Μυθολογικά στοιχεία για τη δάφνη:
Κάποτε ήτανε μια Νύμφη, κόρη του Πηνειού ποταμού, ξακουσμένη παντού για την ομορφιά της. Η Νύμφη τούτη ολημερίς κυνηγούσε στα δάση, σαν τη θεά Άρτεμη, και κουβέντα δεν ήθελε να ακούσει για τα τόσα παλικάρια που την πολιορκούσαν. Άδικα πάσχιζε ο πατέρας της, ο ποταμός, να την πείσει να παντρευτεί, να του χαρίσει εγγόνια. Εκείνη προτιμούσε να τρέχει ελεύθερη κι αγνή στα βουνά και να ασχολείται μονάχα με το κυνήγι. Η Νύμφη αυτή ονομαζόταν Δάφνη.

Κάποια μέρα, όμως, έτυχε να την ανταμώσει ο Απόλλωνας, ο οποίος ξετρελάθηκε από την ομορφιά της και θέλησε να την κάνει δική του. Εκείνη, για να γλιτώσει από τον πόθο του θεού και να παραμείνει παρθένα, έτρεξε να του ξεφύγει. Κι ο Απόλλωνας, γιος του πανίσχυρου Δία, έτρεξε στο κατόπι της προσπαθώντας να τη μεταπείσει. Αμετάπειστη η Δάφνη, πιο γρήγορος στα πόδια, όμως, ο θεός, καταφέρνει να τη φτάσει. Και τη στιγμή που εκείνος απλώνει τα χέρια του να τη γραπώσει, απελπισμένη η Δάφνη επικαλείται τη βοήθεια του πατέρα της του Πηνειού ώστε να τη γλιτώσει. Ο ποταμός τότε, για να κάνει τη χάρη στην κόρη του, τη μεταμόρφωσε σε δέντρο. Τα πόδια της έγιναν ρίζες, το σώμα της κορμός, τα χέρια της έγιναν κλαριά και τα μαλλιά της φύλλα. Κι έτσι ο θεός αγκάλιασε ένα δέντρο. Ήταν, όμως, τέτοιο το πάθος του για κείνην που της βροντοφώναξε «Αφού δε θέλησες να γίνεις γυναίκα μου, από δω και πέρα θα είσαι το δέντρο μου το αγαπημένο. Θα στεφανώνω με τους κλώνους σου τα μαλλιά μου, τη λύρα και τη φαρέτρα μου!» Κι έτσι η δάφνη έγινε του Απόλλωνα το ιερό φυτό…

Οπότε η δάφνη έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη λατρεία του θεού Απόλλωνα. Φύλλα δάφνης μασούσε η Πυθία πριν ανέβει στο δαφνοστεφανωμένο τρίποδα για να δώσει χρησμό, με δάφνη στεφάνωναν τους νικητές των Πυθικών αγώνων, με δάφνη εξάγνισε ο Απόλλωνας τον Ορέστη από το φόνο της μητέρας του κ.λ.π, κ.λ.π…. Μάλιστα, λένε, πως είχε τόσο στενά συνδεθεί με την προστασία από το κακό, αλλά και με τη δόξα, που αν ξεραινόταν κάποιος θάμνος δάφνης, το είχαν για άσκημο οιωνό.
Η δάφνη (επιστ.: Δάφνη η ευγενής, Laurus nobilis) είναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Δαφνοειδών. Ανήκει στο γένος Δάφνη. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα. Δεν είναι γνωστή η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση φύλλων δάφνης. Μόνο στην Ελλάδα εξάγονται περί τους 200 τόνους ετησίως.

Ιστορικά στοιχεία για τη δάφνη:
Στην Ελλάδα η δάφνη ήταν γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία γι’ αυτήν στον Όμηρο. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές οι θεραπευτικές της ιδιότητες. Η δάφνη ήταν από την αρχαιότητα γνωστή για τις αντισηπτικές, αντιφλεγμονώδεις και καταπραϋντικές ιδιότητες των φύλλων και των καρπών της.

Ο Ιπποκράτης τη χορηγούσε ως αναλγητικό μετά τον τοκετό, σε διάφορα γυναικολογικά προβλήματα και για πλύσεις της κεφαλής. Με δαφνέλαιο θεράπευε τη στειρότητα. Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε το αφέψημα της σε παθήσεις της κύστης και της μήτρας, τους λιωμένους καρπούς της στο άσθμά και στη φυματίωση και το χυμό τους σε περιπτώσεις βαρηκοΐας και κόπωσης. Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη ήταν επίσης φυτό αφιερωμένο και στο θεό Ασκληπιό (το θεό της Ιατρικής). Από τα παλιά κλαδιά έφτιαχναν στεφάνια για να δοξάσουν τους ήρωες και αργότερα πίστευαν ότι προστάτευε τον κόσμο από τον διάβολο. Οταν ξηραινόταν κάποιο δέντρο Δάφνης, πίστευαν ότι θα έρθει κάποιο κακό! 

Χρήσεις:
Σε πολλά χωριά χρησιμοποιούν το χυλό των φύλλων μαζί με ρεβυθάλευρο για το ζύμωμα του εφτάζυμου ψωμιού. Χρησιμοποιείται σαν αρωματικό στο βερμούτ, σε παγωτά, γλυκά, στην αρτοποιία, σε σούπες, ζυμαρικά και κονσέρβες κρέατος.
Οι Βεδουίνοι αρωματίζουν τον καφέ τους με τα φύλλα δάφνης. Χρησιμοπούνται τα φύλλα της δάφνης και οι καρποί (χωρίς τα κουκούτσια τα οποία θεωρούνται τοξικά).
Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν οι καρποί βρίσκει πολλές εφαρμογές στη θεραπευτική. Από λαϊκούς θεραπευτές χρησιμοποιείται η σκόνη των δαφνόφυλλων τοπικά για το σταμάτημα της αιμορραγίας από τη μύτη.
Τα φύλλα και οι καρποί είναι τονωτικά για τις λειτουργίες της πέψης. Όλα τα μέρη της δάφνης είναι διεγερτικά και η λαϊκή ιατρική δε, χρησιμοποιεί τα φύλλα ως εφιδρωτικά και αντικαταρροϊκά. Τα φύλλα πρέπει να ξεραίνονται στη σκιά.

Χρήση της δάφνης σε εναλλακτικές θεραπείες:
Η δάφνη έχει πολλές χρήσεις στη λαϊκή παράδοση. Χρησιμοποιούνται τα φύλλα και οι καρποί της, χωρίς τα κουκούτσια που θεωρούνται τοξικά και παλαιότερα χρησίμευαν ως εκτρωτικά. Εκχύλισμα δάφνης βοηθά στην καλή λειτουργία του στομάχου. Το δαφνέλαιο, που εξάγεται με μηχανική συμπίεση των καρπών, θεωρείται ως αντιρρευματικό, για θλάσεις μυών και εναντίον της αρθρίτιδας. Το χρησιμοποιούσαν επίσης για να τονώσουν τα μαλλιά αλλά και να σκουραίνουν το χρώμα τους (και των βλεφαρίδων) βράζοντας μαζί φύλλα δάφνης και καρυδιάς. Σήμερα χρησιμοποιείται σε αρώματα, κεριά και σαπούνια. Το αιθέριο έλαιο, που παράγεται από την απόσταξη των φύλλων, είναι αντισηπτικό, πολύτιμο για το συνάχι και τη βρογχίτιδα. Σε πολλά χωριά χρησιμοποιούν το χυλό των φύλλων μαζί με ρεβυθάλευρο για το ζύμωμα του εφτάζυμου ψωμιού. Οι Βυζαντινοί αρωμάτιζαν το κρασί τους και τη χρησιμοποιούσαν σαν κατευναστικό. Η σκόνη των δαφνόφυλλων χρησιμοποιείται τοπικά για το σταμάτημα της αιμορραγίας από τη μύτη.

Χαλαρωτική και ευεργετική
Το αφέψημα της δάφνης, που μπορείτε να φτιάξετε βράζοντας σε ένα φλιτζάνι νερό 2-3 φυλλαράκια για δέκα λεπτά, χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της αϋπνίας και της έντασης. Το ίδιο αφέψημα θεωρείται χρήσιμο και σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ανορεξίας, ενώ συγχρόνως τα φύλλα της δάφνης πιστεύεται ότι διαθέτουν στυπτικές, αντιδιαρροϊκές και διουρητικές ιδιότητες. Για τον πονόλαιμο αλλά και τις στοματικές μολύνσεις μπορούμε επίσης να κάνουμε γαργάρες με το παραπάνω αφέψημα, ενώ τα επιθέματα με κομπρέσες με νερό όπου έχουμε βράσει δέκα φύλλα δάφνης ενδέχεται να καταπραΰνουν και τα αποστήματα. Παράλληλα το αιθέριο έλαιο της δάφνης θεωρείται ότι καταπολεμά την αεροφαγία αλλά και τους πόνους που οφείλονται σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

Δάφνη για υπέροχα μαλλιά
Αν τα μαλλιά σας πέφτουν ή είναι θαμπά, ξεβγάλτε τα μετά το λούσιμο με νερό στο οποίο έχετε βράσει φύλλα δάφνης. Για να σκουρύνετε το χρώμα τους σε περίπτωση που έχουν αρχίσει να ασπρίζουν, βράστε 150 γρ. φρέσκα δαφνόφυλλα, αφήστε το μείγμα να κρυώσει και λουστείτε για 15 μέρες. Οι γυναίκες στην Κρήτη παρασκεύαζαν ένα καλλυντικό σκεύασμα, από δαφνέλαιο, δαφνοκούκουτσα και αγουρόλαδο, το οποίο χρησιμοποιείται για εντριβή των ριζών των τριχών του κεφαλιού για να αποκτήσουν γερά μαλλιά.
Δείτε: Τριχόπτωση: Ποιο είναι το κατάλληλο βότανο;
Και μία συνταγή: Κρατείστε τα μαλλιά σας επί… κεφαλής!

Μέτρα προφύλαξης
Αποφύγετε τις επαλείψεις με σκέτο δαφνόλαδο, καθώς μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα και κοκκινίλες στο δέρμα. Επίσης, μην πίνετε ποτέ δαφνόλαδο γιατί υπάρχει περίπτωση να σας προκαλέσει ναυτία και έντονη τάση για εμετό, αλλά και εγκαύματα στο γαστρικό βλεννογόνο και κολικούς.


Στοιχεία από:
firiki.pblogs.gr
Και: www.phyto.gr

Δατούρα (διαβολόχορτο)

Για το άσθμα και το Πάρκινσον 

Δρα σπασμολυτικά στην περίπτωση του σπασμωδικού βήχα και του άσθματος. Συμβάλλει στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον, βοηθά σε περιπτώσεις ακράτειας ούρων και κατά του πριαπισμού. Η αλοιφή από δατούρα ανακουφίζει από τους πόνους ρευματισμών και ισχιαλγίας ενώ είναι επίσης αντινευραλγικό. 

Προσοχή!!! Είναι φυτό πολύ δηλητηριώδες, ανάλογο στην ενέργεια του με την μπελαντόνα αλλά δραστικότερο από αυτήν. Θυμόμαστε όλοι τις δηλητηριάσεις καταναλωτών που αγόρασαν το φυτό αυτό ανακατωμένο με βρώσιμα χόρτα από λαϊκή αγορά εδώ και λίγα χρόνια

Δάφνη 

Για δυσπεψία και τριχόπτωση 

Οι θεραπευτικές της ιδιότητες δεν είναι ευρέως γνωστές, όμως η δάφνη είναι καλό τονωτικό στις περιπτώσεις άτονης δυσπεψίας. Το δαφνέλαιο δρα κατά της τριχόπτωσης και χρησιμοποιείται εξωτερικώς κατά των ρευματισμών. Σκόνη ξερών δαφνόφυλλων σταματά την αιμορραγία της μύτης ενώ το τσάι της δάφνης είναι κατά των εντερικών ανωμαλιών. 

Δαφνοκερασιά 

Για την οξεία πνευμονία 

Τα παρασκευάσματά της είναι αντισπασμωδικά, αναισθητικά, κατά των νευρικών σπασμών των μυών και της κράμπας του στομάχου. Επίσης, έχει δράση κατά των εμετών, του νευρικού βήχα, του άσθματος, του κοκκύτη, του βρογχίτη, της πνευμονίας και είναι ρυθμιστική των παλμών της καρδιάς. Θεωρείται επίσης ότι βοηθά στην αντιμετώπιση της οξείας πνευμονίας. 

Δαχτυλίδα 

Συστήνεται για καρδιοπαθείς 

Καρδιοτονωτικό και νευροτονωτικό βότανο η δαχτυλίδα συστήνεται σε καρδιοπαθείς ενώ παράλληλα χρησιμεύει και για την αντιμετώπιση οιδημάτων ως διουρητική. Τα φύλλα της περιέχουν μεταξύ άλλων σαπωνίνες, φλαβονοειδή, οξέα και γλυκοσίδες, γνωστές για την ώθηση που προσφέρουν στη λειτουργία της καρδιάς. Πρέπει να λαμβάνεται με προσοχή γιατί μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. 

Δελφίνιο 

Για το άσθμα και τη δύσπνοια 

Χρησιμοποιείται κατά του άσθματος και της νευρικής ή αλλεργικής δύσπνοιας. Παλιότερα οι σπόροι του χρησιμοποιούνταν κονιορτοποιημένοι μαζί με λάδι ως ψειροκτόνο και κατά των κνησμών, ενώ η λοσιόν του για την απομάκρυνση του σμήγματος των ελκών. Το βάμμα του δρα κατά του εκζέματος, ενώ αντιμετωπίζει ορισμένους τύπους νευραλγιών και την οδονταλγία. 

Το Δελφίνιο είναι δηλητηριώδες φυτό, αλλά σε μικρές ποσότητες δίνει εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα.

Δενδρολίβανο 

Αντισηπτικό, αντισπασμωδικό και αντιρευματικό 

Είναι τονωτικό, σταματά το αίμα, ανακουφίζει το στομάχι και τη χολή. Χρησιμοποιείται κατά της χρόνιας χολοκυστίτιδας, του ίκτερου και της ηπατίτιδας. Είναι επουλωτικό των πληγών, αντισηπτικό, αντισπασμωδικό και αντι-ρευματικό. Επίσης, απομακρύνει τα αέρια της κοιλιάς και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος. Τα άνθη του δρουν κατά του άσθματος, του κοκκύτη, της γρίπης και της αδυναμίας, ενώ τα φύλλα του μαζί με ρίζες τσουκνίδας και λάππας ποτισμένα στο οινόπνευμα ενισχύουν την τριχοφυΐα. 

Δίκταμο 

Κατάλληλο για τις κεφαλαλγίες 

Στο δίκταμο αποδίδονται σήμερα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες κατά των γαστραλγιών, της ατονίας του πεπτικού συστήματος, των κεφαλαλγιών, κατά της αμηνόρροιας, των παθήσεων της μήτρας και της εξάντλησης του οργανισμού γενικότερα. Θεωρείται ευεργετικό σε περιπτώσεις νευρικών διαταραχών και σκορβούτου. Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως εμμηναγωγό και για εκτρώσεις. 

Δίψακος 

Αντιδερματικό και αντιφυματικό 

Το βάμμα που φτιάχνεται από φρέσκο, ανθισμένο δίψακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Επίσης, καταπολεμά τα συρίγγια του πρωκτού και ενισχύει τον οργανισμό στη μάχη κατά της φυματίωσης. Ο δίψακος ανοίγει την όρεξη, προκαλεί εφίδρωση και διούρηση, ενώ το σιρόπι από τον χυμό του σε συνδυασμό με ζάχαρη δρα ευεργετικά στο αίμα.

Δρακοντιά - φιδόχορτο

Για γαστρίτιδες και αιμορραγίες 

Βοηθά στην απόχρεμψη σε περιπτώσεις άσθματος και χρόνιου βήχα. 
Ανακουφίζει από τη δυσκοιλιότητα και συστήνεται σε περιπτώσεις γαστρίτιδας, αιμορραγιών και ερυθημάτων. 
Ο Διοσκουρίδης πρότεινε τη σκόνη της δρακοντιάς -η οποία ονομάζεται και άρο- ανακατεμένη με λευκή άμπελο για την καταπολέμηση των πολύποδων. 
Απαιτείται προσοχή στη χρήση της γιατί προκαλεί συχνά δηλητηρίαση. 

Δυόσμος 

Με διεγερτικές ιδιότητες 

Εχει διεγερτικές ιδιότητες και βοηθά στους πόνους της χολής και του στομαχιού, αντιμετωπίζει τις νευρικές διαταραχές, τους ιλίγγους και την ταχυκαρδία. Χρησιμοποιείται κατά του λόξιγκα ενώ είναι και σπασμολυτικός, διουρητικός, κατά των αερίων, εφιδρωτικός, κατά της πέτρας της ουροδόχου κύστης, κατά των φλεγμονών των νεφρών και κατά του εμετού σε περίοδο εγκυμοσύνης. 

ΕΝΔΕΙΞΗ- Βότανα και τροφές

Δερματίτιδα: πορτοκάλι, σπαράγγι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, αγγούρι, νεροκάρδαμο, φράουλα, μαγιά μπίρας, λεμόνι, αμύγδαλο, καρύδι, ελιά, πρόπολη, μαυροραπανο, ρύζι, φασκόμηλο, ταραξάκο, σταφύλι, γιαούρτι.
Δηλητηρίαση Αγγελική, ιπέκα, μάραθο,μέντα, μπελαντόνα 
Διαβήτης: Αγριμόνιο, αχιλλαία, αχλαδιά, αψιθιά, βρόμη, γεράνι, γκίνσενγκ, γλυκόριζα, δενδρολίβανο, καρότο, καρυδιά, κερασιά, λάππα, λάχανο, μαντζουράνα, μηλιά, νεραντζιά, ντοματιά, πεντάνευρο, πικραλίδα, πορτοκαλιά, σκόρδο, τσουκνίδα, σπαράγγι, βρώμη, αγκινάρα, λάχανο, ρεβίθι, ραδίκι, νεροκάρδαμο, φασόλι, κέδρος, μαγιά μπίρας, μήλο, φουντούκι, ελιά, ρύζι, φασκόμηλο.
Διάρροια Αγκινάρα, άκορος, αλχεμίλη,βάλσαμο, βελανιδιά, γεράνι, θυμάρι, καρότο, καστανιά, κράταιγος, κυνόγλωσσο, λαδανιά, λεβάντα, λεμονιά, μηλιά, μύρτιλλο, πράσσο,ρίγανη, ροδιά, σκόρδο, συκιά, τσουκνίδα,φασκομηλιά, φλισκούνι, φραουλιά, σκόρδο, βερίκοκο, κανέλλα, καρότο, κάστανο, λάχανο, γαρύφαλλο, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μήλο, μέντα, μοσχοκάρυδο, πρόπολη, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, γιαούρτι.
Διεγερτικά Αγγελική, αχιλλαία, αψιθιά, δάφνη, δυόσμος, καρότο, κισσός, μαϊντανός, μελισσόχορτο, μέντα, ύσωπος, φασκομηλιά
Διουρητικά Αβρωνία, αγγελική, αγγουριά, άνηθος,αγιάγκαθο, αγκινάρα, αγριάδα, άζαρο,απήγανος, άρνικα, αχιλλαία, αχλαδιά,βάλσαμο, βασιλικός, βατομουριά, βρόμη,γλυκάνισο, γλυκόριζα, δίκταμο,δυόσμος, ίλεξ, καλαμπόκι, κάππαρη,κάρδαμο, καρότο, κερασιά, κολλιτσίδα,κολοκυθιά, κρεμμύδι, κρόκος, κύμινο,λάππα, λάχανο, λεβάντα, λεύκα,μαϊντανός, μαντζουράνα, μάραθο,μελιτζάνα, μενεξές, μέντα, μολόχα,νυχάκι, πεπόνι, πεύκο, πικραλίδα,σκόρδο, σπανάκι, τσάι, τσουκνίδα,φασκομηλιά, φλόμος, φραουλιά
Δυσεντερία Αμπελος, άρνικα, βάλσαμο,βατομουριά, βελανιδιά, βρυωνία, γκέο,θυμάρι, ιτιά, καστανιά, καψέλλα,ροδακινιά, ροδιά, σκόρδο, φλόμος.
Δυσκοιλιότητα: Αγκινάρα, αλθαία, αχλαδιά, βασιλικός, δρακοντιά, κερασιά, κουμαριά,λάχανο, μαρούλι, μηλιά, μπελαντόνα,ντοματιά, πεπόνι, πορτοκαλιά,σκόρδο, σπανάκι, συκιά, φλαμουριά, βερίκοκο, πορτοκάλι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, ραδίκι, κεράσι, κρεμμύδι, σύκο, φράουλα, σιτάρι, μαρούλι, μαγιά μπίρας, αμύγδαλο, μήλο, μελιτζάνα, πεπόνι, ελιά, πατάτα, ροδάκινο, πρόπολη, τομάτα, πράσο, δαμάσκηνο, ρύζι, σίκαλη, ταραξάκο, σταφύλι, γιαούρτι, κολοκύθα, κολοκυθάκι.
Δυσμηνόρροια: Αγγελική, άζαρο, απήγανος, βαλεριάνα, βάλσαμο, βιβούρνο, δενδρολίβανο,ερυθραία, κανέλα, καρότο, μαϊντανός,μελισσόχορτο, μέντα, τσουκνίδα, φρέσκο γλυκάνισο, λάχανο, μαρούλι, μέντα, μαϊντανός, δεντρολίβανο, φασκόμηλο.
Δυσπεψία: Αγγελική, αγκινάρα, άρνικα, αχιλλαία,βαλεριάνα, βασιλικός, βρόμη, γλυκάνισο,δενδρολίβανο, δυόσμος, ερυθραία,θυμάρι, κόλιαντρο, κρεμμύδι, κριθάρι,κυδωνιά, λεμονιά, λυκίσκος, μαϊντανός,μαντζουράνα, μελισσόχορτο, μέντα,μπολντέα, πικραλίδα, φασκόμηλο, σκόρδο, δάφνη, φρέσκο γλυκάνισο, βασιλικός, κανέλλα, γαρύφαλλο, ραδίκι, κρεμμύδι, μάραθο (φινόκιο), κέδρος, μαγιά μπίρας, λεμόνι, μελιτζάνα, μέντα, μοσχοκάρυδο, κόκκινη πιπεριά, γκρέιπ φρουτ, μαϊντανός, μαυροράπανο, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θρούμπι, σέλινο, ταραξάκο, θυμάρι, γιαούρτι, κολοκύθα.

Το φαρμακείο της γιαγιάς...
Διάρροια Εάν το παιδί σας έχει διάρροια, λίγο νερό στο οποίο προσθέτετε λίγες σταγόνες λεμόνι μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση της κινητικότητας του εντέρου, καθώς και στην ενυδάτωση του παιδιού, σύμφωνα με την κ. Βλάχου.
Δερματίτιδα Ενα μπάνιο με βρώμη (μερικές κουταλιές βρώμης σε μια μπανιέρα γεμάτη με νερό) μπορεί να βοηθήσει όσους πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα, όπως αναφέρουν οι ειδικοί της Κλινικής Μάγιο. Η βρώμη περιέχει αντιφλεγμονώδεις ουσίες (γνωστές ως αβενανθραμίδες), οι οποίες μειώνουν επίσης τον κνησμό.
Δόντια γερά: Να περνάτε απαλά τα δόντια και τα ούλα των βρεφών 6 έως 15 μηνών με μια μπατονέτα βουτηγμένη σε διάλυμα από τσάι, με ελάχιστη μαγειρική σόδα (στη μύτη του κουταλιού). 

Γιατροσόφια
Δηλητηρίαση Μετά από κάθε δηλητηρίαση, από οποιαδήποτε αιτία, προκαλέστε εμετό και μετά να πιείτε ένα ποτήρι τού κρασιού ελαιόλαδο. Εναλλακτικά, μέσα σε ένα κιλό νερό βράζετε 40-50 γραμμάρια φύλλα μέντας δροσερά ή και ξερά και πίνετε ανά δεκάλεπτο δύο φλιτζάνια τού τσαγιού, προσπαθώντας κάθε φορά να κάνετε εμετό. Αυτό επαναλαμβάνεται 4-5 φορές.
Διάρροια 
Βατόμουρα: Τα βατόμουρα περιέχουν ανθοκυανοσίδια, ουσίες οι οποίες διαθέτουν αντιβακτηριδιακή δράση. Για το λόγο αυτό οι Σουηδοί τα καταναλώνουν σε περιπτώσεις διάρροιας (ελπίζοντας ότι θα σκοτώσουν τα κακά βακτηρίδια που έχουν εγκατασταθεί στο έντερό τους).
Καφές: Όποια και αν είναι η αιτία τής διάρροιας (μικροβιακή ή ιογενής) που σάς ταλαιπωρεί, υπάρχει ένας τρόπος να τη σταματήσετε αμέσως. Φάτε ένα κουταλάκι ωμό ελληνικό καφέ πάνω στον οποίο έχετε στάξει 2-3 σταγόνες φρέσκο λεμόνι. Tα αλκαλοειδή συστατικά τού καφέ, σε συνδυασμό με τις αντιδιαρροϊκές ιδιότητες τού λεμονιού, θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα.
Κυδώνι: 1-2 κομματάκια από γλυκό παστοκύδωνο, είναι πολύ αποτελεσματικό φάρμακο σε περίπτωση διάρροιας. Tο κυδώνι περιέχει τανίνες και οξέα, που έχουν συσφιγκτική επίδραση στις ελαστικές ίνες τών ιστών, ενώ η πηκτίνη που περιλαμβάνει εξομαλύνει τις συσπάσεις τού εντέρου. Πέρα από αυτό, είναι ένα εύγευστο γιατροσόφι, που συνήθως είναι ευπρόσδεκτο ακόμα και από τους πιο «δύσκολους» ή μικρούς ασθενείς.

Διάστρεμμα
Λάδι και σκόρδο: Kαθαρίστε ένα κεφάλι σκόρδο και αφήστε τις σκελίδες να μείνουν σε 1/4 του λίτρου ελαιόλαδο για λίγες ώρες. Στη συνέχεια, αλείψτε το σημείο του διαστρέμματος με άφθονο λάδι, κάντε απαλά τοπικές μαλάξεις και καλύψτε το τραυματισμένο μέλος με έναν επίδεσμο, που θα αφήσετε για όλο το βράδυ. Tο σκόρδο βοηθάει να απομακρυνθούν οι τοξίνες και δρα αποσυμφορητικά στο σημείο τής φλεγμονής, ενώ το ελαιόλαδο δρα μαλακτικά στους τραυματισμένους ιστούς και ανακουφίζει από τον πόνο.
Ψωμί και κόκκινο κρασί: Χτυπήσατε κάποιο σημείο τού σώματός σας και έχει δημιουργηθεί μελανιά ή κοκκινίλα, ή πάθατε κάποιο διάστρεμμα; Υπάρχει ένα γιατροσόφι που γίνεται με υλικά που υπάρχουν σε κάθε σπίτι: Ψωμί και κόκκινο κρασί. Aν έχετε χτυπήσει σε κάποιο άκρο, ρίξτε μία χούφτα ψίχα ψωμί σε μισό λίτρο κρασί, ανακατέψτε καλά και βουτήξτε το πονεμένο μέλος για μισή ώρα στο μείγμα. Αλλιώς, βάλτε τη μουσκεμένη μπάλα ως κατάπλασμα. 
Πράσινο σαπούνι και αυγό: Tρίβουμε λίγο πράσινο σαπούνι, ρίχνουμε λίγο ούζο ή τσίπουρο, λίγη ρίγανη και ένα ασπράδι αυγού. Τα ανακατεύουμε όλα και γίνονται κρέμα. Τη βάζουμε σε χαρτοσακούλα, πανί ή επίδεσμο και την κολλάμε στο στραμπουλιγμένο μέρος, ώστε να συγκρατιέται εκεί. 

Δυσκοιλιότητα
Κόβετε κάθε μέρα λίγες κορυφές από βασιλικό και αφού βάζετε και λίγο λάδι, τις τρώτε σαν σαλάτα.

Δυσμηνόρροια
Από ένα κατάστημα βοτάνων προμηθευτείτε 500 γραμμάρια αποξηραμένες ρίζες τσουκνίδας (Urtica urens). Όποτε υποφέρετε από τα συμπτώματα της δυσμηνόρροιας, βάλτε τις να βράσουν σε 3 λίτρα νερό μέχρι να μείνει μισό μόνο λίτρο αφεψήματος. Πιείτε από αυτό το τσάι ένα φλιτζάνι, 3-4 φορές την ημέρα. Η τσουκνίδα, που περιέχει πολλά μέταλλα και οξέα, επιδρά καθαρτικά στο αίμα, ενώ ο χυμός της έχει, σε περίπτωση αιμορραγίας, έντονη αιμοστατική δράση.

Δυσοσμία και εφίδρωση ποδιών
Βότκα: Αν τα πόδια σας µυρίζουν κάτι λιγότερο από ευχάριστα, µπορείς να έχετε θεαµατικά και…µυρωδικά αποτελέσµατα, αν τα τρίψετε µε ένα πανάκι ßουτηγµένο σε ßότκα. Γρήγορα θα απαλλαγείτε από την δυσάρεστη οσµή. Κάνει την ίδια δουλειά µε το οινόπνευµα για εντριßές. Η ßότκα περιέχει αλκοόλ που είναι αντισηπτικό και δηµιουργεί ξηρότητα, οπότε καταστρέφει τούς µύκητες και τα ßακτήρια που ευθύνονται γι′ αυτές τις απαίσιες µυρωδιές, καταπολεµώντας παράλληλα την υγρασία που ευνοεί την ανάπτυξή τους.
Τσάι: Πολύ πλούσιο σε τανίνες, το τσάι παίζει έναν «αποξηραντικό» ρόλο και μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικό, αν έχετε πρόβλημα έντονης εφίδρωσης τών ποδιών. Aρκεί να βράσετε 4 λίτρα νερό με 2-3 φακελάκια τσάι, να το αφήσετε να κρυώσει και να κάνετε μέσα σε αυτό ένα ποδόλουτρο για 20 περίπου λεπτά. Aν το πρόβλημά σας είναι πολύ έντονο, μπορείτε να ακολουθείτε αυτή τη διαδικασία δύο φορές την ημέρα. Το ποδόλουτρο καλό είναι να κρατάει 20 λεπτά. Πολλοί λένε ότι έχουν καλύτερο αποτέλεσμα όταν στο ποδόλουτρο με το τσάι στύβουν και μισό λεμόνι.
Θυμάρι: Tο ίδρωμα τών ποδιών το καλοκαίρι επιδεινώνεται, με όλα τα δυσάρεστα επακόλουθα. Ένας εύκολος και φυσικός τρόπος για να το αντιμετωπίσετε είναι το ποδόλουτρο με αφέψημα θυμαριού. Bράστε 2 κουταλάκια του γλυκού θυμάρι σε μισό λίτρο νερό για 10 λεπτά και μόλις το αφέψημα κρυώσει αρκετά, κάντε με αυτό ένα ποδόλουτρο για μισή ώρα. Aν επαναλαμβάνετε τη διαδικασία αυτή καθημερινά για ένα διάστημα, η κακοσμία θα εξαφανιστεί.

Δυσπεψία
Αν είστε αγχώδεις και έχετε δυσπεψία, πολύ πιθανόν να μπορέσετε να χωνέψετε ευκολότερα αν πάρετε μερικές βαθιές αναπνοές και χαλαρώσετε. Ο λόγος είναι ότι το σώμα που βρίσκεται σε κατάσταση «συναγερμού» λόγω άγχους, επιβραδύνει αυτομάτως όσες διαδικασίες δεν θεωρούνται ζωτικές στη φάση τής κρίσης. Υπάρχουν κατά συνέπεια πολλές πιθανότητες η ψυχογενής δυσπεψία να περάσει με μερικές βαθιές αναπνοές. Εναλλακτικά, φάτε μια κουταλιά τής σούπας μαγειρική σόδα και αμέσως 1-2 ποτήρια νερό. Προσοχή όμως! Η συχνή κατάποση σόδας, είναι πιθανόν να σάς δημιουργήσει γαστρεντερολογικά προβλήματα.

Δύσπνοια
Ρίξτε μία χούφτα «μάτια»* του πεύκου σε 1 λίτρο νερό και αφήστε τα να μείνουν μία ώρα. Στη συνέχεια, βάλτε τα να πάρουν βράση για 2 λεπτά, βγάλτε τα από τη φωτιά και αφήστε τα στην άκρη για ένα 10λεπτο πριν τα φιλτράρετε. Πίνοντας 3-4 φλιτζάνια από αυτό το αφέψημα με το άρωμα σαν ρετσίνι όποτε έχετε δυσκολία στην αναπνοή, θα δείτε άμεσα αποτελέσματα.
[* Tα «μάτια» ή αλλιώς τα μπουμπούκια τού πεύκου είναι η καφέ αιχμηρή άκρη που είναι καλυμμένη με φολίδες και βρίσκεται στην κορυφή τών λεπτότερων κλαδιών τού δέντρου. Mε ένα κοφτερό κοπίδι, αποσπάστε από διαφορετικά δέντρα μία χούφτα από τα «μάτια», για να φτιάξετε αυτό το γιατροσόφι.]

ΤΡΟΦΕΣ-ΦΑΡΜΑΚΑ Θεραπείες απευθείας από το ντουλάπι της κουζίνας
Διαβήτης
Το θεραπευτικό τρόφιμο: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Πώς δρουν: Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά βοηθούν στον έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος, εμποδίζουν τη γρήγορη απορρόφηση των υδατανθράκων από το έντερο και έτσι αποτελούν ιδανική τροφή για τους διαβητικούς. Βρετανική έρευνα έδειξε ότι όσοι καταναλώνουν καθημερινά 1½ μερίδα πράσινων λαχανικών (γύρω στα 106 γρ.) παρουσιάζουν μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε ποσοστό 14%.
Στην πράξη: Μπορούμε να τα ψήσουμε στον ατμό, το φούρνο, τη σχάρα, να τα βράσουμε, να τα σοτάρουμε ή να τα φάμε ωμά.


Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!

Οι φακές είναι ένα από τα πρώτα τρόφιμα που καλλιεργήθηκαν ποτέ. Καταναλώνονται από τους προϊστορικούς χρόνους και πιστεύεται ότι προέρχονται από την Κεντρική Ασία. Σε τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή έχουν βρεθεί σπόροι φακής που χρονολογούνται 8.000 χρόνια πριν. 
Για χιλιετίες, οι φακές παραδοσιακά τρώγονταν με κριθάρι και σιτάρι, τα τρία είδη διατροφής που προέρχονται από τις ίδιες περιοχές και εξαπλώθηκαν σε όλη την Αφρική και την Ευρώπη, κατά τη διάρκεια μεταναστεύσεων και εξερευνήσεων πολιτιστικών φυλών.

Αρχικά, θεωρούντο το φαγητό των φτωχών. Αργότερα όμως, διαπιστώθηκε ότι τα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωσή τους είναι σημαντικά, και ο ισχυρός, φυσικός συνδυασμός τους σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, και μέταλλα είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε χορτοφαγικές δίαιτες.
Οι φακές, όπως και τα φασόλια, είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες -παρέχουν 15 γραμμάρια ινών σε μόλις 1 φλιτζάνι- οι οποίες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

Επιπρόσθετα, συμβάλλουν στην υγεία της καρδιάς (προστασία από στεφανιαία και καρδιαγγειακή νόσο), όχι μόνο λόγω των φυτικών ινών, αλλά και λόγω των σημαντικών ποσοτήτων φυλλικού οξέος και μαγνησίου που περιέχουν.
Εκτός από τις ευεργετικές τους ιδιότητες στο πεπτικό σύστημα και στην καρδιά, είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη διαχείριση διαταραχών του σακχάρου, καθώς εμποδίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα να αυξηθούν με ταχύ ρυθμό μετά από ένα γεύμα.
Ακόμα, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνών. Πενήντα γραμμάρια φακής περιέχουν όση πρωτεΐνη έχουν και 67 γραμμάρια βοείου κρέατος και περιέχουν σχεδόν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται το σώμα, για να χρησιμοποιήσει τις πρωτεΐνες. Απουσιάζουν μόνο δύο, συνδυάζοντας όμως τις φακές με άλλα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι και το σπανάκι, μπορούμε να πάρουμε μια πλήρη πρωτεΐνη.

Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.
Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι φακές έχουν σημαντική θέση σε αυτό που λέμε υγιεινή διατροφή. Και επειδή δεν απαιτούν την μακρόχρονη ενυδάτωση (μούλιασμα) που χρειάζονται τα περισσότερα αποξηραμένα όσπρια, είναι αρκετά εύκολο και να προετοιμαστούν. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη έμπνευση.

Κωνσταντίνα Υφαντή, διαιτολόγος-διατροφολόγος

Φαγητό με ιστορία
Από τη Γένεση γνωρίζουμε την ιστορία του Ησαύ που πούλησε την κληρονομιά του «αντί πινακίου φακής». O Αριστοφάνης ανέφερε τις φακές στα έργα του. Η σούπα με φακές παρασκευάζεται παντού στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και στην Ινδία. Προτείνεται ως χορτοφαγική επιλογή, αλλά μαγειρεύεται και με ζωμό κρέατος. Αλλα ζαρζαβατικά που «δένουν» με τις φακές είναι τα καρότα, οι πατάτες, το σέλινο, ο μαϊντανός, το σπανάκι και τα σέσκουλα.
Η δάφνη είναι απαραίτητη για να έχει το πιάτο ισορροπημένη γεύση. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Στα ινδικά μπακάλικα του κέντρου βρίσκουμε τη μικρή πορτοκαλί. Τη λένε νταλ και με αυτή κάνουν σάλτσες, σούπες και μαγειρευτά. Υπάρχει επίσης η στρογγυλή πράσινη φακή. Εγώ προτιμώ τις ψιλές φακές από τη Λάρισα. Εξαιρετικές είναι της Εγκλουβής στη Λευκάδα, αλλά δύσκολα τις βρίσκεις.
Πριν από το μαγείρεμα οι φακές θέλουν ξέπλυμα, αλλά δεν χρειάζονται μούλιασμα. Ταιριάζουν καταπληκτικά με το κύμινο και το κόλιανδρο. Σερβίρονται με πάστα ελιάς, ταραμοσαλάτα και καυτερή ή γλυκιά πιπεριά. Αλλα συνοδευτικά μπορεί να είναι η φέτα και άλλα τυριά, οι ξηροί καρποί όπως καβουρδισμένα αμύγδαλα, τα καραμελωμένα καρότα, κρεμμύδια, το ψημένο σκόρδο, άνηθος, σέλινο, μαϊντανός, μάραθος, δενδρολίβανο, αλλά και αλλαντικά όπως το μπέικον ή το σύγγλινο. «Δένει» ακόμα και με ψάρι και θαλασσινά.

Φακές και πάλη των ... τάξεων στο τραπέζι 

ΜΙΑ ΑΠΟ τις αγαπημένες τροφές των Ελλήνων, αν και η ίδια της η ιστορία έχει κάτι από... πάλη των τάξεων. Η πρωτοκαλλιέργειά της χάνεται στα βάθη του ανθρώπινου πολιτισμού. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του ότι οι αρχαιολογικές αναφορές τοποθετούν τη φακή στην παλαιολιθική και μεσολιθική εποχή από δέκα χιλιάδες χρόνια στη Συρία και την Ιεριχώ της Παλαιστίνης. Αργότερα, και μιλάμε περίπου έξι χιλιάδες χρόνια π.κ.χ., εντοπίζεται σε περιοχές της Μικράς Ασίας. Κατά τη νεολιθική εποχή η φακή καλλιεργείται σε περιοχές της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, ενώ διαδόθηκε ευρέως κατά την εποχή του χαλκού σε περιοχές της Μεσογείου. Αναφορές στη φακή συναντάμε τόσο στον Αριστοφάνη όσο και στον Πλίνιο που εξαίρει τις θεραπευτικές ιδιότητες ιδίως σε παθήσεις του ήπατος. Στην αρχαία Ελλάδα -κι εδώ εντοπίζονται οι πρώτες ταξικές διαστάσεις της φακής- οι εύποροι δεν μπορούσαν καν να διανοηθούν ότι θα προσέφεραν είτε στους εαυτούς τους είτε σε καλεσμένους τους μαγειρεμένες φακές. Ανεξάρτητα από το αν ο Ιπποκράτης, από τότε, υπερτόνιζε τις εξαιρετικές ιδιότητες του καταφρονημένου αυτού οσπρίου. Οι φακές απέκτησαν έναν κάποιο σεβασμό κατά το 18ο αιώνα στη Γαλλία υπό τη βασιλεία του Λουδοβίκου XV, του οποίου η σύζυγος Μαρία τις διέδωσε στο παλάτι δίνοντάς τους έτσι το όνομα «φακές της βασίλισσας». Και κατά το 19ο αιώνα, οι φακές απέκτησαν τη φήμη του «κρέατος του φτωχού», ενώ σταδιακά διαδόθηκαν ως γαστριμαργική προτίμηση σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν ν' αντέξουν τη μυρωδιά του ψαριού. Νεότερες έρευνες για το παρεξηγημένο αυτό έδεσμα έχουν οδηγήσει στο ακόλουθο ατράνταχτο επιχείρημα αναφορικά με την περιεκτικότητα της φακής σε πρωτεΐνες και μέταλλα όπως τον απολύτως απαραίτητο σίδηρο: Εκατό γραμμάρια φακής περιέχουν τόσες πρωτεΐνες όσες και 134 γραμμάρια μοσχαριού! Και μία κούπα βρασμένης φακής περιέχει 38 mg κάλιο, 356 mg φώσφορο, 72 mg μαγνήσιο, 6,6 mg σίδηρο και άλλα πολύτιμα για την υγεία συστατικά. Κάτι ήξεραν και οι εργάτες των αιγυπτιακών πυραμίδων που τρέφονταν με φακές, ίχνη των οποίων εντόπισε η αρχαιολογική... κουτάλα.

Προτάσεις για να κάνετε τις φακές αγνώριστες 
Σαλάτα φακές

Υλικά

• 1/4 του κιλού φακές
• 2 φύλλα δάφνης
• 1 κεφάλι σκόρδο
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
• 1 κουταλάκι ξερό δυόσμο
• 1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
• 2 φουρνιστές ντομάτες
• 1 μέρος ντομάτας,
• 1 μέρος ξίδι
• 3 μέρη ελαιόλαδο για τη σάλτσα

Εκτέλεσις
Βράζουμε τις φακές με τη δάφνη, το αλάτι και το σκόρδο, προσέχοντας να μη λιώσουν. Κόβουμε τις ντομάτες στα τέσσερα, βγάζουμε τα σπόρια και τις ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να απορροφήσουν όλα τα υγρά τους με λίγο χοντρό αλάτι και ελάχιστο ελαιόλαδο. Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ, μαζί με τις ντομάτες και ανακατεύουμε καλά με τη σάλτσα.

Φακές με σέσκουλα
Για να εμπλουτίσετε με περισσότερα χορταρικά και μυρωδικα το κλασικό πιάτο που ίσως σας φαίνεται μονότονο.

Υλικά 6-8 μερίδες
½ φλιτζ. ελαιόλαδο, 1 φλιτζ. κρεμμύδι χοντροκομμένο, 2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λειωμένες, 1 κοφτή κ.γλ. σπόροι κόλιανδρου κοπανισμένοι στο γουδί, ½ κ.γλ. κύμινο ή παραπάνω αν θέλουμε, 2 φλιτζ. ψιλές φακές, 1 φλιτζ. ντοματάκια αποφλοιωμένα και ψιλοκομμένα με τον χυμό τους, 500 γρ. σέσκουλα καθαρισμένα και ψιλοκομμένα σε λωρίδες, 6-8 φλιτζ. νερό ή ζωμό, αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, ξύσμα από μισό πορτοκάλι, 1/4 φλιτζ. ξίδι από σέρι ή το βορειοελλαδίτικο γλυκό ξίδι του Βασίλη Βαϊμάκη, πάστα από ελιά Καλαμών για γαρνιτούρα

Εκτέλεσις
Σε μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το μισό λάδι σε μέτρια φωτιά και μαραίνουμε το κρεμμύδι για περίπου 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο. Γυρίζουμε 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε τις φακές, το κόλιανδρο και μια πρέζα κύμινο και τα ανακατεύουμε όλα μαζί στο λάδι. Ρίχνουμε τις ντομάτες, τη δάφνη, τα σέσκουλα και 6 φλιτζ. νερό. Κλείνουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε μέτρια φωτιά.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και σιγοβράζουμε για 45-50 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν οι φακές. Αν θέλουμε να αραιώσουμε τη σούπα, προσθέτουμε νερό. Αλατοπιπερώνουμε. Λίγα λεπτά πριν βγάλουμε τη σούπα από τη φωτιά, προσθέτουμε το ξύσμα και το ξίδι. Αφαιρούμε τη δάφνη πριν από το σερβίρισμα. Σε κάθε μπολ ρίχνουμε λίγο από το υπόλοιπο λάδι και 1 κουταλάκι από πάστα ελιάς.

Φακές σαλάτα με ψητές πιπεριές και φέτα 

Υλικά (για περίπου 6-8 μερίδες)
* 250 γραμμ. φακές χοντρές
* 6 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε λεπτές ροδέλες
* 2 σκελίδες σκόρδο λειωμένες
* 250 γραμμ. κόκκινες πιπεριές ψημένες, χωρίς τους σπόρους, ξεφλουδισμένες και κομμένες ζουλιέν
* αλάτι και μαύρο πιπέρι
* ½ φλιτζανιού παρθένο ελαιόλαδο
* 3-4 κουταλιές ξίδι από κόκκινο κρασί
* ½ φλιτζανιού ψιλοκομμένο άνηθο
* 120 γραμμ. φέτα τρίμμα

Εκτέλεσις
1. Ξεπλένουμε τις φακές και τις στραγγίζουμε. Τις βράζουμε μέσα σε άφθονο νερό για 10 λεπτά. Τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε μέσα στο σουρωτήρι με κρύο νερό. Τις ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα με φρέσκο νερό. Μόλις πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε 20-25 λεπτά, μέχρι να γίνουν τρυφερές αλλά να μη χυλώσουν. Όσο βράζουν οι φακές αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια. Στραγγίζουμε σε σουρωτήρι κάτω από κρύο νερό.
2. Σε μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τις φακές, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, το σκόρδο και τις πιπεριές. Προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, το λάδι και το ξίδι. Αφήνουμε να σταθούν 30 λεπτά πριν σερβίρουμε. Σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου, αφού γαρνίρουμε με άνηθο και φέτα

ΝΤΑΙΑΝΑ ΚΟΧΥΛΑ

Δείτε ακόμη: Θρεπτικότατη σαλάτα για αποτοξίνωση! 

Όσπρια: το εθνικό μας πιάτο!

Φασόλια: μια υποτιμημένη «υπερτροφή»!

Φάβα: Ο βασιλιάς των τροφίμων των φτωχών.

Πηγή: www.solon.org.gr
Πηγή: users.sch.gr

όποιος λυγαριά δεν πιάσει

την αγάπη του θα χάσει

και όποιος δεν τη μυριστεί

θα την αποχωριστεί!!!!!!

Θάμνος αυτοφυόμενος και φυλλοβόλος. Στις ακροποταμιές την συναντάμε να φυτρώνει και στις όχθες των χειμάρρων και των ρυακιών. αγαπάει τις υγρές τοποθεσίες. Με βλαστό πολύ χνουδωτό τετραγωνικό με μακρόμισχα φύλλα στενόμακρα, λογχοειδή γεμάτα αρώματα και φαρμακευτικές ιδιότητες.
Τα λουλούδια της με τον κωδωνοειδή κάλυκα ξεπετιούνται στις κορυφές των διακλαδισμένων μίσχων -βότρυς-κάθε τέλος καλοκαιριού άσπρα, γαλάζια και μενεξεδιά χαρίζοντάς μας την ευωδιά τους μέχρι το τέλος του Νοέμβρη.
ο καρπός της μια τετράσπερμη αρωματική δρύπη πλήρεις φαρμακευτικών ιδιοτήτων ο οποίος ωριμάζει τον φθινόπωρο.
Τα ευλύγιστα κλαδιά της της έδωσαν το όνομά της.
Την λέμε και λυγιά και καναπίτσα και αλυγαριά…
οι επιστήμονες την ονομάζουν “άγνος η κοινή”και είναι παγκοσμίως γνωστή ως “Vitex agnus-castus”.
Αυτά τα ευλύγιστα κλωνάρια της χρησιμοποιούσαν οι καλαθοποιοί-καλαθοπλέχτες να κάνουν κοφίνια για:
– να μεταφέρουν οι νοικοκυρές την μπουγάδα τους.
– οι σταφιδοπαραγωγοί την σταφίδα τους στ’ αλώνια.
– οι αμπελουργοί τα σταφύλια τους στα πατητήρια και
– οι ελαιοπαραγωγοί τις ελιές τους στα λιοτρίβια.

Οι φαρμακευτικές ιδιότητες της λυγαριάς πολλές:

• κατευναστικές
• αντικαταθλιπτικές 
• αποχρεμπτικές
• ευστόμαχες-άριστο γιατρικό για τον μετεωρισμό και την σωστή πέψη
• στυπτικές
• αντιγηραντικές 
• αντιοξειδωτικές 
• ορεκτικές
• διουρητικές 
• τονωτικές των γεννητικών οργάνων
• αντικαρκινικές 
• ισχυρές αντιφλεγμονώδεις
• αντιβακτηριδιακές
• αντιπυρετικές-βοηθάει να απαλλαγούμε από τον πυρετό και τους πονοκεφάλους
• βοηθάει στην θεραπεία των ημικρανιών και στον πονοκέφαλο από μέθη “οι τρυφεροί βλαστοί και τα άνθη της λυγαριάς αναμεμιγμένα με λάδι τριανταφυλλιάς απομακρύνουν τον πονοκέφαλο τον προερχόμενο από μέθη”έλεγε ο Πλίνιος.
• εντομοαπωθητικές-διώχνει μακρυά τα ενοχλητικά έντομα
• βοηθάει στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας η οποία συνδέεται με ορμονικά προβλήματα
• αντιαφροδισιακές. Ο Πλίνιος έλεγε ότι “ελέγχει πλήρως την βίαιη σεξουαλική επιθυμία”
• αφροδισιακές.

Παρατηρώντας τις ιδιότητες της λυγαριάς ίσως σκεφτούμε ότι είναι αντιφατικές.
Δεν είναι όμως έτσι, διότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα ή ιδιότητα της λυγαριάς είναι ότι είναι ένα βότανο εξομαλυντικό, είναι ένα ίαμα το οποίο βοηθάει τον οργανισμό που έχει ταλαιπωρηθεί και νοσεί να επανέλθει στην πρότερή του υγιή κατάσταση τον. Βοηθάει να βρει πάλι την ισορροπία του.
θα επιτρέψει να συμβεί ότι είναι καλύτερο!!!!!

Και πάμε πίσω στον χρόνο-στη μυθολογία μας: λέγεται ότι ο Προμηθέας, όταν ο κένταυρος Χείρων τον ελευθέρωσε από τα δεινά του, έφτιαξε ένα στεφάνι με κλάδους λυγαριάς το έβαλε στο κεφάλι του για να θυμάται τα δεσμά του.
Λέγεται ότι ο Αχιλλέας έδεσε τα παιδιά του Πρίαμου με κλαδιά λυγαριάς εκεί ψηλά στα δάση της Ίδης στην Κρήτη και με βέργες λυγαριάς ο πολυμήχανος Οδυσσέας έδεσε τους συντρόφους του κάτω από την κοιλιά των προβάτων του Πολύφημου ώστε να τους βγάλει ανέπαφους από την σπηλιά του Κύκλωπα.
Η Ήρα – η θεά του γάμου – γεννήθηκε κάτω από μια λυγαριά.
Στην αρχαία Σπάρτη τον Μεγάλο Ασκληπιό τον ονόμαζαν και “Aγνίτα” επειδή
το άγαλμά του ήταν κατασκευασμένο από ξύλο άγνου -γιατί οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν την λυγαριά “άγνος”.
Έχει και μιά αδερφή η Λυγαριά – τη Δάφνη.
Τα πολύ παλιά χρόνια οι δύο αδελφές – η Λυγαριά και η Δάφνη – είχαν έναν μονάκριβο πολυαγαπημένο αδερφό. Τον έχασαν όμως…
Η Λυγαριά από την μεγάλη της λύπη τα λουλούδια της από άσπρα έγιναν μοβ-πένθιμα, γυρνώντας να δει την αδελφή της και βλέποντάς την στολισμένη με τα κόκκινα-ροζ λουλούδια της της λέει:
– μα πως είναι δυνατόν ο αδελφός μας χάθηκε και συ είσαι ντυμένη στα κόκκινα;
και η Δάφνη:
– μην κοιτάς τα ρούχα μου! την καρδιά μου δες που είναι μες την πίκρα….
και μεις από τότε την αδελφή της Λυγαριάς την λέμε Πικροδάφνη!!!!

Η λυγαριά μας λοιπόν είναι ένα φυτό:

• φαρμακευτικό
• αρωματικό
• μελισσοτροφικό
• καλλυντικό

όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται και έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες.

• τα φύλλα
• οι καρποί
• τα άνθη
• οι βλαστοί

οι ανθοφόροι βλαστοί περιέχουν ένα εξαίσιο αιθέριο έλαιο το οποίο χρησιμοποιείται ευρύτατα στην σαπωνοποιία και στην αρωματοποιία.

το αφέψημα των φύλλων της βοηθάει:
στα στομαχικά προβλήματα και
στους κολικούς.
στις κυστίτιδες με
τονωτικές ιδιότητες κατάλληλες για το συκώτι και τον σπλήνα.

Και ερχόμαστε τώρα να δούμε γιατί η λυγαριά ονομάζεται το “γυναικείο βοτάνι”.
αυτός ο διάσπαρτος θάμνος της Ελληνικής υπαίθρου από αιώνες τώρα χρησιμοποιείται για την ρύθμιση των γυναικείων ορμονών και τις οποίες γνώριζαν πολλοί αρχαίοι λαοί όπως:
οι Πέρσες, οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες.
την αναφέρουν:
– ο Ιπποκράτης
– ο Διοσκουρίδης
– ο Πλίνιος
Η λυγαριά ενδείκνυται για την αποτελεσματική αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας είναι το βότανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποτελεσματική ρύθμιση των γυναικείων ορμονών.

η λυγαριά ενδείκνυται για τις θεραπευτικές της ικανότητες:

• στην ακατάστατη περίοδο
• στη δευτερογενή εμμηνόρροια
• στο προεμμηνορυσιακό σύνδρομο- το οποίο ταλαιπωρεί περίπου το 40% των γυναικών, ανακουφίζει από τον μετεωρισμό, την κατάθλιψη, την ευερεθιστότητα, την αϋπνία – όλα συμπτώματα του ΠΕΣ
• στη δυσμηνόρροια…
• σε περιπτώσεις ινομυωμάτων της μήτρας
• στην αμηνόρροια
• στην γυναικεία ακμή
• σε περιπτώσεις χαμηλής προγεστερόνης, εξισορροπεί τα επίπεδα οιστρογόνων-προγεστερόνης ενώ το ίδιο το βότανο δεν είναι ορμόνη έμμεσα αυξάνει τα επίπεδα της προγεστερόνης μετατοπίζοντας την αναλογία οιστρογόνων – προγεστερόνης υπέρ της προγεστερόνης.
• στην ανεπάρκεια του ωχρού σωματίου – είναι άμεση η σχέση της λυγαριάς με την ωχρινική ανεπάρκεια.
• στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών-το οποίο ταλαιπωρεί το 7-10% περίπου των γυναικών
• σε περιπτώσεις υπερπρολακτιναιμίας – παρεμποδίζει την απελευθέρωση της προλακτίνης καταστέλωντας με αυτόν τον τρόπο την υπερπρολακτιναιμία στην στειρότητα η οποία οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα της προγεστερόνης στην οστεοπενία
• στην κυκλική μασταλγία
• στην ενδομητρίωση
• στα προβλήματα της κλιμακτηρίου όπως ευερεθιστότητα, νεύρα, αϋπνία
• στα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, όπως εφιδρώσεις, κόπωση, αϋπνία, εξάψεις, κολπική ξηρότητα
• βοηθάει το σώμα να επανακτήσει την φυσική του ισορροπία μετά την χρήση αντισυλληπτικών χαπιών

Λυγαριά-ονομάζεται και γυναικείο βοτάνι

• προεμμηνορροϊκό σύνδρομο γνωστό στις περισσότερες γυναίκες
• πονοκέφαλοι
• πρηξίματα στην κοιλιά και στο στήθος
• κακοκεφιά
• κούραση
• νεύρα
• ατονία
• αϋπνία
• ακμή 

παραδοσιακά πολλές γυναίκες για να ανακουφιστούν από τα συγκεκριμένα προβλήματα ζητούσαν την βοήθεια της λυγαριάς, κάτι το οποίο έρχονται να επιβεβαιώσουν μετά από έρευνες Γερμανοί γιατροί.
Οι Γερμανοί ερευνητές υποστηρίζουν πως τα εκχυλίσματα της λυγαριάς ήταν όντως αποτελεσματικά στην έρευνα που διεξήχθη και διήρκεσε τρεις μήνες.
Οι γυναίκες που συμμετείχαν ανέφεραν ότι η κατάστασή τους είχε βελτιωθεί σημαντικά και τα συμπτώματα είχαν ελαττωθεί!
Το εκχύλισμα της λυγαριάς έχει την ιδιότητα να διεγείρει, να ενισχύει και να εξομαλύνει τη λειτουργία της υπόφυσης και ειδικότερα της προγεστερόνης έχοντας ως συνέπεια να δρα εξισορροπητικά στις ορμονικές αυτές λειτουργίες.
Έτσι το βάμμα της λυγαριάς, το αφέψημά της ή τό έγχυμά της είναι από τους πολύ καλούς και αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου.
Καλό είναι να χρησιμοποιούνται περίπου δέκα μέρες πριν την περίοδο και για μιά μεγάλη περίοδο περίπου ένα με δύο μήνες για να υπάρχει αποτέλεσμα.
Οι δε γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά ή ακολουθούν κάποια ορμονική θεραπεία πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό τους.

Και μια μικρή ιστορική αναδρομή:
μετά τον Ιπποκράτη και την Ρωμαϊκή περίοδο ξαναβρίσκουμε την λυγαριά στο Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση.
Πολλοί γιατροί-βοτανολόγοι της Αναγέννησης χορηγούσαν την λυγαριά για προβλήματα της σπλήνας και του συκωτιού για

• την παραφροσύνη
• την τρέλα και την επιληψία ενώ
• σε συνδυασμό με το φλισκούνι το χορηγούσαν σε γυναίκες με προβλήματα έμμηνου ρύσεως και στειρότητας

και φτάνουμε στο 1700 οπότε και πέφτει σε αφάνεια μέχρι το 1930 όπου
στην Γερμανία ο δρ Gerhard Madaus διεξάγει τις πρώτες επιστημονικές έρευνες σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες της λυγαριάς στο γυναικείο ορμονικό σύστημα και παρασκευάζει ένα σκεύασμα από το απόσταγμα αποξηραμένων καρπών λυγαριάς.
Το σκεύασμα αυτό από τότε έχει χρησιμοποιηθεί σε όλες τις έρευνες για την λυγαριά, έτσι βρέθηκε ότι οι καρποί της λυγαριάς έχουν 1,3-1,6% αιθέριο έλαιο,22% sabinene (φυσικό μονοτερπένιο),1,8-cineole,6% α-Pinene, φλαβονοειδή, iridoid glycosides.
Το αιθέριο έλαιο των καρπών της λυγαριάς έχει και αντιβακτηριδιακή δράση,
Το 2001 είχε γίνει μία έρευνα στην Γερμανία σε ένα δείγμα 1542 γυναικών.
στο δείγμα των γυναικών αυτών που ήταν με διαγνωσμένο προεμμηνορυσιακό σύνδρομο χορηγήθηκε εκχύλισμα λυγαριάς για περίπου 170 ημέρες κατά μέσο όρο, το αποτέλεσμα έδειξε ότι το 90% των γυναικών επιβεβαίωσε την υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Και οι μελέτες και οι έρευνες για την λυγαριά συνεχίζονται.

τα φύλλα, τα άνθη και οι καρποί της λυγαριάς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρασκευάσουμε:

• αφεψήματα
• εγχύματα
• βάμματα
• ελιξίρια

στο εμπόριο η λυγαριά με το όνομα “Vitex agnus-castus” κυκλοφορεί:

• σε βάμμα
• σε χάπια
• σε κάψουλες και

βρίσκουμε σε αποξηραμένη μορφή:

• τα άνθη της
• τα φύλλα της
• τους καρπούς της
• τους βλαστούς της

Η λυγαριά χρειάζεται-όπως και πάρα πολλά άλλα βότανα-ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να δράσει και είναι πιο αποτελεσματική όταν λαμβάνεται σε κάψουλες ή βάμμα.
~~~~~~~~~~~~~~~~
Πηγή: botanologia.blogspot.gr

Ένα σύντομο ταξίδι στην Κω στάθηκε η αιτία να γνωρίσω από κοντά τον Κήπο του Ιπποκράτη. O φυσικός χώρος γύρω από το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε να φιλοξενήσει και τα 256 φυτά που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης για τη θεραπεία των ασθενών του. Η μελέτη του Κήπου ανατέθηκε σε ένα ζευγάρι Γερμανών αρχιτεκτόνων χώρου, με στόχο να αναδειχτούν τα ιπποκρατικά φυτά, χωρίς όμως να αλλοιωθεί το φυσικό περιβάλλον. Την «αποκωδικοποίηση» των φυτών που αναφέρει στα αρχαία κείμενά του ο Ιπποκράτης ανέλαβε η δρ. Βιολογίας, Συστηματικός Βοτανικός Φυτοκοινωνιολόγος, κ. Ειρήνη Βαλλιανάτου. Το εγχείρημα αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο. Έπρεπε να βρεθούν και να συγκεντρωθούν όλα τα είδη, να «παντρευτούν» φυτά των ίδιων οικογενειών, ώστε να υπάρξουν συνέργειες μεταξύ τους, να επιλεγεί η κατάλληλη θέση για κάθε φυτό (λαμβάνοντας υπόψη την εποχή που ανθίζουν) προκειμένου ο Κήπος να αναδεικνύεται χρωματικά όλες τις περιόδους του χρόνου, να ερευνηθεί ποια φυτά χρειάζονται αρκετή υγρασία και ποια λιγότερη και αναλόγως να τοποθετηθούν στο ιδανικό σημείο.
Καθοδηγούμενοι από το κοινό τους πάθος για την προβολή του Ιπποκράτη ως ανθρώπου, φιλοσόφου και γιατρού, ένωσαν τις δυνάμεις τους αξιόλογοι άνθρωποι, όπως ο πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος, κ. Στέφανος Γερουλάνος (όχι, ο Παύλος, μην ανησυχείτε…), ο πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Oρίζοντες – Ανθρωπιστικές και Πολιτιστικές Δράσεις», κ. Σπύρος Μερκούρης, η πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής περιβαλλοντικής εταιρείας «Ελλάδα καθαρή», κ. Κάρλα Μπάερ-Μανωλοπούλου, ο πρόεδρος του Oμίλου «Φίλων του Ιπποκράτη», κ. Μανόλης Καβουκλής, και ο διευθύνων σύμβουλος εταιρείας φυτικών προϊόντων, κ. Νίκος Κουτσιανάς. 

O πρώτος παθολόγος 
O Ιπποκράτης γεννήθηκε στην Κω περίπου το 460 π.Χ. και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες στην ιστορία της Ιατρικής. Γνωστός ως «ο πατέρας της Ιατρικής», θεωρήθηκε ο μέγιστος παθολόγος της εποχής του. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα οι γιατροί σε ολόκληρο τον κόσμο δίνουν τον «όρκο του Ιπποκράτη» για την απόκτηση του πτυχίου τους. O μεγάλος φιλόσοφος απορρίπτει για πρώτη φορά τη μυστηριακή θρησκεία, που ερμήνευε ως υπεύθυνο των ασθενειών το θεϊκό στοιχείο. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι ο άνθρωπος. Μελετάει την ανθρώπινη φύση, το σώμα και τη λειτουργία του, αλλά και την επίδραση που έχει το κλίμα και το περιβάλλον στην υγεία. Για την εφαρμογή της Ιατρικής χρησιμοποιούσε φυτά και βότανα, γιατί πίστευε βαθιά στη δύναμη της φύσης. Από τα περίπου 256 φυτά που χρησιμοποιούσε, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων.

Έργο σε τρεις πράξεις 
Μέχρι σήμερα έχουν φυτευτεί περίπου 150 φυτά, ενώ ως το Φεβρουάριο του 2009 αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ο Κήπος. Oι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να περπατήσουν στα ειδικά διαμορφωμένα μονοπάτια, θαυμάζοντας τα θεραπευτικά βότανα. Πέρα από τη σήμανση που υπάρχει σε κάθε φυτό και πληροφορεί το κοινό για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ετοιμάζεται και μια έκδοση με φωτογραφίες και στοιχεία για όλα τα ιπποκρατικά φυτά, από ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον κ. Νίκο Κουτσιανά. Τα βότανα του Ιπποκράτη αναλύονται στο Εργαστήριο Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ώστε να γίνουν γνωστά τα δραστικά τους συστατικά και να επαναπροσδιοριστεί η φαρμακευτική τους αξία. Oι εμπνευστές του έργου, όμως, δεν σταματούν εκεί. Σύντομα αναμένεται και η ανακατασκευή του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος σε μουσείο (ήδη έχουν πραγματοποιηθεί οι σχετικές μελέτες), ενώ στα μελλοντικά σχέδια ανήκει και η δημιουργία μονοπατιού, μήκους περίπου 600 μέτρων, που θα ενώνει τον Κήπο με το Ασκληπιείο, όπου ο Ιπποκράτης ασκούσε τις ιατρικές του πρακτικές. Έτσι, θα μπορέσει να υπάρξει ενοποίηση του χώρου και να προβληθεί ως σύνολο η αρχαία ιατρική, ο Ιπποκράτης και το Ασκληπιείο. 

Νέοι ορίζοντες 
O κ. Σπύρος Μερκούρης, μιλάει για το όραμά του: «Με ενδιαφέρει πολύ η ιστορία, η φιλοσοφία, το αρχαίο θέατρο, γιατί πιστεύω ότι όλα αυτά ζουν στο σήμερα. Αυτή είναι άλλωστε και η μεγάλη δύναμη του Ελληνικού πολιτισμού, η διάρκειά του. Είναι ελάχιστοι οι λαοί που έχουν μνήμη πάνω από 3.000 χρόνια. Με τον Ιπποκράτη δεν είχα ασχοληθεί ποτέ, μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο. Συνειδητοποίησα ότι ο άνθρωπος αυτός είναι κολοσσός, ισάξιος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αν και πρόκειται για πασίγνωστη φυσιογνωμία σε όλο τον κόσμο, κυριαρχεί μόνο στον ιατρικό χώρο. O Ιπποκράτης, όμως, είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Ήταν τρομερά επαναστατικός για την εποχή του. Δεν ξεχώριζε άνδρες και γυναίκες, ελεύθερους και δούλους. Γι’ αυτόν υπήρχαν μόνο ασθενείς και το καθήκον του γιατρού ήταν να βρίσκεται στο προσκέφαλο του κάθε αρρώστου. Άρχιζα να διαβάζω όλο και περισσότερο για τον Ιπποκράτη. Κάποια στιγμή βρέθηκα στην Κω, όπου είχα πάει ταξίδι, και επισκέφτηκα το Ασκληπιείο. O φίλος μου και πρόεδρος των «Φίλων του Ιπποκράτη», Κώστας Καβουκλής, θέλησε να μου δείξει και το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα, το οποίο τότε δεν λειτουργούσε. Όταν έφτασα, αντίκρισα σχεδόν ένα ερείπιο. Τότε είπα ότι πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να κάνουμε κάτι σημαντικό, μαζί με αξιόλογους ανθρώπους. O Κήπος του Ιπποκράτη είναι μόνο η αρχή της δημιουργίας αυτού του οράματος». 

Ο Ιπποκράτης είχε λύσεις και στη γυναικολογία
Aριστοι γνώστες της Γυναικολογίας ήταν οι αρχαίοι Ελληνες γιατροί. Εκαναν διάγνωση ακόμη και γυναικολογικών καρκίνων, ενώ χρησιμοποιούσαν δεκάδες βότανα για κάθε νόσημα. Ο Ιπποκράτης περιγράφει μια σειρά νόσων -όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας- με τρόπο, ο οποίος μοιάζει πολύ με τη σημερινή νοσολογία. Στο «Περί Γυναικείων, το πρώτον» αναφέρει χαρακτηριστικά ότι μία χρόνια εξέλκωση του τραχήλου της μήτρας μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο.
Δείτε το πολύ ενδιαφέρον: Περί καρκίνου γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων ιατρών.

Παρατηρεί, δε, ότι η χρόνια παρέκκλιση της μήτρας προκαλεί επίσχεση των έμμηνων, διόγκωση των μαστών και μικρούς όγκους. Ο Γαληνός εφάρμοσε τις αρχές του Ιπποκράτη, προχωρώντας και σε αφαίρεση του όγκου.
Οι γνώσεις σε σχέση με τη διάγνωση, συμπληρώνονται από μια σειρά θεραπευτικών παρεμβάσεων, με βότανα, τα οποία αποτελούσαν τα φάρμακα της αρχαιότητας. Μεγάλος είναι ο αριθμός των θεραπευτικών φυτών που χρησιμοποιήθηκαν διαχρονικά από θεραπευτές άλλων πολιτισμών:
Ο άκορος αφορά γυναίκες που είχαν αιμορραγία από αποβολή, ενώ το βάλσαμο και το θυμάρι όσες έχουν αμηνόρροια. Για τη διακοπή της παραγωγής γάλακτος χορηγούνται ο κισσός, η μέντα, η φασκομηλιά και το φλισκούνι, ενώ το αντίθετο αποτέλεσμα έχουν το αγιάγκαθο, η αγκινάρα, ο άνηθος, ο βασιλικός, η βατομουριά, η βρυωνία, η γκαλέγκα, το γλυκάνισο, το κάρβι, το καρότο, το κύμινο, ο μαϊντανός, ο μάραθος, η μηδική, η τριγωνέλλα και η τσουκνίδα. Για τις πλύσεις, δράση έχουν η αμαρέλιδα, η γλυκόριζα, ο ήλιος, το θυμάρι, η καρυδιά, η μπέλλα και η μολόχα και στις φλεγμονές των ωοθηκών ο απήγανος, η βελανιδιά, το βιβούρνο, η γλυκόριζα, ο ήλιος, το θυμάρι και η καρυδιά. Από τους πόνους της περιόδου ανακουφίζουν τα βότανα αγγελική, αδίαντο, άζα, άζαρο, αλχεμίλη, απήγανος, αχιλλέα, αψιθιά, βαλεριάνα, βάλσαμο, βερβερίδα, βιβούρνο, γλυκάνισο, δενδρολίβανο, δίκταμος, ερυθραία, θυμάρι, ίνουλα, καλέντουλα, κανέλα, κάππαρη, καρότο, καψέλλα, κισσός, κρεμμύδι, κρόκος, κύμινο, λάμιο, μαϊντανός, μάραθο, μελισσόχορτο, μέντα, μηκύανθος, ρίγανη και τσουκνίδα.

Τονωτικό της κύησης είναι η τριγωνέλλα, ενώ για άμβλωση χρησιμοποιούνταν το άζαρο, ο απήγανος, η άρνικα, η αψιθιά, το δενδρολίβανο, ο κρόκος και ο μαϊντανός. Τα βότανα έχουν δράση και σε μία σειρά από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως τα κονδυλώματα (βατομουριά), η λευκόρροια (αγριμόνια, αχιλλέα βάλσαμο, βελανιδιά, ερυθραία, θυμάρι, ιτιά, καρυδιά, λάμιο και μπέλλα).
Κατά των παθήσεων των μαστών χορηγούνται ο μαϊντανός και η πουλμονάρια, για την απόφραξη των μαστών το γλυκάνισο και το γενάρι και για το πρήξιμο ο δυόσμος.
Για τα προβλήματα της μήτρας, δράση έχουν το βιβούρνο (καταπραϋντικό), η ασπερού, το λάχανο και η τριγωνέλλα (μητρίτιδα) και για τη μητρορραγία η αμαρέλιδα, η βελανιδιά, το γεράνι, το ερίγκερο, η καψέλλα, η κουμαριά, το λάμιο, το λάχανο και η τσουκνίδα.

Δέκα από τα βότανα που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης κατά των σημαντικών γυναικολογικών προβλημάτων:

Μάραθος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Για τους πόνους της μήτρας και τη μητρορραγία. Θεωρείτο επίσης ότι βοηθά στη σύλληψη. 
Σύγχρονη χρήση: Για τους πόνους των ματιών, την κυστίτιδα, τα αρθριτικά. Προφυλάσσει από τη γρίπη, το βήχα, τον κοκίτη, το άσθμα, τις στομαχικές διαταραχές, τη ναυτία και τους κοιλιακούς πόνους των παιδιών. Oι σπόροι του βοηθούν την πέψη των μωρών. O μάραθος θεωρείται ότι αυξάνει το γάλα στις θηλάζουσες μητέρες, ενώ χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό και τον αρωματισμό του στόματος, είναι ευεργετικός για τα μαλλιά και αντιρυτιδικός.
Μύθος: Oι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν «μάραθρον» και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Το όνομά του οφείλεται στο ότι φύτρωνε στο Μαραθώνα. O Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για να αλλάζουν δέρμα. Το 10ο αιώνα συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ την περίοδο του Μεσαίωνα ταυτίστηκε με το αδυνάτισμα, γιατί πίστευαν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη. 
Δείτε περισσότερα: Μάραθος και Μαραθόριζα (Φινόκιο)

Δάφνη
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Χρησιμοποιήθηκε σε καταστάσεις υστερίας και θεωρείτο ότι διευκολύνει τον τοκετό. 
Σύγχρονη χρήση: Ως αφέψημα ή έγχυμα κατά των εντερικών προβλημάτων.Το αιθέριο έλαιό της είναι αντισηπτικό και μυκητοκτόνο, θεωρείται ισχυρό αναλγητικό και έχει σπασμολυτική δράση. 
Μύθος: Στην Ελλάδα η δάφνη αναφέρεται ήδη από την εποχή του Oμήρου. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. 
Δείτε περισσότερα: Δάφνη, η αγαπημένη θεών και ανθρώπων!

Μυρτιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Χρησιμοποιήθηκε για τις πλύσεις της ευαίσθητης περιοχής των γυναικών, ενώ ο χυμός από τα βρασμένα φύλλα της θεωρείτο ότι διευκόλυνε τον τοκετό. 
Σύγχρονη χρήση: Χρησιμοποιείται στην περίπτωση πονόδοντου, συνιστάται για τη θεραπεία των φλεγμονών και των μολύνσεων του γαστρεντερικού συστήματος, ενώ το έλαιό της έχει αντισηπτικές ιδιότητες. 
Μύθος: Η αρχαία Μύρτος ήταν αφιερωμένη στη θεά Αφροδίτη και αποτελούσε σύμβολο παρθενίας. Oι αρχαίοι Έλληνες φορούσαν μύρτινα στεφάνια στις διάφορες θυσίες. 

Ιεροβότανο 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Κατά της στείρωσης. 
Σύγχρονη χρήση: • Ως έγχυμα είναι εφιδρωτικό και διεγερτικό της λειτουργίας του συκωτιού, της πέψης και του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ χρησιμοποιείται και για την αντιμετώπιση του πυρετού. Παράλληλα, συμβάλλει στην απορρόφηση τροφών από τον οργανισμό και θεωρείται κατάλληλο για την αντιμετώπιση του πονοκεφάλου, της εξάντλησης, του άγχους και της αϋπνίας. Πλύσεις με το έγχυμα συστήνονται για στοματικά έλκη και αδύναμα ούλα. 
• Ως κατάπλασμα είναι κατάλληλο για μώλωπες, εξαρθρώσεις και τσιμπήματα εντόμων. Δείτε: Βερβένα (Ιεροβότανο) η φαρμακευτική!

Μανδραγόρας (προσοχή)
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αναισθητικό και ισχυρό εμμηναγωγό. Το αφέψημα της ρίζας του θεωρήθηκε ιδανικό σε περιπτώσεις μανιοκατάθλιψης. 
Σύγχρονη χρήση: •Έχει αναισθητική δράση, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται ως σύμβολο της αναισθησιολογίας. Λέγεται και καλάνθρωπος, επειδή το σχήμα της ρίζας του θυμίζει ανθρώπινη μορφή, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και ως (ψυχότροπο) ναρκωτικό. Μάλιστα, πιστεύεται ότι σε μεγάλη δόση προκαλεί παράνοια. 
• Ως κατάπλασμα, με τη χρήση των φύλλων και της ρίζας του, είναι αναλγητικό των ρευματικών και αρθριτικών πόνων. 
• Ως αφέψημα, με τη χρήση της ρίζας του, βοηθά στην αντιμετώπιση δερματικών διαταραχών και ελκών. 

Κέδρος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αναλγητικό μετά τον τοκετό και εναντίον της μητρορραγίας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, είναι κατάλληλο για τις στομαχικές διαταραχές, τα κρυολογήματα και τη δυσμηνόρροια. Καταπραΰνει τα νεύρα και δρα κατά των κολικών και των προβλημάτων της ουροδόχου κύστεως. 
•Ως αφέψημα, βοηθά την πέψη, λειτουργεί ως διουρητικό, αιμοκαθαρτικό και τονωτικό όλων των λειτουργιών του οργανισμού. Εξωτερικά χρησιμοποιείται με πλύσεις ως απολυμαντικό και αντισηπτικό.
• Εντριβές με το χυμό των καρπών του ανακουφίζουν από τις ισχιαλγίες. 

Φασκόμηλο 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Για πνευμονικά νοσήματα και ως αναλγητικό της μήτρας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, αποτελεί εξαιρετικό φάρμακο για το κρυολόγημα, τη λαρυγγίτιδα και την αμυγδαλίτιδα. Διεγείρει την πέψη, τονώνει το νευρικό σύστημα και σταματά την εφίδρωση. Βοηθά σε περιπτώσεις αμηνόρροιας και επώδυνης περιόδου. Oι κομπρέσες του ανακουφίζουν και επουλώνουν κοψίματα, τραύματα και πληγές, ενώ πλύσεις με το έγχυμα καταπολεμούν την πιτυρίδα. 
• Ως αφέψημα, είναι διουρητικό και αποτοξινωτικό, που ενδείκνυται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.
• Το αιθέριο έλαιό του είναι αντισηπτικό, δρα κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, ενώ σε χαμηλή δόση είναι διεγερτικό και αποτελεσματικό κατά της αρθρίτιδας. 
Δείτε περισσότερα: Φασκόμηλο το βότανο της αθανασίας!
Φασκόμηλο ή αλισφακιά ή ελελίσφακος και το λατινικό του όνομα salvia officinalis!

Δυόσμος 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως καθαρτικό της μήτρας. 
Σύγχρονη χρήση: •Ως έγχυμα, έχει δράση αντισπασμωδική, εφιδρωτική, καταπραϋντική, ηρεμιστική και χωνευτική, ενώ συστήνεται για ναυτία, δυσπεψία, ημικρανία, κολικό, πυρετό, σπασμούς, κράμπες και πέτρες στη χολή. 
• Ως κατάπλασμα, ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και τις νευραλγίες, ενώ δρα κατά ορισμένων δερματοπαθειών. Παράλληλα, μειώνει το πρήξιμο του στήθους κατά το θηλασμό. 
• Ως αιθέριο έλαιο, χρησιμοποιείται με εντριβές για να ανακουφίσει από τον πονοκέφαλο, τον πυρετό και τους πόνους της περιόδου. Με εισπνοές, βοηθά στη ρινική αποσυμφόρηση και με πλύσεις δρα κατά των δερματικών φλεγμονών, της φαγούρας, των εγκαυμάτων και των τσιμπημάτων από κουνούπια. 
Δείτε περισσότερα: Δυόσμος ο αρωματικός!

Αγριοτριανταφυλλιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως κατάπλασμα στα οιδήματα και στις φλεγμονές και ως εμμηναγωγό. 
Σύγχρονη χρήση: •Το έγχυμα των πετάλων είναι διουρητικό και καταπραϋντικό των νεύρων, ωφέλιμο στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, της δυσκοιλιότητας και της χρόνιας εντερίτιδας. Το έγχυμα από τα φύλλα του είναι φάρμακο για τη διάρροια και τις πέτρες στα νεφρά. Oι καρποί του θεωρείται ότι έχουν διουρητική, αναζωογονητική και βιταμινούχο δράση. 
•Το αφέψημα των πετάλων είναι τονωτικό και καθαρτικό. Το αφέψημα από τους καρπούς βοηθά στην αντιμετώπιση της αϋπνίας και της εντερίτιδας, ενώ με εξωτερικές πλύσεις συμβάλλει στη θεραπεία οφθαλμολογικών φλεγμονών. 
Δείτε περισσότερα: Κυνόροδο ή καρπός αγριοτριανταφυλλιάς (Rosa canina)

Ροδιά 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως αντιεμετικό και αιμοστατικό. 
Σύγχρονη χρήση: • Ως αφέψημα με τη χρήση των ανθών του είναι τονωτικό και στυπτικό, ενώ με πλύσεις του στόματος δρα κατά της ουλίτιδας. 
• O χυμός του ροδιού δίνεται σε περιπτώσεις πυρετού και προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος. Θεωρείται ότι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. 
Δείτε για το ρόδι: ΡΟΔΙ – ΡΟΪΟΝ, το θαυματουργό!!!Ο καρπός της Περσεφόνης κατά του καρκίνου! Αντιοξειδωτικό ρόφημα με ρόδι για αποτοξίνωση! 

Μαντζουράνα 
Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Ως καθαρτικό. 
Σύγχρονη χρήση: Ως αναλγητικό σε μυϊκούς πόνους, διαστρέμματα και νευραλγίες. 
Μύθος: Στην αρχαία Ελλάδα στεφάνωναν με αυτό νιόπαντρα ζευγάρια ως σύμβολο ευτυχίας. Στην Κρήτη το φορούσαν οι ηγέτες ως σύμβολο τιμής. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε ως καρύκευμα, ρόφημα και θερμό επίθεμα για την ανακούφιση των μυϊκών πόνων. Oι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι αν ένα κορίτσι βάλει στο κρεβάτι της μαντζουράνα, η Αφροδίτη θα της αποκαλύψει το μελλοντικό της σύζυγο 
Πηγές: «Τα φαρμακευτικά φυτά του Ιπποκράτη», Μανόλης Κιαπόκας, Κως 2007. «Συμβολικά φυτά των Oλυμπιακών Αγώνων», Ρίζου Α., Ριζοπούλου Σ., 2004, εκδόσεις Εστία. «Το αλφαβητάρι των βοτάνων», εκδόσεις Πορφύρα. 

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τη δρ. Σοφία Ριζοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας, Τομέα Βοτανικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, την κ. Ειρήνη Βαλλιανάτου, δρ. Βιολογίας, Συστηματικό Βοτανικό Φυτοκοινωνιολόγο, προϊσταμένη στο Βοτανικό Κήπο Διομήδους, τον κ. Σπύρο Μερκούρη, πρόεδρο της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Oρίζοντες – Ανθρωπιστικές και Πολιτιστικές Δράσεις», τον κ. Νίκο Κουτσιανά, διευθύνοντα σύμβουλο της «Apivita», και την κ. Σέβη Παπαχρήστου-Καραματζάνη, υπεύθυνη επικοινωνίας στο Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα.
Μυρτώ Αντωνοπούλου

ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ
Με φύκια λύνεται το πρόβλημα των γυναικών
Φύκια κατά της κυτταρίτιδας; Γιατί όχι; Η φύση έχει την απάντηση για το πιο διαδεδομένο αισθητικό πρόβλημα των γυναικών. Αγριάδα, αγριοκαστανιά, θυμάρι, κισσός και φύκια μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν, πάντα κατόπιν συμβουλής ειδικού.
Η κυτταρίτιδα αποδίδεται στο κακό κυκλοφορικό και στη δυσκολία αποβολής των τοξινών, τα οποία οδηγούν σε κατακράτηση υγρών και λίπους σε συγκεκριμένες περιοχές. Ορισμένα φυτά έχουν ιδιότητες οι οποίες συμβάλλουν στον έλεγχο των συγκεκριμένων προβλημάτων.
Τα φύλλα της αγριάδας περιέχουν βιταμίνες και στοιχεία, τα οποία συμβάλλουν στη διούρηση και στην αποβολή των τοξινών.
Ο χυμός λεμονιού Ανάλογη δράση έχει και η αγριοκαστανιά, η οποία βοηθά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του κυκλοφορικού. Τα συστατικά των καρπών της συμβάλλουν στον έλεγχο δερματολογικών προβλημάτων, αναγεννώντας τα κύτταρα της επιδερμίδας.
Το βάμμα θυμαριού έχει θερμαντική δράση και η επίθεσή του στα σημεία, όπου υπάρχει κυτταρίτιδα, συμβάλλει στην αντιμετώπιση του αισθητικού αυτού προβλήματος.
Τα φύλλα του κισσού στο ζεστό νερό μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της κυτταρίτιδας, ενώ παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να υπάρξει με κρέμα, η οποία παρασκευάζεται από αμυγδαλέλαιο, κερί μέλισσας, βόρακα και βάμμα κισσού. Χρήσιμος είναι και ο χυμός λεμονιού, ο οποίος εξωτερικά λευκαίνει, μαλακώνει και καθαρίζει το δέρμα. Το λεμόνι καθαρίζει το αίμα, τονώνει τον οργανισμό και αποτρέπει τη συσσώρευση αλάτων, η οποία οδηγεί σε κατακράτηση υγρών.
Κατά της κυτταρίτιδας μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν το αιθέριο έλαιο από γρέιπφρουτ και μανταρίνι. Θετικά είναι τα αποτελέσματα από τη χρήση φυκιών, ως κατάπλασμα ή μέσα στο ζεστό μπάνιο.
Δείτε περισσότερα για την κυτταρίτιδα και την καταπολέμησή της!

Φυτικά σκευάσματα για τις κύστες των ωοθηκών
Μία στις δέκα γυναίκες ταλαιπωρούνται από το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών. Εκδηλώνεται με μικρές κύστεις στις ωοθήκες και προκαλεί διαταραχές περιόδου, προβλήματα γονιμότητας, αυξημένη τριχοφυΐα, πρόσληψη βάρους και εναλλαγές στη διάθεση. Μία σειρά από βότανα μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων του συνδρόμου.
Οι πάσχουσες αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης και κατάθλιψη. Το βάλσαμο είναι ένα από τα καλύτερα φυτικά αντικαταθλιπτικά και μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των συγκεκριμένων συμπτωμάτων, συμβάλλοντας στη μείωση της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης.
Ο βασιλικός δρα κατά των ανδρογόνων, μειώνοντας παράλληλα το σάκχαρο πριν και μετά το φαγητό, καθώς και τα λιπίδια του αίματος. Παρόμοιος είναι και ο ρόλος της τριγωνέλλας, η οποία συμβάλλει στην αντιμετώπιση των φλεγμονών.
Η γλυκόριζα μειώνει την τριχοφυΐα και την ακμή, δρώντας κατά των ανδρογόνων. Αποκαθιστά την καλή λειτουργία των επινεφριδίων, επαναφέροντας την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH) σε φυσιολογικά επίπεδα.
Η λυγαριά βοηθά στην αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας, ιδιαίτερα τις γυναίκες που έχουν υψηλή συγκέντρωση οιστρογόνων και λιγότερη προγεστερόνη. Το συγκεκριμένο βότανο μπορεί να εξομαλύνει την περίοδο και να βελτιώσει την οφειλόμενη σε ορμονικά αίτια υπογονιμότητα. Είναι, επίσης, αφροδισιακό και βοηθά στην ανεπάρκεια του ωχρού σωματίου.
Το «asparagus racemosus» ή «shatavari» είναι ένα αναρριχώμενο φυτό, το οποίο φύεται στη ζούγκλα της Ινδίας. Θεωρείται αναζωογονητικό των γεννητικών οργάνων της γυναίκας και χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία της υπογονιμότητας, των αποβολών και της μειωμένης ερωτικής επιθυμίας.

Δείτε ακόμη: 8 βότανα μόνο για γυναίκες. 

Βότανα για τα γυναικολογικά και την εμμηνόπαυση.


www.vita.gr
www.ethnos.gr