Ένα μικρό πλατύφυλλο αειθαλές δένδρο του Αμαζονίου με τις ιαματικές του ιδιότητες κέντρισε το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας από την δεκαετία του 40’ δαπανώντας πολλά εκατομμύρια δολάρια για λογαριασμό μεγάλης φαρμακευτικής εταιρίας Αμερικανικών συμφερόντων προκειμένου να αντιγραφεί.

Το κολλαγόνο είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη από την οποίας αποτελείται ο συνδετικός ιστός. Είναι αναμφίβολα και η πλέον απαραίτητη για την διατήρηση της υγείας του σώματος. Το κολλαγόνο είναι υπεύθυνο για την κινητικότητα των αρθρώσεων, για την αντοχή των οστών για την λειτουργία των τενόντων, για την ελαστικότητα και την ακεραιότητα των αγγείων.

Υπάρχουν πολλοί τύποι κολλαγόνου μέσα στο σώμα μας. Οι πιο διαδεδομένοι είναι το κολλαγόνο τύπου 1 και το κολλαγόνο τύπου 3.
Το κολλαγόνο τύπου 1 είναι παρόν σε κάθε τύπο ιστού (τα οστά έχουν σχεδόν μόνο αυτόν τον τύπο κολλαγόνου). Η σωστή ποσότητα κολλαγόνου στα οστά είναι η καλύτερη προφύλαξη από κατάγματα, και ραγίσματα. Ωστόσο, με την πάροδο των χρόνων η ενδογενής παραγωγή κολλαγόνου φθίνει και σε συνδυασμό με την πιθανή εμφάνιση οστεοπόρωσης, ο κίνδυνος για κατάγματα αυξάνει κατακόρυφα. Ο τύπος 1 είναι επίσης η κύρια πρωτεϊνική δομή στο δέρμα στο οποίο προσφέρει ελαστικότητα και συγκρότηση.
Το κολλαγόνο τύπου 3 βρίσκεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στον καρδιαγγειακό ιστό και σε όλες τις νεοαναπτυσσόμενες δομές του δέρματος (αποκατάσταση ουλών, τραυμάτων, εγκαυμάτων κλπ)
Και οι δύο τύποι κολλαγόνου συνυπάρχουν στους περισσότερους ιστούς του σώματος και ο ένας συμπληρώνει και ολοκληρώνει την δομική σταθερότητα του άλλου.

ΚΟΛΛΑΓΌΝΟ ΚΑΙ ΓΉΡΑΝΣΗ
Η σύνθεση του κολλαγόνου είναι μια συνεχής διαδικασία σε όλη την διάρκεια της ζωής. Το κολλαγόνο είναι ουσιώδες για την ανάπτυξη των ιστών, την επισκευή τους, την ανάπλαση, και την ανανέωση γενικότερα. Η ανανέωση των ιστών κατά την πάροδο των ετών επιβραδύνεται ακριβώς γιατί επιβραδύνεται και η παραγωγή του κολλαγόνου. Με λίγα λόγια γερνάμε γιατί δεν παράγουμε αρκετό κολλαγόνο για να αναπλάσουμε τους φυσιολογικά λόγω ηλικίας καταστρεφόμενους ιστούς.
Το πλέον χαρακτηριστικότερο κομμάτι του σώματός μας που καταδεικνύει αυτή την γήρανση είναι το δέρμα. Ωστόσο και σε ιστούς μη ορατούς όπως τα αγγεία, η καρδιά, τα εσωτερικά όργανα του σώματος συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
Οι εξωτερικοί παράγοντες, η ηλιακή ακτινοβολία, η διατροφή, και το οξειδωτικό στρες επιταχύνουν τους ρυθμούς καταστροφής του κολλαγόνου στο σώμα.

Το κολλαγόνο και οι θαυματουργικές του ιδιότητες

Το ξερό δαμάσκηνο σάς παρέχει συνολικά το 80% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης επτά βασικών θρεπτικών συστατικών συμπεριλαμβανομένου του μαγνησίου.

Τα δαμάσκηνα διαθέτουν υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (30% της ημερήσιας δόσης ενός ενήλικα άνδρα). Ήδη από την αρχαιότητα ήταν γνωστή η τεχνική αποξήρανσης των δαμάσκηνων, η οποία συγκεκριμένα προήλθε από τη Μέση Ανατολή.
Μάλιστα, πριν από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Γαλάτες είχαν καταφέρει να τελειοποιήσουν αυτήν την τεχνική.
Μέχρι τις μέρες μας το γαλλικό ξερό δαμάσκηνο εξακολουθεί να θεωρείται το καλύτερο στο είδος του.

Ενέργεια
Είναι γενικά τροφή που περιέχει υψηλή συγκέντρωση σε σάκχαρα (30% γλυκόζη, 15% φρουκτόζη και 2% σουκρόζη). Το ξερό δαμάσκηνο σάς παρέχει συνολικά το 80% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης επτά βασικών θρεπτικών συστατικών συμπεριλαμβανομένου του μαγνησίου (περισσότερο από τα σταφύλια, τα μήλα και τα βερίκοκα) και του καλίου.

Επιπλέον τα ξερά δαμάσκηνα έχουν σχεδόν μηδενική περιεκτικότητα σε λιπαρά. Μια μερίδα 100γρ. ξηρά δαμάσκηνα παρέχει στον οργανισμό σχεδόν 4% των καθημερινών αναγκών σας σε βιταμίνη Α και 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δοσης σε β-καροτίνη, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
Τα ξερά δαμάσκηνα αποτελούν, επίσης κορυφαία πηγή των βιταμινών του συστήματος Β για την καταπολέμηση της κόπωσης.

Καρδιά
Τα ξερά δαμάσκηνα σάς προσφέρουν κατά 1/3 περισσότερο σίδηρο από 1 μερίδα συκωτιού και έχουν καταγραφεί ως κορυφαία πηγή (η τρίτη καλύτερη μετά τα σύκα και τα σταφύλια) σιδήρου, τα αποθέματα του οποίου είναι απαραίτητα για την παραγωγή αιμοσφαιρίνης.
Ένα ποτήρι χυμός δαμάσκηνων σάς προσφέρει τόσο κάλιο όσο οι μπανάνες και τα πορτοκάλια, βοηθώντας στην ομαλοποίηση του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης. Γι’αυτόν το λόγο η κατανάλωση ξερών δαμάσκηνων συνιστάται συχνά σε όλους όσους υποφέρουν από υπέρταση.

Επιπλέον ο χυμός δαμάσκηνων έρχεται δεύτερος σε περιεκτικότητα διαλυτών ινών (περιέχει περισσότερες ίνες από τα ξερά όσπρια). Σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις η ημερήσια κατανάλωση μιας χούφτας ξερών δαμάσκηνων είναι ένας καλός τρόπος να μειώσετε την LDL χοληστερόλη χωρίς φάρμακα.

Δυσκοιλιότητα
Τα ξερά δαμάσκηνα περιέχουν επίσης ισχυρά οξέα φρούτων, που βοηθούν στην πρόληψη και στον έλεγχο της δυσκοιλιότητας καλύτερα από κάθε άλλη τροφή. Αποτελούν ακόμα, πηγή άλλων ουσιών που μειώνουν τις συγκεντρώσεις χολικών οξέων στα κόπρανα (κυρίως του λιθοχολικού οξέως που ευθύνεται για τον καρκίνο του παχέος εντέρου).
Τα ξερά δαμάσκηνα παρέχουν, επίσης, το ιχνοστοιχείο βόριο, για υγιή οστά και πρόληψη της οστεοπόρωσης.

Τέλος η χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, τα χαμηλά λιπαρά και τα ισοροπημένα σάκχαρα των ξερών δαμάσκηνων τα καθιστούν ιδανικό σνακ για όσους προσέχουν το βάρος τους, καθώς και για τους ευαίσθητους στην ινσουλίνη διαβητικούς.
Τα ξερά δαμάσκηνα υποκαθιστούν τέλεια τα λιπαρά στα γλυκά, διότι περιέχουν σημαντική ποσότητα πηκτίνης, η οποία παγιδεύει τον αέρα στα γλυκά με τον ίδιο τρόπο που το λίπος παγιδεύει τη ζάχαρη. Σε σύγκριση με τα υπόλοιπα φρούτα, τα ξερά δαμάσκηνα περιέχουν μια ασυνήθιστα υψηλή ποσότητα του σακχάρου σορβιτόλη, η οποία συμβάλλει στη διατήρηση της υγρασίας των φαγητών που δεν περιέχουν λιπαρά.
Τα ξερά δαμάσκηνα είναι ακόμα, πλούσια πηγή μηλικού οξέος, που δρα ως ενισχυτικό γεύσης.

Αγορά, φύλαξη και κατανάλωση

• αναζητήστε δαμάσκηνα χωρίς υπερθειικό άλας, ξεραμένα στον ήλιο, προτιμήστε αυτά που είναι συσκευασμένα σε κουτιά ή σακούλες κλεισμένες αεροστεγώς, ώστε να αποφεύγεται η οξείδωση, η απώλεια υγρασίας και η εισβολή εντόμων. Το μέγεθος των ξερών δαμάσκηνων και η παρουσία ή απουσία κουκουτσιού δεν έχουν καμιά επίδραση στην ποιότητα ή τη γεύση τους.
• τοποθετημένα σε αεροστεγή δοχεία, τα ξερά δαμάσκηνα διατηρούνται έως έξι μήνες. Για να διπλασιάσετε το χρόνο ζωής τους βάλτε τα στην κατάψυξη.
• καταναλώστε τα ωμά παρά μαγειρεμένα. Το νερό και η θερμότητα αφαιρούν θρεπτικές ουσίες (τα βρασμένα δαμάσκηνα περιέχουν μόνο το ένα τρίτο των βιταμινών Α, Β και C, του σιδήρου και των ινών, σε σχέση με τα ωμά).
• μπορείτε να κόψετε τα ξερά δαμάσκηνα σε κύβους ή φέτες και να τα προσθέσετε στα δημητριακά σας, να τα γεμίσετε με βούτυρο ή φυστικοβούτυρο, να τα κάνετε χυμό με τη βοήθεια ενός αποχυμωτή, να τα κάνετε μαρμελάδα ή να τα χρησιμοποιήσετε στην παρασκευή γλυκών.

Μαρμελάδα δαμάσκηνο
Κόβετε σε κύβους ένα φλιτζάνι ξερά δαμάσκηνα, προσθέτετε ¼ του φλιτζανιού χυμό μήλου ή σταφυλιού, και τα χτυπάτε στο μπλέντερ ώσπου να γίνουν πουρές.
Χρησιμοποιείτε τη μαρμελάδα για το πρωινό σας ή για την παρασκευή γλυκών.
Εναλλακτικά μπορείτε να αντικαταστήσετε τα ξερά δαμάσκηνα με σύκα και το χυμό μήλου ή σταφυλιού με ¼ χυμό δαμάσκηνων.

Βαρδάκα Καλλιόπη Διαιτολόγος Διατροφολόγος
Πηγή: www.iatronet.gr

Filed under: ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ,ΑΠΟΠΛΗΘΥΣΜΟΣ,ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΓΤΟ,ΔΙΑΤΡΟΦΗ,ΦΑΡΜΑΚΑ by ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ — Γράψτε ένα σχόλιο


Φεβρουαρίου 23, 2014

Η Μάχη για την ανθρωπότητα έχει σχεδόν χαθεί:
ο παγκόσμιος εφοδιασμός σε τρόφιμα σκόπιμα ἐχει σχεδιαστεί για να τερματίσει τη ζωή και όχι για να την θρέψει.

Αυτά που έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο: Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει από την στιγμή που θα βάλουμε κάτι στο στόμα μας.
Έτσι θα προσέχαμε και θα μαθαίναμε τι ακριβώς πρέπει να τρώμε ώστε να μην αρρωσταίνουμε!

Πέψη: Προϋπόθεση της καλής υγείας
Αποκαθιστώντας την υγιή πέψη με φυσικούς τρόπους 

Το παρόν άρθρο που εδώ παρουσιάζεται σε 3 μέρη έχει σκοπό να σας δώσει με τρόπο σύντομο και περιεκτικό γνώσεις πάνω στα βασικά συστατικά της τροφής, τις διαδικασίες της πέψης αλλά και τις βασικές αρχές που ακολουθεί η Φυσικοπαθητική Διαιτολογία για την Φυσική Αποκατάσταση της Πέψης και της Υγείας του Ανθρώπου.
Το άρθρο αυτό είναι μια εισαγωγή στο θέμα από τη σκοπιά της Φυσικοπαθητικής. 

Στο ιατρείο μας σπάνια συναντάμε ασθενείς που δεν έχουν κάποιου τύπου γαστρεντερική δυσλειτουργία. Η συχνότητα των περιστατικών αυτών είναι αυξημένη και έχει συγκεκριμένες αιτίες που την προκαλούν. Ίσως η πιο σοβαρή αιτία είναι η αλλαγή του τρόπου διατροφής τις τελευταίες δεκαετίες, ήτοι η απομάκρυνση από τον παραδοσιακό μεσογειακό τρόπο διατροφής και η επικράτηση της τυποποιημένης διατροφής με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα, αλλά και πολλές άλλες ανθυγιεινές διαιτητικές συνήθειες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει κατά τη διάρκεια των ετών ή λανθασμένες συμπεριφορές και επιβαρύνσεις που έχουν προστεθεί στη διαβίωσή μας τα τελευταία χρόνια.

Στην πλειονότητά τους οι ασθένειες του δυτικού κόσμου σήμερα οφείλονται στην υπερκατανάλωση τροφών, αλλά και στις λανθασμένες διατροφικές επιλογές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επιδημία πεπτικών διαταραχών, όπως είναι η δυσπεψία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, στομαχικά μικρόβια και έλκη, η κολίτιδα και η εκκολπωματίτιδα, η δυσβίωση κυρίως από τον μύκητα Candida και η επακόλουθη χρόνια κόπωση.
Ως Φυσικοπαθητικός, πιστεύω ότι η προϋπόθεση της καλής υγείας, αλλά και η προϋπόθεση για την επανάκτηση μιας καλής υγείας, περνά μέσα από ένα γαστρεντερικό σύστημα που λειτουργεί σωστά. Δηλαδή, δεν υπάρχει σημαντικότερος πυλώνας από αυτόν για τη συνολική υγεία μας, το υψηλό ενεργειακό μας επίπεδο και τη μακροζωία μας. 

Δείτε: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Θα αναφερθούμε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, στους διαφορετικούς παράγοντες και στις αιτίες που οδηγούν στις διατροφικές διαταραχές, καθώς επίσης και στις πολλές εναλλακτικές θεραπείες με τη χρήση τροφών, βοτάνων ή συμπληρωμάτων διατροφής που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αποκαταστήσουμε την κατάλληλη πέψη.

Μερικά στοιχεία για την πέψη
Ανατομικά το πεπτικό ή γαστρεντερικό σύστημα ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα συνεχίζεται προς το φάρυγγα, τον οισοφάγο, το στομάχι, ακολουθεί το λεπτό έντερο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου είναι το δωδεκαδάκτυλο, έπεται η νήστιδα και ο ειλεός) και μετά ακολουθεί το παχύ έντερο (με τα τμήματά του το ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον και με τελικό του τμήμα το απευθυσμένο). Φυσικά, κάθε τμήμα του πεπτικού συστήματος επιτελεί και διαφορετική λειτουργία.

Είναι ένας σωλήνας μήκους 10 μέτρων, με μυϊκό ιστό στο τοίχωμά του (για να μπορεί να προωθεί το περιεχόμενο με περισταλτισμό) και με εμβαδόν επιφανείας εσωτερικά λόγω των πτυχώσεων, που πλησιάζει το μέγεθος ενός μικρού ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τα δισεκατομμύρια των κυττάρων από τα οποία αποτελείται η εσωτερική επιφάνεια (ο βλεννογόνος του), αποτελούν το φραγμό μεταξύ του εσωτερικού μέρους του οργανισμού μας και του περιβάλλοντός μας, όπου διακινούνται ωφέλιμα διατροφικά στοιχεία που πρέπει να απορροφηθούν, φιλικά μικρόβια (η χλωρίδα του εντέρου), παθογόνα μικρόβια, τοξίνες και πολλοί άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον οργανισμό που θα πρέπει να αποβληθούν χωρίς να εισέλθουν στο εσωτερικό του σώματος. Τα κύτταρα αυτά ανανεώνονται στην πλειονότητα τους σε σύντομα τακτά χρονικά διαστήματα ημερών (πιθανόν λόγω της εντόνου λειτουργίας του όλου συστήματος). Ο πεπτικός σωλήνας, εφόσον αποτελεί τη δίοδο προς το εσωτερικό του σώματος, ενισχύεται από μια σειρά ανοσοποιητικών μηχανισμών και κρατιέται υγιής από εκατομμύρια ωφέλιμα και φιλικά βακτηρίδια, τα οποία διατηρούν την απαραίτητη ισορροπία (χλωρίδα του εντέρου). Δείτε: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Το γαστρεντερικό σύστημα συνδέει το σώμα μας με τις πηγές ενέργειας του περιβάλλοντος κόσμου. Όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί επεξεργαζόμαστε τα οργανικά υλικά, απορροφώντας τις θρεπτικές ουσίες, δημιουργώντας από το θρεπτικό υλικό ενέργεια για να λειτουργήσουμε και αποβάλλουμε ότι έχει απομείνει και είναι άχρηστο. Τόνοι από τροφές διακινούνται μέσα από τον πεπτικό σωλήνα στη διάρκεια της ζωής μας για να μας δώσουν την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία μας, παράλληλα με την παροχή όλων των άλλων ωφελίμων και απαραίτητων στοιχείων όπως οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία, ένζυμα κ.α., που είναι απαραίτητα στην λειτουργία του οργανισμού και απορροφώνται μέσα από το γαστρεντερικό σύστημα.

Διάσπαση των θρεπτικών συστατικών
Αρχικά πρέπει να επέλθει η διάσπαση των θρεπτικών συστατικών, μία απαραίτητη προετοιμασία για να καταστεί δυνατή η απορρόφηση που ακολουθεί. Η διαδικασία της πέψης αρχίζει ακόμη και πριν μπει η τροφή στο στόμα. Μόλις έρθουμε οπτικά σε επαφή με τα τρόφιμα ή τα μυρίσουμε και φυσικά όταν τα βάλουμε στο στόμα μας, ξεκινά η διαδικασία της πέψης με την έκκριση του σιέλου που υγραίνει την τροφή, ώστε να διευκολυνθεί η κατάποσή της και με το ένζυμο πτυελίνη που περιέχει (είναι μια μορφή αμυλάσης, ενζύμων που πέπτουν τους υδατάνθρακες) αρχίζει η διάσπαση των υδατανθράκων από το στόμα, των μεγάλων μορίων υδατανθράκων σε μικρότερα μόρια. Αυτό συμβαίνει μόνο εάν ένα άτομο αφιερώνει χρόνο για να μασήσει καλά την τροφή, πράγμα σπάνιο σήμερα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε με βιασύνη. Εάν ένα άτομο τρώει πάρα πολύ γρήγορα, πρώτον υπάρχουν λιγότερα ένζυμα για να διασπάσουν τα συστατικά των υδατανθράκων, γιατί δεν προλαβαίνουν να εκκρίνουν ικανοποιητική ποσότητα σιέλου οι σιελογόνοι αδένες και δεύτερον δεν κατακερματίζεται η τροφή ικανοποιητικά με τη μάσηση για να αυξηθεί η επιφάνεια της που θα έρθει σε επαφή με τα ένζυμα της σιέλου. Όσο περισσότερη ώρα μασάτε την τροφή σας, τόσο περισσότερο βοηθάτε να περάσει πιο έτοιμη στα επόμενα στάδια της χώνευσης και επομένως το πεπτικό σας σύστημα δεν θα καταπονηθεί. Από τη βιαστική μάσηση λοιπόν ξεκινούν τα λάθη στη πέψη. Δείτε: Πάνω από 80% του πληθυσμού δεν μασάει καλά την τροφή του! Δείτε τις συνέπειες.

Και: Πώς πρέπει να τρώμε...

Ο επόμενος σταθμός για τα τρόφιμα στην πέψη είναι στο στομάχι, στο οποίο μεταφέρονται, αφού διέλθουν από τον οισοφάγο. Εκεί αναμειγνύονται με τα οξέα του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ) και με ένα ένζυμο (πεψινογόνο) που εκκρίνεται από το στομάχι. Ο συνδυασμός πεψινογόνου και υδροχλωρικού οξέος δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο που λέγεται πεψίνη και διασπά τις πρωτεΐνες.

Με την επίδραση αυτής, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια. Η τροφή τώρα έχει μορφή πολτού. Παράλληλα, τα γαστρικά υγρά εξουδετερώνουν μικρόβια και άλλους ανεπιθύμητους μικροοργανισμούς. Το στομάχι είναι κυρίως αρμόδιο για τη διάσπαση των πρωτεϊνών. Η πέψη των υδατανθράκων διακόπτεται στο στομάχι για να συνεχισθεί στο δωδεκαδάκτυλο. Εδώ απαιτείται πάλι χρόνος ηρεμίας στα γεύματα, επειδή το στομάχι σταματά την έκκριση των ένζυμων όταν το άτομο είναι σε κατάσταση στρες. Αυτός είναι ο λόγος που το γεύμα πρέπει να σερβίρεται στο τραπέζι, όπως γινόταν παλιά με όλη την οικογένεια σε συνθήκες ηρεμίας. Υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα μένουν για να συνεχισθεί η πέψη περίπου δύο έως τρεις ώρες στο στομάχι, αλλά εάν ένα άτομο έχει προβλήματα πέψης, τα τρόφιμα μπορούν να μείνουν περισσότερο, ακόμη και μέχρι οκτώ ή δέκα ώρες στο στομάχι. ("Τροφή": Για αυτό να αποφεύγετε να τρώτε με ανθρώπους που σας δυσαρεστούν ή σε δυσάρεστες καταστάσεις και επιτέλους σταματήστε να τρώτε βλέποντας ειδήσεις!!!)

Ακολούθως, τα τρόφιμα προωθούνται στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, όπου μέσω του χοληδόχου πόρου και του παγκρεατικού πόρου, εκκρίνονται τα πεπτικά υγρά. Από το συκώτι εκκρίνεται η χολή, αφού συμπυκνωθεί στη χοληδόχο κύστη. Η χολή διαλύει τα μεγάλα σφαιρίδια λίπους και τα μετατρέπει σε μικροσκοπικά σταγονίδια (γαλακτωματοποίηση). Συντελεί, επίσης, στην εξουδετέρωση των γαστρικών οξέων, γιατί είναι αλκαλική.

Από το πάγκρεας στην ίδια περιοχή εκκρίνονται άλλα ένζυμα, η αμυλάση για τη συνέχιση της διάσπασης των υδατανθράκων, το ένζυμο πρωτεάση για να ολοκληρωθεί η διάσπαση των πρωτεϊνών και η λιπάση, ένα ένζυμο που διασπά περαιτέρω τα λίπη.
Εκτός αυτών το πάγκρεας παράγει και αλκαλικές ουσίες, οι οποίες συντελούν επίσης στην εξουδετέρωση των οξέων που έχουν αναμειχθεί με την τροφή μέσα στο στομάχι. 

Δείτε τα πάντα για τα ένζυμα και τα οφέλη τους: Ενζυματική, η έξυπνη διατροφή!

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Α.

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Β.

Απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών της διατροφής
Στο επόμενο στάδιο, από το δωδεκαδάκτυλο τα τρόφιμα προωθούνται στο δεύτερο και τρίτο μέρος του λεπτού εντέρου, όπου υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα πρέπει να αφομοιωθούν. Είναι στο λεπτό έντερο όπου οι θρεπτικές ουσίες απορροφώνται από ειδικά κύτταρα που βρίσκονται στις εντερικές λάχνες. Αυτές μοιάζουν με πολύ λεπτές τρίχες που συνδέονται με το τοίχωμα του λεπτού εντέρου. Έχουν μικρές διόδους όπως οι πόροι του δέρματος, που επιτρέπουν στις θρεπτικές ουσίες, δηλαδή στις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, τις πρωτεΐνες, τα ουσιώδη λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα να απορροφηθούν και να μεταφερθούν στο αίμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτές οι λάχνες να διατηρούνται υγιείς για να επιτρέπουν τη σωστή απορρόφηση, επειδή όπως θα δούμε αργότερα, εάν φλεγμαίνουν η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών διαταράσσεται και μειονεκτεί.

Τα υπολείμματα των τροφίμων αυτά που έχουν απομείνει μετά το στάδιο που προαναφέραμε, είναι συνήθως ίνες (δυσαπορρόφητοι υδατάνθρακες) που δεν μπορούν να απορροφηθούν και προωθούνται προς το παχύ έντερο που είναι και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος από όπου αποβάλλονται μέσω των περιττωμάτων. Αυτή είναι εν συντομία η λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Στο παχύ έντερο δεν συντελείται απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, απλά συγκεντρώνονται τα υπολείμματα των τροφών για να αποβληθούν και απορροφάται ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Πολλοί παράγοντες μπορούν να υπεισέλθουν και να διαταράξουν σημαντικά την διατροφική διεργασία (πέψη).

Πώς μπορούμε να έχουμε μία σωστή διατροφή, αν δεν υφίσταται έστω και μία στοιχειώδης γνώση των δομικών στοιχείων που πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο διαιτολόγιό μας;
Όλες οι τροφές σε ένα σωστά λειτουργικό έντερο, απορροφώνται, αφού τα συστατικά τους διασπαστούν σε «δομικούς λίθους», στις πλέον απλές ενώσεις τους (δηλ. μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες, αμινοξέα, λιπαρά οξέα βραχέων, μακρών αλυσίδων, τριγλυκερίδια κ.λ.π.).

Τα βασικά συστατικά των τροφών είναι 

• οι υδατάνθρακες, 
• τα λίπη, 
• οι πρωτεΐνες, 
• οι βιταμίνες, 
• τα ιχνοστοιχεία, 
• το νερό και 
• τα ένζυμα. 

Οι υδατάνθρακες ή σάκχαρα
Στο σχηματισμό τους συμμετέχουν τρία βασικά στοιχεία: άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο. Είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής ενέργειας στον οργανισμό. Μετά την απορρόφησή τους, αποθηκεύονται σε μορφή γλυκογόνου στους μυς και το ήπαρ. Από το γλυκογόνο των μυών παράγεται γλυκόζη, που είναι απαραίτητη για τη σύσπαση των μυϊκών ινών και λειτουργία των μυών. Η γλυκόζη αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής ΑΤΡ (ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας του οργανισμού) και είναι η μόνη πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του. Η επάρκεια υδατανθράκων στη διατροφή μειώνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πρωτεΐνες (αμινοξέα) για την παραγωγή ενέργειας.
Εάν υπάρξει έλλειψη υδατανθράκων ο οργανισμός διασπά πρωτεΐνες για να παράγει γλυκόζη. Όσοι υδατάνθρακες περισσεύουν μετατρέπονται σε λίπος. Οι υδατάνθρακες βοηθούν επίσης στην απορρόφηση κάποιων ανόργανων στοιχείων (κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου) και στην αρμονική συμβίωση και διατροφή των διαφόρων μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό μας σύστημα (χλωρίδα του εντέρου). Το τμήμα του γαστρεντερικού που απορροφώνται είναι το λεπτό έντερο.

Οι υδατάνθρακες στην τροφή πρέπει να καλύπτουν το 50% των ημερησίων θερμιδικών αναγκών (εξ αυτών το 50% πρέπει να είναι πολυσακχαρίτες και 50% μονοσακχαρίτες και δισακχαρίτες).
Δίνουν ενέργεια τεσσάρων θερμίδων ανά γραμμάριο. Σε υπερκατανάλωση υδατανθράκων με υψηλό ΓΔ μπορεί να αυξηθούν τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Οι ανεπεξέργαστοι υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί) είναι προτιμότεροι από τους επεξεργασμένους (π.χ. άσπρο ψωμί) και ποιοτικά και θερμιδικά.

Τα είδη των υδατανθράκων είναι:
1. Μονοσακχαρίτες (απλά σάκχαρα) α. Φρουκτόζη (φρούτα – μέλι) β. Γλυκόζη (φρούτα – μέλι ) γ. Γαλακτόζη (γάλα)
2. Δισακχαρίτες (ένωση δύο μορίων μονοσακχαριτών) α. Σακχαρόζη (ζάχαρη- διασπάται σε γλυκόζη και φρουκτόζη) β. Λακτόζη (γαλακτοκομικά). Προϋποθέτει επάρκεια του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα που έχουν έλλειψη λακτάσης μπορούν να ανεχθούν τα υποπροϊόντα τους π.χ. γιαούρτι) γ. Μαλτόζη (από τη διάσπαση αμύλων)
3. Πολυσακχαρίτες α. Άμυλο (ρύζι – σιτάρι – βρώμη - καλαμπόκι – όσπρια –πατάτες - ξηροί καρποί - λαχανικά) β. Γλυκογόνο (κρέας - ζωικοί ιστοί) γ. Κυτταρίνη (φυτικές άπεπτες ίνες - φλοιός σίτου - φρούτα – λαχανικά ) δ. Πηκτίνη (διαιτητικές ίνες - φρούτα, – όσπρια – φλοιός δημητριακών)

Καλοί Υδατάνθρακες: Όσπρια – Δημητριακά – Ξηροί καρποί. Δίνουν ενέργεια και πολλά θρεπτικά στοιχεία.

Κακοί Υδατάνθρακες: Γλυκά – αεριούχα αναψυκτικά – Ποτά γλυκά (λικέρ). Δίνουν μόνον «κενές» θερμίδες, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε ποιοτική θρέψη.

Για την καλύτερη χρησιμοποίηση των υδατανθράκων και το τι πρέπει να προσέχουμε όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες (πέραν του αν είναι επεξεργασμένοι και ανεπεξέργαστοι, καλοί ή κακοί) μπορούμε να το σταθμίσουμε με μία σειρά δεικτών, ιδιαίτερα χρήσιμους εφόσον συνυπάρχουν προβλήματα υγείας.

Γλυκαιμικός Δείκτης (ΓΔ) και Γλυκαιμικό Φορτίο (ΓΦ)
Στο παρελθόν οι υδατάνθρακες χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, στους απλούς υδατάνθρακες και στους σύνθετους από τον αριθμό των απλών σακχάρων που περιέχονταν στο μόριό τους.
Απλοί υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από ένα ή δύο απλά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη ή η σουκρόζη (ή σακχαρόζη ή επιτραπέζια ζάχαρη), ονομάζονται και απλά σάκχαρα.
Σύνθετοι υδατάνθρακες: ονομάζονται τα αμυλώδη τρόφιμα. Ονομάζονταν σύνθετοι υδατάνθρακες, επειδή το άμυλο αποτελείται από μακριές αλυσίδες του απλού σακχάρου της γλυκόζης. Αυτοί ήταν και οι προτιμότεροι στην κατανάλωση.

Καλύτερος χειρισμός των υδατανθράκων επιτυγχάνεται με τους κάτωθι δείκτες.
Ο γλυκαιμικός δείκτης (σχετίζεται με την ποιότητα και όχι την πυκνότητα ή ποσότητα των υδατανθράκων στην τροφή), προσδιορίζει την ικανότητα του υδατάνθρακα που καταναλώνουμε να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και επομένως και της παραγόμενης ινσουλίνης, σε σύγκριση με ένα τρόφιμο αναφοράς π.χ. γλυκόζη. Στην ουσία ο γλυκαιμικός δείκτης δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συγκριτικός δείκτης που μας δείχνει, το πόσο επηρεάζει η μία ή η άλλη τροφή υδατανθράκων την ταχύτητα έκκρισης της ινσουλίνης σε σχέση με την τροφή αναφοράς την γλυκόζη (ΓΔ=100), που θεωρείται ότι είναι ο υδατάνθρακας που προκαλεί τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης. Μαθηματικά μπορεί να εκφραστεί:

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος της υπό εξέταση τροφής

ΓΔ = ————————————————————————————- Χ 100

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος τροφής αναφοράς (γλυκόζη)

Είναι απαραίτητος για την επιλογή των τροφών και τη διαμόρφωση του διαιτολογίου των διαβητικών που ο οργανισμός τους δεν έχει τη δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης της λειτουργίας του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης και ταχεία απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία, όταν απορροφηθεί ταχέως ένας υδατάνθρακας.
Η απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί και μεγαλύτερη λιπογένεση (δηλ. αυξάνει τη δημιουργία και αποθήκευση λίπους στον οργανισμό, από την μετατροπή των υδατανθράκων που περισσεύουν σε λίπος, εάν αυτοί δεν καταναλωθούν άμεσα με κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας). Επιπλέον, η απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, αντίσταση στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντοχή), καρδιαγγειακή νόσο, παχυσαρκία και αίσθημα πείνας μετά από μισή έως μία ώρα από την κατανάλωσή τους, γεγονός που μας ωθεί στην βουλιμία και πολυφαγία.

Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μια τροφή τόσο πιο αργά αφομοιώνεται, προκαλώντας μια πιο ήπια έκκριση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την προστασία από απότομες «αυξομειώσεις» του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μειώνουν το ρυθμό της λιπογένεσης (δηλ. την αποθήκευση λίπους) παράλληλα αυξάνουν σημαντικά την λιπόλυση (την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας – βοήθεια στο αδυνάτισμα).

Οι τιμές του ΓΔ των τροφών:
Χαμηλού ΓΔ ≤55, Μετρίου ΓΔ = 56-69, Υψηλού ΓΔ ≥70
Τροφές με υψηλό – μέτριο ΓΔ: γλυκόζη 100, μαλτόζη 105-110, μέλι 97-87, κορν φλέικς χωρίς ζάχαρη 80, πατάτες (βραστές 70, ψητές, τηγανητές 80-95, πουρές 90), γλυκοπατάτες 51, καρότα 85-92, καρπούζι 72, ψωμί άσπρο 69, ολικής αλέσεως 72, ρύζι άσπρο 72, μπισκότα 70, σοκολάτα 70, ρύζι καστανό 66, σταφίδες 64, μπανάνες 62, ζάχαρη κρυστ. 59, μαρμελάδα 55, αρακάς 70.
Τροφές με χαμηλό ΓΔ: φρουκτόζη 20, φιστικιά αράπικα 13, σόγια 15, πράσινα λαχανικά <15, ντομάτες 38, γάλα-γαλακτοκομικά 32-36, μαύρη σοκολάτα 22, φακές 29, ρεβιθιά 30, φασόλια 36-40, μήλα 39, πορτοκάλια 40, ψωμί σίκαλης 40-50, ψωμί κριθαρένιο 34-50, μακαρόνια άσπρα 50, μακαρόνια ολικής 42, αχλάδια 47, σταφύλι 45.

Προσοχή ο ΓΔ δεν έχει σχέση με την θερμιδική αξία των τροφών, αλλά με την ταχύτητα που ανεβάζουν οι τροφές τα ζάχαρα και την ινσουλίνη στο αίμα π.χ. φρουκτόζη, ΓΔ 20 χαμηλός και 356 θερμ./100γρ σε αντίθεση με τη γλυκόζη, ΓΔ 100 υψηλός και 334 θερμ./100γρ. Δηλαδή ίδια θερμιδική αξία περίπου, διαφορετικός ΓΔ.
Ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να επιλέγει κυρίως τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Ακόμη πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι διαβητικοί. Εξ άλλου γι’ αυτούς δημιουργήθηκε και ο δείκτης αυτός.
Όσοι αθλούνται θα πρέπει να επιλέγουν τροφές με χαμηλό ή μέσο γλυκαιμικό δείκτη πριν την προπόνηση (διατήρηση σταθερών επίπεδων γλυκόζης στο αίμα στην διάρκεια της προπόνησης – και αποφυγή υπογλυκαιμίας 30΄-60΄ μετά το φαγητό στην διάρκεια της δραστηριοποίησης). Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη πρέπει να καταναλωθούν στο πρώτο μεταπροπονητικό γεύμα ή κολατσιό (βοηθά στην αύξηση του ρυθμού αναπλήρωσης του γλυκογόνου των μυών).
Εάν όμως γυμνάζεστε με σκοπό την απώλεια βάρους ή δεν επιθυμείτε την αύξησή του, τότε πάλι οι χαμηλού ΓΔ τροφές είναι προτιμότερες μετά την προπόνηση, γιατί τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα δεν θα αναστείλουν την συνεχιζόμενη αποδόμηση του λίπους. Τροφές που δεν περιέχουν υδατάνθρακες έχουν γλυκαιμικό δείκτη μηδέν (0) και δεν επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης π.χ. αυγό ΓΔ 1.

Για να μειωθεί το αίσθημα της πείνας (μετά από μία ώρα) από την κατανάλωση τροφών με υψηλό ΓΔ π.χ. καρότα, φρούτα ή χυμούς φρούτων, μέλι, θα πρέπει τα τρόφιμα αυτά να τα συνδυάσουμε με τρόφιμα χαμηλού ΓΔ π.χ. σέλινο, αγγούρι, πράσινα λαχανικά, οπότε ο γλυκαιμικός δείκτης του συνδυασμού μειώνεται.
Γενικά, οι απλοί υδατάνθρακες που βρίσκονται κυρίως στη ζάχαρη, τα φρούτα, τους χυμούς, το μέλι αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος γρηγορότερα σε σχέση με τους σύνθετους υδατάνθρακες οι οποίοι συναντώνται στο ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα όσπρια και τα δημητριακά.

Γλυκαιμικό Φορτίο. Δίνει τη δυνατότητα να περιγράψουμε ταυτόχρονα την ποιότητα (Γλυκαιμικός Δείκτης), αλλά και τη συνολική ποσότητα των υδατανθράκων (σε μία μερίδα τροφής). Εδώ, λαμβάνεται υπ’ όψιν και η πυκνότητα των υδατανθράκων που περιέχεται σε μία τροφή (είναι πιο ολοκληρωμένη πρόβλεψη της επίδρασης από την άποψη του συνολικού φορτίου υδατανθράκων και εκφράζει τα γραμμάρια του υδατάνθρακα). Η μαθηματική έκφραση είναι:

Γλυκαιμικό Φορτίο = γλυκαιμικός δείκτης τροφής / 100 Χ ποσότητα υδατανθράκων σε γραμμάρια (μίας μερίδας τροφής). Π.χ.

Μήλο ΓΔ = 40 περιέχει 15γρ. υδατ./μερίδα, ΓΦ = 40Χ15/100 = 6γρ. άρα ΓΦ=6

Πατάτα μικρή ψητή ΓΔ = 80 περιέχει 15γρ. υδατ./μερ., ΓΦ = 80Χ15/100=12γρ. άρα ΓΦ = 12

Το συμπέρασμα είναι ότι η πατάτα θα έχει τη διπλάσια μεταβολική υδατανθρακική επίδραση από το μήλο στον οργανισμό. Δείτε το σαν την προσαρμογή των υδατανθράκων μιας τροφής στην γλυκαιμική τους πυκνότητα.

Οι τιμές του ΓΦ των τροφών:
Χαμηλό ΓΦ ≤10, Μέτριο ΓΦ = 11-19, Υψηλό ΓΦ ≥20
Ενδεικτικά τιμές ΓΦ τροφών: 
ΦΡΟΥΤΑ Μερίδα (120 γρ.)
Φράουλες 1, γκρέιπ φρουτ 3, δαμάσκηνα 1,9, ροδάκινο 2,1, κεράσια 2,7, αχλάδι 3,8, καρπούζι 4, πορτοκάλι 5, μήλο 6, ακτινίδιο 5, μπανάνα άγουρη 6, σταφύλια 8-10 , μπανάνα ώριμη 13
ΧΥΜΟΙ Μερίδα (250 γρ.) χωρίς ζάχαρη
Πορτοκάλι χυμός 13, χυμός μήλου 12
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Μερίδα (250 γρ.)
Coca Cola 16, πορτοκαλάδα αναψυκτικό 23, ενεργειακά ποτά 40
ΟΣΠΡΙΑ Μερίδα (150 γρ.)
Φασολάδα 7, φακές βρασμένες 7, ρεβίθια 8, φασόλια μαυρομάτικα 13, πατάτα βραστή και γλυκοπατάτα 17, πατάτα τηγανητή 22, πατάτα ψητή 26, νιφάδες βρώμης 13
ΛΑΧΑΝΙΚΑ Μερίδα (80 γρ.)
Μπιζέλια 3, καρότα 3, πράσινα φασόλια 9, καλαμπόκι 9
ΑΜΥΛΟΥΧΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Μερίδα (180 γρ.)
Μακαρόνια ολικής αλέσεως 16, μακαρόνια βρασμένα 5 λεπτά 18, βρασμένα 10-15 λεπτά 21, βρασμένα 20 λεπτά 27
ΨΩΜΙ Μερίδα (30 γρ.)
Ψωμί πολύσπορο 6, ολικής αλέσεως 10, άσπρο 10, σικάλεως 5-7, κριθαρένιο 5-8 (ανάλογα με την πρόσμιξη σιταριού)
ΡΥΖΙ Μερίδα (150 γρ.)
Ρύζι βρασμένο καστανό 18, basmati 24,4, μακρύκοκκο 23, άσπρο 23

Ανακεφαλαιώνοντας
- Προτιμάτε τροφές με χαμηλό ΓΔ και ΓΦ. Μειώστε ή αποφύγετε τις πατάτες, κέικ, μπισκότα, ζάχαρη. Μην καταναλώνετε γεύματα χωρίς την κατανάλωση σαλάτας. Οι τροφές με χαμηλό ΓΔ σας βοηθούν να μην πεινάτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Τρώτε 4-5 μερίδες λαχανικά μαγειρεμένα ή σε σαλάτες και 2-3 μερίδες φρούτα ημερησίως. - Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης κι έτσι μειώνουν τον ΓΔ και το ΓΦ ενός τροφίμου και ενός γεύματος. Γι αυτό προτιμάτε τα φρούτα από τους αντίστοιχους χυμούς τους και τα ανεπεξέργαστα δημητριακά από τα επεξεργασμένα π.χ. ψωμί ολικής άλεσης. 
- Χρησιμοποιείστε λάδι, ξύδι ή λεμόνι στις σαλάτες και θυμηθείτε ότι μπορείτε να τις καταναλώνετε σαν πρώτο πιάτο. Για πρωινό προτιμήστε δημητριακά από βρώμη, κριθάρι ή δημητριακά με φλοιό σίτου (πίτουρα). 
- Όσο πιο ώριμα και όσο πιο γλυκά είναι τα φρούτα ή τα λαχανικά τόσο πιο υψηλό ΓΔ και ΓΦ έχουν. Π.χ. μια παραωριμασμένη μπανάνα έχει υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ από μια αγουρωπή. Όσο περισσότερο χρόνο μαγειρεύονται τα τρόφιμα τόσο υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ έχουν όπως π.χ. τα παραβρασμένα ζυμαρικά σε σχέση με τα al dente.
- Αποφύγετε την κατανάλωση γρήγορου φαγητού, το φαγητό «σε πακέτο» και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Σε πολλά από αυτά χρησιμοποιούν ζάχαρη για τη βελτίωση της γεύσης. Η δραστηριότητα και η γυμναστική βοηθούν στο να «κάψετε» υδατάνθρακες.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με χαμηλό ΓΔ έχουν και χαμηλό ΓΦ, αλλά τα τρόφιμα με μέτριο ή υψηλό ΓΔ μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλό έως πολύ υψηλό ΓΦ.
Σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα στην ανάλυση των συστατικών οι υδατάνθρακες μπορεί να κρύβονται κάτω από τις λέξεις Δεξτρόζη, Λακτόζη, Φρουκτόζη, Σακχαρόζη, Σορβιτόλη, Μαλτόζη, Μέλι, Μελάσα, Μαλτροδεξτρίνη κ.α. 
Δείτε: Όξινο γλουταμινικό νάτριο: η μάστιγα της σύγχρονης διατροφής!

Φυτικές Ίνες
Οι φυτικές ίνες είναι μέρος των φυτικών τροφών, που χωρίς να χωνεύονται, διασχίζουν το λεπτό έντερο και φτάνουν άθικτες στο παχύ έντερο, από όπου και αποβάλλονται διαμέσου της αφόδευσης. Δεν δίνουν ενέργεια (θερμίδες), είναι υδρόφιλες και αποβάλλονται από τον οργανισμό «συμπαρασύροντας» νερό και άλλες άχρηστες ή χρήσιμες ουσίες. Η απαραίτητη ημερήσια ποσότητα είναι περίπου 30-40γρ.

Χωρίζονται σε διαλυτές και αδιάλυτες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αποφυγή δυσκοιλιότητας, δημιουργούν αίσθημα κορεσμού, απορροφούν τοξίνες και εμποδίζουν μέρος των λιπών να απορροφηθούν, επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και επομένως την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, μειώνουν δηλαδή το ΓΔ και ΓΦ των τροφών και τη χοληστερίνη. Επιπλέον έρευνες τις συσχετίζουν με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου στο έντερο.

Η υπερκατανάλωση φυτικών ινών (πάνω από 60 γρ. την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου, ορισμένων λιποδιαλυτών βιταμινών, μετεωρισμό και πόνους στην κοιλιά.

Υπάρχουν σχετικοί πίνακες που αναφέρουν την περιεκτικότητα των τροφών σε ίνες, αλλά πιο εύκολο είναι να ξέρουμε γενικά ποιες τροφές έχουν ίνες.
α. Διαλυτές Φυτικές Ίνες. Επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργούν κορεσμό, μειώνουν τη χοληστερίνη. Οι κυριότερες είναι: σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, ξηροί καρποί, λαχανικά, φρούτα (φλούδα). Διασπώνται για να σχηματίσουν λιπαρά οξέα. Αυτά τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη χοληστερίνη που παράγει το συκώτι.
β. Αδιάλυτες Φυτικές Ίνες. Απορροφούν νερό, περιορίζουν τα λίπη μέσα στο έντερο και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Οι κυριότερες είναι: ψωμί ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι, λαχανικά, φρούτα, όσπρια. 
Δείτε ακόμη: Αυξήστε τις φυτικές ίνες με 10 τροφές.

και: Ασπίδα για τον εγκέφαλο οι φυτικές ίνες! 

Συνεχίζεται... Πέψη & Υγεία - Μέρος Β: Πρωτεΐνες & Λίπη.
Των Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D & Ιωάννης Λιάπης, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Βελονιστής
Πηγή: psoriasi-me.blogspot.com
Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Συγγραφέας: Βαλασία Τοκμακίδου
Οι εξορμήσεις στην παραλία έχουν ξεκινήσει και η μανία να συντηρήσετε ή να επιτύχετε ένα καλλίγραμμο σώμα αποτελεί τον διακαή σας πόθο. Βασική οδηγία για να κρατηθείτε μακρυά από τους πειρασμούς και ταυτόχρονα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού είναι η τήρηση των μικρών και συχνών γευμάτων κατά την διάρκεια της ημέρας.
Στα 3 κύρια γεύματα (πρωινό – μεσημεριανό- βραδινό) μπορούν να παρεμβάλλονται ενδιάμεσα snacks τα οποία θα εφοδιάσουν τον οργανισμό με ενέργεια και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά πριν την ώρα του επόμενου γεύματος.
Έτσι:
Ενεργοποιείται ο μεταβολισμός μας και
Αποφεύγουμε την υπερκατανάλωση φαγητού όταν έρχεται η ώρα των κύριων γευμάτων. Έτσι την επόμενη φορά που θα φύγετε για την παραλία θυμηθείτε να εφοδιαστείτε με τα ακόλουθα τρόφιμα, τα οποία θα σας κόψουν την πείνα και δεν θα πέσετε με τα μούτρα στα μεζεδάκια της ταβέρνας:

Μπάρα δημητριακών ολικής αλέσεως: Χαρίζουν ενέργεια και είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες. Η κατανάλωση προϊόντων ολικής αλέσεως παρέχει στον οργανισμό σύνθετους υδατάνθρακες, βιταμίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες και φυτικές ίνες που βοηθούν στην καλή λειτουργία του οργανισμού. Τα προϊόντα ολικής αλέσεως έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες. Παράλληλα οι σύνθετοι υδατάνθρακες που περιέχουν αυξάνουν με πιο ομαλό ρυθμό το σάκχαρο στο αίμα σε σχέση με τους απλούς υδατάνθρακες, όπως η ζάχαρη, και διατηρούν το αίσθημα κορεσμού για περισσότερη ώρα. Επίσης καλύπτει το αίσθημα του γλυκού χωρίς να σε παραφορτώνει με θερμίδες (1 μπάρα = 90 θερμίδες). Διαβάστε ετικέτες τροφίμων και προτιμήστε μπάρες που να μην περιέχουν «κρυφές» ονομασίες σακχάρων όπως : ιμβερτοσάκχαρο, μολάσσες ή μελάσσες, μερικώς υδρολυμένο άμυλο, φρουκτόζη, σιρόπι φρουκτόζης, γλυκόζη, σιρόπι γλυκόζης, δεξτρόζη, μαλτόζη κ.α.

Δείτε: Φτιάξτε σπιτικές μπάρες δημητριακών!

Ξηροί καρποί: Μπορείτε να τους έχετε μαζί σας όπου κι αν βρίσκεστε. Για παράδειγμα 12-13 αμύγδαλα περιέχουν 100 θερμίδες, ενώ είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, ασβέστιο και φυτικές ίνες όπου θα σας χορτάσουν επαρκώς μέχρι την ώρα του επόμενου γεύματος. Μην ξεχνάτε να προτιμάτε πάντα τους ανάλατους, ωμούς ξηρούς καρπούς.

Φρούτα: Αναμφίβολα, τα φρούτα θεωρούνται από τις πιο υγιεινές και χορταστικές επιλογές που μπορούμε να έχουμε πριν από τα κύρια γεύματα καθώς μας εφοδιάζουν άμεσα με ενέργεια και πολύτιμες βιταμίνες. Προτιμήστε να καταναλώνετε τα φρούτα με την φλούδα – πάντα καλά πλυμένα- καθώς θα σας παρέχουν ένα σημαντικό ποσό φυτικών ινών.

Αποξηραμένα φρούτα: Τα ξηρά φρούτα θα δώσουν ενέργεια στον οργανισμό μας ενώ παρέχουν και κάλιο, σίδηρο και καλύπτουν την ανάγκη μας για γλυκιά γεύση. Να θυμάστε ότι 2 αποξηραμένα φρούτα σας δίνουν τόση ενέργεια (υδατάνθρακες) όσο μια φέτα ψωμί των 30 γραμμ. οπότε ένα πιάτο φρούτα με ξηρούς καρπούς αποτελεί εάν πλήρες θρεπτικό σνακ ή μια ελαφριά επιλογή γεύματος

Να έχετε μαζί σας σε ένα σακουλάκι (μόνο την συγκεκριμένη ποσότητα για να μην ξεφύγετε) με ξηρούς καρπούς και ξερά φρούτα.

Μπισκότα, κουλούρια, κριτσίνια: Μια νόστιμη επιλογή που καλύπτει ταυτόχρονα και την ανάγκη για κάτι γλυκό εκτός από τις μπάρες δημητριακών, που προαναφέραμε, είναι και τα μπισκότα ολικής άλεσης ή τύπου digestive. Κουλούρι ολικής, σταφιδόψωμο, ελαιόψωμο ή κριτσίνια πολύσπορα, είναι επίσης πολύ καλές εναλλακτικές για όσους επιλέξουν να πάρουν κάτι από έναν κοντινό φούρνο.

Χυμοί: Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού σε συνδυασμό με τις ατελείωτες ώρες ηλιοθεραπείας επιβάλλουν τη συχνή ενυδάτωση. Εύκολες, γρήγορες και ταυτόχρονες απολαυστικές δροσιστικές προτάσεις εκτός από το αγαπημένο μας νερό είναι και οι χυμοί. Οι χυμοί είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπη, ενώ περιέχουν μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών στοιχείων και ιχνοστοιχείων. Όταν επιλέγουμε τυποποιημένους χυμούς, ανάλογα με την κατηγορία που θα καταναλώσουμε μπορεί να λάβουμε αυξημένο θερμιδικό περιεχόμενο, καθώς υπάρχουν κατηγορίες με προστιθέμενη ποσότητα γλυκαντικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένης και της κοινής ζάχαρης.

Παρατήρησις "τροφής": Διαφωνώ κάθετα με τους χυμούς, καθώς αν πρόκειται για φυσικό στυμμένον στο σπίτι, αν δεν έχει αλλοιωθεί εντελώς, θα έχει χάσει όλες του τις θρεπτικές ουσίες. Εάν από την άλλη πρόκειται για χυμούς του 
εμπορίου, ακόμη χειρότερα: Πόσο «φυσικοί» είναι οι φυσικοί χυμοί;

Προσωπικά θα πρότεινα να κάνετε διάφορα ροφήματα από το σπίτι που και ωφέλιμα είναι και αντέχουν, όπως: Κανελάδα σπιτική και τέρμα στα αναψυκτικά!

Βάζουμε τέρμα στα αναψυκτικά με ένα ιδανικό δροσιστικό κοκτέιλ: Κερκυραϊκή τσιτσιμπύρα!!!

Ή αλιεύστε ιδέες από την ενότητά μας, "ροφήματα"!

Το είδα: www.iator.gr
και: www.diatrofi.gr

Μεταξύ των τροφίμων που βρίσκονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ και λανσάρονται ως «αθώα», απαλλαγμένα δηλαδή από λιπαρά και ζάχαρη, είναι και οι χυμοί φρούτων. Πολλοί από μας νομίζουμε ότι αγοράζοντας και πίνοντας έναν συσκευασμένο χυμό είναι σαν να έχουμε φάει ένα φρούτο. Πιστεύουμε ότι έχουμε πάρει τις βιταμίνες κι ότι έχουμε έτσι τονώσει τον οργανισμό μας. Πόσο σίγουροι είμαστε όμως ότι οι διαφημιζόμενοι ως φυσικοί χυμοί που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι … φυσικοί;

Πώς παράγονται οι χυμοί;
Στο εμπόριο κυκλοφορούν δυο είδη χυμών: οι επονομαζόμενοι φρέσκοι–life και οι συμπυκνωμένοι. Ο συμπυκνωμένος χυμός ή εκείνος που προκύπτει με την προσθήκη ζάχαρης ονομάζεται «νέκταρ» και η θρεπτική του αξία απέχει πολύ από το χυμό που παράγεται με τη μηχανική επεξεργασία του φρούτου, καθώς αφενός η περιεκτικότητά του σε φυσικό χυμό ποικίλει (από 20-50%) και αφετέρου κατά την παρασκευή του χάνεται ένα ποσοστό της βιταμίνης C όπως και ένα μέρος από τα φυσικά αντιοξειδωτικά και τα φλαβονοειδή.

Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η ελληνική νομοθεσία παρέχει τη δυνατότητα της χρήσης του όρου «φυσικός» και για τους χυμούς που παρασκευάζονται από συμπυκνωμένο χυμό, σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατανοούμε ότι, προτού αγοράσουμε κάποιο «φυσικό» χυμό, πρέπει να διαβάζουμε προσεκτικά τα «ψιλά» γράμματα στη συσκευασία. Όμως, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι για να χαρακτηριστεί ένα χυμός φυσικός πρέπει να περιέχει 100% φυσικό χυμό φρούτου, διαφορετικά χαρακτηρίζεται ως φρουτοποτό, αναψυκτικό ή κοκτέιλ.

Πόσο υγιεινή είναι η επιλογή συσκευασμένου φυσικού χυμού;
Συχνά θεωρούμε ότι ένας χυμός που αγοράζουμε από το περίπτερο είναι το ίδιο υγιεινός με ένα φρούτο ή τουλάχιστον περισσότερο θρεπτικός από ένα αναψυκτικό, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φρεσκάδα και τη θρεπτική αξία ενός χυμού που στύβουμε μόνοι μας στο σπίτι. Κι αυτό γιατί συχνά τα συστατικά που αναγράφονται στην ετικέτα λένε τη μισή αλήθεια.
Το επαναλαμβάνω συνέχεια και πιθανόν να κουράζω, αλλά είναι ζωτικής σημασίας να ΜΆΘΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΆΖΕΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΈΤΕΣ!!

Μάθετε ότι...

• Πολλές ετικέτες συσκευασίας χυμών κρύβουν «παγίδες» που παραπλανούν εμάς, ως καταναλωτές, ή δεν μας λένε όλη την αλήθεια για τα συστατικά. 
• Η ζάχαρη χρησιμοποιείται στους φρουτοχυμούς, όχι μόνο για τη βελτίωση της γεύσης αλλά και για λόγους συντήρησης. 
• Η ζάχαρη (φρουκτόζη) που βρίσκεται στα ολόκληρα φρούτα συνήθως δεν προκαλεί τερηδόνα επειδή αυτή περιέχεται στην εσωτερική δομή του φρούτου. Όταν όμως αυτό στύβεται και γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας, η ζάχαρη απελευθερώνεται, κάτι που σημαίνει ότι τα δόντια μας μπορούν να πάθουν ζημιά. 
• Οι επεξεργασμένοι φρουτοχυμοί περιέχουν συχνά βρομιωμένα έλαια για να μη θολώνουν το μπουκάλι, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως αλλοιώσεις στα ζωτικά όργανα και τους ιστούς. 

Αντιστρόφως ανάλογη η σχέση επεξεργασίας και ποιότητας...
Η επεξεργασία που υφίστανται οι χυμοί μακράς διαρκείας, τους οποίους προτιμάμε οι 8 στους 10 Έλληνες, πιθανότατα έχει «εξαφανίσει» χρήσιμα συστατικά. Πρόκειται για χυμούς που διατηρούνται στη συσκευασία τους για περισσότερο από έναν χρόνο και φυσικά όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια ζωής ενός χυμού τόσο μεγαλύτερη είναι η επεξεργασία που έχει υποστεί. Υπάρχει το ενδεχόμενο, αν και δεν έχει αποδειχθεί, ένας χυμός που συντηρείται για μήνες να "απογυμνώνεται" από τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά του.

Χυμοί και παιδιά
Δεν θέλουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας να καταναλώνουν πολλά γλυκά ή πίτσες και σίγουρα νιώθουμε περισσότερο ικανοποιημένοι, όταν τα βλέπουμε να πίνουν συσκευασμένους χυμούς. Tώρα, οι επιστήμονες έρχονται να αλλάξουν τα δεδομένα. H άποψή τους είναι ότι οι χυμοί αυτοί, όχι μόνο δεν έχουν αρκετά θρεπτικά συστατικά, αλλά προσθέτουν και περιττό βάρος.
Tο πρόβλημα για τα πολύ μικρά παιδιά είναι κατά ένα μέρος ότι πίνοντας τόσο πολύ χυμό μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόβλημα χρόνιας διάρροιας, αφού το έντερό τους δεν είναι έτοιμο να αφομοιώσει τόση ζάχαρη. Ακόμη, ο χυμός δεν χορταίνει το ίδιο όπως οι στέρεες τροφές, διευκολύνοντας έτσι την κατανάλωση επιπλέον θερμίδων και συμβάλλοντας αργότερα στη μεγάλη απόκτηση βάρους.

Δείτε: Πως να μεγαλώσεις υγιεινά ένα παιδί, σε έναν ανθυγιεινό κόσμο.

Γνωρίζετε ότι οι φυσικοί χυμοί που φτιάχνουμε μόνοι μας…

• Περιέχουν όλα όσα χρειαζόμαστε για τη σωστή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος; 
• Προσφέρουν σε ικανές ποσότητες τις πολύτιμες βιταμίνες A, C και E, που απαιτούνται καθημερινά και οι οποίες έχουν μακροπρόθεσμες ευεργετικές επιπτώσεις στην υγεία, όπως η μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιοπαθειών και καρκίνου; 
• Μας βοηθούν, σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή, να διατηρούμε ένα ιδανικό βάρος όταν ο χυμός καταναλώνεται σε σωστές ποσότητες, να μην πάθουμε αβιταμίνωση σχεδόν σε ποσοστό 100%, ενώ νιώθουμε ικανοποιητικό αίσθημα κορεσμού και το σώμα και ο εγκέφαλός μας διατηρούν υψηλά ενεργειακά αποθέματα για ένα ολόκληρο 24ωρο, με οποιαδήποτε δραστηριότητα και αν ασχολούμαστε; 

Φτιάξ’ το μόνος σου!
Μήπως κάθε φορά βαριέστε τη διαδικασία να στύψετε μόνοι σας το χυμό σας; Εμείς σας προτείνουμε 3 εύκολες και γρήγορες συνταγές για να απολαύσετε το φυσικό χυμό σας μέσα σε 5 μόνο λεπτά.

Για όλη την οικογένεια

1. Χυμός από πορτοκάλι, λεμόνι, μήλο και μπανάνα!
Στύψτε 5 πορτοκάλια και 1 λεμόνι. Αναμείξτε μια ώριμη μπανάνα και μισό μήλο με το χυμό του πορτοκαλιού και του λεμονιού. Ρίξτε το στο ποτήρι και αν θέλετε προσθέστε παγάκια για μεγαλύτερη δροσιά και απόλαυση!

2. Χυμός από πορτοκάλι, μανταρίνι και γκρέιπφρουτ.
Στύψτε μισό κιλό πορτοκάλια, μισό κιλό μανταρίνια, 1 λεμόνι και μισό ροζ γκρέιπφρουτ. Προσθέστε 100ml μεταλλικού νερού και πιείτε το αμέσως!

3. Χυμός με άρωμα κανέλας
Στύψτε 1 λεμόνι. Αποχυμώστε 3 μήλα και 2 αχλάδια. Προσθέστε στο μείγμα κανέλα. Βάλτε όλα τα υλικά στο μπλέντερ με μερικά παγάκια και σερβιριστείτε.Και στην ενότητά μας "χυμοί", θα βρείτε πληροφορίες και ιδιότητες άλλων χυμών και αρκετές συνταγές που προασπίζουν την υγιεία μας!

Της Έλενας Καρκάνη
www.ygeiaontime.gr

Σας προτείνουμε 4 διατροφικές ιδέες για να αποκτήσετε ενέργεια χωρίς να πάρετε πολλές θερμίδες ή λιπαρά… Δοκιμάστε τις...

1. Κρητικός ντάκος
Αποτελεί ολοκληρωμένο γεύμα που σας προσφέρει πολλά θρεπτικά συστατικά. Τα παξιμάδια περιέχουν άμυλο, το οποίο διασπάται αργά και παρέχει στον οργανισμό ενέργεια για αρκετή ώρα. Η φέτα παρέχει στον οργανισμό πρωτεΐνες και η ντομάτα λυκοπένιο και βιταμίνη C, μια βιταμίνη που θεωρείται ότι αυξάνει την απόδοση του οργανισμού. Τέλος η ρίγανη είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά στοιχεία. Είναι ένα ελαφρύ γεύμα που δεν θα χαλάσει τη δίαιτα σας, αφού περιέχει πολλές φυτικές ίνες.

2. Παγωτό γιαούρτι
Ένα παγωτό γιαούρτι περιέχει διάφορες μορφές σακχάρων, όπως φρουκτόζη, γλυκόζη και λακτόζη, που μας παρέχουν ενέργεια με ισορροπημένο τρόπο. Είναι καλή πηγή πρωτεϊνών από το γάλα που περιέχει και επιπλέον είναι πλούσιο σε ασβέστιο. Το παγωτό γιαούρτι θα «κρατήσει» και θα σας δώσει την ενέργεια που χρειάζεστε. ("Τροφή": μιλάμε για σπιτικό και όχι του εμπορίου, με δηλητηριώδη φρουκτόζη και ποιος ξέρει τι άλλα)
Δείτε: Ελληνικό παγωτό γιαούρτι!

3. Αποξηραμένα σύκα
Περιέχουν υδατάνθρακες, που είναι το καύσιμο του οργανισμού, αλλά και πρωτεΐνες. Οι φυτικές ίνες που περιέχει αποδεσμεύουν σταδιακά ενέργεια βοηθώντας μας να νιώθουμε ζωντάνια για περισσότερη ώρα. Τέλος το κάλιο που έχουν είναι χρήσιμο για την καρδιά μας.
Δείτε: Σύκο: ένα φρούτο με 9 οφέλη, που... γλυκαίνει το τέλος του καλοκαιριού!

Τα αποξηραμένα φρούτα στη διατροφή μας!

Aποξηραμένα φρούτα ΑΠΟ ΣΠΙΤΙ!

4. Γιαούρτι με μήλο
Ψιλοκόψτε ένα μήλο και βάλτε από πάνω γιαούρτι. Το μήλο είναι ένα φρούτο με μεγάλη διατροφική αξία. Περιέχει βιταμίνες και πολλές φυτικές ίνες και σάκχαρα, ένας συνδυασμός που μας δίνει ενέργεια για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το είδα: lifezone.gr 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΥΚΗΤΑΣ CANDIDA; ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΝΤΙΝΤΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ο Candida albicans είναι ένας μύκητας που φυσιολογικά ζει στο σώμα χωρίς να προκαλεί βλάβη και ελέγχεται από τα καλά βακτήρια του εντέρου και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Αν τα καλά βακτήρια καταστρέφονται από τη λήψη αντιβιοτικών ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι εξασθενημένο, ο μύκητας Candida αυξάνεται ανεξέλεγκτα και προκαλεί συμπτώματα.

Το αποτέλεσμα είναι τοπικές μολύνσεις, όπως στοματικές μυκητιάσεις, δερματικές μολύνσεις και μυκητιακές μολύνσεις του κόλπου στις γυναίκες. Η υπερανάπτυξη του Candida στο έντερο σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να συμβάλλει, ώστε μύκητες και άλλοι ανεπιθύμητα μόρια να διαπερνούν το εντερικό τοίχωμα και να απορροφώνται στο σώμα. Αυτό θεωρείται ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, συντελώντας σε κόπωση, πονοκέφαλο, εναλλαγές διάθεσης, φτωχή μνήμη και συγκέντρωση, επιθυμία για γλυκά και έχει συνδεθεί με ασθένειες όπως η ινομυαλγία.

Παράγοντες που συμβάλλουν σε καντιντίαση είναι η συχνή και μακρόχρονη χρήση αντιβιοτικών, η χρήση αντισυλληπτικών, στεροειδών, αντιόξινων και φαρμάκων κατά του έλκους, δίαιτες υψηλές σε ζάχαρη και υδατάνθρακες, η εγκυμοσύνη και ο διαβήτης.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: κούραση ή ληθαργικότητα, εξάντληση, φτωχή μνήμη, μούδιασμα, πόνο στο στομάχι, πόνο στις αρθρώσεις ή πρήξιμο, πόνο στους μύες, δυσκοιλιότητα, διάρροια, πρήξιμο και αέρια, προστατίτιδα, δυσκολία στη στύση, απώλεια σεξουαλικής επιθυμίας, ενδομητρίωση ή στειρότητα, μη σταθερά έμμηνα, κρίσεις άγχους και κρύα χέρια και πόδια. Ο μύκητας Candida συνδέεται ακόμα και με τον καρκίνο.
Δείτε περισσότερα: Ο μύκητας Candida και η θεραπεία του - ThreeLac
ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA
Τα άτομα που πάσχουν από καντιντίαση πρέπει να ακολουθήσουν για ένα διάστημα μια συγκεκριμένη διατροφή. Κυρίως πρέπει να αποφεύγουν τη ζάχαρη, διότι η ζάχαρη συμβάλλει στην ανάπτυξη μυκήτων. Η συνολική πρόσληψη υδατανθράκων την ημέρα πρέπει να περιοριστεί. Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων εβδομάδων της δίαιτας, η πρόσληψη υδατανθράκων πρέπει να περιοριστεί σε λιγότερο από 60 γραμμάρια την ημέρα. Αντίθετα πρέπει να δοθεί έμφαση σε τροφές χαμηλές σε υδατάνθρακες, όπως κρέας, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, θαλασσινά, μη αμυλώδη λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν, η ολική πρόσληψη υδατανθράκων αυξάνεται σταδιακά. Πρέπει να αποφεύγονται επίσης τροφές που περιέχουν κάθε τύπο μαγιάς, συμπεριλαμβανομένων των ζυμωμένων τροφών όπως ψωμί φτιαγμένο με μαγιά, τυρί, μανιτάρια και μπύρα.

Οι άνθρωποι που ακολουθούν αυτή τη δίαιτα αναφέρουν ότι περνάνε τέσσερεις εβδομάδες προτού παρατηρηθούν βελτιώσεις. Για πολλούς μπορεί να περάσουν μήνες. Μόλις παρατηρηθεί βελτίωση στα συμπτώματα, οι φυσικοπαθητικοί προτείνουν να επανεισάγονται σιγά-σιγά οι τροφές από την απαγορευμένη λίστα στη διατροφή.

Οι τροφές που πρέπει να απαγορευτούν για ένα διάστημα σε αυτή τη διατροφή είναι οι ακόλουθες:

1. Ζάχαρη. Η ραφιναρισμένη ζάχαρη θεωρείται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη του μύκητα Candida. Οι τροφές που περιέχουν ραφιναρισμένη ζάχαρη περιλαμβάνουν τη λευκή ζάχαρη, την καφετιά ζάχαρη, το μέλι, το σιρόπι βύνης, το σιρόπι καλαμποκιού, το σιρόπι σφενδάμου και τη μελάσσα.

Διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες συσκευασμένων τροφίμων, διότι μπορεί να κρύβονται μορφές ζάχαρης. Να αποφεύγετε συσκευασμένα τρόφιμα που περιέχουν σουκρόζη, φρουκτόζη, μαλτόζη, λακτόζη, γλυκόζη, μανιτόλη και σορβιτόλη.

2. Φρούτα. Τα φρούτα περιέχουν φυσικά σάκχαρα που θεωρούνται ότι υποστηρίζουν την ανάπτυξη μυκήτων.

3. Μαγιά. Οι τροφές που περιέχουν μαγιά δεν επιτρέπονται.

4. Ξύδι. Όλα τα είδη του ξυδιού, ακόμα και το μηλόξυδο καθώς και όλες οι τροφές που είναι φτιαγμένες με ξύδι, όπως μαγιονέζα, ντρεσινγκς σαλάτας, κέτσαπ, μουστάρδα και τουρσί.

5. Μανιτάρια.

6. Τα φιστίκια και το φιστικοβούτυρο μπορεί να περιέχουν μούχλα, γι' αυτό και δεν επιτρέπονται σε αυτή τη δίαιτα.

7. Αλκοόλ. Τα αλκοολούχα ποτά πιστεύεται ότι προάγουν την ανάπτυξη των μυκήτων.

8. Ζυμωμένα ποτά, όπως ο μηλίτης και η μπύρα.

9. Μουχλιασμένα τυριά όπως ροκφόρ και μπλε τυριά.

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA
Εκτός από τη διατροφή οι φυσικοπαθητικοί συστήνουν στους ανθρώπους με Candida κάποια συγκεκριμένα βότανα και συμπληρώματα τα οποία θεωρούνται ότι μειώνουν την ποσότητα του μύκητα Candida. Οι φυσικοπαθητικοί συνήθως συστήνουν στους ασθενείς τους να ξεκινούν με μικρότερες ποσότητες βοτάνων και συμπληρωμάτων και να τα αυξάνουν σταδιακά. Διαφορετικά μπορεί να συμβεί μια περιστασιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Αυτό συμβαίνει, διότι, όταν ο Candida σκοτώνεται, απελευθερώνονται κομμάτια πρωτεϊνών και τοξίνες που πυροδοτούν απάντηση αντισωμάτων από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Βελτιώσεις στα συμπτώματα παρατηρούνται συνήθως μετά από δύο έως τέσσερις εβδομάδες.

Ας δούμε τα βότανα και τα συμπληρώματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση του Candida.

1. Οξεόφιλος. Το καλό βακτήριο οξεόφιλος θεωρείται ότι ελέγχει τον Candida κάνοντας τον εντερικό σωλήνα πιο όξινο. Παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο σκοτώνει τον Candida. Τα καλά βακτήρια επίσης επαναφέρουν τη μικροβιακή ισορροπία μέσα στον πεπτικό σωλήνα.

2. Αιθέρια έλαια. Εντεροδιαλυτές κάψουλες που περιέχουν έλαιο ρίγανης και έλαιο μέντας προλαμβάνουν την υπερανάπτυξη του Candida. Τα έλαια αυτά μπορεί να είναι τοξικά στην ποσότητα που απαιτείται για τον έλεγχο του Candida, γι' αυτό και η υγρή μορφή αυτών των ελαίων δεν θα πρέπει ποτέ να καταναλώνεται και οι κάψουλες δεν θα πρέπει να ανοίγονται πριν να καταναλωθούν.

3. Σκόρδο. Το σκόρδο σε κάψουλες έχει φανεί πολύ αποτελεσματικό κατά του Candida.

4. Caprylic acid από καρύδα. Υπάρχουν πολλά αντιμυκητιακά φάρμακα, ωστόσο σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2004 στο Journal of Medicinal Food, ο μύκητας Candida γίνεται ανθεκτικός σε πολλές από αυτές τις θεραπείες. Σε αυτό το άρθρο αναφέρεται ότι το λάδι της καρύδας βρέθηκε ότι είναι πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία του μύκητα σε σύγκριση με το φάρμακο Fluconazol. Το λάδι της καρύδας περιέχει διάφορα οξέα που καταπολεμούν τον μύκητα Candida. Αυτά είναι τα εξής:

• Capric acid: Είναι ενός μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ (κορεσμένο λίπος), γνωστό για τις αντιμικροβιακές, αντιιικές και αντιμυκητησιακές του ιδιότητες. Είναι πολύ αποτελεσματικό στο να σκοτώνει τον Candida.
• Caprylic acid: Είναι ένα άλλο μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ με αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες παρόμοιες με αυτές του capric acid.
• Lauric acid: Όπως το capric acid, αυτός ο αντιμυκητησιακός παράγοντας σχηματίζει ένα συστατικό που ονομάζεται Monolaurin, το οποίο σκοτώνει μικρόβια και μύκητες.
• Caproic acid και Myristic acid: Τα οξέα αυτά έχουν ήπιες αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες.

5. Pau d' arco. Το pau d' arco είναι ένα βότανο που φύεται στη Βραζιλία και στην Αργεντινή. Το βότανο χρησιμοποιείται στη Βραζιλία για την αντικαρκινική του δράση, αλλά έχει επίσης ισχυρές αντιμυκητησιακές ιδιότητες.

6. Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ. Το 2004 το περιοδικό Acta Pharmacology συμπέρανε ότι το εκχύλισμα των σπόρων γκρέιπφρουτ εμποδίζει την ανάπτυξη του μύκητα Candida χωρίς να επηρεάζει τα καλά βακτήρια.

7. Black Walnut. Το Black Walnut είναι πιο αποτελεσματικό κατά του μύκητα Candida από οποιοδήποτε άλλο αντιμυκητησιακό φάρμακο. Περιέχει φυσικές τανίνες που σκοτώνουν μύκητες και παράσιτα. Αυτό το βότανο δεν θα πρέπει να λαμβάνεται από εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν.

8. Burdock Root. Το Burdock είναι αντιμυκητησιακό και έχει χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά κατά του μύκητα Candida εδώ και πολλά χρόνια.

9. Goldenseal. Το Goldenseal περιέχει βερβερίνη και υδραστίνη, δύο ισχυρά αντιβακτηριακά και αντιμυκητησιακά συστατικά τα οποία περιορίζουν την ανάπτυξη του μύκητα Candida. Ενισχύει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι έγκυες δεν θα πρέπει να το λαμβάνουν.

Διαβάστε ακόμη: Φτιάχνω rejuvelac-Αναζωογονώ την εσωτερική μου χλωρίδα

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Boroch A., The Candida Cure: Yeasr, Fungus and Your Health: The 90-Day Program to Beat
Candida and Restore Vibrant Health, 2009
2. Connolly P., The Candida Albican Yeast-Free Cookbook: How Good Nutrition Can Help Fight
the Epidemic of Yeast-Related Diseases, 2000
3. Crook W.G., Natures Own Candida Cure, 2002
4. Greene C., Permanently Beat Yeast Infection and Candida: Proven Step-by-Step Cure for Yeast
Infections and Candidiasis. All Natural, Lasting Treatment That Will Prevent Infection, 2012
5. Lahoz S.C., Conquering Yeast Infections. The Non Drug Solution For Men and Women, 1996
6. Martin J.M., Rona Z.P., Complete Candida Yeast Guidebook, 2000
7. McArthur J., Candida Albicans: Yeast Infection Treatment. Treat Yeast Infections With This
Home Remedy. The Yeast Infection Cure, 2012
8. Murray M., Chronic Candidiasis: Your Natural Guide to Healing with Diet, Vitamins, Minerals,
Herbs, Exercise, and Other Natural Methods, 1997
9. Winderlin C., Candida-Related Complex: What Your Doctor Might Be Missing, 1996
Γράφει: Μάριος Δημόπουλος, Διατροφολόγος, Μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition

Πηγή: Ο δρόμος για την υγεία                                                             
Το είδα: www.ftiaxno.gr

Κάνατε πολλές προσπάθειες να ξεφορτωθείτε τη λευκή ζάχαρη από τη διατροφή σας. Δοκιμάσατε τη ζαχαρίνη. Μάθατε, έστω και αργά, πως είναι τρομερά επιβλαβής και καρκινογόνος ουσία. Τη κόψατε και αυτή (θέλω να πιστεύω). Επιστρέψατε στη ζάχαρη ξανά. Αρχίσατε μετά από λίγο να ψάχνετε άλλες εναλλακτικές...

Τι μας έχει χορηγήσει η φύση για να αντισταθμίσει το αλμυρό, το πικρό και το ξινό; Σε ποιές ουσίες μπορούμε να αναζητήσουμε τη γλυκύτητα, δίχως να φοβόμαστε τις συνέπειες; Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική λίστα με τα γλυκαντικά που βρίσκονται στη φύση και που έχουν υποστεί ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία πριν καταλήξουν στο ρόφημα ή το γλυκό μας.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γλυκαντικών. Αυτά που προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και αυτά που δε προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο. Πριν αναλύσουμε τα φυσικά γλυκαντικά - υποκατάστατα της ζάχαρης επιβάλλεται πρώτα να πούμε μερικά λόγια για αυτή καθώς και για τα υπόλοιπα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου.

Γλυκαντικά από ζαχαροκάλαμο
Πριν προχωρήσω παρακάτω να διευκρινίσω πως η ζάχαρη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης, αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και περιέχει απειροελάχιστες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων.
Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (White sugar): Προσπαθούμε να την αποφύγουμε! Υπόκειται σε επεξεργασία και λεύκανση μέσω της αφαίρεσης της μελάσσας που περιέχει φυσιολογικά το ζαχαροκάλαμο. Έχει γλυκαιμικό δείκτη 60.

Γλυκαιμικός Δείκτης (Glycaemic Index, GI) ενός τροφίμου ορίζεται ως το πηλίκο της αύξησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση γνωστής ποσότητας του τροφίμου που εξετάζεται, προς την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση ενός τροφίμου αναφοράς που περιέχει την ίδια ποσότητα υδατανθράκων. Ως τρόφιμα αναφοράς χρησιμοποιούνται η ζάχαρη ή το λευκό ψωμί. Με άλλα λόγια είναι ο ρυθμός που το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και μειώνεται μετά την κατανάλωση μίας συγκεκριμένης τροφής. Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μία τροφή τόσο καλύτερα αφομοιώνεται, προκαλώντας ήπια έκκριση ινσουλίνης και προστατεύοντας από απότομες μεταπτώσεις του σακχάρου στο αίμα. Η ήπια έκκριση ινσουλίνης δίνει στον οργανισμό την δυνατότητα για μεγαλύτερη λιπόλυση και καύση λιπαρών οξέων. Τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη μικρότερο του 40, τρόφιμα μετρίου γλυκαιμικού δείκτη θεωρούνται αυτά που έχουν δείκτη μεταξύ 40-70, ενώ τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη 70 και άνω.

Ακατέργαστη ζάχαρη (Unrefined sugar): Παρά το όνομα της έχει υποστεί και αυτή επεξεργασία, απλώς έχει παραμείνει ένα τμήμα της μελάσσας και γιαυτό έχει χρυσοκαστανό χρώμα.

Καστανή ζάχαρη (Raw cane sugar): Είναι μη λευκασμένη και ακατέργαστη μορφή της ζάχαρης. Διατηρεί όλα τα θρεπτικά στοιχεία του ζαχαροκάλαμου και μέρος της μελάσσας. Τη βρίσκουμε σε χοντρούς και ψιλούς κρυστάλλους.

Μαύρη ζάχαρη (Dark brown sugar): Παράγεται από ακατέργαστη ζάχαρη στην οποία προστίθεται σιρόπι μελάσσας, εξού και η υγρή της σύσταση. Πολλές φορές όμως, για μείωση κόστους, χρησιμοποιείται λευκή ζάχαρη αντί για ακατέργαστη.

Μελάσσα (Molasses): Η μελάσσα είναι το σιρόπι που εξάγεται κατά τη διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης. Η ονομασία της προέρχεται από τη πορτογαλική λέξη "melaço" που σημαίνει "μέλι". Παράγεται από το δεύτερο βρασμό του ζαχαροκάλαμου και έχει ελαφρώς πιο πικρή γεύση από τη ζάχαρη ή το σιρόπι ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Muscovado: Επίσης γνωστή και ως "ζάχαρη των Barbados". Είναι πολύ σκούρη, ελαφρώς υγρή και κολλώδης ζάχαρη με έντονη γεύση και άρωμα από το σιρόπι του ζαχαροκάλαμου. Το τελευταίο προέρχεται από την έκθλιψη του ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Demerara: Έχει μεγάλους καστανούς κρυστάλλους και περιεκτικότητα 2-3% σε μελάσσα. Η ονομασία της προέρχεται από μια επαρχία της Ghana όπου αρχικά παράχθηκε και ανήκει στα προϊόντα ΠΟΠ. Παράγεται με απλό και φυσικό τρόπο, χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλες επιβαρρυντικές τεχνικές.

Φρουκτόζη (Fructose): Είναι ένας μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερα στη φύση και τη χρησιμοποιεί ο οργανισμός ως ενέργεια. Η φρουκτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο που βρίσκεται στα φρούτα, τα λαχανικά και το μέλι. Επειδή δε προκαλεί κατακόρυφη αύξηση του σακχάρου του αίματος (έχει γλυκαιμικό δείκτη 19) παλαιότερα θεωρούνταν υποκατάστατο της ζάχαρης και χρησιμοποιούταν από διαβητικούς. Η υπερκατανάλωση φρουκτόζης επιβαρρύνει το ήπαρ, το οποίο δε προλαβαίνει να τη μεταβολίσει και κατ'επέκταση να τη χρησιμοποιήσει ο οργανισμός για τις ενεργειακές του ανάγκες. Αντ' αυτού τη μετατρέπει σε τριγλυκερίδια και τη στέλνει στη κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ. Είναι πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποιείται σε μικρότερη ποσότητα με τα ίδια αποτελέσματα.
Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Φυσικά γλυκαντικά

Ζάχαρη καρύδας (Coconut Palm Sugar): Είναι γλυκαντικό με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), σχεδόν το μισό από τη λευκή ζάχαρη, που παράγεται από το νέκταρ του άνθους του κοκοφοίνικα. Η κατανάλωση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας από όπου και προέρχεται. Παρέχει το ίδιο θερμιδικό φορτίο με τη κοινή ζάχαρη αλλά περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από αυτή. Θεωρείται πολύ υγιεινή εναλλακτική, κατάλληλη ακόμα και για διαβητικούς και δείχνει να κερδίζει έδαφος στις πωλήσεις γλυκαντικών παγκοσμίως. Να είστε επιφυλακτικοί με τις αγορές γιατί πολλές φορές γίνεται πρόσμιξη με κοινή ζάχαρη για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Μέλι: Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω για αυτή τη "θεϊκή" ουσία, πέρα από το δείκτη GI που είναι γύρω στα 55, ανάλογα με τον τύπο μελιού. Όλα τα υπόλοιπα τα είπαμε εδώ.

Σιρόπι σφενδάμου (Maple syrup): Παράγεται από το χυμό του δέντρου σφένδαμος (maple tree). Ο χυμός, μετά τη συλλογή του, βράζεται - συμπυκνώνεται για να αποβάλει το νερό που περιέχει. Περίπου 40 kg χυμού αποδίδουν 1 kg σιροπιού. Η γεύση του είναι γλυκιά και απαλή, με διακριτικές νότες καραμέλας. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική αντικαθιστώντας συχνά το μέλι. Ο Καναδάς παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής σιροπιού. Κυκλοφορεί σε διάφορους τύπους ποιότητας και πυκνότητας (grade AA, A, B και C) ενώ συχνά γίνονται προσμίξεις με άλλα γλυκαντικά για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Στέβια (Stevia): Η στέβια πρόκειται πραγματικά για ένα δώρο της φύσης και η τελευταία λέξη της μόδας στα γλυκαντικά. Προέρχεται από τη Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα από τη Βραζιλία και τη Παραγουάη. Τα φύλλα του φυτού και τα γλυκαντικά που προέρχονται από αυτό έχουν πολλαπλάσια γλυκύτητα από τη ζάχαρη (200-300 φορές), δεν έχουν ίχνος θερμιδικού φορτίου και δεν περιέχουν υδατάνθρακες. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια ή αποξηραμένη. Στην αγορά κυκλοφορεί σε ακατέργαστη μορφή σκόνης ή υγρού. Είναι ιδανική λύση για αυτούς που θέλουν να αποφύγουν τη ζάχαρη, να διατηρήσουν το βάρος τους και επιπλέον για όσους πάσχουν από διαβήτη και υπέρταση. Λόγω της αυξημένης γλυκύτητας της θα πρέπει να κάνετε δοκιμές για να βρείτε τη σωστή δοσολογία για τα προσωπικές σας προτιμήσεις.
Για περισσότερα πατήστε εδώ!

Σιρόπι αγαύης (Αgave nectar ή syrup): Το σιρόπι αγαύης παράγεται από τον κάκτο αγαύη που φύεται στα ηφαιστειακά εδάφη του νότιου Mexico. Από το ίδιο φυτό (blue agave) παρασκευάζεται και το ποτό tequila. Η παραγωγή του είναι παραπλήσια με αυτή του σιροπιού σφενδάμου· ο χυμός συλλέγεται (με τον ίδιο τρόπο που συλλέγεται ο χυμός αλόης), φιλτράρεται και συμπυκνώνεται μέσω του βρασμού.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν "miel de agave", δηλαδή το "μέλι τη αγαύης". Έχει γλυκαντικές ιδιότητες, υψηλό ποσοστό περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (90%), τις ίδιες σχεδόν θερμίδες με τη ζάχαρη αλλά πολύ χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη (9,6).

Ωστόσο υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τη αγνότητα στη παραγωγή και την απουσία επεξεργασίας του συγκεκριμένου σιροπιού. Διαβάστε εδώ περισσότερα.

Ξυλιτόλη (Xylitol): Η ξυλιτόλη είναι από τα αγαπημένα γλυκαντικά των οδοντιάτρων. Ανευρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και στο φλοιό της σημύδας και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Η ξυλιτόλη είναι σχεδόν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη, παρέχοντας μόνο τα ⅔ της ενέργειας που προσφέρει αυτή. Θα τη συναντήσετε ως πρόσθετο τροφίμων με τον κωδικό E967. Χρησιμοποιείται πολύ στη βασική χώρα παραγωγής, τη Φινλανδία, και εδώ και μερικά χρόνια τη συναντούμε συχνά σε τσίκλες χωρίς ζάχαρη. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη κατά της τερηδόνας, της ουλίτιδας και της πλάκας και μπορείτε άφοβα (να μην πω επιβάλλεται) να τη χρησιμοποιήσετε στη σπιτική οδοντόκρεμα. (θα την δούμε αύριο!) Είναι απόλυτα ασφαλής ουσία ακόμα και για εγκύους.

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr