Η ζάχαρη δεν είναι η μόνη κύρια πηγή των επιπλέον θερμίδων στον αναπτυγμένο κόσμο. Μια τελευταία έρευνα δείχνει επίσης ότι τα καρκινικά κύτταρα ευνοούνται στο υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη σιρόπι καλαμποκιού (HFCS), προσθέτοντας έναν ακόμη λόγο για να το αποφύγετε.

Μερικά χρόνια πριν, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι τα καρκινικά κύτταρα του παγκρέατος χρησιμοποιούν τη φρουκτόζη για να διαιρεθούν και να αναπαραχθούν, απομυθοποιώντας προηγούμενες υποθέσεις ότι όλα τα σάκχαρα ήταν τα ίδια. Τα καρκινικά κύτταρα που είχαν τραφεί με γλυκόζη και φρουκτόζη χρησιμοποίησαν τα σάκχαρα με δύο διαφορετικούς τρόπους.

«Πολύ σημαντικό για τους ασθενείς με καρκίνο»Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύονται στο περιοδικό Cancer Research, θα μπορούσαν να εξηγήσουν παλαιότερες μελέτες που έχουν συνδέσει την κατανάλωση φρουκτόζης με τον καρκίνο του παγκρέατος, μία από τις πλέον θανατηφόρες μορφές της νόσου.
Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τα καρκινικά κύτταρα μπορούν εύκολα να μεταβολίσουν τη φρουκτόζη για να αυξήσουν τον πολλαπλασιασμό τους σύμφωνα με το Dr Anthony Heaney του Jonsson Cancer Center του UCLA και τους συνεργάτες του (2010).

[Τα ευρήματα]…έχουν μεγάλη σημασία για τους ασθενείς με καρκίνο που καταναλώνουν διαιτητική, επεξεργασμένη φρουκτόζη και δείχνουν ότι οι προσπάθειες για τη μείωση της πρόσληψης φρουκτόζης ή ο περιορισμός της, μπορεί να εμποδίσουν την ανάπτυξη του καρκίνου, είπε.
Oι άνθρωποι στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες, καταναλώνουν απίστευτα ποσά φρουκτόζης, κυρίως σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη, η οποία είναι ένας συνδυασμός από φρουκτόζη και γλυκόζη και χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό στα αναψυκτικά, στο ψωμί και σε μια σειρά από άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα. Παραδόξως, δεν υπάρχει ακόμη συναίνεση μεταξύ των πολιτικών, των εμπειρογνωμόνων της βιομηχανίας και ορισμένων ειδικών της υγειονομικής περίθαλψης, για το αν το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτοζης και άλλα ζαχαρούχα συστατικά αυξάνουν την παχυσαρκία (αν και φυσικά οι περισσότεροι λογικοί άνθρωποι που δεν καλλιεργούν καλαμπόκι ως προς το ζην ήδη γνωρίζουν την απάντηση σε αυτή το θέμα). Αυτό εξηγεί γιατί δεν υπήρξε περισσότερη δημόσια εκπαίδευση σχετικά με τις συνέπειες από την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων πλούσια σε φρουκτόζη.

Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όλα τα σάκχαρα
Ορισμένες ομάδες γνωρίζουν την αλήθεια και έχουν προσπαθήσει να μιλήσουν δυνατά. Η American Heart Association, για παράδειγμα, λέει ότι η πάρα πολλή ζάχαρη οποιουδήποτε είδους δεν θα μεγαλώσει μόνο τη ζώνη σας, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου.
Και μια σειρά από πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνια, έχουν εξετάσει την επιβολή φόρου επί των ζαχαρούχων αναψυκτικων για να πληρώσουν τα έξοδα από τους ασθενείς που πάσχουν από ασθένειες που σχετίζονται με αυτά, όπως παχυσαρκια και οι οποίοι καλύπτονται από τα ασφαλιστικά προγράμματα υγείας της κυβέρνησης.

Αλλά αυτοί οι φόροι ξεσήκωσαν μεγάλη και επιτυχημένη αντίδραση, με τη βοήθεια εκατομμυρίων δολαρίων απο ομάδες συμφερόντων που λένε ότι η ζάχαρη είναι απλά ζάχαρη!!!!
Η ομάδα του Heaney διαπίστωσε το αντίθετο, ανέφερε το Reuters. Κατά τη διάρκεια δοκιμών μεγάλωσαν παγκρεατικά καρκινικά κύτταρα και τα τάιζαν μόνο γλυκόζη και φρουκτόζη. Τα καρκινικά κύτταρα επιβίωσαν και με τα δύο είδη ζάχαρης, αλλά πολλαπλασιάστηκαν μόνο με φρουκτόζη.

Είναι σημαντικό ότι ο μεταβολισμός της φρουκτόζης και της γλυκοζης είναι αρκετά διαφορετικός, έγραψε η ομάδα. Νομίζω ότι αυτή η δημοσίευση θα έχει πολλές επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία. Ας ελπίσουμε ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, θα υπάρξει κάποια προσπάθεια για μια υποχώρηση στην κατανάλωση σιροπιού καλαμποκιού πλούσιο σε φρουκτόζη στη διατροφή μας, είπε σε μια δήλωση ο Heaney.

Η κατανάλωση προϊόντων υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη αυξήθηκε γρήγορα – κατά 1.000 τοις εκατό – μεταξύ 1970 και 1990, περίπου την εποχή που η επιδημία της παχυσαρκίας άρχισε σοβαρά.

Η ιστορία της νόσου συνδέεται με τη σακχαρούχα διατροφή.
Το σιρόπι καλαμποκιού πλούσιο σε φρουκτόζη έχει επίσης συνδεθεί με άλλες ιατρικές παθήσεις και ασθένειες:

• Μια διατροφή πλούσια σε αυτό, προκαλεί τον οργανισμό να παράγει περίσσεια ουρικού οξέος, το οποίο επιδεινώνει την ουρική αρθρίτιδα – μια κατάσταση που προκαλείται από τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος – σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύεται στο Journal of Nutrition (Μάρτιος 2012).
• Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Duke της Βόρεια Καρολίνα, δήλωσαν ότι η υψηλή κατανάλωση φρουκτόζης μπορεί να επιδεινώσει τη μη αλκοολική λιπώδη εκφύλιση του ήπατος. Μειώνεται η αποθήκευσή μορίων κρίσιμης σημασίας που ονομάζονται ATP, τα οποία παρέχουν στα κύτταρα του ήπατος (και σε άλλα κύτταρα του σώματος) ενέργεια για σημαντικές κυτταρικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένου του μεταβολισμού, – αναφέρει η Science Daily –.
• Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Nephrology διαπίστωσε ότι η κατανάλωση «διαιτητικής φρουκτόζης» επιδεινώνει τη νεφρική νόσο αναστέλλοντας την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου και της βιταμίνης D, προκαλώντας ανεπάρκεια.

μεταφρασμένο απο εδώ: Cancer’s Favorite Food – Found in Everything You Eat?

Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο

Fructose is Cancer Food

CBS News, others: Is fructose a super fuel for cancer?

και εδώ ο αντίλογος: Fructose and pancreatic cancer

Ευαγγέλου Μαριάννα βιοχημικός Μsc

Το είδα: fytro.wordpress.com

Aν κάθε φορά που βάζατε ένα κουταλάκι ζάχαρη στον καφέ σας αναλογιζόσασταν τις κατηγορίες που έχει δεχθεί κατά καιρούς η σουκρόζη -όπως ονομάζεται επιστημονικά η ζάχαρη-, ίσως τελικά να τον πίνατε σκέτο! Kαι όμως, η ζάχαρη αποτελεί ένα σημαντικό «καύσιμο», που παρέχει ενέργεια στον οργανισμό μας. Aνακαλύψτε τα οφέλη της ζάχαρης και των απλών σακχάρων -όπως ονομάζεται το είδος των υδατανθράκων στο οποίο ανήκει- και θα διαπιστώσετε ότι τελικά μπορείτε να απολαμβάνετε τον καφέ σας γλυκό χωρίς ενοχές!

TI ΠPOΣΦEPEI ΣTON OPΓANIΣMO MAΣ: Tα οφέλη της ζάχαρης, αν και σημαντικά, συχνά επισκιάζονται από τις κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί για το προϊόν του ζαχαροκάλαμου. H ζάχαρη περιέχει απλά σάκχαρα, που είναι απαραίτητα στην καθημερινή μας διατροφή, ιδιαίτερα όταν χρειαζόμαστε άμεση τόνωση και ενέργεια. Tα απλά σάκχαρα έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. H γλυκόζη είναι η κατεξοχήν «τροφή» του εγκεφάλου και των μυών. Ωστόσο, απλά σάκχαρα δεν περιέχει μόνον η ζάχαρη, αλλά και το μέλι και τα φρούτα. Σύμφωνα με τους διαιτολόγους, σε μια ισορροπημένη διατροφή οι θερμίδες από τη ζάχαρη, το μέλι και τα φρούτα καλό είναι να καλύπτουν το 10% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων. Προσπαθήστε να μην υπερβαίνετε αυτό το ποσοστό, μια και το πλεόνασμα των απλών σακχάρων αποθηκεύεται στον οργανισμό σαν λίπος. Φροντίστε, επίσης, να καταναλώνετε τρόφιμα που περιέχουν απλά σάκχαρα όταν χρειάζεστε να τονώσετε άμεσα την ενεργητικότητά σας.

Πότε τη χρειαζόμαστε περισσότερο
•Στο πρωινό: Τα σάκχαρα θα δώσουν άμεσα ενέργεια στον οργανισμό σας. Γι’ αυτό μπορείτε να βάλετε μέλι ή μαρμελάδα στις φρυγανιές και ζάχαρη στον καφέ σας.
•Πριν τη γυμναστική: Μία ώρα πριν αθληθείτε, τροφοδοτήστε τον οργανισμό σας με σάκχαρα, τα οποία παρέχουν στους μυς την απαραίτητη γλυκόζη που θα χρειαστούν κατά τη διάρκεια της άσκησης.
•Όταν είστε κουρασμένοι: Πολύ συχνά το αίσθημα κόπωσης οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Xρειαζόσαστε λοιπόν σάκχαρα (ζάχαρη, μέλι, φρούτα), που αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα της γλυκόζης.
•Στο γραφείο: Eάν παραλείψατε το πρωινό γεύμα, φροντίστε να... επανορθώσετε στο γραφείο, τρώγοντας, π.χ., ένα γιαούρτι με μία κουταλιά ζάχαρη ή μέλι. Mε τον τρόπο αυτόν προσλαμβάνετε τα απαραίτητα σάκχαρα που τονώνουν τον οργανισμό σας.
•Όταν δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε: Eάν δυσκολεύεστε να παρακολουθήσετε όσα σας λένε, μπορείτε να ενισχύσετε την ικανότητα συγκέντρωσής σας τρώγοντας ένα μικρό γλυκό.
•Όταν έχετε στρες: Oι ορμόνες του στρες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Tρώγοντας σάκχαρα, αυξάνεται η γλυκόζη του αίματος.

H ζάχαρη δεν βλάπτει
OI MIKPOI λευκοί κρύσταλλοι της ζάχαρης έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση πολλών δεινών στην υγεία μας. Σήμερα, όμως, οι ειδικοί «αθωώνουν» τη ζάχαρη από τις περισσότερες κατηγορίες που έχει δεχθεί.
H ZAXAPH δεν προκαλεί σακχαρώδη διαβήτη, όπως πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ακόμη και σήμερα. O σακχαρώδης διαβήτης είναι μία νόσος που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η κληρονομικότητα, η καθιστική ζωή και η παχυσαρκία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν έχει αποδειχθεί ότι η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης προκαλεί διαβήτη στους υγιείς ενηλίκους. Eνδέχεται όμως να επιταχύνει την εμφάνιση της νόσου σε ανθρώπους που έχουν ήδη ορισμένους παράγοντες κινδύνου, π.χ. βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό και αυξημένο σωματικό βάρος.
TA ΠEPITTA KIΛA δεν μπορούν να αποδοθούν στην κατανάλωση ζάχαρης. H ζάχαρη δεν έχει παχυντικές ιδιότητες. Όπως όλοι οι υδατάνθρακες (π.χ., άμυλο, γλυκόζη, φρουκτόζη), έτσι και η ζάχαρη παρέχει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο. Oι διαιτολόγοι τονίζουν ότι το επιπλέον βάρος συσσωρεύεται όταν προσλαμβάνετε περισσότερες θερμίδες από όσες καίτε. Mε δυο λόγια, αν καταναλώνετε υπερβο-λικές ποσότητες ζάχαρης, τότε θα παχύνετε. Tο ίδιο όμως θα συνέβαινε και με την υπερκατανάλωση οποιουδήποτε άλλου τροφίμου.
H KATANAΛΩΣH ζάχαρης δεν σχετίζεται με την εμφάνιση υπερκινητικότητας στα παιδιά. Eίναι γεγονός ότι έχουν γίνει πολλές έρευνες -ιδιαίτερα τις δεκαετίες του ’70 και του ’80- προκειμένου να διαπιστωθεί τυχόν συσχετισμός ανάμεσα στη ζάχαρη και στην εκδήλωση επιθετικής συμπεριφοράς και υπερκινητικότητας στα παιδιά. Mελετήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης να σχετίζεται με την εγκληματικότητα των ενηλίκων. Tελικά, όμως, καμία έρευνα δεν κατέληξε σε οριστικά συμπεράσματα.
TA KAPΔIAΓΓEIAKA νοσήματα δεν συνδέονται με την κατανάλωση ζάχαρης. Παλαιότερα είχε διατυπωθεί η άποψη ότι η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης μειώνει την «καλή» χοληστερίνη (HDL), η οποία έχει προστατευτική δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχθεί για τους υγιείς ενηλίκους. Eπισημαίνουν όμως ότι η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης από άτομα που έχουν προδιάθεση για την ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου (π.χ., οικογενειακό ιστορικό, υπέρταση, παχυσαρκία) μπορεί πράγματι να αυξήσει τις πιθανότητες για την εκδήλωση της νόσου.

Προσοχή στην "κρυφή" ζάχαρη 

Bάλατε μία κουταλιά ζάχαρη στον καφέ σας, φάγατε δύο φρούτα και μία φρυγανιά με μέλι. Προτού πείτε με βεβαιότητα ότι τα ζάχαρα που καταναλώσατε δεν υπερβαίνουν το 10% των συνολικών θερμίδων της ημέρας, όπως συστήνουν οι διαιτολόγοι, σκεφτείτε: μήπως ήπιατε και ένα αναψυκτικό τύπου κόλα. Επίσης, μήπως φάγατε και επεξεργασμένα δημητριακά στο πρωινό σας ή ένα επιδόρπιο γιαουρτιού. Πίνοντας ένα αναψυκτικό τύπου κόλα, μονομιάς καταναλώνετε οκτώ κουταλάκια ζάχαρη! Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να διαβάζετε τις ετικέτες των επεξεργασμένων τροφίμων, έτσι ώστε να εντοπίζετε τα τρόφιμα που περιέχουν ζάχαρη και να περιορίζετε την κατανάλωσή τους. Σε ένα διαιτολόγιο 1.800 θερμίδων, λόγου χάρη, το 10%, δηλαδή οι 180 θερμίδες μπορεί να προέλθουν από τα σάκχαρα. Mπορείτε να καλύψετε αυτές τις θερμίδες καταναλώνοντας π.χ.:

• 12 κουταλάκια ζάχαρη ή
• 1 κουταλιά μαρμελάδα και ένα επιδόρπιο γιαουρτιού ή
• 2 πορτοκάλια και 3 κουταλάκια μέλι ή
• 1 μιλκσέικ ή
• 2 μήλα και ένα κουταλάκι ζάχαρη ή
• 1 φλιτζάνι επεξεργασμένα δημητριακά, ένα μήλο και δυόμισι κουταλάκια ζάχαρη.

Προσέξτε τα δόντια σας !
Φαίνεται τελικά ότι η μόνη κατηγορία που ευσταθεί για τη ζάχαρη είναι το γεγονός ότι χαλάει τα δόντια. Όσο περισσότερα γλυκά τρώτε καθημερινά, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να παρουσιάσετε τερηδόνα. Eκτός βέβαια εάν, αμέσως μετά από κάθε γλυκό που τρώτε, βουρτσίζετε τα δόντια σας - κάτι που ελάχιστοι κάνουν. Mάλιστα, όσο πιο κολλώδης είναι η υφή του γλυκού (π.χ., λουκούμι), τόσο περισσότερο παραμένει στην επιφάνεια των δοντιών και ενισχύει την παρα-γωγή των βακτηριδίων που προκαλούν τερηδόνα (τα βακτήρια αυτά παράγονται μέσα σε 20-30 λεπτά από την κατανάλωση του γλυκού).

Ποιά είναι τα φυσικά γλυκαντικά
Oι φυσικές γλυκαντικές ουσίες προέρχονται από την επεξεργασία φυσικών προϊόντων, όπως είναι το ζαχαροκάλαμο, το καλαμπόκι και τα φρούτα.
Άσπρη ζάχαρη: Eίναι το πλέον επεξεργασμένο σάκχαρο από το οποίο έχει αφαιρεθεί κάθε ίχνος ανόργανων στοιχείων και βιταμινών. H άσπρη ζάχαρη είναι το δεύτερο σε βαθμό γλυκύτητας σάκχαρο (το πρώτο είναι η φρουκτόζη και το τρίτο η γλυκόζη). Xρησιμοποιείται στα γλυκά ζαχαροπλαστικής, στα γλυκά του κουταλιού, στις μαρμελάδες, στα ζελέ, στις κονσέρβες λαχανικών (π.χ. καλαμποκιού) και στα ντρέσινγκ (π.χ. στο κέτσαπ). Ένα κουταλάκι ζάχαρη παρέχει 15 θερμίδες.
Ξανθιά ζάχαρη: Aυτή η μορφή ζάχαρης έχει υποστεί λιγότερη βιομηχανική επεξεργασία σε σύγκριση με την άσπρη ζάχαρη. Περιέχει ίχνη από ανόργανα στοιχεία (κάλιο, ασβέστιο, νάτριο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο). Συνήθως χρησιμοποιείται στα είδη (μαρμελάδες, μπισκότα κτλ.) που πωλούνται στα καταστήματα υγιεινών τροφίμων. Ένα κουταλάκι ξανθιά ζάχαρη παρέχει 11 θερμίδες.
Mαύρη ζάχαρη: Έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την ξανθιά ζάχαρη, απλώς έχει λίγο περισσότερη μελάσα, γεγονός που της προσδίδει μια κολλώδη υφή. Ένα κουταλάκι μαύρη ζάχαρη παρέχει 17 θερμίδες.
Mελάσα: H μελάσα αφαιρείται κατά την επεξεργασία της άσπρης ζάχαρης και είναι παχύρρευστη σαν μέλι. Περιέχει ίχνη βιταμινών και ανόργανων στοιχείων. Ένα κουταλάκι μελάσα παρέχει 18 θερμίδες.
Σιρόπι καλαμποκιού: Tο σιρόπι αυτό συνήθως λέγεται γλυκόζη. Eίναι ένα διαυγές και παχύρρευστο υγρό που προέρχεται από την επεξεργασία του καλαμποκιού. Tα σάκχαρα που περιέχει είναι η γλυκόζη, η φρουκτόζη, η σουκρόζη και η μαλτόζη. Συνήθως χρησιμοποιείται στα γλυκά του κουταλιού, στις κονσέρβες λαχανικών και φρούτων, στις κομπόστες και στα ντρέσινγκ. Ένα κουταλάκι σιρόπι καλαμποκιού παρέχει 21 θερμίδες.
Σιρόπι καλαμποκιού υψηλό σε φρουκτόζη: Tο σιρόπι αυτό έχει υποστεί ειδική επεξεργασία έτσι ώστε να αυξηθεί η περιεκτικότητά του σε φρουκτόζη, το σάκχαρο με τον υψηλότερο βαθμό γλυκύτητας. Συνήθως περιέχεται στα αναψυκτικά, στα παγωτά και στα ζελέ. Ένα κουταλάκι σιροπιού παρέχει 18 θερμίδες.
Φρουκτόζη: Eίναι το πιο γλυκό σάκχαρο, γι’ αυτό και απαιτείται μικρότερη ποσότητα σε σχέση με τη ζάχαρη, ώστε να δώσει την ίδια γλυκιά γεύση. Προέρχεται από την επεξεργασία των φρούτων. Eίναι λευκή, σε μορφή κρυστάλλων. Συνήθως χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική για την παρασκευή γλυκών που χαρακτηρίζονται σαν «λάιτ» ή «για διαβητικούς». Ένα κουταλάκι φρουκτόζη παρέχει 20 θερμίδες. 

Mέλι: Tο μέλι είναι το μόνο από τα σάκχαρα που μπορεί να παραχθεί (από τις μέλισσες) και να καταναλωθεί αυτούσιο, χωρίς να υποστεί καμία άλλη επεξεργασία. Περιέχει ίχνη αμινοξέων (πρωτεΐνης). Ένα κουταλάκι μέλι παρέχει 21 θερμίδες.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Ιωάννα Πιπέρκου, διαιτολόγο.

Πηγή: www.vita.gr

Δείτε επίσης: Ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.
Τι προκαλούν η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι.

Σιρόπι που χρησιμοποιείται σε πολλά προϊόντα ξεγελά τον εγκέφαλο να ζητάει περισσότερη τροφή

Εχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί είναι τόσο δύσκολο να αντισταθούμε σε ένα πακέτο μπισκότα και να νιώθουμε ευτυχείς μόνο αν φάμε ολόκληρο το πακέτο; Εχετε ποτέ σκεφτεί πώς γίνεται να ξεκινάμε να φάμε μια μπάλα παγωτό και τελικώς να τρώμε ένα κιλό; Ε, λοιπόν, δεν φταίει μόνο η έλλειψη θέλησης, αλλά και ένα είδος σακχάρου που περιέχεται σε προϊόντα όπως τα μπισκότα, το παγωτό, τα αναψυκτικά, ακόμη και στα δημητριακά για το πρωινό.

Δείτε: Νομίζετε ότι τρώτε παγωτό;

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΠΙΝΟΥΜΕ σκευάσματα τύπου COLA

Ο λόγος για το σιρόπι γλυκόζης φρουκτόζης, το οποίο αποτελεί ουσιαστικώς σιρόπι καλαμποκιού (corn syrup- ένα σιρόπι που γίνεται από το άμυλο καλαμποκιού και αποτελείται κυρίως από γλυκόζη), ειδικά επεξεργασμένο με κάποια ένζυμα ώστε να μετατραπεί η γλυκόζη που περιέχει σε φρουκτόζη. Η χρήση του σιροπιού γλυκόζης-φρουκτόζης εμφανίζει συνεχή αύξηση στη βιομηχανία τροφίμων καθώς είναι φθηνότερο, βοηθά στο να διατηρείται η υγρασία των τροφίμων και έτσι να επιμηκύνεται η διάρκεια ζωής τους, ενώ δίνει πιο μαλακή και «τσικλώδη» υφή τόσο στις μπάρες δημητριακών όσο και στα μπισκότα. Το συγκεκριμένο συστατικό αναγράφεται συνήθως στις συσκευασίες τροφίμων ως σιρόπι γλυκόζης-φρουκτόζης ή ως σιρόπι καλαμποκιού με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη (ΗFCS).

Ωστόσο, όπως σημειώνουν τώρα οι επιστήμονες, το σιρόπι γλυκόζης-φρουκτόζης φαίνεται ότι ξεγελά τον εγκέφαλο ώστε να πιστεύει ότι το άτομο χρειάζεται περισσότερη τροφή. Παράλληλα το συγκεκριμένο συστατικό πολλών τροφίμων προκαλεί την ανάπτυξη λιποκυττάρων γύρω από την καρδιά, το ήπαρ και άλλα ζωτικά όργανα, και μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη, παχυσαρκία και καρδιοπάθειες. Για τον λόγο αυτόν έχει ονομαστεί το τελευταίο διάστημα «γλυκό του Διαβόλου» στις ΗΠΑ, όπου γίνονται προσπάθειες μείωσης της χρήσης του από κάποιους παρασκευαστές τροφίμων.

Οπως εξηγεί ο δρ Καρέλ Λε Ρου, ειδικός στην Ιατρική του Μεταβολισμού στο Ιmperial College του Λονδίνου, η φρουκτόζη είναι υπαίτια για την τεχνητή αύξηση της όρεξης. «Οταν τρώμε ζάχαρη, το σώμα μας εκλύει ινσουλίνη η οποία δίνει σήμα στον εγκέφαλο ότι έχουμε φάει αρκετά. Ωστόσο η φρουκτόζη δεν προκαλεί τόσο μεγάλη απόκριση της ινσουλίνης όσο η κανονική ζάχαρη, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να μη λαμβάνει το μήνυμα του κορεσμού». Τι σημαίνουν λοιπόν αυτά τα ευρήματα; Οτι δεν πρέπει να καταναλώνουμε ούτε φρούτα; Η κατανάλωση φρούτων με μέτρο είναι ευεργετική για τον οργανισμό, αλλά μην τρώτε και ένα μπολ σταφύλια τη φορά, προειδοποιεί ο δρ Λε Ρου

Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Η Γουόλ Στριτ «πάχυνε» την ανθρωπότητα. 

ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ
Το είδα: symbulos.blogspot.gr

Κάνατε πολλές προσπάθειες να ξεφορτωθείτε τη λευκή ζάχαρη από τη διατροφή σας. Δοκιμάσατε τη ζαχαρίνη. Μάθατε, έστω και αργά, πως είναι τρομερά επιβλαβής και καρκινογόνος ουσία. Τη κόψατε και αυτή (θέλω να πιστεύω). Επιστρέψατε στη ζάχαρη ξανά. Αρχίσατε μετά από λίγο να ψάχνετε άλλες εναλλακτικές...

Τι μας έχει χορηγήσει η φύση για να αντισταθμίσει το αλμυρό, το πικρό και το ξινό; Σε ποιές ουσίες μπορούμε να αναζητήσουμε τη γλυκύτητα, δίχως να φοβόμαστε τις συνέπειες; Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική λίστα με τα γλυκαντικά που βρίσκονται στη φύση και που έχουν υποστεί ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία πριν καταλήξουν στο ρόφημα ή το γλυκό μας.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γλυκαντικών. Αυτά που προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και αυτά που δε προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο. Πριν αναλύσουμε τα φυσικά γλυκαντικά - υποκατάστατα της ζάχαρης επιβάλλεται πρώτα να πούμε μερικά λόγια για αυτή καθώς και για τα υπόλοιπα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου.

Γλυκαντικά από ζαχαροκάλαμο
Πριν προχωρήσω παρακάτω να διευκρινίσω πως η ζάχαρη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης, αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και περιέχει απειροελάχιστες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων.
Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (White sugar): Προσπαθούμε να την αποφύγουμε! Υπόκειται σε επεξεργασία και λεύκανση μέσω της αφαίρεσης της μελάσσας που περιέχει φυσιολογικά το ζαχαροκάλαμο. Έχει γλυκαιμικό δείκτη 60.

Γλυκαιμικός Δείκτης (Glycaemic Index, GI) ενός τροφίμου ορίζεται ως το πηλίκο της αύξησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση γνωστής ποσότητας του τροφίμου που εξετάζεται, προς την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση ενός τροφίμου αναφοράς που περιέχει την ίδια ποσότητα υδατανθράκων. Ως τρόφιμα αναφοράς χρησιμοποιούνται η ζάχαρη ή το λευκό ψωμί. Με άλλα λόγια είναι ο ρυθμός που το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και μειώνεται μετά την κατανάλωση μίας συγκεκριμένης τροφής. Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μία τροφή τόσο καλύτερα αφομοιώνεται, προκαλώντας ήπια έκκριση ινσουλίνης και προστατεύοντας από απότομες μεταπτώσεις του σακχάρου στο αίμα. Η ήπια έκκριση ινσουλίνης δίνει στον οργανισμό την δυνατότητα για μεγαλύτερη λιπόλυση και καύση λιπαρών οξέων. Τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη μικρότερο του 40, τρόφιμα μετρίου γλυκαιμικού δείκτη θεωρούνται αυτά που έχουν δείκτη μεταξύ 40-70, ενώ τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη 70 και άνω.

Ακατέργαστη ζάχαρη (Unrefined sugar): Παρά το όνομα της έχει υποστεί και αυτή επεξεργασία, απλώς έχει παραμείνει ένα τμήμα της μελάσσας και γιαυτό έχει χρυσοκαστανό χρώμα.

Καστανή ζάχαρη (Raw cane sugar): Είναι μη λευκασμένη και ακατέργαστη μορφή της ζάχαρης. Διατηρεί όλα τα θρεπτικά στοιχεία του ζαχαροκάλαμου και μέρος της μελάσσας. Τη βρίσκουμε σε χοντρούς και ψιλούς κρυστάλλους.

Μαύρη ζάχαρη (Dark brown sugar): Παράγεται από ακατέργαστη ζάχαρη στην οποία προστίθεται σιρόπι μελάσσας, εξού και η υγρή της σύσταση. Πολλές φορές όμως, για μείωση κόστους, χρησιμοποιείται λευκή ζάχαρη αντί για ακατέργαστη.

Μελάσσα (Molasses): Η μελάσσα είναι το σιρόπι που εξάγεται κατά τη διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης. Η ονομασία της προέρχεται από τη πορτογαλική λέξη "melaço" που σημαίνει "μέλι". Παράγεται από το δεύτερο βρασμό του ζαχαροκάλαμου και έχει ελαφρώς πιο πικρή γεύση από τη ζάχαρη ή το σιρόπι ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Muscovado: Επίσης γνωστή και ως "ζάχαρη των Barbados". Είναι πολύ σκούρη, ελαφρώς υγρή και κολλώδης ζάχαρη με έντονη γεύση και άρωμα από το σιρόπι του ζαχαροκάλαμου. Το τελευταίο προέρχεται από την έκθλιψη του ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Demerara: Έχει μεγάλους καστανούς κρυστάλλους και περιεκτικότητα 2-3% σε μελάσσα. Η ονομασία της προέρχεται από μια επαρχία της Ghana όπου αρχικά παράχθηκε και ανήκει στα προϊόντα ΠΟΠ. Παράγεται με απλό και φυσικό τρόπο, χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλες επιβαρρυντικές τεχνικές.

Φρουκτόζη (Fructose): Είναι ένας μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερα στη φύση και τη χρησιμοποιεί ο οργανισμός ως ενέργεια. Η φρουκτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο που βρίσκεται στα φρούτα, τα λαχανικά και το μέλι. Επειδή δε προκαλεί κατακόρυφη αύξηση του σακχάρου του αίματος (έχει γλυκαιμικό δείκτη 19) παλαιότερα θεωρούνταν υποκατάστατο της ζάχαρης και χρησιμοποιούταν από διαβητικούς. Η υπερκατανάλωση φρουκτόζης επιβαρρύνει το ήπαρ, το οποίο δε προλαβαίνει να τη μεταβολίσει και κατ'επέκταση να τη χρησιμοποιήσει ο οργανισμός για τις ενεργειακές του ανάγκες. Αντ' αυτού τη μετατρέπει σε τριγλυκερίδια και τη στέλνει στη κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ. Είναι πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποιείται σε μικρότερη ποσότητα με τα ίδια αποτελέσματα.
Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Φυσικά γλυκαντικά

Ζάχαρη καρύδας (Coconut Palm Sugar): Είναι γλυκαντικό με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), σχεδόν το μισό από τη λευκή ζάχαρη, που παράγεται από το νέκταρ του άνθους του κοκοφοίνικα. Η κατανάλωση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας από όπου και προέρχεται. Παρέχει το ίδιο θερμιδικό φορτίο με τη κοινή ζάχαρη αλλά περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από αυτή. Θεωρείται πολύ υγιεινή εναλλακτική, κατάλληλη ακόμα και για διαβητικούς και δείχνει να κερδίζει έδαφος στις πωλήσεις γλυκαντικών παγκοσμίως. Να είστε επιφυλακτικοί με τις αγορές γιατί πολλές φορές γίνεται πρόσμιξη με κοινή ζάχαρη για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Μέλι: Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω για αυτή τη "θεϊκή" ουσία, πέρα από το δείκτη GI που είναι γύρω στα 55, ανάλογα με τον τύπο μελιού. Όλα τα υπόλοιπα τα είπαμε εδώ.

Σιρόπι σφενδάμου (Maple syrup): Παράγεται από το χυμό του δέντρου σφένδαμος (maple tree). Ο χυμός, μετά τη συλλογή του, βράζεται - συμπυκνώνεται για να αποβάλει το νερό που περιέχει. Περίπου 40 kg χυμού αποδίδουν 1 kg σιροπιού. Η γεύση του είναι γλυκιά και απαλή, με διακριτικές νότες καραμέλας. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική αντικαθιστώντας συχνά το μέλι. Ο Καναδάς παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής σιροπιού. Κυκλοφορεί σε διάφορους τύπους ποιότητας και πυκνότητας (grade AA, A, B και C) ενώ συχνά γίνονται προσμίξεις με άλλα γλυκαντικά για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Στέβια (Stevia): Η στέβια πρόκειται πραγματικά για ένα δώρο της φύσης και η τελευταία λέξη της μόδας στα γλυκαντικά. Προέρχεται από τη Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα από τη Βραζιλία και τη Παραγουάη. Τα φύλλα του φυτού και τα γλυκαντικά που προέρχονται από αυτό έχουν πολλαπλάσια γλυκύτητα από τη ζάχαρη (200-300 φορές), δεν έχουν ίχνος θερμιδικού φορτίου και δεν περιέχουν υδατάνθρακες. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια ή αποξηραμένη. Στην αγορά κυκλοφορεί σε ακατέργαστη μορφή σκόνης ή υγρού. Είναι ιδανική λύση για αυτούς που θέλουν να αποφύγουν τη ζάχαρη, να διατηρήσουν το βάρος τους και επιπλέον για όσους πάσχουν από διαβήτη και υπέρταση. Λόγω της αυξημένης γλυκύτητας της θα πρέπει να κάνετε δοκιμές για να βρείτε τη σωστή δοσολογία για τα προσωπικές σας προτιμήσεις.
Για περισσότερα πατήστε εδώ!

Σιρόπι αγαύης (Αgave nectar ή syrup): Το σιρόπι αγαύης παράγεται από τον κάκτο αγαύη που φύεται στα ηφαιστειακά εδάφη του νότιου Mexico. Από το ίδιο φυτό (blue agave) παρασκευάζεται και το ποτό tequila. Η παραγωγή του είναι παραπλήσια με αυτή του σιροπιού σφενδάμου· ο χυμός συλλέγεται (με τον ίδιο τρόπο που συλλέγεται ο χυμός αλόης), φιλτράρεται και συμπυκνώνεται μέσω του βρασμού.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν "miel de agave", δηλαδή το "μέλι τη αγαύης". Έχει γλυκαντικές ιδιότητες, υψηλό ποσοστό περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (90%), τις ίδιες σχεδόν θερμίδες με τη ζάχαρη αλλά πολύ χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη (9,6).

Ωστόσο υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τη αγνότητα στη παραγωγή και την απουσία επεξεργασίας του συγκεκριμένου σιροπιού. Διαβάστε εδώ περισσότερα.

Ξυλιτόλη (Xylitol): Η ξυλιτόλη είναι από τα αγαπημένα γλυκαντικά των οδοντιάτρων. Ανευρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και στο φλοιό της σημύδας και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Η ξυλιτόλη είναι σχεδόν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη, παρέχοντας μόνο τα ⅔ της ενέργειας που προσφέρει αυτή. Θα τη συναντήσετε ως πρόσθετο τροφίμων με τον κωδικό E967. Χρησιμοποιείται πολύ στη βασική χώρα παραγωγής, τη Φινλανδία, και εδώ και μερικά χρόνια τη συναντούμε συχνά σε τσίκλες χωρίς ζάχαρη. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη κατά της τερηδόνας, της ουλίτιδας και της πλάκας και μπορείτε άφοβα (να μην πω επιβάλλεται) να τη χρησιμοποιήσετε στη σπιτική οδοντόκρεμα. (θα την δούμε αύριο!) Είναι απόλυτα ασφαλής ουσία ακόμα και για εγκύους.

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr

Αυτά που έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο: Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει από την στιγμή που θα βάλουμε κάτι στο στόμα μας.
Έτσι θα προσέχαμε και θα μαθαίναμε τι ακριβώς πρέπει να τρώμε ώστε να μην αρρωσταίνουμε!

Πέψη: Προϋπόθεση της καλής υγείας
Αποκαθιστώντας την υγιή πέψη με φυσικούς τρόπους 

Το παρόν άρθρο που εδώ παρουσιάζεται σε 3 μέρη έχει σκοπό να σας δώσει με τρόπο σύντομο και περιεκτικό γνώσεις πάνω στα βασικά συστατικά της τροφής, τις διαδικασίες της πέψης αλλά και τις βασικές αρχές που ακολουθεί η Φυσικοπαθητική Διαιτολογία για την Φυσική Αποκατάσταση της Πέψης και της Υγείας του Ανθρώπου.
Το άρθρο αυτό είναι μια εισαγωγή στο θέμα από τη σκοπιά της Φυσικοπαθητικής. 

Στο ιατρείο μας σπάνια συναντάμε ασθενείς που δεν έχουν κάποιου τύπου γαστρεντερική δυσλειτουργία. Η συχνότητα των περιστατικών αυτών είναι αυξημένη και έχει συγκεκριμένες αιτίες που την προκαλούν. Ίσως η πιο σοβαρή αιτία είναι η αλλαγή του τρόπου διατροφής τις τελευταίες δεκαετίες, ήτοι η απομάκρυνση από τον παραδοσιακό μεσογειακό τρόπο διατροφής και η επικράτηση της τυποποιημένης διατροφής με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα, αλλά και πολλές άλλες ανθυγιεινές διαιτητικές συνήθειες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει κατά τη διάρκεια των ετών ή λανθασμένες συμπεριφορές και επιβαρύνσεις που έχουν προστεθεί στη διαβίωσή μας τα τελευταία χρόνια.

Στην πλειονότητά τους οι ασθένειες του δυτικού κόσμου σήμερα οφείλονται στην υπερκατανάλωση τροφών, αλλά και στις λανθασμένες διατροφικές επιλογές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επιδημία πεπτικών διαταραχών, όπως είναι η δυσπεψία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, στομαχικά μικρόβια και έλκη, η κολίτιδα και η εκκολπωματίτιδα, η δυσβίωση κυρίως από τον μύκητα Candida και η επακόλουθη χρόνια κόπωση.
Ως Φυσικοπαθητικός, πιστεύω ότι η προϋπόθεση της καλής υγείας, αλλά και η προϋπόθεση για την επανάκτηση μιας καλής υγείας, περνά μέσα από ένα γαστρεντερικό σύστημα που λειτουργεί σωστά. Δηλαδή, δεν υπάρχει σημαντικότερος πυλώνας από αυτόν για τη συνολική υγεία μας, το υψηλό ενεργειακό μας επίπεδο και τη μακροζωία μας. 

Δείτε: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Θα αναφερθούμε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, στους διαφορετικούς παράγοντες και στις αιτίες που οδηγούν στις διατροφικές διαταραχές, καθώς επίσης και στις πολλές εναλλακτικές θεραπείες με τη χρήση τροφών, βοτάνων ή συμπληρωμάτων διατροφής που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αποκαταστήσουμε την κατάλληλη πέψη.

Μερικά στοιχεία για την πέψη
Ανατομικά το πεπτικό ή γαστρεντερικό σύστημα ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα συνεχίζεται προς το φάρυγγα, τον οισοφάγο, το στομάχι, ακολουθεί το λεπτό έντερο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου είναι το δωδεκαδάκτυλο, έπεται η νήστιδα και ο ειλεός) και μετά ακολουθεί το παχύ έντερο (με τα τμήματά του το ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον και με τελικό του τμήμα το απευθυσμένο). Φυσικά, κάθε τμήμα του πεπτικού συστήματος επιτελεί και διαφορετική λειτουργία.

Είναι ένας σωλήνας μήκους 10 μέτρων, με μυϊκό ιστό στο τοίχωμά του (για να μπορεί να προωθεί το περιεχόμενο με περισταλτισμό) και με εμβαδόν επιφανείας εσωτερικά λόγω των πτυχώσεων, που πλησιάζει το μέγεθος ενός μικρού ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τα δισεκατομμύρια των κυττάρων από τα οποία αποτελείται η εσωτερική επιφάνεια (ο βλεννογόνος του), αποτελούν το φραγμό μεταξύ του εσωτερικού μέρους του οργανισμού μας και του περιβάλλοντός μας, όπου διακινούνται ωφέλιμα διατροφικά στοιχεία που πρέπει να απορροφηθούν, φιλικά μικρόβια (η χλωρίδα του εντέρου), παθογόνα μικρόβια, τοξίνες και πολλοί άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον οργανισμό που θα πρέπει να αποβληθούν χωρίς να εισέλθουν στο εσωτερικό του σώματος. Τα κύτταρα αυτά ανανεώνονται στην πλειονότητα τους σε σύντομα τακτά χρονικά διαστήματα ημερών (πιθανόν λόγω της εντόνου λειτουργίας του όλου συστήματος). Ο πεπτικός σωλήνας, εφόσον αποτελεί τη δίοδο προς το εσωτερικό του σώματος, ενισχύεται από μια σειρά ανοσοποιητικών μηχανισμών και κρατιέται υγιής από εκατομμύρια ωφέλιμα και φιλικά βακτηρίδια, τα οποία διατηρούν την απαραίτητη ισορροπία (χλωρίδα του εντέρου). Δείτε: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Το γαστρεντερικό σύστημα συνδέει το σώμα μας με τις πηγές ενέργειας του περιβάλλοντος κόσμου. Όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί επεξεργαζόμαστε τα οργανικά υλικά, απορροφώντας τις θρεπτικές ουσίες, δημιουργώντας από το θρεπτικό υλικό ενέργεια για να λειτουργήσουμε και αποβάλλουμε ότι έχει απομείνει και είναι άχρηστο. Τόνοι από τροφές διακινούνται μέσα από τον πεπτικό σωλήνα στη διάρκεια της ζωής μας για να μας δώσουν την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία μας, παράλληλα με την παροχή όλων των άλλων ωφελίμων και απαραίτητων στοιχείων όπως οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία, ένζυμα κ.α., που είναι απαραίτητα στην λειτουργία του οργανισμού και απορροφώνται μέσα από το γαστρεντερικό σύστημα.

Διάσπαση των θρεπτικών συστατικών
Αρχικά πρέπει να επέλθει η διάσπαση των θρεπτικών συστατικών, μία απαραίτητη προετοιμασία για να καταστεί δυνατή η απορρόφηση που ακολουθεί. Η διαδικασία της πέψης αρχίζει ακόμη και πριν μπει η τροφή στο στόμα. Μόλις έρθουμε οπτικά σε επαφή με τα τρόφιμα ή τα μυρίσουμε και φυσικά όταν τα βάλουμε στο στόμα μας, ξεκινά η διαδικασία της πέψης με την έκκριση του σιέλου που υγραίνει την τροφή, ώστε να διευκολυνθεί η κατάποσή της και με το ένζυμο πτυελίνη που περιέχει (είναι μια μορφή αμυλάσης, ενζύμων που πέπτουν τους υδατάνθρακες) αρχίζει η διάσπαση των υδατανθράκων από το στόμα, των μεγάλων μορίων υδατανθράκων σε μικρότερα μόρια. Αυτό συμβαίνει μόνο εάν ένα άτομο αφιερώνει χρόνο για να μασήσει καλά την τροφή, πράγμα σπάνιο σήμερα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε με βιασύνη. Εάν ένα άτομο τρώει πάρα πολύ γρήγορα, πρώτον υπάρχουν λιγότερα ένζυμα για να διασπάσουν τα συστατικά των υδατανθράκων, γιατί δεν προλαβαίνουν να εκκρίνουν ικανοποιητική ποσότητα σιέλου οι σιελογόνοι αδένες και δεύτερον δεν κατακερματίζεται η τροφή ικανοποιητικά με τη μάσηση για να αυξηθεί η επιφάνεια της που θα έρθει σε επαφή με τα ένζυμα της σιέλου. Όσο περισσότερη ώρα μασάτε την τροφή σας, τόσο περισσότερο βοηθάτε να περάσει πιο έτοιμη στα επόμενα στάδια της χώνευσης και επομένως το πεπτικό σας σύστημα δεν θα καταπονηθεί. Από τη βιαστική μάσηση λοιπόν ξεκινούν τα λάθη στη πέψη. Δείτε: Πάνω από 80% του πληθυσμού δεν μασάει καλά την τροφή του! Δείτε τις συνέπειες.

Και: Πώς πρέπει να τρώμε...

Ο επόμενος σταθμός για τα τρόφιμα στην πέψη είναι στο στομάχι, στο οποίο μεταφέρονται, αφού διέλθουν από τον οισοφάγο. Εκεί αναμειγνύονται με τα οξέα του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ) και με ένα ένζυμο (πεψινογόνο) που εκκρίνεται από το στομάχι. Ο συνδυασμός πεψινογόνου και υδροχλωρικού οξέος δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο που λέγεται πεψίνη και διασπά τις πρωτεΐνες.

Με την επίδραση αυτής, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια. Η τροφή τώρα έχει μορφή πολτού. Παράλληλα, τα γαστρικά υγρά εξουδετερώνουν μικρόβια και άλλους ανεπιθύμητους μικροοργανισμούς. Το στομάχι είναι κυρίως αρμόδιο για τη διάσπαση των πρωτεϊνών. Η πέψη των υδατανθράκων διακόπτεται στο στομάχι για να συνεχισθεί στο δωδεκαδάκτυλο. Εδώ απαιτείται πάλι χρόνος ηρεμίας στα γεύματα, επειδή το στομάχι σταματά την έκκριση των ένζυμων όταν το άτομο είναι σε κατάσταση στρες. Αυτός είναι ο λόγος που το γεύμα πρέπει να σερβίρεται στο τραπέζι, όπως γινόταν παλιά με όλη την οικογένεια σε συνθήκες ηρεμίας. Υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα μένουν για να συνεχισθεί η πέψη περίπου δύο έως τρεις ώρες στο στομάχι, αλλά εάν ένα άτομο έχει προβλήματα πέψης, τα τρόφιμα μπορούν να μείνουν περισσότερο, ακόμη και μέχρι οκτώ ή δέκα ώρες στο στομάχι. ("Τροφή": Για αυτό να αποφεύγετε να τρώτε με ανθρώπους που σας δυσαρεστούν ή σε δυσάρεστες καταστάσεις και επιτέλους σταματήστε να τρώτε βλέποντας ειδήσεις!!!)

Ακολούθως, τα τρόφιμα προωθούνται στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, όπου μέσω του χοληδόχου πόρου και του παγκρεατικού πόρου, εκκρίνονται τα πεπτικά υγρά. Από το συκώτι εκκρίνεται η χολή, αφού συμπυκνωθεί στη χοληδόχο κύστη. Η χολή διαλύει τα μεγάλα σφαιρίδια λίπους και τα μετατρέπει σε μικροσκοπικά σταγονίδια (γαλακτωματοποίηση). Συντελεί, επίσης, στην εξουδετέρωση των γαστρικών οξέων, γιατί είναι αλκαλική.

Από το πάγκρεας στην ίδια περιοχή εκκρίνονται άλλα ένζυμα, η αμυλάση για τη συνέχιση της διάσπασης των υδατανθράκων, το ένζυμο πρωτεάση για να ολοκληρωθεί η διάσπαση των πρωτεϊνών και η λιπάση, ένα ένζυμο που διασπά περαιτέρω τα λίπη.
Εκτός αυτών το πάγκρεας παράγει και αλκαλικές ουσίες, οι οποίες συντελούν επίσης στην εξουδετέρωση των οξέων που έχουν αναμειχθεί με την τροφή μέσα στο στομάχι. 

Δείτε τα πάντα για τα ένζυμα και τα οφέλη τους: Ενζυματική, η έξυπνη διατροφή!

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Α.

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Β.

Απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών της διατροφής
Στο επόμενο στάδιο, από το δωδεκαδάκτυλο τα τρόφιμα προωθούνται στο δεύτερο και τρίτο μέρος του λεπτού εντέρου, όπου υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα πρέπει να αφομοιωθούν. Είναι στο λεπτό έντερο όπου οι θρεπτικές ουσίες απορροφώνται από ειδικά κύτταρα που βρίσκονται στις εντερικές λάχνες. Αυτές μοιάζουν με πολύ λεπτές τρίχες που συνδέονται με το τοίχωμα του λεπτού εντέρου. Έχουν μικρές διόδους όπως οι πόροι του δέρματος, που επιτρέπουν στις θρεπτικές ουσίες, δηλαδή στις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, τις πρωτεΐνες, τα ουσιώδη λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα να απορροφηθούν και να μεταφερθούν στο αίμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτές οι λάχνες να διατηρούνται υγιείς για να επιτρέπουν τη σωστή απορρόφηση, επειδή όπως θα δούμε αργότερα, εάν φλεγμαίνουν η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών διαταράσσεται και μειονεκτεί.

Τα υπολείμματα των τροφίμων αυτά που έχουν απομείνει μετά το στάδιο που προαναφέραμε, είναι συνήθως ίνες (δυσαπορρόφητοι υδατάνθρακες) που δεν μπορούν να απορροφηθούν και προωθούνται προς το παχύ έντερο που είναι και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος από όπου αποβάλλονται μέσω των περιττωμάτων. Αυτή είναι εν συντομία η λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Στο παχύ έντερο δεν συντελείται απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, απλά συγκεντρώνονται τα υπολείμματα των τροφών για να αποβληθούν και απορροφάται ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Πολλοί παράγοντες μπορούν να υπεισέλθουν και να διαταράξουν σημαντικά την διατροφική διεργασία (πέψη).

Πώς μπορούμε να έχουμε μία σωστή διατροφή, αν δεν υφίσταται έστω και μία στοιχειώδης γνώση των δομικών στοιχείων που πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο διαιτολόγιό μας;
Όλες οι τροφές σε ένα σωστά λειτουργικό έντερο, απορροφώνται, αφού τα συστατικά τους διασπαστούν σε «δομικούς λίθους», στις πλέον απλές ενώσεις τους (δηλ. μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες, αμινοξέα, λιπαρά οξέα βραχέων, μακρών αλυσίδων, τριγλυκερίδια κ.λ.π.).

Τα βασικά συστατικά των τροφών είναι 

• οι υδατάνθρακες, 
• τα λίπη, 
• οι πρωτεΐνες, 
• οι βιταμίνες, 
• τα ιχνοστοιχεία, 
• το νερό και 
• τα ένζυμα. 

Οι υδατάνθρακες ή σάκχαρα
Στο σχηματισμό τους συμμετέχουν τρία βασικά στοιχεία: άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο. Είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής ενέργειας στον οργανισμό. Μετά την απορρόφησή τους, αποθηκεύονται σε μορφή γλυκογόνου στους μυς και το ήπαρ. Από το γλυκογόνο των μυών παράγεται γλυκόζη, που είναι απαραίτητη για τη σύσπαση των μυϊκών ινών και λειτουργία των μυών. Η γλυκόζη αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής ΑΤΡ (ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας του οργανισμού) και είναι η μόνη πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του. Η επάρκεια υδατανθράκων στη διατροφή μειώνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πρωτεΐνες (αμινοξέα) για την παραγωγή ενέργειας.
Εάν υπάρξει έλλειψη υδατανθράκων ο οργανισμός διασπά πρωτεΐνες για να παράγει γλυκόζη. Όσοι υδατάνθρακες περισσεύουν μετατρέπονται σε λίπος. Οι υδατάνθρακες βοηθούν επίσης στην απορρόφηση κάποιων ανόργανων στοιχείων (κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου) και στην αρμονική συμβίωση και διατροφή των διαφόρων μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό μας σύστημα (χλωρίδα του εντέρου). Το τμήμα του γαστρεντερικού που απορροφώνται είναι το λεπτό έντερο.

Οι υδατάνθρακες στην τροφή πρέπει να καλύπτουν το 50% των ημερησίων θερμιδικών αναγκών (εξ αυτών το 50% πρέπει να είναι πολυσακχαρίτες και 50% μονοσακχαρίτες και δισακχαρίτες).
Δίνουν ενέργεια τεσσάρων θερμίδων ανά γραμμάριο. Σε υπερκατανάλωση υδατανθράκων με υψηλό ΓΔ μπορεί να αυξηθούν τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Οι ανεπεξέργαστοι υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί) είναι προτιμότεροι από τους επεξεργασμένους (π.χ. άσπρο ψωμί) και ποιοτικά και θερμιδικά.

Τα είδη των υδατανθράκων είναι:
1. Μονοσακχαρίτες (απλά σάκχαρα) α. Φρουκτόζη (φρούτα – μέλι) β. Γλυκόζη (φρούτα – μέλι ) γ. Γαλακτόζη (γάλα)
2. Δισακχαρίτες (ένωση δύο μορίων μονοσακχαριτών) α. Σακχαρόζη (ζάχαρη- διασπάται σε γλυκόζη και φρουκτόζη) β. Λακτόζη (γαλακτοκομικά). Προϋποθέτει επάρκεια του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα που έχουν έλλειψη λακτάσης μπορούν να ανεχθούν τα υποπροϊόντα τους π.χ. γιαούρτι) γ. Μαλτόζη (από τη διάσπαση αμύλων)
3. Πολυσακχαρίτες α. Άμυλο (ρύζι – σιτάρι – βρώμη - καλαμπόκι – όσπρια –πατάτες - ξηροί καρποί - λαχανικά) β. Γλυκογόνο (κρέας - ζωικοί ιστοί) γ. Κυτταρίνη (φυτικές άπεπτες ίνες - φλοιός σίτου - φρούτα – λαχανικά ) δ. Πηκτίνη (διαιτητικές ίνες - φρούτα, – όσπρια – φλοιός δημητριακών)

Καλοί Υδατάνθρακες: Όσπρια – Δημητριακά – Ξηροί καρποί. Δίνουν ενέργεια και πολλά θρεπτικά στοιχεία.

Κακοί Υδατάνθρακες: Γλυκά – αεριούχα αναψυκτικά – Ποτά γλυκά (λικέρ). Δίνουν μόνον «κενές» θερμίδες, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε ποιοτική θρέψη.

Για την καλύτερη χρησιμοποίηση των υδατανθράκων και το τι πρέπει να προσέχουμε όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες (πέραν του αν είναι επεξεργασμένοι και ανεπεξέργαστοι, καλοί ή κακοί) μπορούμε να το σταθμίσουμε με μία σειρά δεικτών, ιδιαίτερα χρήσιμους εφόσον συνυπάρχουν προβλήματα υγείας.

Γλυκαιμικός Δείκτης (ΓΔ) και Γλυκαιμικό Φορτίο (ΓΦ)
Στο παρελθόν οι υδατάνθρακες χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, στους απλούς υδατάνθρακες και στους σύνθετους από τον αριθμό των απλών σακχάρων που περιέχονταν στο μόριό τους.
Απλοί υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από ένα ή δύο απλά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη ή η σουκρόζη (ή σακχαρόζη ή επιτραπέζια ζάχαρη), ονομάζονται και απλά σάκχαρα.
Σύνθετοι υδατάνθρακες: ονομάζονται τα αμυλώδη τρόφιμα. Ονομάζονταν σύνθετοι υδατάνθρακες, επειδή το άμυλο αποτελείται από μακριές αλυσίδες του απλού σακχάρου της γλυκόζης. Αυτοί ήταν και οι προτιμότεροι στην κατανάλωση.

Καλύτερος χειρισμός των υδατανθράκων επιτυγχάνεται με τους κάτωθι δείκτες.
Ο γλυκαιμικός δείκτης (σχετίζεται με την ποιότητα και όχι την πυκνότητα ή ποσότητα των υδατανθράκων στην τροφή), προσδιορίζει την ικανότητα του υδατάνθρακα που καταναλώνουμε να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και επομένως και της παραγόμενης ινσουλίνης, σε σύγκριση με ένα τρόφιμο αναφοράς π.χ. γλυκόζη. Στην ουσία ο γλυκαιμικός δείκτης δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συγκριτικός δείκτης που μας δείχνει, το πόσο επηρεάζει η μία ή η άλλη τροφή υδατανθράκων την ταχύτητα έκκρισης της ινσουλίνης σε σχέση με την τροφή αναφοράς την γλυκόζη (ΓΔ=100), που θεωρείται ότι είναι ο υδατάνθρακας που προκαλεί τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης. Μαθηματικά μπορεί να εκφραστεί:

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος της υπό εξέταση τροφής

ΓΔ = ————————————————————————————- Χ 100

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος τροφής αναφοράς (γλυκόζη)

Είναι απαραίτητος για την επιλογή των τροφών και τη διαμόρφωση του διαιτολογίου των διαβητικών που ο οργανισμός τους δεν έχει τη δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης της λειτουργίας του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης και ταχεία απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία, όταν απορροφηθεί ταχέως ένας υδατάνθρακας.
Η απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί και μεγαλύτερη λιπογένεση (δηλ. αυξάνει τη δημιουργία και αποθήκευση λίπους στον οργανισμό, από την μετατροπή των υδατανθράκων που περισσεύουν σε λίπος, εάν αυτοί δεν καταναλωθούν άμεσα με κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας). Επιπλέον, η απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, αντίσταση στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντοχή), καρδιαγγειακή νόσο, παχυσαρκία και αίσθημα πείνας μετά από μισή έως μία ώρα από την κατανάλωσή τους, γεγονός που μας ωθεί στην βουλιμία και πολυφαγία.

Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μια τροφή τόσο πιο αργά αφομοιώνεται, προκαλώντας μια πιο ήπια έκκριση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την προστασία από απότομες «αυξομειώσεις» του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μειώνουν το ρυθμό της λιπογένεσης (δηλ. την αποθήκευση λίπους) παράλληλα αυξάνουν σημαντικά την λιπόλυση (την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας – βοήθεια στο αδυνάτισμα).

Οι τιμές του ΓΔ των τροφών:
Χαμηλού ΓΔ ≤55, Μετρίου ΓΔ = 56-69, Υψηλού ΓΔ ≥70
Τροφές με υψηλό – μέτριο ΓΔ: γλυκόζη 100, μαλτόζη 105-110, μέλι 97-87, κορν φλέικς χωρίς ζάχαρη 80, πατάτες (βραστές 70, ψητές, τηγανητές 80-95, πουρές 90), γλυκοπατάτες 51, καρότα 85-92, καρπούζι 72, ψωμί άσπρο 69, ολικής αλέσεως 72, ρύζι άσπρο 72, μπισκότα 70, σοκολάτα 70, ρύζι καστανό 66, σταφίδες 64, μπανάνες 62, ζάχαρη κρυστ. 59, μαρμελάδα 55, αρακάς 70.
Τροφές με χαμηλό ΓΔ: φρουκτόζη 20, φιστικιά αράπικα 13, σόγια 15, πράσινα λαχανικά <15, ντομάτες 38, γάλα-γαλακτοκομικά 32-36, μαύρη σοκολάτα 22, φακές 29, ρεβιθιά 30, φασόλια 36-40, μήλα 39, πορτοκάλια 40, ψωμί σίκαλης 40-50, ψωμί κριθαρένιο 34-50, μακαρόνια άσπρα 50, μακαρόνια ολικής 42, αχλάδια 47, σταφύλι 45.

Προσοχή ο ΓΔ δεν έχει σχέση με την θερμιδική αξία των τροφών, αλλά με την ταχύτητα που ανεβάζουν οι τροφές τα ζάχαρα και την ινσουλίνη στο αίμα π.χ. φρουκτόζη, ΓΔ 20 χαμηλός και 356 θερμ./100γρ σε αντίθεση με τη γλυκόζη, ΓΔ 100 υψηλός και 334 θερμ./100γρ. Δηλαδή ίδια θερμιδική αξία περίπου, διαφορετικός ΓΔ.
Ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να επιλέγει κυρίως τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Ακόμη πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι διαβητικοί. Εξ άλλου γι’ αυτούς δημιουργήθηκε και ο δείκτης αυτός.
Όσοι αθλούνται θα πρέπει να επιλέγουν τροφές με χαμηλό ή μέσο γλυκαιμικό δείκτη πριν την προπόνηση (διατήρηση σταθερών επίπεδων γλυκόζης στο αίμα στην διάρκεια της προπόνησης – και αποφυγή υπογλυκαιμίας 30΄-60΄ μετά το φαγητό στην διάρκεια της δραστηριοποίησης). Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη πρέπει να καταναλωθούν στο πρώτο μεταπροπονητικό γεύμα ή κολατσιό (βοηθά στην αύξηση του ρυθμού αναπλήρωσης του γλυκογόνου των μυών).
Εάν όμως γυμνάζεστε με σκοπό την απώλεια βάρους ή δεν επιθυμείτε την αύξησή του, τότε πάλι οι χαμηλού ΓΔ τροφές είναι προτιμότερες μετά την προπόνηση, γιατί τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα δεν θα αναστείλουν την συνεχιζόμενη αποδόμηση του λίπους. Τροφές που δεν περιέχουν υδατάνθρακες έχουν γλυκαιμικό δείκτη μηδέν (0) και δεν επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης π.χ. αυγό ΓΔ 1.

Για να μειωθεί το αίσθημα της πείνας (μετά από μία ώρα) από την κατανάλωση τροφών με υψηλό ΓΔ π.χ. καρότα, φρούτα ή χυμούς φρούτων, μέλι, θα πρέπει τα τρόφιμα αυτά να τα συνδυάσουμε με τρόφιμα χαμηλού ΓΔ π.χ. σέλινο, αγγούρι, πράσινα λαχανικά, οπότε ο γλυκαιμικός δείκτης του συνδυασμού μειώνεται.
Γενικά, οι απλοί υδατάνθρακες που βρίσκονται κυρίως στη ζάχαρη, τα φρούτα, τους χυμούς, το μέλι αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος γρηγορότερα σε σχέση με τους σύνθετους υδατάνθρακες οι οποίοι συναντώνται στο ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα όσπρια και τα δημητριακά.

Γλυκαιμικό Φορτίο. Δίνει τη δυνατότητα να περιγράψουμε ταυτόχρονα την ποιότητα (Γλυκαιμικός Δείκτης), αλλά και τη συνολική ποσότητα των υδατανθράκων (σε μία μερίδα τροφής). Εδώ, λαμβάνεται υπ’ όψιν και η πυκνότητα των υδατανθράκων που περιέχεται σε μία τροφή (είναι πιο ολοκληρωμένη πρόβλεψη της επίδρασης από την άποψη του συνολικού φορτίου υδατανθράκων και εκφράζει τα γραμμάρια του υδατάνθρακα). Η μαθηματική έκφραση είναι:

Γλυκαιμικό Φορτίο = γλυκαιμικός δείκτης τροφής / 100 Χ ποσότητα υδατανθράκων σε γραμμάρια (μίας μερίδας τροφής). Π.χ.

Μήλο ΓΔ = 40 περιέχει 15γρ. υδατ./μερίδα, ΓΦ = 40Χ15/100 = 6γρ. άρα ΓΦ=6

Πατάτα μικρή ψητή ΓΔ = 80 περιέχει 15γρ. υδατ./μερ., ΓΦ = 80Χ15/100=12γρ. άρα ΓΦ = 12

Το συμπέρασμα είναι ότι η πατάτα θα έχει τη διπλάσια μεταβολική υδατανθρακική επίδραση από το μήλο στον οργανισμό. Δείτε το σαν την προσαρμογή των υδατανθράκων μιας τροφής στην γλυκαιμική τους πυκνότητα.

Οι τιμές του ΓΦ των τροφών:
Χαμηλό ΓΦ ≤10, Μέτριο ΓΦ = 11-19, Υψηλό ΓΦ ≥20
Ενδεικτικά τιμές ΓΦ τροφών: 
ΦΡΟΥΤΑ Μερίδα (120 γρ.)
Φράουλες 1, γκρέιπ φρουτ 3, δαμάσκηνα 1,9, ροδάκινο 2,1, κεράσια 2,7, αχλάδι 3,8, καρπούζι 4, πορτοκάλι 5, μήλο 6, ακτινίδιο 5, μπανάνα άγουρη 6, σταφύλια 8-10 , μπανάνα ώριμη 13
ΧΥΜΟΙ Μερίδα (250 γρ.) χωρίς ζάχαρη
Πορτοκάλι χυμός 13, χυμός μήλου 12
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Μερίδα (250 γρ.)
Coca Cola 16, πορτοκαλάδα αναψυκτικό 23, ενεργειακά ποτά 40
ΟΣΠΡΙΑ Μερίδα (150 γρ.)
Φασολάδα 7, φακές βρασμένες 7, ρεβίθια 8, φασόλια μαυρομάτικα 13, πατάτα βραστή και γλυκοπατάτα 17, πατάτα τηγανητή 22, πατάτα ψητή 26, νιφάδες βρώμης 13
ΛΑΧΑΝΙΚΑ Μερίδα (80 γρ.)
Μπιζέλια 3, καρότα 3, πράσινα φασόλια 9, καλαμπόκι 9
ΑΜΥΛΟΥΧΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Μερίδα (180 γρ.)
Μακαρόνια ολικής αλέσεως 16, μακαρόνια βρασμένα 5 λεπτά 18, βρασμένα 10-15 λεπτά 21, βρασμένα 20 λεπτά 27
ΨΩΜΙ Μερίδα (30 γρ.)
Ψωμί πολύσπορο 6, ολικής αλέσεως 10, άσπρο 10, σικάλεως 5-7, κριθαρένιο 5-8 (ανάλογα με την πρόσμιξη σιταριού)
ΡΥΖΙ Μερίδα (150 γρ.)
Ρύζι βρασμένο καστανό 18, basmati 24,4, μακρύκοκκο 23, άσπρο 23

Ανακεφαλαιώνοντας
- Προτιμάτε τροφές με χαμηλό ΓΔ και ΓΦ. Μειώστε ή αποφύγετε τις πατάτες, κέικ, μπισκότα, ζάχαρη. Μην καταναλώνετε γεύματα χωρίς την κατανάλωση σαλάτας. Οι τροφές με χαμηλό ΓΔ σας βοηθούν να μην πεινάτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Τρώτε 4-5 μερίδες λαχανικά μαγειρεμένα ή σε σαλάτες και 2-3 μερίδες φρούτα ημερησίως. - Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης κι έτσι μειώνουν τον ΓΔ και το ΓΦ ενός τροφίμου και ενός γεύματος. Γι αυτό προτιμάτε τα φρούτα από τους αντίστοιχους χυμούς τους και τα ανεπεξέργαστα δημητριακά από τα επεξεργασμένα π.χ. ψωμί ολικής άλεσης. 
- Χρησιμοποιείστε λάδι, ξύδι ή λεμόνι στις σαλάτες και θυμηθείτε ότι μπορείτε να τις καταναλώνετε σαν πρώτο πιάτο. Για πρωινό προτιμήστε δημητριακά από βρώμη, κριθάρι ή δημητριακά με φλοιό σίτου (πίτουρα). 
- Όσο πιο ώριμα και όσο πιο γλυκά είναι τα φρούτα ή τα λαχανικά τόσο πιο υψηλό ΓΔ και ΓΦ έχουν. Π.χ. μια παραωριμασμένη μπανάνα έχει υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ από μια αγουρωπή. Όσο περισσότερο χρόνο μαγειρεύονται τα τρόφιμα τόσο υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ έχουν όπως π.χ. τα παραβρασμένα ζυμαρικά σε σχέση με τα al dente.
- Αποφύγετε την κατανάλωση γρήγορου φαγητού, το φαγητό «σε πακέτο» και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Σε πολλά από αυτά χρησιμοποιούν ζάχαρη για τη βελτίωση της γεύσης. Η δραστηριότητα και η γυμναστική βοηθούν στο να «κάψετε» υδατάνθρακες.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με χαμηλό ΓΔ έχουν και χαμηλό ΓΦ, αλλά τα τρόφιμα με μέτριο ή υψηλό ΓΔ μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλό έως πολύ υψηλό ΓΦ.
Σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα στην ανάλυση των συστατικών οι υδατάνθρακες μπορεί να κρύβονται κάτω από τις λέξεις Δεξτρόζη, Λακτόζη, Φρουκτόζη, Σακχαρόζη, Σορβιτόλη, Μαλτόζη, Μέλι, Μελάσα, Μαλτροδεξτρίνη κ.α. 
Δείτε: Όξινο γλουταμινικό νάτριο: η μάστιγα της σύγχρονης διατροφής!

Φυτικές Ίνες
Οι φυτικές ίνες είναι μέρος των φυτικών τροφών, που χωρίς να χωνεύονται, διασχίζουν το λεπτό έντερο και φτάνουν άθικτες στο παχύ έντερο, από όπου και αποβάλλονται διαμέσου της αφόδευσης. Δεν δίνουν ενέργεια (θερμίδες), είναι υδρόφιλες και αποβάλλονται από τον οργανισμό «συμπαρασύροντας» νερό και άλλες άχρηστες ή χρήσιμες ουσίες. Η απαραίτητη ημερήσια ποσότητα είναι περίπου 30-40γρ.

Χωρίζονται σε διαλυτές και αδιάλυτες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αποφυγή δυσκοιλιότητας, δημιουργούν αίσθημα κορεσμού, απορροφούν τοξίνες και εμποδίζουν μέρος των λιπών να απορροφηθούν, επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και επομένως την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, μειώνουν δηλαδή το ΓΔ και ΓΦ των τροφών και τη χοληστερίνη. Επιπλέον έρευνες τις συσχετίζουν με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου στο έντερο.

Η υπερκατανάλωση φυτικών ινών (πάνω από 60 γρ. την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου, ορισμένων λιποδιαλυτών βιταμινών, μετεωρισμό και πόνους στην κοιλιά.

Υπάρχουν σχετικοί πίνακες που αναφέρουν την περιεκτικότητα των τροφών σε ίνες, αλλά πιο εύκολο είναι να ξέρουμε γενικά ποιες τροφές έχουν ίνες.
α. Διαλυτές Φυτικές Ίνες. Επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργούν κορεσμό, μειώνουν τη χοληστερίνη. Οι κυριότερες είναι: σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, ξηροί καρποί, λαχανικά, φρούτα (φλούδα). Διασπώνται για να σχηματίσουν λιπαρά οξέα. Αυτά τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη χοληστερίνη που παράγει το συκώτι.
β. Αδιάλυτες Φυτικές Ίνες. Απορροφούν νερό, περιορίζουν τα λίπη μέσα στο έντερο και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Οι κυριότερες είναι: ψωμί ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι, λαχανικά, φρούτα, όσπρια. 
Δείτε ακόμη: Αυξήστε τις φυτικές ίνες με 10 τροφές.

και: Ασπίδα για τον εγκέφαλο οι φυτικές ίνες! 

Συνεχίζεται... Πέψη & Υγεία - Μέρος Β: Πρωτεΐνες & Λίπη.
Των Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D & Ιωάννης Λιάπης, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Βελονιστής
Πηγή: psoriasi-me.blogspot.com
Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Μελισσοκόμοι και πολίτες αντιστέκονται στους δολοφόνους Monsanto και Bayer! Νεώτερες έρευνες επιβεβαίωσαν ότι τα παρασιτοκτόνα επηρεάζουν τις μέλισσες, οδηγώντας ολόκληρο το σμήνος σε κατάρρευση! Τεράστιοι πληθυσμοί μελισσών έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη από το 2006, χωρίς όμως οι επιστήμονες να έχουν καταφέρει να εντοπίσουν τα αίτια του φαινομένου της
“Διαταραχής Κατάρρευσης Μελισσοσμηνών” (ΔΚΜ). 

Ωστόσο, καθώς δύο έρευνες είδαν το φως της δημοσιότητας στις αρχές Απρίλη, η ΔΚΜ πλέον συνδέεται ανοιχτά και τεκμηριωμένα, όχι με κάποιου είδους ασθένεια ή παράσιτο, αλλά με τη χρήση νεονικοτινοειδών εντομοκτόνων (το ένα εκ των οποίων είναι η ιμιδακλοπρίδη), η οποία υπήρξε εκτενέστατη κατά τη δεκαετία του ’90.Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν και πρωτοεισήχθησαν στην αγορά τα νεονικοτινοειδή εντομοκτόνα, οι μελισσοκόμοι έχουν αναφέρει μεγάλες απώλειες μελισσοσμηνών κατά την περίοδο της άνοιξης. Σαν αποτέλεσμα, τα νεονικοτινοειδή εντομοκτόνα που επικαλύπτουν τους σπόρους και χρησιμοποιούνται παγκοσμίως σε σοδειές καλαμποκιού έχουν εντοπιστεί σαν ο βασικός υπαίτιος για την μείωση των μελισσών. Τη στιγμή που η παραγωγή καλαμποκιού αυξάνεται συστηματικά και το καλαμπόκι επιδιώκουν -λένε- να αξιοποιηθεί ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, η μη χρήση αυτών των εντομοκτόνων στα πλαίσια της βιώσιμης γεωργίας είναι ένα καίριο ζήτημα.

Σύμφωνα με μελέτες, η πιθανή (και δυστυχώς, αρκετά υποτιμημένη) έκθεση των μελισσών σε νεονικοτινοειδή εντομοκτόνα (ακόμα και μέσω π.χ. της ατμοσφαιρικής εκπομπής σωματιδίων που περιέχουν το εν λόγω εντομοκτόνο, μετά από γεωτρήσεις), προκάλεσε τεράστια μόλυνση στις μέλισσες και θανατηφόρες επιπτώσεις σε ολόκληρα μελισσοσμήνη.

Το σύνδρομο της κατάρρευσης των μελισσών: Πιο συγκεκριμένα, επιστήμονες της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Harvard κατάφεραν τον περασμένο μήνα να αναπαραστήσουν σε πείραμα τη “Διαταραχή Κατάρρευσης Μελισσοσμηνών” (ΔΚΜ), χορηγώντας απλώς σε αρκετές μέλισσες μικρές δόσεις του γνωστού εντομοκτόνου ιμιδακλοπρίδη.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι τα νεονικοτινοειδή εντομοκτόνα, που πλήττουν το κεντρικό νευρικό σύστημα των εντόμων, δεν σκοτώνουν ακαριαία μέλισσες. Ωστόσο, για να εξακριβώσουν τις συνέπειες – ακόμα και πολύ μικρών δόσεων αυτών των εντομοκτόνων – στις δυτικές μέλισσες (Apis mellifera), οι ερευνητές του Harvard χορήγησαν 16 κυψέλες με διαφορετικά επίπεδα ιμιδακλοπρίδης, αφήνοντας τέσσερις κυψέλες άθικτες. Μετά από 12 εβδομάδες, οι μέλισσες σε όλες ανεξαιρέτως τις κυψέλες (ακόμα και σε αυτές που δε χορηγήθηκε η ιμιδακλοπρίδη), ήταν ζωντανές, αν και αυτές που είχαν λάβει μεγαλύτερες δόσεις φαίνονταν εξασθενημένες.

Όμως, στις 23 εβδομάδες όλα είχαν αλλάξει. 15 από τις 16 (ποσοστό 94%) των κυψελών που είχαν πάρει τις μεγαλύτερες ποσότητες ιμιδακλοπρίδης εμφάνισαν καθαρά Διαταραχή Κατάρρευσης Μελισσοσμηνών: οι κυψέλες ήταν ρημαγμένες και σχεδόν άδειες, καθώς όλες οι ενήλικες μέλισσες είχαν εξαφανιστεί, με εξαίρεση την παρουσία νεαρών μελισσών που είχαν επιβιώσει. Οι κυψέλες που έλαβαν τις μεγαλύτερες ποσότητες ιμιδακλοπρίδη ήταν κι αυτές που κατέρρευσαν πρώτες, ενώ η τέσσερις που έμειναν αμόλυντες, ήταν υγιείς.“Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα νεονικοτινοειδή θέτουν σε τεράστιο κίνδυνο την επιβίωση των μελισσών στο περιβάλλον”, είπε ο Chensheng (Alex) Lu, καθηγητής του Harvard. “Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα: η ιμιδακλοπρίδη είναι πιθανότατα ο υπαίτιος για τη Διαταραχή Κατάρρευσης Μελισσοσμηνών μέσω ενός πολύ ξεχωριστού μηχανισμού, τον οποίον πρώτη αποκάλυψε η έρευνα μας”.

Ποιος είναι αυτός; Το σιρόπι καλαμποκιού με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη (HFCS), στο οποίο πολλοί μελισσοκόμοι έχουν στραφεί για να ταϊζουν τις μέλισσες τους. Αυτό, σύμφωνα με ερευνητές, δεν είχε αποτελέσει κίνδυνο, βεβαίως, μέχρι το 2004-05, όταν το αμερικανικό καλαμπόκι άρχισε να ψεκάζεται με ιμιδακλοπρίδη. Ένα χρόνο αργότερα, ξέσπασε για πρώτη φορά η ΔΚΜ. Στις ΗΠΑ, τα νεονικοτινοειδή παρασιτοκτόνα καλύπτουν πλέον καλλιέργειες καλαμποκιού, σίτου, σόγιας και βαμβακιού, συνολικής έκτασης 600.000 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων !
Δείτε ακόμη για την: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;
Είναι ενδεικτικό, ότι σύμφωνα με τον καθηγητή Lu, δε χρειάζεται περισσότερο από μια μικρή δόση (20 μέρη ανά ) για να οδηγηθούμε σε ΔΚΜ εντός 6 μηνών. Η έρευνα του καθηγητή Lu έπεται δύο άλλων πολύ σημαντικών μελετών που δημοσιεύθηκαν στα μέσα Μαρτίου, οι οποίες επίσης συνδέουν τη ΔΚΜ με νεονικοτινοειδή παρασιτοκτόνα.

Μια βρετανική ερευνητική ομάδα έφερε σε επαφή μέλισσες bombus terrestris με μικρές δόσεις ιμιδακλοπρίδης και τις τοποθέτησε σε ένα κεκλεισμένο φυσικό περιβάλλον, όπου θα μπορούσαν να αναζητήσουν τροφή ελεύθερα. Μετά από έξι εβδομάδες (ένα διάστημα κατά πολύ μικρότερο από τη μελέτη του καθηγητή Lu), η ομάδα ζύγισε τις φωλιές και τις συνέκρινε με αποικίες που δεν είχαν εκτεθεί στην ουσία. Οι μολυσμένες φωλιές ήταν κατά μέσο όρο 8-12% μικρότερες από τις φωλιές που δεν είχαν μολυνθεί, κάτι το οποίο υποδηλώνει ότι οι εκτεθειμένες μέλισσες μάζευαν λιγότερο φαγητό από τις υγιείς. Ωστόσο, ακόμα πιο ανησυχητική ήταν η απώλεια βασιλισσών: οι μολυσμένες αποικίες είχαν παράγει 85% λιγότερες βασίλισσες – δηλαδή περίπου μόλις 1-2 βασίλισσες ανά μελίσσι! Θυμίζεται ότι οι βασίλισσες είναι οι πιο σημαντικές μέλισσες σε μια αποικία, αφού είναι αυτές που αναλαμβάνουν να βρουν νέες αποικίες μετά το χειμώνα, όταν οι υπόλοιπες πεθαίνουν.

Επιπλέον, μια δεύτερη έρευνα που διεξήχθη στη Γαλλία δείχνει ξεκάθαρα πως τα νεονικοτινοειδή παρασιτοκτόνα επηρεάζουν τις μέλισσες, οδηγώντας ολόκληρη τη φωλιά σε κατάρρευση. Ερευνητές κόλλησαν μικροσκοπικά μικροτσίπ σε δυτικές μέλισσες “ελευθέρας βοσκής”, προκειμένου να εντοπίσουν τις κινήσεις τους. Στη συνέχεια, χορήγησαν μικρές δόσεις θειαμεθοξάμης (thiamethoxam), ενός διαφορετικού νεονικοτινοειδούς παρασιτοκτόνου, σε ένα τμήμα των μελισσών. Οι μολυσμένες μέλισσες ήταν δύο με τρεις φορές πιθανότερο να μην γυρίσουν από την αναζήτηση τροφής σε σχέση με τις υγιείς μέλισσες.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ένα νεονικοτινοειδές παρασιτοκτόνο αποδυναμώνει την ικανότητα προσανατολισμού της μέλισσας και σαν αποτέλεσμα, αντί να επιστρέφει στην κυψέλη, η μέλισσα χάνεται και πεθαίνει. Αυτό εξηγεί γιατί οι κυψέλες, που πλήττονται από τη ΔΚΜ βρίσκονται κενές από μέλισσες – εργάτριες: το παρασιτοκτόνο θεωρητικά επηρεάζει την ικανότητα τους να βρίσκουν το δρόμο για το σπίτι.

“Χρειάστηκε πολύς καιρός για να αντιληφθούν οι επιστήμονες τη σύνδεση ανάμεσα στη ΔΚΜ και στα παρασιτοκτόνα, καθώς αναζητούσαν κάτι που να προκαλούσε ακαριαίο θάνατο και όχι κάτι που να προκαλούσε αργούς θανάτους σε διάστημα αρκετών μηνών”, είπε ο καθηγητής Lu. Επιπλέον, τονίζει ότι η επιστημονική κοινότητα υποτίμησε ότι “η χρονικός ορίζοντας της αυξανόμενης χρήσης των νεονικοτινοειδών συμπίπτει με την μείωση των μελισσοσμηνών”.

Ο κ. Lu τονίζει ότι οι πολιτικοί “πρέπει να εξετάσουν τα αποτελέσματα υποθανατηφόρων δόσεων των παρασιτοκτόνων σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής του αντικειμένου υπό εξέταση (σε αυτή την περίπτωση, οι μέλισσες)”. Επισημαίνει επιπλέον ότι η εξάρτηση από ευρήματα LD50 (δηλαδή, μιας θανατηφόρας δόσης που προκαλεί το θάνατο στα μισά από τα δείγματα που εξετάστηκαν) “δεν έχει συνάφεια με το σύγχρονο τοξικό χημικό έλεγχο”. Εν ολίγοις, το ενδιαφέρον πρέπει να στραφεί στις μακροχρόνιες συνέπειες των χημικών στο περιβάλλον και όχι μόνο να επικεντρώνεται στο αν και εφόσον σκοτώνουν ακαριαία τα “πειραματόζωα”, κοροϊδεύοντας, χλευάζοντας και υποτιμώντας μας.

Οι μέλισσες παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε ένα ευρύ φάσμα των οικοσυστημάτων ως επικονιαστές. Από την πλευρά τους, παρέχουν τεράστια οικονομικά οφέλη στις ανθρώπινες κοινωνίες, μέσω της παραγωγής μελιού και – ακόμα σημαντικότερα – μέσω της επικονίασης (γονιμοποίησης) ενός μεγάλου μέρους φρούτων, λαχανικών, καρπών και λουλουδιών. Η “εμπορική” αξία των μελισσών μόνο στις ΗΠΑ υπολογίζεται στα 8-12 δισεκατομμύρια δολάρια! Παράλληλα, τα αποτελέσματα της εκτεταμένης χρήσης νεονικοτινοειδών παρασιτοκτόνων έχουν πιθανές επιπτώσεις και στον άνθρωπο, όπως παθήσεις στο ήπαρ και στο νεφρό…

Δείτε: Το 80% της άγριας βλάστησης δε θα υπήρχε χωρίς τις μέλισσες!

Πρωτοβουλία πολιτών στην Καλιφόρνια για την απαγόρευση των παρασιτοκτόνων της Bayer! : Στις 21 Μαρτίου 2012, οι μελισσοκόμοι έμποροι, μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις Beyond Pesticides («Πέρα από τα Παρασιτοκτόνα»), Center for Food Safety and Pesticide Action Network («Κέντρο του Δικτύου για την Δράση για την Ασφάλεια Τροφίμων και τα Παρασιτοκτόνα») κατέθεσε επείγουσα αγωγή μαζί με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA – Environmental Protection Agency) για να σταματήσει η χρήση ενός παρασιτοκτόνου που συνδέεται με τους μαζικούς θανάτους μελισσών. Η νομική αγωγή, που στοχεύει το νεονικοτινοειδές φυτοφάρμακο κλοθειανιδίνη (clothianidin) της Bayer υποστηρίζεται από ένα εκατομύριο και πλέον υπογραφές πολιτών.

Στην Καλιφόρνια, ο πολιτειακός σύμβουλος Michael Allen από τη Sonoma και ο Γερουσιαστής Mark Leno από το San Francisco εισήγαγαν πρόταση υπέρ της αγωγής, καλώντας Πολιτεία και Ομοσπονδιακό Κράτος να λάβουν δράση για την προστασία των επικονιαστών. Σύμφωνα με δηλώσεις του πρώτου, “…η Βουλή της Καλιφόρνια παροτρύνει την EPA και την Υπηρεσία Διαχείρισης Παρασιτοκτόντων της Καλιφόρνια (California Department of Pesticide Regulation) να παρουσιάσουν ένα ξεκάθαρο πλάνο δράσης για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που προκαλούν τα παρασιστοκτόνα στους επικονιαστές…».

Στις 28 Φεβρουαρίου 2012, υποστηρικτές του Δικτύου Δράσης για τα Παρασιτοκτόνα (PAN – Pesticide Action Network) σε ολόκληρη τη χώρα, εκδήλωσαν δυναμικά τη στήριξη τους στην προστασία των επικονιαστών. Πάνω από 1.700 άτομα προσφέρθηκαν διαδικτυακά να προσφέρουν καταφύγιο σε μέλισσες, με τροφή και νερό, μακριά από τα παρασιτοκτόνα.

Οι μελισσοκόμοι πέτυχαν την απαγόρευση ΓΤΟ στην Πολωνία: Το μεταλλαγμένο καλαμπόκι Mon810 της Monsanto, που είναι γενετικά κατασκευασμένο να παράγει μια μεταλλαγμένη εκδοχή του εντομοκτόνου Bt απαγορεύτηκε στην Πολωνία, μετά από διαμαρτυρίες μελισσοκόμων, που απέδειξαν ότι το καλαμπόκι σκότωνε μέλισσες.

Δείτε ακόμη: Ἡ Οὐγγαρία καταστρέφει τὰ χωράφια τῆς Monsanto!!!
Αν και στο παρελθόν Γαλλία και Γερμανία είχαν θέσει σκληρούς περιορισμούς στη χρήση παρασιτοκτόνων, η Πολωνία είναι η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει επίσημα τη σύνδεση ανάμεσα στο μεταλλαγμένο καλαμπόκι της Monsanto και της “Διαταραχής Κατάρρευσης Μελισσοσμηνών – ΔΚΜ” (Colony Collapse Disorder – CCD), που ρημάζει μέλισσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η Monsanto ήξερε τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τις μέλισσες από τη χρήση των μεταλλαγμένων της. Η παγκόσμια εταιρία της βιοτεχνολογίας εξαγόρασε πρόσφατα μια εταιρεία ερευνών, που ασχολείται με τη ΔΚΜ, τη Beeologics, στης οποίας τη βοήθεια οι κυβερνητικές αρχές (συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ), βασίζονταν για να ρίξουν φως στο μυστήριο της εξαφάνισης των μελισσών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Beeologics είχε ήδη δώσει τα διαπιστευτήρια της στο παρελθόν, με την εκτενή έρευνα της σε μια άλλη “μάστιγα” για τις μέλισσες, τον “Ισραηλίτικο Ιό της Οξείας Παράλυσης”.

Πλέον, η Beeologics, όντας ιδιοκτησία της Monsanto, είναι πλέον εξαιρετικά απίθανο ότι θα συνεχίσει τις έρευνες της, παρότι οι μεταλλαγμένοι σπόροι σχετίζονται με τη ΔΚΜ εδώ και χρόνια. Φυσικά, ο εκπρόσωπος της Monsanto, Kelly Powers διεμήνυσε σε όλους τους τόνους την απρόσκοπτη αφοσίωση της εταιρείας στο αξιοθαύμαστο έργο της Beeologics… Σημαντική δήλωση από μια εταιρεία που ανακηρύχθηκε μια από τις 10 πιο καινοτόμες εταιρείες του περασμένου έτους από το περιοδικό Forbes, θα πει κάποιος…

Όμως, ποιον αλήθεια μπορεί να πείσει ένας γίγαντας της βιοτεχνολογίας, που “επιβραβεύτηκε” ως η “Χειρότερη Εταιρεία του 2011” από το περιοδικό Natural Society, για την “αδιάκοπη προσπάθεια της να διακινδυνεύσει την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον”; Ενώ ευθύνεται για το 90% των μεταλλαγμένων σπόρων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ και παράγουν “φρανκεν-φαγητά”, όπως τα αποκάλεσε το περιοδικό. Η Monsanto έγινε γνωστή για το περίφημο ζιζανιοκτόνο “Roundup”, το οποίο συνδέεται με την καταστροφή του εδάφους, την δημιουργία μεταλλαγμένων, ανθεκτικών “υπερ-χόρτων” και προβλήματα στη δημόσια υγεία !

Δείτε: Πόσα υβρίδια φάγαμε σήμερα;

Τοξικὸν γονίδιον στὶς γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες.

Δεν θα αναφερθούμε καν, στους αεροψεκασμούς που συστηματικά γίνονται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Γιατί … μα για να φέρουν τον πληθυσμό στα μέτρα τους.

Πηγή: miastala.com
Το είδα: www.awakengr.com

Η “πικρή αλήθεια της ζάχαρης” έρχεται στην επιφάνεια μετά από αμερικανικές μελέτες, οι οποίες αποδεικνύουν πως η γλυκιά της γεύση κρύβει τελικά πολλούς κινδύνους. Με την εμφάνιση καρκίνου φαίνεται να συνδέεται η υπερβολική κατανάλωση της.

Την «απομυθοποίηση» της ζάχαρης φέρνει στο φως η διάλεξη με τίτλο «Ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια» και θέμα τη βιοχημεία της φρουκτόζης και την ανθρώπινη φυσιολογία του καθηγητή δρ. Ρόμπερτ Λάστιγκ, ειδικού ορμονικών διαταραχών σε παιδιά και ειδικού παιδικής παχυσαρκίας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ.

Η ζάχαρη, είτε είναι λευκή, είτε μαύρη, είτε το περιβόητο σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα υγείας στον άνθρωπο.
Δείτε: Η «διαβολική» συνταγή που παχαίνει!

Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Ζάχαρη και... καρκίνος
“Δηλητηριώδη και τοξικά” χαρακτηρίστηκαν όλα τα είδη ζάχαρης από τον καθηγητή Λάστινγκ. Αν οι απόψεις του είναι σωστές, τότε η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης δεν ευθύνεται μόνο για την εκτόξευση του αριθμού των υπέρβαρων Αμερικανών τα τελευταία 30 χρόνια: πολλές σύγχρονες σοβαρές ασθένειες, όπως οι καρδιοαγγειακές παθήσεις, η υπέρταση και ο καρκίνος προκαλούνται από διατροφικές συνήθειες στις οποίες κυριαρχεί ο"βασικός ένοχος": η ζάχαρη.

Το μόριο της φρουκτόζης που περιέχεται στη σακχαρόζη και το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης μεταβολίζονται κυρίως από το ήπαρ, ενώ η γλυκόζη της ζάχαρης και οι αμυλούχες τροφές μεταβολίζονται σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού. Η κατανάλωση ζάχαρης σημαίνει μεγαλύτερο «φόρτο εργασίας» για το ήπαρ, που μετατρέπει τη φρουκτόζη σε λίπος.
Το αποτέλεσμα της παραπάνω διαδικασίας είναι γνωστό ως ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη, η οποία ευθύνεται για την παχυσαρκία, τις καρδιαγγειακές παθήσεις και τον διαβήτη τύπου 2. Επίσης συνδέεται με την εμφάνιση, αρκετών μορφών καρκίνου.
Δείτε: Γιατί ο Διαβήτης ΔΕΝ είναι μια Νόσος του Ζαχάρου.

Ο Βασικός Υπαίτιος πίσω από την Χοληστερίνη την Παχυσαρκία και τη Χρόνια Κόπωση!

Από τη στιγμή που οι ειδικοί θεωρούν ότι η ζάχαρη συνδέεται πολλές φορές με τον καρκίνο,(ιδιαίτερα με τον καρκίνο του στήθους ή του παχέος εντέρου), είναι δύσκολο να μη δημιουργηθεί ανησυχία και αναστάτωση στους καταναλωτές της.

«Έχω εξαλείψει την επεξεργασμένη ζάχαρη από τη διατροφή μου και καταναλώνω όσο λιγότερη ζάχαρη μπορώ. Θεωρώ πως έτσι μειώνω τις πιθανότητες να αναπτύξω καρκίνο» είπε ο δρ. Κρεγκ Τόμσον, πρόεδρος του Αντικαρκινικού Κέντρου Μεμόριαλ Σλόαν - Κέτερινγκ στη Νέα Υόρκη, κάτι που αυξάνει κατά πολύ τις ανησυχίες...

Δείτε ακόμη: Τα γλυκαντικά της φύσης!

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

18 εναλλακτικές χρήσεις της ζάχαρης εκτός κουζίνας!!

Τι προκαλούν η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι (Επεξεργασμένα).
www.cosmo.gr