Διατροφική αξία
Οι λιαστές ντομάτες έχουν την ίδια διατροφική αξία με τις φρέσκιες, δηλαδή είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά και βιταμίνη C. Οι λιαστές ντομάτες υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία από χρώματα, μεγέθη και γεύσεις. Διαφέρουν ως προς το λυκοπένιο..
Ωμές: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε λυκοπένιο, μια καροτινοειδή ουσία η οποία δίνει στο συγκεκριμένο φρούτο (και ναι, η ντομάτα θεωρείται φρούτο) το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του. Το λυκοπένιο είναι και μία ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία που μπορεί να προστατέψει από κάποιες μορφές καρκίνου, καθώς και καρδιακές νόσους. 
Μαγειρεμένες: Το ψήσιμο της ντομάτας προκαλεί το σπάσιμο των τοιχωμάτων των κυττάρων της, απελευθερώνοντας περισσότερο λυκοπένιο. Μία πρόσφατη γερμανική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Nutrition έδειξε ότι το 77% των ανθρώπων που έτρωγαν μόνο ωμές τροφές είχαν επίπεδα λυκοπενίου κάτω από το ιδανικό. 

Πολύ εύκολη αλλά όχι γρήγορη συνταγή.

Υλικά 
(κατά βούληση, κάθε ολόκληρη ντομάτα βγάζει 2 κομμάτια λιαστής) 

• ντομάτες ώριμες, σφιχτές με γεμάτη σάρκα, πλυμένες και κομμένες στα 2 (προτείνω τουλάχιστον 2 κιλά, μεσαίου μεγέθους ή πομοντόρια) 
• θυμάρι ή ρίγανη ή άλλο ξερό μυρωδικό της αρεσκείας σας (π.χ. βασιλικό) 
• αλάτι, 
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι, 
• λάδι, 
• ελάχιστη ζάχαρη. 

Εκτέλεσις

1. Κόβετε τις ντομάτες στη μέση και τις βάζετε σ’ένα ξέβαδο ταψί. Βάζετε μισό κουταλάκι του τσαγιού αλάτι στο κάθε κομμάτι ντομάτας και τις τοποθετείτε στον ήλιο καλυμμένες με πολύ λεπτό ρούχο ή τούλι. 
2. Όταν εξατμιστούν τα υγρά και αρχίσουν να ξηραίνονται τις χτυπάμε με το χέρι μία-μία για να ξεκολλήσει το τυχόν αλάτι. 
3. Τις διατηρείτε στην κατάψυξη ή κρεμμασμένες σε ξηρό μέρος ή σε γυάλινο δοχείο με ελαιόλαδο, βασιλικό ή ρίγανη και σκόρδο ή άλλο μυρωδικό της αρεσκείας σας. Με καυτό ήλιο η αποξήρανση μπορεί να γίνει σε 3-4 μέρες 

Λίγα μυστικά ακόμα
Το βράδυ βάλτε τις μέσα στο σπίτι γιατί μπορεί να τραβήξουν υγρασία. Η φλούδα πρέπει να ακουμπάει στο ταψί για να τραβήξει τα υγρά της και όχι αντίθετα. Προτιμήστε ντομάτες “φοινικοτές”.
Το λυκοπένιο είναι λιποδιαλυτή ουσία και το ελαιόλαδο βοηθά τον οργανισμό να απορροφήσει περισσότερο.
Μπορούμε να φτιάξουμε “λιαστές ντομάτες” και στο φούρνο. Βέβαια με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά τις αποξηραίνουμε, αλλά είναι μία καλή λύση εάν δεν μας επιτρέπουν οι συνθήκες να τις λιάσουμε. Εξάλλου και έτσι είναι νοστιμότατες. Μερικοί λόγοι για τους οποίους κάποιος θα προτιμούσε να κάνει αποξηραμένες ντομάτες στο φούρνο, είναι οι εξής: απουσία ήλιου (παρασκευή το χειμώνα ή σε μέρη που δεν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια), έλλειψη εξωτερικού χώρου που λιάζεται, καυσαερίο, σκόνες, έλλειψη χρόνου κλπ.

Οπότε παρασκευάζετε “λιαστές ντομάτες” στον φρούρνο, ως εξής: 
Ετοιμάζετε τις ντομάτες: Τις τοποθετείτε σε μεγάλο ταψί που έχετε στρώσει με λαδόκολλα, σε μια μόνο στρώση και τους ρίχνετε το θυμάρι, μια γραμμή λάδι, αλάτι πιπέρι και μια υποψία (ελάχιστη) ζάχαρης.

Ψήσιμο: Τοποθετείτε το ταψί στο φούρνο και ψήνετε στους 120 βαθμούς C για 10-12 ώρες ανάλογα με τον φούρνο (και λίγο παραπάνω αν χρειαστεί, οι ντομάτες δεν θα χαλάσουν). Οι ντομάτες θα πρέπει να έχουν χάσει τα υγρά τους αλλά να είναι ωστόσο κάπως μαλακές.
Συντήρηση: Τις βγάζετε και τις αφήνετε να κρυώσουν εντελώς. Τις τοποθετείτε μέσα σε καθαρά βαζάκια με φύλλα δάφνης ή βασιλικού και μερικές κάπαρες (προαιρετικά) και τις καλύπτετε με ελαιόλαδο.

Δείτε αναλυτικά, τα οφέλη της πολύτιμης ντομάτας!

Δείτε ακόμη: Αποξήρανση λαχανικών για ώρα ανάγκης και όχι μόνον!

Στην ενότητά μας “φτιάχνω μόνος – τρόφιμα“, θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!


Το είδα: www.sintagespareas.gr

• (1)
• 
• 
• 
• 

Μαρούλια που καφετιάζουν, καρότα που λυγίζουν, ντομάτες που μαλακώνουν! Κι όμως υπάρχει τρόπος να τα διατηρήσουμε φρέσκα. 

Επιλέγουμε λαχανικά σε καλή κατάσταση και τα συντηρούμε στο ψυγείο με κάποιες τεχνικές για να μην χάσουν τη φρεσκάδα τους. 

Βήμα πρώτο: Ρυθμίστε το ψυγείο
Το περιβάλλον είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη διατήρηση των νωπών λαχανικών στο ψυγείο. Η θερμοκρασία του ψυγείου σας θα πρέπει να είναι ρυθμισμένη μεταξύ 1,5 - 4,5 βαθμούς Κελσίου. Βεβαιωθείτε ότι το ψυγείο σας δεν είναι πάρα πολύ κρύο διότι τα λαχανικά σας θα παγώσουν, αλλά ούτε πολύ ζεστό διότι θα αναπτυχθούν βακτήρια.

Τα περισσότερα ψυγεία έχουν συρτάρια, όπου μπορούμε να ελέγχουμε την υγρασία. Αλλά συχνά γίνεται κατάχρηση αυτού του εύχρηστου εργαλείου, καθώς πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι όλα τα λαχανικά πρέπει να φροντιστούν με τον ίδιο τρόπο και αυτό δεν είναι αλήθεια. Ενώ κάποιο λαχανικό μπορεί να ωφεληθεί αν το πλύνουμε και το βάλουμε στο συρτάρι μέσα σε μια σφραγισμένη πλαστική σακούλα, κάποιο άλλο μπορεί να χάλασε τρεις φορές πιο γρήγορα με αυτή+ν τη μέθοδο.

Επίσης, ορισμένα λαχανικά μπορεί να αφήσουν οσμές, που μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τη δική τους γεύση, αλλά και άλλων λαχανικών ή γενικά όλων των τροφίμων του ψυγείου. Διατηρούμε πάντα ένα μικρό δοχείο με μαγειρική σόδα κάπου στο ψυγείο μας για να αποφευχθεί αυτή η μεταφορά γεύσεων και οσμών.

Βήμα δεύτερο: Γνωρίστε τα λαχανικά σας
Πρώτα απ' όλα, δεν θα πρέπει να πλένετε τα λαχανικά πριν από την αποθήκευση τους, εκτός αν είστε πολύ προσεκτικοί ώστε να απομακρύνετε την παραπανίσια υγρασία. Το πρόβλημα είναι ότι μετά το πλύσιμό τους θα καταλήξουν με πολύ υγρασία, που μπορεί να προκαλέσει γρήγορα καφέ κηλίδες και μαρασμό.

Αλλά αν στεγνώσουμε τα λαχανικά πολύ καλά, μπορεί να τα στερήσουμε από την απαραίτητη υγρασία τους και να αφυδατωθούν, οπότε πάλι θα μαραθούν. Είναι καλύτερα να τα διατηρούμε άπλυτα και να τα πλύνουμε λίγο πριν τα καταναλώσουμε.

Αποθηκεύστε τα φυλλώδη λαχανικά όπως το μαρούλι και το λάχανο σε σφραγισμένες πλαστικές σακούλες στο συρτάρι, ή σε όποιο μέρος του ψυγείου σας είναι πιο δροσερό. Οι σακούλες αποτρέπουν την απώλεια υγρασίας και το κρύο κρατά τα φύλλα φρέσκα, χωρίς κίνδυνο να μαραθούν.
Σχόλιο "τροφής": προσωπικά στο σακουλάκι που φυλάω το λάχανο, όταν το κόψω, βάζω και ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας μέσα, για να τραβάει την περίσσεια υγρασία.

Τα φυλλώδη λαχανικά έχουν διάρκεια αντοχής 10 ημέρες, όταν φυλάσσονται καλά. Λαχανικά όπως το κουνουπίδι, το μπρόκολο, τα φασόλια και οι πιπεριές, επίσης αποθηκεύονται με αυτόν τον τρόπο, αν και δεν είναι απαραίτητο να τοποθετηθούν στο πιο κρύο μέρος του ψυγείου.

Αποθηκεύστε τα λαχανικά που είναι ρίζες, όπως καρότα και γογγύλια σε πλαστικές σακούλες με τρύπες, που θα τους προσφέρουν αερισμό. Αφαιρέστε το πάνω μέρος της κάθε ρίζας. Τα φύλλα που βρίσκονται εκεί, θα απορροφήσουν όλη την υγρασία που χρειάζονται οι ρίζες για να διατηρηθούν τραγανές. Αν σκοπεύετε να φάτε τα φύλλα συντηρήστε τα όπως τα φυλλώδη λαχανικά.

Λαχανικά που δεν πρέπει να καταψύχονται
Ορισμένα λαχανικά δεν πρέπει να ψύχονται καθόλου, όπως τα κρεμμύδια, το σκόρδο, οι πατάτες και οι ντομάτες.

Το καλύτερο για τα κρεμμύδια είναι ανοιχτά καλάθια που κρέμονται από ψηλά. Για το σκόρδο οι καλύτερες συνθήκες είναι μέσα σε κάποιο μπολ σε ένα σκοτεινό ντουλάπι. Οι πατάτες προτιμούν τις δροσερές θερμοκρασίες, αλλά όχι μέσα στο ψυγείο. Τοποθετήστε τις σε μια χάρτινη σακούλα, σε ένα δροσερό μέρος.

Οι ντομάτες πρέπει να αποθηκεύονται μακριά από το ηλιακό φως και εκτός ψυγείου, τουλάχιστον μέχρι να κοπούν. Μόλις κοπούν, μπορούν να τα τυλιχτούν καλά και να τα τοποθετηθούν στο ψυγείο. Οι ντομάτες σε γενικές γραμμές έχουν μικρή διάρκεια ζωής. (Αυτό για τις ντομάτες μου φαίνεται λίγο υπερβολικό...)

Τέλος, για το καλαμπόκι είναι καλύτερα να μην αποθηκεύεται με τον κώνο του. Ο καλύτερος τρόπος είναι να το φάτε απευθείας. Αν πρέπει να το ζεματίσετε, ψύξτε το αμέσως και αποθηκεύστε το στο ψυγείο μέσα σε σακούλα.

Αυτοί οι τρόποι θα βοηθήσουν ώστε το μαρούλι σας να μείνει πράσινο, τα καρότα τραγανά και οι ντομάτες σκληρές. Η διατήρηση των φρέσκων λαχανικών στο ψυγείο, γίνεται πιο εύκολη, όταν γνωρίζουμε μερικές βασικές οδηγίες.

Δείτε ακόμη: Πλένετε σωστά τα λαχανικά;

Ενίσχυσε τη θρεπτική αξία των τροφών σου!

Πηγή: noikokyra.gr
Το είδα: www.newsbeast.gr

Αλμερία: Παράδεισος θερμοκηπίων, κόλαση μεταναστών - Η ομάδα των «έξι» που ελέγχει την αγορά
Οι καταναλωτικές μας συνήθειες έχουν επιπτώσεις. Έτσι, εάν αγοράσουμε ένα κιλό ντομάτες, μέσα στο χειμώνα, θα βρούμε: την άνοστη γεύση, τη στυγνή εκμετάλλευση των μεταναστών στην Ισπανία, την αντίστοιχη εκμετάλλευση των ανατολικοευρωπαίων φορτηγατζήδων που τις μεταφέρουν, τη μόλυνση από τα φορτηγά τους, τα κέρδη των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων και, εν κατακλείδι, έναν προβληματισμό για την... παγκοσμιοποίηση των εμπορικών συναλλαγών.

Κάθε χρόνο γίνεται το ίδιο. Από τον Οκτώβριο, οι χωριάτικες ντομάτες, δηλαδή όσες έχουν παραχθεί τοπικά, εξαφανίζονται σιγά σιγά από τους πάγκους των λαϊκών αγορών και από τα ράφια των σουπερμάρκετ της Δυτικής Ευρώπης, για να δώσουν τη θέση τους σε ένα και μοναδικό προϊόν: την ισπανική ντομάτα (1) -σκληρή, τραγανή ή μαλακιά, χωρίς ιδιαίτερη γεύση, η οποία, αντί να ωριμάσει μέσα στο πανέρι με τα φρούτα σας, παραμένει άτονη χρωματικά και σαπίζει πολύ γρήγορα. «Οι Γάλλοι θέλουν να τρώνε ντομάτα όλον τον χρόνο, ακόμη και μέσα στον χειμώνα» διαπιστώνει ο Ρομπέρ (2), υπεύθυνος του τμήματος μαναβικής σε πολυκατάστημα Carrefour της Νότιας Γαλλίας. «Και έτσι, φέρνουμε!» (Σχόλιο "τροφής": Και οι Έλληνες Ρομπερ, μην ανησυχείς, δεν είναι μόνον οι Γάλλοι ανόητοι...)
Όμως, όπως και οι Γερμανοί, οι Βρετανοί, οι Ολλανδοί, οι Πολωνοί και άλλοι, οι Γάλλοι αρνούνται να πληρώσουν την ντομάτα περισσότερο από 2 ευρώ το κιλό, ακόμη κι όταν είναι εκτός εποχής. Το πρόβλημα είναι γεωπονικό -πώς θα παράγονται ντομάτες τον χειμώνα- όσο και οικονομικό -πώς θα επιτευχθεί κόστος μέχρι τα 50 λεπτά το κιλό, για να πουληθούν με λιανική τιμή κάτω των 2 ευρώ;

Η λύση βρέθηκε σε μια μικρή επαρχία της Ανδαλουσίας, την Αλμερία. Δεκαπέντε χιλιόμετρα ακτογραμμή, επτά χιλιόμετρα ενδοχώρα, ανάμεσα στη Μεσόγειο και την επιβλητική Σιέρα δε Γκάδορ. Μια περιοχή που συνδυάζει τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια της Ευρώπης με το πιο κακοπληρωμένο εργατικό δυναμικό.
Ο απλός περαστικός από αυτά τα άλλοτε ερημικά τοπία, που χρησίμευσαν ως φυσικό σκηνικό για μερικά από τα πιο γνωστά σπαγγέτι γουέστερν (3), δεν μπορεί παρά να εντυπωσιαστεί από το θέαμα χιλιάδων πλαστικών θερμοκηπίων, που πότε προβάλλουν σαν φρούρια, πότε στέκουν μισοδιαλυμένα από τους ανέμους. Πόσα είναι στο σύνολο; Περίπου τριάντα χιλιάδες, το ένα δίπλα στο άλλο, σε μια έκταση τριάντα έως σαράντα χιλιάδων εκταρίων. Εδώ δουλεύουν δεκάδες χιλιάδες μετανάστες, πολλοί από τους οποίους είναι παράνομοι, για να τροφοδοτούν με οπωροκηπευτικά τους ευρωπαίους καταναλωτές, ανεξαρτήτως εποχής (4).

Σύμφωνα με τον Χουάν Κάρλος Τσέκα, ερευνητή στο εργαστήριο κοινωνικής ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Αλμερίας, «υπολογίζουμε τον αριθμό των εργατών γης στα θερμοκήπια σε 110.000, μεταξύ των οποίων 80.000-90.000 είναι ξένοι. Από αυτούς, οι 20.000-40.000 είναι παράνομοι» -Μαροκινοί (50%), άλλοι Αφρικανοί, Λατινοαμερικάνοι, Ρουμάνοι.
Στη Γαλλία, για μια εργάσιμη ημέρα οκτώ ωρών, ο εργάτης γης αμείβεται με 55,40 ευρώ καθαρά. Με τις διάφορες επιβαρύνσεις, κοστίζει στον εργοδότη του 104 ευρώ. Στην Αλμερία, οι εργάτες γης παίρνουν μόνο 32 έως 37 ευρώ, μολονότι το επίσημο κατώτατο ημερομίσθιο ανέρχεται σε 44,40 ευρώ καθαρά (5). Και καθώς οι εργάτες αυτοί σπάνια δηλώνονται, δεν κοστίζουν τίποτε παραπάνω στο αφεντικό τους.
Οι πιο τυχεροί ανάμεσά τους ζουν στοιβαγμένοι ανά δεκαπέντε σε μικρά διαμερίσματα εργατικών πολυκατοικιών. Όσοι περισσεύουν βολεύονται στις κατασκευές που, ειρωνικά, αποκαλούνται «κορτίχος», καλύβες από τσιμεντόλιθους χωρίς νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, οι οποίες, κανονικά, χρησιμοποιούνται από τους ιδιοκτήτες γης ως αποθήκες λιπασμάτων και χημικών προϊόντων (6).
Οι πλέον κακότυχοι προσπαθούν να επιβιώσουν στις «τσαμπόλας», πρόχειρες παράγκες από σανίδες και πλαστικό, που στήνονται στα πιο δυσπρόσιτα -και κρυμμένα- μέρη, μέσα στα θερμοκήπια. «Είμαι τυχερός», μας λέει σε σπαστά ισπανικά ο Ελ Μέχντι, 23 χρόνων, που ήρθε από το Τετουάν του Μαρόκου. «Το αφεντικό είναι καλό, δεν με ρώτησε αν έχω χαρτιά».
Το δωμάτιο είναι καταθλιπτικό, χωρίς παράθυρο, χωρίς πόσιμο νερό, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς θέρμανση. Σάκοι με γαλαζόπετρα είναι στοιβαγμένοι στον διπλανό χώρο.
Ο Ελ Μέχντι έχει μόνο έναν εργοδότη, τον ιδιοκτήτη των δύο γειτονικών θερμοκηπίων. Παίρνει 33 ευρώ την ημέρα, για οκτώ με δέκα ώρες δουλειά, «αλλά μόνο τις μέρες που έχει μεροκάματο». Είναι ευχαριστημένος, «γιατί, το καλοκαίρι, όταν δεν δουλεύουμε για δύο μήνες, το αφεντικό με αφήνει να μένω εδώ».

Για αυτούς τους «sin papeles» (μετανάστες χωρίς χαρτιά), η Ευρώπη πρωτοάκουσε ξαφνικά, στις αρχές του Φεβρουαρίου του 2000, όταν η δολοφονία μιας νεαρής Ισπανίδας από κάποιον ψυχικά διαταραγμένο Μαροκινό πυροδότησε τρεις ημέρες ρατσιστικής παραφοράς στην πόλη Ελ Εχίδο. Χιλιάδες Ισπανοί καταδίωκαν με σιδερολοστούς τον παραμικρό «Moro» (Μαυριτανό, Μαροκινό) στους δρόμους, τα μπαρ και τα εμπορικά καταστήματα. Οι ταραχές είχαν απολογισμό πενήντα τέσσερις τραυματίες, μεταξύ των οποίων είκοσι αστυνομικοί και άλλοι τόσοι μετανάστες.
Από τότε; «Η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί και, μάλιστα, έχει χειροτερέψει» υποστηρίζει ο Σπιτού Μέντι, υπεύθυνος του συνδικάτου εργατών γης (ΣΕΓ) για την περιοχή της Αλμερία. Κάθε χρόνο, μετανάστες βρίσκονται δολοφονημένοι σε χαντάκια, μέσα στα θερμοκήπια. Η αστυνομία κάνει μια τυπική έρευνα και οι ένοχοι δεν βρίσκονται ποτέ.

Μηχανολόγος-τεχνικός της Casur, του μεγαλύτερου αγροτικού συνεταιρισμού της Αλμερία, ο Ισιδόρο Μαρτίνες μάς ξεναγεί με περηφάνια στο συνεταιριστικό εργοστάσιο. Πελάτες του είναι τα Carrefour στη Γαλλία, τα Netto στη Γερμανία και τη Δανία, τα Lidl σε όλη την Ευρώπη. Κάθε ντομάτα, αμέσως μόλις φθάσει εδώ, περνάει σε ένα αυτόματο πλυντήριο με εκτοξευτήρες νερού, απορρυπαντικό, περιστρεφόμενες βούρτσες και στεγνωτήρα καυτού αέρα, έτσι ώστε, όπως μας εξηγεί ο ξεναγός μας, «να αφαιρεθούν από την επιφάνειά της όλα τα υπολείμματα χαλκού και θείου, που θα μπορούσαν να απωθήσουν τον καταναλωτή». Για να συμπληρώσει με χαμόγελο: «Στην πραγματικότητα, βέβαια, τα πιο επικίνδυνα χημικά παραμένουν αόρατα».
Φορτηγά μέσα στο χειμώνα
Μόλις ταξινομηθούν σύμφωνα με την ποιότητα και το μέγεθός τους, οι ντομάτες τοποθετούνται σε παλέτες και αφήνονται για μία ή δύο ημέρες σε ένα κρύο δωμάτιο, μέχρι η θερμοκρασία τους να πέσει στους 10°C. Στη συνέχεια, φορτώνονται σε φορτηγά ψυγεία, έτοιμα να ξεχυθούν σε όλη την Ευρώπη. Στην αιχμή της χειμερινής περιόδου, από Δεκέμβριο μέχρι Φεβρουάριο, ο αριθμός των φορτηγών που ξεκινούν από την περιοχή μπορεί να φθάσει και τα πεντακόσια την ημέρα!
Χίλια εννιακόσια χιλιόμετρα χωρίζουν την Αλμερία από το Παρίσι (δυόμισι ημέρες δρόμος, υπολογίζοντας και τις υποχρεωτικές στάσεις), δύο χιλιάδες τριακόσια χιλιόμετρα τη χωρίζουν από το Λονδίνο (τρεισήμισι ημέρες). Δύο χιλιάδες επτακόσια χιλιόμετρα μακριά είναι το Βερολίνο (τεσσερεσήμισι ημέρες), τρεις χιλιάδες τριακόσια χιλιόμετρα η Βαρσοβία (πέντε ημέρες). «Με δεδομένο τον αριθμό των ημερών που μεσολαβούν ανάμεσα στη συγκομιδή και την παράδοση στο σουπερμάρκετ, δηλαδή πέντε με οκτώ ημέρες, οι ντομάτες που στέλνουμε είναι ακόμη πράσινες» συνεχίζει ο Μαρτίνες, παρουσιάζοντάς μας μια γκάμα από χρώματα, από το πιο πράσινο μέχρι το πιο κόκκινο, αριθμημένα από το 1 έως το 10. «Εάν ο πελάτης στο Λονδίνο θέλει οκτώ, τότε του στέλνω τέσσερα». Το μόνο που αλλάζει είναι το χρώμα. 

Γιατί, η ντομάτα, σε αντίθεση με την μπανάνα, το αβοκάντο ή το ακτινίδιο, σταματά να ωριμάζει μετά τη συγκομιδή.
Το επόμενο βράδυ, αναχώρηση με ένα ημιρυμουλκούμενο φορτηγό -είκοσι έξι παλέτες συνολικά, δηλαδή δεκαπέντε τόνοι φορτίου. Προορισμός, η αποθήκη των Carrefour στο Μπεζιέ, ένας από εκείνους τους αχανείς στεγασμένους χώρους που συνήθως βρίσκονται μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και όπου ξεφορτώνονται τα εμπορεύματα, πριν επαναφορτωθούν, μερικές ώρες αργότερα, με κατεύθυνση τα σουπερμάρκετ και τις υπεραγορές της περιοχής.
Ο οδηγός ονομάζεται Αντόνιο Πατσέκο Σάντσες. Είναι 47 χρόνων. Τα 34 τα έχει περάσει στον δρόμο. «Ξεκίνησα στα 13 μου, δίπλα στον πατέρα μου. Του διάβαζα τον χάρτη. Στα 16 μου, έπαιρνα το τιμόνι τα βράδια, γιατί δεν έβλεπε καλά». Το φορτηγό, ένα πολύ ωραίο Volvo, μοιάζει σαν να έχει μόλις βγει από το εργοστάσιο. «Ενα τέτοιο φορτηγό κοστίζει γύρω στα 150.000 ευρώ» εξηγεί περήφανος ο Σάντσες.
Πριν από την αναχώρηση, ένας από τους προϊστάμενούς του, ο Αντρές Βαλβέρδε, εμπορικός διευθυντής στην Carrion, τη μεγαλύτερη μεταφορική εταιρεία της Αλμερίας (με στόλο τετρακοσίων φορτηγών) μας εξηγεί ότι τα σαράντα πέντε λίτρα πετρελαίου στα εκατό χιλιόμετρα που καταναλώνει το φορτηγό για τη μεταφορά (τροφοδοτώντας δύο μηχανές, μία του τράκτορα και μία του ψυγείου) «αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού κόστους μεταφοράς»: πέντε λεπτά ανά κιλό ντομάτες, από τα 15 λεπτά ανά κιλό που ζητάει η μεταφορική εταιρεία για να παραδώσει το εμπόρευμα, για παράδειγμα, στην περιοχή του Παρισιού. «Οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, όμως, μας ασκούν αφόρητες πιέσεις. Θέλουν όλο και χαμηλότερες τιμές. Πολλές μεταφορικές εταιρείες στην Αλμερία έχουν ήδη κλείσει. Δεν ξέρω πού θα καταλήξει αυτή η κατάσταση».
Ισως στην αντικατάσταση της οδικής με τη θαλάσσια μεταφορά, κυρίως αξιοποιώντας τη δυναμική είσοδο στο παιχνίδι του νέου λιμανιού της Ταγγέρης, στο Μαρόκο, το οποίο θα μπορούσε να βάλει σε κίνδυνο τη γεωργία της Ανδαλουσίας. Γι'αυτό και εκπονείται το σχέδιο για τη δημιουργία θαλάσσιου δρομολογίου Αλμερία-Δουνκέρκη -βρίσκεται ακόμα στη φάση της μελέτης. «Η μετατόπιση προς τις θαλάσσιες μεταφορές εξελίσσεται ραγδαία» υποστηρίζει ο Ζαν-Κλοντ Μοντιγκό, πρώην ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Αγρονομικών Ερευνών (INRA) του Μονπελιέ, ειδικός στην επιμελητεία διακίνησης φρούτων και λαχανικών. «Τα επόμενα χρόνια, θα έχουμε μεγάλο ανακάτεμα της τράπουλας σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου. Περιοχές που θεωρούν ότι είναι καλά πλασαρισμένες, σταδιακά θα σβήσουν από τον χάρτη».

Προς το παρόν, τα φορτηγά οργώνουν τους αυτοκινητόδρομους. Καθώς δέχονται πιέσεις από τους πελάτες τους, ορισμένες μεταφορικές εταιρείες βρήκαν τη λύση: αξιοποιώντας την απουσία εναρμόνισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο των εθνικών νομοθεσιών για τις οδικές μεταφορές -που είναι, εξ ορισμού, διεθνείς- καταφεύγουν σε ανατολικοευρωπαίους οδηγούς, από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, των οποίων οι αμοιβές είναι δύο με τρεις φορές χαμηλότερες. Οι μηνιαίες αποδοχές ενός ισπανού φορτηγατζή κυμαίνονται μεταξύ 2.500 και 3.000 ευρώ. Ο αντίστοιχος μισθός ενός Ουκρανού μπορεί να πέσει μέχρι τα 1.200 ευρώ.
Το 2002, η χρεοκοπία της λουξεμβουργοαυστριακής εταιρείας Kralowetz GmbH (7) έφερε στο φως τις συγκεκριμένες πρακτικές. Εκείνη την εποχή, η κομπίνα συνίστατο στη δημιουργία γραφείων στη Σόφια ή το Κίεβο, μέσω των οποίων προσλαμβάνονταν οδηγοί με «τοπικές» συμβάσεις. Ακόμη κι αν αυτοί οι άνθρωποι εργάζονταν, ντε φάκτο, στους αυτοκινητόδρομους της Δυτικής Ευρώπης. Ο Φραντς Φίσιλ, εκπρόσωπος του αυστριακού συνδικάτου μεταφορών, διαβεβαίωνε τότε ότι «το 80% των οδηγών στις αυστριακές μεταφορικές εταιρείες εργάζεται υπό παράνομο καθεστώς (8)».
Τι συμβαίνει σήμερα; «Στον δρόμο βρίσκεις όλο και περισσότερους Βούλγαρους ή Ουκρανούς οδηγούς» μας αποκαλύπτει ο Σάντσες, κατά τη διάρκεια μιας στάσης «για δείπνο», στις 3 το πρωί, σε κάποιο στέκι φορτηγατζήδων, κάπου μεταξύ Βαλένθια και Καστεγιόν δε λα Πλάνα. Στο τραπέζι μας κάθεται ένας από τους παλιούς φίλους του Σάντσες, φορτηγατζής κι αυτός, ο Φρανσίσκο Πάκο. Ο Πάκο δίνει περισσότερες εξηγήσεις:
«Πολλές εταιρείες διώχνουν τους παλιούς οδηγούς τους και προσλαμβάνουν Ουκρανούς. Γνωρίζω μερικούς και μου τα λένε... Πρέπει να τα βγάλουν πέρα και, έτσι, αρχίζουν τα κόλπα. Για παράδειγμα, πουλάνε τα καινούρια τους λάστιχα και αγοράζουν μεταχειρισμένα, τα οποία χρησιμοποιούν μέχρι να λιώσουν. Ή, σε ακραίες περιπτώσεις, στους μεγάλους χώρους στάθμευσης των φορτηγατζήδων, την ώρα που κοιμάσαι, σου αδειάζουν το ρεζερβουάρ ή σου "σηκώνουν" ένα λάστιχο». Ορισμένοι, οι οποίοι αμείβονται με βάση τα χιλιόμετρα που διανύουν, κάνουν όσο περισσότερα μπορούν, ενώ δεν τηρούν και τις υποχρεωτικές στάσεις. Λιωμένα λάστιχα, κουρασμένοι οδηγοί... Ο κίνδυνος στον δρόμο δεκαπλασιάζεται.

Εγκαταλείπουμε τον Σάντσες λίγο πριν από τα σύνορα με τη Γαλλία. Να τον συνοδεύσουμε μέχρι το Μπεζιέ για να παρακολουθήσουμε και το ξεφόρτωμα του εμπορεύματος; «Είναι απολύτως αδύνατον!» είχε αναφωνήσει εκ των προτέρων ο Τιερί Γκαλζέν, υπεύθυνος της αποθήκης των Carrefour. «Απαγορεύεται ακόμη και να μιλάω στον τύπο. Οι εντολές είναι σαφέστατες. Καταλαβαίνετε, δεν είμαι παρά ένας υπάλληλος... » Οταν ήλθαμε σε επαφή με το γραφείο τύπου του Carrefour France, η απάντηση ήταν: «Δυστυχώς, δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε το αίτημά σας». Τουλάχιστον κάποιες πληροφορίες για τον αριθμό και τα σημεία όπου υπάρχουν αποθήκες του ομίλου στη Γαλλία; «Οχι, είναι απόρρητο!».

Χρόνος μεταφοράς, πολλαπλοί χειρισμοί: 

η επιτυχία της ισπανικής ντομάτας συνδέεται άμεσα με το πόσο σκληρή είναι. «Εάν μια παλέτα έχει κάπως μαλακές ντομάτες, απορρίπτεται αμέσως» μας εξηγεί ο Τιερί Μπ., πρώην υπεύθυνος φρέσκων προϊόντων σε μια αποθήκη των Carrefour (9). Εξήγηση του Ρομπέρ Σ., υπεύθυνου φρούτων και λαχανικών στην ίδια επιχείρηση: «Οι ντομάτες πρέπει να φθάνουν πολύ σκληρές. Οι πελάτες τις πιάνουν πολύ και πρέπει να μπορούμε να τις κρατήσουμε δύο με τρεις ημέρες στο ράφι».
Η πρώτη ποικιλία της ντομάτας, με τη μεγαλύτερη δυνατή διάρκεια και αντοχή στα διάφορα χτυπήματα, η ντομάτα Ντανιέλα, τελειοποιήθηκε το 1989. Από τότε, αποτελεί αντικείμενο πολλών ερευνών, κυρίως όσον αφορά την ανάπτυξη των οργανοληπτικών ικανοτήτων της -χρώμα, γεύση, υφή, πόσο ζουμερή και τρυφερή. Στη Γαλλία, εργαστήρια όπως το INRA του Μονπελιέ, συμμετέχουν εδώ και πολύν καιρό σε προγράμματα σχετικά με νέες ποικιλίες ντομάτας, καθώς και σε μελέτες βελτιστοποίησης της μεταφοράς και της αποθήκευσης φρούτων και λαχανικών (10). Ερευνες που χρηματοδοτούνται από το κράτος και είναι χρήσιμες κυρίως στις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες.

Στη Γαλλία, οι αλυσίδες αυτές κατέχουν το 67% του μεριδίου αγοράς στον κλάδο της διατροφής (11) -ποσοστό χαμηλότερο απ' ό,τι στη Γερμανία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου τα μικρά εμπορικά μαγαζιά σπανίζουν ακόμη περισσότερο. Εξι εταιρείες μοιράζονται την πίτα στην ηπειρωτική Γαλλία: η Carrefour (23,9% μερίδιο αγοράς), η Leclerc (16,9%), η Inter-marche (13,5%), η Auchan (11,5%), η Casino-Monoprix (10,3%) και η Systeme U (9%). Το 2009, το άθροισμα του τζίρου τους έφθασε τα 245 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων 96 δισεκατομμύρια ευρώ μόνο για τα Carrefour (12)!

Ο καταναλωτής που νομίζει ότι αποφεύγει την ντομάτα της Αλμερίας ψωνίζοντας από τον μανάβη της γειτονιάς του αυταπατάται. Η ντομάτα του μανάβη, που πωλείται 3 με 4 ευρώ το κιλό, προέρχεται από τα ίδια θερμοκήπια, έχει υποστεί τις ίδιες επεξεργασίες και έχει μεταφερθεί από τα ίδια φορτηγά. Ακόμη χειρότερα: «Οταν μία παλέτα απορρίπτεται από μια εμπορική αλυσίδα κατά την εκφόρτωση, συμβαίνει συχνά να με καλούν για να μου προτείνουν το εμπόρευμα» μας εκμυστηρεύεται ο Ζοέλ, στέλεχος στη Robert Hortal, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες χονδρικής πώλησης στην περιοχή του Μονπελιέ. «Συνήθως, παίρνω το εμπόρευμα, γεγονός που μου επιτρέπει να προσφέρω στους πελάτες μου μια καλή τιμή». Οι πελάτες του; Ολα τα καταστήματα λιανικής της πόλης, από τα πιο λαϊκά μέχρι τα πιο ακριβά.

Το πλεόνασμα στις λαϊκές
Τα κριτήρια που θέτουν οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες για να δεχθούν ή να απορρίψουν τις παλέτες είναι πολλά: σκληρές ή μαλακές ντομάτες, παράξενο σχήμα, χρωματισμοί, θερμοκρασία κατά την εκφόρτωση... Γι' αυτό και μεγάλες ποσότητες ντομάτας που προορίζονταν για τα σουπερμάρκετ καταλήγουν να πωλούνται στις λαϊκές και στα μικρά μπακάλικα του κέντρου ή της γειτονιάς.
Οι αγορές χονδρικής αποτελούν τους τελευταίους επιζώντες των αγορών εθνικού ενδιαφέροντος (marches d' interet national-ΜΙΝ) από τότε που ξεκίνησε η εξάπλωση των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων. Υπάρχουν δεκαοκτώ σε ολόκληρη τη Γαλλία, μεταξύ των οποίων και η Rungis. «Ακόμη και η Rungis μεταμορφώθηκε εντελώς» εξηγεί ο Μοντιγκό. «Σήμερα, μπορεί κανείς να βρει στη Rungis αποθήκες για τις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, εισαγωγείς πολύ εξειδικευμένων προϊόντων και μερικούς εναπομείναντες χονδρέμπορους».

Τι επιλογές απομένουν στον καταναλωτή; Οι ντομάτες του Μαρόκου; Καλλιεργούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο (13). Να αγοράζει μόνο εγχώριες ντομάτες; Βέβαια. Γνωρίζει, όμως, ότι, σήμερα, ελάχιστες είναι οι ποσότητες ντομάτας που καλλιεργούνται στο χωράφι -με τις ρίζες τους μέσα στη γη και τις ακτίνες του ήλιου να χαϊδεύουν τον καρπό; Στη Γαλλία, από τους εξακόσιες χιλιάδες τόνους ντομάτας που παράγονται κάθε χρόνο, το 95% καλλιεργείται σε θερμοκήπια. Το ένα τρίτο της παραγωγής θερμοκηπίου γίνεται στη Βρετάνη, σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις -τζαμαρίες που θερμαίνονται με φυσικό αέριο χειμώνα-καλοκαίρι, επίπεδες επιφάνειες καλλιέργειας εγκατεστημένες πενήντα εκατοστά πάνω από το έδαφος, ρίζες που συνδέονται με τεράστιες υδρορρόες, μέσω των οποίων το φυτό ποτίζεται με νερό και χημικά προϊόντα σε ποσότητες που ελέγχονται με ακρίβεια από ηλεκτρονικό υπολογιστή. (Σχόλιο τροφής: δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ μία αναγούλα την νοιώθω...)
Στην Ολλανδία και το Βέλγιο, δεν συναντά κανείς, πλέον, παρά αυτή τη λεγόμενη «εκτός εδάφους» καλλιέργεια θερμοκηπίου. Ισως η τελευταία λύση που μένει είναι να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ζακ Πουρσέλ, ενός από τους φημισμένους Γάλλους σεφ, ιδιοκτήτη του εστιατορίου «Jardin des sens», στο Μονπελιέ (δύο αστέρια στον οδηγό Μισελέν): «Εγώ δεν χρησιμοποιώ την ντομάτα παρά μόνο το καλοκαίρι, που έχει φυτρώσει μέσα στη γη, στο χωράφι, έχει ωριμάσει στον ήλιο, χωρίς πολύ νερό, με ελάχιστα χημικά. Εκείνη την εποχή γίνεται νόστιμη, όχι πολύ ζουμερή, με μια ελαφρά οξύτητα».
Οπως τον 18ο αιώνα
Οι εμπορικές επιδόσεις της ανδαλουσιανής ντομάτας προκαλούν ίλιγγο.
Από το 1995, η Ισπανία πουλάει κάθε χρόνο στο εξωτερικό περίπου 900.000 τόνους φρέσκιας ντομάτας, γεγονός που τη φέρνει πρώτη στις εξαγωγές ντομάτας στην Ευρώπη (και τρίτη παγκοσμίως, μετά το Μεξικό και τη Συρία). Ακολουθεί η Ολλανδία (834.000 τόνους το 2007), η Τουρκία (372.000 τόνους), το Μαρόκο (297.000 τόνους), το Βέλγιο (203.000 τόνους), η Γαλλία (167.000 τόνους) και η Ιταλία (110.000 τόνους) (1). Ο σημαντικός όγκος της παραγωγής στην Ολλανδία, με καλλιέργειες θερμοκηπίου και εκτός εδάφους, οφείλεται σε τρεις παράγοντες: υψηλή τεχνολογία, θέρμανση με φυσικό αέριο που εξάγεται από τα εθνικά χωρικά ύδατα και φθηνή εργασία ειδικευόμενων φοιτητών. 

(Σχόλιο "τροφής": Στην Ελλάδα, δεν γίνεται να παραγάγουμε τόνους, διότι δεν μας "ευνοούν" ούτε η γης, ούτε το κλίμα, ούτε το σημείο, γενικά όλες οι συνθήκες είναι εναντίον μας. Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον οι πολιτικοί μας φταίνε και γι`αυτό... Αν ήταν σωστοί, θα μας είχαν επιβάλει να καλλιεργούμε και ντομάτα και όλα τα άλλα απαραίτητα τρόφιμα ώστε 1ον να είμαστε αυτάρκεις και 2ον να καλύπτουμε εμείς αρκετές από τις εξαγωγές που περιγράφονται. Αυτά θα έκαναν αν αγαπούσαν την πατρίδα τους/μας, βέβαια αν κι εμείς αγαπούσαμε την πατρίδα μας, αλλά και την υγιεία μας, θα το είχαμε ήδη κάνει χωρίς να έχουμε ανάγκη να μας τα επιβάλει κάποιος, αλλά ποιος να ξεβολεύεται τώρα... εξάλλου εμείς είμαστε γεννημένοι κυρίως για δημόσιοι υπάλληλοι!)

Το 2008, η Γερμανία εισήγαγε 201.000 τόνους ισπανική ντομάτα, το Ηνωμένο Βασίλειο 174.000 τόνους, η Γαλλία 152.000 τόνους, η Ολλανδία 145.000 τόνους, η Πολωνία 57.000 τόνους, η Ιταλία 33.000 τόνους, η Τσεχία 28.000 τόνους κ.λπ. (2). Πράγματι, μετά την πατάτα, η ντομάτα είναι το αγροτικό προϊόν με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στην Ευρώπη. Το 2007, οι Έλληνες έφαγαν 61 κιλά ανά κάτοικο, οι Δανοί 32 κιλά, οι Ιταλοί 31 κιλά, οι Ισπανοί 17 κιλά, οι Γάλλοι 14 κιλά, οι Βρετανοί 8,1 κιλά, οι Βέλγοι και οι Γερμανοί από 8 κιλά (3). «Πόσοι ανάμεσά τους έχουν συνειδητοποιήσει ότι, αν μπορούν να καταναλώνουν τέτοιες ποσότητες, αυτό οφείλεται στην εκμετάλλευση των μεταναστών στην Αλμερία;» αναρωτιέται ο συνδικαλιστής Σπιτού Μεντί, πριν υπενθυμίσει: «Τον 18ο αιώνα, ο Μοντεσκιέ, στο έργο του "Το Πνεύμα των Νόμων", υποστήριζε ήδη, μιλώντας για τις φυτείες ζαχαροκάλαμου στις γαλλικές Αντίλλες: "Η ζάχαρη θα ήταν πολύ ακριβή εάν στις φυτείες όπου παράγεται δεν δούλευαν σκλάβοι". Σήμερα, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με την ντομάτα της Αλμερίας!»
Πηγή: Για μιά χούφτα ντομάτες-Των ειδικών απεσταλμένων μας PIERRE DAUM και AUREL*
Το είδα: www.ftiaxno.gr

Το λυκοπένιο είναι ένα έντονα κόκκινο καροτένιο, μια καροτενοειδής χρωστική ουσία. Οι πιο πλούσιες σε περιεκτικότητα λυκοπενίου τροφές είναι οι ντομάτες, τα σαγκουίνια, τα αγριοτραντάφυλλα, το παπάγια και το γκουάβα. Παρόλο που το καροτένιο χημικά ορίζεται ως καροτένιο, δεν έχει τη δράση της βιταμίνης Α. Το ενδιαφέρον γύρω από το λυκοπένιο δεν αναπτύχθηκε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980 όταν βρέθηκε ότι η αντιοξειδωτική του δράση είναι διπλάσια αυτής του β-καροτένιου. Το καροτένιο υπάρχει στον ορό του ανθρώπινου οργανισμού και στο δέρμα καθώς και στο συκώτι, στα επινεφρίδια και στους πνεύμονες. Το γεγονός ότι το λυκοπένιο είναι το κυρίαρχο καροτενοειδές στον ανθρώπινο οργανισμό καταδεικνύει την ύψιστη βιολογική σημασία του για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Είναι ένα καροτενοειδές που ανήκει στην ίδια οικογένεια με το β-καροτένιο που δίνει στις ντομάτες, στο ροζ γκρέιπφρουτ, στα βερίκοκα, στα σαγκουίνια, στο καρπούζι, αγριοτριαντάφυλλο, και στο γκουάβα το κόκκινο χρώμα τους. Η επιστήμη έχει δείξει ότι το λυκοπένιο είναι φυσική ασπίδα κατά της υπεριώδους ακτινοβολίας και σε συνδυασμό με τις αντιοξειδωτικές ιδιότητές του έχει γίνει ένα από τα κορυφαία συστατικά στα υψηλής ποιότητας καλλυντικά προϊόντα περιποίησης του δέρματος. Το λυκοπένιο δρα αποτελεσματικά στην εξισορρόπηση της παραγωγής μελανίνης και στην ομαλοποίηση. Δρα προστατευτικά στα κύτταρα των ινοπλαστών που είναι εκτεθειμένα στην υπεριώδη ακτινοβολία UVA και έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα λυκοπενίου στον οργανισμό τους έχουν κατά 55% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό σε σχέση με όσους έχουν στο αίμα τους το μικρότερο ποσοστό της εν λόγω χημικής ουσίας, η οποία προσδίνει την κοκκινωπή απόχρωση σε διάφορα τρόφιμα (ντομάτες, κόκκινες πιπεριές, καρπούζι, παπάγια κ.ά.). Η ντομάτα είναι κατεξοχήν αυτή που περιέχει μεγάλη ποσότητα λυκοπενίου, το οποίο προστατεύει τα κύτταρα του σώματος από βλάβες.
Δείτε το βίντεο: Τρώγοντας τα χρώματα

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζούνι Κάρπι του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας «Neurology», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ανέλυσαν στοιχεία από 1.031 άνδρες αρχικής ηλικίας 45 έως 65 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν για μια μεγάλη περίοδο 12 ετών, στη διάρκεια της οποίας οι 67 έπαθαν εγκεφαλικό.
Διαβάστε: Pinus Marinitus και πυκνογενόλη, κατά των εγκεφαλικών και άλλων πολλών παθήσεων

Οι άνδρες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο λυκοπενίου στο αίμα τους. Από την ομάδα των 258 ατόμων με το χαμηλότερο επίπεδο λυκοπενίου πέθαναν 25, ενώ από την ομάδα των 259 ατόμων με το υψηλότερο επίπεδο της εν λόγω χημικής ουσίας πέθαναν μόνο 11. Η αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο του λυκοπενίου και στον κίνδυνο εγκεφαλικού διαπιστώθηκε ότι ισχύει ανεξάρτητα από την ηλικία του ατόμου και από άλλους παράγοντες κινδύνου (κάπνισμα, πίεση, διαβήτης κ.ά.).

«Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σύσταση οι άνθρωποι να καταναλώνουν πάνω από πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα, κάτι που θα οδηγούσε σε μεγάλη μείωση του αριθμού των εγκεφαλικών παγκοσμίως» δήλωσε ο Κάρπι.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το λυκοπένιο μειώνει την ικανότητα της «κακής» χοληστερόλης (LDL) να δημιουργεί δυνητικά επικίνδυνες αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες, κάτι που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα ή εγκεφαλικό.
Διαβάστε: Συνταγή για την εξάλειψη της αθηρωματικής πλάκας
Επιπλέον, το λυκοπένιο έχει και άλλες σχετικές ιδιότητες, καθώς εμποδίζει την παραγωγή χοληστερόλης και αναστέλλει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα.
Διαβάστε: Τροφές και βότανα που ρίχνουν τη χοληστερίνη

Από την άλλη, η μελέτη διαπιστώνει μεν την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στο λυκοπένιο και τα εγκεφαλικά, χωρίς όμως να αποδεικνύει πως, αν κανείς τρώει ντομάτες, μειώνει σίγουρα τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, γι’ αυτό, άλλωστε, χρειάζονται περαιτέρω μελέτες, όπως είπε ο Φινλανδός ερευνητής.

Το είδα: www.apivita.com
alttherapy.blogspot.gr

Οι φακές είναι ένα από τα πρώτα τρόφιμα που καλλιεργήθηκαν ποτέ. Καταναλώνονται από τους προϊστορικούς χρόνους και πιστεύεται ότι προέρχονται από την Κεντρική Ασία. Σε τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή έχουν βρεθεί σπόροι φακής που χρονολογούνται 8.000 χρόνια πριν. 
Για χιλιετίες, οι φακές παραδοσιακά τρώγονταν με κριθάρι και σιτάρι, τα τρία είδη διατροφής που προέρχονται από τις ίδιες περιοχές και εξαπλώθηκαν σε όλη την Αφρική και την Ευρώπη, κατά τη διάρκεια μεταναστεύσεων και εξερευνήσεων πολιτιστικών φυλών.

Αρχικά, θεωρούντο το φαγητό των φτωχών. Αργότερα όμως, διαπιστώθηκε ότι τα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωσή τους είναι σημαντικά, και ο ισχυρός, φυσικός συνδυασμός τους σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, και μέταλλα είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε χορτοφαγικές δίαιτες.
Οι φακές, όπως και τα φασόλια, είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες -παρέχουν 15 γραμμάρια ινών σε μόλις 1 φλιτζάνι- οι οποίες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

Επιπρόσθετα, συμβάλλουν στην υγεία της καρδιάς (προστασία από στεφανιαία και καρδιαγγειακή νόσο), όχι μόνο λόγω των φυτικών ινών, αλλά και λόγω των σημαντικών ποσοτήτων φυλλικού οξέος και μαγνησίου που περιέχουν.
Εκτός από τις ευεργετικές τους ιδιότητες στο πεπτικό σύστημα και στην καρδιά, είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη διαχείριση διαταραχών του σακχάρου, καθώς εμποδίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα να αυξηθούν με ταχύ ρυθμό μετά από ένα γεύμα.
Ακόμα, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνών. Πενήντα γραμμάρια φακής περιέχουν όση πρωτεΐνη έχουν και 67 γραμμάρια βοείου κρέατος και περιέχουν σχεδόν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται το σώμα, για να χρησιμοποιήσει τις πρωτεΐνες. Απουσιάζουν μόνο δύο, συνδυάζοντας όμως τις φακές με άλλα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι και το σπανάκι, μπορούμε να πάρουμε μια πλήρη πρωτεΐνη.

Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.
Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι φακές έχουν σημαντική θέση σε αυτό που λέμε υγιεινή διατροφή. Και επειδή δεν απαιτούν την μακρόχρονη ενυδάτωση (μούλιασμα) που χρειάζονται τα περισσότερα αποξηραμένα όσπρια, είναι αρκετά εύκολο και να προετοιμαστούν. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη έμπνευση.

Κωνσταντίνα Υφαντή, διαιτολόγος-διατροφολόγος

Φαγητό με ιστορία
Από τη Γένεση γνωρίζουμε την ιστορία του Ησαύ που πούλησε την κληρονομιά του «αντί πινακίου φακής». O Αριστοφάνης ανέφερε τις φακές στα έργα του. Η σούπα με φακές παρασκευάζεται παντού στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και στην Ινδία. Προτείνεται ως χορτοφαγική επιλογή, αλλά μαγειρεύεται και με ζωμό κρέατος. Αλλα ζαρζαβατικά που «δένουν» με τις φακές είναι τα καρότα, οι πατάτες, το σέλινο, ο μαϊντανός, το σπανάκι και τα σέσκουλα.
Η δάφνη είναι απαραίτητη για να έχει το πιάτο ισορροπημένη γεύση. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Στα ινδικά μπακάλικα του κέντρου βρίσκουμε τη μικρή πορτοκαλί. Τη λένε νταλ και με αυτή κάνουν σάλτσες, σούπες και μαγειρευτά. Υπάρχει επίσης η στρογγυλή πράσινη φακή. Εγώ προτιμώ τις ψιλές φακές από τη Λάρισα. Εξαιρετικές είναι της Εγκλουβής στη Λευκάδα, αλλά δύσκολα τις βρίσκεις.
Πριν από το μαγείρεμα οι φακές θέλουν ξέπλυμα, αλλά δεν χρειάζονται μούλιασμα. Ταιριάζουν καταπληκτικά με το κύμινο και το κόλιανδρο. Σερβίρονται με πάστα ελιάς, ταραμοσαλάτα και καυτερή ή γλυκιά πιπεριά. Αλλα συνοδευτικά μπορεί να είναι η φέτα και άλλα τυριά, οι ξηροί καρποί όπως καβουρδισμένα αμύγδαλα, τα καραμελωμένα καρότα, κρεμμύδια, το ψημένο σκόρδο, άνηθος, σέλινο, μαϊντανός, μάραθος, δενδρολίβανο, αλλά και αλλαντικά όπως το μπέικον ή το σύγγλινο. «Δένει» ακόμα και με ψάρι και θαλασσινά.

Φακές και πάλη των ... τάξεων στο τραπέζι 

ΜΙΑ ΑΠΟ τις αγαπημένες τροφές των Ελλήνων, αν και η ίδια της η ιστορία έχει κάτι από... πάλη των τάξεων. Η πρωτοκαλλιέργειά της χάνεται στα βάθη του ανθρώπινου πολιτισμού. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του ότι οι αρχαιολογικές αναφορές τοποθετούν τη φακή στην παλαιολιθική και μεσολιθική εποχή από δέκα χιλιάδες χρόνια στη Συρία και την Ιεριχώ της Παλαιστίνης. Αργότερα, και μιλάμε περίπου έξι χιλιάδες χρόνια π.κ.χ., εντοπίζεται σε περιοχές της Μικράς Ασίας. Κατά τη νεολιθική εποχή η φακή καλλιεργείται σε περιοχές της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, ενώ διαδόθηκε ευρέως κατά την εποχή του χαλκού σε περιοχές της Μεσογείου. Αναφορές στη φακή συναντάμε τόσο στον Αριστοφάνη όσο και στον Πλίνιο που εξαίρει τις θεραπευτικές ιδιότητες ιδίως σε παθήσεις του ήπατος. Στην αρχαία Ελλάδα -κι εδώ εντοπίζονται οι πρώτες ταξικές διαστάσεις της φακής- οι εύποροι δεν μπορούσαν καν να διανοηθούν ότι θα προσέφεραν είτε στους εαυτούς τους είτε σε καλεσμένους τους μαγειρεμένες φακές. Ανεξάρτητα από το αν ο Ιπποκράτης, από τότε, υπερτόνιζε τις εξαιρετικές ιδιότητες του καταφρονημένου αυτού οσπρίου. Οι φακές απέκτησαν έναν κάποιο σεβασμό κατά το 18ο αιώνα στη Γαλλία υπό τη βασιλεία του Λουδοβίκου XV, του οποίου η σύζυγος Μαρία τις διέδωσε στο παλάτι δίνοντάς τους έτσι το όνομα «φακές της βασίλισσας». Και κατά το 19ο αιώνα, οι φακές απέκτησαν τη φήμη του «κρέατος του φτωχού», ενώ σταδιακά διαδόθηκαν ως γαστριμαργική προτίμηση σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν ν' αντέξουν τη μυρωδιά του ψαριού. Νεότερες έρευνες για το παρεξηγημένο αυτό έδεσμα έχουν οδηγήσει στο ακόλουθο ατράνταχτο επιχείρημα αναφορικά με την περιεκτικότητα της φακής σε πρωτεΐνες και μέταλλα όπως τον απολύτως απαραίτητο σίδηρο: Εκατό γραμμάρια φακής περιέχουν τόσες πρωτεΐνες όσες και 134 γραμμάρια μοσχαριού! Και μία κούπα βρασμένης φακής περιέχει 38 mg κάλιο, 356 mg φώσφορο, 72 mg μαγνήσιο, 6,6 mg σίδηρο και άλλα πολύτιμα για την υγεία συστατικά. Κάτι ήξεραν και οι εργάτες των αιγυπτιακών πυραμίδων που τρέφονταν με φακές, ίχνη των οποίων εντόπισε η αρχαιολογική... κουτάλα.

Προτάσεις για να κάνετε τις φακές αγνώριστες 
Σαλάτα φακές

Υλικά

• 1/4 του κιλού φακές
• 2 φύλλα δάφνης
• 1 κεφάλι σκόρδο
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
• 1 κουταλάκι ξερό δυόσμο
• 1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
• 2 φουρνιστές ντομάτες
• 1 μέρος ντομάτας,
• 1 μέρος ξίδι
• 3 μέρη ελαιόλαδο για τη σάλτσα

Εκτέλεσις
Βράζουμε τις φακές με τη δάφνη, το αλάτι και το σκόρδο, προσέχοντας να μη λιώσουν. Κόβουμε τις ντομάτες στα τέσσερα, βγάζουμε τα σπόρια και τις ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να απορροφήσουν όλα τα υγρά τους με λίγο χοντρό αλάτι και ελάχιστο ελαιόλαδο. Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ, μαζί με τις ντομάτες και ανακατεύουμε καλά με τη σάλτσα.

Φακές με σέσκουλα
Για να εμπλουτίσετε με περισσότερα χορταρικά και μυρωδικα το κλασικό πιάτο που ίσως σας φαίνεται μονότονο.

Υλικά 6-8 μερίδες
½ φλιτζ. ελαιόλαδο, 1 φλιτζ. κρεμμύδι χοντροκομμένο, 2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λειωμένες, 1 κοφτή κ.γλ. σπόροι κόλιανδρου κοπανισμένοι στο γουδί, ½ κ.γλ. κύμινο ή παραπάνω αν θέλουμε, 2 φλιτζ. ψιλές φακές, 1 φλιτζ. ντοματάκια αποφλοιωμένα και ψιλοκομμένα με τον χυμό τους, 500 γρ. σέσκουλα καθαρισμένα και ψιλοκομμένα σε λωρίδες, 6-8 φλιτζ. νερό ή ζωμό, αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, ξύσμα από μισό πορτοκάλι, 1/4 φλιτζ. ξίδι από σέρι ή το βορειοελλαδίτικο γλυκό ξίδι του Βασίλη Βαϊμάκη, πάστα από ελιά Καλαμών για γαρνιτούρα

Εκτέλεσις
Σε μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το μισό λάδι σε μέτρια φωτιά και μαραίνουμε το κρεμμύδι για περίπου 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο. Γυρίζουμε 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε τις φακές, το κόλιανδρο και μια πρέζα κύμινο και τα ανακατεύουμε όλα μαζί στο λάδι. Ρίχνουμε τις ντομάτες, τη δάφνη, τα σέσκουλα και 6 φλιτζ. νερό. Κλείνουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε μέτρια φωτιά.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και σιγοβράζουμε για 45-50 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι φακές. Αν θέλουμε να αραιώσουμε τη σούπα, προσθέτουμε νερό. Αλατοπιπερώνουμε. Λίγα λεπτά πριν βγάλουμε τη σούπα από τη φωτιά, προσθέτουμε το ξύσμα και το ξίδι. Αφαιρούμε τη δάφνη πριν από το σερβίρισμα. Σε κάθε μπολ ρίχνουμε λίγο από το υπόλοιπο λάδι και 1 κουταλάκι από πάστα ελιάς.

Φακές σαλάτα με ψητές πιπεριές και φέτα 

Υλικά (για περίπου 6-8 μερίδες)
* 250 γραμμ. φακές χοντρές
* 6 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε λεπτές ροδέλες
* 2 σκελίδες σκόρδο λειωμένες
* 250 γραμμ. κόκκινες πιπεριές ψημένες, χωρίς τους σπόρους, ξεφλουδισμένες και κομμένες ζουλιέν
* αλάτι και μαύρο πιπέρι
* ½ φλιτζανιού παρθένο ελαιόλαδο
* 3-4 κουταλιές ξίδι από κόκκινο κρασί
* ½ φλιτζανιού ψιλοκομμένο άνηθο
* 120 γραμμ. φέτα τρίμμα

Εκτέλεσις
1. Ξεπλένουμε τις φακές και τις στραγγίζουμε. Τις βράζουμε μέσα σε άφθονο νερό για 10 λεπτά. Τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε μέσα στο σουρωτήρι με κρύο νερό. Τις ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα με φρέσκο νερό. Μόλις πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε 20-25 λεπτά, μέχρι να γίνουν τρυφερές αλλά να μη χυλώσουν. Όσο βράζουν οι φακές αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια. Στραγγίζουμε σε σουρωτήρι κάτω από κρύο νερό.
2. Σε μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τις φακές, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, το σκόρδο και τις πιπεριές. Προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, το λάδι και το ξίδι. Αφήνουμε να σταθούν 30 λεπτά πριν σερβίρουμε. Σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου, αφού γαρνίρουμε με άνηθο και φέτα

ΝΤΑΙΑΝΑ ΚΟΧΥΛΑ

Δείτε ακόμη: Θρεπτικότατη σαλάτα για αποτοξίνωση! 

Όσπρια: το εθνικό μας πιάτο!

Φασόλια: μια υποτιμημένη «υπερτροφή»!

Φάβα: Ο βασιλιάς των τροφίμων των φτωχών.

Πηγή: www.solon.org.gr
Πηγή: users.sch.gr

Αν σου αρέσει να χρησιμοποιείς καλλυντικά από αγνά υλικά, δοκίμασε τις παρακάτω συνταγές. Το πίλινγκ θα απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας και το δέρμα θα γίνει πιο απαλό. Μην το παρακάνεις όμως – δεν χρειάζεται να το κάνεις κάθε μέρα. Εάν έχεις λιπαρό δέρμα μία φορά την εβδομάδα είναι η ιδανική, ενώ αν έχεις ξηρό δέρμα δύο φορές τον μήνα αρκούν.

Πίλινγκ με ζάχαρη
Ανακάτεψε ζάχαρη – άσπρη ή μαύρη με λάδι. Το λάδι που θα επιλέξεις μπορεί να είναι αμυγδαλέλαιο ή ελαιόλαδο. Χρησιμοποίησέ το σε στεγνό δέρμα και όχι σε βρεγμένο γιατί η ζάχαρη θα λιώσει:-). 

Για άρωμα μπορείς να προσθέσεις στο μείγμα λίγο χυμό πορτοκαλιού. 
Δείτε ακόμη: 18 εναλλακτικές χρήσεις της ζάχαρης εκτός κουζίνας!!
Πίλινγκ με αλάτι 

Αντί για ζάχαρη μπορείς να βάλεις χοντρό αλάτι πάλι με λάδι. Αν όμως το δέρμα σου είναι ξηρό ή ευαίσθητο δεν θα σου το πρότεινα -- σε αυτή την περίπτωση προτίμησε την ζάχαρη γιατί έχει μικρότερους κόκκους και δεν θα ερεθίσει το δέρμα σου.

Πίλινγκ με ντομάτες 

Πάρε 4 ντομάτες, τρίψε τες και σούρωσέ τες. Μούσκεψε λίγο ρύζι της επιλογής σου για 30’ και στην συνέχεια σούρωσέ το. Ρίξε το ρύζι στις τριμμένες ντομάτες και άπλωσε το μείγμα στο σώμα σου. Ξέβγαλε με άφθονο νερό. Η συνταγή αυτή είναι εξαιρετική για τα λιπαρά δέρματα.

Πίλινγκ με νες καφέ 

Θα χρειαστείς 2 κούπες νες καφέ στιγμής, 1/2 κούπα ζάχαρη και 3 κουταλιές της σούπας αμυγδαλέλαιο. Φτιάξε το μείγμα μέσα σε ένα μπολ και κάνε ένα ζεστό μπάνιο – άπλωσε το μείγμα και τρίψε το σώμα σου με μεγάλες ανοδικές και κυκλικές κινήσεις.

Δείτε: Γνωρίστε τον τύπο του δέρματός σας και περιποιηθείτε τον σωστά!

20 εναλλακτικές χρήσεις της κανέλας!

Συνταγές υγείας και ομορφιάς με μέλι!

Πραγματικός «φρουρός» της ομορφιάς του δέρματός μας το Λεμόνι!

Στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - περιποίησις", θα βρείτε πολλές ακόμη φυσικές λύσεις και συνταγές για την φροντίδα του δέρματος και των μαλλιών μας!!

Το είδα: aesthetics-soo.blogspot.gr

Είναι πραγματικά δυσάρεστο και επίσης πολύ επικίνδυνο για την υγεία μας , αυτό που θα διαβάσετε στη συνέχεια, άλλα ευτυχώς μπορούμε τουλάχιστον να σας ενημερώσουμε για τον μοναδικό τρόπο που είναι ανά πάσα στιγμή στο χέρι σας για να καταλάβετε αν έχετε να κάνετε με μεταλλαγμένο η φυσικό τρόφιμο. Θα μιλήσουμε για τα κοινά συνηθισμένα οπωρολαχανικά που σχεδόν όλοι μας αγοράζουμε στις λαϊκές για το σπίτι μας.

Πριν από περίπου 20 χρόνια και πίσω, στην Ελλάδα τα οπωρολαχανικά όπως οι ντομάτες, τα αγγούρια, τα κρεμμύδια, είχαν προλάβει να αποτυπώσουν την πραγματική εντονότατη γεύση τους και την φυσική τους ζωντανή εμφάνιση στις μνήμες των ανθρώπων που έτυχε να ζήσουν εκείνες τις φυσικές εποχές... Δυστυχώς όμως, τα παιδιά μας στις μέρες μας είναι σχεδόν αδύνατον να αποκτήσουν αυτές τις έντονες φυσικές γεύσεις και τα θρεπτικά συστατικά, γιατί κυριολεκτικά... είναι σχεδόν αδύνατον να βρεθούν στις αγορές, ούτε στην λαϊκή, και επίσης... ούτε στα καταστήματα με Οργανικά οπωρολαχανικά! Πολύ καλά ακούσατε.

Εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα και επίσης σε όλες τις ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, στις αγορές κυκλοφορούν κυριολεκτικά μόνο μεταλλαγμένα οπωρολαχανικά. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτό, αλλά το ότι οι αγροβιομηχανίες και όλοι οι αγρότες οι οποίοι πολλοί από αυτούς χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι, σπέρνουν σπόρους που είναι ήδη Μεταλλαγμένοι γενετικά!

Όλοι οι επίσημοι εισαγωγείς από τους οποίους οι αγρότες προμηθεύονται τους σπόρους, εισάγουν μεταλλαγμένους σπόρους. Τους ίδιους σπόρους χρησιμοποιούν και οι αγροβιομηχανίες οι οποίες ονομάζουν το τελικό προϊόν τους ως "Οργανικό" και πωλούνται σε διάφορες οργανικές... αγορές, κάνοντας τον κόσμο που δεν γνωρίζει, να νομίζει πως το οργανικό δεν είναι μεταλλαγμένο άρα είναι καλό. Ναι είναι καλό, αλλά μόνο και μόνο επειδή δεν έχουν χρησιμοποιηθεί χημικά για την ανάπτυξή του. Δεν παύει όμως να είναι απλά ένα μεταλλαγμένο, που αναπτύχθηκε φυσικά. Φυσικό όμως, δεν είναι.
Δυστυχώς έχουνε περάσει ήδη πολλά χρόνια, και μέσα στις πόλεις μας τα φυσικά οπωρολαχανικά έχουν κυριολεκτικά εξαφανιστεί.

Δείτε: Χρειάζεστε 10 Μερίδες Λαχανικών για να πάρετε τα Ίδια Θρεπτικά Συστατικά που θα παίρνατε από Μια Μερίδα 50 Χρόνια Πριν!!

Υπάρχουν όμως, σε απομονωμένα κυρίως χωριά... κήποι οι οποίοι διατηρούνται από πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους οι οποίοι έχουνε ζήσει την έννοια της "φυσικής έντονης γεύσης" και διατηρούνε τους κήπους τους με σπόρους τους οποίους μαζεύουν από κάθε σοδιά όπου το γενεαλογικό δέντρο του κάθε σπόρου γυρίζει πολλά χρόνια πίσω πριν την ύπαρξη των μεταλλαγμένων! Εάν θέλετε να γευτείτε λοιπόν αυτό που εννοούμε φυσική έντονη "γεύση" με πραγματικά θρεπτική αξία, τότε πρέπει να έρθετε σε επαφή με τους ανθρώπους που αναφέραμε, ανθρώπους που επέλεξαν να ζήσουν τη ζωή τους θρεπτικά σωστά, και πού ξέρετε... ίσως σας δώσουν λίγους σπόρους ώστε και εσείς και φυτέψετε κάτι όντως φυσικά οργανικό για να τρώτε!

Οι διαφορές:
Τα φυσικά οπωρολαχανικά είναι εξαιρετικά πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, μυρίζουν έντονα και έχουν έντονη γεύση, ενώ όλα τα μεταλλαγμένα οπωρολαχανικά διαθέτουνπολύ χαμηλότερη περιεκτικότητα, μυρίζουν ελάχιστα, και η γεύση τους είναι ψεύτικη σε σχέση με την φυσική μη-μεταλλαγμένη.

Αυτό είναι κάτι που μπορείτε να το διαπιστώσετε από την οσμή και την γεύση. Η οσμή είναι το κύριο πρώτο κλειδί για να καταλάβετε εάν έχετε να κάνετε με φυσικό η μεταλλαγμένο, η γεύση είναι το δεύτερο.

Πχ ντομάτες, εάν μυρίζει ελάχιστα η καθόλου από απόσταση 20-30 εκατοστών είναι μεταλλαγμένο και η πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά είναι υπεύθυνη για την σχεδόν ανύπαρκτη οσμή.

Η φυσική ντομάτα που τρώγαμε πριν 20 χρόνια μοσχοβολούσε σε όλη την κουζίνα και η μυρωδιά της σαλάτας έφτανε σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού, και δυστυχώς πολλοί από εσάς τώρα δεν το πιστεύετε γιατί συνηθίσατε στις νέες πλαστικές άοσμες άχρηστες κόκκινες μπάλες που νομίζουν πως είναι ντομάτες, και δεν ξέρουν να μιλούν την γλώσσα τους! Μιλούν όμως μια γλώσσα συμφερόντων!

Την επόμενη φορά που θα πάτε στην λαϊκή η στο μανάβικο... χρησιμοποιήστε την μύτη σας, και επειδή ξέρουμε ότι δεν θα βρείτε φυσικά οπωρολαχανικά, τουλάχιστον από τα μεταλλαγμένα που θα βρείτε διαλέξτε αυτά που έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά, δηλαδή αυτά που μυρίζουν εντονότερα από τα άλλα.

Πηγή: afipnisoy.blogspot.gr

Παρατήρησις: Πραγματικά, δεν μπορούν να βρουν τρόπο να κάνουν την ντομάτα να μυρίζει... Τι κάνουν γι`αυτό; Αρωματίζουν το κοτσάνι... Γι` αυτό και η "μόδα" τελευταία να πουλιέται η ντομάτα σε τσαμπί!!! ;)


Δείτε επίσης: Τί είναι τα Υβρίδια και πόσο "αθώα"είναι.

Η χημεία στο πιάτο μας.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Τα καροτενοειδή αποτελούν μια μεγάλη ομάδα χρωστικών που προσδίδουν το κόκκινο, το κίτρινο και το πορτοκαλί χρώμα στα φυτά. Περιέχονται σε διάφορες τροφές και ιδιαίτερα στα φρούτα και τα λαχανικά όπως στις ντομάτες, τα βερίκοκα, τις πιπεριές και τα καρότα. Η Μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει πολλές τροφές πλούσιες σε καροτενοειδή.

Είναι πλέον ευρέως γνωστό και βέβαια επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ο ρόλος των καροτενοειδών δεν περιορίζεται απλά στην απόδοση συγκεκριμένου χρώματος στις τροφές που περιέχονται, αλλά τα καροτενοειδή, μαζί με τις βιταμίνες C και E, αποτελούν βασικά αντιοξειδωτικά. Οι έρευνες μάλιστα καταδεικνύουν ότι η κατάλληλη λήψη αυτών των σημαντικών θρεπτικών συστατικών μπορεί να συμβάλλει στην καθυστέρηση ή την αποτροπή της εκδήλωσης καρκίνου, καρδιακών παθήσεων, καταρράκτη και άλλων ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία.

Από τα 500-600 καροτενοειδή που έχουν ήδη προσδιοριστεί, περίπου 40 απαντώνται στην ανθρώπινη διατροφή και περίπου 14 από αυτά απορροφώνται και χρησιμοποιούνται από τον οργανισμό. Τα πιο συνήθη και αυτά που θεωρούνται πιο σημαντικά για την ανθρώπινη υγεία είναι το β-καροτένιο, το α-καροτένιο, η κρυπτοξανθίνη, η ζεαξανθίνη, το λυκοπένιο και η λουτεΐνη.
Τα καροτενοειδή είναι φυτικές χρωστικές που προστατεύουν τους ιστούς των φυτών από την ηλιακή ακτινοβολία. Το β-καροτένιο είναι το βασικότερο καροτενοειδές και είναι η πιο δραστική πρόδρομος ουσία της βιταμίνης Α. Άλλα καροτενοειδή (βλέπε παρακάτω) επίσης μετατρέπονται σε βιταμίνη Α, με τη μισή όμως περίπου αποτελεσματικότητα συγκριτικά με το β-καροτένιο.

Σχετικά με τη μετατροπή καροτενοειδών σε βιταμίνη Α ισχύει:
1µg (3.33 i.u.) βιταμίνη A = 6µg β-καροτένιο = 12µg άλλων καροτενοειδών-πρόδρομων ουσιών της βιταμίνης Α

β-καροτένιο
Είναι το πιο άφθονο καροτενοειδές στη διατροφή και το πιο αποτελεσματικό στη μετατροπή του σε βιταμίνη Α. Πολυάριθμες μελέτες υποστηρίζουν το ρόλο του στην ανθρώπινη υγεία. Η λήψη υψηλών ποσοτήτων β-καροτένιου έχει συνδεθεί με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων τύπων καρκίνου. Πρόσφατα, διαπιστώθηκε ότι συμπληρώματα με β-καροτένιο ενίσχυσαν σημαντικά την προστασία του δέρματος από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV), όταν συνδυάστηκαν με τοπικές αντηλιακές ουσίες. Η λήψη υψηλών δοσολογιών (περισσότερο από 20mg την ημέρα) πρέπει να αποφεύγεται από τους καπνιστές.

Καλύτερες πηγές στα τρόφιμα: καρότα, ροδάκινα, βερίκοκα, σπανάκι και πεπόνι cantaloupe.

α-καροτένιο
Είναι άφθονο στη διατροφή. Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ της χαμηλής λήψης λαχανικών και α-καροτένιου και της υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης καρκίνου των πνευμόνων στους καπνιστών.

Καλύτερες πηγές στα τρόφιμα: καρότα και νεροκολοκύθες.

Λυκοπένιο
Είναι πιθανώς ο πιο αποτελεσματικός εκκαθαριστής του μονήρους οξυγόνου (1Ο2, τύπος ελεύθερης ρίζας). Οι έρευνες προτείνουν ότι η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε λυκοπένιο μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων του προστάτη και του στομάχου.

Καλύτερες πηγές στα τρόφιμα: ντομάτες, καρπούζι, ροζ γκρέιπ φρουτ.

Λουτεΐνη και Ζεαξανθίνη
Είναι κίτρινα καροτενοειδή που εντοπίζονται στα μάτια. Οι μελέτες υποδεικνύουν μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ μιας δίαιτας πλούσιας σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη και του χαμηλότερου κινδύνου εμφάνισης της εξαρτώμενης από την ηλικία εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, η οποία είναι μια σοβαρή πάθηση των ματιών που μπορεί να προκαλέσει μόνιμη τύφλωση.

Καλύτερες πηγές στα τρόφιμα: σπανάκι, κόκκινη πιπεριά, μπιζέλια, λαχανίδα, μπρόκολο και σέλινο.

Σημείωση: η χλωροφύλλη στα πράσινα λαχανικά καλύπτει το κίτρινο χρώμα της λουτεΐνης και της ζεαξανθίνης.

Κρυπτοξανθίνη 
Είναι πιθανώς ένα από τα λιγότερο γνωστά βασικά καροτενοειδή που εντοπίζονται στις τροφές. Μια μελέτη έδειξε ότι γυναίκες με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είχαν πολύ χαμηλά επίπεδα αυτού του καροτενοειδούς στο αίμα τους.

Καλύτερες πηγές στα τρόφιμα: πορτοκάλια, παπάγια, ροδάκινα και μανταρίνια.

ΔΡΑΣΗ
Εκτός από τη δράση τους ως πρόδρομες ουσίες της βιταμίνης Α, τα καροτενοειδή δρουν επίσης ως «εκκαθαριστές» ελευθέρων ριζών. Αυτό σημαίνει ότι έχουν τη δυνατότητα να προστατεύουν το ευαίσθητο περιεχόμενο των κυττάρων από βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες και πιθανώς να αδρανοποιούν μεταλλαξιογόνες και καρκινογόνες ουσίες.

Χωρίς τα καροτενοειδή, τα φυτά θα καταστρέφονταν σύντομα μετά την ανατολή του ηλίου. Τα καροτενοειδή παρέχουν αντιοξειδωτική προστασία από τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες που σχηματίζονται όταν τα φυτά εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία. Καταναλώνοντας τροφές πλούσιες σε καροτενοειδή, προσφέρουμε στα κύτταρά μας παρόμοια αντιοξειδωτική προστασία.
Τα καροτενοειδή συμβάλλουν στην αποφυγή πρόκλησης βλαβών στα κύτταρα από τις ελεύθερες ρίζες που παράγονται από διάφορους παράγοντες όπως ο ήλιος, ο καπνός του τσιγάρου, τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, τα εντομοκτόνα, καθώς και από τις μεταβολικές διεργασίες του ίδιου του οργανισμού.
Όπως το σύμπλεγμα βιταμινών Β και το μείγμα των τοκοφερολών στη βιταμίνη Ε, έτσι και τα καροτενοειδή δρουν καλύτερα ως μείγμα παρά ως μεμονωμένες ουσίες. Παρόλο λοιπόν που το β-καροτένιο είναι γνωστό για την αντιοξειδωτική του δράση, διερευνάται πλέον με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η δράση και άλλων καροτενοειδών, κυρίως λόγω της έρευνας που γίνεται σχετικά με τη σύνδεση διατροφής και εμφάνισης ασθενειών. Θεωρείται ότι η πιο αποτελεσματική γενική προστασία του οργανισμού εξασφαλίζεται περισσότερο με τη λήψη μίγματος καροτενοειδών, παρά με τη λήψη υψηλής δοσολογίας ενός μεμονωμένου καροτενοειδούς.

ΕΛΛΕΙΨΗ Τα συμπτώματα της έλλειψης β-καροτένιου είναι ίδια με αυτά της έλλειψης βιταμίνης Α.

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Ανώτατο ασφαλές επίπεδο για καθημερινή λήψη με συμπλήρωμα β-καροτένιου = 20mg

Τα καροτενοειδή της διατροφής συνεισφέρουν στη συνολική πρόσληψη βιταμίνης Α. Πιστεύεται ότι δεν υπάρχει ξεχωριστή ανάγκη για β-καροτένιο ή άλλα καροτενοειδή. Παρόλα αυτά, πολλές επιστημονικές επιτροπές θεωρούν ότι η βέλτιστη λήψη είναι τουλάχιστον 6mg ανά ημέρα συνολικά.

Η κατανάλωση 5 μερίδων φρέσκων φρούτων και λαχανικών την ημέρα είναι ιδανική για την εξασφάλιση επαρκούς λήψης καροτενοειδών. Αυτή η ποσότητα θα πρέπει να παρέχει όλο το β-καροτένιο που χρειάζεται ο οργανισμός. Ένα συμπλήρωμα καροτενοειδών μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για άτομα που συστηματικά καταναλώνουν λίγα ή καθόλου φρούτα και λαχανικά. Η πλειοψηφία των συμπληρωμάτων διατροφής χρησιμοποιούν τη Dunaliella salina ως πηγή καροτενοειδών, ωστόσο μερικά μπορεί να προέρχονται από φοινικέλαιο. Αυτές οι δύο πηγές περιέχουν ένα συνδυασμό των πιο συνήθων καροτενοειδών που εντοπίζονται στις τροφές.

ΩΦΕΛΕΙΑ ΛΗΨΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΡΟΤΕΝΟΕΙΔΩΝ
Τα καροτενοειδή μπορούν να ληφθούν καθαρά για τη δράση τους ως βιταμίνη Α, αφού είναι πρόδρομες ουσίες αυτής, η δράση τους όμως ως «εκκαθαριστές» ελευθέρων ριζών τα καθιστά ιδιαίτερα ωφέλιμα όταν περιέχονται σε ένα αντιοξειδωτικό συμπλήρωμα (1).

Συνιστάται η λήψη συμπληρώματος β-καροτένιου πριν από παρατεταμένη έκθεση στον καυτό ήλιο. Μπορεί να βοηθήσει στην προστασία του δέρματος από τις βλάβες που προκαλεί η υπεριώδης ακτινοβολία (UV) και να προστατέψει ακόμα και από καρκίνο του δέρματος, αν λαμβάνεται μακροπρόθεσμα (2).

Έχει αποδειχθεί ότι το β-καροτένιο προστατεύει από καρδιαγγειακές παθήσεις και μειώνει μεταγενέστερες στεφανιαίες παθήσεις κατά 50%, συγκριτικά με το placebo (1).

ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Το β-καροτένιο είναι μια απόλυτα ασφαλής μορφή βιταμίνης Α διότι, σε περιπτώσεις πρόσληψης πολύ υψηλών επιπέδων αυτού, η μετατροπή του σε βιταμίνη Α στο σώμα επιβραδύνεται σε σημαντικό βαθμό.
Η μόνη γνωστή παρενέργεια, που εμφανίζεται σε περιπτώσεις υψηλών επιπέδων β-καροτένιου, είναι η «καροτενεμία», μια επιβλαβής παθολογική κατάσταση στην οποία το δέρμα αποκτά ένα ελαφρώς πορτοκαλί χρώμα. Αυτό αναστρέφεται με τη διακοπή της λήψης του συμπληρώματος β-καροτένιου. Η καροτενεμία μπορεί να εμφανιστεί σε δοσολογίες περίπου 30mg ημερησίως ή παραπάνω.

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Καπνιστές: Δεν συνίσταται η λήψη συμπληρώματος με υψηλά επίπεδα β-καροτένιου σε καπνιστές.
Επίσης, τα συμπληρώματα β-καροτένιου συνιστάται να αποφεύγονται από άτομα που, λόγω της εργασίας τους, έχουν εκτεθεί σε αμίαντο (3,4).

ΠΗΓΕΣ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ
Πηγές β-καροτένιου, το οποίο παρέχει βιταμίνη Α:

Τρόφιμα	(µg/100g)	(i.u./100g)
Καρότα, παλαιάς εσοδείας	6667	12000
Σπανάκι	3333	6000
Γλυκοπατάτες	2233	4000
Βερίκοκα, ξηρά	2000	3600
Νεροκάρδαμο	1667	3000
Μάνγκο	667	1200
Ντομάτες	333	600
Λάχανο	167	300
Μπιζέλια, κατεψυγμένα	167	300
Πατάτες	0	0

   
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1. Tavani A et al, Beta Carotene intake and risk of nonfatal acute myocardial infarction in women, Eur.J. Epidemiol. 13:631-637, 1997.
2. "Handbook of Dietary Supplements", Pamela Mason, Blackwell Science, 1995.
3. Anon, The effect of Vitamin E and Beta Carotene on the incidence of lung cancer and other cancers in male smokers. The Alpha-Tocopherol, Beta Carotene Cancer Prevention Study Group. New England J Medicine, 330:1029-1035, 1994.
4. Omenn GS et al. Effects of a combination of Beta Carotene and Vitamin A on lung cancer and cardiovascular disease. New England J Medicine, 334:1150-1155, 1996

Το είδα: www.douni.gr/