Το 1991 στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαγορεύθηκε η εισαγωγή της και η χρήση της Στέβιας, ως γλυκαντικής ουσίας, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη για την επικινδυνότητά της, ούτε στους καταναλωτές της Λατινικής Αμερικής, ούτε και στους καταναλωτές των χωρών και κυρίως της Ιαπωνίας, όπου αυτό το προϊόν κυκλοφορεί εδώ και πολλά χρόνια.
Μάλιστα ο εθνικός φορέας φαρμάκων και τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration) δεν είχε δεχθεί καμία καταγγελία για το προϊόν που απαγόρευσε, ενώ είχε δεχτεί 7.000 για την Ασπαρτάμη, η οποία ωστόσο εξακολουθεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.

ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΤΡΑΣΤ.
Το 2007 οι εταιρίες COCA-COLA και η PEPSI μπήκαν στο παιχνίδι υπέρ της Στέβιας, ενώ επανήλθε και η εταιρία τσαγιού LIPTON TEA. Tο 2009 όλες θα κυκλοφορήσουν στην αγορά sugar free προϊόντα τους με γλυκαντικό την Στέβια.
Το 2008 είχαμε την έγκριση της Στέβιας από τον FAO ( Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ ), αλλά και από την Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία.
Στις ΗΠΑ μόλις στις 20.12.2008 δόθηκε τελικά η έγκριση χρήσης της Στέβιας σαν τρόφιμο κάτω από τις πιέσεις μεγάλων εταιριών (PEPSI-COLA, COCA- COLA και LIPTON TEA), αλλά και των καταναλωτικών οργανώσεων στην Αμερική.

Η ιστορία της γλυκιάς, αλλά αθώας Στέβιας είναι πολύπαθη και μοιάζει σαν μυθιστόρημα με συγκλονιστικές περιπέτειες και με συνεχείς ανατροπές, μια ιστορία γεμάτη γλύκα και ραδιουργίες σε βάρος της, όπου στο τέλος κάποιο «βασιλόπουλο» αγαπά την μικρή φτωχούλα, αθώα και γλυκιά «σταχτοπούτα» Στέβια, που τελικά θριαμβεύει…. και θα ζήσουμε και εμείς καλύτερα… χάριν της Στέβιας!!
Ο τόπος καταγωγής της Stevia rebaudiana είναι η βορειανατολική Παραγουάη στα σύνορα με τη Βραζιλία, όπου ζούσε άγνωστη και παραμελημένη η μικρή και άσημη Στέβια και βρίσκεται ακόμη αυτοφυής σε άγρια κατάσταση σε όχθες ποταμών.

Οι εντόπιοι ιθαγενείς Γκουαράνοι της Παραγουάης ( Guarani) κατανάλωναν αυτό το φυτό σαν τσάϊ, σαν γλυκαντικό και σαν θεραπευτικό βότανο για πολλούς αιώνες.
Το 1576 για πρώτη φορά είχαν γίνει γνωστές στην Ευρώπη οι θαυματουργές ιδιότητες και χρήσεις αυτού του «μαγικού» φυτού ( ονομάστηκε αργότερα Στέβια) από το βιβλίο του Ισπανού ιατρού-βοτανολόγου Francisco Hernandez «Φυσική Ιστορία των φυτών της Νέας Ισπανίας», όπου αναφέρει τη χρήση του ως γλυκαντικό και ως ιατρικό φάρμακο με θεραπευτικές ιδιότητες.
Το 1887 Sandiago Bertoni έκανε ξανά γνωστή τη Στέβια στο δυτικό κόσμο, όταν την «ανακάλυψε ξανά», την περιέγραψε, την εκθείασε για τις θαυμαστές ιδιότητες της και για την ολοφάνερη υπεροχή της έναντι της ζάχαρης και έκανε τη βοτανική ταξινόμηση της μαζί με τον παραγουανό συνάδελφο του Rebaudi, που της έδωσαν την σημερινή διεθνή επιστημονική βοτανική της ονομασία Stevia rebaudiana bertoni.
Η λέξη Stevia για το γένος δόθηκε προς τιμήν του Παραγουανού καθηγητή Stevius και τα άλλα δύο ονόματα για τον ονομασία του είδους προέρχονται από τα ονόματα τους. Έκτοτε η Στέβια πέρασε πολλές ακόμη περιπέτειες, που θυμίζουν χαρακτηριστικά τις περιπέτειες της Σταχτοπούτας.

Το 1908 καλλιεργήθηκε και συγκομίσθηκε η πρώτη παραγωγή της Στέβιας σαν καλλιεργούμενο φυτό και έκτοτε διαδόθηκε και σε άλλες χώρες της Λατινικής (νότιας) Αμερικής, σαν αγροτική καλλιέργεια.
Το 1913 στο Αμβούργο της Γερμανίας, Γερμανοί επιστήμονες που ανέλυσαν δείγματα φύλλων της Στέβιας, επισημαίνουν, ότι η Στέβια θα προκαλέσει μεγάλο πονοκέφαλο στους παραγωγούς Ζάχαρης, καθώς θα προτιμηθεί από τους καταναλωτές εξαιτίας των ευεργετικών ιδιοτήτων της.
Το 1918 στις ΗΠΑ, Αμερικανοί επιστήμονες πρότειναν στην Αμερικανική Κυβέρνηση την έγκριση χρήσης της Στέβια στις ΗΠΑ, λόγω των σημαντικών ιδιοτήτων της και της δημοτικότητάς της ως γλυκαντικής ουσίας και πρότειναν την καλλιέργεια της, διότι έχει μεγάλη εμπορική προοπτική.
Αλλά δυστυχώς η αναμενόμενη έγκριση της εισήγησης αναβλήθηκε, εξ αιτίας της παρέμβασης των εταιριών παραγωγής Ζάχαρης, οι οποίες πρόβλεψαν την απειλή από την έγκριση χρήσης της Στέβιας και πίεσαν αποτελεσματικά την κυβέρνηση να μην επιτρέψει τη χρήση της Στέβιας στις ΗΠΑ.
Το 1931 στη Γαλλία, Γάλλοι χημικοί απομόνωσαν και μελέτησαν τη χημική σύσταση δύο Γλυκοζιτών της Στέβιας, που είναι υπεύθυνα για τη γλυκιά γεύση της.
Το 1941 στην Αγγλία στη διάρκεια του Β’ παγκόσμιου Πόλεμου, λόγω της μεγάλης έλλειψης της Ζάχαρης, Άγγλοι επιστήμονες πρότειναν στην Κυβέρνηση την καλλιέργεια της για την χρήση της σαν υποκατάστατο της Ζάχαρης και μάλιστα υπήρξε και δοκιμαστική καλλιέργεια και παραγωγή Στέβιας.
Όμως μετά τον πόλεμο, για «άγνωστους» λόγους, το θέμα της ξεχάστηκε. Τις ίδιες σκέψεις έκαναν στη διάρκεια του Β’Π.Π και στη Γερμανία και στις ΗΠΑ.
Το 1952 μάλιστα στις ΗΠΑ, ειδικοί επιστήμονες αποφάνθηκαν και πάλι υπέρ της  και εισηγήθηκαν τη χρήση της, σαν το πιο ισχυρό φυσικό γλυκαντικό, χωρίς παρενέργειες, αλλά ταυτόχρονα επεσήμαναν την ανάγκη της καλλιέργειας της στις ΗΠΑ, τονίζοντας και πάλι την υπεροχή της έναντι της Ζάχαρης και των υποκατάστατων της Ζάχαρης και την αναπόφευκτη εμπορική προοπτική της.
Το 1950 οι Ιάπωνες, μετέφεραν φυτά της Στέβια στην Ιαπωνία, έκαναν έρευνες και πειραματικές καλλιέργειες της, ανέπτυξαν πολλές ποικιλίες της Stevia rebaudiana με μεγαλύτερη περιεκτικότητα στις γλυκαντικές ουσίες stevioside και rebaudioside και τελικά ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια της σε εμπορική κλίμακα με συμβάσεις καλλιέργειας της με αγρότες στην Κίνα.
Το 1970 στην Ιαπωνία, εγκρίθηκε η χρήση της Στέβιας σαν τρόφιμο και σαν υποκατάστατο της Ζάχαρης, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύτηκε η χρήση των χημικών γλυκαντικών ουσιών (όπως η Ασπαρτάμη), με άμεση συνέπεια την αλματώδη αύξηση της κατανάλωσης της Στέβιας στην Ιαπωνία, όπου σήμερα η Στέβια κατέχει το 50% της αγοράς γλυκαντικών ουσιών της Ιαπωνίας.
Το 1970 στην Κίνα, Κινέζοι επιστήμονες βρήκαν μέθοδο φυσικής εκχύλισης της Στέβιας, χωρίς τη χρήση χημικών ουσιών.
Το 1980 η αμερικανική εταιρία Lipton Tea company (η γνωστή εταιρία διαφόρων ειδών τσαγιού) πίεσε και πέτυχε την έγκριση της κυβέρνησης των ΗΠΑ για χρήση της Στέβιας σαν τσάι, αλλά και σαν γλυκαντικό κυρίως για τους διαβητικούς, αφού είναι χωρίς θερμίδες, επικαλούμενη σχετικές μελέτες για την ασφαλή για την υγεία χρήση της Στέβιας.
Ξαφνικά όμως η Κυβέρνηση ανακάλεσε την απόφαση της (μετά από «ανώνυμες» διαμαρτυρίες, που υποψιάζονταν όλοι, ότι προερχόταν από την εταιρία παραγωγής της Ασπαρτάμης) και μάλιστα διέταξε την καταστροφή όλων των φυτών και των προϊόντων της Στέβια στις ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντας την σχεδόν σαν ναρκωτικό μη ασφαλές για την Υγεία.
Το 1991 στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαγορεύθηκε η εισαγωγή της και η χρήση της Στέβιας, ως γλυκαντικής ουσίας, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη για την επικινδυνότητά της, ούτε στους καταναλωτές της Λατινικής Αμερικής, ούτε και στους καταναλωτές των χωρών και κυρίως της Ιαπωνίας, όπου αυτό το προϊόν κυκλοφορεί εδώ και πολλά χρόνια. Μάλιστα ο εθνικός φορέας φαρμάκων και τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration) δεν είχε δεχθεί καμία καταγγελία για το προϊόν που απαγόρευσε, ενώ είχε δεχτεί 7.000 για την Ασπαρτάμη, η οποία ωστόσο εξακολουθεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.
Το 1995 όμως η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ, ενέδωσε στις πιέσεις καταναλωτών και παραγωγών Στέβιας και επέτρεψε την κυκλοφορία της υπό τον όρο να χαρακτηρίζεται ρητά «συμπλήρωμα διατροφής», αλλά να απαγορεύεται να χαρακτηρίζεται ως τρόφιμο και ως υποκατάστατο της Ζάχαρης.
Το 2000 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τηρώντας γενικά την ίδια στάση με τις ΗΠΑ, αγνόησε τις εργασίες των ερευνητών του βελγικού Καθολικού Πανεπιστημίου του Λουβαίν, οι οποίες αποδείκνυαν με κατηγορηματικό τρόπο ότι η κατανάλωση αυτού του φυτού δεν ενέχει κανένα κίνδυνο για την υγεία.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παγώσουν οι πρώτες πειραματικές καλλιέργειες του φυτού στη Νότια Ευρώπη ( Ισπανία), στην οποία φαίνεται ότι μπορεί επίσης να ευδοκιμήσει.

Αυτή η απαγόρευση μπορεί να οφείλεται, εκτός από τις πιέσεις του λόμπι της βιομηχανίας ζάχαρης και στην δυνατότητα για καλλιέργεια αυτού του φυτού από τον κάθε καταναλωτή στο μπαλκόνι του!
Το 2005 όμως στην ΕΕ, οι πειραματικές καλλιέργειες άρχισαν και πάλι στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία και στην Ιταλία και μάλιστα με επιδότηση της έρευνας από την Ε.Ε.
Το 2007 οι εταιρίες COCA-COLA και η PEPSI μπήκαν στο παιχνίδι υπέρ της Στέβιας, ενώ επανήλθε και η εταιρία τσαγιού LIPTON TEA.
Tο 2009 όλες θα κυκλοφορήσουν στην αγορά sugar free προϊόντα τους με γλυκαντικό την Στέβια.
Το 2008 είχαμε την έγκριση της Στέβιας από τον FAO ( Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ ), αλλά και από την Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία.
Στις ΗΠΑ μόλις στις 20.12.2008 δόθηκε τελικά η έγκριση χρήσης της Στέβιας σαν τρόφιμο κάτω από τις πιέσεις μεγάλων εταιριών (PEPSI-COLA, COCA- COLA και LIPTON TEA), αλλά και των καταναλωτικών οργανώσεων στην Αμερική.
Τώρα απομένει μόνον η έγκριση της από την ΕΕ και από τον Καναδά, που αναμένεται αναγκαστικά να γίνει μέσα στο 2009.

Χρειάστηκαν περίπου 1.500 χρόνια από την έναρξη χρήσης της Στέβιας, του θαυματουργού φυτού, από τους ιθαγενείς Γκουαράνι της Παραγουάης, περίπου 500 χρόνια από την «ανακάλυψη» της από τους Ισπανούς και περίπου 120 χρόνια από την «εκ νέου ανακάλυψη» της από τον Bertoni, για να έλθει η ώρα του θριάμβου για τη Στέβια.
Η ΣΤΕΒΙΑ ( Stevia rebaudiana bertoni) είναι σήμερα, το πιο πολυσυζητημένο φυτό σε παγκόσμια κλίμακα, που απασχολεί τον διεθνή έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο και το διαδίκτυο, που προκαλεί ραγδαίες ανακατατάξεις στην αγορά γλυκαντικών και ζάχαρης και δίκαια χαρακτηρίζεται σαν το «μαγικό φυτό της νέας χιλιετίας».
Οι λόγοι για τους οποίους γίνεται ευρεία συζήτηση και απασχολεί τους διεθνείς Ιατρικούς, Εμπορικούς, Επιχειρηματικούς , αλλά και τους Γεωπονικούς κύκλους, είναι οι θαυμαστές φυσικές ιδιότητες της.
Είναι ένα ισχυρό γλυκαντικό της φύσης, 300 φορές πιο γλυκό από τη ζάχαρη, αλλά χωρίς καθόλου θερμίδες και είναι ασφαλές για την ανθρώπινη υγεία, χωρίς ενδείξεις ανεπιθύμητης δράσης στον ανθρώπινο οργανισμό. 
Η Στέβια χαρακτηρίστηκε από τον Bertoni «σαν θαυματουργό και μαγικό φυτό» εξαιτίας των πολλών ευεργετικών ιδιοτήτων της για την Υγεία:
Έχει θαυμάσιες αντιδιαβητικές, αντιυπογλυκαιμικές, αντιυπερτασικές, αντισηπτικές, επουλωτικές, αντιοξειδωτικές, αντιβακτηριδιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

• Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προστατεύει από τους ιούς και από ιογενείς καρκίνους, αλλά και από βλάβες του DNA.
• Επίσης έχει αντιγηραντική δράση στο δέρμα, ωφελεί στην υγιεινή του στόματος, προστατεύει από την candita (άφθα), την ουλίτιδα και έχει προληπτική δράση κατά της πλάκας και της τερηδόνας των δοντιών.
• Γενικά συμβάλλει στην υγιεινή διατροφή και στην αντιμετώπιση διαφόρων διατροφικών προβλημάτων, όπως η παχυσαρκία, ο σακχαροδιαβήτης και η υπογλυκαιμία, αλλά και προληπτικά για την πρόληψη των ανεπιθύμητων παρενεργειών της υπερκατανάλωσης της ζάχαρης.

Η αξία του φυτού αυτού, είναι τεράστια, καθώς μπορεί να γίνει και βιομηχανική εκμετάλλευσή του, αλλά επίσης έχει νόημα κάθε σπίτι να διατηρεί μια με δύο γλάστρες με φυτά Στέβιας για τις καθημερινές ανάγκες του σπιτιού.
Η Στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια αλλά και αποξηραμένη, στα φαγητά, σε σαλάτες, σε γλυκά, σε ποτά χωρίς να προσθέτει θερμίδες στη διατροφή μας. Για όλους αυτούς τους λόγους η Στέβια προβάλλει σήμερα σαν ισχυρός ανταγωνιστής των άλλων φυσικών και τεχνητών γλυκαντικών ουσιών (όπως της Ασπαρτάμης), τις οποίες αναμένεται βάσιμα ότι θα τις εκτοπίσει, αλλά προβάλλει ακόμη και σαν ανταγωνιστής της ίδιας της Ζάχαρης, από την οποία αναμένεται ότι θα αποσπάσει ένα μεγάλο μερίδιο αγοράς, σαν φυσικό γλυκαντικό χωρίς θερμίδες.
Συνακόλουθα για τους ίδιους λόγους η Στέβια απασχολεί όλο τον Αγροτικό κόσμο και τους επιστημονικούς Γεωπονικούς κύκλους και αναδεικνύεται σε μια νέα δυναμική και προσοδοφόρα καλλιέργεια, που ευδοκιμεί στην Ελλάδα και προβάλλει σαν μια εναλλακτική καλλιέργεια κυρίως του Καπνού, των Ζαχαρότευτλων, του Βαμβακιού και άλλων καλλιεργειών με μεγάλες διεθνείς προοπτικές ζήτησης και κατανάλωσης.
Πολλές χώρες, όπως και η Ελλάδα, προετοιμάζονται πυρετωδώς, αφενός για την επέκταση της καλλιέργειας της Στέβιας και αφετέρου για τη δημιουργία εμπορικής και βιομηχανικής υποδομής για τη μεταποίηση της Στέβιας, για να καλύψουν την αναπόφευκτα αναμενόμενη αλματώδη αύξηση της διεθνούς ζήτησης των προϊόντων της.
Η Στέβια με όλο το κύκλωμα παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας της, αναμένεται να δώσει μια νέα ευκαιρία για αγροτική και βιομηχανική ανάπτυξη, για δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και νέων επιχειρηματικών ευκαιριών και εισοδημάτων.
Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο, που εκδίδεται στην Ελλάδα για τη καλλιέργεια της Στέβιας και έρχεται να καλύψει το κενό της ελληνικής βιβλιογραφίας και το έντονο ενδιαφέρον του Γεωπονικού, του Αγροτικού και του Καταναλωτικού αναγνωστικού Κοινού για τη Στέβια.
Εξ αιτίας της μεγάλης έκτασης του βιβλίου κρίθηκε σκόπιμο, ακολουθώντας τα διεθνή πρότυπα, να διαχωρισθεί το βιβλίο σε δύο ανεξάρτητα βιβλία:
Ι. Το πρώτο βιβλίο αναφέρεται στην ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΒΙΑΣ και απευθύνεται κυρίως σε Γεωπόνους και σε επαγγελματίες Αγρότες.
ΙΙ. Το δεύτερο βιβλίο αναφέρεται στην ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΒΙΑΣ και στη χρήση της στη Διατροφή και στην Ιατρική και απευθύνεται κυρίως σε Ιατρούς και Διαιτολόγους, στο ευρύ Καταναλωτικό αναγνωστικό Κοινό, αλλά και σε όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ερασιτεχνική καλλιέργεια της ΣΤΕΒΙΑΣ και με τη χρήση της στη Διατροφή.

H Στέβια, ένας μικρός θάμνος που είναι αυτοφυής στη Βορειοανατολική Παραγουάη, εξελίσσεται σε έναν ισχυρό πρωταγωνιστή στο χώρο των γλυκαντικών ουσιών και ανταγωνιστή της Ασπαρτάμης και της ίδιας της ζάχαρης.
Επίσης η Στέβια ίσως αποδειχθεί μια πολύ καλή εναλλακτική καλλιέργεια και για την Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά και ένα υγιεινό γλυκαντικό τόσο για τη βιομηχανία τροφίμων όσο και την Ιατρική.
Τα ακατέργαστα ξηρά φύλλα της Στέβια είναι 30-40 φορές πιο γλυκά από τη ζάχαρη, ενώ η καθαρή γλυκαντική ουσία που περιέχεται σε αυτά είναι 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη.
Αλλά το μυστικό της και το μεγάλο πλεονέκτημα της είναι, ότι δεν έχει ούτε μία θερμίδα και δεν παρουσιάζει ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.
Είναι ήδη δημοφιλές γλυκαντικό σε αρκετές χώρες κυρίως της Ασίας ( Ιαπωνία, Κίνα, Κορέα, Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Ινδία, Φιλιππίνες), αλλά και στην Βραζιλία, στην Παραγουάη και στο Ισραήλ.
Η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα είναι η Κίνα, η οποία μάλιστα έχει ξεπεράσει την Παραγουάη σε παραγωγή Στέβιας, καθώς καλλιεργεί σήμερα Στέβια σε 200.000 στρέμματα, ενώ οι καλλιέργειες στην Παραγουάη περιορίζονται στα 15.000 στρέμματα, παρά την εκρηκτική ανάπτυξη της αγοράς.
Ήδη όμως η Παραγουάη έχει ανακοινώσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα επέκτασης της καλλιέργειας της Στέβια σε περίπου 500.000 στέμματα, με σκοπό να προλάβει την ικανοποίηση της αναμενόμενης εκρηκτικής αύξησης της διεθνούς ζήτησης προϊόντων της Στέβια.
Άλλες χώρες παραγωγής Στέβια είναι η Ταϊβάν, η Ιαπωνία, η Ταϊλάνδη, η Κορέα, η Μαλαισία και η Βραζιλία.
Μάλιστα εταιρία επεξεργασίας και παραγωγής προϊόντων της Στέβιας στη Μαλαισία έχει επενδύσει μεγάλα ποσά για επεκτάσεις των εργοστασίων της με σκοπό την αλματώδη αύξηση της παραγωγής της, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της απέναντι στις εταιρίες Coca-cola και PEPSICO, με τις οποίες έχει κλείσει σχετικές συμφωνίες για παραδόσεις μεγάλων ποσοτήτων Στεβιοσίδης και Ρεμπαουντιοσίδης-Α κάθε έτος για την παραγωγή αναψυκτικών με γλυκαντική ουσία τη Στέβια.
Όπως είναι γνωστό με τις ρυθμίσεις της νέας ΚΑΠ της ΕΕ, οι Έλληνες καπνοπαραγωγοί, αλλά και οι τευτλοπαραγωγοί θα βρεθούν σε δραματική κατάσταση όσο περνά ο καιρός και περιορίζεται η καπνοκαλλιέργεια και η τευτλοκαλλιέργεια, ειδικά μετά το 2013.
Αυτή τη στιγμή γίνονται πειραματικά ερευνητικές καλλιέργειες σε διάφορες γεωργικές – καπνοπαραγωγικές περιοχές της Ελλάδας, με άδεια και χρηματοδότηση της Ε.Ε.
Το ίδιο γίνεται και στην Ισπανία, από το 1998 και στην Ιταλία και στην Πορτογαλία από το 2005.

Η χρηματοδότηση της έρευνας για τη Στέβια στην Ελλάδα είναι ύψους 272.000 ευρώ, χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ από το Ταμείο Έρευνας Καπνού της ΕΕ και γίνεται από τη Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των τριών μόνο χωρών (οι άλλες δύο είναι η Ιταλία και η Πορτογαλία), στις οποίες αναμένεται να χορηγηθεί επίσημη άδεια μετά το 2009 για την καλλιέργεια της Στέβιας, που εκτιμάται ότι μπορεί να αντικαταστήσει την καπνοκαλλιέργεια.
Ζητούμενο είναι η δυνατότητα να αποτελέσει την εναλλακτική καλλιέργεια που θα αντικαταστήσει τον Καπνό και θα στηρίξει το εισόδημα των παραγωγών που θα τον εγκαταλείψουν.
Φαίνεται πάντως, ότι διαθέτει όλα τα πλεονεκτήματα για να αντικαταστήσει την καπνοκαλλιέργεια και μέρος της τευτλοκαλλιέργειας στην Ελλάδα.
Φυσικά, θίγεται η βιομηχανία παραγωγής τσιγάρων σε όλο της το φάσμα, αλλά και η βιομηχανία ζάχαρης. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα θα είναι δύσκολη και ο αγροτικός κόσμος χρειάζεται τη στήριξη και καθοδήγηση του Υπουργείου Γεωργίας και όλου του Γεωπονικού κλάδου.

Αν χρειάζεται ένα επιπλέον κίνητρο, δεν είναι άλλο από τις ευεργετικές ιδιότητες της Στέβιας:
Είναι ένα προϊόν της φύσης, πηγή χρήσιμων ουσιών (όπως οι γλυκαντικές ουσίες Στεβιοσίδης και Ρεμπαουντιοσίδης, αλλά και οι φυτοστερόλες, ισοστεβιόλη, γιββερελλίνη κ.ά.) χωρίς καθόλου θερμίδες, χωρίς ενδείξεις παρενεργειών ανεπιθύμητης δράσης στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως άλλες γλυκαντικές ουσίες, υποκατάστατα της Ζάχαρης.
Ταυτόχρονα έχει αντιοξειδωτικές, αντιγηραντικές, αντιυπερτασικές, αντιβακτηριδιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Πλεονέκτημα επίσης της Στέβια είναι το γεγονός, ότι η Στέβια δεν διασπάται σε υψηλές θερμοκρασίες μέχρι 200 βαθμών Κελσίου, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση της στη μαγειρική, σε αντίθεση με τη συνθετική Ασπαρτάμη.
Με αυτά τα προσόντα, η Στέβια μοιάζει να είναι το μαγικό φυτό, η ιδανική εναλλακτική καλλιέργεια και λύση για την Ελλάδα και για την Κύπρο!
Οι μεγαλύτεροι χρήστες της Στέβιας είναι η βιομηχανία τροφίμων-ποτών- ζαχαροπλαστικής, καθώς υποκαθιστά τη ζάχαρη και την πράσινη χρωστική και είναι χρήσιμη στους διαβητικούς, στους υπογλυκαιμικούς και στους παχύσαρκους, αλλά σε όλο το καταναλωτικό κοινό για μια προληπτική υγιεινή διατροφή.
Μέχρι σήμερα η Ιαπωνία είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση Στέβιας παγκοσμίως, όπου η ευρεία χρήση της άρχισε από το 1950, αλλά από το 1970, που έχει απαγορεύσει τη χρήση των χημικών γλυκαντικών ουσιών η κατανάλωση της αυξήθηκε αλματωδώς και σήμερα η Στέβια κατέχει το 50% της αγοράς γλυκαντικών ουσιών της Ιαπωνίας.

Δείτε ακόμη: Τα γλυκαντικά της φύσης!

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Τι προκαλούν η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι (Επεξεργασμένα).

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΑΡΙΑΝΝΑ βιοχημικός Μsc

fytro.wordpress.com

Τα τελευταία χρόνια η ουσία ΣΤΕΒΙΑ έχει κερδίσει τη συμπάθεια του καταναλωτικού κοινού καθώς και σημαντική θέση στις διατροφικές προτιμήσεις των περισσότερων από εμάς.
Τι συμβαίνει όμως στα αλήθεια με το φυσικό γλυκαντικό;
Τι είναι, λοιπόν, η στέβια; Έχει λόγους, για να προστεθεί στο … χαρτοφυλάκιο της γλυκύτητας;

ΜΥΘΟΙ & ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
Η στέβια περιέχει φυσικά γλυκαντικά, τους γλυκοζίτες στεβιόλης, οι οποίοι αφενός μεν έχουν γλυκαντική αξία 300 φορές υψηλότερη αυτή της ζάχαρης, αφετέρου δε καμία θερμιδική αξία.
Η αρέσκεια όλων μας στη γλυκιά γεύση αποτελεί έμφυτο χαρακτηριστικό και έχει επιβεβαιωθεί με μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί στα νεογνά. Για την κάλυψη, λοιπόν, αυτής μας της προτίμησης διατίθεται μια τεράστια μεγάλη ποικιλία γλυκαντικών ουσιών στην αγορά. Σε αυτήν περιλαμβάνονται: η ασπαρτάμη, η ακεσουλφάμη Κ, η σακχαρίνη, η σουκραλόζη και οι γλυκοζίτες στεβιόλης, τα οποία και εμφανίζουν εκατοντάδες φορές περισσότερη γλυκύτητα συγκριτικά της ζάχαρης. Καθώς απαιτούνται πολύ μικρές ποσότητες, ώστε να επιτευχθεί η γλυκιά γεύση, η ενεργειακή συνεισφορά των παραπάνω συστατικών είναι αμελητέα συγκριτικά με τη ζάχαρη. Σε αντίθεση με άλλα έντονα γλυκαντικά, οι γλυκοζίτες στεβιόλης προσφέρουν επιπλέον το πλεονέκτημα ότι είναι αποκλειστικά φυτικής προέλευσης, όπως ακριβώς και η ζάχαρη!


Για την ιστορία…
Ο θάμνος Stevia rebaudiana Bertoni, ή απλά Stevia όπως συνήθως αναφέρεται, πήρε το όνομά του από τον Ελβετό βοτανολόγο Moisés Santiago Bertoni, ο οποίος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το φυτό. Η στέβια αποτελεί βότανο, το οποίο φυτρώνει ελεύθερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική και ανήκει στην ίδια οικογένεια φυτών με το ηλιοτρόπιο και το ραδίκι. Η ΣΤΕΒΙΑ καλλιεργήθηκε εκτενώς, λόγω των γλυκών της φύλλων και χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες από τους αυτόχθονες Νοτιαμερικανούς ως παραδοσιακό γλυκαντικό σε τσάι βοτάνων και άλλα αφεψήματα. Δύο είναι τα κύρια γλυκοσιδικά συστατικά στα φύλλα της:

Διαβάστε περισσότερα, πατώντας εδώ!

Κάνατε πολλές προσπάθειες να ξεφορτωθείτε τη λευκή ζάχαρη από τη διατροφή σας. Δοκιμάσατε τη ζαχαρίνη. Μάθατε, έστω και αργά, πως είναι τρομερά επιβλαβής και καρκινογόνος ουσία. Τη κόψατε και αυτή (θέλω να πιστεύω). Επιστρέψατε στη ζάχαρη ξανά. Αρχίσατε μετά από λίγο να ψάχνετε άλλες εναλλακτικές...

Τι μας έχει χορηγήσει η φύση για να αντισταθμίσει το αλμυρό, το πικρό και το ξινό; Σε ποιές ουσίες μπορούμε να αναζητήσουμε τη γλυκύτητα, δίχως να φοβόμαστε τις συνέπειες; Παρακάτω θα βρείτε μια συνοπτική λίστα με τα γλυκαντικά που βρίσκονται στη φύση και που έχουν υποστεί ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία πριν καταλήξουν στο ρόφημα ή το γλυκό μας.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες γλυκαντικών. Αυτά που προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και αυτά που δε προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο. Πριν αναλύσουμε τα φυσικά γλυκαντικά - υποκατάστατα της ζάχαρης επιβάλλεται πρώτα να πούμε μερικά λόγια για αυτή καθώς και για τα υπόλοιπα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου.

Γλυκαντικά από ζαχαροκάλαμο
Πριν προχωρήσω παρακάτω να διευκρινίσω πως η ζάχαρη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης, αποτελείται από απλούς υδατάνθρακες (δισακχαρίτες) και περιέχει απειροελάχιστες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων.
Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (White sugar): Προσπαθούμε να την αποφύγουμε! Υπόκειται σε επεξεργασία και λεύκανση μέσω της αφαίρεσης της μελάσσας που περιέχει φυσιολογικά το ζαχαροκάλαμο. Έχει γλυκαιμικό δείκτη 60.

Γλυκαιμικός Δείκτης (Glycaemic Index, GI) ενός τροφίμου ορίζεται ως το πηλίκο της αύξησης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση γνωστής ποσότητας του τροφίμου που εξετάζεται, προς την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα δύο ώρες μετά τη κατανάλωση ενός τροφίμου αναφοράς που περιέχει την ίδια ποσότητα υδατανθράκων. Ως τρόφιμα αναφοράς χρησιμοποιούνται η ζάχαρη ή το λευκό ψωμί. Με άλλα λόγια είναι ο ρυθμός που το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και μειώνεται μετά την κατανάλωση μίας συγκεκριμένης τροφής. Όσο χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη έχει μία τροφή τόσο καλύτερα αφομοιώνεται, προκαλώντας ήπια έκκριση ινσουλίνης και προστατεύοντας από απότομες μεταπτώσεις του σακχάρου στο αίμα. Η ήπια έκκριση ινσουλίνης δίνει στον οργανισμό την δυνατότητα για μεγαλύτερη λιπόλυση και καύση λιπαρών οξέων. Τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη μικρότερο του 40, τρόφιμα μετρίου γλυκαιμικού δείκτη θεωρούνται αυτά που έχουν δείκτη μεταξύ 40-70, ενώ τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη είναι αυτά με δείκτη 70 και άνω.

Ακατέργαστη ζάχαρη (Unrefined sugar): Παρά το όνομα της έχει υποστεί και αυτή επεξεργασία, απλώς έχει παραμείνει ένα τμήμα της μελάσσας και γιαυτό έχει χρυσοκαστανό χρώμα.

Καστανή ζάχαρη (Raw cane sugar): Είναι μη λευκασμένη και ακατέργαστη μορφή της ζάχαρης. Διατηρεί όλα τα θρεπτικά στοιχεία του ζαχαροκάλαμου και μέρος της μελάσσας. Τη βρίσκουμε σε χοντρούς και ψιλούς κρυστάλλους.

Μαύρη ζάχαρη (Dark brown sugar): Παράγεται από ακατέργαστη ζάχαρη στην οποία προστίθεται σιρόπι μελάσσας, εξού και η υγρή της σύσταση. Πολλές φορές όμως, για μείωση κόστους, χρησιμοποιείται λευκή ζάχαρη αντί για ακατέργαστη.

Μελάσσα (Molasses): Η μελάσσα είναι το σιρόπι που εξάγεται κατά τη διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης. Η ονομασία της προέρχεται από τη πορτογαλική λέξη "melaço" που σημαίνει "μέλι". Παράγεται από το δεύτερο βρασμό του ζαχαροκάλαμου και έχει ελαφρώς πιο πικρή γεύση από τη ζάχαρη ή το σιρόπι ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Muscovado: Επίσης γνωστή και ως "ζάχαρη των Barbados". Είναι πολύ σκούρη, ελαφρώς υγρή και κολλώδης ζάχαρη με έντονη γεύση και άρωμα από το σιρόπι του ζαχαροκάλαμου. Το τελευταίο προέρχεται από την έκθλιψη του ζαχαροκάλαμου.

Ζάχαρη Demerara: Έχει μεγάλους καστανούς κρυστάλλους και περιεκτικότητα 2-3% σε μελάσσα. Η ονομασία της προέρχεται από μια επαρχία της Ghana όπου αρχικά παράχθηκε και ανήκει στα προϊόντα ΠΟΠ. Παράγεται με απλό και φυσικό τρόπο, χωρίς χημική επεξεργασία ή άλλες επιβαρρυντικές τεχνικές.

Φρουκτόζη (Fructose): Είναι ένας μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερα στη φύση και τη χρησιμοποιεί ο οργανισμός ως ενέργεια. Η φρουκτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο που βρίσκεται στα φρούτα, τα λαχανικά και το μέλι. Επειδή δε προκαλεί κατακόρυφη αύξηση του σακχάρου του αίματος (έχει γλυκαιμικό δείκτη 19) παλαιότερα θεωρούνταν υποκατάστατο της ζάχαρης και χρησιμοποιούταν από διαβητικούς. Η υπερκατανάλωση φρουκτόζης επιβαρρύνει το ήπαρ, το οποίο δε προλαβαίνει να τη μεταβολίσει και κατ'επέκταση να τη χρησιμοποιήσει ο οργανισμός για τις ενεργειακές του ανάγκες. Αντ' αυτού τη μετατρέπει σε τριγλυκερίδια και τη στέλνει στη κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ. Είναι πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποιείται σε μικρότερη ποσότητα με τα ίδια αποτελέσματα.
Δείτε ακόμη: Η φρουκτόζη τρέφει τον καρκίνο και ιδίως τον καρκίνο του παγκρέατος;

Φυσικά γλυκαντικά

Ζάχαρη καρύδας (Coconut Palm Sugar): Είναι γλυκαντικό με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), σχεδόν το μισό από τη λευκή ζάχαρη, που παράγεται από το νέκταρ του άνθους του κοκοφοίνικα. Η κατανάλωση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας από όπου και προέρχεται. Παρέχει το ίδιο θερμιδικό φορτίο με τη κοινή ζάχαρη αλλά περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από αυτή. Θεωρείται πολύ υγιεινή εναλλακτική, κατάλληλη ακόμα και για διαβητικούς και δείχνει να κερδίζει έδαφος στις πωλήσεις γλυκαντικών παγκοσμίως. Να είστε επιφυλακτικοί με τις αγορές γιατί πολλές φορές γίνεται πρόσμιξη με κοινή ζάχαρη για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Μέλι: Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω για αυτή τη "θεϊκή" ουσία, πέρα από το δείκτη GI που είναι γύρω στα 55, ανάλογα με τον τύπο μελιού. Όλα τα υπόλοιπα τα είπαμε εδώ.

Σιρόπι σφενδάμου (Maple syrup): Παράγεται από το χυμό του δέντρου σφένδαμος (maple tree). Ο χυμός, μετά τη συλλογή του, βράζεται - συμπυκνώνεται για να αποβάλει το νερό που περιέχει. Περίπου 40 kg χυμού αποδίδουν 1 kg σιροπιού. Η γεύση του είναι γλυκιά και απαλή, με διακριτικές νότες καραμέλας. Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική αντικαθιστώντας συχνά το μέλι. Ο Καναδάς παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής σιροπιού. Κυκλοφορεί σε διάφορους τύπους ποιότητας και πυκνότητας (grade AA, A, B και C) ενώ συχνά γίνονται προσμίξεις με άλλα γλυκαντικά για τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Στέβια (Stevia): Η στέβια πρόκειται πραγματικά για ένα δώρο της φύσης και η τελευταία λέξη της μόδας στα γλυκαντικά. Προέρχεται από τη Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα από τη Βραζιλία και τη Παραγουάη. Τα φύλλα του φυτού και τα γλυκαντικά που προέρχονται από αυτό έχουν πολλαπλάσια γλυκύτητα από τη ζάχαρη (200-300 φορές), δεν έχουν ίχνος θερμιδικού φορτίου και δεν περιέχουν υδατάνθρακες. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια ή αποξηραμένη. Στην αγορά κυκλοφορεί σε ακατέργαστη μορφή σκόνης ή υγρού. Είναι ιδανική λύση για αυτούς που θέλουν να αποφύγουν τη ζάχαρη, να διατηρήσουν το βάρος τους και επιπλέον για όσους πάσχουν από διαβήτη και υπέρταση. Λόγω της αυξημένης γλυκύτητας της θα πρέπει να κάνετε δοκιμές για να βρείτε τη σωστή δοσολογία για τα προσωπικές σας προτιμήσεις.
Για περισσότερα πατήστε εδώ!

Σιρόπι αγαύης (Αgave nectar ή syrup): Το σιρόπι αγαύης παράγεται από τον κάκτο αγαύη που φύεται στα ηφαιστειακά εδάφη του νότιου Mexico. Από το ίδιο φυτό (blue agave) παρασκευάζεται και το ποτό tequila. Η παραγωγή του είναι παραπλήσια με αυτή του σιροπιού σφενδάμου· ο χυμός συλλέγεται (με τον ίδιο τρόπο που συλλέγεται ο χυμός αλόης), φιλτράρεται και συμπυκνώνεται μέσω του βρασμού.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν "miel de agave", δηλαδή το "μέλι τη αγαύης". Έχει γλυκαντικές ιδιότητες, υψηλό ποσοστό περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (90%), τις ίδιες σχεδόν θερμίδες με τη ζάχαρη αλλά πολύ χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη (9,6).

Ωστόσο υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τη αγνότητα στη παραγωγή και την απουσία επεξεργασίας του συγκεκριμένου σιροπιού. Διαβάστε εδώ περισσότερα.

Ξυλιτόλη (Xylitol): Η ξυλιτόλη είναι από τα αγαπημένα γλυκαντικά των οδοντιάτρων. Ανευρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και στο φλοιό της σημύδας και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Η ξυλιτόλη είναι σχεδόν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη, παρέχοντας μόνο τα ⅔ της ενέργειας που προσφέρει αυτή. Θα τη συναντήσετε ως πρόσθετο τροφίμων με τον κωδικό E967. Χρησιμοποιείται πολύ στη βασική χώρα παραγωγής, τη Φινλανδία, και εδώ και μερικά χρόνια τη συναντούμε συχνά σε τσίκλες χωρίς ζάχαρη. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη κατά της τερηδόνας, της ουλίτιδας και της πλάκας και μπορείτε άφοβα (να μην πω επιβάλλεται) να τη χρησιμοποιήσετε στη σπιτική οδοντόκρεμα. (θα την δούμε αύριο!) Είναι απόλυτα ασφαλής ουσία ακόμα και για εγκύους.

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Sugar detox: Αποτοξίνωση από τη ζάχαρη τώρα!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr

Εάν ψάχνετε ένα εναλλακτικό προϊόν για να βουρτσίσετε τα δόντια σας, υπάρχουν επιλογές. Υπάρχουν βιολογικές και φυσικές οδοντόπαστες στο εμπόριο, σαφώς πιο ακριβές από τις απλές, χωρίς όμως τα βλαβερά συστατικά των συμβατικών.
Δείτε τα: Με τι, δηλητήρια, πλένουμε τα δόντια μας;

Ωστόσο μερικές από αυτές περιέχουν κάποια από τα συστατικά που δε θέλουμε, οπότε να είστε προσεκτικοί όταν τις αγοράζετε και να διαβάζετε πάντα την ετικέτα και να το κάνετε σωστά: Διάβασε τις ετικέτες σωστά…

Η άλλη λύση είναι να μάθουμε να παρασκευάζουμε τη δική μας οδοντόπαστα. Μόλις συνειδητοποιήσετε πόσο απλό είναι, δε θα ξανά πληρώσετε για να την αγοράσετε έτοιμη από το εμπόριο. Τα βασικά υλικά που περιέχει η σπιτική εκδοχή είναι πάνω – κάτω παρόμοια, οπότε μπορείτε και να πειραματιστείτε ακόμα. Επίσης δεν είναι απαραίτητο να είναι σε μορφή πάστας, ακόμα και σε σκόνη κάνει την ίδια δουλειά.

Η μαγειρική σόδα από μόνη της κάνει θαύματα. Μπορείτε να προσθέσετε αλάτι για ήπιο αλλά και βαθύτερο καθαρισμό ή ακόμα και σκόνη από μεταλλικά στοιχεία, όπως ασβέστιο ή μαγνήσιο ή και συνδυασμό τους (και τα δύο θα τα βρείτε στο φαρμακείο). Επίσης το οξυζενέ είναι μια καλή προσθήκη, ακριβώς πριν το βούρτσισμα. Και αυτό γιατί το οξυζενέ χάνει τη δύναμη του αν παραμείνει σε έτοιμο, από πριν δηλαδή, διάλυμα. Μπορείτε ακόμα να ξεπλύνετε το στόμα σας, μετά το βούρτσισμα, με οξυζενέ αραιωμένον με νερό. Το λάδι καρύδας μετατρέπει τη σκόνη σε πάστα, έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες και προσδίδει ευχάριστο άρωμα. Δε πρέπει να λείπει από την οδοντόπαστα σας.
Βέβαια η γεύση του αλατιού δεν είναι και η πιο ευχάριστη στο στόμα, οπότε ίσως χρειαστεί να προσθέσετε κάποιου είδους γλυκαντικό, όπως στέβια ή ξυλιτόλη, που προστατεύει από τη τερηδόνα. Ποτέ τεχνητά γλυκαντικά, όπως η ζαχαρίνη.
Παρακάτω σας δίνω μια συνταγή οδοντόπαστας που καθαρίζει, καλύπτει τις ανάγκες των δοντιών και έχει καλή γεύση.

• 2 κουταλιές της σούπας λάδι καρύδας 
• 2 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα 
• 2 κουταλιές της σούπας σκόνη μαγνησίου-ασβεστίου 
• 2 κουταλάκια του γλυκού ξυλιτόλη ή στέβια 
• 2 κουταλάκια του γλυκού θαλασσινό αλάτι 
• 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντα 

Καλό ανακάτεμα των συστατικών και είναι έτοιμη. Βάλτε τη σε ένα βαζάκι για να μπορείτε να παίρνετε απευθείας με την οδοντόβουρτσα. Με αυτή την απλή συνταγή, με λίγο οδοντικό νήμα και με σωστή διατροφή (λήψη των απαραίτητων μεταλλικών στοιχείων) θα διατηρήσετε τα δόντια σας υγιή και λευκά. 
Σχόλιο τροφής: Αντί για αλάτι και σόδα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στάχτη!

ΠΡΟΣΟΧΗ 
Η υγρή γλυκερίνη που προτείνεται σε πολλές συνταγές στο διαδίκτυο, αντί για το λάδι καρύδας που δίνω εγώ, δεν ενδείκνυται. Ναι μεν θα δώσει στη σπιτική οδοντόκρεμα πιο κρεμώδη υφή, αλλά επίσης θα δημιουργήσει ένα film πάνω στα δόντια το οποίο δεν επιτρέπει να εισχωρήσουν τα μεταλλικά στοιχεία και δεν ευνοεί τη φυσική “επιδιόρθωση” των δοντιών. Αποτέλεσμα είναι να σαπίζουν τα δόντια εκ των έσω. Για να είμαι πιο ακριβής το film που προανέφερα μπορεί να χρειαστεί μέχρι και 20 εκπλύσεις με νερό για να φύγει από την επιφάνεια των δοντιών. 

Δείτε ακόμη την εκπληκτική Παραδοσιακή συνταγή για ουλίτιδα και περιοδοντίτιδα!
Σπιτικές συνταγές για τη περιποίηση των δοντιών!

Φτιάξε στοματικό διάλυμα με δυόσμο! 

ή Φτιάξτε οδοντική σκόνη με στάχτη φασκόμηλο κανέλα και γλυκάνισο! 

Και αφού τα καθαρίσετε, φροντίστε και για την καλή τους εμφάνιση: Φυσική λεύκανση των δοντιών με ένα βότανο-έκπληξη!!


Πηγή και άδεια αναδημοσίευσης: oliviart-gr.blogspot.gr

Κάποιες φορές ενώ κάνουμε δίαιτα η ζυγαριά κολλάει και δεν χάνουμε κιλά. Δεν φταίει η ζυγαριά αλλά ο μπλοκαρισμένος μεταβολισμός μας. Η βοήθεια έρχεται από το εξωτερικό με ένα κοκτέιλ που υπόσχεται ότι θα μας βοηθήσει όχι μόνο να ενεργοποιήσουμε τον μεταβολισμό μας αλλά και να κάψουμε λίπος. Συνδυάστε τον χυμό με δίαιτα και γυμναστική και θα έχετε σε σύντομο χρονικό διάστημα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η παρασκευή του χυμού είναι πολύ απλή και μπορείτε να τον καταναλώσετε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. 

Υλικά 

• 2 λίτρα πράσινο τσάι 
• Χυμό από 1 πορτοκάλι 
• Χυμό από 1 λεμόνι 
• Χυμό από 1 Lime 
• Φυσικό Γλυκαντικό (Στέβια) 

Εκτέλεση 

Για το πράσινο τσάι χρησιμοποιούμε 1 κουταλάκι από το βότανο σε ξηρή μορφή (όχι έτοιμο πράσινο τσάι του εμπορίου) για κάθε κούπα νερό. Στο πράσινο τσάι, προσθέτουμε το χυμό πορτοκαλιού, το χυμό λεμονιού, το χυμό από το lime και φυσικό γλυκαντικό ανάλογα με τις γευστικές μας προτιμήσεις και ανακατεύουμε. Σερβίρουμε παγωμένο και διατηρείτε στο ψυγείο για 3 ημέρες.

Στην ενότητά μας "αδυνάτισμα", θα βρείτε και άλλα θέματα και λύσεις για όμορφη σιλουέτα!

Στην ενότητά μας "ροφήματα", θα βρείτε αρκετές ακόμη συνταγές και πρωτότυπες ιδέες, που τέρπουν και ωφελούν την υγιεία μας!!

Και στην ενότητά μας "χυμοί", θα βρείτε πληροφορίες και ιδιότητες άλλων χυμών και αρκετές συνταγές που προασπίζουν την υγιεία μας!

«Κατάφερα να αντέξω 2 εβδομάδες χωρίς να βάλω στο στόμα μου επεξεργασμένη ζάχαρη. Ήδη μέσα σε 4 ημέρες η επιδερμίδα μου έγινε λιγότερο ξηρή και οι κοκκινίλες μειώθηκαν σημαντικά, το στομάχι μου έγινε πιο επίπεδο και μέχρι το τέλος των 2 εβδομάδων έχασα σχεδόν 2 κιλά». Αυτά περιγράφει η 30χρονη Χριστίνα, η οποία δοκίμασε να βγάλει οριστικά από τη διατροφή της τη ζάχαρη. Η αλήθεια είναι ότι όλοι έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμή στη ζωή μας να απεγκλωβιστούμε από τα δεσμά της ζάχαρης, στους περισσότερους από εμάς όμως φαντάζει αδιανόητη μια ζωή χωρίς γλυκιά γεύση. «Δεν χρειάζεται να αποκλείσουμε μια και καλή τη ζάχαρη από τη διατροφή μας», εξηγούν οι ειδικοί. Σταδιακές αλλαγές στον τρόπο που τρώμε μπορούν να μας βοηθήσουν να περιορίσουμε σημαντικά την ανάγκη μας για ζάχαρη. 

Ας δούμε πώς θα τα καταφέρουμε.

Γνωρίζοντας τον... εχθρό 

Πριν κηρύξουμε τον πόλεμο στη ζάχαρη, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε γιατί είναι αντίπαλός μας και τι οφέλη θα έχουμε αν μειώσουμε την κατανάλωσή της. Γι’ αυτό, είναι απαραίτητο να ξέρουμε ότι:

• Mετριάζοντας την ποσότητα που καταναλώνουμε, γλιτώνουμε αρχικά την περίσσεια των απλών σακχάρων, που προσθέτουν απλώς κενές θερμίδες στο ημερήσιο διαιτολόγιό μας. 
• H αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, λόγω της υπερκατανάλωσης απλών σακχάρων, οδηγεί σε αύξηση της ορμόνης ινσουλίνης, η οποία με τη σειρά της εντείνει την αποθήκευση λίπους. 
• Nέες μελέτες αναφέρουν πως η κατανάλωση απλών σακχάρων, όπως η ζάχαρη, προάγουν τη γήρανση των κυττάρων του δέρματος. 
• H αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης συνεπάγεται και μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης αυξημένων τριγλυκεριδίων, ινσουλινοαντίστασης και ανεβασμένης αρτηριακής πίεσης. 
• Tέλος, η ζάχαρη έχει εθιστική δράση. Καθώς προκαλεί μεγάλες αυξομειώσεις στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, συχνά οδηγεί σε καταστάσεις υπογλυκαιμίας και σε έναν φαύλο κύκλο υπερκατανάλωσης ζάχαρης. 

Μια ζωή χωρίς ζάχαρη: 6 βήματα προς την επιτυχία

Βήμα 1ο: Βρίσκοντας εναλλακτικές 

Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι φτιαγμένος με μια έμφυτη επιθυμία για γλυκές τροφές. Μάλιστα, το χαρακτηριστικό μας αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, αφού στόχο έχει να μας προστατεύει από δηλητηριώδη φυτά με πικρή γεύση. Έτσι, αν δεν αντέχουμε να πίνουμε τον καφέ μας χωρίς ζάχαρη, μπορούμε να επιλέξουμε μια εναλλακτική λύση, τη στέβια. Τα φύλλα του συγκεκριμένου φυτού είναι εξαιρετικά πλούσια σε γλυκαντικές ουσίες, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να είναι πολύ πιο γλυκό από την κοινή ζάχαρη. Το μεγάλο του ατού, ωστόσο, είναι ότι δεν περιέχει θερμιδογόνα συστατικά, γι’ αυτό και δεν δίνει θερμίδες.

Βήμα 2ο: Spice girl 
Βάζοντας την κανέλα στη διατροφή μας, θα έχουμε λιγότερη επιθυμία για κάτι γλυκό, λένε οι επιστήμονες. Η εξήγησή τους είναι απλή: Το συγκεκριμένο μπαχαρικό συμβάλλει στο να διατηρούνται σταθερά τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, με αποτέλεσμα να μειώνεται η επιθυμία μας για γλυκές τροφές. Ρίξτε ένα κουταλάκι κανέλα στον πρωινό σας καπουτσίνο, δώστε ιδιαίτερη γεύση σε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και μη διστάσετε να τη χρησιμοποιήσετε ακόμα και στη μαγειρική σας (π.χ. στο κοκκινιστό κρέας).

Βήμα 3ο: Zoom στις πρωτεΐνες 
Οι πρωτεΐνες συντελούν στην εξισορρόπηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, οπότε καλό είναι να τις συνδυάζουμε με γλυκές τροφές, ώστε να αποφεύγουμε τις απότομες διακυμάνσεις. Αν τρώμε π.χ. ένα μήλο για σνακ, μπορούμε να καταναλώσουμε επιπλέον και μια χούφτα ξηρούς καρπούς. Επιπλέον, οι πρωτεΐνες μάς χορταίνουν πολύ ευκολότερα από ό,τι οι γλυκές τροφές, με αποτέλεσμα να τρώμε λιγότερο στη συνέχεια και έτσι να έχουμε διπλό κέρδος.

Βήμα 4ο: Η δύναμη των φρούτων 
Όταν νιώθουμε ασυγκράτητη λιγούρα για κάτι γλυκό, αντί να καταφύγουμε σε λύσεις που περιέχουν ζάχαρη, μπορούμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία μας με άλλους τρόπους. Μια καλή ιδέα, λοιπόν, είναι να επιλέξουμε φρούτα, όπως η μπανάνα, το καρπούζι, το πεπόνι, τα σύκα, τα σταφύλια και τα ώριμα βερίκοκα, τα οποία αφήνουν στον ουρανίσκο μας μια γλυκιά γεύση. Ταυτόχρονα, λόγω των φυτικών ινών που περιέχουν, καθυστερούν την πέψη και συγκρατούν τα επίπεδα σακχάρου σε χαμηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με τον χυμό φρούτων.

Βήμα 5ο: Η κρυμμένη ζάχαρη 
Ζάχαρη δεν είναι μόνο η κρυσταλλική μορφή της που προσθέτουμε στον καφέ ή τα γλυκά. Ζάχαρη υπάρχει σε έναν μεγάλο αριθμό έτοιμων συσκευασμένων προϊόντων. Στις ετικέτες των τροφίμων τη βρίσκουμε «μεταμφιεσμένη» με ένα σωρό περίεργα ονόματα, που όλα όμως είναι συνώνυμα της ζάχαρης. Παρακάτω υπάρχει ένας πίνακας με όλα τα «ψευδώνυμά» της, που καλό είναι να αποφεύγουμε. Γενικά, δεν πρέπει να καταναλώνουμε πάνω από 10-12 κουταλάκια ζάχαρη την ημέρα. Εναλλακτικά, μπορούμε να διαλέξουμε ανεπεξέργαστα τρόφιμα, στα οποία μπορούμε να προσθέσουμε κάποια γλυκαντική ύλη, ελέγχοντας έτσι την ποσότητα της ζάχαρης που προσλαμβάνουμε σε καθημερινή βάση.

Βήμα 6ο: Η «αγία» τριάδα 
Για να συνθέσουμε τα τρία κυρίως γεύματα της ημέρας, επιλέγουμε τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες και τα συνοδεύουμε με φρούτα και λαχανικά. Έτσι, καταφέρνουμε να τροφοδοτήσουμε τον οργανισμό με θρεπτικά συστατικά, να μειώσουμε τον γλυκαιμικό δείκτη του κάθε γεύματος, να αποφύγουμε τις λιγούρες για κάτι γλυκό και να προσλάβουμε το πολύτιμο αμινοξύ τρυπτοφάνη, που συμβάλλει στην παραγωγή της σεροτονίνης, η οποία σχετίζεται με την καλή διάθεση. 

«Εκπαιδευμένο» σώμα 
Το σώμα μας χρειάζεται να εκπαιδευτεί στην αλλαγή. Αν, για παράδειγμα, για 10 ημέρες πίνουμε τον καφέ μας με 1 κουταλάκι ζάχαρη αντί για 4, στην ενδέκατη ημέρα θα είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι με 2 κουταλάκια.
Η απεξάρτηση από τη ζάχαρη δεν είναι εύκολη και θέλει τον χρόνο της. Άλλωστε, η απόλαυση του φαγητού έχει μεγάλη σημασία. Γι’ αυτό, δεν χρειάζεται να βιαστούμε. Αρκούν μικρές αλλαγές κάθε εβδομάδα. Αν κάνουμε το ένα βήμα, τότε προχωράμε στο επόμενο. Η αλλαγή είναι εφικτή και τα οφέλη αξίζουν τον κόπο. 

Η ζάχαρη αλλιώς 
Η ζάχαρη εμφανίζεται συχνά στις ετικέτες των συσκευασμένων τροφίμων ως:

• Γαλακτόζη 
• Γλυκόζη 
• Δεξτρόζη 
• Εκχύλισμα βύνης 
• Ζάχαρη άχνη 
• Ινβερτοσάκχαρο 
• Ισογλυκόζη 
• Καστανή ζάχαρη 
• Λακτόζη 
• Μαλτόζη 
• Μαλτοδεξτρίνη 
• Μελάσα 
• Μέλι 
• Νέκταρ αγκάβε 
• Πετιμέζι 
• Σακχαρόζη 
• Σιρόπι γλυκόζης 
• Σιρόπι ή χυμός ζαχαρο-κάλαμου 
• Σιρόπι καστανής ζάχαρης 
• Σιρόπι ρυζιού 
• Σιρόπι φρουκτόζης καλαμποκιού 
• Τροποποιημένο άμυλο 
• Φρουκτόζη 

Γλυκιά γεύση χωρίς τύψεις 

Αν για οποιουσδήποτε λόγους έχουμε αποφασίσει να περιορίσουμε τη ζάχαρη που καταναλώνουμε, δεν υπάρχει λόγος να απαρνηθούμε για πάντα τη γλυκιά γεύση. Στην αγορά κυκλοφορούν φυσικά ή τεχνητά υποκατάστατα ή αλλιώς γλυκαντικά, τα οποία μπορούν να μας φανούν εξαιρετικά χρήσιμα στην προσπάθειά μας αυτή. Τι κερδίζουμε, όμως, καταναλώνοντάς τα; Γλυτώνουμε σημαντικό αριθμό κενών θερμίδων, ενώ καταφέρνουμε να διατηρήσουμε χαμηλό τον γλυκαιμικό δείκτη των γευμάτων μας, με αποτέλεσμα να μειώνεται η παραγωγή ινσουλίνης και άρα η λιποαποθήκευση. 

• 1 ποτήρι συσκευασμένος χυμός πορτοκαλιού (200 ml) ->Τα απλά σάκχαρα που περιέχει ισοδυναμούν με 4½ κουταλάκια ζάχαρη. 
• 1 μερίδα δημητριακών (40 γρ.) -> Περιέχει πρόσθετα σάκχαρα, ίσα με 2 κουταλάκια ζάχαρη. 
• 3 φέτες συσκευασμένο ψωμί ->Περιέχουν τουλάχιστον 7 γρ. απλών σακχάρων, που ισοδυναμούν με 1½ κουταλάκι ζάχαρη. 
• 1 μερίδα κέτσαπ (15 γρ.) -> Περιέχει 1 κουταλάκι ζάχαρη. 
• 3 μπισκότα τύπου digestive -> Περιέχουν 10 γρ. απλών σακχάρων, δηλαδή περίπου 2 γεμάτα κουταλάκια ζάχαρη. Αν μάλιστα επιλέξουμε αυτά με τη σοκολάτα, το περιεχόμενο 3 μπισκότων σε σάκχαρα ανεβαίνει στα 13 γρ. 
• 1 /2 σοκολάτα (50 γρ.) -> Περιέχει 25 γρ. απλών σακχάρων, με άλλα λόγια 5 κουταλάκια ζάχαρη. 
• 1 μπάρα δημητριακών -> Περιέχει 5-10 γρ. απλών σακχάρων ανά μπάρα, δηλαδή 1-2 κουταλάκια ζάχαρη. 

Γι αυτό κι εμείς τις φτιάχνουμε μόνοι μας: Φτιάξτε σπιτικές μπάρες δημητριακών! 

Δείτε ακόμη: Ανακαλύψτε την ζάχαρη.

Επεξεργασμένη ζάχαρη: Η Πικρή Αλήθεια.

Τι προκαλούν η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι.

Στην ενότητά μας, "Αποτοξίνωσις", θα βρείτε πολλές συμβουλές, τρόπους και συνταγές να απομακρύνετε τις βλαβερές τοξίνες από τον οργανισμό σας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΕΡΙΚΑ ΝΤΑΟΥΤΙΔΟΥ, MSc, κλινική διαιτολόγο-διατροφολόγο.ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΡΤΩ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ
Το είδα: www.vita.gr

Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν τα βακτήρια. Το πρόβλημα είναι, πως ο οργανισμός μας είναι γεμάτος με βακτήρια πολλά από τα οποία είναι απαραίτητα για την υγεία μας. Στο έντερό μας κατοικούν 300-1000 διαφορετικά είδη βακτηρίων που μας βοηθούν στην πέψη των τροφών μας, στην δημιουργία και την σύνθεση βιταμινών, αποκρούουν την εισβολή παθογόνων οργανισμών, προωθούν τη δημιουργία νευροδιαβιβαστών, κ.α. Τα αντιβιοτικά είναι αδιάκριτοι δολοφόνοι. Δεν στοχεύουν μόνο τον ένα παθογόνο μικρόβιο που προκαλεί  μόλυνση στο σώμα μας, αλλά δυστυχώς εξαφανίζει και τα καλά βακτήρια στο έντερό μας.

Αν χρειαστεί να πάρουμε ένα αντιβιοτικό, ειδικά ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος, θα πρέπει να φροντίσουμε να ανασυγκροτηθούν τα καλά βακτήρια στο έντερό μας, όσο το δυνατόν γρηγορότερα. 

Είναι απαραίτητο να δράσουμε άμεσα, ώστε να διατηρηθεί η λεπτή ισορροπία μεταξύ βακτηρίων και μυκήτων για να συνεχίσει να λειτουργεί το έντερο σωστά. Ο Candida παραμονεύει και με την πρώτη ευκαιρία, λόγω ανισορροπίας/διατάραξης της χλωρίδας, αναπαράγεται γρήγορα και μαζικά και έτσι σπέρνει τον όλεθρο στην πεπτική οδό και, σε χρόνο μηδέν, σε ολόκληρο το σώμα.Δείτε: Ο μύκητας Candida και η θεραπεία του – ThreeLac

Τι μπορούμε να κάνουμε, λοιπόν, για να συμπληρωθούν εκ νέου τα καλά βακτήρια που τα αντιβιοτικά έχουν καταστρέψει;
Αρχικά θα χρειαστεί να φροντίσουμε τα εναπομείναντα στο παχύ έντερο καλά βακτήρια τροφοδοτόντας τα για να πολλαπλασιαστούν. Χρειάζεται λοιπόν μια ποικιλία φρούτων και λαχανικών, κατά προτίμηση βιολογικών, τα οποία λειτουργούν ως πρεβιοτικά. Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες παρέχουν τροφή στα καλά βακτήρια, ενώ δίνουν μια δομή πάνω στην οποία θα πολλαπλασιαστούν.

Τρώτε τουλάχιστον μία μεγάλη σαλάτα την ημέρα με μια μεγάλη ποικιλία λαχανικών. Τα λαχανικά και τα φρούτα θα πρέπει πάντα να αποτελούν το 80% της διατροφής σας (περισσότερα λαχανικά από φρούτα). Ειδικά μετά την λήψη αντιβιοτικών, ακολουθούμε απαραίτητα αυτόν τον κανόνα του 80% (ως επί το πλείστον με λαχανικά, όπως είπαμε), για να ξανακερδίσει την κατάλληλη βακτηριακή ισορροπία στο έντερο σας.
Αποφύγετε οπωσδήποτε την ζάχαρη, καθώς αυτή τρέφει τον Candida, αλλά και όλα τα “κακά” βακτήρια, συμπεριλαμβανομένου του παθογόνου που προσπαθήσαμε να καταστρέψουμε με το αντιβιοτικό. Επεξεργασμένα τρόφιμα, άμυλα κάθε είδους, και τα χημικά προϊόντα (υποκατάστατα της ζάχαρης, εκτός από στέβια), τεχνητές χρωστικές, αρωματικές ουσίες και συντηρητικά θα πρέπει να αποφεύγονται εντελώς.
Αυτό περιλαμβάνει και υγιείς ποικιλίες σακχάρων όπως αγαύης, σιρόπι καστανού ρυζιού, χυμοί φρούτων, κ.λπ. που πρέπει να αποφεύγονται, όταν προσπαθούμε να αναζωογονήσουμε την υγιή χλωρίδα. Περιορίζουμε ακόμα και ποικιλίες φρούτων με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη για αυτή την φάση.

Τα προβιοτικά είναι το επόμενο βήμα για να σας βοηθήσει να ανασυσταθεί το έντερο με καλά βακτήρια. Τα προβιοτικά είναι τρόφιμα ή συμπληρώματα που περιέχουν ευεργετικά βακτήρια. Αλλά προσέξτε κατά την επιλογή τους, καθώς πολλά από τα εμπορικά γιαούρτια, δεν είναι παρά επιδόρπια γιαουρτιού γεμάτα ζάχαρη, που θα κάνουν περισσότερη ζημιά στο έντερο σας, από ό, τι καλό.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα με τα προβιοτικά, διότι δεν είναι εύκολο να περάσουν, κατά την διάρκεια της πέψης από τα οξέα του στομάχου, στο έντερο, καθώς τα οξέα σκοτώνουν πολλά από αυτά, έτσι σκόπιμο είναι να τρώτε όσο περισσότερα μπορείτε από αυτά.
Δείτε: ΠΡΟΒΙΟΤΙΚΑ-Τα βακτηρίδια πού είναι υπέρ της ζωής!και: 7 ανέλπιστοι λόγοι για να αγαπήσετε τα…βακτήρια!

Καταναλώστε λαχανικά, όπως σπιτικό τουρσί λάχανο, κομπούχα, κεφίρ και κεφίρ καρύδας, Κιμτσί (Kimchi – κορεάτικα παραδοσιακά πιάτα λαχανικών τουρσί και καρυκευμάτων) και γενικά τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση και παρέχουν ωφέλιμα ζωντανά βακτήρια και ένζυμα στο έντερο. Τα συμπληρώματα βοηθούν επίσης, αρκεί να επιλέξετε υψηλής ποιότητας προβιοτικά, που να είναι ειδικά σχεδιασμένα για να περάσουν από τα οξέα του στομάχου. Αρκετές φορές συμβαίνει ένα προβιοτικό συμπλήρωμα να έχει μόνο ένα μέρος από τα ευεργετικά βακτήρια που ένα καλό σπιτικό λάχανο τουρσί έχει, ενώ τα τα πραγματικά υψηλής ποιότητας συμπληρώματα προβιοτικών βακτηρίων έχουν σκέλη που είναι πολύ περισσότερο σε θέση να παρακάμψουν τα οξέα του στομάχου.Δείτε: Κομπούχα, το ζωντανό τσάι και πως παρασκευάζεται.
Κεφίρ (kefir) – Το ζωντανό ποτό. Πως παρασκευάζεται!
Φτιάχνω rejuvelac-Αναζωογονώ την εσωτερική μου χλωρίδα!

Αλλά να θυμάστε πως τα πρεβιοτικά είναι το σημαντικότερο που χρειάζεται το έντερό σας. Φάτε σωστά. κυρίως με χόρτα και άλλα πράσινα λαχανικά, όπως και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση.

Το σώμα σας θα σας ευγνωμονεί. Αξίζει επίσης, να σημειώσουμε πως το 80% του ανοσοποιητικού μας συστήματος, περιέχεται εντός του εντέρου μας και αποτελείται από τα ωφέλιμα βακτήρια, τα οποία σκοτώνουμε με τα αντιβιοτικά (και έτσι γίνονται το θεμέλιο αυτής της ανοσολογικής απόκρισης.) Φροντίστε, λοιπόν, να θρέφετε σωστά την χλωρίδα που εντέρου σας και αυτό θα βοηθήσει ώστε να αποφύγετε τις αρρώστιες στο μέλλον.

Φροντίζουμε το έντερό μας, καθώς: Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)

Παρατήρησις ¨τροφής”: Φροντίστε να ακολουθήσετε τις παραπάνω συμβουλές, διότι μην νομίζετε πως επειδή δεν σας έχει γράψει κάποιος γιατρός αντιβίωση, ότι δεν την παίρνετε κιόλας. Όλοι μας παίρνουμε αντιβίωση, απλώς με άλλους τρόπους: Ξετρυπώστε την «κρυμμένη» αντιβίωση!
και Τρώμε κρέας «ντοπαρισμένο» με Αντιβιοτικά – (Έρευνα Πανεπιστημίου Ιωαννίνων).

Διαβάστε κι αυτό για να διαπιστώσετε το πόσο εγκληματική είναι η κατανάλωση αντιβιοτικών: Η μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια.

Πηγή: www.naturalnews.com
Επιμέλεια/μετάφραση: Η τροφή μας το φάρμακό μας

müesli - μούσλι - müsli - muesli
o όρος "μούσλι" - για το οποίο υπάρχουν πολλές διαφορετικές ορθογραφίες - προέρχεται από την Ελβετική λέξη mus που σημαίνει «μείγμα»

και τι είναι;
μα...
1) το δημοφιλέστερο πρωινό στον κόσμο, το πρωινό με βάση
α) τις νιφάδες βρώμης
β) τα φρούτα και
γ) τους ξηρούς καρπούς

2) το υγιεινότερο πρωινό στον κόσμο

3) το πρωινό που επινόησε ο ελβετός γιατρός Maximilian Oskar Bircher-Benner-σε επόμενη ανάρτηση η ιστορία του περίφημου αυτού γιατρού που το όνομά του είναι σχεδόν ξεχασμένο- το 1900 για τους ασθενείς στο νοσοκομείο του στη Ζυρίχη όπου μια διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά ήταν το ουσιαστικότερο μέρος της θεραπείας του.
Ο γιατρός υποστήριζε ότι το μούσλι με μήλα έχει τη θρεπτική αξία που έχει και το μητρικό γάλα και ότι γιατρεύει σιγά αλλά σταθερά σχεδόν όλες τις παθήσεις του πεπτικού συστήματος μέσα
στα πλαίσια μιας υγιεινής διατροφής απαλλαγμένης από

a) τα επεξεργασμένα τρόφιμα...
b) την ζάχαρη και
c) το κρέας σε συνδυασμό
d) με την άθληση και
e) την εναρμόνιση με την φύση

το μούσλι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ξεχάστηκε για να ξαναθυμηθεί εκεί
γύρω στο 1960 με μιά σύγχρονη μορφή ως μέρος του αυξημένου ενδιαφέροντος για την υγιεινή διατροφή και τη χορτοφαγική διατροφή
παραδοσιακά το μούσλι τρωγόταν με χυμό πορτοκαλιού και όχι με γάλα και

η αυθεντική συνταγή 
λέγεται ότι παρασκευάζονταν ως εξής:
1) για ένα ολόκληρο βράδυ μουλιάζουμε 1 κουταλιά της σούπας νιφάδες βρώμης σε 3 κουταλιές νερό 

2) την επόμενη ημέρα το πρωί προσθέτουμε
α) μία (1) κουταλιά της σούπας χυμό λεμονιού
β) δύο (2) κουταλιές της σούπας χυμό μήλου -σύμφωνα με κάποιους ερευνητές-μία (1) κουταλιά της σούπας συμπυκνωμένο γάλα -σύμφωνα με κάποιους άλλους ερευνητές-...
και
γ) 200gr μήλο κατά προτίμηση ξινόμηλο τριμμένο με τη φλούδα του
δ) μιά (1) κουταλιά της σούπας αμύγδαλα ή φουντούκια

~~~~~~~~~~~~~~
τώρα ας δούμε πως μπορούμε να ετοιμάσουμε το δικό μας μούσλι που
καλό είναι να έχουμε έτοιμα τα πρώτα συστατικά
α) το δημητριακό που προτιμάμε-εγώ προτιμώ βρώμη ή κινόα

β) τα αποξηραμένα φρούτα και 

γ) τους ξηρούς καρπούς τα οποία

αφού τα ανακατέψουμε πολύ καλά
τα φυλάμε σε σκουρόχρωμα γυάλινα βάζα σε
δροσερό
ξηρό και
σκοτεινό σημείο και
κάθε φορά που χρειαζόμαστε
ετοιμάζουμε -όπως θα δούμε παρακάτω-
~~~~~~~~~~~~~~

και για να ετοιμάσουμε λοιπόν το δικό μας μούσλι αυτά που χρειαζόμαστε είναι:

α) νυφάδες των δημητριακών με πρώτες στην σειρά

α1) τις νυφάδες βρώμης που είναι και το δημητριακό της πρωτότυπης συνταγής του μούσλι
για την βρώμη διαβάζουμε: Βρώμη: Ένας διατροφικός θησαυρός!!

αντί για τη βρώμη μπορούμε αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε
α2) κινόα-ένας καρπός με πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας (σε επόμενη ανάρτηση οι πληροφορίες για το θαυμάσιο αυτόν καρπό) ή
α3) ρύζι ή
α4) νυφάδες καλαμποκιού
τα τρία αυτά προϊόντα είναι ιδανικά για όσα άτομα έχουν δυσανεξία στη γλουτένη
α5) κεχρί ή
α6) σιτάρι

β) αποξηραμένα φρούτα όπως

• σύκα
• μαύρη σταφίδα
• σταφίδα ξανθή-σουλτανίνα
• μπανάνες
• βερίκοκα
• δαμάσκηνα

γ) ξηρούς καρπούς όπως

• κολοκυθόσποροι
• ηλιόσποροι
• φυστίκια
• καρύδια
• αμύγδαλα
• φουντούκια
• λιναρόσπορος

δ) φρέσκα φρούτα όπως

• μήλα με τη φλούδα
• αχλάδια με τη φλούδα
• ανανά
• γκρέιπφρουτ
• ακτινίδια
• κεράσια
• βύσινα
• φράουλες
• πεπόνι
• ροδάκινο
• βερίκοκο
• σταφύλια

και βέβαια δεν χρησιμοποιούμε όλα αυτά τα φρούτα μαζί αλλά
επιλέγουμε από τα φρούτα της εποχής κάθε φορά προσέχοντας
να είναι χωρίς φυτοφάρμακα
τα πλένουμε πολύ καλά και
τα προσθέσουμε σε μικρά-μικρά κομμάτια με τη φλούδα τους ή τριμμένα στον τρίφτη
ε) κάποιο υγρό για να αναμίξουμε όλα μας τα υλικά με πρώτο-πρώτο
ε1) το νερό ή

ε2) χυμούς φρούτων -
ή
ε3) αμυγδαλόγαλα- δύο υγρά για όσους από εμάς δεν τρώμε γαλακτοκομικά προϊόντα
ενώ όσοι τρώνε γαλακτοκομικά προϊόντα

ε1) γάλα ή γιαούρτι

και βέβαια όσοι από εμάς θέλουν μπορούν να προσθέσουν στο μούσλι τους

α) μέλι 
β) πετιμέζι
γ) στέβια σαν γλυκαντικά ή και
δ) κανέλα για τις ισχυρές της θεραπευτικές ιδιότητες αλλά και
για το άρωμά της
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
όποια υλικά και αν επιλέξουμε τα ανακατεύουμε πολύ καλά και
γευόμαστε το υγιεινότατο αυτό πρωινό και
εμείς αλλά -το βασικότερο-τα παιδιά μας...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ας θυμηθούμε και:
ένας κρεμώδης χυμός για πρωινό γεμάτος ενέργεια και θρεπτικά συστατικά
thaliaΚαι στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - τρόφιμα", θα βρείτε αρκετές ακόμη λύσεις, υγιεινές συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!

botanologia.blogspot.gr