Δείτε περισσότερα: Δάφνη, η αγαπημένη θεών και ανθρώπων!

Μυρτιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Χρησιμοποιήθηκε για τις πλύσεις της ευαίσθητης περιοχής των γυναικών, ενώ ο χυμός από τα βρασμένα φύλλα της θεωρείτο ότι διευκόλυνε τον τοκετό. 
Σύγχρονη χρήση: Χρησιμοποιείται στην περίπτωση πονόδοντου, συνιστάται για τη θεραπεία των φλεγμονών και των μολύνσεων του γαστρεντερικού συστήματος, ενώ το έλαιό της έχει αντισηπτικές ιδιότητες. 
Μύθος: Η αρχαία Μύρτος ήταν αφιερωμένη στη θεά Αφροδίτη και αποτελούσε σύμβολο παρθενίας. Oι αρχαίοι Έλληνες φορούσαν μύρτινα στεφάνια στις διάφορες θυσίες. 

Ιεροβότανο 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Κατά της στείρωσης. 
Σύγχρονη χρήση: • Ως έγχυμα είναι εφιδρωτικό και διεγερτικό της λειτουργίας του συκωτιού, της πέψης και του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ χρησιμοποιείται και για την αντιμετώπιση του πυρετού. Παράλληλα, συμβάλλει στην απορρόφηση τροφών από τον οργανισμό και θεωρείται κατάλληλο για την αντιμετώπιση του πονοκεφάλου, της εξάντλησης, του άγχους και της αϋπνίας. Πλύσεις με το έγχυμα συστήνονται για στοματικά έλκη και αδύναμα ούλα. 
• Ως κατάπλασμα είναι κατάλληλο για μώλωπες, εξαρθρώσεις και τσιμπήματα εντόμων. Δείτε: Βερβένα (Ιεροβότανο) η φαρμακευτική!

Μανδραγόρας (προσοχή)
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αναισθητικό και ισχυρό εμμηναγωγό. Το αφέψημα της ρίζας του θεωρήθηκε ιδανικό σε περιπτώσεις μανιοκατάθλιψης. 
Σύγχρονη χρήση: •Έχει αναισθητική δράση, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται ως σύμβολο της αναισθησιολογίας. Λέγεται και καλάνθρωπος, επειδή το σχήμα της ρίζας του θυμίζει ανθρώπινη μορφή, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και ως (ψυχότροπο) ναρκωτικό. Μάλιστα, πιστεύεται ότι σε μεγάλη δόση προκαλεί παράνοια. 
• Ως κατάπλασμα, με τη χρήση των φύλλων και της ρίζας του, είναι αναλγητικό των ρευματικών και αρθριτικών πόνων. 
• Ως αφέψημα, με τη χρήση της ρίζας του, βοηθά στην αντιμετώπιση δερματικών διαταραχών και ελκών. 

Κέδρος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αναλγητικό μετά τον τοκετό και εναντίον της μητρορραγίας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, είναι κατάλληλο για τις στομαχικές διαταραχές, τα κρυολογήματα και τη δυσμηνόρροια. Καταπραΰνει τα νεύρα και δρα κατά των κολικών και των προβλημάτων της ουροδόχου κύστεως. 
•Ως αφέψημα, βοηθά την πέψη, λειτουργεί ως διουρητικό, αιμοκαθαρτικό και τονωτικό όλων των λειτουργιών του οργανισμού. Εξωτερικά χρησιμοποιείται με πλύσεις ως απολυμαντικό και αντισηπτικό.
• Εντριβές με το χυμό των καρπών του ανακουφίζουν από τις ισχιαλγίες. 

Φασκόμηλο 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Για πνευμονικά νοσήματα και ως αναλγητικό της μήτρας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, αποτελεί εξαιρετικό φάρμακο για το κρυολόγημα, τη λαρυγγίτιδα και την αμυγδαλίτιδα. Διεγείρει την πέψη, τονώνει το νευρικό σύστημα και σταματά την εφίδρωση. Βοηθά σε περιπτώσεις αμηνόρροιας και επώδυνης περιόδου. Oι κομπρέσες του ανακουφίζουν και επουλώνουν κοψίματα, τραύματα και πληγές, ενώ πλύσεις με το έγχυμα καταπολεμούν την πιτυρίδα. 
• Ως αφέψημα, είναι διουρητικό και αποτοξινωτικό, που ενδείκνυται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.
• Το αιθέριο έλαιό του είναι αντισηπτικό, δρα κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, ενώ σε χαμηλή δόση είναι διεγερτικό και αποτελεσματικό κατά της αρθρίτιδας. 
Δείτε περισσότερα: Φασκόμηλο το βότανο της αθανασίας!
Φασκόμηλο ή αλισφακιά ή ελελίσφακος και το λατινικό του όνομα salvia officinalis!

Δυόσμος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως καθαρτικό της μήτρας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, έχει δράση αντισπασμωδική, εφιδρωτική, καταπραϋντική, ηρεμιστική και χωνευτική, ενώ συστήνεται για ναυτία, δυσπεψία, ημικρανία, κολικό, πυρετό, σπασμούς, κράμπες και πέτρες στη χολή. 
• Ως κατάπλασμα, ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και τις νευραλγίες, ενώ δρα κατά ορισμένων δερματοπαθειών. Παράλληλα, μειώνει το πρήξιμο του στήθους κατά το θηλασμό. 
• Ως αιθέριο έλαιο, χρησιμοποιείται με εντριβές για να ανακουφίσει από τον πονοκέφαλο, τον πυρετό και τους πόνους της περιόδου. Με εισπνοές, βοηθά στη ρινική αποσυμφόρηση και με πλύσεις δρα κατά των δερματικών φλεγμονών, της φαγούρας, των εγκαυμάτων και των τσιμπημάτων από κουνούπια. 
Δείτε περισσότερα: Δυόσμος ο αρωματικός!

Αγριοτριανταφυλλιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως κατάπλασμα στα οιδήματα και στις φλεγμονές και ως εμμηναγωγό. 
Σύγχρονη χρήση: •Το έγχυμα των πετάλων είναι διουρητικό και καταπραϋντικό των νεύρων, ωφέλιμο στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, της δυσκοιλιότητας και της χρόνιας εντερίτιδας. Το έγχυμα από τα φύλλα του είναι φάρμακο για τη διάρροια και τις πέτρες στα νεφρά. Oι καρποί του θεωρείται ότι έχουν διουρητική, αναζωογονητική και βιταμινούχο δράση. 
•Το αφέψημα των πετάλων είναι τονωτικό και καθαρτικό. Το αφέψημα από τους καρπούς βοηθά στην αντιμετώπιση της αϋπνίας και της εντερίτιδας, ενώ με εξωτερικές πλύσεις συμβάλλει στη θεραπεία οφθαλμολογικών φλεγμονών. 
Δείτε περισσότερα: Κυνόροδο ή καρπός αγριοτριανταφυλλιάς (Rosa canina)

Ροδιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αντιεμετικό και αιμοστατικό. 
Σύγχρονη χρήση: • Ως αφέψημα με τη χρήση των ανθών του είναι τονωτικό και στυπτικό, ενώ με πλύσεις του στόματος δρα κατά της ουλίτιδας. 
• O χυμός του ροδιού δίνεται σε περιπτώσεις πυρετού και προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος. Θεωρείται ότι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. 
Δείτε για το ρόδι: ΡΟΔΙ – ΡΟΪΟΝ, το θαυματουργό!!!Ο καρπός της Περσεφόνης κατά του καρκίνου! Αντιοξειδωτικό ρόφημα με ρόδι για αποτοξίνωση! 

Μαντζουράνα 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως καθαρτικό. 
Σύγχρονη χρήση: Ως αναλγητικό σε μυϊκούς πόνους, διαστρέμματα και νευραλγίες. 
Μύθος: Στην αρχαία Ελλάδα στεφάνωναν με αυτό νιόπαντρα ζευγάρια ως σύμβολο ευτυχίας. Στην Κρήτη το φορούσαν οι ηγέτες ως σύμβολο τιμής. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε ως καρύκευμα, ρόφημα και θερμό επίθεμα για την ανακούφιση των μυϊκών πόνων. Oι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι αν ένα κορίτσι βάλει στο κρεβάτι της μαντζουράνα, η Αφροδίτη θα της αποκαλύψει το μελλοντικό της σύζυγο 
Πηγές: «Τα φαρμακευτικά φυτά του Ιπποκράτη», Μανόλης Κιαπόκας, Κως 2007. «Συμβολικά φυτά των Oλυμπιακών Αγώνων», Ρίζου Α., Ριζοπούλου Σ., 2004, εκδόσεις Εστία. «Το αλφαβητάρι των βοτάνων», εκδόσεις Πορφύρα. 

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τη δρ. Σοφία Ριζοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας, Τομέα Βοτανικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, την κ. Ειρήνη Βαλλιανάτου, δρ. Βιολογίας, Συστηματικό Βοτανικό Φυτοκοινωνιολόγο, προϊσταμένη στο Βοτανικό Κήπο Διομήδους, τον κ. Σπύρο Μερκούρη, πρόεδρο της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Oρίζοντες – Ανθρωπιστικές και Πολιτιστικές Δράσεις», τον κ. Νίκο Κουτσιανά, διευθύνοντα σύμβουλο της «Apivita», και την κ. Σέβη Παπαχρήστου-Καραματζάνη, υπεύθυνη επικοινωνίας στο Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα.
Μυρτώ Αντωνοπούλου

ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ
Με φύκια λύνεται το πρόβλημα των γυναικών
Φύκια κατά της κυτταρίτιδας; Γιατί όχι; Η φύση έχει την απάντηση για το πιο διαδεδομένο αισθητικό πρόβλημα των γυναικών. Αγριάδα, αγριοκαστανιά, θυμάρι, κισσός και φύκια μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν, πάντα κατόπιν συμβουλής ειδικού.
Η κυτταρίτιδα αποδίδεται στο κακό κυκλοφορικό και στη δυσκολία αποβολής των τοξινών, τα οποία οδηγούν σε κατακράτηση υγρών και λίπους σε συγκεκριμένες περιοχές. Ορισμένα φυτά έχουν ιδιότητες οι οποίες συμβάλλουν στον έλεγχο των συγκεκριμένων προβλημάτων.
Τα φύλλα της αγριάδας περιέχουν βιταμίνες και στοιχεία, τα οποία συμβάλλουν στη διούρηση και στην αποβολή των τοξινών.
Ο χυμός λεμονιού Ανάλογη δράση έχει και η αγριοκαστανιά, η οποία βοηθά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του κυκλοφορικού. Τα συστατικά των καρπών της συμβάλλουν στον έλεγχο δερματολογικών προβλημάτων, αναγεννώντας τα κύτταρα της επιδερμίδας.
Το βάμμα θυμαριού έχει θερμαντική δράση και η επίθεσή του στα σημεία, όπου υπάρχει κυτταρίτιδα, συμβάλλει στην αντιμετώπιση του αισθητικού αυτού προβλήματος.
Τα φύλλα του κισσού στο ζεστό νερό μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της κυτταρίτιδας, ενώ παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να υπάρξει με κρέμα, η οποία παρασκευάζεται από αμυγδαλέλαιο, κερί μέλισσας, βόρακα και βάμμα κισσού. Χρήσιμος είναι και ο χυμός λεμονιού, ο οποίος εξωτερικά λευκαίνει, μαλακώνει και καθαρίζει το δέρμα. Το λεμόνι καθαρίζει το αίμα, τονώνει τον οργανισμό και αποτρέπει τη συσσώρευση αλάτων, η οποία οδηγεί σε κατακράτηση υγρών.
Κατά της κυτταρίτιδας μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν το αιθέριο έλαιο από γρέιπφρουτ και μανταρίνι. Θετικά είναι τα αποτελέσματα από τη χρήση φυκιών, ως κατάπλασμα ή μέσα στο ζεστό μπάνιο.
Δείτε περισσότερα για την κυτταρίτιδα και την καταπολέμησή της!

Φυτικά σκευάσματα για τις κύστες των ωοθηκών
Μία στις δέκα γυναίκες ταλαιπωρούνται από το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών. Εκδηλώνεται με μικρές κύστεις στις ωοθήκες και προκαλεί διαταραχές περιόδου, προβλήματα γονιμότητας, αυξημένη τριχοφυΐα, πρόσληψη βάρους και εναλλαγές στη διάθεση. Μία σειρά από βότανα μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων του συνδρόμου.
Οι πάσχουσες αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης και κατάθλιψη. Το βάλσαμο είναι ένα από τα καλύτερα φυτικά αντικαταθλιπτικά και μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των συγκεκριμένων συμπτωμάτων, συμβάλλοντας στη μείωση της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης.
Ο βασιλικός δρα κατά των ανδρογόνων, μειώνοντας παράλληλα το σάκχαρο πριν και μετά το φαγητό, καθώς και τα λιπίδια του αίματος. Παρόμοιος είναι και ο ρόλος της τριγωνέλλας, η οποία συμβάλλει στην αντιμετώπιση των φλεγμονών.
Η γλυκόριζα μειώνει την τριχοφυΐα και την ακμή, δρώντας κατά των ανδρογόνων. Αποκαθιστά την καλή λειτουργία των επινεφριδίων, επαναφέροντας την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH) σε φυσιολογικά επίπεδα.
Η λυγαριά βοηθά στην αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας, ιδιαίτερα τις γυναίκες που έχουν υψηλή συγκέντρωση οιστρογόνων και λιγότερη προγεστερόνη. Το συγκεκριμένο βότανο μπορεί να εξομαλύνει την περίοδο και να βελτιώσει την οφειλόμενη σε ορμονικά αίτια υπογονιμότητα. Είναι, επίσης, αφροδισιακό και βοηθά στην ανεπάρκεια του ωχρού σωματίου.
Το «asparagus racemosus» ή «shatavari» είναι ένα αναρριχώμενο φυτό, το οποίο φύεται στη ζούγκλα της Ινδίας. Θεωρείται αναζωογονητικό των γεννητικών οργάνων της γυναίκας και χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία της υπογονιμότητας, των αποβολών και της μειωμένης ερωτικής επιθυμίας.

Δείτε ακόμη: 8 βότανα μόνο για γυναίκες. 

Βότανα για τα γυναικολογικά και την εμμηνόπαυση.


www.vita.gr
www.ethnos.gr

Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε ως συνέχεια του δημοσιευθέντος
στις 05/06/2013: Πως καταρρίπτουμε τα επιχειρήματα των Vegans!, και αφού έγινα αποδέκτης μιας άνευ προηγουμένου επίθεσης! 
Θα έλεγε κάποιος πως τα 1.000 και πλέον άρθρα που φιλοξενώ, εδώ και εφτά σχεδόν μήνες λειτουργίας του μπλογκ και οι παρολίγον 2.000.000 θεάσεις σε αυτό το διάστημα, θα ήταν ικανά να κερδίσουν τον σεβασμό των φίλων της σελίδας ώστε να μπορούμε να κάνουμε έναν γόνιμο διάλογο, με πιθανά χρήσιμα συμπεράσματα για όλους μας. Έγινε ακριβώς το αντίθετο!! Γράφτηκαν πολλές ανακρίβειες και αρκετά προσβλητικά σχόλια, τα οποία μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να απαντήσω, διότι θα ήταν χρήσιμο σε αρκετούς να δουν και την άλλη όψη του νομίσματος, καθώς η πολύπλευρη εξέταση των θεμάτων μόνον σε πρόοδο μπορεί να οδηγήσει. 

Το πρώτο που έκανα ήταν να απομακρυνθώ από το εξελισσόμενο θέμα, ώστε να μπορώ να έχω την καλλίτερη και καθαρότερη δυνατή εικόνα του θέματος, για να μπορώ να το εξετάσω όσο πιο αμερόληπτα και χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς, που εμπλέκουν πολύ συχνά τα πράγματα. Από την θέση του παρατηρητή λοιπόν, έκανα κάποιες πολύ κρίσιμες παρατηρήσεις.. Για αρχή διαπίστωσα για μία ακόμη φορά, πως οι άνθρωποι έχουμε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τον λόγο και τις πράξεις μας είτε για να ωφελήσουμε είτε για να βλάψουμε και καθώς δέχτηκα ιδιαίτερα βλαβερά σχόλια, αποφάσισα να ακολουθήσω διαφορετική οδό και απλώς να αποτυπώσω την κατάσταση όπως ακριβώς την εξέλαβα, με ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην προσβάλω ανθρώπους που δεν γνωρίζω, όπως έκαναν εκείνοι μαζί μου, αλλά θίγοντας ακολουθούμενες συμπεριφορές και τακτικές! Συμπεριφορές, που ειλικρινά θυμίζουν πολύ έντονα φασιστικο/ναζιστικές τακτικές. 

Και εξηγώ, δεν προσπαθώ να αλλάξω την άποψη σε κάποιον για την διατροφή που ακολουθεί, διότι ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ, ΟΎΤΕ ΕΊΝΑΙ ΔΙΚΉ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΙΆ. Μου είναι παντελώς αδιάφορο τι τρώει, πως και γιατί ο καθένας και το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει για όλους. Ανάμεσα στις διάφορες μόδες διατροφής που ανθούν τα τελευταία χρόνια, είναι και αυτήν των βήγκαν. Ομάδα ανθρώπων λοιπόν, από τους βήγκαν, αποφάσισαν πως για κάποιον λόγο πως είναι καλλίτεροι και γνωρίζουν περισσότερα από εμάς τους υπόλοιπους. Έτσι περιφέρονται με περίσσεια αλαζονεία παντού, κυρίως στο διαδίκτυο και προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψή τους. Η όποια προσπάθεια επιβολής είναι έτσι κι αλλοιώς κατακριτέα, αλλά και τα επιχειρήματά τους, ανήκουν και αυτά στην ίδια κατηγορία. Αυτά λοιπόν θα αναλύσουμε ένα ένα παρακάτω! Θα παρακαλούσα τα τυχόν σχόλιά σας, να αφορούν σε απαντήσεις στις ερωτήσεις που θέτω παρακάτω, ώστε να λυθούν βάσιμες απορίες και να ακολουθήσει ένας γόνιμος διάλογος. Διευκρινίζω δε, πως θα δεχτώ όλα τα ευπρεπή σχόλια, ανεξαιρέτως, αλλά θα διαγράφω πάραυτα όλα όσα εμπεριέχουν χαρακτηρισμούς και προσβάλλουν άλλους ανθρώπους μαζί με αυτόν που τα έγραψε, καθώς τέτοιες συμπεριφορές κρίνονται ως βλαβερές και τοξικές! 

Τα τελευταία χρόνια, όπως ξέρουμε, ανθούν διάφορες διατροφικές μόδες. Κάποια στιγμή, όμως, θα πρέπει να αντιληφθούμε πως αυτό είναι γέννημα της οικονομικής άνεσης που συμπίπτει με αυτά τα χρόνια. Πριν από μόλις 30 - 40 χρόνια, δεν μπορούσες να επικαλεστείς κάποια μόδα, πολύ απλά, διότι οι άνθρωποι κατανάλωναν μόνον ότι παρήγαγαν ή το πολύ αντάλλασσαν. Και επειδή οι καιροί είναι παράξενοι και δεν ξέρουμε τι θα φέρουν, ας μην κάνουμε μεγαλόστομες δηλώσεις, διότι ο άνθρωπος όταν τεθεί θέμα επιβίωσης, είναι ικανός να φάει, κυριολεκτικά, τα πάντα!

Εν πάση περιπτώσει, ανάμεσα σε όλες αυτές τις διατροφικές επιλογές, πολύ προσγειωμένα, έχω επιλέξει να ακολουθώ αυτήν των προγόνων μας, η οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ γέννησε τα μεγαλύτερα μυαλά ανά τους αιώνες και παγκοσμίως. Το μόνο λοιπόν που έχω να προτείνω από αυτήν εδώ την σελίδα είναι το, "μέτρον άριστον", που συμβούλευαν και φυσικά, αυτό είναι στην διακριτική ευχέρεια του καθενός μας αν θα το ακολουθήσει ή όχι. 

Παρότι λοιπόν, υπάρχουν γραφές και ευρήματα, που δείχνουν σαφέστατα τις συνήθειες των προγόνων μας, τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω πως το διαδίκτυο, βρίθει από άρθρα που μεταφέρουν μία διαστρεβλωμένη εικόνα, για το τι έτρωγαν. Τα άρθρα αυτά, περιέχουν, στην καλλίτερη περίπτωση, την μισή αλήθεια και στην χειρότερη είναι εντελώς χαλκευμένα με σκοπό να παραπληροφορήσουν και να υποκινήσουν, με άγνωστους (τουλάχιστον για μένα) μέχρι στιγμής σκοπούς, τους ανθρώπους, τουλάχιστον σε κάτι διαφορετικό από τις παραδόσεις των προγόνων μας. Στο διαδίκτυο μπορεί να κυκλοφορεί το οτιδήποτε ανεξέλεγκτα, αλλά αν πραγματικά θέλουμε, να ξέρουμε την αλήθεια, καλά θα ήταν να κάνουμε την δική μας έρευνα για τα διδόμενα στοιχεία και να μην γινόμαστε έρμαια του καθενός!  

Βλέπουμε λοιπόν, πολύ συχνά κείμενα που αφορούν την λεγόμενη "Ιπποκράτεια διατροφή", από τα οποία πολύ επιμελώς παραλείπετε παντού το κρέας. Είναι τέτοια η παραπληροφόρησις, που διάβασα ακόμη και ότι ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος φυτοφάγος στην ιστορία!! (Έλεος!!) Θα ήταν σκόπιμο όμως όταν ασχολούμαστε και αναφέρουμε μεγέθη όπως ο, δικαίως αποκαλούμενος, "πατέρας της ιατρικής" και μέγιστος ιατρός Ιπποκράτης, να γνωρίζουμε και τι αληθεύει! Για να δούμε λοιπόν τι συμβουλεύει ο ίδιος στο έργο του "Περί διαίτης υγιεινής":

Γίνεται ξεκάθαρο λοιπόν πως ο μέγας Ιπποκράτης, όχι μόνον δεν κατηγορεί το κρέας, αλλά μας δίνει και συμβουλές πως να το καταναλώνουμε!!

Εφόσον ξεκαθαρίσαμε πως, πράγματι ο Ιπποκράτης, θεωρεί το κρέας, τροφή, ας δούμε τι λέει και γι` αυτές γενικότερα: 
Ο συγγραφέας (Ιπποκράτης) λέει πώς οι τροφές στη φυσική τους μορφή έχουν διαφορετικές ιδιότητες από αυτές που τροποποιούνται με την "ανθρώπινη τέχνη". Λέει λοιπόν πως οι κλιματολογικές συνθήκες καθορίζουν το περιεχόμενο και την πυκνότητα της θρεπτικής αξίας των τροφών. Τροφές που προέρχονται από ξηρές περιοχές περιέχουν λιγότερο νερό και η συγκέντρωση των θρεπτικών συστατικών τους είναι υψηλότερη. Οι άνθρωποι που χρειάζονται να δυναμώσουν πρέπει να τρώνε τροφές που προέρχονται περιοχές με ξηρό κλίμα. Με αυτό τον τρόπο δε θα χρειάζονται να τρώνε μεγάλη ποσότητα τροφών και δε θα υποφέρουν τόσο κατά την περίοδο ανάρρωσης. Παράλληλα με τις θεραπευτικές ιδιότητες των τροφών, ο Ιπποκράτης εξετάζει πώς ατομικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν την ξεχωριστή αντίδραση του κάθε ανθρώπου στις διάφορες τροφές και ποσότητες τροφής. 

Στην "Αρχαία Ιατρική", ο συγγραφέας τονίζει πως δεν πρέπει να διακρίνουμε την κάθε τροφή ως καλή ή κακή, αλλά πρέπει να λέμε πως παράγει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, σε ορισμένη ποσότητα ή συγκέντρωση. Οι τροφές που δεν έχουν καμία θρεπτική αξία δεν μπορούν να κάνουν ούτε καλό ούτε κακό, αλλά θεωρούνται αδύναμες.

Και μιας και κάποιοι μου κάνατε παρατήρηση για το όνομα της σελίδος "Η τροφή μας το φάρμακό μας", σας προσκαλώ/προκαλώ όλους σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, να μου βρείτε έστω και μία πρόταση κατά του κρέατος που να είπε ο Ιπποκράτης και υπόψιν όχι τα πλασματικά και υποκινούμενα που αναπαράγονται ευρέως από το διαδίκτυο, που γράφει ο καθένας ότι θέλει, αλλά με πηγή να δω εξ ολοκλήρου το κείμενο και όχι απομονωμένο ώστε να συμφωνεί με αυτό που θέλετε να δηλώσετε! 

Οι άνθρωποι, όχι απλώς δεν κατηγορούσαν το κρέας, είχαν θεοποιήσει και το κυνήγι, μέσω της Άρτεμης!! Έκαναν θυσίες ζώων τακτικά, αφιερώνοντας το αίμα στην θεότητα που τιμούσαν και μοιράζοντας το κρέας στους ανθρώπους και τα συμπόσιά τους ήταν γεμάτα λογιών - λογιών λιχουδιές, πολλές από αυτές κρέας και φυσικά ψάρια... Αρχαιοελληνικό τραπέζι. ΤΙ ΕΤΡΩΓΑΝ πρωί -μεσημέρι- βράδυ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΓΕΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ...!

Και εδώ διαπιστώνουμε τις κρεατοφαγικές τους συνήθειες, από έγκυρες πηγές: Το κρέας στην διατροφή των αρχαίων Ελλήνων.

Αν λοιπόν η κρεατοφαγία έχει αρνητικές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, ή έστω στην Φύσι, πως είναι δυνατόν να μην στηλιτεύεται ή τουλάχιστον να μην αναφέρετε από τους προγόνους μας; Η ύπαρξη, η στάση, τα σοφά λεγόμενά τους
ήταν, είναι, και συνεχίζουν να είναι ύμνος στην Ζωή και την Φύσι. Ταυτόχρονα έχουν ασχοληθεί με τα πάντα, ακόμη σήμερα εμείς, απλώς τους επιβεβαιώνουμε και θέλετε να μας πείτε πως αυτά, τα απαράμιλλης κριτικής σκέψης όντα, δεν καταπιάστηκαν με τις όποιες επιπτώσεις του κρέατος στη υγιεία τους/μας; Ή ότι τους διέφυγε, ειδικά την στιγμή που δίνουν και σαφείς οδηγίες κατανάλωσης του! Φροντίστε λοιπόν, την επομένη φορά που θα αναφέρετε τον Ιπποκράτη να είστε, το λιγότερο, πιο διαβασμένοι!

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Πυθαγόρα και περίφημη "Πυθαγόρεια διατροφή", την οποία αναπαραγάγουν δεόντως οι απανταχού βίγκαν. Κατ` αρχήν, είναι εντελώς ανυπόστατο να καθορίζεται η διατροφή ολόκληρου του Ελληνικού λαού από έναν και μόνον άνθρωπο. Επίσης, εντελώς πληροφοριακά, ο Πυθαγόρας πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην ανατολή και την Αίγυπτο, τουτ` έστιν πως η προτεινόμενη από αυτόν διατροφή και συνήθεια, δεν αφορά Ελληνικές διατροφικές συνήθειες, αλλά ανατολικές. Το αν είναι υγιεινή ή όχι, ας το επιλέξει ο καθένας για τον εαυτό του, αλλά παρακαλώ μην παραπλανείτε ανθρώπους με ψευδή και ελλειπή στοιχεία!

Κάτι που επίσης χρησιμοποιείτε συχνά στο λόγο σας, ως επιχείρημα, είναι και η ψυχή των ζώων. Μάλιστα... Δεν νομίζετε πως για να μπορεί να γίνει ένας διάλογος χρειάζεται να μιλάμε όλα τα συνδιαλεγόμενα μέρη για το ίδιο πράγμα; Πως μπορεί κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατόν, από την στιγμή που η ύπαρξη της ψυχής, ΔΕΝ έχει τεκμηριωθεί; Εφόσον κάτι δεν το έχουμε ορίσει επαρκώς, πως μπορούμε να ξέρουμε πότε το πήραμε ή κάναμε οτιδήποτε που να σχετίζεται μαζί του; 
Αλλά ας πάρουμε αυθαίρετα, ως δεδομένη την ύπαρξή της κι ας πάρουμε, επίσης αυθαίρετα, ως δεδομένο πως κόβοντας την ροή που κρατά ζωντανό ένα ζώο, του παύουμε και την ψυχή. Εξηγήστε μου τώρα με αυτά τα, δικά σας (αυθαίρετα), δεδομένα, γιατί η ίδια πρακτική έχει διαφορετικές επιπτώσεις στα φυτά; Ή μήπως το φυτό δεν ζει και δεν έχει ψυχή; Ή μήπως κόβοντας την ροή που κρατά
αυτό ζωντανό, δεν το σκοτώνουμε; Τότε γιατί μαραίνεται και σαπίζει μετα από λίγο καιρό; 
Από ό,τι ξέρω: Τα φυτά έχουν ψυχή, αισθάνονται, διαισθάνονται, «βλέπουν», «ακούνε», έχουν μνήμη. 
Με ποιον μηχανισμό, από την στιγμή που έχουν υποστεί την ίδια διαδικασία, το ένα είναι δολοφονία και αρπαγή ψυχής και το άλλο όχι;

Και ένα ερώτημα, ειδικά για τις γυναίκες βήγκαν, αλήθεια για τις κατσαρίδες, τα κουνούπια, τα ποντίκια κ.τ.λ. έχετε κάποιο ειδικό χώρο που τις πηγαίνετε για να μην σας ενοχλούν ή μήπως τα συγκεκριμένα έντομα και τα τρωκτικά αφορούν, για σας, μία πιο κατώτερη μορφή ψυχής, οπότε δεν πειράζει αν τα σκοτώσετε; 
Μήπως να κατασκευάζατε ένα πίνακα με ένα διάγραμμα/οδηγία για το πόσο ψυχή έχει ο κάθε οργανισμός, για να ξέρουμε κι εμείς οι υπόλοιποι τις διαβαθμίσεις;

Έχω επίσης μία απορία ειδικά για τους χριστιανούς βήγκαν: Εφόσον με το δικά σας δεδομένα όταν τρώμε οτιδήποτε ζωικό, είμαστε δολοφόνοι, τότε τι ήταν ο Ιησούς που μοίραζε ψάρια κατά την διάρκεια συγκέντρωσης; Τελικά πείτε μου ο Ιησούς, ήταν δολοφόνος όπως εμείς οι υπόλοιποι ή θεάνθρωπος και άρα ήξερε πως αυτό που έκανε ήταν το πρέπον; Και εν τέλει, πείτε μας είστε βήγκαν (για τις ιδέες μιλώ πάντα και όχι για τις διατροφικές συνήθειες) ή χριστιανοί, γιατί αν είστε και τα δύο μαζί μάλλον πρόκειται για σχιζοφρένεια καθώς τα υποστηριζόμενα από τις δύο απόψεις είναι αντικρουόμενα!

Ανάμεσα στα επιχειρήματά σας, αναφέρετε συχνά την φυσιολογία του ανθρώπου. Και ερωτώ, πως γίνεται στην σύγκριση σαρκοφάγων-φυτοφάγων-παμφάγων, να συμπεριελαμβάνετε και τον άνθρωπο; Πως θέλετε να λάβω υπόψιν μία ανόμοια σύγκριση; Ανάμεσα σε αυτά και τον άνθρωπο υπάρχει μία αλλά τεράστια διαφορά: τα μεν τρώνε ωμά ενώ εμείς μαγειρεμένα, εδώ και χιλιετίες!!! Για να γίνει εφικτή μία τέτοια σύγκριση ή θα πρέπει κάποιοι από εμάς να τα τρώνε όλα ωμά, ώστε μετά από αρκετά μεγάλο διάστημα να δούμε τις επιπτώσεις αυτής της διατροφής ή θα πρέπει να αρχίσουμε να μαγειρεύουμε στα ζώα. Ότι και να κάνουμε, θα πρέπει να περάσουν χιλιετίες μέχρι να διαμορφωθεί σύμφωνα με τις νέες συνήθειες ο εκάστοτε νέος οργανισμός και άρα να δύναται να είναι συγκρίσιμος!

Κάτι ακόμη που επικαλείστε και μου έκανε πραγματικά εντύπωση είναι το, πηγαίνετε και σκοτώστε τα ζώα με τα γυμνά σας χέρια, αν μπορείτε, λες και αυτοί που δεν τρώνε κρέας κάνουν μόνοι τους την διαδικασία που χρειάζεται ένα φυτό για να φτάσει να μπει στο πιάτο μας. Θέλετε να μας πείτε πως ακόμη και αν είσασταν σε θέση να παράγετε μόνοι σας τα τρόφιμά σας, αυτό θα το κάνατε με τα χέρια σας κι όχι μηχανοκίνητα; Δηλαδή... έλεος!!

Επόμενο θέμα, που χρησιμοποιείτε κατά κόρον, είναι αυτό της ηθικής και της συνείδησης. Ότι είστε αδιάβαστοι, πλέον το θεωρώ δεδομένο, αλλά εδώ τίθεται θέμα για το αν είστε και ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Για να δούμε, λοιπόν, τι σημαίνουν αυτές οι δύο λέξεις που τόσο συχνά χρησιμοποιείτε για να μας κατηγορήσετε;
Ηθικός: από το ήθος/έθος = συνήθεια, εξ ου και τα έθιμα (συνήθειες). 
Ήθος: το σύνολο των ψυχικών ιδιοτήτων του ανθρώπου, ο ατομικός χαρακτήρας.
Ήθη: ο τρόπος με τον οποίον ζει και συμπεριφέρεται ένα άτομο ή μία ομάδα ατόμων στην καθημερινή ζωή. 
Όταν λοιπόν το ήθος και η ηθική του καθενός μας διαμορφώνεται από τις ατομικές ή έστω ομαδικές συνήθειές μας, με ποιο δικαίωμα ξεχωρίζετε τι είναι συνολικά ηθικό ή όχι; Πως απαιτείτε οι δικές σας συνήθειες να καθορίσουν την καθολική ηθική; 

Το αυτό συμβαίνει και με την συνείδηση: από το συν + είδηση (οίδα/γνωρίζω) = επίγνωση, αντίληψη, σαφής και βαθιά επίγνωση κάποιου πράγματος, αυτεπίγνωση. Η επίγνωσις υπό τινός των ιδίων σκέψεων και πράξεων. Αποδείξτε λοιπόν ότι υπάρχει καθολική συνείδηση και ηθική και ποιες είναι αυτές για να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω. Εξηγήστε μου επίσης, πως η δική σας αντίληψη και οι δικές σας πεποιθήσεις για την ηθική και την συνείδηση καθορίζουν και των υπολοίπων πάνω στον πλανήτη. Άλλη η ηθική και η συνείδηση ενός χριστιανού, άλλη του μουσουλμάνου, κ.λπ. άλλη του Έλληνα, άλλη του Τούρκου, κ.λπ., άλλη του ανθρώπου της πόλης, άλλη αυτού από το χωριό, και ούτω καθ` εξής... Δεν μπορεί, λοιπόν, να θέλετε να επιβάλλετε πράγματα που δεν γίνεται να οριστούν επακριβώς ή αφορούν το ιδίωμα το καθενός. Εκτός αν είστε κάποια άλλη ράτσα ανθρώπων ανώτεροι από τους υπολοίπους που έχετε την δυνατότητα να καθορίζετε και τους άλλους!!! Ή μήπως είχατε καμμία επιφοίτηση (μέρες που είναι), άλλοι από το άγιο πνεύμα και άλλοι από τον Απόλλωνα; Να μας το πείτε να το ξέρουμε, γιατί αν είναι έτσι θυμίζετε πολύ έντονα, επιούσιους λαούς και άριες φυλές, πράγματα που όλοι ξέρουμε ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα και έχουμε δει τα αποτελέσματά τους στην ανθρωπότητα, ούκ ολίγες φορές και τα οποία ήταν πάντα καταστρεπτικά και ολέθρια! 

Στο κάτω - κάτω όλοι ζούμε με τις επιλογές μας και "πληρώνουμε" για αυτές, αν εγώ κάνω λάθος έχει η πάνσοφη Φύσις μηχανισμούς να πάρω αυτό που μου αρμόζει εγώ και όλοι μας, εσάς ποιος σας διόρισε "εκτελεστικά" της όργανα ή σωτήρες μας;

Είπαμε πως είναι επιλογή μας αν θα ωφελήσουμε ή θα βλάψουμε, μήπως λοιπόν να σας πει και κάποιος που έγινε αποδέκτης της βλαβερής σας συμπεριφοράς, πως την λαμβάνουν οι υπόλοιποι άνθρωποι, για να δείτε κι εσείς τι λέει και η συνείδηση (αντίληψη) των άλλων; 
Όλες αυτές τις ημέρες "ξεσκίζετε την σάρκα μου" (όχι κυριολεκτικά, αλλά μία ματιά στα σχόλιά σας στο facebook, αρκεί για να γίνει αντιληπτό), την στιγμή που προσπαθείτε να μας πείσετε για να κάνουμε το αντίθετο στα ζώα, ΕΎΓΕ!!! Πιο υποκριτική συμπεριφορά δεν μπορώ να θυμηθώ, εκτός αν νομίζετε ότι μιλάτε στον υπολογιστή που έχετε μπροστά σας κάθε φορά. Σημειώστε, λοιπόν ότι υπάρχει ένα χειρότερο έγκλημα από αυτό που εσείς χαρακτηρίζετε έγκλημα και αυτό είναι η "αιμοβόρα διάθεσή σας" προς οποιονδήποτε έχει διαφορετική άποψη.
Ακόμη και αν δεν αντιλαμβάνεστε τι κάνετε κάθε φορά που προσπαθείτε να επιβάλετε τη άποψή σας, ως αποδέκτης αυτής, οφείλω να σας ενημερώσω πως η συμπεριφορά σας είναι εντελώς ενεργειοβόρα και ψυχοβόρα και για όποιον δεν γνωρίζει βορά σημαίνει τρώω/τροφή, για να καταλάβετε πόσο αντιφατικό είναι από την μία να υποστηρίζεις να μην τρώμε ζώα, επειδή κατά την γνώμη σας είναι κακό και από την άλλη να διαπράττεις κάτι χείριστο "τρώγοντας" την ενέργεια και την ψυχή αυτών που έχουν άλλη γνώμη! 

Με κάτι τέτοιες νοοτροπίες "με τον σταυρό στο χέρι", έχουν διαπραχθεί τα ειδεχθέστερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα. Δεν βγήκε τυχαία η φράσις. Κι αυτοί καλές προθέσεις ΝΌΜΙΖΑΝ, πως είχαν, για να μην πω και την συγχώρεση στο τσεπάκι!!! Έτσι κι εσείς έχετε βάλει έναν καλό σκοπό, και με βάση τις καλές σας προθέσεις μπορείτε να διαπράξετε τα πάντα γι` αυτόν ακόμη και να βλάψετε, εντελώς διχαστική συμπεριφορά. Σας εφιστώ την προσοχή καθώς θυμίζετε έντονα την αγέλη που στράφηκε και κατασπάραξε κυριολεκτικά την αρίστη Υπατία και τελείωσε τον Ελληνισμό όπως τον γνωρίζαμε!

Μετά για να λάβεις κάτι σοβαρά υπόψιν, χρειάζεται να περιμένεις ώστε να δεις τις συνέπειες των πράξεών του... Όταν λοιπόν δούμε τις συνέπειες της επιλογής σας στην υγιεία σας, ΑΛΛΆ και των παιδιών σας, διότι εδώ είναι το άκρως σοβαρό, τότε θα τα ξανά πούμε σίγουρα! Γιατί μπορεί η αποχή από τις τοξίνες ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΊΟΥ (όχι του κρέατος, το κρέας δεν τις απέκτησε μόνο του) να σας επιβεβαιώνει για αρχή, αλλά για να δούμε και σε βάθος χρόνου!!!
Εδώ εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα, για μέναν τουλάχιστον: η αισχρή κατάσταση που επικρατεί στα εκτροφεία, με το τι ταΐζουν τα ζώα, τις συνθήκες διαβίωσης και τις ορμόνες που τα φορτώνουν. Εδώ βρίσκετε η αιτία, όλων των προβλημάτων που φέρεται ότι δημιουργεί το κρέας! Το ίδιο δε, ισχύει και για τα φυτά και τα φρούτα, δυστυχώς! 
Όταν σταματήσετε να ασχολιέστε με τον καθέναν μας και τις επιλογές του, για το δήθεν καλό των ζώων και κάνετε κάτι πραγματικά φιλόζωο, ενάντια σε αυτούς που τα εκτρέφουν σε ελεεινά εκτροφεία της κακίας ώρας και όταν ασχοληθείτε με τα ζωάκια που υποφέρουν από δήθεν φιλόζωους μέσα σε διαμερίσματα (ξέρω τι λέω), θα ταχθώ υπέρ σας έμπρακτα και θα στηρίξω ψυχή τε και σώματι τον αγώνα σας/μας!

Ακόμη και αν δεν έχετε απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα, εξηγήστε μας τουλάχιστον πως, μία διατροφική επιλογή, έχει άποψη για θέματα πέραν αυτής, όπως η ψυχή, η ηθική, η συνείδηση κ.α. Θέματα που αφορούν θρησκείες και διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα, μήπως τελικά ο στόχος, αυτών που υποκινούν το όλο θέμα, δεν είναι η διατροφή; Μήπως είστε τα, εν αγνοία, εργαλεία τους; 
Τροφή για σκέψη... Διαχειριστείτε την όπως εσείς νομίζετε καλλίτερα!

Προφανώς κάποιους θα σας ενοχλήσουν αυτά που διαβάζετε, είναι όμως αυτό που λαμβάνουν οι υπόλοιποι από την συμπεριφορά σας και ίσως να ήταν καλό να τα λάβετε πολύ σοβαρά υπόψιν σας την επομένη που θα επιτεθείτε σε συνανθρώπους σας για τις επιλογές τους! 

Κλείνω, τονίζοντας αυτό που είπα εξ αρχής, το θέμα του άρθρου δεν είναι αυτό που επιλέγει ο καθένας, για διατροφή του, διότι ΔΕΝ με αφορά. Οι τακτικές επιβολής του όμως με αφορούν και αυτές συζητώ!
Όταν, λοιπόν, ένα θέμα βασίζεται σε εικασίες, όπως αυτές που είδαμε παραπάνω, τότε και τα απορρέοντα συμπεράσματα είναι κι αυτά εικασίες, οπότε δεν έχει κανείς το δικαίωμα βασισμένος σε αυτά να επιβάλλετε στους άλλους, είτε είναι σωστά είτε είναι λάθος.
Συμφωνώ πως με την δική σας αντίληψη, έχετε αρκετά στοιχεία γι` αυτά που διαλέγετε να ακολουθήσετε και καλά κάνετε, γιατί όμως πρέπει να πείσετε κι εμένα να κάνω το ίδιο; Εφόσον θέλετε να καταθέτετε την άποψή σας για υγιεινή διατροφή, είναι καλοδεχούμενο, εκεί όμως τελειώνει η εμπλοκή μας και αν κάποιος το επιθυμεί κάνει την έρευνά του. Αν καλύπτεται την ακολουθεί, αν δεν καλύπτεται όχι, τόσο απλά! Οτιδήποτε άλλο, είναι ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΌΣ και δεν ξέρω αν έχετε υπόψιν, αυτό διώκεται και από τον νόμο. Αντιλαμβάνεστε πως σε αυτήν την περίπτωση δεν μιλάμε για εικασίες, αλλά για τεκμηριωμένες τακτικές και συμπεριφορές που βλάπτουν τους συνανθρώπους σας! 
Η απόφαση είναι δική σας, εγώ έχω πάντα κατά νου, και σας παροτρύνω να μελετήσετε το παρακάτω... Όταν το βλέπω, θυμάμαι πάντα, πως ακόμη και όταν κάποιος βγει από το σπήλαιο, το πρώτο που θα δει, είναι η αντανάκλαση των πραγμάτων σε μία λίμνη, άρα, το να νομίζει κάποιος ότι βγαίνοντας, θα δει και την αλήθεια, αυταπατάται! Γνωρίζω, λοιπόν πολύ καλά, πως ενδεχομένως τα παραπάνω, ίσως να μην είναι η αλήθεια ή να μην είναι ολόκληρη, ξέρω όμως σίγουρα ότι είναι η δική μου αλήθεια, την οποία έχω συνεχώς στο προσκήνιο προς έρευνα. Αναρωτιέμαι, πόσοι ακόμη το κάνετε;
Εύχομαι από καρδιάς σε όλους μας τα καλλίτερα! 

"Η Θεραπευτική Ικανότητα της Τροφής- από τον Ιπποκράτη στη Μοντέρνα Επιστήμη" 
Ελένη Τσιομπάνου Ειδική Παθολόγος, Ειδική Ανακουφιστικής Ιατρικής Διπλωματούχος Διατροφικής Ιατρικής Πανεπιστημίου Surrey Μ. Βρετανίας, Διπλωματούχος Ιστορίας της Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών 

Η Ιπποκρατική συλλογή (Corpus Hippocraticum) αποτελείται από εξήντα βιβλία. Είναι η πρώτη γραπτή απόδειξη της σημασίας που δίνανε οι Ιπποκρατικοί ιατροί στη θεραπευτική ικανότητα της διατροφής και του τρόπου ζωής εν γένει. Για περισσότερα από 2,500 χρόνια, αυτές οι απόψεις επηρέασαν την άσκηση της ιατρικής. Στη μελέτη μου συνδύασα λογοτεχνική και ιστορική έρευνα με επιστημονικές έρευνες στον τομέα της βιοϊατρικής και της διατροφικής επιστήμης. Σκοπός μου ήταν η καταγραφή και η καλύτερη κατανόηση των μεθόδων πρόληψης και αξιολόγησης της αιτιολογίας, παθογένεσης και θεραπείας των ασθενειών με βάση τη διατροφή. Έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο ο Ιπποκράτης και οι μαθητές του χρησιμοποιούσαν την τροφή ως φάρμακο, ούτως ώστε να προσθέσω μια αντικειμενική άποψη στο κύρος του Ιπποκράτη, προωθώντας το συνδυασμό ιστορικής και διατροφικής έρευνας. Η προσεκτική αξιολόγηση των επιχειρημάτων που παρουσιάζονται στο Corpus επιτρέπει να αντληθούν διδάγματα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το σύγχρονο γιατρό, νοσηλευτή, φαρμακοποιό και άλλο επαγγελματία υγείας για να βοηθήσει τους ασθενείς του. Επιπλέον, ο κάθε άνθρωπος που ενδιαφέρεται να βρει τρόπους να βοηθήσει τον εαυτό του να βελτιώσει την υγεία του μπορεί να βρει βοήθεια σ’ αυτές τις αρχαίες γνώσεις. Ηταν οι Ιπποκρατικοί γιατροί οι πρώτοι που άσκησαν τη Διατροφική Ιατρική με συστηματικό τρόπο; Ολοι γνωρίζουν το περίφημο ρητό που αποδίδεται στον Ιπποκράτη “Κάνε την τροφή το φάρμακό σου και το φάρμακό σου την τροφή σου”. Καθώς και το περίφημο ”Ωφελέειν ή μη βλάπτειν”. Οι γιατροί όλων των εποχών χρησιμοποίησαν αυτούς τους αφορισμούς καθώς και άλλους για να διδάξουν και να εμπνεύσουν ο ένας τον άλλο. Αυτό όμως που μπορούμε επιπλέον να χρησιμοποιήσουμε στη σημερινή μοντέρνα ιατρική είναι η εξαιρετική σημασία που έδινε ο Ιπποκράτης στη δίαιτα του κάθε ανθρώπου που τον συμβουλευόταν. Ακόμα και στον όρκο που έπαιρναν οι μαθητές του πριν να σπουδάσουν ιατρική κοντά του, τον περίφημο Ιπποκρατικό Ορκο, έγραψε: ‘θα χρησιμοποιήσω διαιτητικά μέτρα για να βοηθήσω τους ασθενείς, ανάλογα με την ικανότητα και την κρίση μου’. 

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η λέξη δίαιτα είχε πολύ πιο ευρεία έννοια από τη σημερινή, σήμαινε ‘τον τρόπο ζωής’. 
Συμπεριλάμβανε: τροφή και ποτό, φυσική άσκηση, λουτρά και εντριβές, ηλιοθεραπεία, ύπνο και σεξουαλική πρακτική, ‘πάθη της ψυχής’, συνήθειες και γενικά ό,τι είχε να κάνει με το πώς ζούσε ο άνθρωπος τη ζωή του. Σύμφωνα με τη φυσιολογική θεωρία που αναλύεται στο ‘Περί Διαίτης’ η υγεία είναι αποτέλεσμα ισορροπίας ανάμεσα στη φωτιά και το νερό, από τα οποία αποτελείται το ανθρώπινο σώμα. Η επίδραση των τροφών, των ποτών και των σωματικών ασκήσεων εξετάζονται με βάση αυτή τη θεωρία. Ο συγγραφέας τονίζει πώς η εξακρίβωση των ιδιοτήτων των τροφών είναι μια περίπλοκη διαδικασία. Δεν πρέπει κανείς να τις κρίνει από τη γεύση τους, όπως το πόσο γλυκές, αλμυρές ή ξινές είναι. Κάθε τροφή έχει κρυφές, εσωτερικές ιδιότητες οι οποίες διαφέρουν από τις άμεσα εμφανείς. Ο συγγραφέας περιγράφει τις διάφορες τροφές με λεπτομέρεια, διακρίνοντάς τες σε κατηγορίες ανάλογα με την ικανότητά τους να θερμαίνουν και ψυχραίνουν, να ξηραίνουν και υγραίνουν, καθώς και κατά το πόσο υπακτικές, δεσμευτικές, διουρητικές και στυπτικές είναι. Στο ‘Περί Διαίτης’ καθώς και σε άλλα βιβλία του Corpus Hippocraticum, ο Ιπποκρατικό συγγραφέας αναλύει μια σειρά παραγόντων που επηρεάζουν τις ιδιότητες των τροφών: 
 τίς συνθήκες κάτω από τις οποίες αναπτύσσονται τα φυτά και τα ζώα, 
 πως όσο πιο φρέσκιες τόσο πιο ‘δυνατές’ είναι και 
 πώς ο τρόπος συλλογής, προετοιμασίας τους και η διαδικασία μαγειρέματός τους αλλάζει τις ιδιότητες των τροφών. 

Ο συγγραφέας λέει πώς οι τροφές στη φυσική τους μορφή έχουν διαφορετικές ιδιότητες από αυτές που τροποποιούνται με την ‘ανθρώπινη τέχνη’. Λέει λοιπόν πως οι κλιματολογικές συνθήκες καθορίζουν το περιεχόμενο και την πυκνότητα της θρεπτικής αξίας των τροφών. Τροφές που προέρχονται από ξηρές περιοχές περιέχουν λιγότερο νερό και η συγκέντρωση των θρεπτικών συστατικών τους είναι υψηλότερη. Οι άνθρωποι που χρειάζονται να δυναμώσουν πρέπει να τρώνε τροφές που προέρχονται περιοχές με ξηρό κλίμα. Με αυτό τον τρόπο δε θα χρειάζονται να τρώνε μεγάλη ποσότητα τροφών και δε θα υποφέρουν τόσο κατά την περίοδο ανάρρωσης. Παράλληλα με τις θεραπευτικές ιδιότητες των τροφών, ο Ιπποκράτης εξετάζει πώς ατομικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν την ξεχωριστή αντίδραση του κάθε ανθρώπου στις διάφορες τροφές και ποσότητες τροφής. 
Στην ‘Αρχαία Ιατρική’, ο συγγραφές τονίζει πως δεν πρέπει να διακρίνουμε την κάθε τροφή ως καλή ή κακή, αλλά πρέπει να λέμε πως παράγει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, σε ορισμένη ποσότητα ή συγκέντρωση. Οι τροφές που δεν έχουν καμία θρεπτική αξία δεν μπορούν να κάνουν ούτε καλό ούτε κακό, αλλά θεωρούνται αδύναμες. 

Οι τροφές που δεν είναι κατάλληλες για ένα άτομο προκαλούν μια ποικιλία από δυσάρεστα συμπτώματα, όπως για παράδειγμα πόνο. Τα συμπτώματα αυτά είναι το αποτέλεσμα δράσης των τροφών σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος. Για παράδειγμα, το κρασί επηρεάζει κυρίως το νευρικό σύστημα. Κάθε τροφή προκαλεί την απελευθέρωση στοιχείων του σώματος, που ο συγγραφέας αποκαλεί «χυμούς». Οι επιδράσεις της τροφής στο σώμα εξαρτάται από την ποσότητα και τη δύναμη των αποδεσμευθέντων «χυμών», μερικοί από τους οποίους έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο από ό,τι άλλοι. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί το τυρί και το κρασί ως παράδειγμα, για να περιγράψει τα παραπάνω. Εξηγεί ότι το τυρί μπορεί να θεωρηθεί βλαβερή τροφή μόνο για μερικούς ανθρώπους. Σε αυτούς τους ανθρώπους η κατανάλωση του τυριού προκαλεί συμπτώματα, μέσω της απελευθέρωσης εσωτερικών χυμών, οι οποίοι έχουν επηρεάζουν αρνητικά διάφορα στοιχεία του σώματος. 
Γράφει λοιπόν: ‘Δεν αρκεί απλά να μάθει κανείς ότι το τυρί είναι κακή τροφή, καθώς προκαλεί πόνο σε κάποιον που τρώει μια μεγάλη ποσότητα από αυτό. Πρέπει να γνωρίζει τί είναι αυτός ο πόνος, οι λόγοι που εμφανίζεται, και ποιο είναι το στοιχείο στον οργανισμό που υφίστανται επιβλαβή επίδραση. Διότι υπάρχουν πολλά άλλα βλαβερά τρόφιμα και ποτά, τα οποία επηρεάζουν τον άνθρωπο με διάφορους τρόπους. Θα ήθελα λοιπόν να δώσω ένα παράδειγμα στο σημείο αυτό και να το θέσω ως εξής: αδιάλυτο κρασί, το οποίο καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, παράγει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα σε έναν άνθρωπο. Οποιος γνωρίζει όλα αυτά, συνειδητοποιεί ότι είναι η δύναμη του κρασιού και πως το κρασί ευθύνεται για οτιδήποτε σύμπτωμα, και είναι γνωστά ποια μέρη του σώματος το κρασί επηρεάζει περισσότερο. Τέτοια ακρίβεια γνώσης θέλω να έχω σε κάθε περίπτωση. Για να χρησιμοποιήσω το προηγούμενο παράδειγμα: το τυρί δε βλάπτει το ίδιο όλους τους ανθρώπους. Μερικοί μπορούν να φάνε μεγάλη ποσότητα χωρίς τον παραμικρό πόνο, αντιθέτως αυτοί με τους οποίους συμφωνεί με το σώμα τους, δυναμώνουν με θαυμάσιο τρόπο. Άλλοι όμως εμφανίζουν άσχημα αποτελέσματα. Επομένως, η σωματική κατάσταση αυτών των ανθρώπων διαφέρει και η διαφορά έγκειται στο συστατικό του σώματος το οποίο είναι εχθρικό προς το τυρί, και το οποίο εκλύεται και αναδεύεται για δράση υπό την επιρροή του τυριού. Εκείνοι στους οποίους χυμός τέτοιου είδους υπάρχει σε μεγαλύτερη ποσότητα και ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο σώμα φυσικά υποφέρουν εντονότερα. Αλλά αν το τυρί ήταν κακό για τον ανθρώπινο οργανισμό χωρίς εξαίρεση, θα έβλαπτε τους πάντες. Αυτός που ξέρει τις παραπάνω αλήθειες δεν πρόκειται να πέσει στα ακόλουθα σφάλματα…’ 

Στο Corpus Hippocraticum περιγράφονται πολλές άλλες τροφές και οι ιδιότητές τους: το κριθάρι, σιτάρι, μήλα, σύκα, κρασί, μέλι και άλλες. Όλες αυτές οι πληροφορίες σκοπό τους είχαν να βοηθήσουν τον ιατρό, αλλά και τον λαϊκό να ρυθμίσει τη διατροφή του κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρήσει και να αποκαταστήσει την υγεία του. Η Διατροφική Τέχνη αποτελούσε προφανώς ένα μεγάλο κομμάτι της Ιατρικής Τέχνης. Η αιτιολογία των νόσων αποδίδονταν είτε στην υπερβολική κατανάλωση τροφών ή την έλλειψή τους, είτε στα εσωτερικά σωματικά χαρακτηριστικά ή εξωτερικές αιτίες (όπως τραύματα). Αυτές είναι άβολες ιδέες για τον σύγχρονο άνθρωπο, του οποίου ο τρόπος ζωής φαίνεται συχνά να ευθύνεται για τις ασθένειές του. Ωστόσο, η Ιπποκρατική προσέγγιση αποδεικνύεται όλο και περισσότερο σημαντική για τη σύγχρονη ιατρική, καθώς συνειδητοποιεί τις ευθύνες της και τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει στον κάθε άνθρωπο που θέλει να βοηθήσει στη θεραπεία του με την αλλαγή και την προσαρμογή της δίαιτάς του και του τρόπου ζωής του. Μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να μην είναι εύκολη, αλλά είναι ενδυναμωτική για τα άτομα που θέλουν να αναλάβουν πρωτοβουλία για τη βελτίωση της υγείας τους. Ο γιατρός είναι απαραίτητος για να βοηθήσει τον ασθενή να βρει τί αλλαγές πρέπει να κάνει στην καθημερινή ζωή του. Όμως το βάρος της ευθύνης πέφτει στο άτομο που καλείται να ακολουθήσει τις οδηγίες. Αυτό απαιτεί ένα είδος προσπάθειας διαφορετικό από αυτό που χρειάζεται για να ακολουθήσει κανείς μια φαρμακευτική αγωγή. 

www.ethnopharmacology.gr

Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. 
Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα.
Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με την ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης:

«Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».
Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μίξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης:
"Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄ όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη".

Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.
Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι».
Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης.
Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.

Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄ αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος.

Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών:
1) δυναμώνει το συκώτι
Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;
Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή.
2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη.
Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ
Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6, Β17 και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.
Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών - μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας - αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό. Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με την ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης:

«Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.
Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης:

«Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και... τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄ όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη.»

Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.
Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι». Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης.

Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.
Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος. 

Κανόνας 1ος: Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών, 
1) δυναμώνει το συκώτι.
Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά; Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή. 
2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη. Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. 
Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. Πως δρουν οι πικρές ουσίες;
Η περίπτωση του βερίκοκου. 
Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι. Να το διατυπώσω διαφορετικά. Το συκώτι είναι για τον καρκίνο, ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο. Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο.
Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;
Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ - σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης... Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι - σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή, είναι βασικής σημασίας για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. 
Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; Να θέσω διαφορετικά το ερώτημα. Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ - σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό; Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg: 1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ), 2) έλλειψη οξυγόνου, 3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ. Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων. 
Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία τα καταστρέφει εντελώς. Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.
Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.

Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;
Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα, αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει. 
Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ΄ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ΄όσο κάθε μια χωριστά. Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ΄ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα,τα οποία δεν προστατεύονται.:
Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. Βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα, δεν βρίσκεται στα υγιή. Προσοχή εδώ. Ένα παράδειγμα από την ιστορία. Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη.Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι. Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους στου Μεμόριαλ. Όπως δεν έπαθαν οι Χούντζας, όπως λέει η παράδοσή μας με το μυλωνά, όπως επιστημονικά το ανέλυσε ο Krebs με τη ροδανάση και τη Β γλυκοσιδάση, τα κουκούτσια από βερίκοκα είναι απολύτως ασφαλή. 
Αρχίζουμε σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου με 5 την ημέρα, την πρώτη βδομάδα., με 10 τη δεύτερη και χωρίς περιορισμό στη συνέχεια. Η όρεξη, η πέψη, ο μεταβολισμός, θα βελτιωθούν. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς. Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο όχι μόνο δεν κερδίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, αντίθετα ζημιώνουν.

• Κλείστε τα αυτιά σας στα παπαγαλάκια των φαρμακευτικών εταιριών.
• Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από Λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.
• Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.

Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). 
Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ. . Φρούτα, ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ - άσπρο) καρότα, λαχανίδες (τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλήτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα, ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).

Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.
Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.
Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων. Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς , σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κ.λ.π.

Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».
Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.
Γιατί τεράστιες ποσότητες; Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά. Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση; Ρωτείστε το γιατρό σας. Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κ.λ.π. Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.
Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι. Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη. Το γλυκουρανικό οξύ συζεύγνυται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού. 

Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).
Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.
Επίσης αν κάθε πρωί στίβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο. Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές. Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης. Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μην δίδονται εντολές διαίρεσεις του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια. Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες). Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες. Θαυματουργό το Gleenvec, καταπληκτική η επιστήμη! Μπράβο! Εμείς κερδίζουμε και οι καρκινοπαθείς είναι ευχαριστημένοι.! Κουβέντα όμως για το κρεμμύδι, που είναι το φυσικό Gleenvec. Πείτε μου!

Είχε άδικο ο Ιπποκράτης , όταν έγραφε:

«Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο, ή τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο, από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί, χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες».

Το ερώτημα παραμένει. Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη; Έχει άδικο ο Ιπποκράτης;

Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC). Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.

Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.
Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Είναι στενές, πολύ στενές φιλενάδες. Επιρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. ΣΕ υποκλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η (IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι΄αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών. Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο. Τη σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης. Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.

Ας δούμε μερικές έρευνες. 
Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού (ομάδες ερευνητών από το Xάβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κ.λ.π.
Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας με το μαχαίρι στους καρκινοπαθείς γλυκά, πατάτες, ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές. Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.
Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.
Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα. Το σώμα - ζαχαροπλαστείο, διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.
Πηγή: www.schizas.com


Δείτε ακόμη: Το συκώτι μας, μας εξομολογείται και μας συμβουλεύει...

Τροφές ασπίδα για την καλή λειτουργία του ήπατος!

ΗΠΑΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ.

Πως να κάνουμε έναν τονωτικό χυμό για το συκώτι μας.