Graviola ή Γκραβιόλα: Από τα ισχυρότερα αντικαρκινικά όπλα!

Ένα μικρό πλατύφυλλο αειθαλές δένδρο του Αμαζονίου με τις ιαματικές του ιδιότητες κέντρισε το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας από την δεκαετία του 40’ δαπανώντας πολλά εκατομμύρια δολάρια για λογαριασμό μεγάλης φαρμακευτικής εταιρίας Αμερικανικών συμφερόντων προκειμένου να αντιγραφεί.

Γιατί η μαστίχα Χίου είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ! Οφέλη και Χρήσεις

Η μαστίχα Χίου είναι μια και μοναδική σε ολόκληρο τον κόσμο προσφέροντας στον οργανισμό πολλά οφέλη. Διαβάστε πως θα την αξιοποιήσετε…

Το νερό λειτουργεί θεραπευτικά – Επιπτώσεις της αφυδάτωσης

«αν υπάρχει μαγεία σε αυτόν τον πλανήτη, τότε βρίσκεται στο νερό» είχε πει ο διάσημος ανθρωπολόγος, φιλόσοφος, παιδαγωγός και φυσικός επιστήμονας Loren Eiseley

Οριστική λύση στα προβλήματα χοληστερίνης, ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ, δίνει ελληνικό πανεπιστήμιο!!

Βασισμένοι αφενός στην ιαματική δύναμη που έχει η φύση και αφετέρου στους συνδυασμούς των δυνάμεων της, που αποδεδειγμένα μας προσφέρει τα μέγιστα, η Κλινική φαρμακολογία της Φαρμακευτικής ξεπέρασε για μια ακόμα φορά τον εαυτό της.

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Μυστικά του Εδάφους (Μέρος II) “Η χρήση γεωργικών φαρμάκων είναι πιο επικίνδυνη κι από την ατομική ραδιενέργεια”.

"Όσο τρεφόμαστε από άρρωστα χώματα το πνεύμα δεν έχει το σφρίγος που χρειάζεται για να ελευθερωθεί από τη φυλακή του σώματος"  
Ρούντολφ Στάινερ
Συνέχεια από: Μυστικά του εδάφους (Μέρος Ι)

Η δηλητηρίαση του εδάφους με τεχνητά γεωργικά πρόσθετα άρχισε στα μέσα του περασμένου αιώνα όταν ένας Γερμανός χημικός, ο Ιούστος φον Λίμπιχ, γνωστός σαν “ο πατέρας της χημικής γεωργίας”, λαθεμένα συμπέρανε απ’τις στάχτες ενός φυτού που είχε κάψει ότι αυτό που έτρεφε τα φυτά ήταν το άζωτο, ο φώσφορος και η ποτάσα (ή ανθρακικό κάλιο) - το ΝΡΚ της σημερινής χημικής γεωργίας.
Οι ρήσεις του Λίμπιχ - και ήταν πολυγραφότατος - οδήγησαν σε μια τεράστια και επικερδή εμπορική ανάπτυξη συνθετικών χημικών ουσιών. Ναρκωμένοι από την προπαγάνδα, οι αγρότες όλου του κόσμου άρχισαν να εξαρτώνται από τα γερμανικά ορυχεία για την προμήθεια καλιούχων αλάτων, γνωστών σαν “χλωριούχο κάλι”, χωρίς το οποίο είχαν ακούσει ότι τίποτε δε θα βλάσταινε στα χωράφια τους. Όταν ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε τις εξαγωγές από την Γερμανία, οι ορυκτοδίφες βρήκαν κοιτάσματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και οι αμερικανικές εταιρίες δεν άργησαν να εκμεταλλευτούν αυτό το δώρο των περιττών χημικών ουσιών.

Από την ποσότητα φωσφορικού οξέος που βρήκε επίσης στις στάχτες του καμένου του φυτού, ο Λίμπιχ συνήγαγε επιπλέον ότι ο φώσφορος θα πρέπει ν’αποτελούσε βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη των φυτών. Οι γεωργοί χρησιμοποιούσαν από τη ρωμαϊκή εποχή κοπανισμένα κόκαλα για να προμηθεύονται το φώσφορό τους. Από την επεξεργασία οστών με θειϊκό οξύ, ο Λίμπιχ δημιούργησε αυτό που ονόμασε “υπερφωσφορικό άλας”. Όταν ανακαλύφτηκαν τεράστιες ποσότητες φωσφορικού ασβεστίου στη θάλασσα - από τους σκελετούς κητών, όπως πίστευαν, που είχαν συσσωρευτεί σε εκατομμύρια χρόνια - γεννήθηκε μια ολόκληρη νέα βιομηχανία τεχνητών “ανόργανων λιπασμάτων”.

Μέχρι την εποχή του Λίμπιχ, ο κόσμος πίστευε ότι επειδή τα παρθένα εδάφη ήταν τα πιο εύφορα και περιείχαν πολύ χούμο, οι διάφορες φάσεις αυτής της καφετιάς σε κατάσταση αποσύνθεσης οργανικής ύλης θα πρέπει να ήταν η βασική πηγή θρέψης των φυτών. Ο Λίμπιχ πολέμησε με πάθος αυτή την ιδέα. Σχετικά με το χούμο και το παράγωγό του, το χουμικό οξύ, έγραψε: “Δεν υπάρχει ούτε ίχνος απόδειξης ότι ασκούν οποιαδήποτε επιρροή στην ανάπτυξη των φυτών ή στον τρόπο της θρέψης τους ή σε οτιδήποτε άλλο”.

Όπως το έθεσε κι ο Ουίλιαμ Σέστον στη βιογραφία του Λίμπιχ που έγραψε το 1875: “Αυτά ήταν τα στοιχεία και τα επιχειρήματα με τα οποία, μια για πάντα, ο Λίμπιχ αφαίρεσε κάθε βάση από τη θεωρία του χούμου για οποιοδήποτε λογικό ανθρώπινο πλάσμα”.
Το μυστικό για το ότι η λίπανση του εδάφους γίνεται ακριβώς από αυτά τα οργανικά περιττώματα κι όχι τις χημικές ουσίες, ο Λίμπιχ το ανακάλυψε δέκα ολόκληρα χρόνια αργότερα. Πολύ αργά. Ήταν τόσο επικερδής η φόρα που είχαν πάρει ως τότε οι χημικές εταιρείες που τίποτε δεν μπορούσε να τις σταματήσει από την κούρσα τους με σκοπό την καταστροφή του εδάφους και όλων όσων εξαρτώνται από αυτό.
Η πρώτη χημική ουσία που παρουσιάστηκε σε εμπορική κλίμακα στην αρτιγενή “χημική εποχή” ήταν το θειϊκό οξύ που χρησιμοποιήσε ο Λίμπιχ για να δημιουργήσει το “υπερφωσφορικό άλας” του, ένα διάφανο, διαβρωτικό, λιπαρό υγρό, που εξακολουθεί και σήμερα να παρουσιάζει τις μεγαλύτερες πωλήσεις ανάμεσα στις χημικές ουσίες, απαραίτητο για την παρασκευή ενός πλήθους άλλων χημικών ουσιών, όπως και για την παραγωγή βαφών, φαρμάκων, χαρτιού, χρωστικών ουσιών και εκρηκτικών.

Δεύτερη σε σπουδαιότητα απ’όλες τις χημικές ουσίες που παρασκευάστηκαν στο εργαστήριο για εμπορική χρήση ήταν το άλκαλι, ένα διαλυτό ορυκτό άλας που του έδωσαν το όνομά του οι Άραβες από το αλκυόνιο, ένα παραθαλάσσιο φυτό από τις στάχτες του οποίου είχαν πρωτοπάρει αυτή την ουσία. Ενώ στις αρχές το χρησιμοποιούσαν κυρίως για την κατασκευή σαπουνιών και γυαλιού, μέχρι τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα όλοι οι βασικοί χημικοί παράγοντες εκείνης της εποχής είχαν κάποια σχέση με το άλκαλι. Η βρετανική εταιρεία United Alkali, που ιδρύθηκε το 1891, έγινε η μεγαλύτερη χημική επιχείρηση όλου του κόσμου, με 43 θυγατρικές εταιρίες, 50 χημικούς και 12,000 εργάτες. Στο τέλος την κατάπιε το γιγαντιαίο κρατικό συγκρότημα των Αυτοκρατορικών Χημικών Βιομηχανιών (ICI).

Τελείως τυχαία, αναπτύχθηκε ένας ολοκαίνουργιος κλάδος χημείας στα μέσα του 19ου αιώνα από έναν νεαρό Άγγλο φοιτητή της χημείας καθώς δούλευε σ’ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο στο σπίτι του πατέρα του κατά τις διακοπές του Πάσχα το 1856. Ενώ πειραματιζόταν με την ανθρακόπισσα, ο Ουίλιαμ Πέρκιν έβγαλε από το συστατικό της, το βενζόλιο, μια μοβ βαφή, την πρώτη από τις επονομαζόμενες βαφές ανιλίνης, αξιοσημείωτη για την αντοχή της και το γεγονός ότι δεν ξεθώριαζε όπως τα φυσικά χρώματα.
Πατενταρισμένο, το μοβ χρώμα του έγινε της μόδας στις αυλές τόσο της Βικτορίας όσο και του Ναπολέοντα του Γ΄, χαρίζοντας στον Πέρκιν μια σεβαστή περιουσία και τον τίτλο του ιππότη. Το μοβ δεν άργησε ν’ακολουθηθεί από το κόκκινο ανιλίνης, το κίτρινο και το μαύρο, ενώ πολλά εκατομμύρια θα φτιάχνονταν ακόμη από τη συνθετική ινδική βαφή, το χρώμα των μπλου τζιν.

Όταν ένας μαθητής του Λίμπιχ, ο Φρίντριχ φον Κέκουλε, συνειδητοποίησε - σε μια στιγμή που ονομάστηκε “το εξοχότερο δείγμα πρόβλεψης σε ολόκληρο το φάσμα της οργανικής χημείας” και που τον ανύψωσε στα στρώματα της αριστοκρατίας - ότι 6 άτομα άνθρακα μέσα στο μόριο του βενζολίου μπορούσαν να είναι ενωμένα σ’έναν κύκλο, με ένα άτομο υδρογόνου κολλημένο στο καθένα, οι Γερμανοί χημικοί ανακάλυψαν τον τρόπο κατασκευής αναρίθμητων νέων συνθέσεων ενώνοντας στους δοκιμαστικούς σωλήνες τους άνθρακα με άζωτο, υδρογόνο, θείο, χλώριο κ.λπ. σε κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πανηγύρι μαθητευόμενων μάγων.

Τα φάρμακα σύνομα προστέθηκαν στον κατάλογο προϊόντων των χημικών εταιριών, καθώς γερμανικές κι ελβετικές εταιρείες βαφών ανακάλυπταν ατέλειωτους νέους τρόπους μετατροπής της ανθρακόπισσας και άλλων καταλοίπων σε μια καταστροφική για την υγεία αλλά επικερδέστατη φαρμακοποιία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο, ξοδεύονται 8 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για φάρμακα, όπως θέλουν να τα αποκαλούν. Όσο για την ανθρακόπισσα, βρέθηκαν κι άλλες φονικές χρήσεις της, μια και θεωρήθηκε χημικά απαραίτητη για την τεράστια επέκταση των εκρηκτικών υλών.

Απόμεινε για έναν Γερμανό χημικό, τον Φριτς Χάμπερ, ν’ανακαλύψει το 1905 μια εργαστηριακή διαδικασία με την οποία μπορούσε να μετατρέπει τους ανεξάντλητους τόνους ελεύθερου αζώτου στην ατμόσφαιρα σε υγρή αμμωνία, το 82% της οποίας είναι άζωτο. Το 1915 ο Καρλ Μπος, ένας Γερμανός μηχανικός, συνεταιρίστηκε με τον Χάμπερ στην ίδρυση του πρώτου εργοστασίου συνθετικής αμμωνίας στο Ράιχ, προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα στη Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση να παίξει το πολεμικό παιχνίδι του Κάιζερ. Οι γερμανικές εταιρείες βαφών, ενωμένες για πατριωτικούς και κερδοσκοπικούς λόγους, παρήγαν εκρηκτικές ύλες, χημικά λιπάσματα, φάρμακα και σαν έξτρα παροχή τα δηλητηριώδη αέρια που στοίχισαν τη ζωή κάπου 800,000 ατόμων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.

Όταν τέλειωσαν οι εχθροπραξίες, οι τεράστιες ποσότητες αερίων που είχαν απομείνει χρησιμοποιήθηκαν για τα έντομα - αλλά σε ευρύτερη κλίμακα, χάρη στις βελτιωμένες μεθόδους επίπασης και ψεκασμού που είχαν αναπτύξει για τους ανθρώπους οι στρατιωτικοί. Αυξημένες δόσεις αζώτου, που δε χρειάζονταν πλέον για εκρηκτικές ύλες, έπεφταν αδιάκριτα σε καλλιέργειες εξασθενώντας την αντίστασή τους στα έντομα και δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο που πήρε σταδιακά τη μορφή χιονοστιβάδας καθώς έφερνε όλο και περισσότερα κέρδη στους λίγους, ενώ ταυτόχρονα δηλητηρίαζε το έδαφος για τους πολλούς.

Οι γερμανικές χημικές εταιρίες, με χρήματα από τις αντίστοιχές τους στις Ηνωμένες Πολιτείες - που είχαν πραγματοποιήσει εξίσου τεράστια κέρδη από τον πόλεμο - συγχωνεύτηκαν το 1925 για να σχηματίσουν το συγκρότημα I.G Farben, που σύντομα έγινε η μεγαλύτερη χημική επιχείρηση στην Ευρώπη, διατηρώντας στενότατους δεσμούς με τους Αμερικανούς εταίρους της. Από κοινού αυτά τα συγκροτήματα χρηματοδότησαν τον Χίτλερ, επανεξοπλίζοντας την Wehrmacht του σαν “προπύργιο ενάντια στους Σοβιετικούς”. Και με το πετρέλαιο, που φρόντισε ευγενώς να τους δώσει η Στάνταρντ Όιλ στο Νιου Τζέρσι, ο Χίτλερ μπόρεσε να τσουλήσει τα τανκς του μέσα στην Πολωνία και στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ενώ οι στρατιώτες αγωνίζονταν, λοιπόν, με τη ζωή τους για να επανορθώσουν το κακό, στο Άουσβιτς η I.G Farben, με το εργατικό δυναμικό που της είχε εγγυηθεί ο Χίτλερ, άρχισε την παραγωγή ενός ειδικού αερίου για την εξόντωση εκατομμυρίων ανύποπτων θυμάτων, κυρίως Εβραίων.

Από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αμερικανικές χημικές εταιρίες, που είχαν ήδη θησαυρίσει ανάμεσα στους δυο πολέμους, βρήκαν ένα ακόμα μεγαλύτερο δώρο στη δωρεάν αμμωνία που είχε κλέψει ο Μπος με ταχυδακτυλουργικό τρόπο από την ατμόσφαιρα. Ένα εκατομμύριο τόνοι βομβών έπεσαν μόνο στη Γερμανία, διοχετεύοντας εκατομμύρια δολάρια από τις τσέπες των Αμερικανών φορολογούμενων στα χρηματοκιβώτια των χημικών εταιριών, καθώς η ίδια η Αμερική πλήρωνε με αίμα και χρήμα την πλεονεξία αυτών των προδοτικών επιχειρήσεων.

Με το τέλος του πολέμου, 18 νέα εργοστάσια αμμωνίας, που άνοιξαν στις ΗΠΑ με χρήματα φορολογουμένων για να κατασκευάζουν εκρηκτικές ύλες, αναγκάστηκαν να βρουν καινούργιες αγορές για το πλεόνασμά τους. Οι Du Pont, Dow, Monsanto, American Cyanamid, με τα αστρονομικά κέρδη τους από τον πόλεμο, παρήγαν ακόμα περισσότερο λίπασμα για τον αθώο αγρότη, που το έριχνε στα χωράφια του για να σκοτώσει την κότα με το χρυσό αυγό.

Σαν υποπαράγωγο του πολέμου, για να μην ενοχλούνται οι έφεδροι στρατιώτες από ψύλλους, ψείρες κι άλλα έντομα, παρασκευάστηκε το τοξικότερο ίσως μίασμα που έχει επινοηθεί ποτέ από έναν Ελβετό χημικό, τον Πολ Μύλερ, ο οποίος προτίμησε να δώσει το μυστικό της παρασκευής του στους Συμμάχους: ήταν το DDT. Προερχόμενο αποκλειστικά από το δοκιμαστικό σωλήνα, ήταν το ισχυρότερο εντομοκτόνο που είχε παρουσιαστεί ποτέ, ικανό να σκοτώνει κάθε είδους έντομο σ’ένα ευρύτατο φάσμα με εκπληκτική ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Στα μετόπισθεν, με τεράστιες ελλείψεις εργατικού δυναμικού, οι γεωργοί το χρησιμοποιούσαν για ν’αυξάνουν τη συγκομιδή τους και να εξοικονομούν στον τομέα των εργατικών χεριών.

Αμέσως μετά τη νίκη των Συμμάχων το 1945, το DDT άρχισε να χρησιμοποιείται σαν νεράκι, ώσπου να χωθεί η τοξίνη σε όλα τα ζώα κι όλα τα ανθρώπινα σώματα στην Αμερική. Παντού, οι χημικές επιχειρήσεις επανεπένδυαν τα κέρδη τους από τον πόλεμο, σε μια τεράστιων διαστάσεων έρευνα για νέα συνθετικά γεωργικά φάρμακα ευρέος φάσματος, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ο αγρότης, που φοβόταν την καταστροφή - τα φυτά του, εξασθενημένα από μια πληθώρα χημικών ουσιών, προσέλκυαν όλο και περισσότερα έντομα - άρχισε να χρησιμοποιεί ακόμα πιο πολλές χημικές ουσίες. Ικανοποιημένες, οι εταιρείες συνέχισαν να βγάζουν σωρεία νέων προϊόντων, κυρίως χλωριωμένους υδρογονάνθρακες, παρόμοιους με το DDT, όπως τα chlordane, heptachlor, dieldrin, aldrin, endrin και “οργανοφωσφορικά άλατα” σαν το παραθείο και το μαλαθείο.



Δείτε: Εσείς, πόσο παραθείο φάγατε σήμερα;

Σε μια απόπειρα να κρατηθούν στην επιφάνεια με ακόμα μεγαλύτερη παραγωγή, οι εύπιστοι αγρότες της Αμερικής, ωθούμενοι από τραπεζίτες, χημικές εταιρείες και τους κατασκευαστές γεωργικών μηχανημάτων, άλλαξαν τρόπο ζωής και από τη στέρηση πέρασαν στη δημιουργία εμπορικών επιχειρήσεων, επενδύοντας μεγάλα χρηματικά ποσά στην αγορά νέας γης κι εξοπλισμού, δημιουργώντας τεράστια χρέη με την αγορά λιπασμάτων, εντομοκτόνων και ζιζανιοκτόνων - και με αυτό τον τρόπο έβαλαν οι ίδιοι τη σφραγίδα στην καταδίκη τους.

Το ότι οι χημικές ουσίες δηλητηρίαζαν χωρίς κανένα λόγο το έδαφος, σκοτώνοντας μικροοργανισμούς, μαραίνοντας φυτά και εξαπλώνοντας τις εκφυλιστικές ασθένειες σε ανθρώπους και ζώα, ήταν ολοκάθαρο για μια ολόκληρη ομάδα από ευαίσθητα μυαλά στην Ευρώπη και στην Αμερική από τον Πρώτο κιόλας Παγκόσμιο Πόλεμο. Διακεκριμένοι, ανήσυχοι και σωστά ενημερωμένοι, πολλοί συγγραφείς κι από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού ζητούσαν και προπαγάνδιζαν μια βιώσιμη εναλλακτική μέθοδο γεωργίας που δεν είχε ανάγκη από χημικές ουσίες.

Βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι σ’ένα έδαφος που τρέφεται σωστά από επαρκείς ποσότητες χούμου, οι καλλιέργειες δεν πάσχουν από ασθένειες και δε χρειάζονται δηλητηριώδεις ψεκασμούς για ν’απαλλαγούν από τα παράσιτα. Ότι τα ζώα που τρέφονται από αυτά τα φυτά αναπτύσσουν υψηλού βαθμού αντίσταση στις ασθένειες κι ότι ο άνθρωπος, που ζει απ’αυτά τα φυτά κι αυτά τα ζώα, μπορεί να φτάσει σ’ένα εξαιρετικό (και στην πραγματικότητα απόλυτα φυσιολογικό) επίπεδο υγείας, ικανός ν’αντισταθεί σε αρρώστιες και μολύνσεις απ’όπου κι αν προέρχονται.
Ένας από τους πρώτους που διαισθάνθηκαν ότι η χρήση χημικών λιπασμάτων έκανε περισσότερο κακό παρά καλό, ότι κατέστρεφε τη ζωή και τη ζωτικότητα του εδάφους, ερεθίζοντας προσωρινά την ανάπτυξη των φυτών ενώ στην πραγματικότητα άνοιγε την πόρτα σε ασθένειες, ήταν ο σερ Άλμπερτ Χάουαρντ. Σαν Βρετανός αξιωματικός στην Ινδία, με τον εντυπωσιακό τίτλο του Αυτοκρατορικού Χημικού Βοτανολόγου για την Κυβέρνηση του Ινδού Ηγεμόνα στην Πούζα, ο σερ Άλμπερτ είχε τη σπάνια ευκαιρία να κάνει πειράματα χωρίς περιορισμούς, να φυτεύει ό,τι ήθελε με όποιο τρόπο ήθελε, με γη, χρήματα, και εξοπλισμό που του παρείχε η κυβέρνηση. Έτσι είχε τη δυνατότητα να παρατηρεί, αντικειμενικά και χωρίς προσωπικά συμφέροντα, την αντίδραση διάφορων ποικιλιών φυτών, σωστά μεγαλωμένων, στις επιδρομές εντόμων και άλλων δυνητικών παρασίτων.

Διαπίστωσε ότι ο σημαντικότερος συντελεστής στη μεταχείρηση του εδάφους ήταν η τακτική προμήθεια νωπού χούμου, κατασκευασμένου από ζωικά και φυτικά περιττώματα, κι ότι πρωταρχικός παράγοντας υγείας ήταν η διατήρηση της γονιμότητας του εδάφους. Υποστήριζε ότι τα φυτά του, μεγαλωμένα σε αυτό το είδος εδάφους, αντιστέκονταν σε όλα τα παράσιτα που ήταν πάμπολλα στην περιοχή κι ότι η ικανότητα αντίστασής τους μεταβιβαζόταν και στα ζωντανά που τρέφονταν από αυτά.
Πρόσεξε ότι οι ντόπιοι δε χρησιμοποιούσαν ποτέ τεχνητά λιπάσματα ή δηλητηριώδεις ψεκασμούς, αλλά φρόντιζαν πάντοτε να επιστρέφουν στο έδαφος όλα τα ζωικά και φυτικά κατάλοιπα. Κάθε φύλλο χορταριού που μπορούσε να σωθεί, όλα τα φύλλα των δέντρων που έπεφταν, όλα τα αγριόχορτα που κόβονταν ξανάβρισκαν το δρόμο τους μέσα στο έδαφος για ν’αποσυντεθούν σε χούμο και να ξαναγυρίσουν στον κύκλο της ζωής.

Ο σερ Άλμπερτ απέδειξε ότι τα ζωντανά που βοσκούσαν σε οργανικά καλλιεργημένη φορβή είχαν την ικανότητα ν’αντιστέκονται στις ασθένειες, όπως τα βόδια του, που ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας αφθώδους πυρετού, έβοσκαν πλάι πλάι με άρρωστα ζώα χωρίς να πάθουν απολύτως τίποτε. “Τα υγιή, καλοθρεμμένα ζώα αντιδρούσαν στην αρρώστια ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που αντιδρούσαν τα σωστά καλλιεργημένα και βελτιωμένα σπαρτά σε έντομα και ζιζάνια - δεν υπάρξε μόλυνση”.

Σαν αποτέλεσμα των πειραμάτων του, ο σερ Άλμπερτ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα φυτά έχουν τη φυσική ικανότητα να αντιστέκονται στη μόλυνση κι ότι η σωστή διατροφή είναι το μόνο που χρειάζεται για να τεθεί σε λειτουργία αυτή η ικανότητά τους. “Τη στιγμή όμως που θα εισαγάγουμε ένα υποκατάστατο στον κύκλο του αζώτου μέσω κάποιου τεχνητού λιπάσματος, όπως είναι το θειϊκό άλας αμμωνίας, τότε αρχίζουν τα προβλήματα που σχεδόν πάντοτε καταλήγουν σε ασθένειες και στην εξόντωση της ποικιλίας”.
Φυτά και ζωντανά που τράφηκαν σε έδαφος γονιμοποιημένο από το χούμο του ανέπτυξαν έναν υψηλό βαθμό ανοσίας σε μολυσματικές, παρασιτικές κι εκφυλιστικές ασθένειες. Πέρα απ’αυτό, η μέθοδός του αποδείχτηκε όχι μόνο προληπτική αλλά και θεραπευτική.
Το 1916 ο σερ Άλμπερτ ήδη διακήρυσσε ότι τα χημικά λιπάσματα ήταν καθαρή σπατάλη χρημάτων, υποστηρίζοντας ότι η οργανική ύλη, σε συνδυασμό με το σωστό αερισμό που πρόσφερε, ήταν αρκετή από μόνη της για να επιτρέπει στα μικρόβια να παρέχουν ποσότητες θρεπτικών υλών επαρκείς για όλο τον κόσμο.

Επιστρέφοντας στην Αγγλία το 1931 μετά από 30 χρόνια στην Ινδία, ο σερ Άλμπερτ έγινε γνωστός σαν ιδρυτής του “οργανικού” κινήματος κι επιδόθηκε στην εξάπλωση των ιδεών του. Πριν αρχίσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη εκδώσει τη Γεωργική Διαθήκη του και την ακολούθησε, όταν σταμάτησαν οι πυροβολισμοί, το Έδαφος και Υγεία, ένα βιβλίο με το οποίο προειδοποιούσε ότι η χρήση συνθετικών χημικών λιπασμάτων έχει σαν αποτέλεσμα την ελαττωματική σύνθεση πρωτεΐνης στα φύλλα και κατά συνέπεια πολλές από τις αρρώστιες που χτυπούν τα φυτά, τα ζώα και τους ανθρώπους.
Σαν υγιή εναλλακτική λύση πρότεινε ένα απλό σύστημα με το οποίο οι πρωτεΐνες αυτές παράγονται από φρέσκο χούμο και τα παράγωγά του, γεγονός που, όπως υποστήριζε, κάνει “τα πάντα να πηγαίνουν καλά. Το φυτό αντιστέκεται στην ασθένεια και η ποικιλία του κυριολεκτικά διαιωνίζεται”.

Μάταια ισχυροί υποστηρικτές του σερ Άλμπερτ, όπως η λαίδη Εύα Μπάλφουρ, βοήθησαν τον αγώνα στην Βρετανία, διοργανώνοντας το Σύνδεσμο Εδάφους και εκδίδοντας ένα πειστικότατο έργο με τίτλο Η Ζωντανή Γη. Δικαίωνε το βασικό επιχείρημα του Χάουαρντ ότι ο χούμος χαρίζει στα φυτά μια ικανότητα αντίστασης στις ασθένειες, που ισοδυναμεί σχεδόν με ανοσία, κάτι το οποίο δεν μπορούσαν να προσφέρουν τα τεχνητά λιπάσματα.
Η λαίδη Εύα υπέδειξε με σαφήνεια ότι η ενέργεια του λιπάσματος δεν οφείλεται στις φυτικές θρεπτικές ουσίες που περιέχει αλλά στη βιολογική του αντίδραση, η οποία τροποποιεί ριζικά τη μικροχλωρίδα του εδάφους. “Όλες αυτές οι ουσίες είναι απλώς μερικές από τις πρώτες ύλες απ’τις οποίες μπορεί να φτιαχτεί ο χούμος. Δεν μπορούν να γίνουν χούμος αν δεν πραγματοποιηθεί ο μεταβολισμός τους από τους οργανισμούς του εδάφους”.

Οι αντίπαλοι που είχε ν’αντιμετωπίσει όμως ήταν πολύ ισχυρότεροι. Οι Αυτοκρατορικές Χημικές Βιομηχανίες συνέχισαν το έργο τους απτόητες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ύψωσε το λάβαρο ο Τ.Ι. Ροντέιλ και ξεκίνησε την εκστρατεία του με το περιοδικό Οργανική Κηπουρική και Αγροκαλλιέργεια, τα αξιώματα του οποίου βρήκαν υποστήριξη στο Pay Dirt, που εκδόθηκε το 1945. Στο Έμαους της Πενσιλβάνια, ο Ροντέιλ δημιούργησε ένα πειραματικό οργανικό αγρόκτημα κι έλαβε ενεργό μέρος στη διοργάνωση οργανικών κηπουρικών συλλόγων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τόνιζε ότι στην Κίνα η οργανική καλλιέργεια έτρεφε έναν πληθυσμό εννεακοσίων εκατομμυρίων, σχεδόν άλλων τόσων ζώων κι ότι περίπου στην ίδια έκταση αρόσιμης γης με εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών τον τριπλάσιο αριθμό χοίρων.
Χρησιμοποιούσε αναφορές από επισκέπτες της Κίνας που έλεγαν ότι δεν υπήρχαν πείνα ή φτώχεια κι όλα αυτά χωρίς τεράστιες δόσεις χημικών ουσιών εντομοκτόνων και τερατωδών πετρελαιοβόρων μηχανημάτων, αλλά μόνο με την προσεκτική ανάμειξη κάθε οργανικής ύλης και μια μέθοδο εντατικής εργασίας.

Επιστημονική υποστήριξη για τα επιχειρήματα υπέρ της οργανικής καλλιέργειας προσφέρθηκε σε έξοχη γλώσσα από έναν απ’τους πιο εξαιρετικούς εδαφολόγους που έβγαλε ποτέ η Αμερική, τον δρ. Ουίλιαμ Α. Άλμπρεχτ, πρόεδρο του τμήματος εδαφολογίας στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι, με τέσσερα πτυχία από το πανεπιστήμιο του Ιλινόις. Πολυταξιδεμένος, είχε μελετήσει από κοντά τα εδάφη της Μεγάλης Βρετανίας, της ευρωπαϊκής ηπείρου και της Αυστραλίας, συνάγοντας συμπεράσματα πλουτισμένα από το μεγάλωμά του σαν αγροτόπαιδο. Τα εκτεταμένα πειράματά του στη φυτοκαλλιέργεια και την κτηνοτροφία, επιβεβαίωσαν τις παρατηρήσεις του σχετικά με το ότι η φθίνουσα γονιμότητα του εδάφους, οφειλόμενη σε έλλειψη οργανικής ύλης, βασικών συστατικών και ιχνοστοιχείων, έφερε την ευθύνη για κάθε ανεπαρκή συγκομιδή και παράλληλα για κάθε παθολογικό πρόβλημα ζώων που τρέφονταν ελλειμματικά από αυτό το έδαφος, χωρίς ν’αποτελεί εξαίρεση ο άνθρωπος. Τα εκφυλιστικά νοσήματα σαν αιτίες θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ανέβει από 39% στη δεκαετία 1920-29 σε 60% το 1948.

Η οργανική ύλη, είπε ο Άλμπρεχτ, θα μπορούσε να ονομαστεί κράση του εδάφους. Και μια καλή κράση, πρόσθεσε μελαγχολικά, είναι η ικανότητα, σύμφωνα με το νόημά της όπως χρησιμοποιείται στο ιατρικό επάγγελμα, ενός ατόμου να επιβιώνει παρά την ύπαρξη των γιατρών και όχι επειδή υπάρχουν. Τα έντομα και οι αρρώστιες, παρατήρησε, είναι τα συμπτώματα ενός πάσχοντος φυτού, όχι τα αίτια. “Η χρήση δηλητηριωδών ψεκασμών είναι μια πράξη απόγνωσης σε μια γεωργία που πεθαίνει. Η τοποθέτηση λιπασμάτων είναι η τέχνη τού να βάζεις αλάτι στο χώμα έτσι ώστε οι ρίζες των φυτών να τα καταφέρνουν με κάποιο τρόπο να του ξεφεύγουν!”

Συνοπτικά αυτό που διακήρυσσε ήταν ότι τα αγριόχορτα δεν είναι τίποτα άλλο από ένας γνώμονας της φύσης του εδάφους.
“Γι’αυτό το λόγο είναι λάθος να βασιζόμαστε σε ζιζανιοκτόνα για να τα εξολοθρεύσουμε, αφού οι χημικές ουσίες έχουν να κάνουν με το αποτέλεσμα κι όχι το αίτιο. Τα έντομα και τα αρπαχτικά της φύσης είναι συνεργεία καθαρισμού που τα φωνάζουμε όταν χρειάζονται και τα διώχνουμε όταν δε χρειάζονται. Οι απώλειες φυτών σε περιόδους ξηρασίας ή ψύχους δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα της ανομβρίας ή του κρύου όσο της έλλειψης θρεπτικών ουσιών. Οι φόρμουλες ΝΡΚ (άζωτο, φώσφορος, κάλιο), όπως νομοθετήθηκαν κι εφαρμόστηκαν από το υπουργείο Γεωργίας, σημαίνουν υποσιτισμό, επιδρομές από έντομα, βακτηρίδια και παράσιτα, κατάληψη από αγριόχορτα, απώλεια καλλιεργειών σε περιόδους ξηρασίας και γενική κατάπτωση στην πνευματική διαύγεια του πληθυσμού, που οδηγεί σε εκφυλιστικά μεταβολικά νοσήματα και στον πρόωρο θάνατο”.
Η τεράστια σε όγκο βιβλιογραφία που συνοδεύει τα επιστημονικά κι εκλαϊκευμένα άρθρα του Άλμπρεχτ μαρτυρεί μια ολόκληρη ζωή ενδελεχούς επιστημονικής μελέτης τόσο της χημείας όσο και της βιολογίας του πλανήτη, εμφανίζοντας τη θεμελιακή ανάγκη διατροφής φυτών, ζώων και ανθρώπων μέσω της φροντίδας του ίδιου του εδάφους και της διόρθωσης διαιτολογικών ατελειών στην αφετηρία τους: το έδαφος.

Αν κέρδιζε τις εκλογές του 1948 ο Τόμας Ε. Ντιούι από τον Χάρι Σ. Τρούμαν, ο Μπρόμφιλντ θα γινόταν υπουργός Γεωργίας στις ΗΠΑ, με στόχο του “τον εκτροχιασμό της απολιθωματικής τεχνολογίας που είχε καταδυναστεύσει το μηχανισμό παιδείας, το ΑΥΓ και όλο τον αγροτικό Τύπο”.
Ο θρίαμβος όμως του Τρούμαν σήμαινε την πολιτική του σκόπιμου αφανισμού μικρών αγροτών από βιομηχανικά κέντρα και της εξαπόλυσης των πετροχημικών προϊόντων. Με την δημιουργία της CIA και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας από τον Τρούμαν, ειδικά εκπαιδευμένων σε “βρομιές”, οι πολυεθνικές μπόρεσαν, συχνά με την αμφίεση της AID, να επιβάλουν τις θανάσιμες χημικές ουσίες τους όχι μόνο στην Αμερική, Βόρεια και Νότια, αλλά και σε όλες τις αγορές του Τρίτου Κόσμου. Οι Ινδοί του σερ Άλμπρεχτ υπέστησαν πλύση εγκεφάλου και διαφθάρησσαν σε σημείο που πότισαν τα υγιή σπαρτά τους με κάθε είδος δηλητηρίου. Η κατανάλωση χημικών λιπασμάτων στην Ινδία ανέβηκε από 1,1 εκατομμύριο τόνους το 1966-67 σε 50 εκατομμύρια τόνους το 1978-79. (Κατά τα τέλη της δεκαετίας 1960-70 οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Παγκόσμια Τράπεζα άσκησαν πίεση στην Ινδία για να επιτρέψει σε δυτικές χημικές εταιρίες όπως η Standard Oil της Καλιφόρνιας και η International Minerals & Chemicals να χτίσουν εργοστάσια λιπασμάτων στα εδάφη της. Η συμπαιγνία αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι αγρότες λάβαιναν επιχορηγήσεις από την ινδική κυβέρνηση 10 ως 20% για λιπάσματα και 25% για γεωργικά φάρμακα επιπλέον των κυβερνητικών δανείων που έπαιρναν για να τα ξεπληρώσουν. Το αποτέλεσμα ήταν ν’ανέβει η κατανάλωση λιπασμάτων σ’ένα τμήμα της Ινδίας μεταξύ 1969 και 1979 από 3,5 σε 50 χιλιόγραμμα ανά εκτάριο).

Παρ’όλο που ο Άλμπρεχτ ήταν ο σημαντικότερος επιστημονικός υποστηριχτής της οργανικής αγροκαλλιέργειας στην Αμερική, καμιά σύγχρονη φωνή δεν έχει ακουστεί ενάντια στην κοινωνική αδικία, την περιβαλλοντολογική απάτη και την εμπορική υποκρισία σε ό,τι έχει σχέση με την αγρονομία καθαρότερα, ειλικρινέστερα και μαχητικότερα από εκείνη του Τσάρλς Γουόλτερς, Τζούνιορ. Γερμανικής καταγωγής και γεννημένος στο Κάνσας, ο Γουόλτερς επιμελείται κι εκδίδει από το 1971 ένα μηνιαίο περιοδικό που τα λέει έξω από τα δόντια, το Acres U.S.A.: A Voice for Eco-Agriculture κι όπου το Eco σημαίνει τόσο οικονομικό όσο και οικολογικό.
Με σπουδές οικονομολογίας κοντά στους ιησουίτες δασκάλους του, ο Γουόλτερς έχει αγωνιστεί σχεδόν ολομόναχος ενάντια στην κληρονομιά του Τρούμαν που θέλει τον αφανισμό του αγρότη, υποστηρίζοντας την αρχή της γεωργικής ισότητας, μιας ιδέας τόσο ευκολονόητης ώστε οι περισσότεροι οικονομολόγοι και αρθρογράφοι οικονομικών εφημερίδων να τη χαρακτηρίζουν “αφελή”. *(Καθισμένοι στο γραφείο του, στο Ρεϊτάουν του Μιζούρι, ακούσαμε τον Γουόλτερ να μιλάει στο τηλέφωνο με έναν από τους εκατοντάδες αγρότες που προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της ισότητας και να δίνει αμέσως την εξήγηση με λίγα λόγια: “Όταν υπάρχει ανταλλαγή στο άρτιο”, είπε ο Γουόλτερς, “δηλαδή όταν ο αγρότης παίρνει το συνολικό αντίτιμο για το προϊόν του κι όχι αυθαίρετα πετσοκομμένο - σε ίση βάση με όσα χρειάστηκε να πληρώσει για ό,τι εισήγαγε στο αγρόκτημά του - τότε ευημερεί. Έχει τη δυνατότητα να εξοφλήσει τα χρέη του. Μπορεί ν’απολαύσει τα κέρδη του δικαίου. Από την άλλη πλευρά αυτής της εξίσωσης - κι εδώ δημιουργείται το πρόβλημα - θα πρέπει να πεινάσουν οι τραπεζίτες και οι δανειστές χρημάτων. Ο αγρότης δε χρειάζεται τα χρήματά τους. Οι ανά τον κόσμο εκμεταλλευτές χάνουν τη βάση τους, οι κατασκευαστές πυρομαχικών βλέπουν τα κέρδη τους να διαβρώνονται από την ειρήνη. Όταν οι βασικές πρώτες ύλες διασχίζουν σύνορα σε επίπεδα χαμηλότερα από το συνάλλαγμα στο άρτιο, ακολουθούν στρατεύματα”. Τέτοια λόγια, όσο λογικά κι αν ακούγονται σήμερα, στην εποχή του Μακάρθι θα έβαζαν σε μπελάδες αυτόν που τα ‘λεγε)*. Το σύνθημα του Γουόλτερς, “Φτηνή τροφή σημαίνει αρρώστους ή πεινασμένους ανθρώπους”, προσδίνει δραματική έμφαση στο πιστεύω του ότι με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορεί ένας αγρότης του Κάνσας να επιτύχει ένα δίκαιο αντίτιμο για τα προϊόντα του, δεν μπορεί κι ένας Αφρικανός Ζουλού να πληρώσει για να τ’αγοράσει, εφόσον η τιμή των τροφίμων διατηρείται αυθαίρετα κάτω από την κανονική τιμή τους στην αγορά.

Το 1962, με την έκδοση του αιφνιδιαστικά αποκαλυπτικού βιβλίου Βουβή Άνοιξη της Ρέιτσελ Κάρσον, ο κόσμος συνειδητοποίησε σοκαρισμένος τον κίνδυνο της κατάστασης και τα οργανικά απέκτησαν ένα καινούργιο νόημα στην Αμερική. Είχε ασκηθεί μεγάλη πίεση στο περιοδικό The New Yorker από τις χημικές εταιρίες για να μη δημοσιεύσει τα άρθρα της, ενώ ο εκδοτικός οίκος Χόουτον Μίφλιν είχε απειληθεί με δικαστικές αγωγές για να μη βγάλει το βιβλίο της, επειδή κυκλοφορούσαν φήμες ότι ήταν κομουνίστρια *(Ο Τζακ Ντόιλ, διευθυντής Γεωργικών Προγραμμάτων για το Ίδρυμα Περιβαλλοντολογικής Πολιτικής, στο έξοχο βιβλίο του Αλλοιωμένη Σοδειά, αναφέρει ότι από τη στιγμή που το βιβλίο της Κάρσον τράβηξε την προσοχή του κόσμου στην οξεία τοξικότητα ορισμένων ζιζανιοκτόνων και στην ανεξέλεγκτη χρήση τους σε ολόκληρη τη χώρα, αρκετά μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών που ασχολούνταν με προβλήματα των γεωργικών φαρμάκων και άλλα παρεμφερή θέματα επέκριναν το βιβλίο. Ο Ι.Λ. Μπόλντουιν, πρόεδρος της επιτροπής ελέγχου παρασίτων, έγραψε μια μακροσκελή κριτική στο περιοδικό Επιστήμες. Ένα άλλο μέλος της επιτροπής ελέγχου παρασίτων, ο οικονομολόγος και εντομολόγος Τζορτζ Κ. Ντέκερ - που ασκούσε επίσης συχνά καθήκοντα συμβούλου σε χημικές βιομηχανίες - αποκάλεσε το βιβλίο “επιστημονική φαντασία” με μηνύματα ανάλογα εκείνων του τηλεοπτικού προγράμματος Ζώνη του Ημίφωτος. Σε συνεδριάσεις του Κογκρέσου, ο Μίτσελ Ρ. Ζέιβον, σύμβουλος της εταιρείας Σελ Κέμικαλ, επίσης μέλος της ακαδημαϊκής επιτροπής ελέγχου παρασίτων, χαρακτήρισε την Κάρσον σαν μια από τους “δημαγωγούς φόβου”, η εκστρατεία των οποίων ενάντια στα παρασιτοκτόνα “θα στερούσε την τροφή από ανθρώπους όλου του κόσμου”. Δυο άλλοι ακαδημαϊκοί επιστήμονες παρατήρησαν ότι το βιβλίο της Κάρσον έπασχε από άγνοια και προκατάληψη κι ότι είχε αγνοήσει τους αντικειμενικούς ελέγχους παρασιτοκτόνων από υπεύθυνα σώματα όπως η ίδια η ακαδημία!)* .

Ωστόσο, το 1963, ο δρ. Τζέρομ Βάισνερ, επιστημονικός σύμβουλος του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι, καταθέτοντας σε μια επιτροπή που είχε συγκληθεί για να εξετάσει τα επιχειρήματα της Βουβής Άνοιξης, δήλωσε: 
“Η χρήση γεωργικών φαρμάκων είναι πιο επικίνδυνη κι από την ατομική ραδιενέργεια”.
Η Κάρσον είχε γράψει: “Με το δίκιο μας πανικοβαλλόμαστε από τις γενετικές συνέπειες της ραδιενέργειας… Πώς μπορούμε λοιπόν να μείνουμε αδιάφοροι για τις ίδιες συνέπειες από γεωργικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ελεύθερα στο περιβάλλον;”

Το νόημα αυτής της παράξενης γλώσσας, όπως έσπευσε να παρατηρήσει ο Τσαρλς Γουόλτερς στο Acres U.S.A., έγινε καταληπτό μόνο όταν ένας Ιταλός επιστήμονας, ο Αμέριγκο Μόσκα, που είχε κερδίσει το βραβείο χημείας στην Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών, έκανε γνωστές ορισμένες εκπληκτικές διαπιστώσεις του. Ο Μόσκα τόνισε ότι οι τοξικές γεωργικές χημικές ουσίες είναι ραδιενεργομιμητικές επειδή αντιγράφουν πιστά τη φύση της ραδιενέργειας.
H ζημιά που προκαλείται από την πυρηνική ραδιενέργεια είναι ίδια με τη ζημιά που προκαλεί η χρήση τοξικών γενετικών χημικών ουσιών, είπε ο Μόσκα. Και η χρήση παρασιτοκτόνων από οργανικές συνθέσεις (Ζινέμπ, Καπτάν, Φαλτάν, κ.λπ.) προκαλεί κάθε χρόνο την ίδια ζημιά σε σημερινές και μελλοντικές γενεές με την ατομική ραδιενέργεια 29 βομβών υδρογόνου των 14 μεγατόνων - κάτι που ισοδυναμεί με τη ραδιενέργεια 14,500 ατομικών βομβών του τύπου της Χιροσίμα.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Μόσκα, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1970-80 η ετήσια χρήση τοξικών γενετικών χημικών ουσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες έφτασε περίπου τους 453,000 τόνους, προξενώντας ζημιά ανάλογη με εκείνη της ατομικής ραδιενέργειας 145 βομβών υδρογόνου των 14 μεγατόνων ή 72,000 ατομικών βομβών του τύπου της Χιροσίμα. Και με χάρτες, σχεδιαγράμματα και στατιστικές - όλα μέρος των αποκαλύψεών του - ο Ιταλός επιστήμονας απέδειξε ότι τα διανοητικά καθυστερημένα νεογνά είχαν φτάσει στο απίθανο ποσοστό του 15% επί όλων των γεννήσεων. Το συμπέρασμά του ήταν ότι η ζημιά σε φυτά, σπαρτά και στη γονιμότητα του εδάφους, σε συνδυασμό με τη ρύπανση του νερού, ήταν εκ των πραγμάτων ανυπολόγιστη. Η μέτρηση σπέρματος του μέσου Αμερικανού έχει παρουσιάσει μείωση 30% σε σύγκριση με 30 χρόνια πριν και αποδίδεται στα παρασιτοκτόνα από χλωριωμένο υδρογονάνθρακα (PCB, DDT, κ.τ.λ.), ενώ το 25% των φοιτητών στα πανεπιστήμια είναι ήδη στείροι. Αν συνεχιστεί το σενάριο με τον ίδιο τρόπο, θα δούμε την καταστροφή του αμερικανικού λαού το πολύ σε μια γενεά.

Η πλήρης έκθεση του Μόσκα κρίθηκε απόρρητη από την ιταλική κυβέρνηση και θα δημοσιευτεί μόνο μετά από 50 χρόνια - μέχρι τότε, ίσως, ελπίζεται ότι οι φοβερές φήμες για τη Μοντέντισον - κατασκευάστρια μεγατόνων λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων και παρασιτοκτόνων - θα έχουν καλυφτεί και λησμονηθεί. *(Το 1975, ο Τσέζαρε Μερτσαγκόρα ισχυρίστηκε ότι όταν ανέλαβε την προεδρία της Μοντέντισον ο προκάτοχός του του έδωσε 4 χαρτοσακούλες γεμάτες με στοιχεία για τις οικονομικές ατασθαλίες της εταιρίας)*.

Διασχίζοντας με το αυτοκίνητό του εκατοντάδες μίλια δρόμων στην ύπαιθρο, ο Γουόλτερς δεν μπορούσε να μην προσέξει τον αυξημένο αριθμό κηδειών φίλων του αγροτών, που οφείλονταν σε θανάτους από καρκίνο, και πολλά τερατόμορφα παιδιά, με παραμορφωμένα σώματα ή διανοητικά καθυστερημένα. Πενθώντας για τον πρόωρο θάνατο από καρκίνο της αδελφής του, που είχε εκτεθεί σε γεωργικές χημικές ουσίες στο εργοστάσιο που εργαζόταν, έβαλε σαν τίτλο σε ένα πρωτοσέλιδο άρθρο του: “Αξίζει να Υπάρχει η Σύγχρονη Γεωργία;”

Κι ο Γουόλτερς ήταν από τους πρώτους που αποκάλυψαν τους κινδύνους πίσω από την πολυδιαφημισμένη σήμερα ακτινοβολία τροφίμων για την εξολόθρευση των παθογόνων και την παράταση της ζωής τους πάνω στα ράφια.
“Όταν είδα την παρασκηνιακή προώθηση αυτής της διαδικασίας (είπε ο Γουόλτερς), ανέφερα τα ονόματα δεκάδων επιστημόνων που είχαν προειδοποιήσει τις αρχές για ορισμένες από τις επιπτώσεις που θα είχαν τα τρόφιμα τα οποία είχαν υποστεί ακτινοβολία: βλάβες στο έμβρυο, μειωμένη πεπτικότητα, κακοήθη λυμφώματα σε ποντικούς, μεταβολές οργάνων και άλλα πολλά. Επειδή οι παρενέργειες της κατανάλωσης τροφίμων που έχουν υποστεί ακτινοβολία για το ζωντανό ιστό είναι παρόμοιες με εκείνες της άμεσης ραδιενέργειας, τα συναφή προβλήματα, που συμπεριλαμβάνουν τη σταδιακή μείωση αντίστασης σε μολυσματικές ασθένειες, μαζί και του AIDS, άξιζαν κάποιας προσοχής, αλλά οι επικυρίαρχοι των επιστημών υπερασπίζονται την ακτινοβολία με το επιχείρημα ότι είναι φτηνή”.



Το ότι όλη αυτή η φρίκη είναι άσκοπη, περιττή και αποφευκτέα το έχουν αποδείξει σήμερα μερικοί χαρούμενοι πολεμιστές με τον αγώνα τους για την οργανική αγροκαλλιέργεια. Υγιεινές και οικονομικές εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, αν κι ορισμένες από αυτές φαίνονται εξωπραγματικές. Για να διαπιστώσουμε τι ακριβώς είναι, ταξιδέψαμε από τη μια ως την άλλη άκρη του πλανήτη. Το βιβλίο αυτό το εκδώσαμε για να τις περιγράψουμε, μαζί μ’ένα παράρτημα για το πού και πώς μπορούν να εφαρμοστούν αυτές οι γνώσεις. Με μια μικρή προσπάθεια, ο πλανήτης μπορεί να σωθεί από την καταστροφή, τη διαφθορά, τη δηλητηρίαση και τη ρύπανση. Η Γη της Επαγγελίας δε χάθηκε για πάντα. Το μυστικό της αναγέννησής της δεν είναι θαμμένο βαθύτερα από τα πρώτα λίγα εκατοστά του εδάφους σας.


Πηγή: Μυστικά του εδάφους - Peter Tompkins and Christopher Bird
Το είδα: fysei.blogspot.gr

Συνταγή με σκόρδο και λεμόνι για καθαρισμό των αγγείων!


Η μικροβιολόγος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Αγγελική Πιττίδη-Τριανταφύλλου εξαίρει τις ευεργετικές ιδιότητές του και προτείνει μια απλούστατη συνταγή με σκόρδο και λεμόνι για τον καθαρισμό των αγγείων σε σχετικό άρθρο της στην ιστοσελίδα Ιάτωρ.

«Το σκόρδο είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων για τα οφέλη που προσφέρει στον οργανισμό. Όλοι ξέρουμε ότι βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, αλλά ίσως δε γνωρίζουμε τόσο καλά την ισχυρή αποτοξινωτική του δράση. Είναι λοιπόν ωφέλιμο σε όσους πάσχουν από εκζέματα, ακμή, ψωρίαση και άλλες δερματικές παθήσεις. Είναι ένα φυσικό αντιβιοτικό και παλιά συνιστούσαν σε όσους έπασχαν από πνευμονική φυματίωση, αλλά και χρόνια βρογχίτιδα, να τρώνε καθημερινά αρκετά σκόρδα. Ως φάρμακο κατά της γρίπης διαφημίστηκε πολύ στην επιδημία του 1918. Πολύ ωφέλιμο είναι επίσης για όσους έχουν παράσιτα στο έντερο και μάλιστα για τους οξύουρους, όπου συνιστώνται και υποκλυσμοί με χυμό σκόρδου», υπογραμμίζει η γιατρός.

Τι γίνεται με τη μυρωδιά;
«Η άσχημη μυρωδιά του είναι πρόβλημα, γι΄ αυτό ένας καθηγητής μας, μας σύστηνε να το τρώμε προ του φαγητού και μάλιστα καλύτερα το βράδυ και να τρώμε γλυκό από πάνω. Κάτι επίσης που συνήθιζαν οι παλιοί ήταν να ψιλοκόβουν ένα σκόρδο κάθε βράδυ και να το τρώνε, σχεδόν να το καταπίνουν, με γιαούρτι».

Πώς καθαρίζουν τα αγγεία
«Το σκόρδο θεωρείται πολύ ωφέλιμο και για τον καθαρισμό των αγγείων από την αθηροσκλύρυνση. Γι΄ αυτό σας παραθέτω μια συνταγή:
Πάρτε έξι λεμόνια, πλύνετέ τα και ρίξτε τα σε ζεστό νερό να πάρουν μια βράση. Στη συνέχεια κόψτε τα σε κομμάτια και βάλτε τα στο μίξερ με τριάντα σκελίδες σκόρδο. Ανακατέψετε τα όλα μαζί με μισό λίτρο βραστό νερό. Φυλάξτε το μείγμα στο ψυγείο και κάθε βράδυ, καλύτερα προ φαγητού, τρώτε μια κουταλιά της σούπας για είκοσι μέρες. Διακόψτε έναν μήνα και επαναλάβετε άλλες είκοσι μέρες. Αυτό μπορείτε να το κάνετε μια φορά τον χρόνο».

Και καταλήγει: «Τρώτε λοιπόν αρκετά σκόρδα και θα διαπιστώστε ότι, εκτός από αντιβιοτικές και καθαρτικές ιδιότητες, μπορούν να φροντίσουν και την ομορφιά σας!».

Διαβάστε περισσότερα εδώ, για το ευεργετικό σκόρδο!

Και εδώ για το εκπληκτικό λεμόνι!

Διαβάστε επίσης: Συνταγή για την εξάλειψη της αθηρωματικής πλάκας


Τί παιδεία είχαν οι Αθηναίοι πρίν 2.500 έτη;

Φωτεινή Ζέρβα, δασκάλα.
Ορόσημο για τον παγκόσμιο πολιτισμό και ειδικότερα για την εκπαίδευση αποτελεί ο 5ος π.Χ. αιώνας της κλασικής Ελλάδας. Στην αρχαία Αθήνα καθιερώνεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα με βασικές συνιστώσες τις γραμματικές γνώσεις, τη μουσική αγωγή και τη γύμναση του σώματος, που αποτελεί τη βάση της εκπαίδευσης μέχρι σήμερα, ενώ η εισαγωγή του παιδιού στις ηθικές αξίες ξεκινούσε από το οικείο περιβάλλον. Ο σκοπός της αγωγής ήταν η ελεύθερη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας, η αρμονική και τέλεια ανάπτυξη σώματος και πνεύματος.

Σημαντικό ρόλο σ' αυτή την προσπάθεια για την καλλιέργεια των παιδιών έχουν οι δάσκαλοι, που εξειδικεύουν τον τρόπο και το περιεχόμενο της διδασκαλίας, με αποκορύφωμα την εκπαιδευτική αντίληψη των μεγάλων φιλοσόφων. Όπως αναφέρει ο Πλάτωνας: 

«Στην Αθήνα, οι άνθρωποι με φροντίδα και επιμέλεια διδάσκουν και νουθετούν τα παιδιά. Πρώτα πρώτα η τροφός, η μητέρα, ο παιδαγωγός και ο ίδιος ο πατέρας φροντίζουν πως θα γίνει καλό παιδί, διδάσκοντάς του το δίκαιο και το άδικο, το ωραίο και το άσχημο.
Ύστερα απ' αυτά, όταν τα παιδιά φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία, οι γονείς τα στέλνουν στα σπίτια των δασκάλων, όπου οι γραμματιστές φροντίζουν να μάθουν γραφή και ανάγνωση, οι κιθαριστές με το να διδάσκουν λύρα τα κάνουν πιο εκλεπτυσμένα και προσπαθούν να εξοικειώσουν την ψυχή τους με το ρυθμό και την αρμονία. Ακόμα τα παιδιά συχνάζουν στα γυμναστήρια και τις παλαίστρες, όπου οι παιδοτρίβες κάνουν τα σώματά τους πιο δυνατά για να μην αναγκάζονται να δειλιάζουν εξαιτίας της κακής σωματικής κατάστασης.» [1].
Οι Αθηναίοι φρόντιζαν ώστε η παιδευτική επίδραση προς τους νέους να ασκείται και στην κοινωνική ζωή, μέσα από τις θρησκευτικές τελετές και γιορτές, στις οποίες οι νέοι συμμετείχαν ενεργά χορεύοντας και ψάλλοντας. Εξάλλου, το θέατρο, οι αγώνες, τα μνημεία τέχνης, όλα συνδυάζονταν για να προσδώσουν και να εντυπώσουν στους νέους την αίσθηση της τάξης και της ωραιότητας.

Τα πρώτα στάδια
Το πρώτο στάδιο εκπαίδευσης ήταν της προσχολικής και σχολικής ηλικίας, όπως αυτή της Μύρτιδας. Την πρώτη την αναλάμβανε η μητέρα ή η τροφός και αποσκοπούσε στην καλλιέργεια των έμφυτων ικανοτήτων του παιδιού, στη μεταλαμπάδευση της πίστης στους θεσμούς και τις αξίες, και στην προετοιμασία του να δεχθεί τη σχολική εκπαίδευση, που άρχιζε συνήθως στα επτά χρόνια. Μέχρι αυτή την ηλικία η αγωγή των παιδιών ήταν κοινή, στη συνέχεια όμως τα δύο φύλα διαχωρίζονταν.

Επιτύμβια στήλη που απεικονίζει
κορίτσι που διαβάζει.
(Βρετανικό Μουσείο) 


Εκπαίδευση κοριτσιών
Τα αγόρια διδάσκονταν ποικίλες γνώσεις από ειδικούς δασκάλους, ενώ τα κορίτσια συνέχιζαν τη εκπαίδευση μέσα στην οικογένεια, με σκοπό να μάθουν να οργανώνουν και να διαχειρίζονται τις υποθέσεις του σπιτιού, αφού συνήθως δεν ήταν εφικτό να πάρουν ανώτερη μόρφωση. Η αγωγή ήταν ηθική και πρακτική. Η νέα έπρεπε να μένει συνεχώς στο σπίτι, ασχολούμενη με την υφαντική, την πλεκτική και τη ραπτική.
« Ελάχιστα να βλέπει, ελάχιστα να ακούει, ελάχιστα να λέει» και μ' αυτό τον τρόπο αποδείκνυε τη σωφροσύνη της, όπως αναφέρει ο Ξενοφώντας. [2]
Ωστόσο, τα κορίτσια των πολύ εύπορων οικογενειών λάμβαναν στοιχειώδεις γνώσεις γραφής, ανάγνωσης, μυθολογίας και μάθαιναν να κάνουν λογαριασμούς και να απαγγέλλουν ποιήματα.
Ποια τύχη άραγε είχε η Μύρτις;

Εκπαίδευση αγοριών
Οι δάσκαλοι
Η σχολική αγωγή ήταν ιδιωτική και οι γονείς πλήρωναν τους δασκάλους, ενώ η διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού μέσα από το σχολείο επηρεαζόταν σε ένα μεγάλο μέρος από τη δυναμική της ομάδας. Αξιοσημείωτο είναι ότι μέχρι τα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα οι νέοι Αθηναίοι λάμβαναν μόνο τη στοιχειώδη εκπαίδευση.

Παιδαγωγός
Ο Παιδαγωγός, έμπιστος δούλος, συνόδευε το παιδί στο Διδασκαλείο μέχρι τα δεκαπέντε του χρόνια, κουβαλούσε τα πράγματά του, το πρόσεχε στο δρόμο και στην ανάγκη το τιμωρούσε, παραμένοντας στο σχολείο μέχρι το τέλος των μαθημάτων, η διάρκεια των οποίων ήταν εξάωρη.

Γραμματιστής
Από τον πρώτο του δάσκαλο, το γραμματιστή, ο μικρός Αθηναίος μάθαινε ανάγνωση, συλλαβισμό, γραφή, καλλιγραφία, ορθογραφία και αριθμητική. Οι μαθητές ήταν υποχρεωμένοι να κάθονται σε δίφρους (σκαμνιά), έχοντας στα γόνατά τους τα πινακίδια πάνω στα οποία έγραφαν. Οι γραμματιστές κάθονταν σε καθί­σματα, τους λεγόμενους θρόνους ή κλισμούς, και τους επέβλεπαν. Τα πινακίδια ήταν αλειμμένα με κερί και επάνω σε αυτό το υλικό χαράσσονταν τα γράμματα με τη βοήθεια της γραφίδας. Η γραφίδα ήταν ένα αντικείμενο μυτερό από τη μια πλευρά, ώστε να μπορεί εύκολα ο μαθητής να χα­ράσσει τα γράμματα και πλατύ από την άλλη για να ισιώνει το κερί και να μπορεί να ξαναγράψει.. Οι μαθητές οι οποίοι δεν διέθεταν πινακίδιο με κερί, συνέλεγαν όστρακα από τα κεραμικά εργαστήρια ή από τον δρόμο, τα οποία και πάλι μπορούσαν να τα χαράξουν ή να γράψουν πάνω σ' αυτά με μελάνι.

Ερυθρόμορφο αγγείο 5ου αιώνα π.Χ που απεικονίζει μαθητές με τον γραμματιστή, τον κιθαριστή και τον παιδαγωγό
(Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου)


Κιθαριστής
Απαραίτητο στοιχείο για την εκπαιδευτική ολοκλήρωση θεωρούσαν οι Αθηναίοι τη μουσική, η οποία σύμφωνα με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη εμπνέει στις ψυχές την αίσθηση της αρμονίας, της τάξης, της ωραιότητας και περιορίζει τα ανθρώπινα πάθη. Τη μύηση στην τέχνη της μουσικής αναλάμβανε ο Κιθαριστής, που εξασκούσε τον μικρό Αθηναίο στο τραγούδι, τη λύρα, την εκμάθηση και την απαγγελία των ποιημάτων του Ομήρου, του Θέογνη και του Σόλωνα.

Παιδοτρίβης
Τη σωματική εκγύμναση των μαθητών φρόντιζε ο Παιδοτρίβης. Οι γυμναστικές ασκήσεις στην Παλαίστρα καλλιεργούσαν το αθλητικό πνεύμα και την άμιλλα, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην ισορροπία δύναμης και χάριτος. Προετοίμαζε μάλιστα τους μαθητές και για τη συμμετοχή τους σε αθλητικούς αγώνες, με σκοπό οι καλύτεροι να λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς.

Αττική οινοχόη που
απεικονίζει τιμωρία
μικρού μαθητή.
(Μουσείο Βερολίνου)

Μέθοδος διδασκαλίας
Η μέθοδος διδασκαλίας την οποία χρησιμοποιού­σαν οι αρχαίοι γραμματιστές βασιζόταν στην τεχνική της απομνημόνευσης. Οι μαθητές ήταν υποχρεωμένοι να αποστηθίσουν την αλφάβητο, όχι μόνο με την κανονική σειρά (α, β, γ...) αλλά και με την αντίστρο­φη (ω, ψ, χ...). Στη συνέχεια προχωρούσαν στην εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής των συλλαβών και κατέληγαν σε ολόκληρες λέξεις. Με την πάροδο του χρόνου σταδιακά ο μαθητής προέβαινε στην ανάγνωση και κατανόηση κειμένων. Ο γραμματιστής ήταν αυστηρός και απαιτούσε από τους μικρούς Αθηναίους υπακοή και συμπεριφορά που χαρακτήριζε ενάρετο άνθρωπο αλλά και καλό πολίτη. Συχνά η συμμόρφωση των μικρών μαθητών γινόταν με μη αποδεκτές, κατά την σύγχρονη διδακτική, μεθόδους όπως απεικονίζεται σε οινοχόη της εποχής.

Ο ρόλος του δασκάλου κατά τον Σωκράτη
Αυτή την εικόνα του δασκάλου έρχεται να αλλάξει ο Σωκράτης, όπως παρουσιάζεται από τον Πλάτωνα. Η αγωγή ως θεία επιταγή και χρέος προς την πολιτεία, ασκείται από το δάσκαλο αφιλοκερδώς σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, όχι μόνο με τη διδασκαλία αλλά και με το παράδειγμα της προσωπικής του ζωής Ο δάσκαλος συγκρατεί την οργή του, δεν παραφέρεται, είναι έτοιμος να συγχωρήσει, το μίσος και η μνησικακία δεν έχουν θέση στην ψυχή του. Περιφέρεται στις οδούς για να πείσει τους πολίτες ότι δεν πρέπει να δώσουν το προβάδισμα στο σώμα και τα πλούτη, αλλά να ασχοληθούν για την τελειοποίηση της ψυχής.


Μια νέα σχέση προβάλλει μεταξύ μαθητή και δάσκαλου. Η διδασκαλία παύει να είναι προσφορά και αποδοχή γνώσεων, καθίσταται από κοινού αναζήτηση για να ανακαλύψουν την αληθινή γνώση, η οποία βρίσκεται στην ανθρώπινη φύση.

Ερυθρόμορφο αγγείο 5ου αιώνα π.Χ που απεικονίζει μαθητές να διαβάζουν
και να παίζουν λύρα
(αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου) 


[1 ] Πλάτων, Πρωταγόρας 325c-326c (ελεύθερη μετάφραση) 
[2] Ξενοφώντος Οικονομικός, κεφ.11 
Πηγές: Ιστορικά θέματα, τεύχος 14 «Ο Χάρης του Θεαγένη» , Ιστορικό ανάγνωσμα , Νώντας Έλατος ΄Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού ΝΟΗΣΙΣ (πύλη της αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας). Κέντρο διάδοσης επιστημών και μουσείο τεχνολογίας
ellinonpaligenesia
Το είδα: www.awakengr.com/

Άρνικα η ορεινή - Ιδιότητες και χρήσεις!

Η πλήρης ονομασία της είναι Άρνικα η ορεινή. Επιστημονικά το φυτό λέγεται Arnica montana. Το όνομα arnica προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «αρνακίς» που σημαίνει δέρμα αρνιού, λόγω της υφής των σεπάλων που καλύπτονται από μαλακά τριχίδια που περιβάλλουν τον ανθό.

Η λέξη montana αναφέρεται στο φυσικό του οικοσύστημα, αφού φύεται σε ορεινές περιοχές του βορείου ημισφαιρίου. Η άρνικα χρησιμοποιείται για πολλούς αιώνες και στην Αμερική οι Ινδιάνοι τη χρησιμοποιούσαν για να παράγουν θεραπευτικές αλοιφές και βάμματα. Δυστυχώς δε τη βρίσκουμε στη περιοχή των Βαλκανίων, οπότε σε περίπτωση που θέλουμε να φτιάξουμε κάποιο παρασκεύασμα, θα χρησιμοποιήσουμε εισαγόμενα, αποξηραμένα άνθη. Έχει θαυμάσιες θεραπευτικές ιδιότητες.

Λόγω της σπανιότητάς της σε πολλά μέρη είναι προστατευόμενο είδος και καλλιεργείται ειδικά για φαρμακευτικές χρήσεις. Το έλαιο της άρνικας παράγεται από φρέσκα ή αποξηραμένα άνθη του φυτού με τη μέθοδο της εκχύλισης, όπως δηλαδή το σπαθόλαδο και η καλέντουλα. Μερικές από τις ουσίες που περιέχει είναι η αρνικίνη, καροτενοειδή, φλαβονοειδή, ινουλίνη, ταννίνη, λακτόνες και θυμόλη, η οποία είναι το αιθέριο έλαιο της άρνικας. Μη το μπερδέψετε με το αιθέριο έλαιο της άρνικας, που είναι τοξικό και δε πρέπει να χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία. Περιέχει την τοξίνη helenalin που είναι δηλητηριώδης σε μεγάλη ποσότητα. Σαν έλαιο βάσης η άρνικα δε πρέπει να χρησιμοποιείται αυτούσιο, αλλά να αραιώνεται με κάποιο άλλο έλαιο βάσης σε αναλογία 70%-30%. Δηλαδή 70% από κάποιο άλλο έλαιο, όπως πχ. αμυγδαλέλαιο και 30% έλαιο άρνικας.

Χρήσεις
Θεωρείται το ιδανικότερο λάδι μασάζ κατά του άλγους των αρθρώσεων και των μυών. Χρησιμοποιείται σε εξαρθρήματα, διαστρέμματα, μώλωπες, εκχυμώσεις, οίδημα που προκαλείται από κατάγματα, τραύματα μαλακών μορίων, ρευματοειδή αρθρίτιδα, νευραλγίες και ερεθισμό από δήγματα εντόμων. Οι ψαγμένοι αθλητές και προπονητές το λατρεύουν και το χρησιμοποιούν σαν λάδι massage για ζέσταμα και μετά την άσκηση σε πονεμένους μύες και αρθρώσεις, καθώς και για να ανακουφίσουν από την ένταση της προπόνησης. Επίσης μπορούμε να κάνουμε κομπρέσσες, εμποτισμένες με έλαιο άρνικας, στα πονεμένα σημεία. Χρησιμοποιείται πολύ στην ομοιοπαθητική ιατρική για πολλές καταστάσεις, όπως στηθάγχη, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, εσωτερικά αιματώματα, χρόνιο πόνο και νευρολογικές παθήσεις.




Πως φτιάχνω έλαιο άρνικας
Η αναλογία εκχύλισης είναι 1 μέρος άνθους άρνικας με 5 μέρη φυτικού λαδιού, στη περίπτωση της χώρας μας, με καλό ελαιόλαδο. Τοποθετούμε σε βάζο τα άνθη και ρίχνουμε από πάνω το λάδι, ώστε να τα καλύπτει πλήρως. Το βάζουμε σε μέρος όπου το βλέπει ο ήλιος για έξι εβδομάδες και το ανακινούμε τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Σουρώνουμε τα άνθη και το βάζουμε σε νέο, αποστειρωμένο δοχείο. Έτοιμο!

Προφυλάξεις χρήσης του ελαίου άρνικας
Δε πρέπει να χρησιμοποιείται από εγκύους. Μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος αν χρησιμοποιείται σε κάποιο σημείο του σώματος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δε πρέπει να χρησιμοποιείται πάνω σε πληγές ή σε ανοικτό δέρμα. Ερεθίζει τους βλεννογόνους ιστούς και σε καμία περίπτωση δε πρέπει να χρησιμοποιείται εσωτερικά. Σε περίπτωση υπερευαισθησίας ή αλλεργίας στο συγκεκριμένο βότανο να μη το χρησιμοποιήσετε σε καμιά μορφή (λάδι, αφέψημα, βάμμα κτλ.). Χρησιμοποιήστε την άρνικα, όπως και όλα τα βότανα, με σύνεση.

Η άρνικα χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως αποτελεσματικό επουλωτικό μέσο.
Θεωρούταν τονωτικό για το κυκλοφοριακό και πολύτιμο μέσο για τη θεραπεία της στηθάγχης (ακόμα και ο γερμανός ποιητής Γκαίτε έπινε στα γηρατειά του τσάι άρνικας για να καταπραΰνει τη στηθάγχη του), θεωρούταν επίσης και διουρητική όπως και ευεργετική σε περίπτωση τυμπανισμού, χρησιμοποιούταν δε και ως ανθελμινθικό (κατά των σκουληκιών) καθώς και για τη θεραπεία δαγκωμάτων ζώων.



Ιδιότητες 

Η άρνικα έχει αντισηπτικές, αντιρρευματικές και αντιαρθριτικές ιδιότητες.
Οι αξιοσημείωτες θεραπευτικές επιτυχίες της άρνικας οφείλονται στα ποικίλα συστατικά της.
Τα αιθέρια έλαια ενεργούν π.χ. απολυμαντικά, αναστέλλουν τις μολύνσεις και βοηθούν μάλιστα στην επούλωση των πληγών, τα δε φλαβονοειδή ενεργούν μαζί με άλλα συστατικά ευεργετικά στο κυκλοφορικό σύστημα.

Χρήση 
Η αντισηπτική αλοιφή άρνικας ή τα ομοιοπαθητικά παρασκευάσματα άρνικας χρησιμοποιούνται στη θεραπεία θλάσεων, στραμπουληγμάτων, μυϊκών πόνων. Βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και επιταχύνουν τη θεραπεία.
Οι πληγές που επουλώνονται δύσκολα, θεραπεύονται συχνά με χρήση άρνικας. Οι γαργάρες με άρνικα καταπραΰνουν τη στοματίτιδα και τη φαρυγγίτιδα.
Λόγω της όχι ασήμαντης περιεκτικότητας οε δηλητήριο η άρνικα χρησιμοποιείται σήμερα μόνο εξωτερικά.
Δείτε: Φτιάξε κρέμα καψαϊκίνης!!


Προσοχή
Εσωτερικώς πρέπει να παίρνεται σε μετρημένες δόσεις γιατί διαφορετικά είναι πολύ επικίνδυνη.
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μεγάλες ποσότητες προκαλούν εμετό. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι τόσο σοβαρά ώστε να οδηγήσουν ακόμα και σε θάνατο. Κύρια συστατικά της είναι η αρνικίνη και το γαλλικό οξύ. Σε περίπτωση δηλητηρίασης αντίδοτο είναι το όπιο και η ταννίνη.


Ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άδεια αναδημοσίευσης την πηγή μου: oliviart-gr.blogspot.gr/

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Πως να μεγαλώσεις υγιεινά ένα παιδί, σε έναν ανθυγιεινό κόσμο.

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II
Ειδικός στα Χρόνια Νοσήματα και τον Μεταβολισμό
American College for the Advancement in Medicine

Τα θέματα της διατροφής, της άσκησης και της πρόληψης απασχολούν έντονα τους γονείς.
Θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας ότι καλύτερο μπορούμε.
Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το παιδικό σώμα αναπτύσσεται και αλλάζει ταχύτατα. Το παιδικό σώμα έχει μεγαλύτερη ανάγκη από αυτό του ενήλικα από πλήρεις τροφές με υψηλή θρεπτική αξία (πλούσιες σε συστατικά όπως βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, πρωτεΐνες κ.λπ.) που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί σωστά.
Όσο λιγότερο επεξεργασμένες και όσο λιγότερα χημικά πρόσθετα περιέχουν οι τροφές που λαμβάνουν τα παιδιά μας, τόσο πιο υγιή θα είναι στο μέλλον.


Η πληροφόρηση των γονιών και η προετοιμασία τους για το πώς θα διαχειριστούν τη γοητεία που ασκεί στο παιδί τους η κακή διατροφή, είναι πρωταρχικής σημασίας
Μια εύκολη, υγιεινή ρουτίνα είναι το δυνατό σας σημείο. Να θυμάστε ότι χτίζετε γερά διατροφικά θεμέλια για τη δίαιτα των παιδιών σας έτσι ώστε η υγιεινή διατροφή να είναι μέρος της καθημερινότητας τους για την υπόλοιπη ζωή τους.


Όσο πιο νωρίς ξεκινήσετε, τόσο πιο εύκολες και πιο αποτελεσματικές θα είναι οι προσπάθειες σας

Τα παιδιά που θηλάζουν έχουν μόνον πλεονεκτήματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους σε σχέση με τα παιδιά που λαμβάνουν τεχνητές φόρμουλες γάλακτος σε σκόνη. Μειωμένη επίπτωση της παχυσαρκίας, καλύτερο ανοσοποιητικό, μειωμένη επίπτωση του διαβήτη, καλύτερη νευροκινητική εξέλιξη είναι μερικά από τα οφέλη.
Ακόμη και αν οι περιστάσεις σας επιτρέπουν να θηλάσετε το παιδί σας για ένα μικρό μόνο χρονικό διάστημα, τα οφέλη που θα αποκομίσει είναι τεράστια και θα γίνουν εμφανή κατά την διάρκεια της ζωής του.

Οι πρώτες στερεές τροφές που πρέπει να φάει ένα παιδί θα πρέπει να μην είναι επεξεργασμένες
Καρότα, μπρόκολο, μαγειρευτή κολοκύθα και άλλα λαχανικά και φρούτα όπως αβοκάντο, μπανάνα και καρπούζι. Τα νήπια δεν θα πρέπει καν να γνωρίζουν ότι τροφές όπως τα μακαρόνια και τα παγωτά υπάρχουν!

Οι γονείς που διαμαρτύρονται «μα πώς να τα ταΐσω υγιεινά αν το μόνο που τρώνε είναι μακαρόνια με τυρί;» έχουν ξεκινήσει με λάθος τρόφιμα στη κουζίνα και θα πρέπει να υπομείνουν μερικά βίαια ξεσπάσματα προτού καθιερώσουν έναν καλύτερο τρόπο διατροφής.

Η τηλεόραση εκπαιδεύει για την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών και για ένα φαρμακευτικό τρόπο ζωής
Μέσα από την τηλεόραση προωθούνται συνεχώς μηνύματα από τα οποία εσείς μάταια προσπαθείτε να απομακρύνετε τα παιδιά σας:

• Φάτε έξω, ή ανοίξτε μια συσκευασία που θα σας προσφέρει 
ένα έτοιμο παρασκευασμένο φαγητό.
• Σερβιριστείτε ένα ποτήρι χρωματισμένου υγρού.
• Η ζωή σας δεν είναι αρκετά ευτυχισμένη μέχρι να πάρετε κάποιο χάπι.

Είτε ξεφορτωθείτε την τηλεόραση, είτε κρατήστε την σε ένα δωμάτιο που θα παραμένει πάντοτε κλειδωμένο. Δείτε τηλεόραση περιστασιακά, όλοι μαζί μια ταινία ή κάποιο πρόγραμμα που θα έχετε επιλέξει και θα ταιριάζει στην ηλικία τους).



Οι δάσκαλοι ξεχωρίζουν αμέσως τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τηλεόραση: είναι αυτά που έχουν καλή εστίαση και μεγάλες χρονικές περιόδους συγκέντρωσης 
Κάποιες οικογένειες που αποφασίζουν να καταργήσουν την τηλεόραση αφού τα παιδιά τους έχουν ήδη αγκιστρωθεί, μπορούν να επιλύσουν το θέμα με διάφορους τρόπους:
Μια μέρα, η TV «χαλάει» μυστηριωδώς και οι γονείς απλώς δεν τα καταφέρνουν να πάρουν καινούργια. Ή σκεφτείτε κάποιο τρόπο όπως το να κατεβάζετε την ασφάλεια από τον ηλεκτρικό πίνακα κ.ά.
Χρησιμοποιείστε το χρόνο που θα κερδίσετε από την τηλεόραση για να βάλετε μουσική στα παιδιά, να χορέψουν, να ζωγραφίσουν, να πάτε μια βόλτα στην παιδική χαρά. ("Τροφή": Βέβαια αυτό προϋποθέτει γονείς που έχουν ως πρώτη προτεραιότητα τα παιδιά τους και θέλουν να ασχοληθούν με αυτά κι όχι αυτούς που τα ξεφορτώνονται παρατώντας τα να κυττάνε τηλεόραση, για να έχουν την ησυχία τους!)

Οι πρώτοι φίλοι των παιδιών σας είναι τα παιδιά των δικών σας φίλων
Είναι πολύ σημαντικό στην προσπάθεια σας να δημιουργήσετε ένα υγιεινό σπιτικό να φέρετε στην ζωή σας μητέρες και πατεράδες που να είναι αφοσιωμένοι σε ένα παρόμοιο τρόπο ζωής με το δικό σας, ειδικά αν έχετε να πολεμήσετε και με συγγενείς που ζουν αποκλειστικά με άχρηστες συσκευασμένες τροφές και junk-food.

Κρατήστε το πρόχειρο φαγητό έξω από το σπίτι
Η μάχη για την καλή διατροφή κερδίζεται ή χάνεται στο supermarket. Αν μπορείτε να προσπεράσετε το διάδρομο με τις επεξεργασμένες τροφές και να συνεχίσετε αδιάφορα, έχετε νικήσει.
Κάντε μια χάρη σε σας και στα παιδιά σας. Όταν ψωνίζετε όλοι μαζί μην περνάτε καν από τους διαδρόμους με τις επεξεργασμένες τροφές. Ψωνίστε στην περιοχή με τα λαχανικά, τα φρούτα, τα κρέατα και τα γαλακτοκομικά. Εμπλέξτε τα παιδιά σας και βάλτε τα να κάνουν επιλογές μεταξύ αυτών. Αχλάδια, ροδάκινα ή δαμάσκηνα; Σπανάκι, λάχανο ή μαρούλι; Πουλερικά, ψάρι ή κόκκινο κρέας; Οι επιλογές τους θα είναι οι πιο νόστιμες, γιατί τα διάλεξαν τα ίδια!

Το να συζητάτε με τα παιδιά σας είναι το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε
Όσο οι διαφορές μεταξύ της διατροφής των παιδιών σας και των άλλων γίνονται πιο καταφανείς, τόσο περισσότερη συζήτηση είναι απαραίτητη. Επιτρέψτε στα παιδιά σας να εκτιμήσουν ότι η οικογένεια σας κινείται σε μια πρωτοποριακή κατεύθυνση σε σχέση με τη σωστή διατροφή και τον τρόπο ζωής.

Άσκηση
Βάλτε τα παιδιά σας σε κίνηση. Απομακρύνετε τα παιδιά σας από τον καναπέ και μετακινήστε τα προς την παιδική χαρά. Στην πραγματικότητα το να τρέχουν και να πηδάνε – αντί να κολυμπούν ή να κάνουν ποδήλατο – είναι ο καλύτερος τρόπος ώστε τα παιδιά σας να ενισχύσουν και να αναπτύξουν σωστά τα οστά τους.
Σύγχρονες μελέτες δείχνουν ότι το τρέξιμο και το πήδημα, που είναι μέρος του φυσικού τρόπου παιχνιδιού, διεγείρουν συγκεκριμένους υποδοχείς στα οστά και αυξάνουν τη μέγιστη οστική πυκνότητα.


Δείτε ακόμη: 6 λάθη στην διατροφή των παιδιών.

10 πράγματα που έμαθα και έγινα καλλίτερος άνθρωπος παύοντας νὰ οὐρλιάζω στὰ παιδιά μου.

4 ιδέες για να γεμίσετε τις… μπαταρίες σας τρώγοντας!


Σας προτείνουμε 4 διατροφικές ιδέες για να αποκτήσετε ενέργεια χωρίς να πάρετε πολλές θερμίδες ή λιπαρά… Δοκιμάστε τις...

1. Κρητικός ντάκος
Αποτελεί ολοκληρωμένο γεύμα που σας προσφέρει πολλά θρεπτικά συστατικά. Τα παξιμάδια περιέχουν άμυλο, το οποίο διασπάται αργά και παρέχει στον οργανισμό ενέργεια για αρκετή ώρα. Η φέτα παρέχει στον οργανισμό πρωτεΐνες και η ντομάτα λυκοπένιο και βιταμίνη C, μια βιταμίνη που θεωρείται ότι αυξάνει την απόδοση του οργανισμού. Τέλος η ρίγανη είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά στοιχεία. Είναι ένα ελαφρύ γεύμα που δεν θα χαλάσει τη δίαιτα σας, αφού περιέχει πολλές φυτικές ίνες.

2. Παγωτό γιαούρτι
Ένα παγωτό γιαούρτι περιέχει διάφορες μορφές σακχάρων, όπως φρουκτόζη, γλυκόζη και λακτόζη, που μας παρέχουν ενέργεια με ισορροπημένο τρόπο. Είναι καλή πηγή πρωτεϊνών από το γάλα που περιέχει και επιπλέον είναι πλούσιο σε ασβέστιο. Το παγωτό γιαούρτι θα «κρατήσει» και θα σας δώσει την ενέργεια που χρειάζεστε. ("Τροφή": μιλάμε για σπιτικό και όχι του εμπορίου, με δηλητηριώδη φρουκτόζη και ποιος ξέρει τι άλλα)

Δείτε: Ελληνικό παγωτό γιαούρτι!

3. Αποξηραμένα σύκα
Περιέχουν υδατάνθρακες, που είναι το καύσιμο του οργανισμού, αλλά και πρωτεΐνες. Οι φυτικές ίνες που περιέχει αποδεσμεύουν σταδιακά ενέργεια βοηθώντας μας να νιώθουμε ζωντάνια για περισσότερη ώρα. Τέλος το κάλιο που έχουν είναι χρήσιμο για την καρδιά μας.
Δείτε: Σύκο: ένα φρούτο με 9 οφέλη, που... γλυκαίνει το τέλος του καλοκαιριού!


4. Γιαούρτι με μήλο

Ψιλοκόψτε ένα μήλο και βάλτε από πάνω γιαούρτι. Το μήλο είναι ένα φρούτο με μεγάλη διατροφική αξία. Περιέχει βιταμίνες και πολλές φυτικές ίνες και σάκχαρα, ένας συνδυασμός που μας δίνει ενέργεια για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το είδα: lifezone.gr 

Λάμιο το λευκό (Lamium album) ή νεροτσουκνίδα - Ιδιότητες.

Περιγραφή:
Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Lamium album (Λάμιο το λευκό).
Στη χώρα μας το αποκαλούμε νεροτσουκνίδα ή λαβρόχορτο.
Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών.

Υπάρχουν παγκόσμια περίπου 40 είδη του βοτάνου αυτού με παρεμφερείς θεραπευτικές ιδιότητες και στη χώρα μας υπάρχουν 8 είδη του φυτού. Ανάμεσα σε αυτά εκτός από το Lamium album είναι το Lamium galeobdolon και το Lamium maculatum. Φύεται σε όλη την Ευρώπη και στη χώρα μας συναντάται ιδιαίτερα σε Κέρκυρα και Λακωνία. Το απαντούμε σε δενδρόκηπους, φράκτες, τις άκρες των δρόμων και τα ξέφωτα των δασών.
Είναι φυτό ετήσιο ή πολυετές, συχνά πορφυρώδες με οσμή μάλλον άσχημη.
Έχει ρίζα έρπουσα και ινώδη. Το στέλεχος του φυτού είναι πράσινο, άκαμπτο, ευθύ, τετράγωνο, λίγο χνουδωτό. Μοιάζει αρκετά στην εμφάνιση με την τσουκνίδα, αλλά σε αντίθεση με αυτήν τα φύλλα της δεν «τσιμπάνε». Είναι αρωματικό φυτό με ιδιάζουσα οσμή και φτάνει σε ύψος τα 40 εκατοστά.
Τα φύλλα του είναι χνουδωτά, σε σχήμα καρδιάς, οδοντωτά και νεύρα που εξέχουν από την κάτω επιφάνεια.
Τα άνθη του είναι λευκά γεμάτα νέκταρ, άμισχα κατά αξονικούς σπονδύλους. Το τσάι που φτιάχνουν είναι πολύ εύγευστο. Είναι φυτό πολύ αγαπητό στις μέλισσες οι οποίες μάλιστα κατά τις επισκέψεις τους φροντίζουν για την αναπαραγωγή του φυτού μια και το βότανο είναι ερμαφρόδιτο και αυτογονιμοποιείται με τη βοήθεια εντόμων και μελισσών.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Η γεύση του φυτού είναι πικρή. Περιέχει βλεννώδεις ουσίες, τανίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια (ισοκερσιτίνη και καιμπφερόλη) καθώς και βιογενείς αμίνες ισταμίνη και τυραμίνη.

Ιστορικά στοιχεία:
Δεν υπάρχουν πολλά γραπτά στοιχεία για την χρήση της η οποία χρονολογείται από τον Μεσαίωνα. Από τότε χρησιμοποιούσαν το Λάμιο για να εξομαλύνουν προβλήματα έμμηνης ροής και να ανακουφίσουν τους πόνους της περιόδου.

Άνθιση – συλλογή – χρησιμοποιούμενα μέρη
Ανθίζει από τα μέσα της Άνοιξης μέχρι τα τέλη σχεδόν του Φθινοπώρου, ανάλογα με την περιοχή και τις καιρικές της συνθήκες. Σε μερικές περιοχές μπορεί τα άνθη να κρατήσουν μέχρι τον Δεκέμβριο. Οι σπόροι του φυτού ωριμάζουν από τον Ιούλιο και μετά.
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τις ανθισμένες κορυφές, τις οποίες φυσικά συλλέγουμε και αποξηραίνουμε την εποχή που αρχίζει το φυτό να ανθοφορεί. Τα φύλλα είναι εδώδιμα και μαγειρεύονται μαζί με άλλα χόρτα ή προστίθενται ωμά στις σαλάτες. Είναι καλή πηγή βιταμίνης Α.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Το βότανο δρα ως στυπτικό, αποχρεμπτικό, αιμοστυπτικό, αντισπασμωδικό, αντικαρκινικό, διουρητικό, υπνωτικό και τονωτικό.
Το έγχυμα των ανθοφόρων κορυφών του φυτού ενδείκνυται κατά των λευκορροιών, των μητρορραγιών και του προστάτη.
Χρησιμοποιείται κυρίως ως τονωτικό της μήτρας για να ελέγξει την εμμηνορροϊκή αιμορραγία και να μειώσει την υπερβολική έμμηνη ροή.
Το τσάι των ανθέων επίσης είναι καταπραϋντικό και βοηθά να κάνουμε καλό ύπνο, καθαρίζει το αίμα, έχει αποχρεμπτικές ιδιότητες και μειώνει τις μολύνσεις, ιδίως της ουρήθρας και του προστάτη.
Το αφέψημα του βοηθά κατά των χοιράδων (σκλήρυνση των αδένων του λαιμού) και των αιμορραγιών, ενώ σε εξωτερική χρήση εφαρμόζεται με κομπρέσες στις πληγές, τα αποστήματα και τους κιρσούς.
Εξωτερικά επίσης χρησιμοποιείται για πλυσίματα στις αφροδισιακές ασθένειες. Στα καψίματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλοιφή με τη ζελατινώδη ουσία που σχηματίζεται αν βράσουμε για πολύ το φυτό και μετά το αφήσουμε να μουλιάσει για μερικές ώρες στο υγρό του.
Συνδυάζεται καλά με την Αχιλλέα για την λευκόρροια, με τη Βίνκα ή το Γεράνιο για υπερβολικά έμμηνα και τη γύρη του Καλαμποκιού για τον προστάτη.
Το έγχυμα των ανθέων και των φύλλων του βοτάνου σε αποσταγμένο νερό είναι πολύ καλή λοσιόν για οφθαλμικές πλύσεις. Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιούν ένα βάμμα εναντίον του κατάρρου των αναπνευστικών οδών, της βρογχίτιδας και της δυσμηνόρροιας.

Παρασκευή και δοσολογία:
Το έγχυμα ή το αφέψημα παρασκευάζεται με 10 γραμμάρια ξηρά άνθη σε 1 κιλό νερό.
Το έγχυμα το αφήνουμε για 15 λεπτά, ενώ το αφέψημα το βράζουμε για 2 λεπτά και μετά το αφήνουμε για 15 λεπτά σκεπασμένο πριν το σουρώσουμε και το χρησιμοποιήσουμε.
Μπορούμε να πίνουμε δύο ποτήρια την ημέρα.

Πηγή: www.herb.gr

Ανατροπή για ό,τι ξέραμε για τον καρκίνο του προστάτη!

Οι άνδρες, ιδίως μετά την ηλικία των 50 ετών, έχουν πεισθεί ότι πρέπει να εξετάζονται τακτικά για την επίφοβη ασθένεια του καρκίνου του προστάτη με ένα ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA). Ο λόγος; Διότι, αν διαγνωσθεί έγκαιρα, αυτός ο κοινός καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί πριν γίνει επικίνδυνος. Σας θυμίζει κάτι; Αν νομίζετε ότι αυτά είναι τα γεγονότα σχετικά με τον καρκίνο του προστάτη, ήρθε η ώρα να μάθετε την πραγματική αλήθεια.

Το Αμερικανικό Κολέγιο Ιατρών (ACP), κυκλοφόρησε μια δήλωση που αλλάζει τις συστάσεις για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του προστάτη. Και ενώ η επίσημη δήλωση του ACP τονίζει ότι οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται καλύτερα και να συνεργάζονται με τους γιατρούς ώστε να αποφασίσουν για τον προσυμπτωματικό έλεγχο, ας ρίξουμε μια ματιά στα πολύ σημαντικά γεγονότα που αποκάλυψαν στην ανακοίνωση.
Γιατί το ACP προτρέπει τους άνδρες μεταξύ των ηλικιών 50 και 69 να συζητήσουν σχετικά με το τεστ PSA πριν να απευθυνθούν σε αυτούς; 

Επειδή υπάρχει μια μυριάδα προβλημάτων με τις ακριβές και επίφοβες δοκιμές. Δεδομένου ότι η δήλωση του ACP στα μέσα ενημέρωσης, λέει, ότι η εξέταση PSA έχει "περιορισμένα οφέλη και σημαντικές βλάβες."

Η Βλάβη αντισταθμίζει τα οφέλη

"Μόνο άνδρες μεταξύ των ηλικιών 50 και 69, που εκφράζουν σαφή προτίμηση για τον έλεγχο θα πρέπει να κάνουν έλεγχο του PSA. Για τους περισσότερους από αυτούς τους άνδρες, οι βλάβες θα αντισταθμίσουν τα οφέλη», δήλωσε ο πρόεδρος του ACP David L. Bronson, MD.

Πόσο συγκεκριμένο είναι το PSA, όσον αφορά την αποκάλυψη του καρκίνου; 
Όχι πολύ.
Ο "έλεγχος για τον καρκίνο του προστάτη: Μια δήλωση Προσανατολισμού από το Αμερικανικό Κολέγιο Ιατρών" μόλις δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Internal Medicine και αποκαλύπτει σοβαρά προβλήματα με την εξέταση PSA. Για παράδειγμα, τα PSA αποτελέσματα της δοκιμής μπορεί να είναι χαμηλά όταν υπάρχει καρκίνος. Αλλά, πολύ πιο συχνά, τα PSA αποτελέσματα μπορεί να είναι υψηλά, λόγω του διευρυμένου προστάτη, αλλά όχι λόγω κάποιας κακοήθειας απειλητικής για τη ζωή.

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη και των πεπτικών και νεφρικών νοσήματων (NIDDK), είναι σύνηθες για τον αδένα του προστάτη να διευρυνθεί καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, μια κατάσταση γνωστή ως καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (ΒΡΗ) ή καλοήθης υπερτροφία του προστάτη. Έτσι, αυτό που είναι ουσιαστικά μία φυσιολογική αλλαγή στο σώμα και που συμβαδίζει μαζί με τη γήρανση, σε πολλούς άνδρες μπορεί να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου όταν προκαλεί αύξηση των επίπεδων του PSA, στέλνοντας άνδρες για περισσότερο έλεγχο και, ενδεχομένως, αχρείαστες - αλλά επιβλαβείς - θεραπείες.

Οι περισσότεροι καρκίνοι του προστάτη δεν είναι ποτέ σοβαροί, ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!!
Μετά από μια υπερυψωμένη εξέταση PSA, επιβάλλεται μια βιοψία του προστάτη και η οποία δεν είναι η απλή, ακίνδυνη διαδικασία που πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι είναι. Η νέα κατευθυντήρια γραμμή λέει το εξής: "Η βιοψία περιλαμβάνει πολλαπλές βελόνες που εισάγονται στον προστάτη με τοπική αναισθησία, και υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος μόλυνσης ή σημαντικής αιμορραγίας, καθώς και κίνδυνος νοσηλείας."

Αλλά δεν αξίζει όμως το ρίσκο από την στιγμή που υπάρχει κίνδυνος καρκίνου; 

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τον Amir Qaseem, MD, PhD, Διευθυντή της Κλινικής πολιτικής του ACP, μόνο ένας μικρός αριθμός των καρκίνων του προστάτη είναι σοβαρός και μπορεί να προκαλέσει θάνατο.

"Η συντριπτική πλειοψηφία των καρκίνων του προστάτη είναι αργής ανάπτυξης και δεν προκαλούν θάνατο. Είναι σημαντικό να εξισορροπηθούν τα μικρά οφέλη από τον προληπτικό έλεγχο με βλάβες, όπως η πιθανότητα της ακράτειας, στυτικής δυσλειτουργίας, και άλλες παρενέργειες που προκύπτουν από ορισμένες μορφές της επιθετικής θεραπείας, " είπε ο Δρ Qaseem σε μια δήλωση στα μέσα ενημέρωσης.

Συγκεκριμένα, εάν ο καρκίνος έχει διαγνωστεί (δεν έχει σημασία πόσο απίθανο είναι ο καρκίνος να προκαλέσει το θάνατο ποτέ), συχνά θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση ή ακτινοβολία. Τα σημεία της δήλωσης του ACP αναφέρουν ότι αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν ένα κίνδυνο θανάτου με χειρουργική επέμβαση, απώλεια της σεξουαλικής λειτουργίας (περίπου 37 τοις εκατό υψηλότερο κίνδυνο), και απώλεια του ελέγχου της ούρησης (περίπου 11 τοις εκατό υψηλότερο κίνδυνο) σε σύγκριση με μη χειρουργική επέμβαση.

Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές του ACP συνιστούν τον ΜΗ έλεγχο PSA στους άνδρες ηλικίας κάτω των 50, σε άνδρες ηλικίας άνω των 69, ή σε άτομα που έχουν διάρκεια ζωής μικρότερη από 10 έως 15 έτη, διότι οι βλάβες του προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου του προστάτη αντισταθμίζουν τα οφέλη.

Όπως το NaturalNews έχει ήδη αναφέρει, υπάρχει και ένα άλλο πιθανό μειονέκτημα σε θεραπείες για τον καρκίνο του προστάτη που οι επιστήμονες μελετούν. Σύμφωνα με τα ευρήματα από τον Chawnshang Chang, PhD, διευθυντή του Εργαστηρίου George Whipple για την Έρευνα του Καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Rochester Medical Center, μια κοινή μορφή ορμονικής θεραπείας για τον καρκίνο του προστάτη μπορεί να δώσει ώθηση στην πραγματικότητα στα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν και να εξαπλωθούν. 


Δείτε ακόμη: Πρόληψη και προστασία για τον προστάτη.

Και: Φυσική αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ουροποιητικού και του γεννητικού συστήματος των ανδρών!


Πηγές για αυτό το άρθρο περιλαμβάνουν:
http://www.acponline.org/pressroom/?hp
http://kidney.niddk.nih.gov
http://www.naturalnews.com/034099_prostate_cancer_treatments.html
Μάθετε περισσότερα: http://www.naturalnews.com/039862_prostate_cancer_screening_medical_myths.html # ixzz2Q8jgTTL3 


Συγγραφέας Του Άρθρου:
Η Sherry Baker είναι μία συγγραφέας με πολλά δημοσιευμένα έργα , τα οποία έχουν δημοσιευθεί στο Newsweek, Health, Atlanta Journal and Constitution, Yoga Journal, Optometry, Atlanta, Arthritis Today, Natural Healing Newsletter, OMNI, UCLA's "Healthy Years" newsletter, Mount Sinai School of Medicine's "Focus on Health Aging" newsletter, the Cleveland Clinic's "Men's Health Advisor"newsletter και σε πολλά άλλα.
naturalnews
Απόδοση Κειμένου dorieas

Το είδα: alttherapy.blogspot.gr

Ελληνικό παγωτό γιαούρτι!


Γενικά, αν έχουμε παγωτομηχανή το παγωτό χτυπιέται και παγώνει συγχρόνως και το αποτέλεσμα είναι ένα απαλό και αφράτο παγωτό. Όταν δεν έχουμε παγωτομηχανή ακολουθούμε την παλιά μέθοδο: Παγώνουμε να σφίξει και αφρατεύουμε με μίξερ χειρός, επαναλαμβάνοντας αρκετές φορές τη διαδικασία μέχρι να επιτύχουμε απαλή υφή χωρίς κρυστάλλους.

Υλικά

Εκτέλεση
Βάζουμε τη ζάχαρη και το νερό σε κατσαρόλα. Ανακατεύουμε και αφήνουμε να πάρει μία βράση. Το αφήνουμε λίγο να κρυώσει. Όσο κρυώνει, π
ροσθέτουμε το μέλι. Βράζουμε το γάλα σε κατσαρόλα. Το αφήνουμε να κρυώσει.

Βάζουμε σε μπολ το γιαούρτι, λίγο λίγο ρίχνουμε το γάλα και ανακατεύουμε με σύρμα να διαλυθεί. Προσθέτουμε και το κρύο πλέον σιρόπι. Ανακατεύουμε καλά. Βάζουμε το μπολ με το μείγμα στην κατάψυξη μέχρι να αρχίσει να κάνει σώμα, να σφίξει. Τότε το χτυπάμε ξανά με μίξερ χειρός να αφρατέψει και να διαλυθούν οι κρύσταλλοι που σχηματίζονται από την ψύξη. Ξαναπαγώνουμε το μείγμα και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία για 3-4 φορές ακόμα, να αφρατέψει καλά. Στο τελευταίο χτύπημα προσθέτουμε τα φιστίκια και ανακατεύουμε να πάνε παντού. Γαρνίρουμε με μέλι και φιστίκια Αιγίνης.


Γνωρίστε: Νομίζετε ότι τρώτε παγωτό;



Δείτε ακόμη: Και παγωτό και υγιεινό και... "στο λεπτό"! 

Και: Γρανίτα με πορτοκάλι και λεμόνι!

Και στην ενότητά μας "φτιάχνω μόνος - τρόφιμα", θα βρείτε αρκετές ακόμη λύσεις, συνταγές και πρωτότυπες ιδέες!!