Το σινάπι (επιστημονική ονομασία Sinapis) είναι ένα χαριτωμένο φυτό, που το βρίσκουμε σχεδόν παντού.Είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, μονοετές, ποώδες φυτό που ανήκει στην τάξη των Καππαρωδών και στην οικογένεια των Σταυρανθών/Κραμβοειδών(Cruciferae/Brassicaceae) με 10 είδη της Ασίας της Ευρώπης και της βορείου Αμερικής .

Περιγραφή Έχει ζωηρά κίτρινα άνθη, που σχηματίζουν ταξιανθίες, και τα φύλλα είναι μετρίου μεγέθους που εναλλάσσονται. Τα περισσότερα είδη είναι ζιζάνια των αγρών, όπως το Sinapis avensis (Σινάπι το αρουραίο) κοινώς λαμψάνα – η λαμψάνη του Διοσκουρίδη- ενοχλητικό ζιζάνιο και επιζήμιο, γιατί αναπτύσσεται γρηγορότερα από τα καλλιεργούμενα φυτά και γενικώς τα πνίγει. Το φυτό αυτό φτάνει τα 60 εκατοστά ύψος και έχει σκληρά αγκάθια, και περιέχει μόλις το ένα τρίτο της δραστικής ουσίας του λευκού σιναπιού. Οι καρποί του είναι μακριοί και έχουν 10 –12 σπόρια.
Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν τα ζιζανιοκτόνα, ήταν συνηθισμένο στους σιτοβολώνες όπου ανάμεσα στο σιτάρι ξεχώριζαν τα κίτρινα άνθη της λαψάνας .

Τα είδη S. alba, S. nigra και S. juncea καλλιεργούνται στον Καναδά, στις Η.Π.Α την Ουγγαρία, τη Γαλλία και τη Βρετανία για τα καυτερά τους σπόρια από τα οποία παρασκευάζεται το γνωστό καρύκευμα μουστάρδα. Από το είδος S. alba παρασκευάζεται η λευκή μουστάρδα, από το S. nigra η μαύρη και από το B. juinca η καφέ. Οι τρυφεροί βλαστοί του S. arvensis (καθώς και του S. alba) τρώγονται βραστοί ως χόρτα (βρούβες).
Μια παραλλαγή του είδους S. alba, που είναι γνωστή ως βρουβολάψανο, είναι αυτοφυής στην Ελλάδα. Οι καρποί του είναι αγκαθωτοί, τα σπόρια του κίτρινα και το έλαιο των σπόρων του χρησιμοποιείται ως φωτιστικό.
Όλα τα φυτά είναι ετήσια, καλλιεργημένα ή αυτοφυή. Οι σπόροι τους αποσταζόμενοι δίνουν λάδι, ενώ οι αλευροποιημένοι σπόροι από το λευκό και το μέλαν σινάπι είναι η βάση για την μουστάρδα.
Είναι πολύ κοινό σε ασβεστώδη εδάφη. Καλλιεργείται κατά τόπους. Στα μέρη αυτά φυτρώνει κατόπιν και μόνο του.

Η Σίναπις η λευκή, είναι αυτοφυής στην Ελλάδα όπου επίσης καλλιεργείται σαν λαχανικό, έχει βλαστό όρθιο, περισσότερο ή λιγότερο τριχωτό, διακλαδιζόμενο, με φύλλα λυροειδή, πτεροσχιδή, τριχωτά. Φτάνει σε ύψος τα 50 εκατοστά. Το άσπρο σινάπι είναι στην ουσία ένα από τα πρώτα φυτά που εξημέρωσε ο άνθρωπος. Τα κίτρινα άνθη είναι διατεταγμένα κατά βότρυς και το άρωμά τους θυμίζει βανίλια. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα και επικονιάζονται από μέλισσες, έντομα και τον αέρα.
Ο καρπός είναι κέρας, τριχωτό, με τρίχες λευκές, υποκυλινδρικό, με ράμφος μακρύ και πλατύ. Τα σπέρματά του είναι μικρά, υποστρόγγυλα και έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε λάδι (20-30%), που καμιά φορά χρησιμοποιείται για διατροφή. Τα φύλλα και οι σπόροι του φυτού είναι εδώδιμα. Τα φύλλα έχουν μία πικάντικη γεύση ειδικά αν τρώγονται ωμά. Τα νεαρά φύλλα χρησιμοποιούνται σαν αρωματικό σε σαλάτες ενώ τα μεγαλύτερα φύλλα χρησιμοποιούνται ως λαχανικό.
Ο σπόρος αλέθεται και η σκόνη χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα άσπρης μουστάρδας που είναι ηπιότερο από τη μαύρη μουστάρδα.
Η δριμύτητα της μουστάρδας αναπτύσσεται όταν κρύο νερό έρχεται σε επαφή με τον σπόρο. Τότε ένα ένζυμο (μιροσίνη) έρχεται σε επαφή με ένα γλυκοσίδιο (σινιγρίνη) και παράγει μία ένωση θείου. Αν στον σπόρο βάλουμε καυτό νερό, ξύδι ή αλάτι παράγεται ηπιότερη μουστάρδα.

Η σίναπις η μελανή είναι, αντίθετα, λεία πόα, με φύλλα τραχιά, λυροειδώς πτεροσχιδή τα κατώτερα, επιμήκη-λογχοειδή τα ανώτερα. Τα μικρά άνθη έχουν 4 κίτρινα πέταλα και είναι διατεταγμένα κατά επάκριους βότρυς. Οι καρποί είναι κέρατα, επιμήκη, τετράγωνα, με σπέρματα στρογγυλά, καστανόμαυρα και επιφάνεια δικτυωτή. Όπως η Σίναπις η λευκή, περιέχει κι αυτή ένα παχύ λάδι, η χρήση του οποίου όμως είναι αρκετά περιορισμένη. Επειδή είναι πιο σκληρό φυτό και έχει μεγαλύτερη προσαρμογή στην ξηρασία, χρησιμοποιείται κατά προτίμηση για χλωρή νομή, χορηγείται κυρίως στις αγελάδες που την προτιμούν ιδιαίτερα. Η μουστάρδα που παρασκευάζεται από τα σπέρματα της είναι πιο δυνατή. Το αλεύρι που προέρχεται από αυτά χρησιμοποιείται, περισσότερο από της λευκής, στη φαρμακευτική.

Το λευκό σινάπι ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο και οι σπόροι ωριμάζουν από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο.
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται κύρια οι σπόροι τους οποίους συλλέγουμε στο τέλος του καλοκαιριού. Θεραπευτικές ιδιότητες: 
Το σινάπι έχει πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και εκτός από τη γνωστή μουστάρδα χρησιμοποιείται ως αφέψημα, ζωμός, αλεύρι, λάδι (σιναπόλαδο), έγχυμα, κατάπλασμα κ.ά .
Τα χρήσιμα μέρη του σιναπιού είναι οι σπόροι καί των τριών ειδών του.
Είναι εξαιρετικό σαν καρύκευμα αλλά αν υποφέρουμε από έλκος καλύτερα να το ξεχάσουμε. Από ιατρική άποψη το άσπρο σινάπι είναι ουσιαστικά χρήσιμο σε περίπτωση χρόνιας δυσκοιλιότητας με την προυπόθεση ότι θα παίρνει ο ενδιαφερόμενος μικρές δόσεις και δεν θα εμφανίζει τον παραμικρό ερεθισμό στο πεπτικό σύστημα. Προσοχή , γιατί αν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες προκαλεί διάρροια.
Από το σινάπι αυτό η φαρμακοβιομηχα­νία παράγει αιθέριο έλαιο από το οποίο μπορούμε να πίνουμε μι­σή κουταλιά σε κάθε γεύμα.
Έχει ακόμα εξαιρετικές διουρητικές ιδιότητες και σε γαργάρες βηθάει στον ερεθισμό των αμυγδαλών, του βήχα και της λαρυγγίτιδας.

Το μαύρο σινάπι είναι η βάση των καταπλασμάτων. Θα πρέπει όμως να μην υπερβάλουμε γιατί οι σπόροι του σε μεγάλες δόσεις είναι δηλητηριώδεις. Επίσης έχει όλες τις ιδιότητες του άσπρου, όμως διαθέτει κι άλλες. Είναι τονωτικό, ρίχνει τον πυρετό, καταπολεμά το σκορβούτο. Σε περίπτωση ανάγκης προκαλεί σωτήριους εμετούς. Όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στο γεγονός ότι το μαύρο σινάπι παραμένει δημοφιλέστατο αντισπαστικό. Το χρησιμοποιούμε σαν κατάπλασμα, κομπρέσα, τοπικά λουτρά, λοσιόν, κ.λ.π., για διάφορες μολύνσεις και φλεγμονές εσωτερικών οργάνων. Τα καταπλάσματα στο πονεμένο μέρος μαλακώνουν τον πόνο της νευραλγίας και των ρευματισμών. Ίλιγγοι, αδύνατη καρδιά, άσθμα, πόνοι στην πλάτη, λουμπάγκο, νευρίτιδα ισχιακού νεύρου, πονόδοντοι, οδυνηρά έμμηνα, παίρνουν μικρότερες διαστάσεις χάρη στη θεραπεία με το μαύρο σινάπι.

Κάποιοι πρακτικοί συνιστούν για τις "μεγάλες παγωνιές" να ρίξει κανείς μέσα στις κάλτσες του μια πρέζα από σκόνη σιναπιού για να δημιουργηθεί υπεραιμία! Κάτι βέβαια που δεν πρέπει να γίνεται συχνά γιατί μπορεί να προκληθούν παρενέργειες. Μια παλιά "συνταγή" επίσης για την ανικανότητα πρότεινε την "εντριβή" του ανδρικού μορίου με σινάπι για την πρόκληση υπεραιμίας!

Χρήση
Οι σπόροι του σιναπιού χρησιμοποιούνται αλεσμένοι για καταπλάσματα ή έμπλαστρα.
Η αλοιφή παρασκευάζεται πολτοποιώντας τις ρίζες του φυτού, προσθέτουμε αλάτι και δύο κουταλιές πετρέλαιο, την επιθέτουμε πάνω στο πονεμένο μέρος και τη χρησιμοποιούμε για το άσθμα, την πνευμονία, τη βρογχίτιδα, τις νευραλγίες και τους ρευματισμούς.

Πληροφορίες για τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού πήραμε από το βιβλίο της Δήμητρας Αυγερινού "200 θεραπευτικά βότανα", εκδόσεις Βιβλιοβάρδια
Το είδα: epistrofi-sti-fysi.blogspot.gr

Σαμπούκος
Ιδανικό για κρυολόγημα
Θάμνος ή δενδρύλλιο, το οποίο αποκαλείται και "φαρμακείο της φύσης", λόγω της σημαντικής θεραπευτικής του δράσης. Αφέψημα από ξεραμένα άνθη έχει εφιδρωτική δράση, είναι ήπιο καθαρτικό, χρησιμοποιείται κατά του κρυολογήματος, των εκζεμάτων και των ρευματισμών. Εκχύλισμα από τα άνθη του βοηθούν στην επιπεφυκίτιδα και στους ερεθισμούς του δέρματος, ενώ τα φύλλα του έχουν διουρητική δράση και βοηθούν το κυκλοφορικό. Είναι, επίσης, ωφέλιμα στη γρίπη, την καταρροή και τις παθήσεις του αναπνευστικού.

ΣΕΔΟΝ (πετρόχορτο)

Τα ενεργά του συστατικά δεν είναι τελείως γνωστά. Περιέχει αλκαλοειδή τα οποία προκαλούν ελαφριά έξαψη που ακολουθείται από ισχυρή υπνηλία, διαστέλλουν επίσης την κόρη του οφθαλμού και ελαττώνουν την πίεση του αίματος. Τα κοπανισμένα φρέσκα φύλλα προκαλούν κοκκίνισμα του δέρματος. Σε μεγάλες δόσεις το φυτό προκαλεί πονοκέφαλο, ναυτία και ελαφριά μέθη. Θεωρείται δηλητήριο.
Συνήθως χρησιμοποιείται το φυτό κοπανισμένο. Εφαρμόζεται σε πληγές, για την επούλωση τους και για την θεραπεία των κρεατοελιών και των κάλων. Αυτή η δράση είναι αμφίβολη. Δεν λαμβάνεται εσωτερικά.

ΣΕΛΙΝΟ 

ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΦΥΤΟ
Τα αιθέρια έλαια, τα φλαβονοειδή, οι βιταμίνες και οι μεταλλικές ουσίες δυναμώνουν την άμυνα του οργανισμού και το μεταβολισμό. Το σέλινο έχει ιδιότητες αντιρρευματικές, αντισπασμωδικές, διουρητικές και δρα επίσης κατά του τυμπανισμού και της υπέρτασης.
Η διουρητική ενέργεια των αιθέριων ελαίων είναι αυτό που καθορίζει την κύρια χρήση του σέλινου. Θεωρείται ότι βοηθά σε προβλήματα ούρησης καθώς και σε περίπτωση πέτρας στην κύστη και στα νεφρά. Αρκεί να φάτε το σέλινο ή να πιείτε το χυμό της ρίζας και του πράσινου τμήματος. Το σέλινο μπορεί επίσης να βοηθήσει κατά των ρευματισμών και της αρθρίτιδας. Όμως σε ευαίσθητα άτομα και οε συνδυασμό με φως του ήλιου το σέλινο μπορεί να προκαλέσει αλλεργίες (δερματίτιδα).

Σημύδα

για γερή αποτοξίνωση 
H σημύδα είναι ένα βότανο που βοηθά στην αποτοξίνωση, στην ανανέωση και στην αποβολή των περιττών υγρών. Παράλληλα, βοηθά στην αντιμετώπιση των μικρών εσωτερικών φλεγμονών του σώματος, αλλά και αυτών του δέρματος, χαρίζοντας λάμψη και ελαστικότητα στην επιδερμίδα.
Πώς θα την πιείτε (έγχυμα) : Pίχνετε 10 γρ. σημύδας σε βραστό νερό και το αφήνετε για 5-10΄. Πίνετε 1-2 φλιτζάνια, το απόγευμα και το βράδυ, για 2 εβδομάδες έως 1 μήνα. Τα φύλλα της έχουν διουρητική δράση, βοηθούν στην καύση του λίπους, αλλά και στη μείωση του ουρικού οξέος.

Σιναμική

Κατά της δυσκιολιότητας
Πρόκειται για τη σινική κανέλα. 
Εχει δράση κατά της δυσκοιλιότητας, που οφείλεται σε ένα φυτικό συστατικό, το οποίο υπάρχει στα φύλλα και τους λοβούς. 
Το συστατικό αυτό έχει την ιδιότητα να διεγείρει την κινητικότητα του παχέος εντέρου.

ΣΙΝΑΠΙ ΜΑΥΡΟ

Οι ώριμοι σπόροι συλλέγονται τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο. Πριν από τη φύλαξη αποξηραίνονται λίγο.Ιδιότητες: Το σινάπι έχει τονωτικές χωνευτικές και ελαφρώς καθαρτικές ιδιότητες. Το άσπρο σινάπι (sinapis alba) χρησιμοποιείται όπως και το μαύρο.
Γνωστά είναι κυρίως τα θερμαντικά έμπλαστρα σιναπιού, τα οποία σε περίπτωση ισχιαλγίας, ρευματικών και αρθρίτιδας μπορούν να τοποθετηθούν πάνω στην πάσχουσα επιφάνεια. Σε περίπτωση βρογχίτιδας ή πλευρίτιδας οι τυλιχτές κομπρέσες με σινάπι ανακουφίζουν από τις ενοχλήσεις. Η θεραπευτική ενέργεια οφείλεται στα σιναπέλαια, τα οποία σε περίπτωση ευαίσθητης επιδερμίδας ή συχνής χρήσης μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα και να δημιουργήσουν φουσκάλες. Η εσωτερική χρήση του σιναπιού θεωρείται ότι ανοίγει την όρεξη. Στα παιδιά δεν πρέπει να τοποθετηθεί έμπλαστρο σιναπιού περισσότερο από πέντε λεπτά, επειδή μπορεί να ερεθιστεί η ευαίσθητη επιδερμίδα τους.

Σιτρονέλλα 

Είναι και φάρμακο
Στην Κίνα, χρησιμοποιούνται ευρέως τα φύλλα του φυτού ως φάρμακο για την αρθρίτιδα, τον πυρετό, τα εντερικά παράσιτα, τις παθήσεις του πεπτικού συστήματος και τα προβλήματα της περιόδου. Περισσότερες, όμως, χρήσεις έχει το αιθέριο έλαιο του φυτού. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, για την παρασκευή σαπουνιών, στην αρωματοθεραπεία, σε συνδυασμό με άλλα αιθέρια έλαια, λόγω της τονωτικής, σπασμολυτικής, αντισηπτικής και αποσμητικής του δράσης. Ειδικότερα, βοηθά στην αντιμετώπιση προβλημάτων του νευρικού συστήματος, όπως πονοκέφαλοι, ημικρανίες, νευραλγίες, κατάθλιψη, ενισχύει την άμυνα του οργανισμού, καταπολεμά την κούραση και τονώνει το καρδιαγγειακό σύστημα. Επίσης, βελτιώνει τη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, καθώς βοηθά στην πέψη, καταπολεμά τα παράσιτα του στομάχου και του εντέρου, ανακουφίζει από την κολίτιδα και τη δυσκοιλιότητα. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση της περιόδου, την ανακούφιση των πόνων από ρευματισμούς και αρθρίτιδα, τον περιορισμό της υπεριδρωσίας και της λιπαρότητας των μαλλιών και του δέρματος. Τέλος, χρησιμοποιείται για την αποστείρωση των πάγκων της κουζίνας. 

Σισάνδρα ή Σχιζάνδρα (Schisandra)

καρπός που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, ο οποίος όμως τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιείται ευρέως και στη δυτική ιατρική. Είναι ευεργετικός στη λειτουργία των πνευμόνων και του ανοσοποιητικού συστήματος.
Χρησιμοποιείται επίσης ως ένα σημαντικό τονωτικό βότανο για όλο το σώμα. Προσφέρει ενίσχυση και τόνωση σε πολλά διαφορετικά όργανα και ιδιαίτερα προστατεύει και αποτοξινώνει το συκώτι και αποτρέπει την προκαρκινικη δράση.
Τακτική κατανάλωση τσάι Schizandraς έχει πολύ θετική επίδραση στην ψυχική υγεία, αύξηση της ενέργειας και καλής διάθεσης, στη βελτίωση συγκέντρωσης και της μνήμης. Βελτιώνει την κυκλοφορία και προστατεύει την καρδιά. Μπορείτε να βρείτε αυτούσιο τον καρπό και να τον βράσετε ως αφέψημα (περίπου 9 γρ. για 1 φλιτζάνι νερό) ή να τον προμηθευτείτε σε ταμπλέτες. Ως αφέψημα, χρησιμοποιήστε το καθημερινά, για μικρά χρονικά διαστήματα. 

Σκόρδο

Για ευρύ φάσμα προβλημάτων
Οι αθλητές των ολυμπιακών αγώνων της αρχαιότητας έπαιρναν καθημερινά μία σκελίδα, προκειμένου να τονωθούν και να προλάβουν τις λοιμώξεις. Το σκόρδο είναι αντισηπτικό και αντιβιοτικό, με αποτελεσματικότητα σε ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας, όπως οι λοιμώξεις του αναπνευστικού και του εντέρου. Είναι γνωστό καρδιοτονωτικό και αντιυπερτασικό, έχει δράση κατά των αιμορροΐδων και της νεφρολιθίασης. Προλαμβάνει τη δυσκοιλιότητα, είναι διουρητικό και θεωρείται ότι έχει και δράση κατά του καρκίνου και των ρευματισμών και ανακουφίζει από τσιμπήματα εντόμων.

Σκορπίδι
Καταπραϋντικό, αντιβηχικό
Ονομάζεται και πολυτρίχι ή σκορπιδόχορτο και φυτρώνει κυρίως στις ρωγμές των βράχων ή παλαιών τοίχων. Το μαύρο πολυτρίχι καλλιεργείται σε γλάστρες. Η θεραπευτική του δράση είναι γνωστή από την αρχαιότητα και χρησιμοποιείται κατά παθήσεων της κύστης και του ουροποιητικού. Είναι καταπραϋντικό, αντιβηχικό, διουρητικό, είναι ωφέλιμο για την αποβολή της πέτρας από τους νεφρούς και κατά της διάρροιας. Χρησιμοποιείται, επίσης, κατά παθήσεων της σπλήνας και των σκουληκιών του εντέρου.

Σολανό

Για τα εκζέματα και το άσθμα
Φυτρώνει σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με εποχή άνθησης τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. 
Το αφέψημα από στελέχη του φυτού έχει δράση κατά των εκζεμάτων και του άσθματος. 
Χρησιμοποιείται και στην Ομοιοπαθητική κατά των χρόνιων δερματικών παθήσεων, των ρευματισμών και της κυστίτιδας.

Σουσάμι

Αντιγηραντικοί οι σπόροι του
Οι σπόροι του είναι πλούσιοι σε βιταμίνη Ε και γι΄ αυτόν τον λόγο έχουν πολύτιμη αντιγηραντική, αντιυπερτασική και αντικαρκινική δράση, ενώ βοηθά στην καταπολέμηση της χοληστερίνης και στη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού (αμυντικού) συστήματος του οργανισμού. Σοβαρός είναι ο ρόλος του στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού, του καταρράκτη και του διαβήτη, ενώ σημαντική είναι η συμβολή του στην αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης και της σωστής λειτουργίας του ήπατος.

Σπαθόχορτο (Βάλσαμο)

Αιμοστατικό για τους... πολέμους
Ονομάστηκε έτσι, επειδή στη διάρκεια των πολέμων το χρησιμοποιούσαν για να επουλώσουν τις πληγές από τα σπαθιά. Είναι, επίσης, διουρητικό, αιμοστατικό και εμμηναγωγό, ενώ έχει δράση και στην ήπια κατάθλιψη. Χρειάζεται, όμως, προσοχή, καθώς μπορεί να επηρεάσει το ήπαρ, προκαλώντας ευαισθησία στο φως. Προσοχή απαιτείται και απ΄ όσους λαμβάνουν φάρμακα, καθώς μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό των ενζύμων.

Σπανάκι

Αντικαρκινικό, καταπραϋντικό
Η καλλιέργειά του στην Ευρώπη άρχισε το 12ο αιώνα μ.Χ. Ο τονωτικός του ρόλος είναι αποδεκτός. Εχει δράση και κατά της οστεοπόρωσης, είναι αντικαρκινικό, καθαρτικό, διουρητικό και καταπραϋντικό.

Σπάρτο

Ηρεμιστικό και αγχολυτικό
Καλλωπιστικός αυτοφυής θάμνος, με χαρακτηριστικά κίτρινα άνθη και χνουδωτούς καρπούς. Είναι ηρεμιστικό και αγχολυτικό, ομαλοποιώντας τους καρδιακούς τόνους, διουρητικό, καθαρτικό και αντιδιαβητικό. Εχει ωφέλεια στις γυναίκες, καθώς ελαττώνει την υπερβολική έμμηνη ροή και διεγείρει τη μήτρα κατά τον τοκετό.

Σπιρουλίνα: 

το θαυματουργό φύκι, που θεωρείται και πλήρης τροφή. 
Περιλαμβάνει όλα τα βασικά αμινοξέα, περισσότερες από εκατό - πολύτιμες για τον οργανισμό - θρεπτικές ουσίες, αντιοξειδωτικά στοιχεία, μεγάλη ποσότητα σιδήρου και πρωτεΐνης. Θα τη βρείτε σε σκόνη, νιφάδες, κάψουλες ή σιρόπι. Ως σκόνη ή σε νιφάδες μπορείτε να τη διαλύσετε σε χυμό ή στο φαγητό (προσέξτε να μην είναι καυτό, γιατί ενδέχεται να χάσει μέρος των θρεπτικών της συστατικών). Βότανο των ποταμών και της θάλασσας (καλλιέργειες σπιρουλίνας υπάρχουν στη Βόρεια Ελλάδα). Η σπιρουλίνα ενδείκνυται για όσους συνηθίζουν να καταφεύγουν στο φαγητό όταν δεν έχουν καλή διάθεση.

Σύκα

Πλούσια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία
Τα σύκα της αρχαίας Αθήνας θεωρούνταν τόσο πολύτιμα, που απαγορευόταν η εξαγωγή τους. Οποιος, δε, προσπαθούσε να τα εξαγάγει ονομαζόταν "συκοφάντης". Η συκιά είναι ένα δικοτυλήδονο φυτό, το οποίο ήταν γνωστό και στους προϊστορικούς χρόνους. Τα σύκα είναι πλούσια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, καθώς περιέχουν κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, νάτριο και βιταμίνες C, Β3, Β5, Β6 και Ε. Είναι καθαρτικά, τονώνουν τους αδύναμους οργανισμούς, βοηθούν στα εγκαύματα (τα αποξηραμένα) και τα οιδήματα. Τα ξερά σύκα έχουν, επίσης, δράση κατά του κοκίτη, του βήχα και των λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού, ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά του πονόλαιμου (γαργάρες). Το αφέψημα σύκου ανακουφίζει από τα συμπτώματα λοιμώξεων του αναπνευστικού, την ιλαρά και τη νεφρίτιδα. Τα φύλλα ωφελούν πάσχοντες από άσθμα, ενώ ο γαλακτούχος χυμός τους είναι χωνευτικός και καθαρτικός, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά δερματολογικών προβλημάτων.

Σύμφυτο

Πλούσια η ρίζα και τα φύλλα του
Φυτρώνει κοντά σε νερό και θεωρείται ένα σημαντικό βότανο, λόγω των θεραπευτικών του ιδιοτήτων. Τα άνθη του είναι λευκά ή ρόδινα, βγαίνουν την άνοιξη και μοιάζουν με μικρές καμπάνες. Πλούσια σε θεραπευτικές ουσίες είναι η ρίζα και τα φύλλα του. Οι ουσίες που περιέχει βοηθούν στην επούλωση των εσωτερικών και εξωτερικών πληγών, διαστρέμματα και εξαρθρώσεις και κιρσούς και ανακουφίζουν από ρευματισμούς. Το αφέψημα βοηθά όσους έχουν έλκος και κολίτιδα.

Σφένδαμος

Σούπερ τροφή 
Το σιρόπι σφενδάμου διαθέτει θεραπευτικές ιδιότητες, παρόμοιες με αυτές του μύρτιλλου, του πράσινου τσαγιού και άλλων «σούπερ τροφών» του είδους, όπως αποκαλύπτει επιστημονική μελέτη που παρουσιάστηκε πρόσφατα. «Ανακαλύψαμε ότι διάφορα συστατικά του διαθέτουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, που έχουμε ήδη δει να δρουν κατά του καρκίνου, των διάφορων τύπων διαβήτη και των βακτηριολογικών λοιμώξεων», σημειώνει ο Ναβίντρα Σίραμ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρόουντ Αϊλαντ των ΗΠΑ, υπεύθυνος της έρευνας. Προσθέτει, μάλιστα, ότι οι πολυφαινόλες αυτού του εκχυλίσματος με το χρυσαφί χρώμα πιθανόν να συμβάλλουν και στη σταθεροποίηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα των διαβητικών, αναστέλλοντας την ενεργοποίηση των ενζύμων που θεωρούνται υπεύθυνα για την ασθένεια. Οι επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν διεξοδικά το εκχύλισμα σφενδάμου του Κεμπέκ, εντόπισαν συνολικά 54 ευεργετικά συστατικά, από τα οποία πέντε ήταν εντελώς άγνωστα. Σε ένα από τα πέντε αυτά συστατικά δόθηκε η ονομασία κεμπεκόλη, προς τιμήν της γαλλόφωνης επαρχίας του Κεμπέκ, η οποία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός του εκχυλίσματος παγκοσμίως. Τα νέα μόρια που ανακαλύφθηκαν ίσως βοηθήσουν τους χημικούς να παρασκευάσουν καινούρια φάρμακα για διάφορες ασθένειες.

Chia: 

Η super τροφή που πρέπει να δοκιμάσετε
Οι σπόροι Chia έχουν:
- 2 Φορές περισσότερη πρωτεΐνη από οποιοδήποτε άλλο σπόρο ή σιτάρι.
- 5 Φορές περισσότερο ασβέστιο από το γάλα, καθώς και «boron», το οποίο είναι ένα ιχνοστοιχείο που βοηθά στην μεταφορά του ασβεστίου στα οστά σας.
- 2 Φορές την ποσότητα του καλίου που έχουν, για παράδειγμα, οι μπανάνες.
- 3 Φορές την αντιοξειδωτική δύναμη των blueberries.
- 3 Φορές περισσότερο σίδηρο από το σπανάκι.
- Άφθονη ποσότητα των ω-3 και ω-6, τα οποία είναι απαραίτητα λιπαρά οξέα.
Με όλες αυτές τις θρεπτικές αξίες, δεν προκαλεί έκπληξη ότι ορισμένες ιατρικές μελέτες έχουν δείξει σημαντικά καρδιαγγειακά και άλλα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωση σπόρων Chia. Παρά τα κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα, ωστόσο, η έρευνα σχετικά με τους σπόρους Chia είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό λειψή και χρειάζονται περισσότερες μελέτες μέχρι να μπορεί να ειπωθεί κάτι με βεβαιότητα.

ΕΝΔΕΙΞΗ- Βότανα και τροφές
Σαλμονέλωοη (προσβολή από σαλμονέλα): σκόρδο, κανέλλα, καρότο, κρεμμύδι, μαγιά μπίρας, μέντα, ρύζι, δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι, γιαούρτι. 
Σκορβούτο: πορτοκάλι, καρότο, λάχανο, χαιρέφυλλο, κρεμμύδι, νεροκάρδαμο, φύτρα, λεμόνι, πατάτα, πρόπολη, μαυροράπανο, ραπάνι, ταραξάκο. 
Σμηγματόρροια: λάχανο, λεμόνι, μαυροράπανο, δεντρολίβανο.
Στηθάγχη: σκόρδο, αγκινάρα, καρότο, λάχανο, μαγιά μπίρας, μήλο, καρύδι, σίκαλη, σόγια, γιαούρτι. 
Στοματίτιδα: (βλέπε Ουλίτιδα).
Στομαχικές διαταραχές Ανηθος, αγγελική, αγιάγκαθα,αγκινάρα, αγριάδα, αχιλλαία,αψιθιά, βάλσαμο, βασιλικός,βατομουριά, βελανιδιά, γλυκάνισο,δίκταμο, δυόσμος, ιτιά, καλέντουλα,καρότο, κόλιαντρο, κολοκυθιά, κρόκος,λεβάντα, μολόχα, μπελαντόνα,νεραντζιά, πικραλίδα, πράσο,ροδακινιά, ροδιά, τσουκνίδα
Συνάχι Αδίαντο, άκορος, βάλσαμο, βρόμη,δάφνη, ευκάλυπτος, θυμάρι, κανέλα, κολοκυθιά, κριθάρι, μενεξές, μέντα, μολόχα, μπάμια,πεύκο, πιπεριά, τσουκνίδα,φασκομηλιά, φλισκούνι, φλόμος

Το φαρμακείο της γιαγιάς...
Στοματίτιδα Η στοματίτιδα, χαρακτηριστική φλεγμονή που παρουσιάζεται σε ασθενείς υπό χημειοθεραπεία, μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία με την καθημερινή χρήση χαμόμηλου.

Γιατροσόφια 
Σκασμένα χείλη
Mουλιάστε για 30 λεπτά σε μισό φλιτζάνι βραστό νερό μία μικρή χούφτα ροδοπέταλα που θα έχετε προηγουμένως ξεπλύνει. Aφού σουρώσετε το νερό και αφήσετε τα ροδοπέταλα να κρυώσουν, αναμείξτε τα με 2 κουταλιές μέλι μέχρι να δημιουργηθεί μία πάστα. Bάλτε την αλοιφή σε ένα μικρό γυάλινο κουτάκι και φυλάξτε τη στην τσάντα σας. Είναι θρεπτική και αφήνει τα χείλη βελούδινα και απαλά. 

Σπυράκια πυρετού
Χαμομήλι: Όταν -για οποιονδήποτε λόγο- έχουμε υψηλό πυρετό, συχνά εμφανίζεται σε κάποιο σημείο γύρω από τα χείλη ένα ενοχλητικό και αντιαισθητικό σπυράκι. Aν θέλετε να εξαφανιστεί γρήγορα, υπάρχει ένα εύκολο γιατροσόφι που κάνει θαύματα: Το κατάπλασμα χαμομηλιού. Tρίψτε τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού και αναμείξτε τα με λίγο χλιαρό νερό, προκειμένου να φτιάξετε έναν πολτό. Tοποθετήστε τον πολτό ως κατάπλασμα πάνω στο σπυράκι και αφήστε το έτσι για 5-10 λεπτά. Eπαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές χρειάζεται μέσα στη μέρα, προκειμένου να «σβήσει» το σπυρί. Tο αιθέριο έλαιο τού χαμομηλιού, λόγω της ισχυρής αντιφλεγμονώδους δράσης του, επιταχύνει την επούλωση τής επιδερμίδας. 
Παγάκια: Ένας γρήγορος τρόπος για να απαλλαγείτε από το σπυράκι, είναι να ακουμπήσετε πάνω του ένα παγάκι τυλιγμένο σε ένα κομμάτι ύφασμα για 20 λεπτά. Σε δύο το πολύ μέρες, το σπυρί τού πυρετού θα έχει «μαραθεί». 

Συνάχι
Αρπάξατε ένα ενοχλητικό συνάχι και θέλετε να απαλλαγείτε από τις βλέννες που μπλοκάρουν τα ρουθούνια και τα πνευμόνια σας; Tο φασκόμηλο, που διακρίνεται για τις αντισηπτικές και αποξηραντικές του ιδιότητες, είναι πολύ αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της καταρροής, γιατί βοηθάει να καθαρίσει ο βλεννογόνος τής μύτης και τών πνευμόνων από τις υπερβολικές εκκρίσεις. Pίξτε λοιπόν μέσα σε ένα φλιτζάνι με καυτό γάλα 15-20 φύλλα φασκόμηλου, αφήστε τα για 15 λεπτά και σουρώστε. Aυτό το ρόφημα μπορείτε να το πίνετε 2-3 φορές την ημέρα, για όσο καιρό διαρκεί το συνάχι. 

Πηγή: users.sch.gr

Οι πληροφορίες που δίδονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας η την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας

Πατώντας "λεξικό", θα δείτε και τα υπόλοιπα γράμματα!!!

ΑΓΧΟΣ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Χαμομήλι, Τζινσενγκ, Τίλιο, Μελισσόχορτο, Μέντα, Λυκίσκος, Ιξός, Ανεμώνη, Σκουτελάρια, Βάλσαμο.

ΑΔΥΝΑΜΙΑ (ΑΤΟΝΙΑ): Αγγελική, Τσουκνίδα, Φασκόμηλο.

ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ: Λουΐζα, Μάραθος, Αψιθιά

ΑΕΡΙΑ: Μαντζουράνα, Λουΐζα, Μάραθος, Θρούμπι

ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ: Αχιλλαία, Λάπαθο, Πολύκομπο, Τσουκνίδα.

ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ: Έφεδρα, Εκουΐζετο.

ΑΚΜΗ: Εχινάκια, Τίλιο, Φυτολάκα, Χαμομήλι

ΑΜΝΗΣΙΑ: Μελισσόχορτο, Τζινσενγκ, Θυμάρι, Μαντζουράνα.

ΑΜΟΙΒΑΔΕΣ: Σκόρδο, Απήγανος

ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑ: Γάλιο, Μύρο, Εχινάκια, Ύδραστις, Φασκόμηλο, Φυτολάκα, Αγριμόνιο.

ΑΝΑΙΜΙΑ: Τριφύλλι, Τσουκνίδα, Αγγελική, Λάπαθο, Κρόκος.

ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Δίκταμο, Κάρδαμο σπόρος.

ΑΝΟΡΕΞΙΑ: Αγκινάρα, Αγγελική, Αψιθιά, Γαϊδουράγκαθο, Γεντιανή.

ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ: Φασκόμηλο, Τίλιο, Σημύδα, Σπειραία, Κριθάρι, Αγγελική.

ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ: Βίσκος, Κράταιγος, Σκόρδο.

ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΗ: Ιξός, Τίλιο, Κράταιγος, Σκόρδο.

ΑΣΘΜΑ: Βάλσαμο, Ευκάλυπτος, Γλυ-κόριζα, Ρίγανη, Λεβάντα, Λομπέλια, Εφέδρα, Ινούλα

ΑΫΠΝΙΑ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Τίλιο, Λυκίσκος, Χαμομήλι.

ΑΦΘΕΣ: Αλταία, Βάτος, Τσουκνίδα, δεντρολίβανο, αγριοτριανταφυλλιά, φασκόμηλο, χαμομήλι.

ΒΗΧΑΣ: Βήχιο, Ρίγανη, Τσάϊ Βουνού, Βερμπάσκο, Νεπέτα, Γλυκάνισο, Μαρρούβιο, Πλάταγκο, Πριμούλα, Σύμφυτο, Ύδραστις, Ύσσωπος, Θυμάρι, Αλθαία, Ζαμπούκος, Φασκόμηλο, Πολυτρίχι.

ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ: Αλθαία, Μολόχα, Βερμπάσκο, Μαρούβιο, Γλυκάνισο, Τουριλάγκο, Γλυκόριζα, Ευκάλυπτος, Θυμάρι, Κρόκος.

ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Γαϊδουράγκαθο, Άνηθος, Μάραθος, Τριγωνέλλα.

ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Αλθαία, Μολόχα, Γερά-νιο, Φασκόμηλο, Σπειραία, Φτελιά, Σύμφυτο, Υδράστις, Χαμομήλι.

ΓΡΙΠΗ: Δυόσμος, Αχιλλαία, Εχινάκια, Καγιέν, Τσάι Βουνού, Ζαμπούκος, Σινάπι, Ύδραστις

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ: Βασιλικός.

ΔΙΑΒΗΤΗΣ (ΣΑΚΧΑΡΟ): Αγκινάρα, Αγριμόνιο, Αμυγδαλιά, Καρυδόφυλλα, Αψιθιά, Λαγοκημιθιά, Τσουκνίδα, Μύρτιλλος, Φύλλα Ελιάς.

ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ: Αγριάδα, Σκορπίδι, Γένια Καλαμποκιού, Τσουκνίδα, Λουΐζα.

ΔΙΑΡΡΟΙΑ: Σπειραία, Αλχιμίλλα, Γόμα Αραβίας, Αψιθιά, Γεράνιο, Αγριμόνιο, Σύμφυτο, Τριαντάφυλλο.

ΔΥΣΕΝΤΕΡΙΑ: Βασιλικός, Καρυδόφυλλα, Λάπαθο.

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ: Φύλλα Αιγύπτου, Αψιθιά, Κόλιανδρος, Χαμομήλι, Μέντα, Δίκταμο, Δυόσμος, Κάρδαμο, Φασκόμηλο, Μάραθος, Γαϊδουράγκαθο, Τριφύλλι, Μελισσόχορτο, Πιπερόριζα, Άκορος.

ΔΥΣΠΝΟΙΑ: Ευκάλυπτος, Ζαμπούκος, Βασιλικός.

ΕΛΚΗ (ΣΤΟΜΑΧΙΚΑ): Μύρο, Φασκόμηλο, Χαμομήλι.

ΕΛΚΗ (ΔΕΡΜΑΤΟΣ): Καλέντουλα, Εχινάκια, Ύδραστις.

ΕΛΚΗ (ΠΕΠΤΙΚΑ): Αλθαία, Σπειραία, Χαμομήλι, Δίκταμο, Λουΐζα.

ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ: Αμυγδαλιά, Λυγαριά.

ΕΚΖΕΜΑ: Άρκτιο, Γάλιο, Τίλιο, Ίριδα, Στελάρια, Τριφύλλι, Τσουκνίδα, Ύδραστις, Χαμομήλι.

ΕΜΕΤΟΣ: Βαλλωτή, Γαρύφαλλο, Δυόσμος, Σπειραία.

ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ: Κρόκος, Τσιμιτσιφούγκα, Λυγαριά, Βάλσαμο.

ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΕΠΩΔΥΝΗ): Ανεμώνη, Βαλεριάνα, Τσιμιτσιφούγκα, Πετασίτης, Σκουτελάρια, Τζινσενγκ.

ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ): Απήγανος, Αχιλλαία, Λυγαριά, Φλισκούνι.

ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΡΟΗ): Αλχιμίλλη, Γεράνιο, Ύδραστις.

ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΗ: Νταμιάνα, Τζίντζερ, Καγιέν, Ταραξάκο.

ΕΠΙΛΗΨΙΑ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Σκουτελλάρια, Ύσσωπος.

ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑ: Ευφραγία, Καλέντουλα, Χαμομήλι.

ΕΡΠΗΣ ΖΩΣΤΗΡ: Αχιλλαία, Ζαμπούκος, Ιξός, Πασιφλώρα, Βάλσαμο.

ΕΦΙΔΡΩΣΗ: Φασκόμηλο.

ΖΑΛΑΔΕΣ: Αψιθιά, Τριαντάφυλλο.

ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ: Λεβάντα, Τίλιο, Χρυσάνθεμο.

ΗΠΑΤΟΣ (ΤΟΝΩΤΙΚΑ): Κενταύριο, Ταράξακο, Ίριδα, Αμυγδαλιά.

ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ: Γλυκάνισο, Γλυκόριζα.

ΘΡΟΜΒΩΣΕΙΣ: Αγγελική, Σκόρδο.

ΙΚΤΕΡΟΣ: Βερβένα, Βερβερίδα, Ταρά-ξακο, Λάπαθο, Γαϊδουράγκαθο, Λιναρόσπορος.

ΙΛΑΡΑ: Κολιτσίδα, Συκιά.

ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ: Ζαμπούκος, Σολιντανγκο, Φυτολάκα, Χαμομήλι.

ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ: Τσιμιτσιφούγκα, Βάλσαμο, Αχιλλαία, Μέντα.

ΙΛΙΓΓΟΣ: Μελισσόχορτο, Μαντζουράνα, Θρύμπα, Φασκόμηλο, Λεβάντα.

ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ: Άνηθος, Μοσχοκάρυδο, Μάραθος

ΚΑΟΥΡΕΣ: Αλθαία, Σπειραία, Μολόχα, Σύμφυτο.

ΚΑΡΔΙΑ: Κράταιγος, Σκόρδο, Μελισσόχορτο.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Βρώμη, Νταμιάνα, Σκουτελλάρια

ΚΙΡΣΟΙ: Κράταιγος, Καστανιά.

ΚΟΚΙΤΗΣ: Λομπέλια, Τουσιλάγκο, Τριφύλλι, Μάραθος, Ρίγανη.

ΚΟΛΙΚΟΙ: Αγγελική, Άνηθος, Βαλεριάνα, Πιπερόριζα, Μέντα, Κάρδαμο.

ΚΟΛΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο, Αλθαία, Σύμφυτο.

ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ: Τσάϊ Βουνού, Αχιλλαία, Αγγελική, Ζαμπούκος, Ύσσωπος, Πιπερόριζα, Μέντα, Κάρδαμο.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ: Πιπερόριζα, Καγιέν, Σινάπι.

ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Αρκτοστάφυλλος, Αχιλλαία, Τσουκνίδα.

ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Μαϊντανός, 

Κουμαριά.

ΛΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ: Μολόχα, Βελανιδιά, Θυμάρι, Εχινάκια, Φασκόμηλο, Χαμομήλι, Αλθαία.

ΛΕΙΧΗΝΕΣ: Αχιλλαία, Καρυδόφυλλα.

ΛΕΥΚΟΡΡΟΙΑ: Αλχημίλλη, Μύρο, Ξενέκιο, Ύδραστις, Θυμάρι, Τριαντάφυλλο.

ΜΗΤΡΟΡΡΑΓΙΑ: Αλχημίλλη, Γεράνιο, Ύδραστις.

ΜΥΚΗΤΩΣΕΙΣ: Καλέντουλα, Μύρο.

ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ: Χελιδόνιο, Θούγια.

ΜΑΤΙΑ: Μποράντζα.

ΝΑΥΤΙΑ: Βαλλωτή, Μέντα, Δυόσμος, Μάραθος, Μελισσόχορτο.

ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ: Βαλεριάνα, Ιξός, Τσιμιτσιφούγκα, Πασιφλώρα, Δενδρολίβανο, Χρυσάνθεμο, Βάλσαμο.

ΝΕΦΡΟΛΙΘΟΙ (ΠΕΤΡΑ): Αγριάδα, Αρκτοστάφυλλο, Σκορπίδι, Γένια Καλαμποκιού, Αγριμόνιο, Πολυκόμπι, Αλθαία.

ΟΙΔΗΜΑ: Ζαμπούκος, Κανέλλα.

ΟΡΑΣΗ: Μάραθος, Καρότο.

ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: Καγιέν, Σενέκιο.

ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Γένια Καλαμποκιού.

ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ: Αγριάδα, Βερμπάσκο, Γένια Καλαμποκιού, Τσουκνίδα.

ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ: Χαρούπια Σπόρος.

ΟΥΛΙΤΙΔΑ: Μύρο, Φασκόμηλο, Φυτολάκα, Εχινάκια.

ΠΟΝΟΔΟΝΤΟΣ: Γαρύφαλλο, Δίκταμο, Γλυκάνισο.

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ: Δενδρολίβανο, Ρί-γανη, Μέντα, Πράσινο Τσάϊ, Κολιανδρο, Σινάπι, Τριαντάφυλλο.

ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ: Βαλεριάνα, Λυγαριά, Σκουτελάρια, Τίλιο.

ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ: Αγριάδα, Νταμιάνα, Περδικάκι, Γένια Καλαμποκιού, Πολυτρίχι, Υδράγγεια, Σερενόα, Επιλάβιο, Αμυγδαλιά.

ΠΥΡΕΤΟΣ: Αγγελική, Πιπερόριζα, Νεπέτα, Αχιλλαία, Τριφύλλι, Αγριμόνιο, Χαμομήλι.

ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ: Αγριμόνιο, Αχιλλαία, Ζαμπούκος.

ΠΙΤΥΡΙΔΑ: Δενδρολίβανο, Καρυδόφυλλα, Τσουκνίδα.

ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΙ: Αγγελική, Άρκτιο, Άρνικα, Αχιλλαία, Ζαμπούκος, Σπειραία, Τίλιο, Τσουκνίδα, Τριφύλλι, Χρυσάνθεμα.

ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑ: Αλχιμίλλη, Καλέντουλα.

ΣΚΩΛΗΚΟΕΙΔΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο, Γεράνιο.

ΣΤΗΘΑΓΧΗ: Κράταιγος, Λεόνουρος.

ΣΥΚΩΤΙ: Αγκινάρα, Γαϊδουράγκαθο, Αψιθιά.

ΣΤΟΜΑΧΙ: Δίκταμο, Χαμομήλι, Μέντα, Λουΐζα, Γλυκάνισο, Κόλιανδρος, Δυόσμος, Κρόκος, Λουΐζα, Μάραθος.

ΣΤΡΕΣ: Ιξός, Χαμομήλι, Τίλιο, Σκουτελάρια, Πράσινο Τσάι.

ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΑ: Βαλεριάνα, Λεόνουρος, Λεβάντα, Μελισσόχορτο.

ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ: Δάφνη, Δενδρολίβανο, Καρυδιά, Τσουκνίδα, Φασκόμηλο, Κρεμμύδι.

ΤΥΜΠΑΝΙΣΜΟΙ: Γλυκάνισο, Δενδρολίβανο, Κάρδαμο, Κόλιανδρος, Μάραθος, Μέντα, Φλισκούνι.

ΤΡΑΥΜΑΤΑ: Καλέντουλα, Δίκταμο, Χαμομήλι, Ζαμπούκος, Σύμφυτο.

ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΗ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Θυμάρι, Δενδρολίβανο.

ΥΠΕΡΤΑΣΗ: Κράταιγος, Ιξός, Βαλεριάνα, Τίλιο, Φύλλα Ελιάς, Μελισσόχορτο, Σκόρδο.

ΥΠΟΤΑΣΗ: Κράταιγος, Πιπερόριζα, Κόκκινη Πιπεριά.

ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ: Πράσινο Τσάϊ, Σκόρδο.

ΦΛΕΒΙΤΙΔΑ: Καστανιά, Ιξός, Κράταιγος, Τίλιο.

ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο. Φασκόμηλο, Αλθαία, Ζαμπούκος

ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ: Καρυδόφυλλα, Λεβάντα, Ρίγανη, Λάπαθο.

ΧΟΛΗ: Γαϊδουράγκαθο, Αγκινάρα, Λινάρι, Βερβένα, Ταράξακο.

ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ: Αγκινάρα, Ταράξακο, Φύλλα Ελιάς, Πράσινο Τσάϊ, Σκόρδο, Αντράκλα, Κιτρινόριζα.

ΨΩΡΑ: Γλυκάνισο, Λάπαθο, Κανέλα.

ΨΩΡΙΑΣΗ: Γαϊδουράγκαθο, Γάλιο, Ίριδα, Τριφύλλι, Άρκτιο, Λιναρόσπορος.

ΨΕΙΡΕΣ / ΨΥΛΛΟΙ: Σάσσαφρας.

ΩΤΙΤΙΔΑ: Αγκινάρα, Κισσός.

ΩΟΘΗΚΕΣ (ΠΟΝΟΙ): Ανεμώνη, Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Βάλσαμο.

Οι πληροφορίες για τις φαρμακευτικές ιδιότητες των βοτάνων και τις παθήσεις, που περιέχονται σε αυτό τον ιστοχώρο

ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ,
ΣΥΝΤΑΓΗ Ή ΔΙΑΚΟΠΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ.
 

Μερικά βότανα μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες ή να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα και δε συνιστάται η αντικατάσταση φαρμάκων με τη χρήση οποιουδήποτε βοτάνου.

Για οποιαδήποτε πάθηση και θεραπεία

ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΣΑΣ!

Πηγή: www.ladygreen.gr

Μια επιδημία με σοβαρές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο, το σύστημα Υγείας και την εθνική οικονομία είναι οι ρευματικές παθήσεις. Με 2,5 εκατομμύρια Ελληνες πάσχοντες οι ρευματοπάθειες αναδεικνύονται στο συχνότερο χρόνιο πρόβλημα υγείας. Σύμφωνα με το Ελληνικό Ιδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών, αποτελούν το συνηθέστερο αίτιο απουσίας από την εργασία και το πρώτο αίτιο για τη μακροχρόνια λειτουργική ανικανότητα στον γενικό πληθυσμό, δηλαδή σε άτομα ηλικίας 19-65 ετών.

Πρόκειται για τα «αρθριτικά», ή «ρευματικά» όπως συνήθιζαν να λένε οι παλιότερες γενιές, και περιλαμβάνουν κάθε μη τραυματική και μη χειρουργική πάθηση του μυοσκελετικού συστήματος. Επίσης, στις ρευματοπάθειες συγκαταλέγονται και οι παθήσεις του συνδετικού ιστού.
Ορισμένες φορές οι ρευματοπάθειες δεν θίγουν μόνο τις αρθρώσεις, τους τένοντες, τους συνδέσμους, τους ορογόνους θύλακες, τους μυς, τα οστά και τη σπονδυλική στήλη αλλά προσβάλλουν και άλλα όργανα ή συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, όπως π.χ. τους νεφρούς, το δέρμα, τα μάτια, τους πνεύμονες, την καρδιά, τις αρτηρίες, τις φλέβες, το ήπαρ, τον εγκέφαλο.

Οπως εξηγούν οι ειδικοί οι ρευματοπάθειες προσβάλλουν συχνότερα τις γυναίκες από ό,τι τους άνδρες, ενώ δεν αφορούν μόνο τις μεγαλύτερες ηλικίες όπως, εσφαλμένα, πιστεύεται.

Κολχικό
Αντιφλεγμονώδες, αλλά προσοχή στη χρήση του

Είναι το λουλούδι που αγάπησε η Μήδεια ή για την ακρίβεια το δηλητηριώδες βότανο που χρησιμοποίησε για να σκοτώσει, σύμφωνα με τη μυθολογία, τα παιδιά της.

Το όνομά του προέρχεται από τον τόπο όπου φύτρωνε, τη μυθική Κολχίδα.

Είναι ένα δηλητηριώδες φυτό -και για τον λόγο αυτό η χρήση του θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή-, το οποίο έχει σημαντικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Το εκχύλισμά του θεραπεύει την ουρική αρθρίτιδα, κάτι το οποίο ήταν γνωστό από την εποχή του Διοσκουρίδη τον 1ο αι. μ.Χ.

Κουρκουμάς ή χρυσόριζα
Εμποδίζει την εμφάνιση της αρθρίτιδας

Χρησιμοποιείται τα τελευταία 2.500 χρόνια -ιδιαίτερα στην Ινδία- όχι μόνο ως μπαχαρικό αλλά και ως φάρμακο.

Πρόσφατες έρευνες, όμως, έχουν εκπλήξει τους επιστήμονες για τις σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες του κουρκουμά αλλά και την προληπτική δράση που φαίνεται πως αναπτύσσει ενάντια στον καρκίνο και τη νόσο Αλτσχάιμερ.Η κουρκουμίνη που περιέχει είναι μια αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδης ουσία με δράση παρόμοια με αυτήν των αναστολέων COX-2, οι οποίοι είναι φάρμακο για την αρθρίτιδα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η χρυσόριζα εμποδίζει τόσο την εμφάνιση της αρθρίτιδας όσο και την εκδήλωση πόνων ως συνέπειά της. Συνήθως χρησιμοποιείται με τη μορφή βάμματος ή αφεψήματος.

Πιπερόριζα (τζίνζτερ)
Για τους πόνους των αρθρώσεων

Κατέχει σημαντικό ρόλο στην κινεζική ιατρική, εδώ και χρόνια όμως οι θεραπευτικές του ιδιότητες έχουν εκτιμηθεί και από τον δυτικό πολιτισμό.Σύμφωνα με τις έρευνες, η πιπερόριζα μεταξύ άλλων ιδιοτήτων της αναπτύσσει αντιφλεγμονώδη δράση προσφέροντας ανακούφιση από τους πόνους των αρθρώσεων.
Τα αποτελέσματα αυτά έρχεται να ενισχύσει πρόσφατη επιστημονική έρευνα του Τμήματος Περιβαλλοντικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Odense της Δανίας, σύμφωνα με την οποία η πιπερόριζα ανακούφιζε σημαντικά τους πάσχοντες από ρευματοειδή αρθρίτιδα.Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 56 ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοαρθρίτιδα και οι οποίοι κατανάλωναν συστηματικά πιπερόριζα για χρονικό διάστημα τριών μηνών έως 2,5 ετών.

Ιτιά
Θαυματουργό το έγχυμα της φλούδας

Η φλούδα και ο φλοιός της ιτιάς περιέχουν μια ουσία παρόμοια με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ της ασπιρίνης. Για τον λόγο αυτό αναπτύσσει σημαντική δράση κατά του πυρετού και των πόνων.

Είναι ένα δέντρο που συναντάται σε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη και χρησιμοποιείτο ευρέως στην αρχαία Ελλάδα για τις αντιπυρετικές ιδιότητες του φλοιού της.
Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες, η φλούδα και ο φλοιός της ιτιάς περιέχουν μια ουσία παρόμοια με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ της ασπιρίνης.
Για τον λόγο αυτό η ιτιά αναπτύσσει σημαντική δράση κατά του πυρετού και των πόνων. Μεταξύ των πολλών θεραπευτικών της ιδιοτήτων, η ιτιά είναι φυτό τονωτικό και χάρη στο ιτεϋλικό οξύ που περιέχει δρα κατά των ρευματισμών.
Οι βοτανολόγοι συνιστούν το έγχυμα της φλούδας της ως αντιρρευματικό και τη φλούδα των παλιών κλαδιών ως ωφέλιμη κατά της αρθρίτιδας.

Φλισκούνι
Το σπουδαιότερο αντιαρθριτικό φάρμακο

Το φλισκούνι που δρα κατά της αρθρίτιδας, συστήνεται και για την καταπολέμηση του άσθματος.Το φλισκούνι, εκτός από τις ιδιότητές του κατά της αρθρίτιδας, είναι, επίσης, χολαγωγό, αντιφυσητικό και σπασμολυτικό, ενώ συστήνεται για την καταπολέμηση των βρογχικών κατάρρων και του άσθματος.
Θεωρείτο από παλιά σπουδαίο αντιαρθριτικό φάρμακο και για τον λόγο αυτό αποκαλείτο και «μέντα ποδαγκράρια».
Ονομάζεται επίσης μέντα η υδροχαρής, επειδή φυτρώνει κατά μήκος των ποταμών, σε έλη, βάλτους και ρυάκια ενώ γενικότερα θεωρείται ότι η παρουσία του σε κάποιον τόπο μαρτυρά την ύπαρξη νερού.

Σύμφυτο

Αποκαθιστά και τα κατάγματα

Οι ιδιότητές του κατά των ρευματισμών και των οιδημάτων αναφέρθηκαν για πρώτη φορά, σύμφωνα με τους ειδικούς, στον αιγυπτιακό πάπυρο του Εμπερς το 1500 π.Χ.

Αποτελεί ιδανική λύση, σύμφωνα με όσους ασχολούνται με τη βοτανολογία, ενάντια στους ρευματισμούς, τους πόνους στα κόκαλα, τα εξογκώματα στις αρθρώσεις και τη ρευματική μυοπάθεια.
Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το βάμμα του σύμφυτου σε εντριβές.
Περιέχει την ουσία αλλαντοΐνη, η οποία διεγείρει την αύξηση και την επούλωση των κυττάρων των οστών και των χόνδρων όπως και όλων των κυττάρων του σώματος.
Η αλλαντοΐνη σε συνδυασμό με τις ρητίνες, τις τανίνες, τα αλκαλοειδή και το γλίσχραμα που, επίσης, περιέχονται στο σύμφυτο καθιστά το βότανο σημαντική θεραπεία στην αποκατάσταση καταγμάτων.

Αχιλλέα
Αιμοστατικό και αναλγητικό

Ονομάζεται και χιλιόφυλλο και είναι πασίγνωστο φυτό, αφού φυτρώνει σε αγρούς, λιβάδια, πλαγιές και ξηρά εδάφη ενώ καλλιεργείται και σε κήπους.
Οφείλει το όνομά της στον Αχιλλέα ο οποίος, σύμφωνα με τον ομηρικό μύθο, όταν τραυματίστηκε από τον Εκτορα στο πόδι έδεσε την πληγή με το συγκεκριμένο φυτό καθ΄ υπόδειξη της θεάς Αφροδίτης.
Αλλωστε ο Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε ως αιμοστατικό.
Οι θεραπευτικές ιδιότητές του είναι πλούσιες. Μεταξύ αυτών διακρίνονται οι αντιρρευματικές και αναλγητικές -σε περιπτώσεις αρθρίτιδας- ιδιότητες της αχιλλέας. Χρησιμοποιείται με τη μορφή κομπρέσας ή εγχύματος.

Τσουκνίδα
Με πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες

Ενα βότανο με πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες είναι η τσουκνίδα. Σύμφωνα με τους βοτανολόγους, πρόκειται για ένα αντισπασμωδικό φυτό σε περιπτώσεις ρευματισμών και ισχιαλγίας, το οποίο παράλληλα εντείνει την κυκλοφορία του αίματος και δρα θεραπευτικά σε περιπτώσεις παραλύσεων.
Τα παλιότερα χρόνια, οι πρακτικοί σύστηναν τρίψιμο με κεντρί τσουκνίδας στις πρησμένες αρθρώσεις ή εναλλακτικά κατανάλωση 4 φλιτζανιών τσαγιού τσουκνίδας ημερησίως.

Ματζουράνα
Καταπολεμά τον πόνο των ρευματισμών

Γνωστή από την αρχαιότητα, η μαντζουράνα χρησιμοποιείτο ως φαρμακευτικό φυτό από τους Αιγυπτίους και τους Αραβες, ενώ οι Σύριοι κατασκεύαζαν από αυτήν ένα δυνατό άρωμα το οποίο πωλούσαν στις Αθηναίες αριστοκράτισσες. Εχει αρκετές κοινές ιδιότητες με το θυμάρι.
Μία εξ αυτών είναι η καταπολέμηση των πόνων που οφείλονται σε ρευματισμούς.
Για τη χρήση αυτή συνήθως εφαρμόζονται κομπρέσες με ζεστό αφέψημα μαντζουράνας ή γίνονται εντριβές με αιθέριο έλαιο στα πάσχοντα σημεία.

Μαύρο σινάπι
Η παρατεταμένη χρήση προκαλεί ερεθισμό

Οφείλει τις θεραπευτικές του ιδιότητες στην ουσία σιναπέλαιο που περιέχει.
Είναι γνωστά τα θερμαντικά έμπλαστρα που φτιάχνονται από σινάπι και τοποθετούνται επί της πάσχουσας περιοχής σε περιπτώσεις ισχιαλγίας, ρευματισμών και αρθρίτιδας. Οι ειδικοί συνιστούν προσοχή γιατί η παρατεταμένη επαφή του δέρματος με το σιναπέλαιο είναι πιθανό να προκαλέσει ερεθισμό και φουσκάλες.
Το σινάπι είναι ένα αρχαίο φυτό, η παρουσία του οποίου αναφέρεται και στη Βίβλο, ενώ κατά το παρελθόν χρησιμοποιείτο ευρέως ως μπαχαρικό από τους αρχαίους Ελληνες, τους Ρωμαίους αλλά και λαούς της Κεντρικής Ευρώπης.

Ονωνις
Φτιάξτε αφέψημα από τη ρίζα του φυτού

Ελκει το όνομά του από τον συμπαθή γάιδαρο (όνο), αφού αποτελεί μια από τις αγαπημένες του τροφές. Το βότανο ονωνίς είναι αυτοφυόμενο στην Ελλάδα, έχει τριγωνικά φύλλα και πολλά αγκάθια. Οι ρίζες του εμφανίζουν αντιρρευματικές και διουρητικές ιδιότητες. Για την καταπολέμηση των επίμονων ρευματισμών συστήνεται αφέψημα από τη ρίζα του φυτού.

Ερυθραία (κενταύριο)

Το κενταύριο ανήκει στην οικογένεια Γεντιανωδών (Gentianaceae), με κοινή ονομασία ερυθραία, θερμόχορτο, άγρια κίνα, ριγόχορτο. Ερυθραία (Erythreaea centaurium)
Γνωστό με την ονομασία θερμόχορτο, άγρια κίνα και ριγόχορτο. Δραστικό συστατικό του φυτού αυτού, είναι η πικρή του ουσία.
Φυτό ετήσιο ή διετές , με ποικίλη μορφή , η ερυθραία βρίσκεται σε όλη την Ευρώπη , όπου είναι διαδεδομένη στα λιβάδια, τους χέρσους τόπους τα ξέφωτα των δασών , ενώ ευδοκιμεί και στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας
Ιδιότητες: Το τσάι του έχει τονωτικές ιδιότητες. Βοηθά στην καταπολέμηση των πόνων της περιόδου και είναι ταυτόχρονα και καθαρτικό. Βοηθά σημαντικά στις παθήσεις του στομάχου και τη δυσπεψία. Ανοίγει την όρεξη. 

Είναι πολύ πικρή και χορηγείται ως αντιπυρετικό, για την αναιμία, τα αρθριτικά, την υπέρταση και την πέτρα στους νεφρούς. Είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του φουσκώματος της κοιλιάς και τις καούρες.

Πρέπει να αποφεύγονται οι μεγάλες δόσεις γιατί προκαλούν δυσάρεστα αποτελέσματα (στομαχόπονους, εμετούς και διάρροια).

Ερίγκερο

Φυτό που απαντάται στη Βόρεια Αμερική , καθώς και σε όλη την Ευρώπη , κοινό σε χέρσα εδάφη , αναχώματα, χαλάσματα, καθώς και μέσα στις καλλιέργειες , το ερίγκερο φυτρώνει και σε ανάλογους τόπους της χώρας μας. Είναι ποώδες , ετήσιο φυτό, με όρθια στελέχη, χνουδωτό, με διακλαδώσεις .Τα φύλλα του είναι λογχοειδή, στενά και πολλά, με χρώμα γκριζοπράσινο.Τα άνθη του σχηματίζουν μικρά κεφάλια με ανθίδια γλωσσοειδή, υπόλευκα και σωληνοειδή κίτρινα. Το βρίσκουμε από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο ακόμη και μέσα σε καλλιεργημένα χωράφια, έχει χνουδωτή υφή και πολλά κλαδιά. Εχει γκριζοπράσινα φύλλα, τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο, ενώ τα άνθη του είναι μικρά και συνήθως κίτρινα. Χρησιμοποιείται ως αφέψημα για το λουμπάγκο, τους ρευματισμούς, τις αιμορροΐδες, είναι διουρητικό και αντιδιαρροϊκό.

Γωλθερία-Gaultheria procumbens

Η Γωλθερία χρησιμοποιείται κυρίως για το έλαιο της, που είναι πλούσιο σε σαλικυλικό μινθύλιο.
Αυτή η ουσία είναι η βάση της ομάδας των ασπιρινών και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη δράση της Γωλθερίας στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής στους οξείς ρευματισμούς.
Συνήθως χρησιμοποιείται εξωτερικά, σαν υγρό για εντριβές, για τη θεραπεία χρόνιων μορφών μυϊκών και σκελετικών προβλημάτων, όπως η οσφυαλγία και η ισχιαλγία.
Εσωτερικά έχει χρησιμοποιηθεί για τη διουρητική και εμμηναγωγική του δράση. Αναφέρεται και σαν γαλακταγωγό.
Παρασκευή και δοσολογία: Έγχυμα: ρίξτε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1 κουταλιά του τσαγιού φύλλα και αφήστε το για 10-15 λεπτά.
Το ρόφημα αυτό πρέπει να πίνεται τρεις φορές τη μέρα.
Κατάπλασμα και υγρό για εντριβές.

Πηγή: www.ethnos.gr 

και: www.phyto.gr