Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα τροφές που μοιάζουν. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα τροφές που μοιάζουν. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τελικά υπάρχει μια πιο στενή «σχέση» και μια μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στις υγιεινές τροφές και στα όργανα του σώματός μας. Για παράδειγμα τα καρύδια, που ωφελούν τον εγκέφαλο, μοιάζουν πραγματικά με αυτόν. Σύμπτωση; Ίσως. Αν και οι παρακάτω υγιεινές τροφές είναι ευεργετικές για ολόκληρο το σώμα, ο κατάλογος που ακολουθεί είναι μια διασκεδαστική υπενθύμιση του τι πρέπει να τρώμε για να ωφελούμε συγκεκριμένες περιοχές.

1. Καρύδι - εγκέφαλος

Οι πτυχώσεις και οι γραμμές ενός καρυδιού μοιάζουν πολύ με αυτές του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το σχήμα του καρυδιού, επίσης, θυμίζει τον εγκέφαλο και μοιάζει να έχει αριστερό και δεξί ημισφαίριο. Και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη ότι το καρύδι λέγεται και «τροφή του εγκεφάλου», καθώς περιέχει μεγάλες ποσότητες σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία βοηθούν την υποστήριξη της λειτουργίας του εγκεφάλου.

2. Μύδια-όρχεις
                       
Οι έρευνες έχουν αποκαλύψει στοιχεία ότι τα μύδια, τα οποία έχουν μια ομοιότητα με τους όρχεις, είναι πραγματικά ωφέλιμα για τα αρσενικά γεννητικά όργανα. Έρευνα από την Ολλανδία προτείνει για τους άνδρες να ενισχύουν τη διατροφή τους με φολικό οξύ και ψευδάργυρο -και τα δύο υπάρχουν στα μύδια- καθώς αυτά τα συστατικά μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα του σπέρματος.

3. Καρότο-μάτι

Αν κόψετε ένα καρότο σε στρογγυλές φέτες, θα δείτε την ομοιότητά του με το μάτι και ακόμη θα παρατηρήσετε τις ακτινωτές γραμμές που μιμούνται την κόρη και την ίριδα. Όσα σας έλεγαν οι γιαγιάδες σας είναι τελικά αλήθεια: τα καρότα κάνουν καλό στα μάτια. Είναι γεμάτα βιταμίνες και αντιοξειδωτικά, όπως το β-καροτένιο, που μειώνουν την πιθανότητα εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, της κύριας αιτίας απώλειας της όρασης σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

4. Γκρέιπφρουτ, Πορτοκάλια και εσπεριδοειδή-μαστός




Η ομοιότητα ανάμεσα σε αυτό το στρογγυλό εσπεριδοειδές και το γυναικείο στήθος μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση. Το γκρέιπφρουτ περιέχει ουσίες που ονομάζονται λιμονοειδή και έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλουν την ανάπτυξη του καρκίνου σε ανθρώπινα κύτταρα του μαστού.

5. Σέλινο-οστά

Οι λεπτοί μίσχοι του σέλινου μοιάζουν αρκετά με τα οστά και μάλιστα τα ωφελούν πολύ. Το σέλινο είναι μια πλούσια πηγή πυριτίου, το οποίο αποτελεί μέρος της μοριακής δομής που δίνει στα οστά δύναμη. Μια άλλη σύμπτωση είναι ότι τα οστά περιέχουν κατά 23% νάτριο, όπως και το σέλινο!

6. Κόκκινο κρασί-αίμα


Το κόκκινο κρασί, που είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και πολυφαινόλες, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής ρεσβερατρόλης, μοιάζει με το αίμα. Πίνοντάς το, προστατεύουμε επίσης το αίμα από την LDL χοληστερόλη, η οποία μπορεί να προκαλέσει καρδιακές παθήσεις. Υπάρχει επίσης μια ένωση στο κόκκινο κρασί που αραιώνει το αίμα και έτσι μειώνονται οι θρόμβοι, που συνδέονται με τα εγκεφαλικά επεισόδια και την καρδιακή νόσο.

7. Ντομάτα-καρδιά

Αν ανοίξετε στα δύο μια ντομάτα θα παρατηρήσετε ότι αυτό το κόκκινο λαχανικό έχει πολλά σημεία που το κάνουν να μοιάζει με την καρδιά. Μελέτες έχουν δείξει ότι εξαιτίας του λυκοπένιου στις ντομάτες, αυτό το λαχανικό επιτυγχάνει μείωση του κινδύνου για καρδιακή νόσο σε άνδρες και γυναίκες που τις συμπεριλαμβάνουν στη διατροφή τους. Αν προσθέσετε και λίγο ελαιόλαδο στην ντομάτα, θα βοηθήσετε στην απορρόφηση του λυκοπενίου από τον οργανισμό σας, σχεδόν κατά το δεκαπλάσιο.

8. Τζίντζερ-στομάχι



Αν έχετε πιει τζίντζερ έιλ, όταν έχετε στομαχόπονο, γνωρίζετε πόσο καλό κάνει. Ίσως αυτό εξηγεί και ότι το τζίντζερ, αλλιώς πιπερόριζα, μοιάζει κάπως με το πεπτικό μας όργανο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η τζιντζερόλη, το συστατικό που ευθύνεται για την πικάντικη γεύση και το άρωμα του τζίντζερ, είναι ένα φυτοχημικό που έχει την ικανότητα να εμποδίζει τη ναυτία και τον έμετο.

9. Αβοκάντο-μήτρα

Το σχήμα-λάμπα του αβοκάντο μοιάζει με τη γυναικεία μήτρα και επίσης αυτό το φρούτο υποστηρίζει την αναπαραγωγική υγεία. Τα αβοκάντο είναι μια καλή πηγή φολικού οξέος, που έχει βρεθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο για δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας, μια προκαρκινική κατάσταση.
Το αβοκάντο, η μελιτζάνα και το αχλάδι έχουν στόχο την υγεία και τη λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας.

10. Γλυκοπατάτες-πάγκρεας



Το μακρόστενο σχήμα της γλυκοπατάτας, μοιάζει αρκετά με αυτό του παγκρέατος και, επίσης, αυτό το φυτό προωθεί την υγιή λειτουργία του συγκεκριμένου οργάνου. Οι γλυκοπατάτες έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βήτα-καροτένιο, το οποίο είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει όλους τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου και του παγκρέατος, από ζημία που σχετίζεται με τον καρκίνο ή τη γήρανση. Η γλυκοπατάτα ισορροπεί τον γλυκεμικό δείκτη των διαβητικών.\

11. Τα σταφύλια




Οι πνεύμονές μας αποτελούνται από «κλαδιά» αεραγωγών που ολοένα οδηγούνται σε λεπτότερους αεραγωγούς οι οποίοι τελειώνουν σε μικροσκοπικές δέσμες ιστών που ονομάζονται κυψελίδες. Αυτές οι κυψελίδες, οι οποίες μοιάζουν με τσαμπιά από σταφύλια , επιτρέπουν να περάσει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στο αίμα. Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια,(σταφυλοθεραπεία) έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.Τ

12. Φασόλια - Νεφρά


Τα φασόλια θεραπεύουν και βοηθούν στη λειτουργία των νεφρών. Τα Κόκκινα Φασόλια (Kidney beans) (Kidney = Nεφρό): πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας - και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά. Περιέχουν πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ενισχύουν τη λειτουργία των νεφρών στον οργανισμό

13. Τα σύκα:




υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών(+) σπερματοζωαρίων, (το μυστικό να κάνεις αγόρια;;;), καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.

14. Οι Ελιές:


Οι ελιές βοηθούν στην καλή υγεία και στην καλή λειτουργία των ωοθηκών, μιάς και μοιάζουν με αυτές.

15. Τα κρεμμύδια


Τα κρεμμύδια μοιάζουν με τα κύτταρα του σώματος. Η σημερινή έρευνα δείχνει ότι τα κρεμμύδια βοηθούν σαφώς στην απομάκρυνση των υπολειμμάτων που προέρχονται από τα κύτταρα του σώματος. Παράγουν ακόμη και τα δάκρυα που πλένουν τα επιθηλιακά στρώματα των ματιών.
Ένας σύντροφος εργασίας, το σκόρδο, βοηθά επίσης στην εξάλειψη των αποβλήτων και των επικίνδυνων ελεύθερων ριζών από το σώμα.

16. Το μανιτάρι:


Εάν κόψουμε ένα μανιτάρι στη μέση βλέπουμε ότι μοιάζει με το ανθρώπινο αυτί. Τα μανιτάρια, έχει βρεθεί ότι, μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.

17. Ginseng (Panax), Τζίνσεγκ (Πανάκεια) - Ανθρώπινο σώμα

Η βασική ομάδα δραστικών συστατικών του ginseng είναι τα ginsenosides, στα οποία, σύμφωνα με τους ερευνητές, οφείλονται οι ευεργετικές του επιδράσεις, δηλαδή η τονωτική, αντιφλεγμονώδης, αντιοξειδωτική και αντικαρκινική δράση του. Το ginseng θεωρείται από πολλούς εξαιρετική προσαρμοσιογόνος ουσία, που σημαίνει ότι επαναφέρει την ισορροπία του οργανισμού. Είναι ένας από τους καλύτερους φυσικούς τρόπους για να τονώσετε το σώμα και το πνεύμα σας και, ενώ δεν θεραπεύει συγκεκριμένες παθήσεις, πιστεύεται ότι προσφέρει ευεξία και μακροζωία. Φαίνεται να απομακρύνει τις τοξίνες από τον οργανισμό, να βοηθά στην απορρόφηση βιταμινών και μετάλλων και να συμβάλλει στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Έρευνες έχουν δείξει ότι, αυξάνει την αντοχή και την ερωτική διάθεση, ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, βοηθά στη ρύθμιση της πίεσης του αίματος σε περιπτώσεις υπότασης, βελτιώνει την πνευματική απόδοση, αυξάνει την ικανότητα συγκέντρωσης και ενισχύει τη μνήμη. Επίσης, υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι συμβάλλει στη ρύθμιση του σακχάρου και στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου. Ωστόσο, χρειάζονται ακόμη αρκετές έρευνες για να επιβεβαιωθούν όλες αυτές οι ξακουστές ιδιότητές του.

Πηγές: afipnisoy.blogspot.gr
            www.newsnow.gr
            www.thessalikigi.gr
Πολλές χιλιάδες χρόνια πριν κυκλοφορήσει στα φαρμακεία το γνωστό μπλε χαπάκι κατά της στυτικής δυσλειτουργίας -μία ακόμη απόδειξη της πανάρχαιας προσπάθειας του ανθρώπου να διατηρήσει την ερωτική του απόδοση- οι άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να δοκιμάσουν βότανα, τροφές και ρίζες που υπόσχονταν ότι τονώνουν τη λίμπιντο ή βελτιώνουν την ερωτική απόδοση. Σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς, από την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη έως την Αίγυπτο και την Κίνα, τα αφροδισιακά έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης, μια και υπόσχονταν τη μεγιστοποίηση της απόλαυσης και πρωτίστως την εξασφάλισή της. Τι ισχύει, όμως, σήμερα όσον αφορά τα αφροδισιακά από τη φύση; Έχουν όντως τη δράση που υπόσχονται ή μήπως η επίδρασή τους είναι εικονική και οφείλεται στη φήμη που τα συνοδεύει; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μπορεί να μην είναι εύκολο να δοθεί -ακόμη και από τους ειδικούς-, αλλά το βέβαιο είναι ότι ακόμη και σήμερα τα αφροδισιακά της φύσης δύσκολα θα χάσουν την αίγλη τους. 

ΜΕ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ
Οι επιστημονικές αποδείξεις για τη δράση των περισσότερων από τα αφροδισιακά της φύσης είναι λιγοστές, γεγονός που κάνει και τους περισσότερους ειδικούς δύσπιστους ως προς τη χρήση τους. Ωστόσο, πρόσφατα oι ερευνητές του τμήματος Διατροφικής Επιστήμης του Καναδικού Πανεπιστημίου Guelph συνέλεξαν όλες τις υπάρχουσες επιστημονικές έρευνες για τα φυσικά αφροδισιακά και κατέληξαν στις ουσίες που, βάσει των υπαρχόντων στοιχείων, φαίνεται ότι όντως έχουν αφροδισιακή δράση. Σε αυτά ανήκουν το τζίνσενγκ, το σαφράν, το αφρικανικό βότανο yohimbine (το οποίο όμως σε μεγάλη δόση μπορεί να είναι τοξικό), το βότανο maca και το μοσχοκάρυδο.

Τα βότανα του έρωτα 
PANAX GINSENG Χρησιμοποιείται για περισσότερο από 2.000 χρόνια στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική ως τονωτικό. Αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι ενισχύει την αντοχή και την ερωτική διάθεση. Μάλιστα, ορισμένες έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το Panax ginseng συμβάλλει και στην καταπολέμηση της στυτικής δυσλειτουργίας. Θεωρείται ασφαλές εφόσον λαμβάνεται για 1-2 μήνες (π.χ. σε κάψουλες, αμπούλες ή σε τσάι). Ωστόσο, όσοι έχουν υπέρταση ή σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και οι γυναίκες με ορμονικά προβλήματα (π.χ. κύστεις στο στήθος), καλό είναι να μην το χρησιμοποιούν περισσότερο από 15 συνεχόμενες ημέρες.
Δείτε περισσότερα: Ginseng, (Panax) η ρίζα της ζωής!ΣΑΦΡΑΝ Το σαφράν (κρόκος) τονώνει και ενισχύει τον οργανισμό. Οι αφροδισιακές του ιδιότητες αρχικά μελετήθηκαν σε πειραματόζωα, αλλά ακολούθησαν έρευνες και σε άνδρες, όπου φάνηκε ότι βελτιώνει τη στυτική λειτουργία. Με βάση τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα, θεωρείται αποτελεσματικό αφροδισιακό. Μπορείτε να το απολαύσετε στο φαγητό ή στη σαλάτα ή ως έγχυμα (βράζετε νερό, ρίχνετε μέσα 4-10 ίνες σαφράν, το αφήνετε για 5-6΄, σουρώνετε και πίνετε). Η λήψη του είναι ασφαλής.
Δείτε περισσότερα για τα οφέλη του κρόκου!
και: Κρόκος και τζίνσενγκ απογειώνουν τη λίμπιντο
MACA Είναι ένα βότανο (Lepidium meyenii) που φύεται στις Άνδεις και παραδοσιακά θεωρείται ότι αυξάνει την ερωτική επιθυμία, την απόδοση, καθώς και τη γονιμότητα. Η φήμη του οφείλεται στους βοσκούς των Άνδεων, που παρατήρησαν αύξηση στη γονιμότητα των κοπαδιών τους που βοσκούσαν σε λιβάδια με maca. Η αφροδισιακή του δράση έχει μελετηθεί από ιταλούς, βρετανούς, αυστραλούς καθώς και περουβιανούς ερευνητές. Το κοινό συμπέρασμα όλων των ερευνών είναι ότι το συγκεκριμένο βότανο αυξάνει την ερωτική επιθυμία, ενώ σε ορισμένες μελέτες φάνηκε ότι αυξάνει και την απόδοση των ανδρών. Στη χώρα μας μπορείτε να το βρείτε σε υγρή μορφή και σε κάψουλες. Καλό είναι να μη λαμβάνεται για διάστημα άνω των 2 μηνών, ενώ αν υπάρχουν προβλήματα υγείας (π.χ. υπέρταση, σάκχαρο), πρέπει πρώτα να συμβουλεύεστε το γιατρό σας. 
ΚΑΝΕΛΑ Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος και αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που θεωρείται ότι ενισχύει τη λίμπιντο. Σε μεγάλη ποσότητα όμως είναι τοξική και μπορεί να μειώσει την άμυνα του οργανισμού. Αρκεστείτε, λοιπόν, σε λίγη κανέλα στον καφέ ή τα γλυκά (αποφύγετέ την αν κάνετε ομοιοπαθητική).
ΜΟΣΧΟΚΑΡΥΔΟ Στην ινδική αγιουρβεδική ιατρική θεωρείται αφροδισιακό. Ειδικότερα, θεωρείται ότι αυξάνει τον αισθησιασμό. Ωστόσο, σε μεγάλες δόσεις είναι παραισθησιογόνο και τοξικό, οπότε αρκεστείτε σε μία πρέζα στο φαγητό. Άλλωστε, δεν χρειάζεται περισσότερο για να δώσει τη χαρακτηριστική του γεύση στο φαγητό. Πάντως, σύμφωνα με τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, το μοσχοκάρυδο φαίνεται ότι όντως έχει αφροδισιακή δράση.

2 ταπεινά αφροδισιακά
ΜΕΝΤΑ Όπως και η κανέλα, έτσι και η μέντα διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος και αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος. Λέγεται, μάλιστα, ότι ο Αριστοτέλης είχε συμβουλεύσει το Μέγα Αλέξανδρο να μην αφήνει τους στρατιώτες του να πίνουν τσάι μέντας πριν από τη μάχη, για να αποφεύγουν την ερωτική διέγερση και την επακόλουθη απώλεια των δυνάμεών τους. Μπορείτε να ετοιμάσετε τσάι μέντας (ρίχνετε μια μικρή πρέζα από το βότανο σε βρασμένο νερό, σκεπάζετε για 5-7΄, σουρώνετε και πίνετε). Μην υπερβαίνετε τα 1-2 φλιτζάνια την ημέρα για περισσότερο από 2 μήνες (αποφύγετε τη μέντα αν κάνετε ομοιοπαθητική).

Δείτε περισσότερα για τις ιδιότητες της μέντας!
ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ Το ταπεινό φασκόμηλο χρησιμοποιείται για τη σωματική και την πνευματική τόνωση. Θεωρείται όμως ότι έχει και διεγερτικές ιδιότητες και παραδοσιακά χρησιμοποιείται από τους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας με σκοπό τη διατήρηση της στυτικής λειτουργίας. Μπορείτε να το καταναλώσετε ως ρόφημα (ρίχνετε για 5-7΄ μια πρέζα σε βρασμένο νερό, σουρώνετε και πίνετε).
Δείτε περισσότερα για το ωφέλιμο φασκόμηλο!

Μερικοί το προτιμούν καυτό 
ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΚΑΥΤΕΡΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ (τσίλι) φαίνεται ότι κάνουν πολύ περισσότερα από το να δίνουν μια πικάντικη γεύση στο φαγητό. Συμβάλλουν στην αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, στην τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην πρόκληση αγγειοδιαστολής στο γεννητικό σύστημα. Επίσης, η έξαψη και η εφίδρωση που προκαλεί η κατανάλωσή τους μοιάζει με τις σωματικές αντιδράσεις που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρείται ότι τονώνουν και τη σεξουαλική απόδοση, αν και τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία γι’ αυτήν τους τη δράση δεν είναι πολλά. Δείτε περισσότερα για το πιπέρι καγιέν και τα πολλαπλά οφέλη του!

Οι τροφές της επιθυμίας 
Η «αρχή της ομοιότητας» έχει οδηγήσει στο να αναγορευτούν αφροδισιακές πολλές τροφές ή ρίζες επειδή μοιάζουν είτε με τα ανδρικά είτε με τα γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα. Οι περισσότεροι ειδικοί δεν αποδέχονται αυτή την άποψη. Ωστόσο, οι έρευνες από το πεδίο της εναλλακτικής ιατρικής υποστηρίζουν ότι οι τροφές που έχουν σχήμα παρόμοιο με αυτό των γεννητικών οργάνων έχουν ενέργεια που «συντονίζεται» με τα αντίστοιχα όργανα και συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία τους.
Στα τρόφιμα που έχουν «χριστεί» αφροδισιακά λόγω σχήματος ανήκουν τα σπαράγγια, τα στρείδια και τα οστρακοειδή. Τα τελευταία, ωστόσο, έχει διαπιστωθεί ότι είναι και πολύ πλούσια σε αμινοξέα, αλλά και σε ψευδάργυρο, ο οποίος θεωρείται ενισχυτικός της γονιμότητας.
Η αλήθεια είναι ότι η λίστα με τις τροφές που έχουν αφροδισιακή δράση είναι πολύ μεγάλη, αλλά τα επιστημονικά στοιχεία που τεκμηριώνουν αυτήν τους την ιδιότητα είναι λίγα. Παραδοσιακά, τα θρεπτικά τρόφιμα που είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία εκλαμβάνονταν ως διεγερτικά, με τη λογική ότι συμβάλλουν στην τόνωση και την καλύτερη λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού, ως εκ τούτου και του αναπαραγωγικού συστήματος.



5 γευστικά αφροδισιακά 
ΣΟΚΟΛΑΤΑ (ΚΑΚΑΟ) Τη συνοδεύει φήμη πολλών αιώνων ως αφροδισιακό. Τα συστατικά της σοκολάτας (π.χ. η φαινυλαιθυλαμίνη) φαίνεται ότι διεγείρουν τις ορμόνες που σχετίζονται με την ευχαρίστηση (ενδορφίνες), επηρεάζοντας έμμεσα και την ερωτική διάθεση.
ΤΡΟΠΙΚΑ ΦΡΟΥΤΑ Το μάνγκο, η μπανάνα και το αβοκάντο είναι πλούσια σε ένζυμα και βιταμίνες που θεωρείται ότι βελτιώνουν τη σεξουαλική διάθεση. Εδώ, όμως, πρέπει να σημειώσουμε ότι η φήμη που τα συνοδεύει σχετίζεται κυρίως με το σχήμα τους.
ΜΕΛΙ Μαζί με τον βασιλικό πολτό θεωρούνται αφροδισιακά, κυρίως λόγω της υψηλής θρεπτικής τους αξίας. Ειδικότερα, το μέλι έχει από την αρχαιότητα τη φήμη ενός εξαιρετικού αφροδισιακού, το οποίο μάλιστα αποτελούσε και το βασικό συστατικό σε παρασκευάσματα κατά της ανικανότητας.
ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ Τα καρύδια, τα αμύγδαλα, τα κάσιους, τα φουντούκια και οι ηλιόσποροι είναι ξηροί καρποί πλούσιοι σε βιταμίνη Ε (γνωστή και ως «αναπαραγωγική βιταμίνη») και σε ψευδάργυρο, ένα ιχνοστοιχείο που έχει συνδεθεί με την ενίσχυση της γονιμότητας.
ΣΥΚΑ Είναι πλούσια σε σάκχαρα και δυναμωτικά. Αυξάνουν την αντοχή και θεωρείται ότι δρουν βοηθητικά στη σεξουαλική λειτουργία, αν και αυτή τους η δράση δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς επιστημονικά.

Αλκοόλ: Είναι διεγερτικό; Η αφροδισιακή δράση του αλκοόλ οφείλεται στο ότι η κατανάλωσή του συμβάλλει στη χαλάρωση και την άρση των αναστολών. Ωστόσο, το αλκοόλ έχει φανεί ότι μειώνει την ερωτική απόδοση, ιδιαίτερα των ανδρών. Η αυξημένη κατανάλωσή του έχει συσχετιστεί με προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας. Συνεπώς, πείτε «ναι» σε 1-2 ποτηράκια, αλλά μην το παρακάνετε, γιατί δεν θα έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

100% αποτελεσματικά 
Η κακή φυσική κατάσταση και η έλλειψη άσκησης έχουν συσχετιστεί με τα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου «Johns Hopkins», που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «American Journal of Μedicine». Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το 50% όσων έχουν διαβήτη καθώς και το 44% όσων έχουν υπέρταση δυσκολεύονται να έχουν στύση είτε «πάντα» είτε «κάποιες φορές». Το ίδιο ισχύει και για το 26% εκείνων που κάνουν καθιστική ζωή παρακολουθώντας τηλεόραση 3 ή περισσότερες ώρες την ημέρα. Οι ειδικοί εξηγούν ότι η αλάνθαστη συνταγή για την καλή κυκλοφορία του αίματος και την εύρυθμη λειτουργία των γεννητικών οργάνων, ιδιαίτερα στους άνδρες, είναι απλή: φυσική δραστηριότητα σε συνδυασμό με ισορροπημένη διατροφή και αποφυγή της υπερκατανάλωσης αλκοόλ, αλλά και του καπνίσματος.

3 super βότανα αποκλειστικά για άντρες...
Το τζίνσενγκ (Panax Ginseng) είναι εξαιρετικό τονωτικό και έχει διαπιστωμένα αποτελέσματα τόσο στην αύξηση της λίμπιντο όσο και στην αποκατάσταση της σεξουαλικής λειτουργίας. Η χρήση του ενδέχεται να προκαλέσει πονοκεφάλους σε μερικά άτομα.
Η σερενόα (Sabal serrulata) είναι ένα τονωτικό βότανο που αυξάνει το σφρίγος, ωφελεί τα αντρικά γεννητικά όργανα και τονώνει τη σεξουαλική ορμή.
Η βιθάνια (Withania somnifera) είναι τονωτικό, πολύ χρήσιμο στην αποκατάσταση της ζωτικότητας έπειτα από ασθένεια ή μακροχρόνιο στρες.

...και άλλα 3 αποκλειστικά για γυναίκες
Η λυγαριά (Vitex Agnus castus) και η αγγελική (Angelica sinensis) ισορροπούν τα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στις γυναίκες, αυξάνοντας τη γυναικεία λίμπιντο!
Η σκισάνδρα (Schisandra chinensis) είναι το πιο κατάλληλο βότανο για τη χαμηλή λίμπιντο. Αυξάνει τη διάθεση και την αντοχή!
Το βάλσαμο (Hypericum perforatum) και η βρώμη βοηθούν σημαντικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση και οδηγούν συνήθως στη μείωση της ζωτικότητας και της διάθεσης.

Τροφές που ανεβάζουν το... ηθικό!
Αυγά ψαριών: αβγοτάροχο, άσπρος ταραμάς, μπρικ, χαβιάρι.
Γαλακτοκομικά: γάλα, γιαούρτι, μανούρι, ξινόγαλα*, στάκα, ροκφόρ, τυρόγαλα.
Γλυκά*: μέλι, παστέλι, σοκολάτα, μηλοκύδωνα, χαλβάς.
Δημητριακά - Όσπρια: αναποφλοίωτο ρύζι, αραβικό κους-κους, ζυμαρικά, κινόα, μούσλι ξηρών καρπών, πλιγούρι, τραχανάς, φασόλια μαυρομάτικα*, χούμους, ψωμί μαύρο.
Θαλασσινά - Ψάρια: αντσούγιες, αστακός, γαρίδες, καβούρια, καραβίδες, κολιός, λούτσος, κυδώνια, μύδια, σαρδέλες, σολομός, στρείδια.
Κρέατα: κυνήγι, μοσχάρι άπαχο, ορτύκι, πάπια.
Λαχανικά - Χόρτα: αγγουράκια, καρότα, μανιτάρια, μαρούλι*, ντομάτες, πιπεριές, πράσα, ρόκα, σπαράγγια.
Λίπη - Έλαια: αμυγδαλόπαστα, βούτυρο φρέσκο*, ελαιόλαδο, ελιές, ταχίνι.
Ξηροί καρποί: αμύγδαλα, καρύδια, φιστίκια (ειδικά κάσιους, μακαντέμια και Αιγίνης), φουντούκια.
Οινοπνευματώδη*: βότκα, ηδύποτα, κρασί παλιάς εσοδείας, ουίσκι, ούζο, ρακί, ρακόμελο, σαμπάνια.
Σπόροι: ηλιόσποροι, κολοκυθόσποροι, κουκουνάρια.
Φρούτα εξωτικά: αβοκάντο, ανανάς, λίτσι, μάνγκο, μπανάνα, παπάγια.
Φρούτα εγχώρια: ακτινίδια, βατόμουρα, βερίκοκα ξηρά, δαμάσκηνα ξηρά*, κεράσια, κυδώνια, σταφίδες, σταφύλια, σύκα φρέσκα και ξηρά, φράουλες.
Διάφορα: αυγά κότας, αυγά ορτυκιών, βασιλικός πολτός, κακάο, καφές*, κεφίρ, μαστίχα, μουστάρδα, μπαμπού, σαλιγκάρια.

*Κατανάλωση σε πολύ μικρές ποσότητες, ειδάλλως το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αντίθετο από το προσδοκώμενο.



«ΦΤΙΑΞΤΕ» ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ 
Απαραίτητο συστατικό μιας ρομαντικής βραδιάς είναι η δημιουργία χαλαρής ατμόσφαιρας. Τα αιθέρια έλαια μπορούν να σας βοηθήσουν. Αρκεί να ρίξετε 4-5 σταγόνες από 1 ή 2 αιθέρια έλαια στον αρωματικό λύχνο. Τα αιθέρια έλαια που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι το σανδαλόξυλο, που θεωρείται διεγερτικό, το ιλάνγκ-ιλάνγκ, που θεωρείται χαλαρωτικό, ο γλυκάνισος, που έχει τονωτική δράση, το γιασεμί, που είναι ηρεμιστικό, και το τριαντάφυλλο, στο οποίο αποδίδονται χαλαρωτικές ιδιότητες. Επίσης, μπορείτε να αρωματίσετε με 2-4 σταγόνες τα σεντόνια του κρεβατιού σας ή να ρίξετε 2-4 σταγόνες κάτω από το μαξιλάρι σας. 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟ δρ. ΜΙΧΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, πτυχιούχο Ιατρικής, ρεφλεξολόγο, φυσικοπαθητικό, συνεργάτη καθηγητή του Πανεπιστημίου «Titu Maiorescu», και την κ. ΒΑΣΙΑ ΜΑΝΙΚΑ, κλινική διαιτολόγο-διατροφολόγο.
Πηγές: www.vita.gr
και: www.mylefkada.gr

Τα βότανα μπορεί να είναι φυτικά, αλλά δεν είναι πάντα αθώα, ιδιαίτερα μάλιστα όταν λαμβάνονται σε μεγάλες δόσεις. Επίσης δεν πρέπει να καταναλώνονται πολύ συχνά και βέβαια δεν πρέπει να συνδυάζονται μεταξύ τους ή με αφροδισιακές τροφές ή φάρμακα. Πριν λοιπόν χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε, άγνωστο κυρίως, βότανο, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον ειδικό που εμπιστεύεστε ή το φαρμακοποιό σας. Εκείνος θα σας κατευθύνει κατάλληλα για τον τρόπο και το χρόνο λήψης του.

Αυτά που τρώμε και πίνουμε παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία του δέρματος μας.
Υπάρχουν τρόφιμα που κρατούν το δέρμα ενυδατωμένο και απαλό και τρόφιμα που προστατεύουν τα κύτταρα του δέρματος από βλάβες (π.χ. ρυτίδες). Υπάρχουν όμως και τρόφιμα που θα μπορούσαν να βλάψουν το δέρμα μας.

Ωστόσο, μπορεί να μην είναι αυτά που σκέφτεστε.
«Όλοι έχουμε ακούσει για τις δήθεν “απαγορευμένες” τροφές που προκαλούν δήθεν ακμή, όπως τα τηγανητά, τα λιπαρά, η καφεΐνη, τα καρύδια, η σοκολάτα, ακόμα και το κόκκινο κρέας», αναφέρει ο Δρ Neal Β. Schultz, κλινικός δερματολόγος στην Νέα Υόρκη. «Η αλήθεια είναι ότι σε καλά ελεγχόμενες στατιστικές μελέτες, αυτά τα τρόφιμα δεν προκαλούν ακμή».

Ωστόσο, υπάρχουν μερικά “ένοχα” τρόφιμα που πρέπει να προσέξετε.


Αλάτι - Το πολύ (επεξεργασμένο) αλάτι μπορεί να προκαλέσει σε κάποιους ανθρώπους κατακράτηση υγρών, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε πρησμένη όψη, διευκρινίζει ο Schultz. Επειδή το δέρμα γύρω από τα μάτια είναι πολύ λεπτό, εξηγεί, η περιοχή πρήζεται εύκολα. Σίγουρα όμως αυτό σχετίζεται με την ηλικία και το φαινόμενο είναι πιο συχνό στους μεσήλικες.

Οστρακοειδή - γαρίδες, καβούρια, αστακοί, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ιώδιο, και μια διατροφή υψηλή σ’ αυτό το στοιχείο μπορεί να οδηγήσει σε ακμή, επισημαίνει και συμβουλεύει τους ανθρώπους που είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην ακμή να καταναλώνουν αυτά τα τρόφιμα μια-δυο φορές το μήνα και όχι μια-δυο φορές την εβδομάδα.

Γάλα - Παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις κατανάλωσής του είναι πιθανώς μικρές, στο δέρμα, σύμφωνα με τον Δρ Bobby Buka, επίσης κλινικός δερματολόγος στη Νέα Υόρκη, μερικά γαλακτοκομικά προϊόντα μπορούν να συμβάλουν στην εμφάνιση δερματικών προβλημάτων.
Μια μελέτη του 2005 έδειξε ότι η υψηλή κατανάλωση γάλακτος ενοχοποιείται για ακμή. Μια ιταλική μελέτη του 2012, βρήκε συσχετισμό μεταξύ του αποβουτυρωμένου γάλακτος και ακμής. Αυτό οφείλεται πιθανόν στις υψηλότερες ποσότητες βιοδιαθέσιμων ορμονών στο αποβουτυρωμένο γάλα, αφού δεν μπορούν να απορροφηθούν από το περιβάλλον λίπος, εξηγεί ο Buka, το οποίο μπορεί στη συνέχεια να διεγείρει τους αδένες που παράγουν τις φυσικές εκκρίσεις λίπους του δέρματός μας, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας.
Επίσης, σε μερικούς ανθρώπους με ροδόχρου ακμή (rosacea), τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορούν να προκαλέσουν ερυθρότητα.
Βέβαια όταν μιλάμε για το γάλα του εμπορίου: Γάλα ή Δηλητήριο;
Τροφές υψηλού γλυκαιμικού δείκτη - Οι αμυλούχες τροφές είναι καλό να αποφεύγονται αν επιθυμούμε μια ενυδατωμένη επιδερμίδα (και ίσως ακόμη και για τη διατήρηση της απώλειας βάρους).
Τα τρόφιμα που θεωρούνται υψηλού γλυκαιμικού δείκτη μπορεί να προκαλέσουν ταχεία αύξηση του σακχάρου στο αίμα. Μια μικρή αυστραλιανή μελέτη το 2007 διαπίστωσε ότι η χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη διατροφή μείωσε την ακμή σε νέους άνδρες. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθεί πραγματικά η σχέση.
Ωστόσο, εάν ο γλυκαιμικός δείκτης αποδειχθεί ότι σχετίζεται με δερματικά προβλήματα, και διαπιστώσετε ότι ο οργανισμός σας “ξεσπάσει” όταν τρώτε π.χ. τηγανιτές πατάτες, αυτό μπορεί να οφείλεται στο άμυλο παρά στο λιπαρό είδος τροφής.

Ζάχαρη - Αν τα αμυλούχα τρόφιμα που διασπώνται γρήγορα σε ζάχαρη αποτελούν πρόβλημα, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ίδια η ζάχαρη μπορεί να ευθύνεται για δερματικά προβλήματα, κατά τον ίδιο τρόπο. Το υψηλό σάκχαρο μπορεί να αποδυναμώσει το δέρμα επηρεάζοντας ιστούς και το κολλαγόνο, και αφήνει το δέρμα περισσότερο ευάλωτο στις γραμμές και τις ρυτίδες.
Για το λόγο αυτό δεν είναι πιθανό η σοκολάτα να προκαλέσει πρόβλημα, όπως ευρέως πιστεύεται, αλλά η ζάχαρη που περιέχει.

Αλκοόλ - Το αλκοόλ είναι διουρητικό, που σημαίνει ότι όσο περισσότερο πίνεις, τόσο περισσότερο θα αφυδατωθείς. Προκαλεί ζημία στη φυσική υγρασία του δέρματος, που μπορεί να κάνει τις ρυτίδες και τις λεπτές γραμμές να μοιάζουν μεγαλύτερες. Μπορεί επίσης να προκαλέσει εξάρσεις της ροδόχρου ακμής.

Στην ενότητα μας "φτιάχνω μόνος - περιποίησις" μπορείτε να βρείτε και άλλες φυσικές, οικονομικές και αποτελεσματικές λύσεις για την φροντίδα των μαλλιών και του σώματος γενικότερα!


Το είδα: stopalimentarius.wordpress.com
Αυτά που έπρεπε να μαθαίνουμε από το σχολείο: Πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει από την στιγμή που θα βάλουμε κάτι στο στόμα μας.
Έτσι θα προσέχαμε και θα μαθαίναμε τι ακριβώς πρέπει να τρώμε ώστε να μην αρρωσταίνουμε!


Πέψη: Προϋπόθεση της καλής υγείας
Αποκαθιστώντας την υγιή πέψη με φυσικούς τρόπους 


Το παρόν άρθρο που εδώ παρουσιάζεται σε 3 μέρη έχει σκοπό να σας δώσει με τρόπο σύντομο και περιεκτικό γνώσεις πάνω στα βασικά συστατικά της τροφής, τις διαδικασίες της πέψης αλλά και τις βασικές αρχές που ακολουθεί η Φυσικοπαθητική Διαιτολογία για την Φυσική Αποκατάσταση της Πέψης και της Υγείας του Ανθρώπου.
Το άρθρο αυτό είναι μια εισαγωγή στο θέμα από τη σκοπιά της Φυσικοπαθητικής. 


Στο ιατρείο μας σπάνια συναντάμε ασθενείς που δεν έχουν κάποιου τύπου γαστρεντερική δυσλειτουργία. Η συχνότητα των περιστατικών αυτών είναι αυξημένη και έχει συγκεκριμένες αιτίες που την προκαλούν. Ίσως η πιο σοβαρή αιτία είναι η αλλαγή του τρόπου διατροφής τις τελευταίες δεκαετίες, ήτοι η απομάκρυνση από τον παραδοσιακό μεσογειακό τρόπο διατροφής και η επικράτηση της τυποποιημένης διατροφής με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα, αλλά και πολλές άλλες ανθυγιεινές διαιτητικές συνήθειες που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει κατά τη διάρκεια των ετών ή λανθασμένες συμπεριφορές και επιβαρύνσεις που έχουν προστεθεί στη διαβίωσή μας τα τελευταία χρόνια.

Στην πλειονότητά τους οι ασθένειες του δυτικού κόσμου σήμερα οφείλονται στην υπερκατανάλωση τροφών, αλλά και στις λανθασμένες διατροφικές επιλογές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επιδημία πεπτικών διαταραχών, όπως είναι η δυσπεψία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, στομαχικά μικρόβια και έλκη, η κολίτιδα και η εκκολπωματίτιδα, η δυσβίωση κυρίως από τον μύκητα Candida και η επακόλουθη χρόνια κόπωση.
Ως Φυσικοπαθητικός, πιστεύω ότι η προϋπόθεση της καλής υγείας, αλλά και η προϋπόθεση για την επανάκτηση μιας καλής υγείας, περνά μέσα από ένα γαστρεντερικό σύστημα που λειτουργεί σωστά. Δηλαδή, δεν υπάρχει σημαντικότερος πυλώνας από αυτόν για τη συνολική υγεία μας, το υψηλό ενεργειακό μας επίπεδο και τη μακροζωία μας. 

Δείτε: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!

Θα αναφερθούμε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, στους διαφορετικούς παράγοντες και στις αιτίες που οδηγούν στις διατροφικές διαταραχές, καθώς επίσης και στις πολλές εναλλακτικές θεραπείες με τη χρήση τροφών, βοτάνων ή συμπληρωμάτων διατροφής που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αποκαταστήσουμε την κατάλληλη πέψη.

Μερικά στοιχεία για την πέψη
Ανατομικά το πεπτικό ή γαστρεντερικό σύστημα ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα συνεχίζεται προς το φάρυγγα, τον οισοφάγο, το στομάχι, ακολουθεί το λεπτό έντερο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου είναι το δωδεκαδάκτυλο, έπεται η νήστιδα και ο ειλεός) και μετά ακολουθεί το παχύ έντερο (με τα τμήματά του το ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον και με τελικό του τμήμα το απευθυσμένο). Φυσικά, κάθε τμήμα του πεπτικού συστήματος επιτελεί και διαφορετική λειτουργία.

Είναι ένας σωλήνας μήκους 10 μέτρων, με μυϊκό ιστό στο τοίχωμά του (για να μπορεί να προωθεί το περιεχόμενο με περισταλτισμό) και με εμβαδόν επιφανείας εσωτερικά λόγω των πτυχώσεων, που πλησιάζει το μέγεθος ενός μικρού ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τα δισεκατομμύρια των κυττάρων από τα οποία αποτελείται η εσωτερική επιφάνεια (ο βλεννογόνος του), αποτελούν το φραγμό μεταξύ του εσωτερικού μέρους του οργανισμού μας και του περιβάλλοντός μας, όπου διακινούνται ωφέλιμα διατροφικά στοιχεία που πρέπει να απορροφηθούν, φιλικά μικρόβια (η χλωρίδα του εντέρου), παθογόνα μικρόβια, τοξίνες και πολλοί άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον οργανισμό που θα πρέπει να αποβληθούν χωρίς να εισέλθουν στο εσωτερικό του σώματος. Τα κύτταρα αυτά ανανεώνονται στην πλειονότητα τους σε σύντομα τακτά χρονικά διαστήματα ημερών (πιθανόν λόγω της εντόνου λειτουργίας του όλου συστήματος). Ο πεπτικός σωλήνας, εφόσον αποτελεί τη δίοδο προς το εσωτερικό του σώματος, ενισχύεται από μια σειρά ανοσοποιητικών μηχανισμών και κρατιέται υγιής από εκατομμύρια ωφέλιμα και φιλικά βακτηρίδια, τα οποία διατηρούν την απαραίτητη ισορροπία (χλωρίδα του εντέρου).
Δείτε: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Το γαστρεντερικό σύστημα συνδέει το σώμα μας με τις πηγές ενέργειας του περιβάλλοντος κόσμου. Όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί επεξεργαζόμαστε τα οργανικά υλικά, απορροφώντας τις θρεπτικές ουσίες, δημιουργώντας από το θρεπτικό υλικό ενέργεια για να λειτουργήσουμε και αποβάλλουμε ότι έχει απομείνει και είναι άχρηστο. Τόνοι από τροφές διακινούνται μέσα από τον πεπτικό σωλήνα στη διάρκεια της ζωής μας για να μας δώσουν την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία μας, παράλληλα με την παροχή όλων των άλλων ωφελίμων και απαραίτητων στοιχείων όπως οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία, ένζυμα κ.α., που είναι απαραίτητα στην λειτουργία του οργανισμού και απορροφώνται μέσα από το γαστρεντερικό σύστημα.

Διάσπαση των θρεπτικών συστατικών
Αρχικά πρέπει να επέλθει η διάσπαση των θρεπτικών συστατικών, μία απαραίτητη προετοιμασία για να καταστεί δυνατή η απορρόφηση που ακολουθεί. Η διαδικασία της πέψης αρχίζει ακόμη και πριν μπει η τροφή στο στόμα. Μόλις έρθουμε οπτικά σε επαφή με τα τρόφιμα ή τα μυρίσουμε και φυσικά όταν τα βάλουμε στο στόμα μας, ξεκινά η διαδικασία της πέψης με την έκκριση του σιέλου που υγραίνει την τροφή, ώστε να διευκολυνθεί η κατάποσή της και με το ένζυμο πτυελίνη που περιέχει (είναι μια μορφή αμυλάσης, ενζύμων που πέπτουν τους υδατάνθρακες) αρχίζει η διάσπαση των υδατανθράκων από το στόμα, των μεγάλων μορίων υδατανθράκων σε μικρότερα μόρια. Αυτό συμβαίνει μόνο εάν ένα άτομο αφιερώνει χρόνο για να μασήσει καλά την τροφή, πράγμα σπάνιο σήμερα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε με βιασύνη. Εάν ένα άτομο τρώει πάρα πολύ γρήγορα, πρώτον υπάρχουν λιγότερα ένζυμα για να διασπάσουν τα συστατικά των υδατανθράκων, γιατί δεν προλαβαίνουν να εκκρίνουν ικανοποιητική ποσότητα σιέλου οι σιελογόνοι αδένες και δεύτερον δεν κατακερματίζεται η τροφή ικανοποιητικά με τη μάσηση για να αυξηθεί η επιφάνεια της που θα έρθει σε επαφή με τα ένζυμα της σιέλου. Όσο περισσότερη ώρα μασάτε την τροφή σας, τόσο περισσότερο βοηθάτε να περάσει πιο έτοιμη στα επόμενα στάδια της χώνευσης και επομένως το πεπτικό σας σύστημα δεν θα καταπονηθεί. Από τη βιαστική μάσηση λοιπόν ξεκινούν τα λάθη στη πέψη.
Δείτε: Πάνω από 80% του πληθυσμού δεν μασάει καλά την τροφή του! Δείτε τις συνέπειες.

Και: Πώς πρέπει να τρώμε...

Ο επόμενος σταθμός για τα τρόφιμα στην πέψη είναι στο στομάχι, στο οποίο μεταφέρονται, αφού διέλθουν από τον οισοφάγο. Εκεί αναμειγνύονται με τα οξέα του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ) και με ένα ένζυμο (πεψινογόνο) που εκκρίνεται από το στομάχι. Ο συνδυασμός πεψινογόνου και υδροχλωρικού οξέος δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο που λέγεται πεψίνη και διασπά τις πρωτεΐνες.

Με την επίδραση αυτής, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια. Η τροφή τώρα έχει μορφή πολτού. Παράλληλα, τα γαστρικά υγρά εξουδετερώνουν μικρόβια και άλλους ανεπιθύμητους μικροοργανισμούς. Το στομάχι είναι κυρίως αρμόδιο για τη διάσπαση των πρωτεϊνών. Η πέψη των υδατανθράκων διακόπτεται στο στομάχι για να συνεχισθεί στο δωδεκαδάκτυλο. Εδώ απαιτείται πάλι χρόνος ηρεμίας στα γεύματα, επειδή το στομάχι σταματά την έκκριση των ένζυμων όταν το άτομο είναι σε κατάσταση στρες. Αυτός είναι ο λόγος που το γεύμα πρέπει να σερβίρεται στο τραπέζι, όπως γινόταν παλιά με όλη την οικογένεια σε συνθήκες ηρεμίας. Υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα μένουν για να συνεχισθεί η πέψη περίπου δύο έως τρεις ώρες στο στομάχι, αλλά εάν ένα άτομο έχει προβλήματα πέψης, τα τρόφιμα μπορούν να μείνουν περισσότερο, ακόμη και μέχρι οκτώ ή δέκα ώρες στο στομάχι. ("Τροφή": Για αυτό να αποφεύγετε να τρώτε με ανθρώπους που σας δυσαρεστούν ή σε δυσάρεστες καταστάσεις και επιτέλους σταματήστε να τρώτε βλέποντας ειδήσεις!!!)

Ακολούθως, τα τρόφιμα προωθούνται στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, όπου μέσω του χοληδόχου πόρου και του παγκρεατικού πόρου, εκκρίνονται τα πεπτικά υγρά. Από το συκώτι εκκρίνεται η χολή, αφού συμπυκνωθεί στη χοληδόχο κύστη. Η χολή διαλύει τα μεγάλα σφαιρίδια λίπους και τα μετατρέπει σε μικροσκοπικά σταγονίδια (γαλακτωματοποίηση). Συντελεί, επίσης, στην εξουδετέρωση των γαστρικών οξέων, γιατί είναι αλκαλική.

Από το πάγκρεας στην ίδια περιοχή εκκρίνονται άλλα ένζυμα, η αμυλάση για τη συνέχιση της διάσπασης των υδατανθράκων, το ένζυμο πρωτεάση για να ολοκληρωθεί η διάσπαση των πρωτεϊνών και η λιπάση, ένα ένζυμο που διασπά περαιτέρω τα λίπη.
Εκτός αυτών το πάγκρεας παράγει και αλκαλικές ουσίες, οι οποίες συντελούν επίσης στην εξουδετέρωση των οξέων που έχουν αναμειχθεί με την τροφή μέσα στο στομάχι. 
Δείτε τα πάντα για τα ένζυμα και τα οφέλη τους: Ενζυματική, η έξυπνη διατροφή!

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Α.

Ένζυμα το άλφα και το ωμέγα της ζωής - Μέρος Β.


Απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών της διατροφής
Στο επόμενο στάδιο, από το δωδεκαδάκτυλο τα τρόφιμα προωθούνται στο δεύτερο και τρίτο μέρος του λεπτού εντέρου, όπου υπό κανονικές συνθήκες, τα τρόφιμα πρέπει να αφομοιωθούν. Είναι στο λεπτό έντερο όπου οι θρεπτικές ουσίες απορροφώνται από ειδικά κύτταρα που βρίσκονται στις εντερικές λάχνες. Αυτές μοιάζουν με πολύ λεπτές τρίχες που συνδέονται με το τοίχωμα του λεπτού εντέρου. Έχουν μικρές διόδους όπως οι πόροι του δέρματος, που επιτρέπουν στις θρεπτικές ουσίες, δηλαδή στις βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα, τις πρωτεΐνες, τα ουσιώδη λιπαρά οξέα και τα σάκχαρα να απορροφηθούν και να μεταφερθούν στο αίμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτές οι λάχνες να διατηρούνται υγιείς για να επιτρέπουν τη σωστή απορρόφηση, επειδή όπως θα δούμε αργότερα, εάν φλεγμαίνουν η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών διαταράσσεται και μειονεκτεί.

Τα υπολείμματα των τροφίμων αυτά που έχουν απομείνει μετά το στάδιο που προαναφέραμε, είναι συνήθως ίνες (δυσαπορρόφητοι υδατάνθρακες) που δεν μπορούν να απορροφηθούν και προωθούνται προς το παχύ έντερο που είναι και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος από όπου αποβάλλονται μέσω των περιττωμάτων. Αυτή είναι εν συντομία η λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Στο παχύ έντερο δεν συντελείται απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, απλά συγκεντρώνονται τα υπολείμματα των τροφών για να αποβληθούν και απορροφάται ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Πολλοί παράγοντες μπορούν να υπεισέλθουν και να διαταράξουν σημαντικά την διατροφική διεργασία (πέψη).

Πώς μπορούμε να έχουμε μία σωστή διατροφή, αν δεν υφίσταται έστω και μία στοιχειώδης γνώση των δομικών στοιχείων που πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο διαιτολόγιό μας;
Όλες οι τροφές σε ένα σωστά λειτουργικό έντερο, απορροφώνται, αφού τα συστατικά τους διασπαστούν σε «δομικούς λίθους», στις πλέον απλές ενώσεις τους (δηλ. μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες, αμινοξέα, λιπαρά οξέα βραχέων, μακρών αλυσίδων, τριγλυκερίδια κ.λ.π.).

Τα βασικά συστατικά των τροφών είναι 

  • οι υδατάνθρακες, 
  • τα λίπη, 
  • οι πρωτεΐνες, 
  • οι βιταμίνες, 
  • τα ιχνοστοιχεία, 
  • το νερό και 
  • τα ένζυμα. 
Οι υδατάνθρακες ή σάκχαρα
Στο σχηματισμό τους συμμετέχουν τρία βασικά στοιχεία: άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο. Είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής ενέργειας στον οργανισμό. Μετά την απορρόφησή τους, αποθηκεύονται σε μορφή γλυκογόνου στους μυς και το ήπαρ. Από το γλυκογόνο των μυών παράγεται γλυκόζη, που είναι απαραίτητη για τη σύσπαση των μυϊκών ινών και λειτουργία των μυών. Η γλυκόζη αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής ΑΤΡ (ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας του οργανισμού) και είναι η μόνη πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για τη λειτουργία του. Η επάρκεια υδατανθράκων στη διατροφή μειώνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πρωτεΐνες (αμινοξέα) για την παραγωγή ενέργειας.
Εάν υπάρξει έλλειψη υδατανθράκων ο οργανισμός διασπά πρωτεΐνες για να παράγει γλυκόζη. Όσοι υδατάνθρακες περισσεύουν μετατρέπονται σε λίπος. Οι υδατάνθρακες βοηθούν επίσης στην απορρόφηση κάποιων ανόργανων στοιχείων (κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου) και στην αρμονική συμβίωση και διατροφή των διαφόρων μικροοργανισμών που υπάρχουν στο πεπτικό μας σύστημα (χλωρίδα του εντέρου). Το τμήμα του γαστρεντερικού που απορροφώνται είναι το λεπτό έντερο.

Οι υδατάνθρακες στην τροφή πρέπει να καλύπτουν το 50% των ημερησίων θερμιδικών αναγκών (εξ αυτών το 50% πρέπει να είναι πολυσακχαρίτες και 50% μονοσακχαρίτες και δισακχαρίτες).
Δίνουν ενέργεια τεσσάρων θερμίδων ανά γραμμάριο. Σε υπερκατανάλωση υδατανθράκων με υψηλό ΓΔ μπορεί να αυξηθούν τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Οι ανεπεξέργαστοι υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί) είναι προτιμότεροι από τους επεξεργασμένους (π.χ. άσπρο ψωμί) και ποιοτικά και θερμιδικά.

Τα είδη των υδατανθράκων είναι:
1. Μονοσακχαρίτες (απλά σάκχαρα) α. Φρουκτόζη (φρούτα – μέλι) β. Γλυκόζη (φρούτα – μέλι ) γ. Γαλακτόζη (γάλα)
2. Δισακχαρίτες (ένωση δύο μορίων μονοσακχαριτών) α. Σακχαρόζη (ζάχαρη- διασπάται σε γλυκόζη και φρουκτόζη) β. Λακτόζη (γαλακτοκομικά). Προϋποθέτει επάρκεια του ενζύμου λακτάση. Τα άτομα που έχουν έλλειψη λακτάσης μπορούν να ανεχθούν τα υποπροϊόντα τους π.χ. γιαούρτι) γ. Μαλτόζη (από τη διάσπαση αμύλων)
3. Πολυσακχαρίτες α. Άμυλο (ρύζι – σιτάρι – βρώμη - καλαμπόκι – όσπρια –πατάτες - ξηροί καρποί - λαχανικά) β. Γλυκογόνο (κρέας - ζωικοί ιστοί) γ. Κυτταρίνη (φυτικές άπεπτες ίνες - φλοιός σίτου - φρούτα – λαχανικά ) δ. Πηκτίνη (διαιτητικές ίνες - φρούτα, – όσπρια – φλοιός δημητριακών)

Καλοί Υδατάνθρακες: Όσπρια – Δημητριακά – Ξηροί καρποί. Δίνουν ενέργεια και πολλά θρεπτικά στοιχεία.

Κακοί Υδατάνθρακες: Γλυκά – αεριούχα αναψυκτικά – Ποτά γλυκά (λικέρ). Δίνουν μόνον «κενές» θερμίδες, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε ποιοτική θρέψη.

Για την καλύτερη χρησιμοποίηση των υδατανθράκων και το τι πρέπει να προσέχουμε όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες (πέραν του αν είναι επεξεργασμένοι και ανεπεξέργαστοι, καλοί ή κακοί) μπορούμε να το σταθμίσουμε με μία σειρά δεικτών, ιδιαίτερα χρήσιμους εφόσον συνυπάρχουν προβλήματα υγείας.

Γλυκαιμικός Δείκτης (ΓΔ) και Γλυκαιμικό Φορτίο (ΓΦ)
Στο παρελθόν οι υδατάνθρακες χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, στους απλούς υδατάνθρακες και στους σύνθετους από τον αριθμό των απλών σακχάρων που περιέχονταν στο μόριό τους.
Απλοί υδατάνθρακες: Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από ένα ή δύο απλά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη ή η σουκρόζη (ή σακχαρόζη ή επιτραπέζια ζάχαρη), ονομάζονται και απλά σάκχαρα.
Σύνθετοι υδατάνθρακες: ονομάζονται τα αμυλώδη τρόφιμα. Ονομάζονταν σύνθετοι υδατάνθρακες, επειδή το άμυλο αποτελείται από μακριές αλυσίδες του απλού σακχάρου της γλυκόζης. Αυτοί ήταν και οι προτιμότεροι στην κατανάλωση.

Καλύτερος χειρισμός των υδατανθράκων επιτυγχάνεται με τους κάτωθι δείκτες.
Ο γλυκαιμικός δείκτης (σχετίζεται με την ποιότητα και όχι την πυκνότητα ή ποσότητα των υδατανθράκων στην τροφή), προσδιορίζει την ικανότητα του υδατάνθρακα που καταναλώνουμε να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και επομένως και της παραγόμενης ινσουλίνης, σε σύγκριση με ένα τρόφιμο αναφοράς π.χ. γλυκόζη. Στην ουσία ο γλυκαιμικός δείκτης δεν είναι τίποτα άλλο από ένας συγκριτικός δείκτης που μας δείχνει, το πόσο επηρεάζει η μία ή η άλλη τροφή υδατανθράκων την ταχύτητα έκκρισης της ινσουλίνης σε σχέση με την τροφή αναφοράς την γλυκόζη (ΓΔ=100), που θεωρείται ότι είναι ο υδατάνθρακας που προκαλεί τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης. Μαθηματικά μπορεί να εκφραστεί:

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος της υπό εξέταση τροφής

ΓΔ = ————————————————————————————- Χ 100

Επιφάνεια καμπύλης σακχάρου αίματος τροφής αναφοράς (γλυκόζη)

Είναι απαραίτητος για την επιλογή των τροφών και τη διαμόρφωση του διαιτολογίου των διαβητικών που ο οργανισμός τους δεν έχει τη δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης της λειτουργίας του παγκρέατος για έκκριση ινσουλίνης και ταχεία απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία, όταν απορροφηθεί ταχέως ένας υδατάνθρακας.
Η απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί και μεγαλύτερη λιπογένεση (δηλ. αυξάνει τη δημιουργία και αποθήκευση λίπους στον οργανισμό, από την μετατροπή των υδατανθράκων που περισσεύουν σε λίπος, εάν αυτοί δεν καταναλωθούν άμεσα με κάποια μορφή σωματικής δραστηριότητας). Επιπλέον, η απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, αντίσταση στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντοχή), καρδιαγγειακή νόσο, παχυσαρκία και αίσθημα πείνας μετά από μισή έως μία ώρα από την κατανάλωσή τους, γεγονός που μας ωθεί στην βουλιμία και πολυφαγία.

Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μια τροφή τόσο πιο αργά αφομοιώνεται, προκαλώντας μια πιο ήπια έκκριση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την προστασία από απότομες «αυξομειώσεις» του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μειώνουν το ρυθμό της λιπογένεσης (δηλ. την αποθήκευση λίπους) παράλληλα αυξάνουν σημαντικά την λιπόλυση (την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας – βοήθεια στο αδυνάτισμα).

Οι τιμές του ΓΔ των τροφών:
Χαμηλού ΓΔ ≤55, Μετρίου ΓΔ = 56-69, Υψηλού ΓΔ ≥70
Τροφές με υψηλό – μέτριο ΓΔ: γλυκόζη 100, μαλτόζη 105-110, μέλι 97-87, κορν φλέικς χωρίς ζάχαρη 80, πατάτες (βραστές 70, ψητές, τηγανητές 80-95, πουρές 90), γλυκοπατάτες 51, καρότα 85-92, καρπούζι 72, ψωμί άσπρο 69, ολικής αλέσεως 72, ρύζι άσπρο 72, μπισκότα 70, σοκολάτα 70, ρύζι καστανό 66, σταφίδες 64, μπανάνες 62, ζάχαρη κρυστ. 59, μαρμελάδα 55, αρακάς 70.
Τροφές με χαμηλό ΓΔ: φρουκτόζη 20, φιστικιά αράπικα 13, σόγια 15, πράσινα λαχανικά <15, ντομάτες 38, γάλα-γαλακτοκομικά 32-36, μαύρη σοκολάτα 22, φακές 29, ρεβιθιά 30, φασόλια 36-40, μήλα 39, πορτοκάλια 40, ψωμί σίκαλης 40-50, ψωμί κριθαρένιο 34-50, μακαρόνια άσπρα 50, μακαρόνια ολικής 42, αχλάδια 47, σταφύλι 45.

Προσοχή ο ΓΔ δεν έχει σχέση με την θερμιδική αξία των τροφών, αλλά με την ταχύτητα που ανεβάζουν οι τροφές τα ζάχαρα και την ινσουλίνη στο αίμα π.χ. φρουκτόζη, ΓΔ 20 χαμηλός και 356 θερμ./100γρ σε αντίθεση με τη γλυκόζη, ΓΔ 100 υψηλός και 334 θερμ./100γρ. Δηλαδή ίδια θερμιδική αξία περίπου, διαφορετικός ΓΔ.
Ο μέσος άνθρωπος θα πρέπει να επιλέγει κυρίως τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Ακόμη πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι διαβητικοί. Εξ άλλου γι’ αυτούς δημιουργήθηκε και ο δείκτης αυτός.
Όσοι αθλούνται θα πρέπει να επιλέγουν τροφές με χαμηλό ή μέσο γλυκαιμικό δείκτη πριν την προπόνηση (διατήρηση σταθερών επίπεδων γλυκόζης στο αίμα στην διάρκεια της προπόνησης – και αποφυγή υπογλυκαιμίας 30΄-60΄ μετά το φαγητό στην διάρκεια της δραστηριοποίησης). Τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη πρέπει να καταναλωθούν στο πρώτο μεταπροπονητικό γεύμα ή κολατσιό (βοηθά στην αύξηση του ρυθμού αναπλήρωσης του γλυκογόνου των μυών).
Εάν όμως γυμνάζεστε με σκοπό την απώλεια βάρους ή δεν επιθυμείτε την αύξησή του, τότε πάλι οι χαμηλού ΓΔ τροφές είναι προτιμότερες μετά την προπόνηση, γιατί τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα δεν θα αναστείλουν την συνεχιζόμενη αποδόμηση του λίπους. Τροφές που δεν περιέχουν υδατάνθρακες έχουν γλυκαιμικό δείκτη μηδέν (0) και δεν επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης π.χ. αυγό ΓΔ 1.

Για να μειωθεί το αίσθημα της πείνας (μετά από μία ώρα) από την κατανάλωση τροφών με υψηλό ΓΔ π.χ. καρότα, φρούτα ή χυμούς φρούτων, μέλι, θα πρέπει τα τρόφιμα αυτά να τα συνδυάσουμε με τρόφιμα χαμηλού ΓΔ π.χ. σέλινο, αγγούρι, πράσινα λαχανικά, οπότε ο γλυκαιμικός δείκτης του συνδυασμού μειώνεται.
Γενικά, οι απλοί υδατάνθρακες που βρίσκονται κυρίως στη ζάχαρη, τα φρούτα, τους χυμούς, το μέλι αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος γρηγορότερα σε σχέση με τους σύνθετους υδατάνθρακες οι οποίοι συναντώνται στο ρύζι, τα ζυμαρικά, το ψωμί, τα όσπρια και τα δημητριακά.

Γλυκαιμικό Φορτίο. Δίνει τη δυνατότητα να περιγράψουμε ταυτόχρονα την ποιότητα (Γλυκαιμικός Δείκτης), αλλά και τη συνολική ποσότητα των υδατανθράκων (σε μία μερίδα τροφής). Εδώ, λαμβάνεται υπ’ όψιν και η πυκνότητα των υδατανθράκων που περιέχεται σε μία τροφή (είναι πιο ολοκληρωμένη πρόβλεψη της επίδρασης από την άποψη του συνολικού φορτίου υδατανθράκων και εκφράζει τα γραμμάρια του υδατάνθρακα). Η μαθηματική έκφραση είναι:

Γλυκαιμικό Φορτίο = γλυκαιμικός δείκτης τροφής / 100 Χ ποσότητα υδατανθράκων σε γραμμάρια (μίας μερίδας τροφής). Π.χ.

Μήλο ΓΔ = 40 περιέχει 15γρ. υδατ./μερίδα, ΓΦ = 40Χ15/100 = 6γρ. άρα ΓΦ=6

Πατάτα μικρή ψητή ΓΔ = 80 περιέχει 15γρ. υδατ./μερ., ΓΦ = 80Χ15/100=12γρ. άρα ΓΦ = 12

Το συμπέρασμα είναι ότι η πατάτα θα έχει τη διπλάσια μεταβολική υδατανθρακική επίδραση από το μήλο στον οργανισμό. Δείτε το σαν την προσαρμογή των υδατανθράκων μιας τροφής στην γλυκαιμική τους πυκνότητα.

Οι τιμές του ΓΦ των τροφών:
Χαμηλό ΓΦ ≤10, Μέτριο ΓΦ = 11-19, Υψηλό ΓΦ ≥20
Ενδεικτικά τιμές ΓΦ τροφών: 

ΦΡΟΥΤΑ Μερίδα (120 γρ.)
Φράουλες 1, γκρέιπ φρουτ 3, δαμάσκηνα 1,9, ροδάκινο 2,1, κεράσια 2,7, αχλάδι 3,8, καρπούζι 4, πορτοκάλι 5, μήλο 6, ακτινίδιο 5, μπανάνα άγουρη 6, σταφύλια 8-10 , μπανάνα ώριμη 13
ΧΥΜΟΙ Μερίδα (250 γρ.) χωρίς ζάχαρη
Πορτοκάλι χυμός 13, χυμός μήλου 12
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Μερίδα (250 γρ.)
Coca Cola 16, πορτοκαλάδα αναψυκτικό 23, ενεργειακά ποτά 40
ΟΣΠΡΙΑ Μερίδα (150 γρ.)
Φασολάδα 7, φακές βρασμένες 7, ρεβίθια 8, φασόλια μαυρομάτικα 13, πατάτα βραστή και γλυκοπατάτα 17, πατάτα τηγανητή 22, πατάτα ψητή 26, νιφάδες βρώμης 13
ΛΑΧΑΝΙΚΑ Μερίδα (80 γρ.)
Μπιζέλια 3, καρότα 3, πράσινα φασόλια 9, καλαμπόκι 9
ΑΜΥΛΟΥΧΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Μερίδα (180 γρ.)
Μακαρόνια ολικής αλέσεως 16, μακαρόνια βρασμένα 5 λεπτά 18, βρασμένα 10-15 λεπτά 21, βρασμένα 20 λεπτά 27
ΨΩΜΙ Μερίδα (30 γρ.)
Ψωμί πολύσπορο 6, ολικής αλέσεως 10, άσπρο 10, σικάλεως 5-7, κριθαρένιο 5-8 (ανάλογα με την πρόσμιξη σιταριού)
ΡΥΖΙ Μερίδα (150 γρ.)
Ρύζι βρασμένο καστανό 18, basmati 24,4, μακρύκοκκο 23, άσπρο 23

Ανακεφαλαιώνοντας
- Προτιμάτε τροφές με χαμηλό ΓΔ και ΓΦ. Μειώστε ή αποφύγετε τις πατάτες, κέικ, μπισκότα, ζάχαρη. Μην καταναλώνετε γεύματα χωρίς την κατανάλωση σαλάτας. Οι τροφές με χαμηλό ΓΔ σας βοηθούν να μην πεινάτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Τρώτε 4-5 μερίδες λαχανικά μαγειρεμένα ή σε σαλάτες και 2-3 μερίδες φρούτα ημερησίως.
- Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης κι έτσι μειώνουν τον ΓΔ και το ΓΦ ενός τροφίμου και ενός γεύματος. Γι αυτό προτιμάτε τα φρούτα από τους αντίστοιχους χυμούς τους και τα ανεπεξέργαστα δημητριακά από τα επεξεργασμένα π.χ. ψωμί ολικής άλεσης. 
- Χρησιμοποιείστε λάδι, ξύδι ή λεμόνι στις σαλάτες και θυμηθείτε ότι μπορείτε να τις καταναλώνετε σαν πρώτο πιάτο. Για πρωινό προτιμήστε δημητριακά από βρώμη, κριθάρι ή δημητριακά με φλοιό σίτου (πίτουρα). 
- Όσο πιο ώριμα και όσο πιο γλυκά είναι τα φρούτα ή τα λαχανικά τόσο πιο υψηλό ΓΔ και ΓΦ έχουν. Π.χ. μια παραωριμασμένη μπανάνα έχει υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ από μια αγουρωπή. Όσο περισσότερο χρόνο μαγειρεύονται τα τρόφιμα τόσο υψηλότερο ΓΔ και ΓΦ έχουν όπως π.χ. τα παραβρασμένα ζυμαρικά σε σχέση με τα al dente.
- Αποφύγετε την κατανάλωση γρήγορου φαγητού, το φαγητό «σε πακέτο» και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Σε πολλά από αυτά χρησιμοποιούν ζάχαρη για τη βελτίωση της γεύσης. Η δραστηριότητα και η γυμναστική βοηθούν στο να «κάψετε» υδατάνθρακες.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με χαμηλό ΓΔ έχουν και χαμηλό ΓΦ, αλλά τα τρόφιμα με μέτριο ή υψηλό ΓΔ μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλό έως πολύ υψηλό ΓΦ.
Σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα στην ανάλυση των συστατικών οι υδατάνθρακες μπορεί να κρύβονται κάτω από τις λέξεις Δεξτρόζη, Λακτόζη, Φρουκτόζη, Σακχαρόζη, Σορβιτόλη, Μαλτόζη, Μέλι, Μελάσα, Μαλτροδεξτρίνη κ.α. 

Δείτε: Όξινο γλουταμινικό νάτριο: η μάστιγα της σύγχρονης διατροφής!

Φυτικές Ίνες
Οι φυτικές ίνες είναι μέρος των φυτικών τροφών, που χωρίς να χωνεύονται, διασχίζουν το λεπτό έντερο και φτάνουν άθικτες στο παχύ έντερο, από όπου και αποβάλλονται διαμέσου της αφόδευσης. Δεν δίνουν ενέργεια (θερμίδες), είναι υδρόφιλες και αποβάλλονται από τον οργανισμό «συμπαρασύροντας» νερό και άλλες άχρηστες ή χρήσιμες ουσίες. Η απαραίτητη ημερήσια ποσότητα είναι περίπου 30-40γρ.

Χωρίζονται σε διαλυτές και αδιάλυτες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αποφυγή δυσκοιλιότητας, δημιουργούν αίσθημα κορεσμού, απορροφούν τοξίνες και εμποδίζουν μέρος των λιπών να απορροφηθούν, επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και επομένως την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, μειώνουν δηλαδή το ΓΔ και ΓΦ των τροφών και τη χοληστερίνη. Επιπλέον έρευνες τις συσχετίζουν με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου στο έντερο.

Η υπερκατανάλωση φυτικών ινών (πάνω από 60 γρ. την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου, ορισμένων λιποδιαλυτών βιταμινών, μετεωρισμό και πόνους στην κοιλιά.

Υπάρχουν σχετικοί πίνακες που αναφέρουν την περιεκτικότητα των τροφών σε ίνες, αλλά πιο εύκολο είναι να ξέρουμε γενικά ποιες τροφές έχουν ίνες.
α. Διαλυτές Φυτικές Ίνες. Επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργούν κορεσμό, μειώνουν τη χοληστερίνη. Οι κυριότερες είναι: σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, ξηροί καρποί, λαχανικά, φρούτα (φλούδα). Διασπώνται για να σχηματίσουν λιπαρά οξέα. Αυτά τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη χοληστερίνη που παράγει το συκώτι.
β. Αδιάλυτες Φυτικές Ίνες. Απορροφούν νερό, περιορίζουν τα λίπη μέσα στο έντερο και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Οι κυριότερες είναι: ψωμί ολικής άλεσης, αναποφλοίωτο ρύζι, λαχανικά, φρούτα, όσπρια. 

Δείτε ακόμη: Αυξήστε τις φυτικές ίνες με 10 τροφές.

και: Ασπίδα για τον εγκέφαλο οι φυτικές ίνες! 

Συνεχίζεται... Πέψη & Υγεία - Μέρος Β: Πρωτεΐνες & Λίπη.
Των Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D & Ιωάννης Λιάπης, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Βελονιστής
Πηγή: psoriasi-me.blogspot.com
Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Μάθετε ποιες τροφές μπορούν να προστατεύσουν ή ακόμη και να βελτιώσουν την όραση σας και δείτε... ξεκάθαρα τα οφέλη τους...

1. Πορτοκάλια
Η βιταμίνη C που περιέχουν διαθέτει πολλά οφέλη για την υγεία των ματιών. Συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των αιμοφόρων αγγείων τους, και μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εκδήλωσης καταρράκτη (διαταραχή στο κέντρο του φακού του ματιού που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να βλέπετε θολά), σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Οπτικών.
Περίπου πέντε φλιτζάνια χυμού από πορτοκάλι προσφέρουν την Ημερήσια Συνιστώμενη Ποσότητα βιταμίνης C. 

Δείτε ακόμη:
Ποιές τροφές έχουν περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι;


2. Στρείδια
Τα στρείδια είναι κάτι περισσότερο από μια αφροδισιακή τροφή: Αποτελούν ίσως την καλύτερη πηγή ψευδαργύρου, ένα μέταλλο που είναι απαραίτητο για την υγεία των ματιών και της όρασης.
Ο ψευδάργυρος επιτρέπει στη βιταμίνη Α να δημιουργήσει μια χρωστική ουσία που ονομάζεται μελανίνη, η οποία προστατεύει τα μάτια από την ηλιακή ακτινοβολία και έχει συνδεθεί με βελτιωμένη νυχτερινή όραση.
Έξι στρείδια περιέχουν 76,3 mg ψευδαργύρου. Η Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση είναι 11 mg για τους άνδρες και 8 mg για τις γυναίκες. Άλλα τρόφιμα που είναι πλούσια σε ψευδάργυρο είναι το βόειο κρέας, τα φασόλια και τα καρύδια.

3. Λάχανο
Το λάχανο είναι πλούσιο σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, δύο αντιοξειδωτικά που είναι απαραίτητα για τα μάτια μας. Τα αντιοξειδωτικά αυτά προστατεύουν τα μάτια από τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες. Θεωρείται ακόμη ότι επιβραδύνουν την εξέλιξη της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.
Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το λάχανο, μπορεί επίσης να αυξήσουν την πυκνότητα της χρωστικής της ωχράς κηλίδας (το τμήμα του αμφιβληστροειδούς που είναι υπεύθυνο για τις λεπτομέρειες στην όραση και την ανάγνωση).
Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην προστασία του αμφιβληστροειδούς, και, ενδεχομένως, σε μείωση του κινδύνου εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.
Δείτε ακόμη: Λάχανο: Ένας διατροφικός και όχι μόνον, θησαυρός!!

4. Φιστίκια
Τα φιστίκια αποτελούν πλούσια πηγή βιταμίνης Ε, ενώ περιέχουν πολλά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας συστατικά για την υγεία των ματιών. Η βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι καθυστερεί τον καταρράκτη και την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Επίσης έχει φανεί από έρευνες ότι οι άνθρωποι που έχουν χαμηλά επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων DHA και EPA, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ασθένειες των ματιών.


5. Καρότα
Τα καρότα αποτελούν την κύρια πηγή της βιταμίνης Α (ρετινόλης) ή προ-βιταμίνης Α, η οποία είναι η σημαντικότερη θρεπτική ουσία για τα μάτια μας. Η ευεργετική δράση της βιταμίνης Α κατά της εμφάνισης καταρράκτη είναι αποδεδειγμένη, ενώ η έλλειψή της, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε τύφλωση. Βέβαια, η υπερβολική πρόσληψη σε βιταμίνη Α (κυρίως από συμπληρώματα) μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα, με συμπτώματα διπλωπίας, δηλ. τάση του ματιού να βλέπει αντικειμενικά διπλά.